עִם (H5973) - ʻim | معجم سترونغ العبري

التكوين 3: 6 Gen.3.6

فَرَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّ الشَّجَرَةَ جَيِّدَةٌ لِلأَكْلِ، وَأَنَّهَا بَهِجَةٌ لِلْعُيُونِ، وَأَنَّ الشَّجَرَةَ شَهِيَّةٌ لِلنَّظَرِ. فَأَخَذَتْ مِنْ ثَمَرِهَا وَأَكَلَتْ، وَأَعْطَتْ رَجُلَهَا أَيْضًا مَعَهَا فَأَكَلَ.

וַתֵּ֣רֶא הָֽאִשָּׁ֡ה כִּ֣י הָעֵ֨ץ טוֹב֩ לְמַאֲכָ֜ל וְכִ֧י תַֽאֲוָה לָעֵינַ֗יִם הָעֵץ֙ וְנֶחְמָ֤ד לְהַשְׂכִּ֔יל וַתִּקַּ֥ח מִפִּרְי֖וֹ וַתֹּאכַ֑ל וַתִּתֵּ֧ן לְאִישָׁ֛הּ גַּם עִמָּ֖הּ וַיֹּאכַֽל

التكوين 13: 1 Gen.13.1

فَصَعِدَ أَبْرَامُ مِنْ مِصْرَ هُوَ وَامْرَأَتُهُ وَكُلُّ مَا كَانَ لَهُ، وَلُوطٌ مَعَهُ إِلَى الْجَنُوبِ.

וַיַּעַל֩ אַבְרָ֨ם מִמִּצְרַ֜יִם ה֠וּא וְאִשְׁתּ֧וֹ וְכָל אֲשֶׁר ל֛וֹ וְל֥וֹט עִמּ֖וֹ הַנֶּֽגְבָּה

التكوين 13: 14 Gen.13.14

وَقَالَ الرَّبُّ لأَبْرَامَ، بَعْدَ اعْتِزَالِ لُوطٍ عَنْهُ: ارْفَعْ عَيْنَيْكَ وَانْظُرْ مِنَ الْمَوْضِعِ الَّذِي أَنْتَ فِيهِ شِمَالاً وَجَنُوبًا وَشَرْقًا وَغَرْبًا،

אָמַ֣ר וַֽיהוָ֞ה אַבְרָ֗ם אַחֲרֵי֙ הִפָּֽרֶד ל֣וֹט מֵֽעִמּ֔וֹ נָ֤א;שָׂ֣א עֵינֶ֙יךָ֙ וּרְאֵ֔ה מִן הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר אַתָּ֣ה שָׁ֑ם צָפֹ֥נָה וָנֶ֖גְבָּה וָקֵ֥דְמָה וָיָֽמָּה

التكوين 18: 16 Gen.18.16

ثُمَّ قَامَ الرِّجَالُ مِنْ هُنَاكَ وَتَطَلَّعُوا نَحْوَ سَدُومَ. وَكَانَ إِبْرَاهِيمُ مَاشِيًا مَعَهُمْ لِيُشَيِّعَهُمْ.

וַיָּקֻ֤מוּ הָֽאֲנָשִׁ֔ים מִשָּׁם֙ וַיַּשְׁקִ֖פוּ עַל;פְּנֵ֣י סְדֹ֑ם וְאַ֨בְרָהָ֔ם הֹלֵ֥ךְ עִמָּ֖ם לְשַׁלְּחָֽם

التكوين 18: 23 Gen.18.23

فَتَقَدَّمَ إِبْرَاهِيمُ وَقَالَ: أَفَتُهْلِكُ الْبَارَّ مَعَ الأَثِيمِ.

וַיִּגַּ֥שׁ אַבְרָהָ֖ם וַיֹּאמַ֑ר הַאַ֣ף;תִּסְפֶּ֔ה צַדִּ֖יק עִם רָשָֽׁע

التكوين 18: 25 Gen.18.25

حَاشَا لَكَ أَنْ تَفْعَلَ مِثْلَ هذَا الأَمْرِ، أَنْ تُمِيتَ الْبَارَّ مَعَ الأَثِيمِ، فَيَكُونُ الْبَارُّ كَالأَثِيمِ. حَاشَا لَكَ. أَدَيَّانُ كُلِّ الأَرْضِ لاَ يَصْنَعُ عَدْلاً.

חָלִ֨לָה לְּךָ֜ מֵעֲשֹׂ֣ת הַזֶּ֗ה כַּדָּבָ֣ר לְהָמִ֤ית צַדִּיק֙ עִם רָשָׁ֔ע וְהָיָ֥ה כַצַּדִּ֖יק כָּרָשָׁ֑ע חָלִ֣לָה לָּ֔ךְ הֲשֹׁפֵט֙ כָּל הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה מִשְׁפָּֽט

التكوين 19: 30 Gen.19.30

وَصَعِدَ لُوطٌ مِنْ صُوغَرَ وَسَكَنَ فِي الْجَبَلِ، وَابْنَتَاهُ مَعَهُ، لأَنَّهُ خَافَ أَنْ يَسْكُنَ فِي صُوغَرَ. فَسَكَنَ فِي الْمَغَارَةِ هُوَ وَابْنَتَاهُ.

וַיַּעַל֩ ל֨וֹט מִצּ֜וֹעַר וַיֵּ֣שֶׁב בָּהָ֗ר וּשְׁתֵּ֤י;בְנֹתָיו֙ עִמּ֔וֹ כִּ֥י יָרֵ֖א לָשֶׁ֣בֶת בְּצ֑וֹעַר וַיֵּ֙שֶׁב֙ בַּמְּעָרָ֔ה ה֖וּא וּשְׁתֵּ֥י;בְנֹתָֽיו

التكوين 19: 32 Gen.19.32

هَلُمَّ نَسْقِي أَبَانَا خَمْرًا وَنَضْطَجعُ مَعَهُ، فَنُحْيِي مِنْ أَبِينَا نَسْلاً.

לְכָ֨ה נַשְׁקֶ֧ה אָבִ֛ינוּ יַ֖יִן וְנִשְׁכְּבָ֣ה עִמּ֑וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע

التكوين 19: 34 Gen.19.34

وَحَدَثَ فِي الْغَدِ أَنَّ الْبِكْرَ قَالَتْ لِلصَّغِيرَةِ: إِنِّي قَدِ اضْطَجَعْتُ الْبَارِحَةَ مَعَ أَبِي. نَسْقِيهِ خَمْرًا اللَّيْلَةَ أَيْضًا فَادْخُلِي اضْطَجِعِي مَعَهُ، فَنُحْيِيَ مِنْ أَبِينَا نَسْلاً.

וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת הַבְּכִירָה֙ וַתֹּ֤אמֶר אֶל;הַצְּעִירָ֔ה הֵן שָׁכַ֥בְתִּי אֶ֖מֶשׁ אֶת אָבִ֑י נַשְׁקֶ֨נּוּ יַ֜יִן הַלַּ֗יְלָה גַּם וּבֹ֙אִי֙ שִׁכְבִ֣י עִמּ֔וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע

التكوين 19: 35 Gen.19.35

فَسَقَتَا أَبَاهُمَا خَمْرًا فِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ أَيْضًا، وَقَامَتِ الصَّغِيرَةُ وَاضْطَجَعَتْ مَعَهُ، وَلَمْ يَعْلَمْ بِاضْطِجَاعِهَا وَلاَ بِقِيَامِهَا،

וַתַּשְׁקֶ֜יןָ אֲבִיהֶ֖ן יָ֑יִן הַה֛וּא בַּלַּ֧יְלָה גַּ֣ם וַתָּ֤קָם הַצְּעִירָה֙ וַתִּשְׁכַּ֣ב עִמּ֔וֹ וְלֹֽא יָדַ֥ע בְּשִׁכְבָ֖הּ וּבְקֻמָֽהּ

التكوين 21: 10 Gen.21.10

فَقَالَتْ لإِبْرَاهِيمَ: اطْرُدْ هذِهِ الْجَارِيَةَ وَابْنَهَا، لأَنَّ ابْنَ هذِهِ الْجَارِيَةِ لاَ يَرِثُ مَعَ ابْنِي إِسْحَاقَ.

וַתֹּ֙אמֶר֙ לְאַבְרָהָ֔ם גָּרֵ֛שׁ הַזֹּ֖את הָאָמָ֥ה בְּנָ֑הּ כִּ֣י בֶּן הַזֹּ֔את הָאָמָ֣ה לֹ֤א יִירַשׁ֙ עִם בְּנִ֖י יִצְחָֽק

التكوين 21: 22 Gen.21.22

وَحَدَثَ فِي ذلِكَ الزَّمَانِ أَنَّ أَبِيمَالِكَ وَفِيكُولَ رَئِيسَ جَيْشِهِ كَلَّمَا إِبْرَاهِيمَ قَائِلَيْنِ: اللهُ مَعَكَ فِي كُلِّ مَا أَنْتَ صَانِعٌ.

וַֽיְהִי֙ הַהִ֔וא בָּעֵ֣ת אֲבִימֶ֗לֶךְ וּפִיכֹל֙ שַׂר צְבָא֔וֹ וַיֹּ֣אמֶר אַבְרָהָ֖ם לֵאמֹ֑ר אֱלֹהִ֣ים עִמְּךָ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר אַתָּ֖ה עֹשֶֽׂה

التكوين 21: 23 Gen.21.23

فَالآنَ احْلِفْ لِي بِاللهِ ههُنَا أَنَّكَ لاَ تَغْدُرُ بِي وَلاَ بِنَسْلِي وَذُرِّيَّتِي، كَالْمَعْرُوفِ الَّذِي صَنَعْتُ إِلَيْكَ تَصْنَعُ إِلَيَّ وَإِلَى الأَرْضِ الَّتِي تَغَرَّبْتَ فِيهَا.

וְעַתָּ֗ה הִשָּׁ֨בְעָה לִּ֤י בֵֽאלֹהִים֙ הֵ֔נָּה אִם תִּשְׁקֹ֣ר לִ֔י וּלְנִינִ֖י וּלְנֶכְדִּ֑י כַּחֶ֜סֶד אֲשֶׁר עָשִׂ֤יתִי עִמְּךָ֙ תַּעֲשֶׂ֣ה עִמָּדִ֔י וְעִם הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר גַּ֥רְתָּה בָּֽהּ

التكوين 21: 23 Gen.21.23

فَالآنَ احْلِفْ لِي بِاللهِ ههُنَا أَنَّكَ لاَ تَغْدُرُ بِي وَلاَ بِنَسْلِي وَذُرِّيَّتِي، كَالْمَعْرُوفِ الَّذِي صَنَعْتُ إِلَيْكَ تَصْنَعُ إِلَيَّ وَإِلَى الأَرْضِ الَّتِي تَغَرَّبْتَ فِيهَا.

וְעַתָּ֗ה הִשָּׁ֨בְעָה לִּ֤י בֵֽאלֹהִים֙ הֵ֔נָּה אִם תִּשְׁקֹ֣ר לִ֔י וּלְנִינִ֖י וּלְנֶכְדִּ֑י כַּחֶ֜סֶד אֲשֶׁר עָשִׂ֤יתִי עִמְּךָ֙ תַּעֲשֶׂ֣ה עִמָּדִ֔י וְעִם הָאָ֖רֶץ אֲשֶׁר גַּ֥רְתָּה בָּֽהּ

التكوين 22: 5 Gen.22.5

فَقَالَ إِبْرَاهِيمُ لِغُلاَمَيْهِ: اجْلِسَا أَنْتُمَا ههُنَا مَعَ الْحِمَارِ، وَأَمَّا أَنَا وَالْغُلاَمُ فَنَذْهَبُ إِلَى هُنَاكَ وَنَسْجُدُ، ثُمَّ نَرْجعُ إِلَيْكُمَا.

וַיֹּ֨אמֶר אַבְרָהָ֜ם נְעָרָ֗יו שְׁבוּ לָכֶ֥ם פֹּה֙ עִֽם הַחֲמ֔וֹר וַאֲנִ֣י וְהַנַּ֔עַר נֵלְכָ֖ה עַד כֹּ֑ה וְנִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה וְנָשׁ֥וּבָה אֲלֵיכֶֽם

التكوين 23: 4 Gen.23.4

أَنَا غَرِيبٌ وَنَزِيلٌ عِنْدَكُمْ. أَعْطُونِي مُلْكَ قَبْرٍ مَعَكُمْ لأَدْفِنَ مَيْتِي مِنْ أَمَامِي.

אָנֹכִ֖י גֵּר וְתוֹשָׁ֥ב עִמָּכֶ֑ם תְּנ֨וּ;לִ֤י אֲחֻזַּת קֶ֙בֶר֙ עִמָּכֶ֔ם וְאֶקְבְּרָ֥ה מֵתִ֖י מִלְּפָנָֽי

التكوين 23: 4 Gen.23.4

أَنَا غَرِيبٌ وَنَزِيلٌ عِنْدَكُمْ. أَعْطُونِي مُلْكَ قَبْرٍ مَعَكُمْ لأَدْفِنَ مَيْتِي مِنْ أَمَامِي.

אָנֹכִ֖י גֵּר וְתוֹשָׁ֥ב עִמָּכֶ֑ם תְּנ֨וּ;לִ֤י אֲחֻזַּת קֶ֙בֶר֙ עִמָּכֶ֔ם וְאֶקְבְּרָ֥ה מֵתִ֖י מִלְּפָנָֽי

التكوين 24: 12 Gen.24.12

وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهَ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ، يَسِّرْ لِي الْيَوْمَ وَاصْنَعْ لُطْفًا إِلَى سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ.

וַיֹּאמַ֓ר יְהוָ֗ה אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם הַקְרֵה;נָ֥א לְפָנַ֖י הַיּ֑וֹם וַעֲשֵׂה חֶ֕סֶד עִ֖ם אֲדֹנִ֥י אַבְרָהָֽם

التكوين 24: 14 Gen.24.14

فَلْيَكُنْ أَنَّ الْفَتَاةَ الَّتِي أَقُولُ لَهَا: أَمِيلِي جَرَّتَكِ لأَشْرَبَ، فَتَقُولَ: اشْرَبْ وَأَنَا أَسْقِي جِمَالَكَ أَيْضًا، هِيَ الَّتِي عَيَّنْتَهَا لِعَبْدِكَ إِسْحَاقَ. وَبِهَا أَعْلَمُ أَنَّكَ صَنَعْتَ لُطْفًا إِلَى سَيِّدِي.

וְהָיָ֣ה הַֽנַּעֲרָ֗ אֲשֶׁ֨ר אֹמַ֤ר אֵלֶ֙יהָ֙ הַטִּי;נָ֤א כַדֵּךְ֙ וְאֶשְׁתֶּ֔ה וְאָמְרָ֣ה שְׁתֵ֔ה אַשְׁקֶ֑ה גְּמַלֶּ֖יךָ וְגַם הֹכַ֙חְתָּ֙ לְעַבְדְּךָ֣ לְיִצְחָ֔ק וּבָ֣הּ אֵדַ֔ע כִּי עָשִׂ֥יתָ חֶ֖סֶד עִם אֲדֹנִֽי

التكوين 24: 25 Gen.24.25

وَقَالَتْ لَهُ: عِنْدَنَا تِبْنٌ وَعَلَفٌ كَثِيرٌ، وَمَكَانٌ لِتَبِيتُوا أَيْضًا.

וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו עִמָּ֑נוּ תֶּ֥בֶן מִסְפּ֖וֹא רַ֣ב מָק֖וֹם לָלֽוּן גַּם

التكوين 24: 27 Gen.24.27

وَقَالَ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ إِلهُ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ الَّذِي لَمْ يَمْنَعْ لُطْفَهُ وَحَقَّهُ عَنْ سَيِّدِي. إِذْ كُنْتُ أَنَا فِي الطَّرِيقِ، هَدَانِي الرَّبُّ إِلَى بَيْتِ إِخْوَةِ سَيِّدِي.

וַיֹּ֗אמֶר בָּר֤וּךְ יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם אֲ֠שֶׁר לֹֽא עָזַ֥ב חַסְדּ֛וֹ וַאֲמִתּ֖וֹ מֵעִ֣ם אֲדֹנִ֑י אָנֹכִ֗י בַּדֶּ֙רֶךְ֙ נָחַ֣נִי יְהוָ֔ה בֵּ֖ית אֲחֵ֥י אֲדֹנִֽי

التكوين 24: 54 Gen.24.54

فَأَكَلَ وَشَرِبَ هُوَ وَالرِّجَالُ الَّذِينَ مَعَهُ وَبَاتُوا. ثُمَّ قَامُوا صَبَاحًا فَقَالَ: اصْرِفُونِي إِلَى سَيِّدِي.

וַיֹּאכְל֣וּ וַיִּשְׁתּ֗וּ ה֛וּא וְהָאֲנָשִׁ֥ים אֲשֶׁר עִמּ֖וֹ וַיָּלִ֑ינוּ וַיָּק֣וּמוּ בַבֹּ֔קֶר וַיֹּ֖אמֶר שַׁלְּחֻ֥נִי לַֽאדֹנִֽי

التكوين 24: 58 Gen.24.58

فَدَعَوْا رِفْقَةَ وَقَالُوا لَهَا: هَلْ تَذْهَبِينَ مَعَ هذَا الرَّجُلِ. فَقَالَتْ: أَذْهَبُ.

וַיִּקְרְא֤וּ לְרִבְקָה֙ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלֶ֔יהָ הֲתֵלְכִ֖י עִם הַזֶּ֑ה הָאִ֣ישׁ וַתֹּ֖אמֶר אֵלֵֽךְ

التكوين 25: 11 Gen.25.11

وَكَانَ بَعْدَ مَوْتِ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ اللهَ بَارَكَ إِسْحَاقَ ابْنَهُ. وَسَكَنَ إِسْحَاقُ عِنْدَ بِئْرِ لَحَيْ رُئِي.

וַיְהִ֗י אַחֲרֵי֙ מ֣וֹת אַבְרָהָ֔ם אֱלֹהִ֖ים וַיְבָ֥רֶךְ יִצְחָ֣ק בְּנ֑וֹ וַיֵּ֣שֶׁב יִצְחָ֔ק עִם בְּאֵ֥ר לַחַ֖י רֹאִֽי

التكوين 26: 3 Gen.26.3

تَغَرَّبْ فِي هذِهِ الأَرْضِ فَأَكُونَ مَعَكَ وَأُبَارِكَكَ، لأَنِّي لَكَ وَلِنَسْلِكَ أُعْطِي جَمِيعَ هذِهِ الْبِلاَدِ، وَأَفِي بِالْقَسَمِ الَّذِي أَقْسَمْتُ لإِبْرَاهِيمَ أَبِيكَ.

גּ֚וּר הַזֹּ֔את בָּאָ֣רֶץ וְאֶֽהְיֶ֥ה עִמְּךָ֖ וַאֲבָרְכֶ֑ךָּ כִּֽי לְךָ֣ וּֽלְזַרְעֲךָ֗ אֶתֵּן֙ כָּל הָאֵ֔ל הָֽאֲרָצֹ֣ת וַהֲקִֽמֹתִי֙ הַשְּׁבֻעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖עְתִּי לְאַבְרָהָ֥ם אָבִֽיךָ

التكوين 26: 16 Gen.26.16

وَقَالَ أَبِيمَالِكُ لإِسْحَاقَ: اذْهَبْ مِنْ عِنْدِنَا لأَنَّكَ صِرْتَ أَقْوَى مِنَّا جِدًّا.

וַיֹּ֥אמֶר אֲבִימֶ֖לֶךְ יִצְחָ֑ק לֵ֚ךְ מֵֽעִמָּ֔נוּ כִּֽי עָצַֽמְתָּ מִמֶּ֖נּוּ מְאֹֽד

التكوين 26: 28 Gen.26.28

فَقَالُوا: إِنَّنَا قَدْ رَأَيْنَا أَنَّ الرَّبَّ كَانَ مَعَكَ، فَقُلْنَا: لِيَكُنْ حَلْفٌ، بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ، وَنَقْطَعُ مَعَكَ عَهْدًا:

וַיֹּאמְר֗וּ רָא֣וֹ;רָאִינוּ֮ כִּֽי יְהוָ֣ה הָיָ֣ה עִמָּךְ֒ וַנֹּ֗אמֶר תְּהִ֨י אָלָ֛ה בֵּינוֹתֵ֖ינוּ;בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֶ֑ךָ וְנִכְרְתָ֥ה עִמָּֽךְ בְרִ֖ית

التكوين 26: 28 Gen.26.28

فَقَالُوا: إِنَّنَا قَدْ رَأَيْنَا أَنَّ الرَّبَّ كَانَ مَعَكَ، فَقُلْنَا: لِيَكُنْ حَلْفٌ، بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ، وَنَقْطَعُ مَعَكَ عَهْدًا:

וַיֹּאמְר֗וּ רָא֣וֹ;רָאִינוּ֮ כִּֽי יְהוָ֣ה הָיָ֣ה עִמָּךְ֒ וַנֹּ֗אמֶר תְּהִ֨י אָלָ֛ה בֵּינוֹתֵ֖ינוּ;בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֶ֑ךָ וְנִכְרְתָ֥ה עִמָּֽךְ בְרִ֖ית

التكوين 26: 29 Gen.26.29

أَنْ لاَ تَصْنَعَ بِنَا شَرًّا، كَمَا لَمْ نَمَسَّكَ وَكَمَا لَمْ نَصْنَعْ بِكَ إِلاَّ خَيْرًا وَصَرَفْنَاكَ بِسَلاَمٍ. أَنْتَ الآنَ مُبَارَكُ الرَّبِّ.

אִם תַּעֲשֵׂ֨ה עִמָּ֜נוּ רָעָ֗ה כַּאֲשֶׁר֙ לֹ֣א נְגַֽעֲנ֔וּךָ וְכַאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤ינוּ עִמְּךָ֙ רַק ט֔וֹב וַנְּשַׁלֵּֽחֲךָ֖ בְּשָׁל֑וֹם אַתָּ֥ה עַתָּ֖ה בְּר֥וּךְ יְהוָֽה

التكوين 26: 29 Gen.26.29

أَنْ لاَ تَصْنَعَ بِنَا شَرًّا، كَمَا لَمْ نَمَسَّكَ وَكَمَا لَمْ نَصْنَعْ بِكَ إِلاَّ خَيْرًا وَصَرَفْنَاكَ بِسَلاَمٍ. أَنْتَ الآنَ مُبَارَكُ الرَّبِّ.

אִם תַּעֲשֵׂ֨ה עִמָּ֜נוּ רָעָ֗ה כַּאֲשֶׁר֙ לֹ֣א נְגַֽעֲנ֔וּךָ וְכַאֲשֶׁ֨ר עָשִׂ֤ינוּ עִמְּךָ֙ רַק ט֔וֹב וַנְּשַׁלֵּֽחֲךָ֖ בְּשָׁל֑וֹם אַתָּ֥ה עַתָּ֖ה בְּר֥וּךְ יְהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (963 آية)