אִישׁ (H376) - ʼîysh | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 7: 14 1Ki.7.14

وَهُوَ ابْنُ امْرَأَةٍ أَرْمَلَةٍ مِنْ سِبْطِ نَفْتَالِي، وَأَبُوهُ رَجُلٌ صوريٌّ نَحَّاسٌ، وَكَانَ مُمْتَلِئًا حِكْمَةً وَفَهْمًا وَمَعْرِفَةً لِعَمَلِ كُلِّ عَمَل فِي النُّحَاسِ. فَأَتَى إِلَى الْمَلِكِ سُلَيْمَانَ وَعَمِلَ كُلَّ عَمَلِهِ.

ה֜וּא בֶּן אִשָּׁה֩ אַלְמָנָ֨ה מִמַּטֵּ֣ה נַפְתָּלִ֗י וְאָבִ֣יו אִישׁ צֹרִי֮ נְחֹשֶׁת֒ וַ֠יִּמָּלֵא הַחָכְמָ֤ה הַתְּבוּנָה֙ הַדַּ֔עַת לַעֲשׂ֥וֹת כָּל מְלָאכָ֖ה בַּנְּחֹ֑שֶׁת וַיָּבוֹא֙ אֶל הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה וַיַּ֖עַשׂ כָּל מְלַאכְתּֽוֹ

الملوك الأول 7: 30 1Ki.7.30

وَلِكُلِّ قَاعِدَةٍ أَرْبَعُ بَكَرٍ مِنْ نُحَاسٍ وَقِطَابٌ مِنْ نُحَاسٍ، وَلِقَوَائِمِهَا الأَرْبَعِ أَكْتَافٌ، وَالأَكْتَافُ مَسْبُوكَةٌ تَحْتَ الْمِرْحَضَةِ بِجَانِبِ كُلِّ قِلاَدَةٍ.

לַמְּכוֹנָ֤ה;הָֽאַחַת֙ וְאַרְבָּעָה֩ אוֹפַנֵּ֨י נְחֹ֜שֶׁת וְסַרְנֵ֣י נְחֹ֔שֶׁת פַעֲמֹתָ֖יו וְאַרְבָּעָ֥ה כְּתֵפֹ֣ת הַכְּתֵפֹ֣ת יְצֻק֔וֹת מִתַּ֤חַת לַכִּיֹּר֙ מֵעֵ֥בֶר אִ֖ישׁ לֹיֽוֹת

الملوك الأول 7: 36 1Ki.7.36

وَنَقَشَ عَلَى أَلْوَاحِ أَيَادِيهَا، وَعَلَى أَتْرَاسِهَا كَرُوبِيمَ وَأُسُودًا وَنَخِيلاً كَسِعَةِ كُلِّ وَاحِدَةٍ، وَقَلاَئِدَ زُهُورٍ مُسْتَدِيرَةً.

וַיְפַתַּ֤ח עַל הַלֻּחֹת֙ יְדֹתֶ֔יהָ וְעַל֙ מִסְגְּרֹתֶ֔יהָ כְּרוּבִ֖ים אֲרָי֣וֹת וְתִמֹרֹ֑ת כְּמַֽעַר אִ֥ישׁ וְלֹי֖וֹת סָבִֽיב

الملوك الأول 8: 2 1Ki.8.2

فَاجْتَمَعَ إِلَى الْمَلِكِ سُلَيْمَانَ جَمِيعُ رِجَالِ إِسْرَائِيلَ فِي الْعِيدِ فِي شَهْرِ أَيْثَانِيمَ، هُوَ الشَّهْرُ السَّابعُ.

וַיִּקָּ֨הֲל֜וּ אֶל הַמֶּ֤לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ כָּל אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֔ל בֶּחָ֑ג בְּיֶ֥רַח הָאֵֽתָנִ֖ים ה֖וּא הַחֹ֥דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי

الملوك الأول 8: 25 1Ki.8.25

وَالآنَ أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ احْفَظْ لِعَبْدِكَ دَاوُدَ أَبِي مَا كَلَّمْتَهُ بِهِ قَائِلاً: لاَ يُعْدَمُ لَكَ أَمَامِي رَجُلٌ يَجْلِسُ عَلَى كُرْسِيِّ إِسْرَائِيلَ، إِنْ كَانَ بَنُوكَ إِنَّماَ يَحْفَظُونَ طُرُقَهُمْ حَتَّى يَسِيرُوا أَمَامِي كَمَا سِرْتَ أَنْتَ أَمَامِي.

וְעַתָּ֞ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁ֠מֹר לְעַבְדְּךָ֨ דָוִ֤ד אָבִי֙ אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֤רְתָּ;לּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר לֹא יִכָּרֵ֨ת לְךָ֥ מִלְּפָנַ֔י אִישׁ֙ יֹשֵׁ֖ב עַל כִּסֵּ֣א יִשְׂרָאֵ֑ל אִם בָנֶ֤יךָ רַ֠ק יִשְׁמְר֨וּ דַּרְכָּם֙ לָלֶ֣כֶת לְפָנַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֖כְתָּ לְפָנָֽי

الملوك الأول 8: 31 1Ki.8.31

إِذَا أَخْطَأَ أَحَدٌ إِلَى صَاحِبِهِ وَوَضَعَ عَلَيْهِ حَلْفًا لِيُحَلِّفَهُ، وَجَاءَ الْحَلْفُ أَمَامَ مَذْبَحِكَ فِي هذَا الْبَيْتِ،

אֲשֶׁ֨ר יֶחֱטָ֥א אִישׁ֙ לְרֵעֵ֔הוּ וְנָֽשָׁא ב֥וֹ אָלָ֖ה לְהַֽאֲלֹת֑וֹ וּבָ֗א אָלָ֛ה לִפְנֵ֥י מִֽזְבַּחֲךָ֖ הַזֶּֽה בַּבַּ֥יִת

الملوك الأول 8: 38 1Ki.8.38

فَكُلُّ صَلاَةٍ وَكُلُّ تَضَرُّعٍ تَكُونُ مِنْ أَيِّ إِنْسَانٍ كَانَ مِنْ كُلِّ شَعْبِكَ إِسْرَائِيلَ، الَّذِينَ يَعْرِفُونَ كُلُّ وَاحِدٍ ضَرْبَةَ قَلْبِهِ، فَيَبْسُطُ يَدَيْهِ نَحْوَ هذَا الْبَيْتِ،

כָּל תְּפִלָּ֣ה כָל תְּחִנָּ֗ה תִֽהְיֶה֙ לְכָל הָ֣אָדָ֔ם לְכֹ֖ל עַמְּךָ֣ יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁ֤ר יֵדְע֗וּן אִ֚ישׁ נֶ֣גַע לְבָב֔וֹ וּפָרַ֥שׂ כַּפָּ֖יו אֶל הַזֶּֽה הַבַּ֥יִת

الملوك الأول 8: 39 1Ki.8.39

فَاسْمَعْ أَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ مَكَانِ سُكْنَاكَ وَاغْفِرْ، وَاعْمَلْ وَأَعْطِ كُلَّ إِنْسَانٍ حَسَبَ كُلِّ طُرُقِهِ كَمَا تَعْرِفُ قَلْبَهُ. لأَنَّكَ أَنْتَ وَحْدَكَ قَدْ عَرَفْتَ قُلُوبَ كُلِّ بَنِي الْبَشَرِ،

תִּשְׁמַ֨ע וְ֠אַתָּה הַשָּׁמַ֜יִם מְכ֤וֹן שִׁבְתֶּ֙ךָ֙ וְסָלַחְתָּ֣ וְעָשִׂ֔יתָ וְנָתַתָּ֤ לָאִישׁ֙ כְּכָל דְּרָכָ֔יו אֲשֶׁ֥ר תֵּדַ֖ע לְבָב֑וֹ כִּֽי אַתָּ֤ה לְבַדְּךָ֔ יָדַ֙עְתָּ֙ לְבַ֖ב כָּל בְּנֵ֥י הָאָדָֽם

الملوك الأول 9: 5 1Ki.9.5

فَإِنِّي أُقِيمُ كُرْسِيَّ مُلْكِكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ إِلَى الأَبَدِ كَمَا كَلَّمْتُ دَاوُدَ أَبَاكَ قَائِلاً: لاَ يُعْدَمُ لَكَ رَجُلٌ عَنْ كُرْسِيِّ إِسْرَائِيلَ.

וַהֲקִ֨מֹתִ֜י כִּסֵּ֧א מַֽמְלַכְתְּךָ֛ עַל יִשְׂרָאֵ֖ל לְעֹלָ֑ם כַּאֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֗רְתִּי דָּוִ֤ד אָבִ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר לֹֽא יִכָּרֵ֤ת לְךָ֙ אִ֔ישׁ מֵעַ֖ל כִּסֵּ֥א יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 10: 25 1Ki.10.25

وَكَانُوا يَأْتُونَ كُلُّ وَاحِدٍ بِهَدِيَّتِهِ، بِآنِيَةِ فِضَّةٍ وَآنِيَةِ ذَهَبٍ وَحُلَل وَسِلاَحٍ وَأَطْيَابٍ وَخَيْل وَبِغَال سَنَةً فَسَنَةً.

וְהֵ֣מָּה מְבִאִ֣ים אִ֣ישׁ מִנְחָת֡וֹ כְּלֵ֣י כֶסֶף֩ וּכְלֵ֨י זָהָ֤ב וּשְׂלָמוֹת֙ וְנֵ֣שֶׁק וּבְשָׂמִ֔ים סוּסִ֖ים וּפְרָדִ֑ים שָׁנָ֖ה בְּשָׁנָֽה

الملوك الأول 11: 28 1Ki.11.28

وَكَانَ الرَّجُلُ يَرُبْعَامُ جَبَّارَ بَأْسٍ، فَلَمَّا رَأَى سُلَيْمَانُ الْغُلاَمَ أَنَّهُ عَامِلٌ شُغْلاً، أَقَامَهُ عَلَى كُلِّ أَعْمَالِ بَيْتِ يُوسُفَ.

וְהָאִ֥ישׁ יָרָבְעָ֖ם גִּבּ֣וֹר חָ֑יִל וַיַּ֨רְא שְׁלֹמֹ֜ה הַנַּ֗עַר כִּֽי;ה֔וּא עֹשֵׂ֤ה מְלָאכָה֙ וַיַּפְקֵ֣ד;אֹת֔וֹ לְכָל סֵ֖בֶל בֵּ֥ית יוֹסֵֽף

الملوك الأول 12: 22 1Ki.12.22

وَكَانَ كَلاَمُ اللهِ إِلَى شِمَعْيَا رَجُلِ اللهِ قَائِلاً:

וַיְהִי֙ דְּבַ֣ר הָֽאֱלֹהִ֔ים אֶל שְׁמַעְיָ֥ה אִישׁ הָאֱלֹהִ֖ים לֵאמֹֽר

الملوك الأول 12: 24 1Ki.12.24

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَصْعَدُوا وَلاَ تُحَارِبُوا إِخْوَتَكُمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ. ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ، لأَنَّ مِنْ عِنْدِي هذَا الأَمْرَ. فَسَمِعُوا لِكَلاَمِ الرَّبِّ وَرَجَعُوا لِيَنْطَلِقُوا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹֽא תַעֲלוּ֩ וְלֹא תִלָּ֨חֲמ֜וּן אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְבֵית֔וֹ כִּ֧י מֵאִתִּ֛י נִהְיָ֖ה;הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַיִּשְׁמְעוּ֙ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֥בוּ לָלֶ֖כֶת כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה

الملوك الأول 13: 1 1Ki.13.1

وَإِذَا بِرَجُلِ اللهِ قَدْ أَتَى مِنْ يَهُوذَا بِكَلاَمِ الرَّبِّ إِلَى بَيْتِ إِيلَ، وَيَرُبْعَامُ وَاقِفٌ لَدَى الْمَذْبَحِ لِكَيْ يُوقِدَ.

וְהִנֵּ֣ה אִ֣ישׁ אֱלֹהִ֗ים בָּ֧א מִיהוּדָ֛ה בִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה אֶל בֵּֽית אֵ֑ל וְיָרָבְעָ֛ם עֹמֵ֥ד עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ לְהַקְטִֽיר

الملوك الأول 13: 4 1Ki.13.4

فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ كَلاَمَ رَجُلِ اللهِ الَّذِي نَادَى نَحْوَ الْمَذْبَحِ فِي بَيْتِ إِيلَ، مَدَّ يَرُبْعَامُ يَدَهُ عَنِ الْمَذْبَحِ قَائِلاً: أَمْسِكُوهُ. فَيَبِسَتْ يَدُهُ الَّتِي مَدَّهَا نَحْوَهُ وَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّهَا إِلَيْهِ.

וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ הַמֶּ֜לֶךְ דְּבַ֣ר אִישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א עַל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בְּבֵֽית אֵ֔ל וַיִּשְׁלַ֨ח יָרָבְעָ֧ם יָד֛וֹ מֵעַ֥ל הַמִּזְבֵּ֖חַ לֵאמֹ֣ר תִּפְשֻׂ֑הוּ וַתִּיבַ֤שׁ יָדוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁלַ֣ח עָלָ֔יו וְלֹ֥א יָכֹ֖ל לַהֲשִׁיבָ֥הּ אֵלָֽיו

الملوك الأول 13: 5 1Ki.13.5

وَانْشَقَّ الْمَذْبَحُ وَذُرِيَ الرَّمَادُ مِن عَلىَ الْمَذبَحِ حَسَبَ الْعَلاَمَةِ الَّتِي أَعْطَاهَا رَجُلُ اللهِ بِكَلاَمِ الرَّبِّ.

נִקְרָ֔ע וְהַמִּזְבֵּ֣חַ וַיִּשָּׁפֵ֥ךְ הַדֶּ֖שֶׁן מִן הַמִּזְבֵּ֑חַ כַּמּוֹפֵ֗ת אֲשֶׁ֥ר נָתַ֛ן אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים בִּדְבַ֥ר יְהוָֽה

الملوك الأول 13: 6 1Ki.13.6

فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِرَجُلِ اللهِ: تَضَرَّعْ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ إِلهِكَ وَصَلِّ مِنْ أَجْلِي فَتَرْجعَ يَدِي إِلَيَّ. فَتَضَرَّعَ رَجُلُ اللهِ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ فَرَجَعَتْ يَدُ الْمَلِكِ إِلَيْهِ وَكَانَتْ كَمَا فِي الأَوَّلِ.

וַיַּ֨עַן הַמֶּ֜לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים חַל;נָ֞א פְּנֵ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ וְהִתְפַּלֵּ֣ל בַּעֲדִ֔י וְתָשֹׁ֥ב יָדִ֖י אֵלָ֑י וַיְחַ֤ל אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתָּ֤שָׁב יַד הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵלָ֔יו וַתְּהִ֖י כְּבָרִֽאשֹׁנָֽה

الملوك الأول 13: 8 1Ki.13.8

فَقَالَ رَجُلُ اللهِ لِلْمَلِكِ: لَوْ أَعْطَيْتَنِي نِصْفَ بَيْتِكَ لاَ أَدْخُلُ مَعَكَ وَلاَ آكُلُ خُبْزًا وَلاَ أَشْرَبُ مَاءً فِي هذَا الْمَوْضِعِ.

וַיֹּ֤אמֶר אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ אִם תִּתֶּן;לִי֙ חֲצִ֣י בֵיתֶ֔ךָ לֹ֥א אָבֹ֖א עִמָּ֑ךְ וְלֹֽא אֹ֤כַל לֶ֙חֶם֙ וְלֹ֣א אֶשְׁתֶּה מַּ֔יִם הַזֶּֽה בַּמָּק֖וֹם

الملوك الأول 13: 11 1Ki.13.11

وَكَانَ نَبِيٌّ شَيْخٌ سَاكِنًا فِي بَيْتِ إِيلَ، فَأَتَى بَنُوهُ وَقَصُّوا عَلَيْهِ كُلَّ الْعَمَلِ الَّذِي عَمِلَهُ رَجُلُ اللهِ ذلِكَ الْيَوْمَ فِي بَيْتِ إِيلَ، وَقَصُّوا عَلَى أَبِيهِمِ الْكَلاَمَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ إِلَى الْمَلِكِ.

וְנָבִ֤יא;אֶחָד֙ זָקֵ֔ן יֹשֵׁ֖ב בְּבֵֽית אֵ֑ל וַיָּב֣וֹא בְנ֡וֹ וַיְסַפֶּר ל֣וֹ כָּל הַמַּעֲשֶׂ֣ה אֲשֶׁר עָשָׂה֩ אִישׁ הָאֱלֹהִ֨ים הַיּ֜וֹם בְּבֵֽית אֵ֗ל וַֽיְסַפְּר֖וּם לַאֲבִיהֶֽם הַדְּבָרִים֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֶל הַמֶּ֔לֶךְ

الملوك الأول 13: 12 1Ki.13.12

فَقَالَ لَهُمْ أَبُوهُمْ: مِنْ أَيِّ طَرِيق ذَهَبَ. وَكَانَ بَنُوهُ قَدْ رَأَوْا الطَّرِيقَ الَّذِي سَارَ فِيهِ رَجُلُ اللهِ الذَّي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا.

וַיְדַבֵּ֤ר אֲלֵהֶם֙ אֲבִיהֶ֔ם זֶ֥ה;אֵֽי הַדֶּ֖רֶךְ הָלָ֑ךְ בָנָ֗יו וַיִּרְא֣וּ הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֤ר הָלַךְ֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁר בָּ֖א מִיהוּדָֽה

الملوك الأول 13: 14 1Ki.13.14

وَسَارَ وَرَاءَ رَجُلِ اللهِ، فَوَجَدَهُ جَالِسًا تَحْتَ الْبَلُّوطَةِ، فَقَالَ لَهُ: أَأَنْتَ رَجُلُ اللهِ الَّذِي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا. فَقَالَ: أَنَا هُوَ.

וַיֵּ֗לֶךְ אַֽחֲרֵי֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וַיִּ֨מְצָאֵ֔הוּ יֹשֵׁ֖ב תַּ֣חַת הָאֵלָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו הַאַתָּ֧ה אִישׁ הָאֱלֹהִ֛ים אֲשֶׁר בָּ֥אתָ מִֽיהוּדָ֖ה וַיֹּ֥אמֶר אָֽנִי

الملوك الأول 13: 14 1Ki.13.14

وَسَارَ وَرَاءَ رَجُلِ اللهِ، فَوَجَدَهُ جَالِسًا تَحْتَ الْبَلُّوطَةِ، فَقَالَ لَهُ: أَأَنْتَ رَجُلُ اللهِ الَّذِي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا. فَقَالَ: أَنَا هُوَ.

וַיֵּ֗לֶךְ אַֽחֲרֵי֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וַיִּ֨מְצָאֵ֔הוּ יֹשֵׁ֖ב תַּ֣חַת הָאֵלָ֑ה וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו הַאַתָּ֧ה אִישׁ הָאֱלֹהִ֛ים אֲשֶׁר בָּ֥אתָ מִֽיהוּדָ֖ה וַיֹּ֥אמֶר אָֽנִי

الملوك الأول 13: 21 1Ki.13.21

فَصَاحَ إِلَى رَجُلِ اللهِ الَّذِي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكَ خَالَفْتَ قَوْلَ الرَّبِّ وَلَمْ تَحْفَظِ الْوَصِيَّةَ الَّتِي أَوْصَاكَ بِهَا الرَّبُّ إِلهُكَ،

וַיִּקְרָ֞א אֶל אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁר בָּ֤א מִֽיהוּדָה֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה יַ֗עַן כִּ֤י מָרִ֙יתָ֙ פִּ֣י יְהוָ֔ה וְלֹ֤א שָׁמַ֙רְתָּ֙ הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר צִוְּךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ

الملوك الأول 13: 26 1Ki.13.26

وَلَمَّا سَمِعَ النَّبِيُّ الَّذِي أَرْجَعَهُ عَنِ الطَّرِيقِ قَالَ: هُوَ رَجُلُ اللهِ الَّذِي خَالَفَ قَوْلَ الرَّبِّ، فَدَفَعَهُ الرَّبُّ لِلأَسَدِ فَافْتَرَسَهُ وَقَتَلَهُ حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي كَلَّمَهُ بِهِ.

וַיִּשְׁמַ֣ע הַנָּבִיא֮ אֲשֶׁ֣ר הֱשִׁיב֣וֹ מִן הַדֶּרֶךְ֒ וַיֹּ֙אמֶר֙ ה֔וּא אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֣ים אֲשֶׁ֥ר מָרָ֖ה פִּ֣י יְהוָ֑ה וַיִּתְּנֵ֨הוּ יְהוָ֜ה לָאַרְיֵ֗ה וַֽיִּשְׁבְּרֵ֙הוּ֙ וַיְמִתֵ֔הוּ כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּר;לֽוֹ

الملوك الأول 13: 29 1Ki.13.29

فَرَفَعَ النَّبِيُّ جُثَّةَ رَجُلِ اللهِ وَوَضَعَهَا عَلَى الْحِمَارِ وَرَجَعَ بِهَا، وَدَخَلَ النَّبِيُّ الشَّيْخُ الْمَدِينَةَ لِيَنْدُبَهُ وَيَدْفِنَهُ

וַיִּשָּׂ֨א הַנָּבִ֜יא נִבְלַ֧ת אִישׁ הָאֱלֹהִ֛ים וַיַּנִּחֵ֥הוּ אֶֽל הַחֲמ֖וֹר וַיְשִׁיבֵ֑הוּ אֶל וַיָּבֹ֗א הַנָּבִ֣יא הַזָּקֵ֔ן עִיר֙ לִסְפֹּ֖ד וּלְקָבְרֽוֹ

الملوك الأول 13: 31 1Ki.13.31

وَبَعْدَ دَفْنِهِ إِيَّاهُ كَلَّمَ بَنِيهِ قَائِلاً: عِنْدَ وَفَاتِي ادْفِنُونِي فِي الْقَبْرِ الَّذِي دُفِنَ فِيهِ رَجُلُ اللهِ. بِجَانِبِ عِظَامِهِ ضَعُوا عِظَامِي.

וַיְהִי֮;אַחֲרֵ֣י קָבְר֣וֹ אֹתוֹ֒ וַיֹּ֤אמֶר בָּנָיו֙ לֵאמֹ֔ר בְּמוֹתִי֙ וּקְבַרְתֶּ֣ם;אֹתִ֔י בַּקֶּ֕בֶר אֲשֶׁ֛ר קָב֣וּר בּ֑וֹ אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֵ֚צֶל עַצְמֹתָ֔יו הַנִּ֖יחוּ עַצְמֹתָֽי

الملوك الأول 17: 18 1Ki.17.18

فَقَالَتْ لإِيلِيَّا: مَا لِي وَلَكَ يَا رَجُلَ اللهِ. هَلْ جِئْتَ إِلَيَّ لِتَذْكِيرِ إِثْمِي وَإِمَاتَةِ ابْنِي..

וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל;אֵ֣לִיָּ֔הוּ מַה לִּ֥י וָלָ֖ךְ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים בָּ֧אתָ אֵלַ֛י לְהַזְכִּ֥יר עֲוֹנִ֖י וּלְהָמִ֥ית בְּנִֽי

الملوك الأول 17: 24 1Ki.17.24

فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ لإِيلِيَّا: هذَا الْوَقْتَ عَلِمْتُ أَنَّكَ رَجُلُ اللهِ، وَأَنَّ كَلاَمَ الرَّبِّ فِي فَمِكَ حَقٌّ.

וַתֹּ֤אמֶר הָֽאִשָּׁה֙ אֶל;אֵ֣לִיָּ֔הוּ זֶ֣ה עַתָּה֙ יָדַ֔עְתִּי כִּ֛י;אָ֑תָּה אִ֥ישׁ אֱלֹהִ֖ים וּדְבַר יְהוָ֥ה בְּפִ֖יךָ אֱמֶֽת

الملوك الأول 18: 4 1Ki.18.4

وَكَانَ حِينَمَا قَطَعَتْ إِيزَابَلُ أَنْبِيَاءَ الرَّبِّ أَنَّ عُوبَدْيَا أَخَذَ مِئَةَ نَبِيٍّ وَخَبَّأَهُمْ خَمْسِينَ رَجُلاً فِي مُغَارَةٍ وَعَالَهُمْ بِخُبْزٍ وَمَاءٍ.

וַיְהִי֙ בְּהַכְרִ֣ית אִיזֶ֔בֶל נְבִיאֵ֣י יְהוָ֑ה עֹבַדְיָ֜הוּ וַיִּקַּ֨ח מֵאָ֣ה נְבִאִ֗ים וַֽיַּחְבִּיאֵ֞ם חֲמִשִּׁ֥ים אִישׁ֙ בַּמְּעָרָ֔ה וְכִלְכְּלָ֖ם לֶ֥חֶם וָמָֽיִם

الملوك الأول 18: 13 1Ki.18.13

أَلَمْ يُخْبَرْ سَيِّدِي بِمَا فَعَلْتُ حِينَ قَتَلَتْ إِيزَابَلُ أَنْبِيَاءَ الرَّبِّ، إِذْ خَبَّأْتُ مِنْ أَنْبِيَاءِ الرَّبِّ مِئَةَ رَجُل، خَمْسِينَ خَمْسِينَ رَجُلاً فِي مُغَارَةٍ وَعُلْتُهُمْ بِخُبْزٍ وَمَاءٍ.

הֲלֹֽא הֻגַּ֤ד לַֽאדֹנִי֙ אֲשֶׁר עָשִׂ֔יתִי בַּהֲרֹ֣ג אִיזֶ֔בֶל נְבִיאֵ֣י יְהוָ֑ה וָאַחְבִּא֩ מִנְּבִיאֵ֨י יְהוָ֜ה מֵ֣אָה אִ֗ישׁ חֲמִשִּׁ֨ים חֲמִשִּׁ֥ים אִישׁ֙ בַּמְּעָרָ֔ה וָאֲכַלְכְּלֵ֖ם לֶ֥חֶם וָמָֽיִם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1620 آية)