المعنى المختصر للكلمة
kiy:
(by implication) very widely used as a relative conjunction or adverb (as below)
اللفظ الأصلي
כִּי
نوع الكلمة
Conjunction
طريقة النطق
kiy
(kee)
تكرار الورود في الكتاب
4395
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive particle (the full form of the prepositional prefix) indicating causal relations of all kinds, antecedent or consequent;
المعنى والشرح المفصل
1
(by implication) very widely used as a relative conjunction or adverb (as below)
2
often largely modified by other particles annexed
الإنجليزية — KJV Translation Tags
and
+ (forasmuch, inasmuch, where-) as
assured(-ly)
+ but
certainly
doubtless
+ else
even
+ except
for
how
(because, in, so, than) that
+ nevertheless
now
rightly
seeing
since
surely
then
therefore
+ (al-) though
+ till
truly
+ until
when
whether
while
whom
yea
yet
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
כִּֽי (1286×)
כִּ֣י (730×)
כִּ֥י (473×)
כִּ֤י (372×)
כִּי (357×)
כִּ֛י (141×)
כִּ֚י (129×)
כִּי֩ (96×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4395 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
إرميا 20: 8
Jer.20.8
لأَنِّي كُلَّمَا تَكَلَّمْتُ صَرَخْتُ. نَادَيْتُ: ظُلْمٌ وَاغْتِصَابٌ. لأَنَّ كَلِمَةَ الرَّبِّ صَارَتْ لِي لِلْعَارِ وَلِلسُّخْرَةِ كُلَّ النَّهَارِ.
כִּֽי מִדֵּ֤י אֲדַבֵּר֙ אֶזְעָ֔ק אֶקְרָ֑א חָמָ֥ס וָשֹׁ֖ד כִּֽי דְבַר יְהוָ֥ה הָיָ֨ה לִ֛י לְחֶרְפָּ֥ה וּלְקֶ֖לֶס כָּל הַיּֽוֹם
إرميا 20: 8
Jer.20.8
لأَنِّي كُلَّمَا تَكَلَّمْتُ صَرَخْتُ. نَادَيْتُ: ظُلْمٌ وَاغْتِصَابٌ. لأَنَّ كَلِمَةَ الرَّبِّ صَارَتْ لِي لِلْعَارِ وَلِلسُّخْرَةِ كُلَّ النَّهَارِ.
כִּֽי מִדֵּ֤י אֲדַבֵּר֙ אֶזְעָ֔ק אֶקְרָ֑א חָמָ֥ס וָשֹׁ֖ד כִּֽי דְבַר יְהוָ֥ה הָיָ֨ה לִ֛י לְחֶרְפָּ֥ה וּלְקֶ֖לֶס כָּל הַיּֽוֹם
إرميا 20: 10
Jer.20.10
لأَنِّي سَمِعْتُ مَذَمَّةً مِنْ كَثِيرِينَ. خَوْفٌ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ. اشْتَكُوا، فَنَشْتَكِيَ عَلَيْهِ. كُلُّ أَصْحَابِي يُرَاقِبُونَ ظَلْعِي لَعَلَّهُ يُطْغَى فَنَقْدِرَ عَلَيْهِ وَنَنْتَقِمَ مِنْهُ.
כִּ֣י שָׁמַ֜עְתִּי דִּבַּ֣ת רַבִּים֮ מָג֣וֹר מִסָּבִיב֒ הַגִּ֙ידוּ֙ וְנַגִּידֶ֔נּוּ כֹּ֚ל אֱנ֣וֹשׁ;שְׁלוֹמִ֔י שֹׁמְרֵ֖י צַלְעִ֑י אוּלַ֤י יְפֻתֶּה֙ וְנ֣וּכְלָה ל֔וֹ וְנִקְחָ֥ה;נִקְמָתֵ֖נוּ מִמֶּֽנּוּ
إرميا 20: 11
Jer.20.11
وَلكِنَّ الرَّبَّ مَعِي كَجَبَّارٍ قَدِيرٍ. مِنْ أَجْلِ ذلِكَ يَعْثُرُ مُضْطَهِدِيَّ وَلاَ يَقْدِرُونَ. خَزُوا جِدًّا لأَنَّهُمْ لَمْ يَنْجَحُوا، خِزْيًا أَبَدِيًّا لاَ يُنْسَى.
וַֽיהוָ֤ה אוֹתִי֙ כְּגִבּ֣וֹר עָרִ֔יץ עַל כֵּ֛ן יִכָּשְׁל֖וּ רֹדְפַ֥י וְלֹ֣א יֻכָ֑לוּ בֹּ֤שׁוּ מְאֹד֙ כִּֽי לֹ֣א הִשְׂכִּ֔ילוּ כְּלִמַּ֥ת עוֹלָ֖ם לֹ֥א תִשָּׁכֵֽחַ
إرميا 20: 12
Jer.20.12
فَيَا رَبَّ الْجُنُودِ، مُخْتَبِرَ الصِّدِّيقِ، نَاظِرَ الْكُلَى وَالْقَلْبِ، دَعْنِي أَرَى نَقْمَتَكَ مِنْهُمْ لأَنِّي لَكَ كَشَفْتُ دَعْوَايَ.
וַיהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ בֹּחֵ֣ן צַדִּ֔יק רֹאֶ֥ה כְלָי֖וֹת וָלֵ֑ב אֶרְאֶ֤ה נִקְמָֽתְךָ֙ מֵהֶ֔ם כִּ֥י אֵלֶ֖יךָ גִּלִּ֥יתִי רִיבִֽי
إرميا 20: 13
Jer.20.13
رَنِّمُوا لِلرَّبِّ، سَبِّحُوا الرَّبَّ، لأَنَّهُ قَدْ أَنْقَذَ نَفْسَ الْمِسْكِينِ مِنْ يَدِ الأَشْرَارِ.
שִׁ֚ירוּ לַֽיהוָ֔ה הַֽלְל֖וּ יְהוָ֑ה כִּ֥י הִצִּ֛יל נֶ֥פֶשׁ אֶבְי֖וֹן מִיַּ֥ד מְרֵעִֽים
إرميا 21: 2
Jer.21.2
اسْأَلِ الرَّبَّ مِنْ أَجْلِنَا، لأَنَّ نَبُوخَذْراَصَّرَ مَلِكَ بَابِلَ يُحَارِبُنَا. لَعَلَّ الرَّبَّ يَصْنَعُ مَعَنَا حَسَبَ كُلِّ عَجَائِبِهِ فَيَصْعَدَ عَنَّا.
דְּרָשׁ;נָ֤א יְהוָ֔ה בַעֲדֵ֙נוּ֙ כִּ֛י נְבוּכַדְרֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ בָּבֶ֖ל נִלְחָ֣ם;עָלֵ֑ינוּ אוּלַי֩ יְהוָ֤ה יַעֲשֶׂ֨ה אוֹתָ֙נוּ֙ כְּכָל נִפְלְאֹתָ֔יו וְיַעֲלֶ֖ה מֵעָלֵֽינוּ
إرميا 21: 10
Jer.21.10
لأَنِّي قَدْ جَعَلْتُ وَجْهِي عَلَى هذِهِ الْمَدِينَةِ لِلشَّرِّ لاَ لِلْخَيْرِ، يَقُولُ الرَّبُّ. لِيَدِ مَلِكِ بَابِلَ تُدْفَعُ فَيُحْرِقُهَا بِالنَّارِ.
כִּ֣י שַׂ֣מְתִּי פָ֠נַי הַזֹּ֧את בָּעִ֨יר לְרָעָ֛ה וְלֹ֥א לְטוֹבָ֖ה נְאֻם יְהוָ֑ה בְּיַד מֶ֤לֶךְ בָּבֶל֙ תִּנָּתֵ֔ן וּשְׂרָפָ֖הּ בָּאֵֽשׁ
إرميا 22: 4
Jer.22.4
لأَنَّكُمْ إِنْ فَعَلْتُمْ هذَا الأَمْرَ يَدْخُلُ فِي أَبْوَابِ هذَا الْبَيْتِ مُلُوكٌ جَالِسُونَ لِدَاوُدَ عَلَى كُرْسِيِّهِ رَاكِبِينَ فِي مَرْكَبَاتٍ وَعَلَى خَيْل. هُوَ وَعَبِيدُهُ وَشَعْبُهُ.
כִּ֤י אִם עָשׂוֹ֙;תַּֽעֲשׂ֔וּ הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֖ר וּבָ֣אוּ בְשַׁעֲרֵ֣י הַזֶּ֡ה הַבַּ֣יִת מְלָכִים֩ יֹשְׁבִ֨ים לְדָוִ֜ד עַל כִּסְא֗וֹ רֹֽכְבִים֙ בָּרֶ֣כֶב וּבַסּוּסִ֔ים ה֥וּא וַעֲבָדָ֖יו וְעַמּֽוֹ
إرميا 22: 5
Jer.22.5
وَإِنْ لَمْ تَسْمَعُوا لِهذِهِ الْكَلِمَاتِ فَقَدْ أَقْسَمْتُ بِنَفْسِي، يَقُولُ الرَّبُّ، إِنَّ هذَا الْبَيْتَ يَكُونُ خَرَابًا.
וְאִם֙ לֹ֣א תִשְׁמְע֔וּ הָאֵ֑לֶּה הַדְּבָרִ֖ים נִשְׁבַּ֙עְתִּי֙ בִּ֤י נְאֻם יְהוָ֔ה כִּי הַזֶּֽה הַבַּ֥יִת יִֽהְיֶ֖ה לְחָרְבָּ֥ה
إرميا 22: 6
Jer.22.6
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنْ بَيْتِ مَلِكِ يَهُوذَا: جِلْعَادٌ أَنْتَ لِي. رَأْسٌ مِنْ لُبْنَانَ. إِنِّي أَجْعَلُكَ بَرِّيَّةً، مُدُنًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ.
כִּֽי כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה עַל בֵּית֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה גִּלְעָ֥ד אַתָּ֛ה לִ֖י רֹ֣אשׁ הַלְּבָנ֑וֹן אִם;לֹ֤א אֲשִֽׁיתְךָ֙ מִדְבָּ֔ר עָרִ֖ים לֹ֥א נוֹשָֽׁבוּ
إرميا 22: 10
Jer.22.10
لاَ تَبْكُوا مَيْتًا وَلاَ تَنْدُبُوهُ. ابْكُوا، ابْكُوا مَنْ يَمْضِي، لأَنَّهُ لاَ يَرْجعُ بَعْدُ فَيَرَى أَرْضَ مِيلاَدِهِ.
אַל תִּבְכּ֣וּ לְמֵ֔ת וְאַל תָּנֻ֖דוּ;ל֑וֹ בְּכ֤וּ בָכוֹ֙ לַֽהֹלֵ֔ךְ כִּ֣י לֹ֤א יָשׁוּב֙ ע֔וֹד וְרָאָ֖ה אֶ֥רֶץ מוֹלַדְתּֽוֹ
إرميا 22: 11
Jer.22.11
لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ الرَّبُّ عَنْ شَلُّومَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، الْمَالِكِ عِوَضًا عَنْ يُوشِيَّا أَبِيهِ: الَّذِي خَرَجَ مِنْ هذَا الْمَوْضِعِ لاَ يَرْجِعُ إِلَيْهِ بَعْدُ.
כִּ֣י כֹ֣ה אָֽמַר יְ֠הוָה אֶל שַׁלֻּ֨ם בֶּן יֹאשִׁיָּ֜הוּ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה הַמֹּלֵךְ֙ תַּ֚חַת יֹאשִׁיָּ֣הוּ אָבִ֔יו אֲשֶׁ֥ר יָצָ֖א מִן הַזֶּ֑ה הַמָּק֣וֹם לֹֽא יָשׁ֥וּב שָׁ֖ם עֽוֹד
إرميا 22: 12
Jer.22.12
بَلْ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي سَبُوهُ إِلَيْهِ، يَمُوتُ. وَهذِهِ الأَرْضُ لاَ يَرَاهَا بَعْدُ.
כִּ֗י בִּמְק֛וֹם אֲשֶׁר הִגְל֥וּ;אֹת֖וֹ שָׁ֣ם יָמ֑וּת הַזֹּ֖את הָאָ֥רֶץ לֹֽא יִרְאֶ֥ה עֽוֹד
إرميا 22: 15
Jer.22.15
هَلْ تَمْلِكُ لأَنَّكَ أَنْتَ تُحَاذِي الأَرْزَ. أَمَا أَكَلَ أَبُوكَ وَشَرِبَ وَأَجْرَى حَقًّا وَعَدْلاً. حِينَئِذٍ كَانَ لَهُ خَيْرٌ.
הֲתִֽמְלֹ֔ךְ כִּ֥י אַתָּ֖ה מְתַחֲרֶ֣ה בָאָ֑רֶז הֲל֧וֹא אָכַ֣ל אָבִ֜יךָ וְשָׁתָ֗ה וְעָשָׂ֤ה מִשְׁפָּט֙ וּצְדָקָ֔ה אָ֖ז לֽוֹ ט֥וֹב
إرميا 22: 17
Jer.22.17
لأَنَّ عَيْنَيْكَ وَقَلْبَكَ لَيْسَتْ إِلاَّ عَلَى خَطْفِكَ، وَعَلَى الدَّمِ الزَّكِيِّ لِتَسْفِكَهُ، وَعَلَى الاغْتِصَابِ وَالظُّلْمِ لِتَعْمَلَهُمَا.
כִּ֣י עֵינֶ֙יךָ֙ וְלִבְּךָ֔ אֵ֤ין כִּ֖י;אִם עַל בִּצְעֶ֑ךָ וְעַ֤ל דַּֽם הַנָּקִי֙ לִשְׁפּ֔וֹךְ וְעַל הָעֹ֥שֶׁק וְעַל;הַמְּרוּצָ֖ה לַעֲשֽׂוֹת
إرميا 22: 17
Jer.22.17
لأَنَّ عَيْنَيْكَ وَقَلْبَكَ لَيْسَتْ إِلاَّ عَلَى خَطْفِكَ، وَعَلَى الدَّمِ الزَّكِيِّ لِتَسْفِكَهُ، وَعَلَى الاغْتِصَابِ وَالظُّلْمِ لِتَعْمَلَهُمَا.
כִּ֣י עֵינֶ֙יךָ֙ וְלִבְּךָ֔ אֵ֤ין כִּ֖י;אִם עַל בִּצְעֶ֑ךָ וְעַ֤ל דַּֽם הַנָּקִי֙ לִשְׁפּ֔וֹךְ וְעַל הָעֹ֥שֶׁק וְעַל;הַמְּרוּצָ֖ה לַעֲשֽׂוֹת
إرميا 22: 20
Jer.22.20
اِصْعَدِي عَلَى لُبْنَانَ وَاصْرُخِي، وَفِي بَاشَانَ أَطْلِقِي صَوْتَكِ، وَاصْرُخِي مِنْ عَبَارِيمَ، لأَنَّهُ قَدْ سُحِقَ كُلُّ مُحِبِّيكِ.
עֲלִ֤י הַלְּבָנוֹן֙ וּֽצְעָ֔קִי וּבַבָּשָׁ֖ן תְּנִ֣י קוֹלֵ֑ךְ וְצַֽעֲקִי֙ מֵֽעֲבָרִ֔ים כִּ֥י נִשְׁבְּר֖וּ כָּל מְאַהֲבָֽיִךְ
إرميا 22: 21
Jer.22.21
تَكَلَّمْتُ إِلَيْكِ فِي رَاحَتِكِ. قُلْتِ: لاَ أَسْمَعُ. هذَا طَرِيقُكِ مُنْذُ صِبَاكِ، أَنَّكِ لاَ تَسْمَعِينَ لِصَوْتِي.
דִּבַּ֤רְתִּי אֵלַ֙יִךְ֙ בְּשַׁלְוֹתַ֔יִךְ אָמַ֖רְתְּ לֹ֣א אֶשְׁמָ֑ע זֶ֤ה דַרְכֵּךְ֙ מִנְּעוּרַ֔יִךְ כִּ֥י לֹֽא שָׁמַ֖עַתְּ בְּקוֹלִֽי
إرميا 22: 22
Jer.22.22
كُلُّ رُعَاتِكِ تَرْعَاهُمُ الرِّيحُ، وَمُحِبُّوكِ يَذْهَبُونَ إِلَى السَّبْيِ. فَحِينَئِذٍ تَخْزَيْنَ وَتَخْجَلِينَ لأَجْلِ كُلِّ شَرِّكِ.
כָּל רֹעַ֙יִךְ֙ תִּרְעֶה ר֔וּחַ וּֽמְאַהֲבַ֖יִךְ יֵלֵ֑כוּ בַּשְּׁבִ֣י כִּ֣י;אָ֤ז תֵּבֹ֙שִׁי֙ וְנִכְלַ֔מְתְּ מִכֹּ֖ל רָעָתֵֽךְ
إرميا 22: 24
Jer.22.24
حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلَوْ كَانَ كُنْيَاهُو بْنُ يَهُويَاقِيمَ مَلِكُ يَهُوذَا خَاتِمًا عَلَى يَدِي الْيُمْنَى فَإِنِّي مِنْ هُنَاكَ أَنْزِعُكَ،
חַי אָנִי֮ נְאֻם יְהוָה֒ כִּ֣י;אִם יִהְיֶ֞ה כָּנְיָ֤הוּ בֶן יְהֽוֹיָקִים֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה חוֹתָ֖ם עַל יַ֣ד יְמִינִ֑י כִּ֥י מִשָּׁ֖ם אֶתְּקֶֽנְךָּ
إرميا 22: 24
Jer.22.24
حَيٌّ أَنَا، يَقُولُ الرَّبُّ، وَلَوْ كَانَ كُنْيَاهُو بْنُ يَهُويَاقِيمَ مَلِكُ يَهُوذَا خَاتِمًا عَلَى يَدِي الْيُمْنَى فَإِنِّي مِنْ هُنَاكَ أَنْزِعُكَ،
חַי אָנִי֮ נְאֻם יְהוָה֒ כִּ֣י;אִם יִהְיֶ֞ה כָּנְיָ֤הוּ בֶן יְהֽוֹיָקִים֙ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֔ה חוֹתָ֖ם עַל יַ֣ד יְמִינִ֑י כִּ֥י מִשָּׁ֖ם אֶתְּקֶֽנְךָּ
إرميا 22: 30
Jer.22.30
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: اكْتُبُوا هذَا الرَّجُلَ عَقِيمًا، رَجُلاً لاَ يَنْجَحُ فِي أَيَّامِهِ، لأَنَّهُ لاَ يَنْجَحُ مِنْ نَسْلِهِ أَحَدٌ جَالِسًا عَلَى كُرْسِيِّ دَاوُدَ وَحَاكِمًا بَعْدُ فِي يَهُوذَا.
כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה כִּתְב֞וּ הַזֶּה֙ הָאִ֤ישׁ עֲרִירִ֔י גֶּ֖בֶר לֹא יִצְלַ֣ח בְּיָמָ֑יו כִּי֩ לֹ֨א יִצְלַ֜ח מִזַּרְע֗וֹ אִ֚ישׁ יֹשֵׁב֙ עַל כִּסֵּ֣א דָוִ֔ד וּמֹשֵׁ֥ל ע֖וֹד בִּיהוּדָֽה
إرميا 23: 8
Jer.23.8
بَلْ: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ الَّذِي أَصْعَدَ وَأَتَى بِنَسْلِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ مِنْ أَرْضِ الشِّمَالِ وَمِنْ جَمِيعِ الأَرَاضِي الَّتِي طَرَدْتُهُمْ إِلَيْهَا فَيَسْكُنُونَ فِي أَرْضِهِمْ.
כִּ֣י;אִם חַי יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֣ר הֶעֱלָה֩ הֵבִ֜יא זֶ֨רַע בֵּ֤ית יִשְׂרָאֵל֙ מֵאֶ֣רֶץ צָפ֔וֹנָה וּמִכֹּל֙ הָֽאֲרָצ֔וֹת וַאֲשֶׁ֨ר הִדַּחְתִּ֖ים שָׁ֑ם וְיָשְׁב֖וּ עַל אַדְמָתָֽם
إرميا 23: 10
Jer.23.10
لأَنَّ الأَرْضَ امْتَلأَتْ مِنَ الْفَاسِقِينَ. لأَنَّهُ مِنْ أَجْلِ اللَّعْنِ نَاحَتِ الأَرْضُ. جَفَّتْ مَرَاعِي الْبَرِّيَّةِ، وَصَارَ سَعْيُهُمْ لِلشَّرِّ، وَجَبَرُوتُهُمْ لِلْبَاطِلِ.
כִּ֤י הָאָ֔רֶץ מָלְאָ֣ה מְנָֽאֲפִים֙ כִּֽי מִפְּנֵ֤י אָלָה֙ אָבְלָ֣ה הָאָ֔רֶץ יָבְשׁ֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר וַתְּהִ֤י מְרֽוּצָתָם֙ רָעָ֔ה וּגְבוּרָתָ֖ם לֹא;כֵֽן
إرميا 23: 10
Jer.23.10
لأَنَّ الأَرْضَ امْتَلأَتْ مِنَ الْفَاسِقِينَ. لأَنَّهُ مِنْ أَجْلِ اللَّعْنِ نَاحَتِ الأَرْضُ. جَفَّتْ مَرَاعِي الْبَرِّيَّةِ، وَصَارَ سَعْيُهُمْ لِلشَّرِّ، وَجَبَرُوتُهُمْ لِلْبَاطِلِ.
כִּ֤י הָאָ֔רֶץ מָלְאָ֣ה מְנָֽאֲפִים֙ כִּֽי מִפְּנֵ֤י אָלָה֙ אָבְלָ֣ה הָאָ֔רֶץ יָבְשׁ֖וּ נְא֣וֹת מִדְבָּ֑ר וַתְּהִ֤י מְרֽוּצָתָם֙ רָעָ֔ה וּגְבוּרָתָ֖ם לֹא;כֵֽן
إرميا 23: 11
Jer.23.11
لأَنَّ الأَنْبِيَاءَ وَالْكَهَنَةَ تَنَجَّسُوا بَلْ فِي بَيْتِي وَجَدْتُ شَرَّهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.
כִּֽי נָבִ֥יא כֹּהֵ֖ן חָנֵ֑פוּ גַּם בְּבֵיתִ֛י מָצָ֥אתִי רָעָתָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 23: 12
Jer.23.12
لِذلِكَ يَكُونُ طَرِيقُهُمْ لَهُمْ كَمَزَالِقَ فِي ظَلاَمٍ دَامِسٍ، فَيُطْرَدُونَ وَيَسْقُطُونَ فِيهَا، لأَنِّي أَجْلِبُ عَلَيْهِمْ شَرًّا سَنَةَ عِقَابِهِمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.
לָכֵן֩ יִֽהְיֶ֨ה דַרְכָּ֜ם לָהֶ֗ם כַּחֲלַקְלַקּוֹת֙ בָּֽאֲפֵלָ֔ה יִדַּ֖חוּ וְנָ֣פְלוּ בָ֑הּ כִּֽי אָבִ֨יא עֲלֵיהֶ֥ם רָעָ֛ה שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה
إرميا 23: 15
Jer.23.15
لِذلِكَ هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ عَنِ الأَنْبِيَاءِ: هأَنَذَا أُطْعِمُهُمْ أَفْسَنْتِينًا وَأَسْقِيهِمْ مَاءَ الْعَلْقَمِ، لأَنَّهُ مِنْ عِنْدِ أَنْبِيَاءِ أُورُشَلِيمَ خَرَجَ نِفَاقٌ فِي كُلِّ الأَرْضِ.
לָכֵ֞ן כֹּֽה אָמַ֨ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ עַל הַנְּבִאִ֔ים הִנְנִ֨י מַאֲכִ֤יל;אוֹתָם֙ לַֽעֲנָ֔ה וְהִשְׁקִתִ֖ים מֵי רֹ֑אשׁ כִּ֗י מֵאֵת֙ נְבִיאֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֔ם יָצְאָ֥ה חֲנֻפָּ֖ה לְכָל הָאָֽרֶץ
إرميا 23: 18
Jer.23.18
لأَنَّهُ مَنْ وَقَفَ فِي مَجْلِسِ الرَّبِّ وَرَأَى وَسَمِعَ كَلِمَتَهُ. مَنْ أَصْغَى لِكَلِمَتِهِ وَسَمِعَ..
כִּ֣י מִ֤י עָמַד֙ בְּס֣וֹד יְהוָ֔ה וְיֵ֖רֶא וְיִשְׁמַ֣ע דְּבָר֑וֹ מִֽי הִקְשִׁ֥יב דְּבָר֖וֹ וַיִּשְׁמָֽע