פְּלִשְׁתִּי (H6430) - Pᵉlishtîy | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 18: 17 1Sa.18.17

وَقَالَ شَاوُلُ لِدَاوُدَ: هُوَذَا ابْنَتِي الْكَبِيرَةُ مَيْرَبُ أُعْطِيكَ إِيَّاهَا امْرَأَةً. إِنَّمَا كُنْ لِي ذَا بَأْسٍ وَحَارِبْ حُرُوبَ الرَّبِّ. فَإِنَّ شَاوُلَ قَالَ: لاَ تَكُنْ يَدِي عَلَيْهِ، بَلْ لِتَكُنْ عَلَيْهِ يَدُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל;דָּוִ֗ד הִנֵּה֩ בִתִּ֨י הַגְּדוֹלָ֤ה מֵרַב֙ אֶתֶּן;לְךָ֣ אֹתָהּ֙ לְאִשָּׁ֔ה אַ֚ךְ הֱיֵה לִּ֣י לְבֶן חַ֔יִל וְהִלָּחֵ֖ם מִלְחֲמ֣וֹת יְהוָ֑ה וְשָׁא֣וּל אָמַ֗ר אַל תְּהִ֤י יָדִי֙ בּ֔וֹ וּתְהִי ב֖וֹ יַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 18: 21 1Sa.18.21

وَقَالَ شَاوُلُ: أُعْطِيهِ إِيَّاهَا فَتَكُونُ لَهُ شَرَكًا وَتَكُونُ يَدُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ عَلَيْهِ. وَقَالَ شَاوُلُ لِدَاوُدَ ثَانِيَةً: تُصَاهِرُنِي الْيَوْمَ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶתְּנֶ֤נָּה;לּוֹ֙ וּתְהִי ל֣וֹ לְמוֹקֵ֔שׁ וּתְהִי יַד פְּלִשְׁתִּ֑ים ב֖וֹ וַיֹּ֤אמֶר שָׁאוּל֙ אֶל;דָּוִ֔ד בִּשְׁתַּ֛יִם תִּתְחַתֵּ֥ן הַיּֽוֹם

صموئيل الأول 18: 25 1Sa.18.25

فَقَالَ شَاوُلُ: هكَذَا تَقُولُونَ لِدَاوُدَ: لَيْسَتْ مَسَرَّةُ الْمَلِكِ بِالْمَهْرِ، بَلْ بِمِئَةِ غُلْفَةٍ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لِلانْتِقَامِ مِنْ أَعْدَاءِ الْمَلِكِ. وَكَانَ شَاوُلُ يَتَفَكَّرُ أَنْ يُوقِعَ دَاوُدَ بِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל כֹּֽה תֹאמְר֣וּ לְדָוִ֗ד אֵֽין חֵ֤פֶץ לַמֶּ֙לֶךְ֙ בְּמֹ֔הַר כִּ֗י בְּמֵאָה֙ עָרְל֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהִנָּקֵ֖ם בְּאֹיְבֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וְשָׁא֣וּל חָשַׁ֔ב לְהַפִּ֥יל דָּוִ֖ד בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 18: 25 1Sa.18.25

فَقَالَ شَاوُلُ: هكَذَا تَقُولُونَ لِدَاوُدَ: لَيْسَتْ مَسَرَّةُ الْمَلِكِ بِالْمَهْرِ، بَلْ بِمِئَةِ غُلْفَةٍ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لِلانْتِقَامِ مِنْ أَعْدَاءِ الْمَلِكِ. وَكَانَ شَاوُلُ يَتَفَكَّرُ أَنْ يُوقِعَ دَاوُدَ بِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל כֹּֽה תֹאמְר֣וּ לְדָוִ֗ד אֵֽין חֵ֤פֶץ לַמֶּ֙לֶךְ֙ בְּמֹ֔הַר כִּ֗י בְּמֵאָה֙ עָרְל֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהִנָּקֵ֖ם בְּאֹיְבֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וְשָׁא֣וּל חָשַׁ֔ב לְהַפִּ֥יל דָּוִ֖ד בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 18: 27 1Sa.18.27

حَتَّى قَامَ دَاوُدُ وَذَهَبَ هُوَ وَرِجَالُهُ وَقَتَلَ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ مِئَتَيْ رَجُل، وَأَتَى دَاوُدُ بِغُلَفِهِمْ فَأَكْمَلُوهَا لِلْمَلِكِ لِمُصَاهَرَةِ الْمَلِكِ. فَأَعْطَاهُ شَاوُلُ مِيكَالَ ابْنَتَهُ امْرَأَةً.

וַיָּ֨קָם דָּוִ֜ד וַיֵּ֣לֶךְ ה֣וּא וַאֲנָשָׁ֗יו וַיַּ֣ךְ בַּפְּלִשְׁתִּים֮ מָאתַ֣יִם אִישׁ֒ וַיָּבֵ֤א דָוִד֙ עָרְלֹ֣תֵיהֶ֔ם וַיְמַלְא֣וּם לַמֶּ֔לֶךְ לְהִתְחַתֵּ֖ן בַּמֶּ֑לֶךְ וַיִּתֶּן;ל֥וֹ שָׁא֛וּל מִיכַ֥ל בִּתּ֖וֹ לְאִשָּֽׁה

صموئيل الأول 18: 30 1Sa.18.30

وَخَرَجَ أَقْطَابُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَمِنْ حِينِ خُرُوجِهِمْ كَانَ دَاوُدُ يُفْلِحُ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ عَبِيدِ شَاوُلَ، فَتَوَقَّرَ اسْمُهُ جِدًّا.

וַיֵּצְא֖וּ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים וַיְהִ֣י;מִדֵּ֣י צֵאתָ֗ם דָּוִד֙ שָׂכַ֤ל מִכֹּל֙ עַבְדֵ֣י שָׁא֔וּל וַיִּיקַ֥ר שְׁמ֖וֹ מְאֹֽד

صموئيل الأول 19: 5 1Sa.19.5

فَإِنَّهُ وَضَعَ نَفْسَهُ بِيَدِهِ وَقَتَلَ الْفِلِسْطِينِيَّ فَصَنَعَ الرَّبُّ خَلاَصًا عَظِيمًا لِجَمِيعِ إِسْرَائِيلَ. أَنْتَ رَأَيْتَ وَفَرِحْتَ. فَلِمَاذَا تُخْطِئُ إِلَى دَمٍ بَرِيءٍ بِقَتْلِ دَاوُدَ بِلاَ سَبَبٍ.

וַיָּשֶׂם֩ נַפְשׁ֨וֹ בְכַפּ֜וֹ וַיַּ֣ךְ הַפְּלִשְׁתִּ֗י וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה תְּשׁוּעָ֤ה גְדוֹלָה֙ לְכָל יִשְׂרָאֵ֔ל רָאִ֖יתָ וַתִּשְׂמָ֑ח וְלָ֤מָּה תֶֽחֱטָא֙ בְּדָ֣ם נָקִ֔י לְהָמִ֥ית דָּוִ֖ד חִנָּֽם

صموئيل الأول 19: 8 1Sa.19.8

وَعَادَتِ الْحَرْبُ تَحْدُثُ، فَخَرَجَ دَاوُدُ وَحَارَبَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَضَرَبَهُمْ ضَرْبَةً عَظِيمَةً فَهَرَبُوا مِنْ أَمَامِهِ.

וַתּ֥וֹסֶף הַמִּלְחָמָ֖ה לִֽהְי֑וֹת וַיֵּצֵ֨א דָוִ֜ד וַיִּלָּ֣חֶם בַּפְּלִשְׁתִּ֗ים וַיַּ֤ךְ;בָּהֶם֙ מַכָּ֣ה גְדוֹלָ֔ה וַיָּנֻ֖סוּ מִפָּנָֽיו

صموئيل الأول 21: 9 1Sa.21.9

فَقَالَ الْكَاهِنُ: إِنَّ سَيْفَ جُلْيَاتَ الْفِلِسْطِينِيِّ الَّذِي قَتَلْتَهُ فِي وَادِي الْبُطْمِ، هَا هُوَ مَلْفُوفٌ فِي ثَوْبٍ خَلْفَ الأَفُودِ، فَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَأْخُذَهُ فَخُذْهُ، لأَنَّهُ لَيْسَ آخَرُ سِوَاهُ هُنَا. فَقَالَ دَاوُدُ: لاَ يُوجَدُ مِثْلُهُ، أَعْطِنِي إِيَّاهُ.

וַיֹּ֣אמֶר הַכֹּהֵ֗ן חֶרֶב֩ גָּלְיָ֨ת הַפְּלִשְׁתִּ֜י אֲשֶׁר הִכִּ֣יתָ בְּעֵ֣מֶק הָאֵלָ֗ה הִנֵּה הִ֞יא לוּטָ֣ה בַשִּׂמְלָה֮ אַחֲרֵ֣י הָאֵפוֹד֒ אִם תִּֽקַּח;אֹתָ֤הּ קָ֔ח כִּ֣י אֵ֥ין אַחֶ֛רֶת זוּלָתָ֖הּ בָּזֶ֑ה וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֵ֥ין כָּמ֖וֹהָ תְּנֶ֥נָּה;לִּֽי

صموئيل الأول 22: 10 1Sa.22.10

فَسَأَلَ لَهُ مِنَ الرَّبِّ وَأَعْطَاهُ زَادًا. وَسَيْفَ جُلْيَاتَ الْفِلِسْطِينِيِّ أَعْطَاهُ إِيَّاهُ.

וַיִּשְׁאַל לוֹ֙ בַּֽיהוָ֔ה נָ֣תַן;ל֑וֹ וְצֵידָ֖ה חֶ֛רֶב גָּלְיָ֥ת הַפְּלִשְׁתִּ֖י נָ֥תַן;לֽוֹ

صموئيل الأول 23: 1 1Sa.23.1

فَأَخْبَرُوا دَاوُدَ قَائِلِينَ: هُوَذَا الْفِلِسْطِينِيُّونَ يُحَارِبُونَ قَعِيلَةَ وَيَنْهَبُونَ الْبَيَادِرَ.

וַיַּגִּ֥דוּ לְדָוִ֖ד לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה פְלִשְׁתִּים֙ נִלְחָמִ֣ים בִּקְעִילָ֔ה וְהֵ֖מָּה;שֹׁסִ֥ים הַגֳּרָנֽוֹת

صموئيل الأول 23: 2 1Sa.23.2

فَسَأَلَ دَاوُدُ مِنَ الرَّبِّ قَائِلاً: أَأَذْهَبُ وَأَضْرِبُ هؤُلاَءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. فَقَالَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ: اذْهَبْ وَاضْرِبِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَخَلِّصْ قَعِيلَةَ.

וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הַאֵלֵ֣ךְ וְהִכֵּ֔יתִי הָאֵ֑לֶּה בַּפְּלִשְׁתִּ֖ים וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;דָּוִ֗ד לֵ֚ךְ וְהִכִּ֣יתָ בַפְּלִשְׁתִּ֔ים וְהוֹשַׁעְתָּ֖ קְעִילָֽה

صموئيل الأول 23: 2 1Sa.23.2

فَسَأَلَ دَاوُدُ مِنَ الرَّبِّ قَائِلاً: أَأَذْهَبُ وَأَضْرِبُ هؤُلاَءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. فَقَالَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ: اذْهَبْ وَاضْرِبِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَخَلِّصْ قَعِيلَةَ.

וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר הַאֵלֵ֣ךְ וְהִכֵּ֔יתִי הָאֵ֑לֶּה בַּפְּלִשְׁתִּ֖ים וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;דָּוִ֗ד לֵ֚ךְ וְהִכִּ֣יתָ בַפְּלִשְׁתִּ֔ים וְהוֹשַׁעְתָּ֖ קְעִילָֽה

صموئيل الأول 23: 3 1Sa.23.3

فَقَالَ رِجَالُ دَاوُدَ لَهُ: هَا نَحْنُ ههُنَا فِي يَهُوذَا خَائِفُونَ، فَكَمْ بِالْحَرِيِّ إِذَا ذَهَبْنَا إِلَى قَعِيلَةَ ضِدَّ صُفُوفِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֨אמְר֜וּ אַנְשֵׁ֤י דָוִד֙ אֵלָ֔יו הִנֵּ֨ה אֲנַ֥חְנוּ פֹ֛ה בִּֽיהוּדָ֖ה יְרֵאִ֑ים וְאַף֙ כִּֽי נֵלֵ֣ךְ קְעִלָ֔ה אֶל מַֽעַרְכ֖וֹת פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 23: 4 1Sa.23.4

فَعَادَ أَيْضًا دَاوُدُ وَسَأَلَ مِنَ الرَّبِّ، فَأَجَابَهُ الرَّبُّ وَقَالَ: قُمِ انْزِلْ إِلَى قَعِيلَةَ، فَإِنِّي أَدْفَعُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لِيَدِكَ.

וַיּ֨וֹסֶף ע֤וֹד דָּוִד֙ לִשְׁאֹ֣ל בַּֽיהוָ֔ה וַֽיַּעֲנֵ֖הוּ יְהוָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר ק֚וּם רֵ֣ד קְעִילָ֔ה כִּֽי;אֲנִ֥י נֹתֵ֛ן פְּלִשְׁתִּ֖ים בְּיָדֶֽךָ

صموئيل الأول 23: 5 1Sa.23.5

فَذَهَبَ دَاوُدُ وَرِجَالُهُ إِلَى قَعِيلَةَ، وَحَارَبَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ وَسَاقَ مَوَاشِيَهُمْ، وَضَرَبَهُمْ ضَرْبَةً عَظِيمَةً، وَخَلَّصَ دَاوُدُ سُكَّانَ قَعِيلَةَ.

וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִד֩ וַאֲנָשָׁ֨יו קְעִילָ֜ה וַיִּלָּ֣חֶם בַּפְּלִשְׁתִּ֗ים וַיִּנְהַג֙ מִקְנֵיהֶ֔ם וַיַּ֥ךְ;בָּהֶ֖ם מַכָּ֣ה גְדוֹלָ֑ה וַיֹּ֣שַׁע דָּוִ֔ד יֹשְׁבֵ֥י קְעִילָֽה

صموئيل الأول 23: 27 1Sa.23.27

فَجَاءَ رَسُولٌ إِلَى شَاوُلَ يَقُولُ: أَسْرِعْ وَاذْهَبْ لأَنَّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ قَدِ اقْتَحَمُوا الأَرْضَ.

בָּ֔א וּמַלְאָ֣ךְ אֶל שָׁא֖וּל לֵאמֹ֑ר מַהֲרָ֣ה וְלֵ֔כָה כִּֽי פְלִשְׁתִּ֖ים פָשְׁט֥וּ הָאָֽרֶץ

صموئيل الأول 23: 28 1Sa.23.28

فَرَجَعَ شَاوُلُ عَنِ اتِّبَاعِ دَاوُدَ، وَذَهَبَ لِلِقَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. لِذلِكَ دُعِيَ ذلِكَ الْمَوْضِعُ صَخْرَةَ الزَّلَقَاتِ.

וַיָּ֣שָׁב שָׁא֗וּל מִרְדֹף֙;אַחֲרֵ֣י דָוִ֔ד וַיֵּ֖לֶךְ לִקְרַ֣את פְּלִשְׁתִּ֑ים עַל;כֵּ֗ן קָֽרְאוּ֙ הַה֔וּא לַמָּק֣וֹם סֶ֖לַע הַֽמַּחְלְקֽוֹת

صموئيل الأول 24: 1 1Sa.24.1

وَلَمَّا رَجَعَ شَاوُلُ مِنْ وَرَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ أَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: هُوَذَا دَاوُدُ فِي بَرِّيَّةِ عَيْنِ جَدْيٍ.

וַיְהִ֗י שָׁ֣ב שָׁא֔וּל מֵאַחֲרֵ֖י פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּגִּ֤דוּ;לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֣ה דָוִ֔ד בְּמִדְבַּ֖ר עֵ֥ין גֶּֽדִי

صموئيل الأول 27: 1 1Sa.27.1

وَقَالَ دَاوُدُ فِي قَلْبِهِ: إِنِّي سَأَهْلِكُ يَوْمًا بِيَدِ شَاوُلَ، فَلاَ شَيْءَ خَيْرٌ لِي مِنْ أَنْ أُفْلِتَ إِلَى أَرْضِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، فَيَيْأَسُ شَاوُلُ مِنِّي فَلاَ يُفَتِّشُ عَلَيَّ بَعْدُ فِي جَمِيعِ تُخُومِ إِسْرَائِيلَ، فَأَنْجُو مِنْ يَدِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל לִבּ֔וֹ אֶסָּפֶ֥ה יוֹם;אֶחָ֖ד בְּיַד שָׁא֑וּל אֵֽין ט֜וֹב לִ֨י כִּ֣י הִמָּלֵ֥ט;אִמָּלֵ֣ט אֶל אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֗ים וְנוֹאַ֨שׁ שָׁאוּל֙ מִמֶּ֤נִּי לְבַקְשֵׁ֤נִי עוֹד֙ בְּכָל גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֔ל וְנִמְלַטְתִּ֖י מִיָּדֽוֹ

صموئيل الأول 27: 7 1Sa.27.7

وَكَانَ عَدَدُ الأَيَّامِ الَّتِي سَكَنَ فِيهَا دَاوُدُ فِي بِلاَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ سَنَةً وَأَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ.

וַֽיְהִי֙ מִסְפַּ֣ר הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר יָשַׁ֥ב דָּוִ֖ד בִּשְׂדֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֑ים יָמִ֖ים וְאַרְבָּעָ֥ה חֳדָשִֽׁים

صموئيل الأول 27: 11 1Sa.27.11

فَلَمْ يَسْتَبْقِ دَاوُدُ رَجُلاً وَلاَ امْرَأَةً حَتَّى يَأْتِيَ إِلَى جَتٍّ، إِذْ قَالَ: لِئَلاَّ يُخْبِرُوا عَنَّا قَائِلِينَ: هكَذَا فَعَلَ دَاوُدُ. وَهكَذَا عَادَتُهُ كُلَّ أَيَّامِ إِقَامَتِهِ فِي بِلاَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

לֹֽא יְחַיֶּ֣ה דָוִ֗ד וְאִ֨ישׁ וְאִשָּׁ֜ה לְהָבִ֥יא גַת֙ לֵאמֹ֔ר פֶּן יַגִּ֥דוּ עָלֵ֖ינוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה עָשָׂ֤ה דָוִד֙ וְכֹ֣ה מִשְׁפָּט֔וֹ כָּל הַ֨יָּמִ֔ים יָשַׁ֖ב בִּשְׂדֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 28: 1 1Sa.28.1

وَكَانَ فِي تِلْكَ الأَيَّامِ أَنَّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ جَمَعُوا جُيُوشَهُمْ لِكَيْ يُحَارِبُوا إِسْرَائِيلَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِدَاوُدَ: اعْلَمْ يَقِينًا أَنَّكَ سَتَخْرُجُ مَعِي فِي الْجَيْشِ أَنْتَ وَرِجَالُكَ.

וַֽיְהִי֙ בַּיָּמִ֣ים;הָהֵ֔ם פְלִשְׁתִּ֤ים וַיִּקְבְּצ֨וּ מַֽחֲנֵיהֶם֙ לְהִלָּחֵ֖ם בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֤אמֶר אָכִישׁ֙ אֶל;דָּוִ֔ד יָדֹ֣עַ;תֵּדַ֗ע כִּ֤י תֵּצֵ֣א אִתִּי֙ בַֽמַּחֲנֶ֔ה אַתָּ֖ה וַאֲנָשֶֽׁיךָ

صموئيل الأول 28: 4 1Sa.28.4

فَاجْتَمَعَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ وَجَاءُوا وَنَزَلُوا فِي شُونَمَ، وَجَمَعَ شَاوُلُ جَمِيعَ إِسْرَائِيلَ وَنَزَلَ فِي جِلْبُوعَ.

וַיִּקָּבְצ֣וּ פְלִשְׁתִּ֔ים וַיָּבֹ֖אוּ וַיַּחֲנ֣וּ בְשׁוּנֵ֑ם וַיִּקְבֹּ֤ץ שָׁאוּל֙ כָּל יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיַּחֲנ֖וּ בַּגִּלְבֹּֽעַ

صموئيل الأول 28: 5 1Sa.28.5

وَلَمَّا رَأَى شَاوُلُ جَيْشَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ خَافَ وَاضْطَرَبَ قَلْبُهُ جِدًّا.

וַיַּ֥רְא שָׁא֖וּל מַחֲנֵ֣ה פְלִשְׁתִּ֑ים וַיִּרָ֕א וַיֶּחֱרַ֥ד לִבּ֖וֹ מְאֹֽד

صموئيل الأول 28: 15 1Sa.28.15

فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: لِمَاذَا أَقْلَقْتَنِي بِإِصْعَادِكَ إِيَّايَ. فَقَالَ شَاوُلُ: قَدْ ضَاقَ بِي الأَمْرُ جِدًّا. اَلْفِلِسْطِينِيُّونَ يُحَارِبُونَنِي، وَالرَّبُّ فَارَقَنِي وَلَمْ يَعُدْ يُجِيبُنِي لاَ بِالأَنْبِيَاءِ وَلاَ بِالأَحْلاَمِ. فَدَعَوْتُكَ لِكَيْ تُعْلِمَنِي مَاذَا أَصْنَعُ.

וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל;שָׁא֔וּל לָ֥מָּה הִרְגַּזְתַּ֖נִי לְהַעֲל֣וֹת אֹתִ֑י וַיֹּ֣אמֶר שָׁ֠אוּל צַר;לִ֨י מְאֹ֜ד וּפְלִשְׁתִּ֣ים נִלְחָמִ֣ים;בִּ֗י וֵֽאלֹהִ֞ים סָ֤ר;מֵֽעָלַי֙ וְלֹֽא ע֗וֹד עָנָ֣נִי גַּ֤ם בְּיַֽד;הַנְּבִיאִם֙ גַּם בַּ֣חֲלֹמ֔וֹת וָאֶקְרָאֶ֣ה;לְךָ֔ לְהוֹדִיעֵ֖נִי מָ֥ה אֶעֱשֶֽׂה

صموئيل الأول 28: 19 1Sa.28.19

وَيَدْفَعُ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا مَعَكَ لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَغَدًا أَنْتَ وَبَنُوكَ تَكُونُونَ مَعِي، وَيَدْفَعُ الرَّبُّ جَيْشَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וְיִתֵּ֣ן יְ֠הוָה יִשְׂרָאֵ֤ל גַּ֣ם עִמְּךָ֙ בְּיַד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמָחָ֕ר אַתָּ֥ה וּבָנֶ֖יךָ עִמִּ֑י יִתֵּ֥ן יְהוָ֖ה מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל גַּ֚ם בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 28: 19 1Sa.28.19

وَيَدْفَعُ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا مَعَكَ لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَغَدًا أَنْتَ وَبَنُوكَ تَكُونُونَ مَعِي، وَيَدْفَعُ الرَّبُّ جَيْشَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וְיִתֵּ֣ן יְ֠הוָה יִשְׂרָאֵ֤ל גַּ֣ם עִמְּךָ֙ בְּיַד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמָחָ֕ר אַתָּ֥ה וּבָנֶ֖יךָ עִמִּ֑י יִתֵּ֥ן יְהוָ֖ה מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל גַּ֚ם בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 29: 1 1Sa.29.1

وَجَمَعَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ جَمِيعَ جُيُوشِهِمْ إِلَى أَفِيقَ. وَكَانَ الإِسْرَائِيلِيُّونَ نَازِلِينَ عَلَى الْعَيْنِ الَّتِي فِي يَزْرَعِيلَ.

וַיִּקְבְּצ֧וּ פְלִשְׁתִּ֛ים כָּל מַחֲנֵיהֶ֖ם אֲפֵ֑קָה וְיִשְׂרָאֵ֣ל חֹנִ֔ים בַּעַ֖יִן אֲשֶׁ֥ר בְּיִזְרְעֶֽאל

صموئيل الأول 29: 2 1Sa.29.2

وَعَبَرَ أَقْطَابُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ مِئَاتٍ وَأُلُوفًا، وَعَبَرَ دَاوُدُ وَرِجَالُهُ فِي الْسَّاقَةِ مَعَ أَخِيشَ.

עֹֽבְרִ֔ים וְסַרְנֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ לְמֵא֖וֹת וְלַאֲלָפִ֑ים עֹֽבְרִ֛ים וְדָוִ֣ד וַאֲנָשָׁ֗יו בָּאַחֲרֹנָ֖ה עִם אָכִֽישׁ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (287 آية)