المعنى المختصر للكلمة
mosheh:
Mosheh, the Israelite lawgiver
اللفظ الأصلي
מֹשֶׁה
نوع الكلمة
Proper Noun Masculine
طريقة النطق
mosheh
(mo-sheh)
تكرار الورود في الكتاب
743
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
Mosheh, the Israelite lawgiver
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Moses
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
מֹשֶׁ֔ה (119×)
מֹשֶׁ֥ה (95×)
מֹשֶׁ֖ה (82×)
מֹשֶׁה֙ (71×)
מֹשֶֽׁה (68×)
מֹשֶׁ֗ה (49×)
מֹשֶׁ֑ה (44×)
מֹשֶׁ֣ה (41×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (743 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
يشوع 13: 32
Jos.13.32
فَهذِهِ هِيَ الَّتِي قَسَمَهَا مُوسَى فِي عَرَبَاتِ مُوآبَ فِي عَبْرِ أُرْدُنِّ أَرِيحَا نَحْوَ الشُّرُوقِ.
אֵ֕לֶּה אֲשֶׁר נִחַ֥ל מֹשֶׁ֖ה בְּעַֽרְב֣וֹת מוֹאָ֑ב מֵעֵ֛בֶר לְיַרְדֵּ֥ן יְרִיח֖וֹ מִזְרָֽחָה
يشوع 13: 33
Jos.13.33
وَأَمَّا سِبْطُ لاَوِي فَلَمْ يُعْطِهِ مُوسَى نَصِيبًا. الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ هُوَ نَصِيبُهُمْ كَمَا كَلَّمَهُمْ.
וּלְשֵׁ֙בֶט֙ הַלֵּוִ֔י לֹֽא נָתַ֥ן מֹשֶׁ֖ה נַחֲלָ֑ה יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ ה֣וּא נַחֲלָתָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֥ר;לָהֶֽם
يشوع 14: 2
Jos.14.2
نَصِيبُهُمْ بِالْقُرْعَةِ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ عَنْ يَدِ مُوسَى لِلتِّسْعَةِ الأَسْبَاطِ وَنِصْفِ السِّبْطِ.
נַחֲלָתָ֑ם בְּגוֹרַ֖ל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ בְּיַד מֹשֶׁ֔ה לְתִשְׁעַ֥ת הַמַּטּ֖וֹת וַחֲצִ֥י הַמַּטֶּֽה
يشوع 14: 3
Jos.14.3
لأَنَّ مُوسَى أَعْطَى نَصِيبَ السِّبْطَيْنِ وَنِصْفِ السِّبْطِ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ. وَأَمَّا اللاَّوِيُّونَ فَلَمْ يُعْطِهِمْ نَصِيبًا فِي وَسَطِهِمْ.
כִּֽי מֹשֶׁ֜ה נָתַ֨ן נַחֲלַ֨ת שְׁנֵ֤י;הַמַּטּוֹת֙ וַחֲצִ֣י הַמַּטֶּ֔ה מֵעֵ֖בֶר לַיַּרְדֵּ֑ן וְלַ֨לְוִיִּ֔ם לֹֽא נָתַ֥ן נַחֲלָ֖ה בְּתוֹכָֽם
يشوع 14: 5
Jos.14.5
كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى هكَذَا فَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَقَسَمُوا الأَرْضَ.
כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה כֵּ֥ן עָשׂ֖וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיַּחְלְק֖וּ הָאָֽרֶץ
يشوع 14: 6
Jos.14.6
فَتَقَدَّمَ بَنُو يَهُوذَا إِلَى يَشُوعَ فِي الْجِلْجَالِ. وَقَالَ لَهُ كَالَبُ بْنُ يَفُنَّةَ الْقَنِزِّيُّ: أَنْتَ تَعْلَمُ الْكَلاَمَ الَّذِي كَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ مُوسَى رَجُلَ اللهِ مِنْ جِهَتِي وَمِنْ جِهَتِكَ فِي قَادَشِ بَرْنِيعَ.
וַיִּגְּשׁ֨וּ בְנֵֽי יְהוּדָ֤ה אֶל יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ בַּגִּלְגָּ֔ל וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו כָּלֵ֥ב בֶּן יְפֻנֶּ֖ה הַקְּנִזִּ֑י אַתָּ֣ה יָדַ֡עְתָּ הַדָּבָר֩ אֲשֶׁר דִּבֶּ֨ר אֶל יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֣ה אִישׁ הָאֱלֹהִ֗ים עַ֧ל;אֹדוֹתַ֛י וְעַ֥ל;אֹדוֹתֶ֖יךָ בְּקָדֵ֥שׁ בַּרְנֵֽעַ
يشوع 14: 7
Jos.14.7
كُنْتُ ابْنَ أَرْبَعِينَ سَنَةً حِينَ أَرْسَلَنِي مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ مِنْ قَادَشِ بَرْنِيعَ لأَتَجَسَّسَ الأَرْضَ. فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ بِكَلاَمٍ عَمَّا فِي قَلْبِي.
אָנֹכִ֗י בֶּן אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה בִּ֠שְׁלֹחַ;אֹתִ֛י מֹשֶׁ֨ה עֶֽבֶד יְהוָ֥ה מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לְרַגֵּ֣ל הָאָ֑רֶץ וָאָשֵׁ֤ב אֹתוֹ֙ דָּבָ֔ר כַּאֲשֶׁ֖ר עִם לְבָבִֽי
يشوع 14: 9
Jos.14.9
فَحَلَفَ مُوسَى فِي ذلِكَ الْيَوْمِ قَائِلاً: إِنَّ الأَرْضَ الَّتِي وَطِئَتْهَا رِجْلُكَ لَكَ تَكُونُ نَصِيبًا وَلأَوْلاَدِكَ إِلَى الأَبَدِ، لأَنَّكَ اتَّبَعْتَ الرَّبَّ إِلهِي تَمَامًا.
וַיִּשָּׁבַ֣ע מֹשֶׁ֗ה בַּיּ֣וֹם;הַהוּא֮ לֵאמֹר֒ אִם;לֹ֗א הָאָ֙רֶץ֙ אֲשֶׁ֨ר דָּרְכָ֤ה;בָּ֔הּ רַגְלְךָ֙ לְךָ֨ תִֽהְיֶ֧ה לְנַחֲלָ֛ה וּלְבָנֶ֖יךָ עַד עוֹלָ֑ם כִּ֣י אַחֲרֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽי מִלֵּ֔אתָ
يشوع 14: 10
Jos.14.10
وَالآنَ فَهَا قَدِ اسْتَحْيَانِيَ الرَّبُّ كَمَا تَكَلَّمَ هذِهِ الْخَمْسَ وَالأَرْبَعِينَ سَنَةً، مِنْ حِينَ كَلَّمَ الرَّبُّ مُوسَى بِهذَا الْكَلاَمِ حِينَ سَارَ إِسْرَائِيلُ فِي الْقَفْرِ. وَالآنَ فَهَا أَنَا الْيَوْمَ ابْنُ خَمْسٍ وَثَمَانِينَ سَنَةً.
וְעַתָּ֗ה הִנֵּה֩ הֶחֱיָ֨ה;אוֹתִי֮ יְהוָ֣ה כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבֵּר֒ זֶה֩ וְחָמֵ֜שׁ אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֗ה מֵ֠אָז דִּבֶּ֨ר יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֔ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר אֲשֶׁר הָלַ֥ךְ יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּדְבָּ֑ר וְעַתָּה֙ הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֣י הַיּ֔וֹם בֶּן חָמֵ֥שׁ וּשְׁמוֹנִ֖ים שָׁנָֽה
يشوع 14: 11
Jos.14.11
فَلَمْ أَزَلِ الْيَوْمَ مُتَشَدِّدًا كَمَا فِي يَوْمَ أَرْسَلَنِي مُوسَى. كَمَا كَانَتْ قُوَّتِي حِينَئِذٍ، هكَذَا قُوَّتِي الآنَ لِلْحَرْبِ وَلِلْخُرُوجِ وَلِلدُّخُولِ.
עוֹדֶ֨נִּי הַיּ֜וֹם חָזָ֗ק כַּֽאֲשֶׁר֙ בְּי֨וֹם שְׁלֹ֤חַ;אוֹתִי֙ מֹשֶׁ֔ה כְּכֹ֥חִי אָ֖ז וּכְכֹ֣חִי עָ֑תָּה לַמִּלְחָמָ֖ה וְלָצֵ֥את וְלָבֽוֹא
يشوع 17: 4
Jos.17.4
فَتَقَدَّمْنَ أَمَامَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنِ وَأَمَامَ يَشُوعَ بْنِ نُونَ وَأَمَامَ الرُّؤَسَاءِ وَقُلْنَ: الرَّبُّ أَمَرَ مُوسَى أَنْ يُعْطِيَنَا نَصِيبًا بَيْنَ إِخْوَتِنَا. فَأَعْطَاهُنَّ حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ نَصِيبًا بَيْنَ إِخْوَةِ أَبِيهِنَّ.
וַתִּקְרַ֡בְנָה לִפְנֵי֩ אֶלְעָזָ֨ר הַכֹּהֵ֜ן וְלִפְנֵ֣י יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֗וּן וְלִפְנֵ֤י הַנְּשִׂיאִים֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָה֙ צִוָּ֣ה מֹשֶׁ֔ה לָֽתֶת;לָ֥נוּ נַחֲלָ֖ה בְּת֣וֹךְ אַחֵ֑ינוּ וַיִּתֵּ֨ן;לָהֶ֜ם אֶל פִּ֤י יְהוָה֙ נַֽחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֥י אֲבִיהֶֽן
يشوع 18: 7
Jos.18.7
لأَنَّهُ لَيْسَ لِلاَّوِيِّينَ قِسْمٌ فِي وَسَطِكُمْ، لأَنَّ كَهَنُوتَ الرَّبِّ هُوَ نَصِيبُهُمْ. وَجَادُ وَرَأُوبَيْنُ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى قَدْ أَخَذُوا نَصِيبَهُمْ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ نَحْوَ الشُّرُوقِ، الَّذِي أَعْطَاهُمْ إِيَّاهُ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ.
כִּ֠י אֵֽין לַלְוִיִּם֙ חֵ֤לֶק בְּקִרְבְּכֶ֔ם כִּֽי כְהֻנַּ֥ת יְהוָ֖ה נַחֲלָת֑וֹ וְגָ֡ד וּרְאוּבֵ֡ן וַחֲצִי֩ שֵׁ֨בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֜ה לָקְח֣וּ נַחֲלָתָ֗ם מֵעֵ֤בֶר לַיַּרְדֵּן֙ מִזְרָ֔חָה אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָהֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֥בֶד יְהוָֽה
يشوع 20: 2
Jos.20.2
كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: اجْعَلُوا لأَنْفُسِكُمْ مُدُنَ الْمَلْجَإِ كَمَا كَلَّمْتُكُمْ عَلَى يَدِ مُوسَى
דַּבֵּ֛ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר תְּנ֤וּ לָכֶם֙ עָרֵ֣י הַמִּקְלָ֔ט אֲשֶׁר דִּבַּ֥רְתִּי;אֲלֵיכֶ֖ם אֶל בְּיַד מֹשֶֽׁה
يشوع 21: 2
Jos.21.2
وَكَلَّمُوهُمْ فِي شِيلُوهَ فِي أَرْضِ كَنْعَانَ قَائِلِينَ: قَدْ أَمَرَ الرَّبُّ عَلَى يَدِ مُوسَى أَنْ نُعْطَى مُدُنًا لِلسَّكَنِ مَعَ مَسَارِحِهَا لِبَهَائِمِنَا.
וַיְדַבְּר֨וּ אֲלֵיהֶ֜ם בְּשִׁלֹ֗ה בְּאֶ֤רֶץ כְּנַ֙עַן֙ לֵאמֹ֔ר צִוָּ֣ה יְהוָה֙ בְיַד מֹשֶׁ֔ה לָֽתֶת;לָ֥נוּ עָרִ֖ים לָשָׁ֑בֶת וּמִגְרְשֵׁיהֶ֖ן לִבְהֶמְתֵּֽנוּ
يشوع 21: 8
Jos.21.8
فَأَعْطَى بَنُو إِسْرَائِيلَ اللاَّوِيِّينَ هذِهِ الْمُدُنَ وَمَسَارِحِهَا بِالْقُرْعَةِ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ عَلَى يَدِ مُوسَى.
וַיִּתְּנ֤וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ לַלְוִיִּ֔ם הָאֵ֖לֶּה הֶעָרִ֥ים מִגְרְשֵׁיהֶ֑ן בַּגּוֹרָֽל כַּאֲשֶׁ֨ר צִוָּ֧ה יְהוָ֛ה בְּיַד מֹשֶׁ֖ה
يشوع 22: 2
Jos.22.2
وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ حَفِظْتُمْ كُلَّ مَا أَمَرَكُمْ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، وَسَمِعْتُمْ صَوْتِي فِي كُلِّ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ،
וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֣ם שְׁמַרְתֶּ֔ם כָּל אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה וַתִּשְׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י לְכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוִּ֖יתִי;אֶתְכֶֽם
يشوع 22: 4
Jos.22.4
وَالآنَ قَدْ أَرَاحَ الرَّبُّ إِلهُكُمْ إِخْوَتَكُمْ كَمَا قَالَ فَانْصَرِفُوا الآنَ وَاذْهَبُوا إِلَى خِيَامِكُمْ فِي أَرْضِ مُلْكِكُمُ الَّتِي أَعْطَاكُمْ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ.
וְעַתָּ֗ה הֵנִ֨יחַ יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ לַֽאֲחֵיכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר פְּנוּ֩ וְעַתָּ֡ה וּלְכ֨וּ;לָכֶ֜ם לְאָהֳלֵיכֶ֗ם אֶל אֶ֙רֶץ֙ אֲחֻזַּתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣ן;לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֖בֶר הַיַּרְדֵּֽן
يشوع 22: 5
Jos.22.5
وَإِنَّمَا احْرِصُوا جِدًّا أَنْ تَعْمَلُوا الْوَصِيَّةَ وَالشَّرِيعَةَ الَّتِي أَمَرَكُمْ بِهَا مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ: أَنْ تُحِبُّوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ، وَتَسِيرُوا فِي كُلِّ طُرُقِهِ، وَتَحْفَظُوا وَصَايَاهُ، وَتَلْصَقُوا بِهِ وَتَعْبُدُوهُ بِكُلِّ قَلْبِكُمْ وَبِكُلِّ نَفْسِكُمْ.
רַ֣ק שִׁמְר֣וּ מְאֹ֗ד לַעֲשׂ֨וֹת הַמִּצְוָ֣ה הַתּוֹרָה֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֮ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד יְהוָה֒ לְ֠אַהֲבָה יְהוָ֨ה אֱלֹֽהֵיכֶ֜ם וְלָלֶ֧כֶת בְּכָל דְּרָכָ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתָ֖יו וּלְדָבְקָה ב֑וֹ וּלְעָבְד֕וֹ בְּכָל לְבַבְכֶ֖ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶֽם
يشوع 22: 7
Jos.22.7
وَلِنِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى أَعْطَى مُوسَى فِي بَاشَانَ، وَأَمَّا نِصْفُهُ فَأَعْطَاهُمْ يَشُوعُ مَعَ إِخْوَتِهِمْ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ غَرْبًا. وَعِنْدَمَا صَرَفَهُمْ يَشُوعُ أَيْضًا إِلَى خِيَامِهِمْ بَارَكَهُمْ
וְלַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה נָתַ֣ן מֹשֶׁה֮ בַּבָּשָׁן֒ וּלְחֶצְי֗וֹ נָתַ֤ן יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ עִם אֲחֵיהֶ֔ם בְּעֵ֥בֶר הַיַּרְדֵּ֖ן יָ֑מָּה כִּ֣י שִׁלְּחָ֧ם יְהוֹשֻׁ֛עַ וְ֠גַם אֶל אָהֳלֵיהֶ֖ם וַיְבָרֲכֵֽם
يشوع 22: 9
Jos.22.9
فَرَجَعَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى، مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ شِيلُوهَ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ لِكَيْ يَسِيرُوا إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، أَرْضِ مُلْكِهِمِ الَّتِي تَمَلَّكُوا بِهَا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ عَلَى يَدِ مُوسَى.
וַיָּשֻׁ֣בוּ בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי גָ֜ד וַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִשִּׁלֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאֶֽרֶץ כְּנָ֑עַן לָלֶ֜כֶת אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֗ד אֶ֤רֶץ אֲחֻזָּתָם֙ אֲשֶׁ֣ר נֹֽאחֲזוּ בָ֔הּ עַל פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה
يشوع 23: 6
Jos.23.6
فَتَشَدَّدُوا جِدًّا لِتَحْفَظُوا وَتَعْمَلُوا كُلَّ الْمَكْتُوبِ فِي سِفْرِ شَرِيعَةِ مُوسَى حَتَّى لاَ تَحِيدُوا عَنْهَا يَمِينًا أَوْ شِمَالاً.
וַחֲזַקְתֶּ֣ם מְאֹ֔ד לִשְׁמֹ֣ר וְלַעֲשׂ֔וֹת כָּל הַכָּת֔וּב בְּסֵ֖פֶר תּוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֑ה לְבִלְתִּ֥י סוּר מִמֶּ֖נּוּ יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול
يشوع 24: 5
Jos.24.5
وَأَرْسَلْتُ مُوسَى وَهَارُونَ وَضَرَبْتُ مِصْرَ حَسَبَ مَا فَعَلْتُ فِي وَسَطِهَا، ثُمَّ أَخْرَجْتُكُمْ.
וָאֶשְׁלַ֞ח מֹשֶׁ֤ה אַהֲרֹן֙ וָאֶגֹּ֣ף מִצְרַ֔יִם כַּאֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי בְּקִרְבּ֑וֹ וְאַחַ֖ר הוֹצֵ֥אתִי;אֶתְכֶֽם
القضاة 1: 16
Jdg.1.16
وَبَنُو الْقَيْنِيِّ حَمِي مُوسَى صَعِدُوا مِنْ مَدِينَةِ النَّخْلِ مَعَ بَنِي يَهُوذَا إِلَى بَرِّيَّةِ يَهُوذَا الَّتِي فِي جَنُوبِيِّ عَرَادَ، وَذَهَبُوا وَسَكَنُوا مَعَ الشَّعْبِ.
וּבְנֵ֣י קֵינִי֩ חֹתֵ֨ן מֹשֶׁ֜ה עָל֨וּ מֵעִ֤יר הַתְּמָרִים֙ אֶת בְּנֵ֣י יְהוּדָ֔ה מִדְבַּ֣ר יְהוּדָ֔ה אֲשֶׁ֖ר בְּנֶ֣גֶב עֲרָ֑ד וַיֵּ֖לֶךְ וַיֵּ֥שֶׁב אֶת הָעָֽם
القضاة 1: 20
Jdg.1.20
وَأَعْطَوْا لِكَالَبَ حَبْرُونَ كَمَا تَكَلَّمَ مُوسَى. فَطَرَدَ مِنْ هُنَاكَ بَنِي عَنَاقَ الثَّلاَثَةَ.
וַיִּתְּנ֤וּ לְכָלֵב֙ חֶבְר֔וֹן כַּֽאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַיּ֣וֹרֶשׁ מִשָּׁ֔ם בְּנֵ֥י הָעֲנָֽק שְׁלֹשָׁ֖ה
القضاة 3: 4
Jdg.3.4
كَانُوا لامْتِحَانِ إِسْرَائِيلَ بِهِمْ، لِكَيْ يُعْلَمَ هَلْ يَسْمَعُونَ وَصَايَا الرَّبِّ الَّتِي أَوْصَى بِهَا آبَاءَهُمْ عَنْ يَدِ مُوسَى.
וַֽיִּהְי֕וּ לְנַסּ֥וֹת יִשְׂרָאֵ֑ל בָּ֖ם לָדַ֗עַת הֲיִשְׁמְעוּ֙ מִצְוֹ֣ת יְהוָ֔ה אֲשֶׁר צִוָּ֥ה אֲבוֹתָ֖ם בְּיַד מֹשֶֽׁה
القضاة 4: 11
Jdg.4.11
وَحَابِرُ الْقَيْنِيُّ انْفَرَدَ مِنْ قَايِنَ، مِنْ بَنِي حُوبَابَ حَمِي مُوسَى، وَخَيَّمَ حَتَّى إِلَى بَلُّوطَةٍ فِي صَعَنَايِمَ الَّتِي عِنْدَ قَادَشَ.
וְחֶ֤בֶר הַקֵּינִי֙ נִפְרָ֣ד מִקַּ֔יִן מִבְּנֵ֥י חֹבָ֖ב חֹתֵ֣ן מֹשֶׁ֑ה וַיֵּ֣ט;אָהֳל֔וֹ עַד אֵל֥וֹן בְּצַעֲנַנִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר אֶת קֶֽדֶשׁ
صموئيل الأول 12: 6
1Sa.12.6
وَقَالَ صَمُوئِيلُ لِلشَّعْبِ: الرَّبُّ الَّذِي أَقَامَ مُوسَى وَهَارُونَ، وَأَصْعَدَ آبَاءَكُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל אֶל;הָעָ֑ם יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹ֔ן הֶעֱלָ֛ה אֲבֹתֵיכֶ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם
صموئيل الأول 12: 8
1Sa.12.8
لَمَّا جَاءَ يَعْقُوبُ إِلَى مِصْرَ وَصَرَخَ آبَاؤُكُمْ إِلَى الرَّبِّ، أَرْسَلَ الرَّبُّ مُوسَى وَهَارُونَ فَأَخْرَجَا آبَاءَكُمْ مِنْ مِصْرَ وَأَسْكَنَاهُمْ فِي هذَا الْمَكَانِ.
כַּֽאֲשֶׁר בָּ֥א יַעֲקֹ֖ב מִצְרָ֑יִם וַיִּזְעֲק֤וּ אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ אֶל יְהוָ֔ה וַיִּשְׁלַ֨ח יְהוָ֜ה מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹ֗ן וַיּוֹצִ֤יאוּ אֲבֹֽתֵיכֶם֙ מִמִּצְרַ֔יִם וַיֹּשִׁב֖וּם הַזֶּֽה בַּמָּק֥וֹם
الملوك الأول 2: 3
1Ki.2.3
اِحْفَظْ شَعَائِرَ الرَّبِّ إِلهِكَ، إِذْ تَسِيرُ فِي طُرُقِهِ، وَتَحْفَظُ فَرَائِضَهُ، وَصَايَاهُ وَأَحْكَامَهُ وَشَهَادَاتِهِ، كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي شَرِيعَةِ مُوسَى، لِكَيْ تُفْلِحَ فِي كُلِّ مَا تَفْعَلُ وَحَيْثُمَا تَوَجَّهْتَ.
וְשָׁמַרְתָּ֞ מִשְׁמֶ֣רֶת יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ לָלֶ֤כֶת בִּדְרָכָיו֙ לִשְׁמֹ֨ר חֻקֹּתָ֤יו מִצְוֹתָיו֙ וּמִשְׁפָּטָ֣יו וְעֵדְוֹתָ֔יו כַּכָּת֖וּב בְּתוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֑ה לְמַ֣עַן תַּשְׂכִּ֗יל כָּל אֲשֶׁ֣ר תַּֽעֲשֶׂ֔ה כָּל;אֲשֶׁ֥ר;שָֽׁם תִּפְנֶ֖ה
الملوك الأول 8: 9
1Ki.8.9
لَمْ يَكُنْ فِي التَّابُوتِ إِلاَّ لَوْحَا الْحَجَرِ اللَّذَانِ وَضَعَهُمَا مُوسَى هُنَاكَ فِي حُورِيبَ حِينَ عَاهَدَ الرَّبُّ بَنِي إِسْرَائِيلَ عِنْدَ خُرُوجِهِمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.
אֵ֚ין בָּֽאָר֔וֹן רַ֗ק לֻח֣וֹת;שְׁנֵי֙ הָאֲבָנִ֔ים אֲשֶׁ֨ר הִנִּ֥חַ מֹשֶׁ֖ה שָׁ֛ם בְּחֹרֵ֑ב אֲשֶׁ֨ר כָּרַ֤ת יְהוָה֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בְּצֵאתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם