כֶּסֶף (H3701) - keçeph | معجم سترونغ العبري

التكوين 44: 2 Gen.44.2

وَطَاسِي، طَاسَ الْفِضَّةِ، تَضَعُ فِي فَمِ عِدْلِ الصَّغِيرِ، وَثَمَنَ قَمْحِهِ. فَفَعَلَ بِحَسَبِ كَلاَمِ يُوسُفَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ.

גְּבִיעִ֞י גְּבִ֣יעַ הַכֶּ֗סֶף תָּשִׂים֙ בְּפִי֙ אַמְתַּ֣חַת הַקָּטֹ֔ן כֶּ֣סֶף שִׁבְר֑וֹ וַיַּ֕עַשׂ כִּדְבַ֥ר יוֹסֵ֖ף אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר

التكوين 44: 2 Gen.44.2

وَطَاسِي، طَاسَ الْفِضَّةِ، تَضَعُ فِي فَمِ عِدْلِ الصَّغِيرِ، وَثَمَنَ قَمْحِهِ. فَفَعَلَ بِحَسَبِ كَلاَمِ يُوسُفَ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ.

גְּבִיעִ֞י גְּבִ֣יעַ הַכֶּ֗סֶף תָּשִׂים֙ בְּפִי֙ אַמְתַּ֣חַת הַקָּטֹ֔ן כֶּ֣סֶף שִׁבְר֑וֹ וַיַּ֕עַשׂ כִּדְבַ֥ר יוֹסֵ֖ף אֲשֶׁ֥ר דִּבֵּֽר

التكوين 44: 8 Gen.44.8

هُوَذَا الْفِضَّةُ الَّتِي وَجَدْنَا فِي أَفْوَاهِ عِدَالِنَا رَدَدْنَاهَا إِلَيْكَ مِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ. فَكَيْفَ نَسْرِقُ مِنْ بَيْتِ سَيِّدِكَ فِضَّةً أَوْ ذَهَبًا.

הֵ֣ן כֶּ֗סֶף אֲשֶׁ֤ר מָצָ֙אנוּ֙ בְּפִ֣י אַמְתְּחֹתֵ֔ינוּ הֱשִׁיבֹ֥נוּ אֵלֶ֖יךָ מֵאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְאֵ֗יךְ נִגְנֹב֙ מִבֵּ֣ית אֲדֹנֶ֔יךָ כֶּ֖סֶף א֥וֹ זָהָֽב

التكوين 44: 8 Gen.44.8

هُوَذَا الْفِضَّةُ الَّتِي وَجَدْنَا فِي أَفْوَاهِ عِدَالِنَا رَدَدْنَاهَا إِلَيْكَ مِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ. فَكَيْفَ نَسْرِقُ مِنْ بَيْتِ سَيِّدِكَ فِضَّةً أَوْ ذَهَبًا.

הֵ֣ן כֶּ֗סֶף אֲשֶׁ֤ר מָצָ֙אנוּ֙ בְּפִ֣י אַמְתְּחֹתֵ֔ינוּ הֱשִׁיבֹ֥נוּ אֵלֶ֖יךָ מֵאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וְאֵ֗יךְ נִגְנֹב֙ מִבֵּ֣ית אֲדֹנֶ֔יךָ כֶּ֖סֶף א֥וֹ זָהָֽב

التكوين 45: 22 Gen.45.22

وَأَعْطَى كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ حُلَلَ ثِيَابٍ، وَأَمَّا بَنْيَامِينُ فَأَعْطَاهُ ثَلاَثَ مِئَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ وَخَمْسَ حُلَلِ ثِيَابٍ.

נָתַ֛ן לְכֻלָּ֥ם;לָאִ֖ישׁ חֲלִפ֣וֹת שְׂמָלֹ֑ת וּלְבִנְיָמִ֤ן נָתַן֙ שְׁלֹ֣שׁ מֵא֣וֹת כֶּ֔סֶף וְחָמֵ֖שׁ חֲלִפֹ֥ת שְׂמָלֹֽת

التكوين 47: 14 Gen.47.14

فَجَمَعَ يُوسُفُ كُلَّ الْفِضَّةِ الْمَوْجُودَةِ فِي أَرْضِ مِصْرَ وَفِي أَرْضِ كَنْعَانَ بِالْقَمْحِ الَّذِي اشْتَرُوا، وَجَاءَ يُوسُفُ بِالْفِضَّةِ إِلَى بَيْتِ فِرْعَوْنَ.

וַיְלַקֵּ֣ט יוֹסֵ֗ף כָּל הַכֶּ֙סֶף֙ הַנִּמְצָ֤א בְאֶֽרֶץ מִצְרַ֙יִם֙ וּבְאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בַּשֶּׁ֖בֶר אֲשֶׁר שֹׁבְרִ֑ים וַיָּבֵ֥א יוֹסֵ֛ף הַכֶּ֖סֶף בֵּ֥יתָה פַרְעֹֽה

التكوين 47: 14 Gen.47.14

فَجَمَعَ يُوسُفُ كُلَّ الْفِضَّةِ الْمَوْجُودَةِ فِي أَرْضِ مِصْرَ وَفِي أَرْضِ كَنْعَانَ بِالْقَمْحِ الَّذِي اشْتَرُوا، وَجَاءَ يُوسُفُ بِالْفِضَّةِ إِلَى بَيْتِ فِرْعَوْنَ.

וַיְלַקֵּ֣ט יוֹסֵ֗ף כָּל הַכֶּ֙סֶף֙ הַנִּמְצָ֤א בְאֶֽרֶץ מִצְרַ֙יִם֙ וּבְאֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בַּשֶּׁ֖בֶר אֲשֶׁר שֹׁבְרִ֑ים וַיָּבֵ֥א יוֹסֵ֛ף הַכֶּ֖סֶף בֵּ֥יתָה פַרְעֹֽה

التكوين 47: 15 Gen.47.15

فَلَمَّا فَرَغَتِ الْفِضَّةُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ وَمِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ أَتَى جَمِيعُ الْمِصْرِيِّينَ إِلَى يُوسُفَ قَائِلِينَ: أَعْطِنَا خُبْزًا، فَلِمَاذَا نَمُوتُ قُدَّامَكَ. لأَنْ لَيْسَ فِضَّةٌ

וַיִּתֹּ֣ם הַכֶּ֗סֶף מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֮ וּמֵאֶ֣רֶץ כְּנַעַן֒ וַיָּבֹאוּ֩ כָל מִצְרַ֨יִם אֶל יוֹסֵ֤ף לֵאמֹר֙ הָֽבָה;לָּ֣נוּ לֶ֔חֶם וְלָ֥מָּה נָמ֖וּת נֶגְדֶּ֑ךָ כִּ֥י אָפֵ֖ס כָּֽסֶף

التكوين 47: 15 Gen.47.15

فَلَمَّا فَرَغَتِ الْفِضَّةُ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ وَمِنْ أَرْضِ كَنْعَانَ أَتَى جَمِيعُ الْمِصْرِيِّينَ إِلَى يُوسُفَ قَائِلِينَ: أَعْطِنَا خُبْزًا، فَلِمَاذَا نَمُوتُ قُدَّامَكَ. لأَنْ لَيْسَ فِضَّةٌ

וַיִּתֹּ֣ם הַכֶּ֗סֶף מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַיִם֮ וּמֵאֶ֣רֶץ כְּנַעַן֒ וַיָּבֹאוּ֩ כָל מִצְרַ֨יִם אֶל יוֹסֵ֤ף לֵאמֹר֙ הָֽבָה;לָּ֣נוּ לֶ֔חֶם וְלָ֥מָּה נָמ֖וּת נֶגְדֶּ֑ךָ כִּ֥י אָפֵ֖ס כָּֽסֶף

التكوين 47: 16 Gen.47.16

فَقَالَ يُوسُفُ: هَاتُوا مَوَاشِيَكُمْ فَأُعْطِيَكُمْ بِمَوَاشِيكُمْ، إِنْ لَمْ يَكُنْ فِضَّةٌ

וַיֹּ֤אמֶר יוֹסֵף֙ הָב֣וּ מִקְנֵיכֶ֔ם וְאֶתְּנָ֥ה;לָכֶ֖ם בְּמִקְנֵיכֶ֑ם אִם אָפֵ֖ס כָּֽסֶף

التكوين 47: 18 Gen.47.18

وَلَمَّا تَمَّتْ تِلْكَ السَّنَةُ أَتَوْا إِلَيْهِ فِي السَّنَةِ الْثَّانِيَةِ وَقَالُوا لَهُ: لاَ نُخْفِي عَنْ سَيِّدِي أَنَّهُ إِذْ قَدْ فَرَغَتِ الْفِضَّةُ، وَمَوَاشِي الْبَهَائِمِ عِنْدَ سَيِّدِي، لَمْ يَبْقَ قُدَّامَ سَيِّدِي إِلاَّ أَجْسَادُنَا وَأَرْضُنَا.

וַתִּתֹּם֮ הַהִוא֒ הַשָּׁנָ֣ה וַיָּבֹ֨אוּ אֵלָ֜יו בַּשָּׁנָ֣ה הַשֵּׁנִ֗ית וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ לֹֽא נְכַחֵ֣ד מֵֽאֲדֹנִ֔י כִּ֚י אִם תַּ֣ם הַכֶּ֔סֶף וּמִקְנֵ֥ה הַבְּהֵמָ֖ה אֶל אֲדֹנִ֑י לֹ֤א נִשְׁאַר֙ לִפְנֵ֣י אֲדֹנִ֔י בִּלְתִּ֥י;אִם גְּוִיָּתֵ֖נוּ וְאַדְמָתֵֽנוּ

الخروج 3: 22 Exo.3.22

بَلْ تَطْلُبُ كُلُّ امْرَأَةٍ مِنْ جَارَتِهَا وَمِنْ نَزِيلَةِ بَيْتِهَا أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا، وَتَضَعُونَهَا عَلَى بَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ. فَتسْلِبُونَ الْمِصْرِيِّينَ.

וְשָׁאֲלָ֨ה אִשָּׁ֤ה מִשְּׁכֶנְתָּהּ֙ וּמִגָּרַ֣ת בֵּיתָ֔הּ כְּלֵי כֶ֛סֶף וּכְלֵ֥י זָהָ֖ב וּשְׂמָלֹ֑ת וְשַׂמְתֶּ֗ם עַל בְּנֵיכֶם֙ בְּנֹ֣תֵיכֶ֔ם וְנִצַּלְתֶּ֖ם מִצְרָֽיִם

الخروج 11: 2 Exo.11.2

تَكَلَّمْ فِي مَسَامِعِ الشَّعْبِ أَنْ يَطْلُبَ كُلُّ رَجُلٍ مِنْ صَاحِبِهِ، وَكُلُّ امْرَأَةٍ مِنْ صَاحِبَتِهَا أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ.

דַּבֶּר;נָ֖א בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וְיִשְׁאֲל֞וּ אִ֣ישׁ מֵאֵ֣ת רֵעֵ֗הוּ וְאִשָּׁה֙ מֵאֵ֣ת רְעוּתָ֔הּ כְּלֵי כֶ֖סֶף וּכְלֵ֥י זָהָֽב

الخروج 12: 35 Exo.12.35

وَفَعَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِحَسَبِ قَوْلِ مُوسَى. طَلَبُوا مِنَ الْمِصْرِيِّينَ أَمْتِعَةَ فِضَّةٍ وَأَمْتِعَةَ ذَهَبٍ وَثِيَابًا.

עָשׂ֖וּ וּבְנֵי יִשְׂרָאֵ֥ל כִּדְבַ֣ר מֹשֶׁ֑ה וַֽיִּשְׁאֲלוּ֙ מִמִּצְרַ֔יִם כְּלֵי כֶ֛סֶף וּכְלֵ֥י זָהָ֖ב וּשְׂמָלֹֽת

الخروج 12: 44 Exo.12.44

وَلكِنْ كُلُّ عَبْدِ رَجُلٍ مُبْتَاعٍ بِفِضَّةٍ تَخْتِنُهُ ثُمَّ يَأْكُلُ مِنْهُ.

וְכָל עֶ֥בֶד אִ֖ישׁ מִקְנַת כָּ֑סֶף וּמַלְתָּ֣ה;אֹת֔וֹ אָ֖ז יֹ֥אכַל בּֽוֹ

الخروج 20: 23 Exo.20.23

لاَ تَصْنَعُوا مَعِي آلِهَةَ فِضَّةٍ، وَلاَ تَصْنَعُوا لَكُمْ آلِهَةَ ذَهَبٍ.

לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּן אִתִּ֑י אֱלֹ֤הֵי כֶ֙סֶף֙ לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ לָכֶֽם וֵאלֹהֵ֣י זָהָ֔ב

الخروج 21: 11 Exo.21.11

وَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ لَهَا هذِهِ الثَّلاَثَ تَخْرُجُ مَجَّانًا بِلاَ ثَمَنٍ.

וְאִם לֹ֥א יַעֲשֶׂ֖ה לָ֑הּ אֵ֔לֶּה שְׁלָ֨שׁ וְיָצְאָ֥ה חִנָּ֖ם אֵ֥ין כָּֽסֶף

الخروج 21: 21 Exo.21.21

لكِنْ إِنْ بَقِيَ يَوْمًا أَوْ يَوْمَيْنِ لاَ يُنْتَقَمُ مِنْهُ لأَنَّهُ مَالُهُ.

אַ֥ךְ אִם יַעֲמֹ֑ד י֛וֹם א֥וֹ יוֹמַ֖יִם לֹ֣א יֻקַּ֔ם כִּ֥י כַסְפּ֖וֹ

الخروج 21: 32 Exo.21.32

إِنْ نَطَحَ الثَّوْرُ عَبْدًا أَوْ أَمَةً، يُعْطِي سَيِّدَهُ ثَلاَثِينَ شَاقِلَ فِضَّةٍ، وَالثَّوْرُ يُرْجَمُ.

אִם יִגַּ֥ח הַשּׁ֖וֹר עֶ֛בֶד א֣וֹ אָמָ֑ה יִתֵּן֙ לַֽאדֹנָ֔יו שְׁלֹשִׁ֣ים שְׁקָלִ֗ים כֶּ֣סֶף וְהַשּׁ֖וֹר יִסָּקֵֽל

الخروج 21: 34 Exo.21.34

فَصَاحِبُ الْبِئْرِ يُعَوِّضُ وَيَرُدُّ فِضَّةً لِصَاحِبِهِ، وَالْمَيْتُ يَكُونُ لَهُ.

בַּ֤עַל הַבּוֹר֙ יְשַׁלֵּ֔ם יָשִׁ֣יב כֶּ֖סֶף לִבְעָלָ֑יו וְהַמֵּ֖ת יִֽהְיֶה לּֽוֹ

الخروج 21: 35 Exo.21.35

وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرُ إِنْسَانٍ ثَوْرَ صَاحِبِهِ فَمَاتَ، يَبِيعَانِ الثَّوْرَ الْحَيَّ وَيَقْتَسِمَانِ ثَمَنَهُ. وَالْمَيْتُ أَيْضًا يَقْتَسِمَانِهِ.

וְכִֽי יִגֹּ֧ף שֽׁוֹר אִ֛ישׁ שׁ֥וֹר רֵעֵ֖הוּ וָמֵ֑ת וּמָ֨כְר֜וּ הַשּׁ֤וֹר הַחַי֙ וְחָצ֣וּ כַּסְפּ֔וֹ הַמֵּ֖ת וְגַ֥ם יֶֽחֱצֽוּן

الخروج 22: 7 Exo.22.7

إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ فِضَّةً أَوْ أَمْتِعَةً لِلْحِفْظِ، فَسُرِقَتْ مِنْ بَيْتِ الإِنْسَانِ، فَإِنْ وُجِدَ السَّارِقُ، يُعَوِّضُ بِاثْنَيْنِ.

כִּֽי יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ רֵעֵ֜הוּ כֶּ֤סֶף אֽוֹ כֵלִים֙ לִשְׁמֹ֔ר וְגֻנַּ֖ב מִבֵּ֣ית הָאִ֑ישׁ אִם יִמָּצֵ֥א הַגַּנָּ֖ב יְשַׁלֵּ֥ם שְׁנָֽיִם

الخروج 22: 17 Exo.22.17

إِنْ أَبَى أَبُوهَا أَنْ يُعْطِيَهُ إِيَّاهَا، يَزِنُ فِضَّةً كَمَهْرِ الْعَذَارَى.

אִם מָאֵ֧ן;יְמָאֵ֛ן אָבִ֖יהָ לְתִתָּ֣הּ;ל֑וֹ יִשְׁקֹ֔ל כֶּ֣סֶף כְּמֹ֖הַר הַבְּתוּלֹֽת

الخروج 22: 25 Exo.22.25

إِنْ أَقْرَضْتَ فِضَّةً لِشَعْبِي الْفَقِيرِ الَّذِي عِنْدَكَ فَلاَ تَكُنْ لَهُ كَالْمُرَابِي. لاَ تَضَعُوا عَلَيْهِ رِبًا.

אִם תַּלְוֶ֣ה כֶּ֣סֶף עַמִּ֗י הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא תִהְיֶ֥ה ל֖וֹ כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ

الخروج 25: 3 Exo.25.3

وَهذِهِ هِيَ التَّقْدِمَةُ الَّتِي تَأْخُذُونَهَا مِنْهُمْ: ذَهَبٌ وَفِضَّةٌ وَنُحَاسٌ،

וְזֹאת֙ הַתְּרוּמָ֔ה אֲשֶׁ֥ר תִּקְח֖וּ מֵאִתָּ֑ם זָהָ֥ב וָכֶ֖סֶף וּנְחֹֽשֶׁת

الخروج 26: 19 Exo.26.19

وَتَصْنَعُ أَرْبَعِينَ قَاعِدَةً مِنْ فِضَّةٍ تَحْتَ الْعِشْرِينَ لَوْحًا. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ لِرِجْلَيْهِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ لِرِجْلَيْهِ.

תַּעֲשֶׂ֕ה וְאַרְבָּעִים֙ אַדְנֵי כֶ֔סֶף תַּ֖חַת עֶשְׂרִ֣ים הַקָּ֑רֶשׁ תַּֽחַת הַקֶּ֤רֶשׁ הָאֶחָד֙ שְׁנֵ֨י;אֲדָנִ֜ים לִשְׁתֵּ֣י;יְדֹתָ֔יו תַּֽחַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָ֖ד וּשְׁנֵ֧י;אֲדָנִ֛ים לִשְׁתֵּ֥י;יְדֹתָֽיו

الخروج 26: 21 Exo.26.21

وَأَرْبَعِينَ قَاعِدَةً مِنْ فِضَّةٍ. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ.

וְאַרְבָּעִ֥ים אַדְנֵיהֶ֖ם כָּ֑סֶף תַּ֚חַת הַקֶּ֣רֶשׁ הָֽאֶחָ֔ד שְׁנֵ֣י;אֲדָנִ֗ים תַּ֖חַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד וּשְׁנֵ֣י;אֲדָנִ֔ים

الخروج 26: 25 Exo.26.25

فَتَكُونُ ثَمَانِيَةَ أَلْوَاحٍ، وَقَوَاعِدُهَا مِنْ فِضَّةٍ سِتَّ عَشْرَةَ قَاعِدَةً. تَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ، وَتَحْتَ اللَّوْحِ الْوَاحِدِ قَاعِدَتَانِ.

וְהָיוּ֙ שְׁמֹנָ֣ה קְרָשִׁ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֣ם כֶּ֔סֶף שִׁשָּׁ֥ה עָשָׂ֖ר אֲדָנִ֑ים תַּ֚חַת הַקֶּ֣רֶשׁ הָאֶחָ֔ד שְׁנֵ֣י;אֲדָנִ֗ים תַּ֖חַת הַקֶּ֥רֶשׁ הָאֶחָֽד וּשְׁנֵ֣י;אֲדָנִ֔ים

الخروج 26: 32 Exo.26.32

وَتَجْعَلُهُ عَلَى أَرْبَعَةِ أَعْمِدَةٍ مِنْ سَنْطٍ مُغَشَّاةٍ بِذَهَبٍ. رُزَزُهَا مِنْ ذَهَبٍ. عَلَى أَرْبَعِ قَوَاعِدَ مِنْ فِضَّةٍ.

וְנָתַתָּ֣ה;אֹתָ֗הּ עַל אַרְבָּעָה֙ עַמּוּדֵ֣י שִׁטִּ֔ים מְצֻפִּ֣ים זָהָ֔ב וָוֵיהֶ֖ם זָהָ֑ב עַל אַרְבָּעָ֖ה אַדְנֵי כָֽסֶף

الخروج 27: 10 Exo.27.10

وَأَعْمِدَتُهَا عِشْرُونَ، وَقَوَاعِدُهَا عِشْرُونَ مِنْ نُحَاسٍ. رُزَزُ الأَعْمِدَةِ وَقُضْبَانُهَا مِنْ فِضَّةٍ.

וְעַמֻּדָ֣יו עֶשְׂרִ֔ים וְאַדְנֵיהֶ֥ם עֶשְׂרִ֖ים נְחֹ֑שֶׁת וָוֵ֧י הָעַמֻּדִ֛ים וַחֲשֻׁקֵיהֶ֖ם כָּֽסֶף

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (402 آية)