לָשׁוֹן (H3956) - lâshôwn | معجم سترونغ العبري

التكوين 10: 5 Gen.10.5

مِنْ هؤُلاَءِ تَفَرَّقَتْ جَزَائِرُ الأُمَمِ بِأَرَاضِيهِمْ، كُلُّ إِنْسَانٍ كَلِسَانِهِ حَسَبَ قَبَائِلِهِمْ بِأُمَمِهِمْ.

מֵ֠אֵלֶּה נִפְרְד֞וּ אִיֵּ֤י הַגּוֹיִם֙ בְּאַרְצֹתָ֔ם אִ֖ישׁ לִלְשֹׁנ֑וֹ לְמִשְׁפְּחֹתָ֖ם בְּגוֹיֵהֶֽם

التكوين 10: 20 Gen.10.20

هؤُلاَءِ بَنُو حَامٍ حَسَبَ قَبَائِلِهِمْ كَأَلْسِنَتِهِمْ بِأَرَاضِيهِمْ وَأُمَمِهِمْ.

אֵ֣לֶּה בְנֵי חָ֔ם לְמִשְׁפְּחֹתָ֖ם לִלְשֹֽׁנֹתָ֑ם בְּאַרְצֹתָ֖ם בְּגוֹיֵהֶֽם

التكوين 10: 31 Gen.10.31

هؤُلاَءِ بَنُو سَامٍ حَسَبَ قَبَائِلِهِمْ كَأَلْسِنَتِهِمْ بِأَرَاضِيهِمْ حَسَبَ أُمَمِهِمْ.

אֵ֣לֶּה בְנֵי שֵׁ֔ם לְמִשְׁפְּחֹתָ֖ם לִלְשֹׁנֹתָ֑ם בְּאַרְצֹתָ֖ם לְגוֹיֵהֶֽם

الخروج 11: 7 Exo.11.7

وَلكِنْ جَمِيعُ بَنِي إِسْرَائِيلَ لاَ يُسَنِّنُ كَلْبٌ لِسَانَهُ إِلَى النَّاسِ وَلاَ إِلَى الْبَهَائِمِ. لِكَيْ تَعْلَمُوا أَنَّ الرَّبَّ يُمَيِّزُ بَيْنَ الْمِصْرِيِّينَ وَإِسْرَائِيلَ.

וּלְכֹ֣ל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֹ֤א יֶֽחֱרַץ כֶּ֙לֶב֙ לְשֹׁנ֔וֹ לְמֵאִ֖ישׁ וְעַד בְּהֵמָ֑ה לְמַ֙עַן֙ תֵּֽדְע֔וּן אֲשֶׁר֙ יְהוָ֔ה יַפְלֶ֣ה בֵּ֥ין מִצְרַ֖יִם יִשְׂרָאֵֽל

التثنية 28: 49 Deu.28.49

يَجْلِبُ الرَّبُّ عَلَيْكَ أُمَّةً مِنْ بَعِيدٍ، مِنْ أَقْصَاءِ الأَرْضِ كَمَا يَطِيرُ النَّسْرُ، أُمَّةً لاَ تَفْهَمُ لِسَانَهَا،

יִשָּׂ֣א יְהוָה֩ עָלֶ֨יךָ גּ֤וֹי מֵרָחוֹק֙ מִקְצֵ֣ה הָאָ֔רֶץ כַּאֲשֶׁ֥ר יִדְאֶ֖ה הַנָּ֑שֶׁר גּ֕וֹי לֹא תִשְׁמַ֖ע לְשֹׁנֽוֹ

يشوع 7: 21 Jos.7.21

رَأَيْتُ فِي الْغَنِيمَةِ رِدَاءً شِنْعَارِيًّا نَفِيسًا، وَمِئَتَيْ شَاقِلِ فِضَّةٍ، وَلِسَانَ ذَهَبٍ وَزْنُهُ خَمْسُونَ شَاقِلاً، فَاشْتَهَيْتُهَا وَأَخَذْتُهَا. وَهَا هِيَ مَطْمُورَةٌ فِي الأَرْضِ فِي وَسَطِ خَيْمَتِي، وَالْفِضَّةُ تَحْتَهَا.

וָאֵ֣רֶא בַשָּׁלָ֡ל אַדֶּ֣רֶת;אַחַ֨ת שִׁנְעָר֩ טוֹבָ֜ה וּמָאתַ֧יִם שְׁקָלִ֣ים כֶּ֗סֶף וּלְשׁ֨וֹן;אֶחָד֙ זָהָ֤ב מִשְׁקָל֔וֹ חֲמִשִּׁ֤ים שְׁקָלִים֙ וָֽאֶחְמְדֵ֖ם וָֽאֶקָּחֵ֑ם וְהִנָּ֨ם טְמוּנִ֥ים בָּאָ֛רֶץ בְּת֥וֹךְ הָאָֽהֳלִ֖י וְהַכֶּ֥סֶף תַּחְתֶּֽיהָ

يشوع 7: 24 Jos.7.24

فَأَخَذَ يَشُوعُ عَخَانَ بْنَ زَارَحَ وَالْفِضَّةَ وَالرِّدَاءَ وَلِسَانَ الذَّهَبِ وَبَنِيهِ وَبَنَاتِهِ وَبَقَرَهُ وَحَمِيرَهُ وَغَنَمَهُ وَخَيْمَتَهُ وَكُلَّ مَا لَهُ، وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، وَصَعِدُوا بِهِمْ إِلَى وَادِي عَخُورَ.

וַיִּקַּ֣ח יְהוֹשֻׁ֣עַ עָכָ֣ן בֶּן זֶ֡רַח הַכֶּ֣סֶף הָאַדֶּ֣רֶת לְשׁ֣וֹן הַזָּהָ֡ב בָּנָ֡יו בְּנֹתָ֡יו שׁוֹרוֹ֩ חֲמֹר֨וֹ צֹאנ֤וֹ אָהֳלוֹ֙ כָּל אֲשֶׁר ל֔וֹ וְכָל יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּ֑וֹ וַיַּעֲל֥וּ אֹתָ֖ם עֵ֥מֶק עָכֽוֹר

يشوع 10: 21 Jos.10.21

رَجَعَ جَمِيعُ الشَّعْبِ إِلَى الْمَحَلَّةِ إِلَى يَشُوعَ فِي مَقِّيدَةَ بِسَلاَمٍ. لَمْ يَسُنَّ أَحَدٌ لِسَانَهُ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיָּשֻׁבוּ֩ כָל הָעָ֨ם אֶל הַמַּחֲנֶ֧ה אֶל יְהוֹשֻׁ֛עַ מַקֵּדָ֖ה בְּשָׁל֑וֹם לֹֽא חָרַ֞ץ לְאִ֖ישׁ לְשֹׁנֽוֹ לִבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל

يشوع 15: 2 Jos.15.2

وَكَانَ تُخُمُهُمُ الْجَنُوبِيُّ أَقْصَى بَحْرِ الْمِلْحِ مِنَ اللِّسَانِ الْمُتَوَجِّهِ نَحْوَ الْجَنُوبِ.

וַיְהִ֤י לָהֶם֙;גְּב֣וּל נֶ֔גֶב מִקְצֵ֖ה יָ֣ם הַמֶּ֑לַח מִן הַלָּשֹׁ֖ן הַפֹּנֶ֥ה נֶֽגְבָּה

يشوع 15: 5 Jos.15.5

وَتُخُمُ الشَّرْقِ بَحْرُ الْمِلْحِ إِلَى طَرَفِ الأُرْدُنِّ. وَتُخُمُ جَانِبِ الشِّمَالِ مِنْ لِسَانِ الْبَحْرِ أَقْصَى الأُرْدُنِّ.

וּגְב֥וּל קֵ֙דְמָה֙ יָ֣ם הַמֶּ֔לַח עַד קְצֵ֖ה הַיַּרְדֵּ֑ן וּגְב֞וּל לִפְאַ֤ת צָפ֙וֹנָה֙ מִלְּשׁ֣וֹן הַיָּ֔ם מִקְצֵ֖ה הַיַּרְדֵּֽן

يشوع 18: 19 Jos.18.19

وَعَبَرَ التُّخُمُ إِلَى جَانِبِ بَيْتِ حُجْلَةَ شِمَالاً. وَكَانَتْ مَخَارِجُ التُّخُمِ عِنْدَ لِسَانِ بَحْرِ الْمِلْحِ شِمَالاً إِلَى طَرَفِ الأُرْدُنِّ جَنُوبًا. هذَا هُوَ تُخُمُ الْجَنُوبِ.

וְעָבַ֨ר הַגְּב֜וּל אֶל כֶּ֣תֶף בֵּית חָגְלָה֮ צָפוֹנָה֒ וְהָי֣וּ תֹּצְא֣וֹת הַגְּב֗וּל אֶל לְשׁ֤וֹן יָם הַמֶּ֙לַח֙ צָפ֔וֹנָה אֶל קְצֵ֥ה הַיַּרְדֵּ֖ן נֶ֑גְבָּה זֶ֖ה גְּב֥וּל נֶֽגֶב

القضاة 7: 5 Jdg.7.5

فَنَزَلَ بِالشَّعْبِ إِلَى الْمَاءِ. وَقَالَ الرَّبُّ لِجِدْعُونَ: كُلُّ مَنْ يَلَغُ بِلِسَانِهِ مِنَ الْمَاءِ كَمَا يَلَغُ الْكَلْبُ فَأَوْقِفْهُ وَحْدَهُ. وَكَذَا كُلُّ مَنْ جَثَا عَلَى رُكْبَتَيْهِ لِلشُّرْبِ.

וַיּ֥וֹרֶד הָעָ֖ם אֶל הַמָּ֑יִם וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה גִּדְע֗וֹן;אֶל כֹּ֣ל אֲשֶׁר יָלֹק֩ בִּלְשׁוֹנ֨וֹ מִן הַמַּ֜יִם כַּאֲשֶׁ֧ר יָלֹ֣ק הַכֶּ֗לֶב תַּצִּ֤יג;אוֹתוֹ֙ לְבָ֔ד וְכֹ֛ל אֲשֶׁר יִכְרַ֥ע עַל בִּרְכָּ֖יו לִשְׁתּֽוֹת

صموئيل الثاني 23: 2 2Sa.23.2

رُوحُ الرَّبِّ تَكَلَّمَ بِي وَكَلِمَتُهُ عَلَى لِسَانِي.

ר֥וּחַ יְהוָ֖ה דִּבֶּר בִּ֑י וּמִלָּת֖וֹ עַל לְשׁוֹנִֽי

نحميا 13: 24 Neh.13.24

وَنِصْفُ كَلاَمِ بَنِيهِمْ بِاللِّسَانِ الأَشْدُودِيِّ، وَلَمْ يَكُونُوا يُحْسِنُونَ التَّكَلُّمَ بِاللِّسَانِ الْيَهُودِيِّ، بَلْ بِلِسَانِ شَعْبٍ وَشَعْبٍ.

חֲצִי֙ מְדַבֵּ֣ר וּבְנֵיהֶ֗ם אַשְׁדּוֹדִ֔ית וְאֵינָ֥ם מַכִּירִ֖ים לְדַבֵּ֣ר יְהוּדִ֑ית וְכִלְשׁ֖וֹן עַ֥ם וָעָֽם

أستير 1: 22 Est.1.22

وَأَرْسَلَ كُتُبًا إِلَى كُلِّ بُلْدَانِ الْمَلِكِ، إِلَى كُلِّ بِلاَدٍ حَسَبَ كِتَابَتِهَا، وَإِلَى كُلِّ شَعْبٍ حَسَبَ لِسَانِهِ، لِيَكُونَ كُلُّ رَجُل مُتَسَلِّطًا فِي بَيْتِهِ، وَيُتَكَلَّمَ بِذلِكَ بِلِسَانِ شَعْبِهِ.

וַיִּשְׁלַ֤ח סְפָרִים֙ אֶל כָּל מְדִינ֣וֹת הַמֶּ֔לֶךְ אֶל מְדִינָ֤ה;וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְאֶל עַ֥ם;וָעָ֖ם כִּלְשׁוֹנ֑וֹ לִהְי֤וֹת כָּל אִישׁ֙ שֹׂרֵ֣ר בְּבֵית֔וֹ וּמְדַבֵּ֖ר כִּלְשׁ֥וֹן עַמּֽוֹ

أستير 1: 22 Est.1.22

وَأَرْسَلَ كُتُبًا إِلَى كُلِّ بُلْدَانِ الْمَلِكِ، إِلَى كُلِّ بِلاَدٍ حَسَبَ كِتَابَتِهَا، وَإِلَى كُلِّ شَعْبٍ حَسَبَ لِسَانِهِ، لِيَكُونَ كُلُّ رَجُل مُتَسَلِّطًا فِي بَيْتِهِ، وَيُتَكَلَّمَ بِذلِكَ بِلِسَانِ شَعْبِهِ.

וַיִּשְׁלַ֤ח סְפָרִים֙ אֶל כָּל מְדִינ֣וֹת הַמֶּ֔לֶךְ אֶל מְדִינָ֤ה;וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְאֶל עַ֥ם;וָעָ֖ם כִּלְשׁוֹנ֑וֹ לִהְי֤וֹת כָּל אִישׁ֙ שֹׂרֵ֣ר בְּבֵית֔וֹ וּמְדַבֵּ֖ר כִּלְשׁ֥וֹן עַמּֽוֹ

أستير 3: 12 Est.3.12

فَدُعِيَ كُتَّابُ الْمَلِكِ فِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ، فِي الْيَوْمِ الثَّالِثَ عَشَرَ مِنْهُ، وَكُتِبَ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ هَامَانُ إِلَى مَرَازِبَةِ الْمَلِكِ وَإِلَى وُلاَةِ بِلاَدٍ فَبِلاَدٍ، وَإِلَى رُؤَسَاءِ شَعْبٍ فَشَعْبٍ، كُلِّ بِلاَدٍ كَكِتَابَتِهَا، وَكُلِّ شَعْبٍ كَلِسَانِهِ، كُتِبَ بِاسْمِ الْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ وَخُتِمَ بِخَاتَمِ الْمَلِكِ.

וַיִּקָּרְאוּ֩ סֹפְרֵ֨י הַמֶּ֜לֶךְ בַּחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֗וֹן יוֹם֮ בִּשְׁלוֹשָׁ֨ה עָשָׂ֣ר בּוֹ֒ וַיִּכָּתֵ֣ב כְּֽכָל אֲשֶׁר צִוָּ֣ה הָמָ֡ן אֶ֣ל אֲחַשְׁדַּרְפְּנֵֽי הַ֠מֶּלֶךְ וְֽאֶל הַפַּח֞וֹת מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֗ה וְאֶל שָׂ֤רֵי עַם֙ וָעָ֔ם מְדִינָ֤ה;וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְעַ֥ם;וָעָ֖ם כִּלְשׁוֹנ֑וֹ נִכְתָּ֔ב בְּשֵׁ֨ם הַמֶּ֤לֶךְ אֲחַשְׁוֵרֹשׁ֙ וְנֶחְתָּ֖ם בְּטַבַּ֥עַת הַמֶּֽלֶךְ

أستير 8: 9 Est.8.9

فَدُعِيَ كُتَّابُ الْمَلِكِ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ فِي الشَّهْرِ الثَّالِثِ، أَيْ شَهْرِ سِيوَانَ، فِي الثَّالِثِ وَالْعِشْرِينَ مِنْهُ، وَكُتِبَ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ مُرْدَخَايُ إِلَى الْيَهُودِ وَإِلَى الْمَرَازِبَةِ وَالْوُلاَةِ وَرُؤَسَاءِ الْبُلْدَانِ الَّتِي مِنَ الْهِنْدِ إِلَى كُوشَ، مِئَةٍ وَسَبْعٍ وَعِشْرِينَ كُورَةً، إِلَى كُلِّ كُورَةٍ بِكِتَابَتِهَا وَكُلِّ شَعْبٍ بِلِسَانِهِ، وَإِلَى الْيَهُودِ بِكِتَابَتِهِمْ وَلِسَانِهِمْ.

וַיִּקָּרְא֣וּ סֹפְרֵֽי הַמֶּ֣לֶךְ בָּֽעֵת;הַ֠הִיא בַּחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁלִישִׁ֜י הוּא חֹ֣דֶשׁ סִיוָ֗ן בִּשְׁלוֹשָׁ֣ה וְעֶשְׂרִים֮ בּוֹ֒ וַיִּכָּתֵ֣ב כְּֽכָל אֲשֶׁר צִוָּ֣ה מָרְדֳּכַ֣י אֶל הַיְּהוּדִ֡ים וְאֶ֣ל הָאֲחַשְׁדַּרְפְּנִֽים וְהַפַּחוֹת֩ וְשָׂרֵ֨י הַמְּדִינ֜וֹת אֲשֶׁ֣ר מֵהֹ֣דּוּ וְעַד כּ֗וּשׁ וּמֵאָה֙ שֶׁ֣בַע וְעֶשְׂרִ֤ים מְדִינָ֔ה מְדִינָ֤ה;וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְעַ֥ם;וָעָ֖ם כִּלְשֹׁנ֑וֹ וְאֶ֨ל הַיְּהוּדִ֔ים כִּכְתָבָ֖ם וְכִלְשׁוֹנָֽם

أستير 8: 9 Est.8.9

فَدُعِيَ كُتَّابُ الْمَلِكِ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ فِي الشَّهْرِ الثَّالِثِ، أَيْ شَهْرِ سِيوَانَ، فِي الثَّالِثِ وَالْعِشْرِينَ مِنْهُ، وَكُتِبَ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ مُرْدَخَايُ إِلَى الْيَهُودِ وَإِلَى الْمَرَازِبَةِ وَالْوُلاَةِ وَرُؤَسَاءِ الْبُلْدَانِ الَّتِي مِنَ الْهِنْدِ إِلَى كُوشَ، مِئَةٍ وَسَبْعٍ وَعِشْرِينَ كُورَةً، إِلَى كُلِّ كُورَةٍ بِكِتَابَتِهَا وَكُلِّ شَعْبٍ بِلِسَانِهِ، وَإِلَى الْيَهُودِ بِكِتَابَتِهِمْ وَلِسَانِهِمْ.

וַיִּקָּרְא֣וּ סֹפְרֵֽי הַמֶּ֣לֶךְ בָּֽעֵת;הַ֠הִיא בַּחֹ֨דֶשׁ הַשְּׁלִישִׁ֜י הוּא חֹ֣דֶשׁ סִיוָ֗ן בִּשְׁלוֹשָׁ֣ה וְעֶשְׂרִים֮ בּוֹ֒ וַיִּכָּתֵ֣ב כְּֽכָל אֲשֶׁר צִוָּ֣ה מָרְדֳּכַ֣י אֶל הַיְּהוּדִ֡ים וְאֶ֣ל הָאֲחַשְׁדַּרְפְּנִֽים וְהַפַּחוֹת֩ וְשָׂרֵ֨י הַמְּדִינ֜וֹת אֲשֶׁ֣ר מֵהֹ֣דּוּ וְעַד כּ֗וּשׁ וּמֵאָה֙ שֶׁ֣בַע וְעֶשְׂרִ֤ים מְדִינָ֔ה מְדִינָ֤ה;וּמְדִינָה֙ כִּכְתָבָ֔הּ וְעַ֥ם;וָעָ֖ם כִּלְשֹׁנ֑וֹ וְאֶ֨ל הַיְּהוּדִ֔ים כִּכְתָבָ֖ם וְכִלְשׁוֹנָֽם

أيوب 5: 21 Job.5.21

مِنْ سَوْطِ اللِّسَانِ تُخْتَبَأُ، فَلاَ تَخَافُ مِنَ الْخَرَابِ إِذَا جَاءَ.

בְּשׁ֣וֹט לָ֭שׁוֹן תֵּחָבֵ֑א וְֽלֹא תִירָ֥א מִ֝שֹּׁ֗ד כִּ֣י יָבֽוֹא

أيوب 6: 30 Job.6.30

هَلْ فِي لِسَانِي ظُلْمٌ، أَمْ حَنَكِي لاَ يُمَيِّزُ فَسَادًا.

הֲיֵשׁ בִּלְשׁוֹנִ֥י עַוְלָ֑ה אִם חִ֝כִּ֗י לֹא יָבִ֥ין הַוּֽוֹת

أيوب 15: 5 Job.15.5

لأَنَّ فَمَكَ يُذِيعُ إِثْمَكَ، وَتَخْتَارُ لِسَانَ الْمُحْتَالِينَ.

כִּ֤י פִ֑יךָ יְאַלֵּ֣ף עֲוֹנְךָ֣ וְ֝תִבְחַ֗ר לְשׁ֣וֹן עֲרוּמִֽים

أيوب 20: 12 Job.20.12

إِنْ حَلاَ فِي فَمِهِ الشَّرُّ، وَأَخْفَاهُ تَحْتَ لِسَانِهِ،

אִם תַּמְתִּ֣יק בְּפִ֣יו רָעָ֑ה יַ֝כְחִידֶ֗נָּה תַּ֣חַת לְשׁוֹנֽוֹ

أيوب 20: 16 Job.20.16

سَمَّ الأَصْلاَلِ يَرْضَعُ. يَقْتُلُهُ لِسَانُ الأَفْعَى.

רֹאשׁ פְּתָנִ֥ים יִינָ֑ק תַּֽ֝הַרְגֵ֗הוּ לְשׁ֣וֹן אֶפְעֶֽה

أيوب 27: 4 Job.27.4

لَنْ تَتَكَلَّمَ شَفَتَايَ إِثْمًا، وَلاَ يَلْفِظَ لِسَانِي بِغِشٍّ.

אִם תְּדַבֵּ֣רְנָה שְׂפָתַ֣י עַוְלָ֑ה אִם יֶהְגֶּ֥ה וּ֝לְשׁוֹנִ֗י רְמִיָּֽה

أيوب 29: 10 Job.29.10

صَوْتُ الشُّرَفَاءِ اخْتَفَى، وَلَصِقَتْ أَلْسِنَتُهُمْ بِأَحْنَاكِهِمْ.

קוֹל נְגִידִ֥ים נֶחְבָּ֑אוּ דָּבֵֽקָה וּ֝לְשׁוֹנָ֗ם לְחִכָּ֥ם

أيوب 33: 2 Job.33.2

هأَنَذَا قَدْ فَتَحْتُ فَمِي. لِسَانِي نَطَقَ فِي حَنَكِي.

הִנֵּה נָ֭א פָּתַ֣חְתִּי פִ֑י לְשׁוֹנִ֣י דִּבְּרָ֖ה בְחִכִּֽי

أيوب 41: 1 Job.41.1

أَتَصْطَادُ لَوِيَاثَانَ بِشِصٍّ، أَوْ تَضْغَطُ لِسَانَهُ بِحَبْل.

תִּמְשֹׁ֣ךְ לִוְיָתָ֣ן בְּחַכָּ֑ה תַּשְׁקִ֥יעַ לְשֹׁנֽוֹ וּ֝בְחֶ֗בֶל

المزامير 5: 9 Psa.5.9

لأَنَّهُ لَيْسَ فِي أَفْوَاهِهِمْ صِدْقٌ. جَوْفُهُمْ هُوَّةٌ. حَلْقُهُمْ قَبْرٌ مَفْتُوحٌ. أَلْسِنَتُهُمْ صَقَلُوهَا.

כִּ֤י אֵ֪ין בְּפִ֡יהוּ נְכוֹנָה֮ קִרְבָּ֪ם הַ֫וּ֥וֹת גְּרוֹנָ֑ם קֶֽבֶר פָּת֥וּחַ לְ֝שׁוֹנָ֗ם יַחֲלִֽיקוּן

المزامير 10: 7 Psa.10.7

فَمُهُ مَمْلُوءٌ لَعْنَةً وَغِشًّا وَظُلْمًا. تَحْتَ لِسَانِهِ مَشَقَّةٌ وَإِثْمٌ.

פִּ֣יהוּ מָ֭לֵא אָלָ֤ה וּמִרְמ֣וֹת וָתֹ֑ךְ תַּ֥חַת לְ֝שׁוֹנ֗וֹ עָמָ֥ל וָאָֽוֶן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (113 آية)