المعنى المختصر للكلمة
am:
a people (as a congregated unit)
اللفظ الأصلي
עַם
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
am
(am)
تكرار الورود في الكتاب
1841
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
1
a people (as a congregated unit)
2
specifically, a tribe (as those of Israel)
3
hence (collectively) troops or attendants
4
figuratively, a flock
الإنجليزية — KJV Translation Tags
folk
men
nation
people
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הָעָ֖ם (132×)
הָעָ֔ם (119×)
הָעָם֙ (78×)
הָעָֽם (60×)
עַם (59×)
הָעָ֑ם (59×)
הָעָ֣ם (58×)
הָעָ֛ם (41×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1841 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الأول 12: 31
1Ki.12.31
وَبَنَى بَيْتَ الْمُرْتَفَعَاتِ، وَصَيَّرَ كَهَنَةً مِنْ أَطْرَافِ الشَّعْبِ لَمْ يَكُونُوا مِنْ بَنِي لاَوِي.
וַיַּ֖עַשׂ בֵּ֣ית בָּמ֑וֹת וַיַּ֤עַשׂ כֹּֽהֲנִים֙ מִקְצ֣וֹת הָעָ֔ם לֹֽא הָי֖וּ מִבְּנֵ֥י לֵוִֽי
الملوك الأول 13: 33
1Ki.13.33
بَعْدَ هذَا الأَمْرِ لَمْ يَرْجعْ يَرُبْعَامُ عَنْ طَرِيقِهِ الرَّدِيَّةِ، بَلْ عَادَ فَعَمِلَ مِنْ أَطْرَافِ الشَّعْبِ كَهَنَةَ مُرْتَفَعَاتٍ. مَنْ شَاءَ مَلأَ يَدَهُ فَصَارَ مِنْ كَهَنَةِ الْمُرْتَفَعَاتِ.
אַחַר֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לֹֽא שָׁ֥ב יָרָבְעָ֖ם מִדַּרְכּ֣וֹ הָרָעָ֑ה וַ֠יָּשָׁב וַיַּ֜עַשׂ מִקְצ֤וֹת הָעָם֙ כֹּהֲנֵ֣י בָמ֔וֹת הֶֽחָפֵץ֙ יְמַלֵּ֣א יָד֔וֹ וִיהִ֖י כֹּהֲנֵ֥י בָמֽוֹת
الملوك الأول 14: 2
1Ki.14.2
فَقَالَ يَرُبْعَامُ لامْرَأَتِهِ: قُومِي غَيِّرِي شَكْلَكِ حَتَّى لاَ يَعْلَمُوا أَنَّكِ امْرَأَةُ يَرُبْعَامَ وَاذْهَبِي إِلَى شِيلُوهَ. هُوَذَا هُنَاكَ أَخِيَّا النَّبِيُّ الَّذِي قَالَ عَنِّي إِنِّي أَمْلِكُ عَلَى هذَا الشَّعْبِ.
וַיֹּ֨אמֶר יָרָבְעָ֜ם לְאִשְׁתּ֗וֹ ק֤וּמִי;נָא֙ וְהִשְׁתַּנִּ֔ית וְלֹ֣א יֵֽדְע֔וּ כִּי;אַ֖תְּ אֵ֣שֶׁת יָרָבְעָ֑ם וְהָלַ֣כְתְּ שִׁלֹ֗ה הִנֵּה שָׁם֙ אֲחִיָּ֣ה הַנָּבִ֔יא הֽוּא דִבֶּ֥ר עָלַ֛י לְמֶ֖לֶךְ עַל הַזֶּֽה הָעָ֥ם
الملوك الأول 14: 7
1Ki.14.7
اِذْهَبِي قُولِي لِيَرُبْعَامَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: مِنْ أَجْلِ أَنِّي قَدْ رَفَعْتُكَ مِنْ وَسَطِ الشَّعْبِ وَجَعَلْتُكَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ،
לְכִ֞י אִמְרִ֣י לְיָרָבְעָ֗ם כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יַ֛עַן אֲשֶׁ֥ר הֲרִימֹתִ֖יךָ מִתּ֣וֹךְ הָעָ֑ם וָאֶתֶּנְךָ֣ נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الأول 14: 7
1Ki.14.7
اِذْهَبِي قُولِي لِيَرُبْعَامَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: مِنْ أَجْلِ أَنِّي قَدْ رَفَعْتُكَ مِنْ وَسَطِ الشَّعْبِ وَجَعَلْتُكَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ،
לְכִ֞י אִמְרִ֣י לְיָרָבְעָ֗ם כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יַ֛עַן אֲשֶׁ֥ר הֲרִימֹתִ֖יךָ מִתּ֣וֹךְ הָעָ֑ם וָאֶתֶּנְךָ֣ נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الأول 16: 2
1Ki.16.2
مِنْ أَجْلِ أَنِّي قَدْ رَفَعْتُكَ مِنَ التُّرَابِ وَجَعَلْتُكَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَسِرْتَ فِي طَرِيقِ يَرُبْعَامَ وَجَعَلْتَ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ يُخْطِئُونَ وَيُغِيظُونَنِي بِخَطَايَاهُمْ
יַ֗עַן;אֲשֶׁ֤ר הֲרִימֹתִ֙יךָ֙ מִן הֶ֣עָפָ֔ר וָאֶתֶּנְךָ֣ נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַתֵּ֣לֶךְ בְּדֶ֣רֶךְ יָרָבְעָ֗ם עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽתַּחֲטִא֙ לְהַכְעִיסֵ֖נִי בְּחַטֹּאתָֽם
الملوك الأول 16: 2
1Ki.16.2
مِنْ أَجْلِ أَنِّي قَدْ رَفَعْتُكَ مِنَ التُّرَابِ وَجَعَلْتُكَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ، فَسِرْتَ فِي طَرِيقِ يَرُبْعَامَ وَجَعَلْتَ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ يُخْطِئُونَ وَيُغِيظُونَنِي بِخَطَايَاهُمْ
יַ֗עַן;אֲשֶׁ֤ר הֲרִימֹתִ֙יךָ֙ מִן הֶ֣עָפָ֔ר וָאֶתֶּנְךָ֣ נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַתֵּ֣לֶךְ בְּדֶ֣רֶךְ יָרָבְעָ֗ם עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽתַּחֲטִא֙ לְהַכְעִיסֵ֖נִי בְּחַטֹּאתָֽם
الملوك الأول 16: 15
1Ki.16.15
فِي السَّنَةِ السَّابِعَةِ وَالْعِشْرِينَ لآسَا مَلِكِ يَهُوذَا، مَلَكَ زِمْرِي سَبْعَةَ أَيَّامٍ فِي تِرْصَةَ. وَكَانَ الشَّعْبُ نَازِلاً عَلَى جِبَّثُونَ الَّتِي لِلْفِلِسْطِينِيِّينَ.
בִּשְׁנַת֩ וָשֶׁ֜בַע עֶשְׂרִ֨ים לְאָסָא֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה מָלַ֥ךְ זִמְרִ֛י שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים בְּתִרְצָ֑ה וְהָעָ֣ם חֹנִ֔ים עַֽל גִּבְּת֖וֹן אֲשֶׁ֥ר לַפְּלִשְׁתִּֽים
الملوك الأول 16: 16
1Ki.16.16
فَسَمِعَ الشَّعْبُ النَّازِلُونَ مَنْ يَقُولُ: قَدْ فَتَنَ زِمْرِي وَقَتَلَ أَيْضًا الْمَلِكَ. فَمَلَّكَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ عُمْرِيَ رَئِيسَ الْجَيْشِ عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ فِي الْمَحَلَّةِ.
וַיִּשְׁמַ֤ע הָעָם֙ הַחֹנִ֣ים לֵאמֹ֔ר קָשַׁ֣ר זִמְרִ֔י הִכָּ֣ה וְגַ֖ם הַמֶּ֑לֶךְ וַיַּמְלִ֣כוּ כָֽל יִ֠שְׂרָאֵל עָמְרִ֨י שַׂר צָבָ֧א עַל יִשְׂרָאֵ֛ל בַּיּ֥וֹם;הַה֖וּא בַּֽמַּחֲנֶֽה
الملوك الأول 16: 21
1Ki.16.21
حِينَئِذٍ انْقَسَمَ شَعْبُ إِسْرَائِيلَ نِصْفَيْنِ، فَنِصْفُ الشَّعْبِ كَانَ وَرَاءَ تِبْنِي بْنِ جِينَةَ لِتَمْلِيكِهِ، وَنِصْفُهُ وَرَاءَ عُمْرِي.
אָ֧ז יֵחָלֵ֛ק הָעָ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל לַחֵ֑צִי חֲצִ֨י הָעָ֜ם הָ֠יָה אַחֲרֵ֨י תִבְנִ֤י בֶן גִּינַת֙ לְהַמְלִיכ֔וֹ וְהַחֲצִ֖י אַחֲרֵ֥י עָמְרִֽי
الملوك الأول 16: 21
1Ki.16.21
حِينَئِذٍ انْقَسَمَ شَعْبُ إِسْرَائِيلَ نِصْفَيْنِ، فَنِصْفُ الشَّعْبِ كَانَ وَرَاءَ تِبْنِي بْنِ جِينَةَ لِتَمْلِيكِهِ، وَنِصْفُهُ وَرَاءَ عُمْرِي.
אָ֧ז יֵחָלֵ֛ק הָעָ֥ם יִשְׂרָאֵ֖ל לַחֵ֑צִי חֲצִ֨י הָעָ֜ם הָ֠יָה אַחֲרֵ֨י תִבְנִ֤י בֶן גִּינַת֙ לְהַמְלִיכ֔וֹ וְהַחֲצִ֖י אַחֲרֵ֥י עָמְרִֽי
الملوك الأول 16: 22
1Ki.16.22
وَقَوِيَ الشَّعْبُ الَّذِي وَرَاءَ عُمْرِي عَلَى الشَّعْبِ الَّذِي وَرَاءَ تِبْنِي بْنِ جِينَةَ، فَمَاتَ تِبْنِي وَمَلَكَ عُمْرِي.
וַיֶּחֱזַ֤ק הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אַחֲרֵ֣י עָמְרִ֔י אֶת הָעָ֕ם אֲשֶׁ֥ר אַחֲרֵ֖י תִּבְנִ֣י בֶן גִּינַ֑ת וַיָּ֣מָת תִּבְנִ֔י וַיִּמְלֹ֖ךְ עָמְרִֽי
الملوك الأول 16: 22
1Ki.16.22
وَقَوِيَ الشَّعْبُ الَّذِي وَرَاءَ عُمْرِي عَلَى الشَّعْبِ الَّذِي وَرَاءَ تِبْنِي بْنِ جِينَةَ، فَمَاتَ تِبْنِي وَمَلَكَ عُمْرِي.
וַיֶּחֱזַ֤ק הָעָם֙ אֲשֶׁ֣ר אַחֲרֵ֣י עָמְרִ֔י אֶת הָעָ֕ם אֲשֶׁ֥ר אַחֲרֵ֖י תִּבְנִ֣י בֶן גִּינַ֑ת וַיָּ֣מָת תִּבְנִ֔י וַיִּמְלֹ֖ךְ עָמְרִֽי
الملوك الأول 18: 21
1Ki.18.21
فَتَقَدَّمَ إِيلِيَّا إِلَى جَمِيعِ الشَّعْبِ وَقَالَ: حَتَّى مَتَى تَعْرُجُونَ بَيْنَ الْفِرْقَتَيْنِ. إِنْ كَانَ الرَّبُّ هُوَ اللهَ فَاتَّبِعُوهُ، وَإِنْ كَانَ الْبَعْلُ فَاتَّبِعُوهُ. فَلَمْ يُجِبْهُ الشَّعْبُ بِكَلِمَةٍ.
וַיִּגַּ֨שׁ אֵלִיָּ֜הוּ אֶל כָּל הָעָ֗ם וַיֹּ֙אמֶר֙ עַד מָתַ֞י אַתֶּ֣ם;פֹּסְחִים֮ עַל שְׁתֵּ֣י;הַסְּעִפִּים֒ אִם יְהוָ֤ה הָֽאֱלֹהִים֙ לְכ֣וּ;אַחֲרָ֔יו וְאִם הַבַּ֖עַל לְכ֣וּ;אַחֲרָ֑יו וְלֹֽא עָנ֥וּ;אֹת֖וֹ הָעָ֛ם דָּבָֽר
الملوك الأول 18: 21
1Ki.18.21
فَتَقَدَّمَ إِيلِيَّا إِلَى جَمِيعِ الشَّعْبِ وَقَالَ: حَتَّى مَتَى تَعْرُجُونَ بَيْنَ الْفِرْقَتَيْنِ. إِنْ كَانَ الرَّبُّ هُوَ اللهَ فَاتَّبِعُوهُ، وَإِنْ كَانَ الْبَعْلُ فَاتَّبِعُوهُ. فَلَمْ يُجِبْهُ الشَّعْبُ بِكَلِمَةٍ.
וַיִּגַּ֨שׁ אֵלִיָּ֜הוּ אֶל כָּל הָעָ֗ם וַיֹּ֙אמֶר֙ עַד מָתַ֞י אַתֶּ֣ם;פֹּסְחִים֮ עַל שְׁתֵּ֣י;הַסְּעִפִּים֒ אִם יְהוָ֤ה הָֽאֱלֹהִים֙ לְכ֣וּ;אַחֲרָ֔יו וְאִם הַבַּ֖עַל לְכ֣וּ;אַחֲרָ֑יו וְלֹֽא עָנ֥וּ;אֹת֖וֹ הָעָ֛ם דָּבָֽר
الملوك الأول 18: 24
1Ki.18.24
ثُمَّ تَدْعُونَ بِاسْمِ آلِهَتِكُمْ وَأَنَا أَدْعُو بِاسْمِ الرَّبِّ. وَالإِلهُ الَّذِي يُجِيبُ بِنَارٍ فَهُوَ اللهُ. فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ وَقَالُوا: الْكَلاَمُ حَسَنٌ.
וּקְרָאתֶ֞ם בְּשֵׁ֣ם אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶקְרָ֣א בְשֵׁם יְהוָ֔ה וְהָיָ֧ה;הָאֱלֹהִ֛ים אֲשֶׁר יַעֲנֶ֥ה בָאֵ֖שׁ ה֣וּא הָאֱלֹהִ֑ים וַיַּ֧עַן כָּל הָעָ֛ם וַיֹּאמְר֖וּ הַדָּבָֽר ט֥וֹב
الملوك الأول 18: 30
1Ki.18.30
قَالَ إِيلِيَّا لِجَمِيعِ الشَّعْبِ: تَقَدَّمُوا إِلَيَّ. فَتَقَدَّمَ جَمِيعُ الشَّعْبِ إِلَيْهِ. فَرَمَّمَ مَذْبَحَ الرَّبِّ الْمُنْهَدِمَ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלִיָּ֤הוּ לְכָל הָעָם֙ גְּשׁ֣וּ אֵלַ֔י וַיִּגְּשׁ֥וּ כָל הָעָ֖ם אֵלָ֑יו וַיְרַפֵּ֛א מִזְבַּ֥ח יְהוָ֖ה הֶהָרֽוּס
الملوك الأول 18: 30
1Ki.18.30
قَالَ إِيلِيَّا لِجَمِيعِ الشَّعْبِ: تَقَدَّمُوا إِلَيَّ. فَتَقَدَّمَ جَمِيعُ الشَّعْبِ إِلَيْهِ. فَرَمَّمَ مَذْبَحَ الرَّبِّ الْمُنْهَدِمَ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלִיָּ֤הוּ לְכָל הָעָם֙ גְּשׁ֣וּ אֵלַ֔י וַיִּגְּשׁ֥וּ כָל הָעָ֖ם אֵלָ֑יו וַיְרַפֵּ֛א מִזְבַּ֥ח יְהוָ֖ה הֶהָרֽוּס
الملوك الأول 18: 37
1Ki.18.37
اسْتَجِبْنِي يَا رَبُّ اسْتَجِبْنِي، لِيَعْلَمَ هذَا الشَّعْبُ أَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ الإِلهُ، وَأَنَّكَ أَنْتَ حَوَّلْتَ قُلُوبَهُمْ رُجُوعًا.
עֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ עֲנֵ֔נִי וְיֵֽדְעוּ֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כִּֽי אַתָּ֥ה יְהוָ֖ה הָאֱלֹהִ֑ים וְאַתָּ֛ה הֲסִבֹּ֥תָ לִבָּ֖ם אֲחֹרַנִּֽית
الملوك الأول 18: 39
1Ki.18.39
فَلَمَّا رَأَى جَمِيعُ الشَّعْبِ سَقَطُوا عَلَى وُجُوهِهِمْ وَقَالُوا: الرَّبُّ هُوَ اللهُ. الرَّبُّ هُوَ اللهُ..
וַיַּרְא֙ כָּל הָעָ֔ם וַֽיִּפְּל֖וּ עַל פְּנֵיהֶ֑ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ יְהוָה֙ ה֣וּא הָאֱלֹהִ֔ים יְהוָ֖ה ה֥וּא הָאֱלֹהִֽים
الملوك الأول 19: 21
1Ki.19.21
فَرَجَعَ مِنْ وَرَائِهِ وَأَخَذَ فَدَّانَ بَقَرٍ وَذَبَحَهُمَا، وَسَلَقَ اللَّحْمَ بِأَدَوَاتِ الْبَقَرِ وَأَعْطَى الشَّعْبَ فَأَكَلُوا. ثُمَّ قَامَ وَمَضَى وَرَاءَ إِيلِيَّا وَكَانَ يَخْدِمُهُ.
וַיָּ֨שָׁב מֵאַחֲרָ֜יו וַיִּקַּ֣ח צֶ֧מֶד הַבָּקָ֣ר וַיִּזְבָּחֵ֗הוּ בִּשְּׁלָ֣ם הַבָּשָׂ֔ר וּבִכְלִ֤י הַבָּקָר֙ וַיִּתֵּ֥ן לָעָ֖ם וַיֹּאכֵ֑לוּ וַיָּ֗קָם וַיֵּ֛לֶךְ אַחֲרֵ֥י אֵלִיָּ֖הוּ וַיְשָׁרְתֵֽהוּ
الملوك الأول 20: 8
1Ki.20.8
فَقَالَ لَهُ كُلُّ الشُّيُوخِ وَكُلُّ الشَّعْبِ: لاَ تَسْمَعْ لَهُ وَلاَ تَقْبَلْ.
וַיֹּאמְר֥וּ אֵלָ֛יו כָּל הַזְּקֵנִ֖ים וְכָל הָעָ֑ם אַל תִּשְׁמַ֖ע וְל֥וֹא תֹאבֶֽה
الملوك الأول 20: 10
1Ki.20.10
فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ بَنْهَدَدُ وَقَالَ: هكَذَا تَفْعَلُ بِي الآلِهَةُ وَهكَذَا تَزِيدُنِي، إِنْ كَانَ تُرَابُ السَّامِرَةِ يَكْفِي قَبَضَاتٍ لِكُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي يَتْبَعُنِي.
וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן;הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן יִשְׂפֹּק֙ לִשְׁעָלִ֕ים לְכָל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי
الملوك الأول 20: 15
1Ki.20.15
فَعَدَّ غِلْمَانَ رُؤَسَاءِ الْمُقَاطَعَاتِ فَبَلَغُوا مِئَتَيْنِ وَاثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ. وَعَدَّ بَعْدَهُمْ كُلَّ الشَّعْبِ، كُلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ، سَبْعَةَ آلاَفٍ.
וַיִּפְקֹ֗ד נַעֲרֵי֙ שָׂרֵ֣י הַמְּדִינ֔וֹת וַיִּהְי֕וּ מָאתַ֖יִם שְׁנַ֣יִם וּשְׁלֹשִׁ֑ים פָּקַ֧ד וְאַחֲרֵיהֶ֗ם כָּל הָעָ֛ם כָּל בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל שִׁבְעַ֥ת אֲלָפִֽים
الملوك الأول 20: 42
1Ki.20.42
فَقَالَ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لأَنَّكَ أَفْلَتَّ مِنْ يَدِكَ رَجُلاً قَدْ حَرَّمْتُهُ، تَكُونُ نَفْسُكَ بَدَلَ نَفْسِهِ، وَشَعْبُكَ بَدَلَ شَعْبِهِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה יַ֛עַן שִׁלַּ֥חְתָּ מִיָּ֑ד אִישׁ חֶרְמִ֖י וְהָיְתָ֤ה נַפְשְׁךָ֙ תַּ֣חַת נַפְשׁ֔וֹ וְעַמְּךָ֖ תַּ֥חַת עַמּֽוֹ
الملوك الأول 20: 42
1Ki.20.42
فَقَالَ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لأَنَّكَ أَفْلَتَّ مِنْ يَدِكَ رَجُلاً قَدْ حَرَّمْتُهُ، تَكُونُ نَفْسُكَ بَدَلَ نَفْسِهِ، وَشَعْبُكَ بَدَلَ شَعْبِهِ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה יַ֛עַן שִׁלַּ֥חְתָּ מִיָּ֑ד אִישׁ חֶרְמִ֖י וְהָיְתָ֤ה נַפְשְׁךָ֙ תַּ֣חַת נַפְשׁ֔וֹ וְעַמְּךָ֖ תַּ֥חַת עַמּֽוֹ
الملوك الأول 21: 9
1Ki.21.9
وَكَتَبَتْ فِي الرَّسَائِلِ تَقُولُ: نَادُوا بِصَوْمٍ. وَأَجْلِسُوا نَابُوتَ فِي رَأْسِ الشَّعْبِ.
וַתִּכְתֹּ֥ב בַּסְּפָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר קִֽרְאוּ צ֔וֹם וְהוֹשִׁ֥יבוּ נָב֖וֹת בְּרֹ֥אשׁ הָעָֽם
الملوك الأول 21: 12
1Ki.21.12
فَنَادَوْا بِصَوْمٍ وَأَجْلَسُوا نَابُوتَ فِي رَأْسِ الشَّعْبِ.
קָרְא֖וּ צ֑וֹם וְהֹשִׁ֥יבוּ נָב֖וֹת בְּרֹ֥אשׁ הָעָֽם
الملوك الأول 21: 13
1Ki.21.13
وَأَتَى رَجُلاَنِ مِنْ بَنِي بَلِيَّعَالَ وَجَلَسَا تُجَاهَهُ، وَشَهِدَ رَجُلاَ بِليَّعَالَ عَلَى نَابُوتَ أَمَامَ الشَّعْبِ قَائِلَيْنِ: قَدْ جَدَّفَ نَابُوتُ عَلَى اللهِ وَعَلَى الْمَلِكِ. فَأَخْرَجُوهُ خَارِجَ الْمَدِينَةِ وَرَجَمُوهُ بِحِجَارَةٍ فَمَاتَ.
וַ֠יָּבֹאוּ שְׁנֵ֨י;הָאֲנָשִׁ֥ים בְּנֵֽי בְלִיַּעַל֮ וַיֵּשְׁב֣וּ נֶגְדּוֹ֒ וַיְעִדֻהוּ֩ אַנְשֵׁ֨י הַבְּלִיַּ֜עַל אֶת נָב֗וֹת נֶ֤גֶד הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר בֵּרַ֥ךְ נָב֛וֹת אֱלֹהִ֖ים וָמֶ֑לֶךְ וַיֹּצִאֻ֙הוּ֙ מִח֣וּץ לָעִ֔יר וַיִּסְקְלֻ֥הוּ בָאֲבָנִ֖ים וַיָּמֹֽת
الملوك الأول 22: 4
1Ki.22.4
وَقَالَ لِيَهُوشَافَاطَ: أَتَذْهَبُ مَعِي لِلْحَرْبِ إِلَى رَامُوتَ جِلْعَادَ. فَقَالَ يَهُوشَافَاطُ لِمَلِكِ إِسْرَائِيلَ: مَثَلِي مَثَلُكَ. شَعْبِي كَشَعْبِكَ، وَخَيْلِي كَخَيْلِكَ.
וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;יְה֣וֹשָׁפָ֔ט הֲתֵלֵ֥ךְ אִתִּ֛י לַמִּלְחָמָ֖ה רָמֹ֣ת גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֤אמֶר יְהֽוֹשָׁפָט֙ אֶל;מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל כָּמ֧וֹנִי כָמ֛וֹךָ כְּעַמִּ֥י כְעַמֶּ֖ךָ כְּסוּסַ֥י כְּסוּסֶֽיךָ