יָשַׁע (H3467) - yâshaʻ | معجم سترونغ العبري

الملوك الثاني 13: 5 2Ki.13.5

وَأَعْطَى الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ مُخَلِّصًا، فَخَرَجُوا مِنْ تَحْتِ يَدِ الأَرَامِيِّينَ. وَأَقَامَ بَنُو إِسْرَائِيلَ فِي خِيَامِهِمْ كَأَمْسِ وَمَا قَبْلَهُ.

וַיִּתֵּ֨ן יְהוָ֤ה לְיִשְׂרָאֵל֙ מוֹשִׁ֔יעַ וַיֵּ֣צְא֔וּ מִתַּ֖חַת יַד אֲרָ֑ם וַיֵּשְׁב֧וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל בְּאָהֳלֵיהֶ֖ם כִּתְמ֥וֹל שִׁלְשֽׁוֹם

الملوك الثاني 14: 27 2Ki.14.27

وَلَمْ يَتَكَلَّمِ الرَّبُّ بِمَحْوِ اسْمِ إِسْرَائِيلَ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ، فَخَلَّصَهُمْ بِيَدِ يَرُبْعَامَ ابْنِ يُوآشَ.

וְלֹא דִבֶּ֣ר יְהוָ֔ה לִמְחוֹת֙ שֵׁ֣ם יִשְׂרָאֵ֔ל מִתַּ֖חַת הַשָּׁמָ֑יִם וַיּ֣וֹשִׁיעֵ֔ם בְּיַ֖ד יָרָבְעָ֥ם בֶּן יוֹאָֽשׁ

الملوك الثاني 16: 7 2Ki.16.7

وَأَرْسَلَ آحَازُ رُسُلاً إِلَى تَغْلَثَ فَلاَسِرَ مَلِكِ أَشُّورَ قَائِلاً: أَنَا عَبْدُكَ وَابْنُكَ. اصْعَدْ وَخَلِّصْنِي مِنْ يَدِ مَلِكِ أَرَامَ وَمِنْ يَدِ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الْقَائِمَيْنِ عَلَيَّ.

וַיִּשְׁלַ֨ח אָחָ֜ז מַלְאָכִ֗ים אֶל תִּ֠גְלַת פְּלֶ֤סֶר מֶֽלֶךְ אַשּׁוּר֙ לֵאמֹ֔ר אָ֑נִי עַבְדְּךָ֥ וּבִנְךָ֖ עֲלֵ֨ה וְהוֹשִׁעֵ֜נִי מִכַּ֣ף מֶֽלֶךְ אֲרָ֗ם וּמִכַּף֙ מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל הַקּוֹמִ֖ים עָלָֽי

الملوك الثاني 19: 19 2Ki.19.19

وَالآنَ أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُنَا خَلِّصْنَا مِنْ يَدِهِ، فَتَعْلَمَ مَمَالِكُ الأَرْضِ كُلُّهَا أَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ الإِلهُ وَحْدَكَ.

וְעַתָּה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הוֹשִׁיעֵ֥נוּ;נָ֖א מִיָּד֑וֹ וְיֵֽדְעוּ֙ מַמְלְכ֣וֹת הָאָ֔רֶץ כָּל כִּ֥י אַתָּ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהִ֖ים לְבַדֶּֽךָ

الملوك الثاني 19: 34 2Ki.19.34

وَأُحَامِي عَنْ هذِهِ الْمَدِينَةِ لأُخَلِّصَهَا مِنْ أَجْلِ نَفْسِي وَمِنْ أَجْلِ دَاوُدَ عَبْدِي.

וְגַנּוֹתִ֛י אֶל הַזֹּ֖את הָעִ֥יר לְהֽוֹשִׁיעָ֑הּ לְמַֽעֲנִ֔י וּלְמַ֖עַן דָּוִ֥ד עַבְדִּֽי

أخبار الأيام الأول 11: 14 1Ch.11.14

وَوَقَفُوا فِي وَسَطِ الْقِطْعَةِ وَأَنْقَذُوهَا، وَضَرَبُوا الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَخَلَّصَ الرَّبُّ خَلاَصًا عَظِيمًا.

וַיִּֽתְיַצְּב֤וּ בְתוֹךְ הַחֶלְקָה֙ וַיַּצִּיל֔וּהָ וַיַּכּ֖וּ פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיּ֥וֹשַׁע יְהוָ֖ה תְּשׁוּעָ֥ה גְדוֹלָֽה

أخبار الأيام الأول 16: 35 1Ch.16.35

وَقُولُوا: خَلِّصْنَا يَا إِلهَ خَلاَصِنَا، وَاجْمَعْنَا وَأَنْقِذْنَا مِنَ الأُمَمِ لِنَحْمَدَ اسْمَ قُدْسِكَ، وَنَتَفَاخَرَ بِتَسْبِيحَتِكَ.

וְאִמְר֕וּ הוֹשִׁיעֵ֙נוּ֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׁעֵ֔נוּ וְקַבְּצֵ֥נוּ וְהַצִּילֵ֖נוּ מִן הַגּוֹיִ֑ם לְהֹדוֹת֙ לְשֵׁ֣ם קָדְשֶׁ֔ךָ לְהִשְׁתַּבֵּ֖חַ בִּתְהִלָּתֶֽךָ

أخبار الأيام الأول 18: 6 1Ch.18.6

وَجَعَلَ دَاوُدُ فِي أَرَامَ دِمَشْقَ، وَصَارَ الأَرَامِيُّونَ لِدَاوُدَ عَبِيدًا يُقَدِّمُونَ هَدَايَا. وَكَانَ الرَّبُّ يُخَلِّصُ دَاوُدَ حَيْثُمَا تَوَجَّهَ.

וַיָּ֤שֶׂם דָּוִיד֙ בַּאֲרַ֣ם דַּרְמֶ֔שֶׂק וַיְהִ֤י אֲרָם֙ לְדָוִ֔יד עֲבָדִ֖ים נֹשְׂאֵ֣י מִנְחָ֑ה יְהוָה֙ וַיּ֤וֹשַׁע לְדָוִ֔יד בְּכֹ֖ל;אֲשֶׁ֥ר הָלָֽךְ

أخبار الأيام الأول 18: 13 1Ch.18.13

وَجَعَلَ فِي أَدُومَ مُحَافِظِينَ، فَصَارَ جَمِيعُ الأَدُومِيِّينَ عَبِيدًا لِدَاوُدَ. وَكَانَ الرَّبُّ يُخَلِّصُ دَاوُدَ حَيْثُمَا تَوَجَّهَ.

וַיָּ֤שֶׂם בֶּֽאֱדוֹם֙ נְצִיבִ֔ים וַיִּהְי֥וּ כָל אֱד֖וֹם עֲבָדִ֣ים לְדָוִ֑יד יְהוָה֙ וַיּ֤וֹשַׁע דָּוִ֔יד בְּכֹ֖ל;אֲשֶׁ֥ר הָלָֽךְ

أخبار الأيام الأول 19: 12 1Ch.19.12

وَقَالَ: إِنْ قَوِيَ أَرَامُ عَلَيَّ تَكُونُ لِي نَجْدَةً، وَإِنْ قَوِيَ بَنُو عَمُّونَ عَلَيْكَ أَنْجَدْتُكَ.

וַיֹּ֗אמֶר אִם תֶּחֱזַ֤ק אֲרָ֔ם מִמֶּ֙נִּי֙ וְהָיִ֥יתָ לִּ֖י לִתְשׁוּעָ֑ה וְאִם יֶֽחֶזְק֥וּ בְּנֵ֥י עַמּ֛וֹן מִמְּךָ֖ וְהוֹשַׁעְתִּֽיךָ

أخبار الأيام الأول 19: 19 1Ch.19.19

وَلَمَّا رَأَى عَبِيدُ هَدَرَ عَزَرَ أَنَّهُمْ قَدِ انْكَسَرُوا أَمَامَ إِسْرَائِيلَ صَالَحُوا دَاوُدَ وَخَدَمُوهُ. وَلَمْ يَشَأْ أَرَامُ أَنْ يُنْجِدُوا بَنِي عَمُّونَ بَعْدُ.

וַיִּרְא֞וּ עַבְדֵ֣י הֲדַדְעֶ֗זֶר כִּ֤י נִגְּפוּ֙ לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּשְׁלִ֥ימוּ דָּוִ֖יד וַיַּֽעַבְדֻ֑הוּ וְלֹא אָבָ֣ה אֲרָ֔ם לְהוֹשִׁ֥יעַ בְּנֵי עַמּ֖וֹן עֽוֹד

أخبار الأيام الثاني 20: 9 2Ch.20.9

إِذَا جَاءَ عَلَيْنَا شَرٌّ، سَيْفٌ قَضَاءٌ أَوْ وَبَأٌ أَوْ جُوعٌ، وَوَقَفْنَا أَمَامَ هذَا الْبَيْتِ وَأَمَامَكَ، لأَنَّ اسْمَكَ فِي هذَا الْبَيْتِ، وَصَرَخْنَا إِلَيْكَ مِنْ ضِيقِنَا فَإِنَّكَ تَسْمَعُ وَتُخَلِّصُ.

אִם תָּב֨וֹא עָלֵ֜ינוּ רָעָ֗ה חֶרֶב֮ שְׁפוֹט֮ וְדֶ֣בֶר וְרָעָב֒ נַֽעַמְדָ֞ה לִפְנֵ֨י הַזֶּה֙ הַבַּ֤יִת וּלְפָנֶ֔יךָ כִּ֥י שִׁמְךָ֖ הַזֶּ֑ה בַּבַּ֣יִת וְנִזְעַ֥ק אֵלֶ֛יךָ מִצָּרָתֵ֖נוּ וְתִשְׁמַ֥ע וְתוֹשִֽׁיעַ

أخبار الأيام الثاني 32: 22 2Ch.32.22

وَخَلَّصَ الرَّبُّ حَزَقِيَّا وَسُكَّانَ أُورُشَلِيمَ مِنْ سِنْحَارِيبَ مَلِكِ أَشُّورَ وَمِنْ يَدِ الْجَمِيعِ، وَحَمَاهُمْ مِنْ كُلِّ نَاحِيَةٍ.

וַיּוֹשַׁע֩ יְהוָ֨ה יְחִזְקִיָּ֜הוּ יֹשְׁבֵ֣י יְרוּשָׁלִַ֗ם מִיַּ֛ד סַנְחֵרִ֥יב מֶֽלֶךְ אַשּׁ֖וּר וּמִיַּד כֹּ֑ל וַֽיְנַהֲלֵ֖ם מִסָּבִֽיב

نحميا 9: 27 Neh.9.27

فَدَفَعْتَهُمْ لِيَدِ مُضَايِقِيهِمْ فَضَايَقُوهُمْ. وَفِي وَقْتِ ضِيقِهِمْ صَرَخُوا إِلَيْكَ، وَأَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ سَمِعْتَ، وَحَسَبَ مَرَاحِمِكَ الْكَثِيرَةِ أَعْطَيْتَهُمْ مُخَلِّصِينَ خَلَّصُوهُمْ مِنْ يَدِ مُضَايِقِيهِمْ.

וַֽתִּתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָֽרֵיהֶ֔ם וַיָּצֵ֖רוּ;לָהֶ֑ם וּבְעֵ֤ת צָֽרָתָם֙ יִצְעֲק֣וּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מִשָּׁמַ֣יִם תִּשְׁמָ֔ע וּֽכְרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֗ים תִּתֵּ֤ן;לָהֶם֙ מֽוֹשִׁיעִ֔ים וְיוֹשִׁיע֖וּם מִיַּ֥ד צָרֵיהֶֽם

نحميا 9: 27 Neh.9.27

فَدَفَعْتَهُمْ لِيَدِ مُضَايِقِيهِمْ فَضَايَقُوهُمْ. وَفِي وَقْتِ ضِيقِهِمْ صَرَخُوا إِلَيْكَ، وَأَنْتَ مِنَ السَّمَاءِ سَمِعْتَ، وَحَسَبَ مَرَاحِمِكَ الْكَثِيرَةِ أَعْطَيْتَهُمْ مُخَلِّصِينَ خَلَّصُوهُمْ مِنْ يَدِ مُضَايِقِيهِمْ.

וַֽתִּתְּנֵם֙ בְּיַ֣ד צָֽרֵיהֶ֔ם וַיָּצֵ֖רוּ;לָהֶ֑ם וּבְעֵ֤ת צָֽרָתָם֙ יִצְעֲק֣וּ אֵלֶ֔יךָ וְאַתָּה֙ מִשָּׁמַ֣יִם תִּשְׁמָ֔ע וּֽכְרַחֲמֶ֣יךָ הָֽרַבִּ֗ים תִּתֵּ֤ן;לָהֶם֙ מֽוֹשִׁיעִ֔ים וְיוֹשִׁיע֖וּם מִיַּ֥ד צָרֵיהֶֽם

أيوب 5: 15 Job.5.15

الْمُنَجِّيَ الْبَائِسَ مِنَ السَّيْفِ، مِنْ فَمِهِمْ وَمِنْ يَدِ الْقَوِيِّ.

וַיֹּ֣שַׁע אֶבְיֽוֹן מֵ֭חֶרֶב מִפִּיהֶ֑ם וּמִיַּ֖ד חָזָ֣ק

أيوب 22: 29 Job.22.29

إِذَا وُضِعُوا تَقُولُ: رَفْعٌ. وَيُخَلِّصُ الْمُنْخَفِضَ الْعَيْنَيْنِ.

כִּֽי הִ֭שְׁפִּילוּ וַתֹּ֣אמֶר גֵּוָ֑ה יוֹשִֽׁעַ וְשַׁ֖ח עֵינַ֣יִם

أيوب 26: 2 Job.26.2

كَيْفَ أَعَنْتَ مَنْ لاَ قُوَّةَ لَهُ، وَخَلَّصْتَ ذِرَاعًا لاَ عِزَّ لَهَا.

מֶה עָזַ֥רְתָּ לְלֹא כֹ֑חַ ה֝וֹשַׁ֗עְתָּ זְר֣וֹעַ לֹא עֹֽז

أيوب 40: 14 Job.40.14

فَأَنَا أَيْضًا أَحْمَدُكَ لأَنَّ يَمِينَكَ تُخَلِّصُكَ.

אֲנִ֥י וְגַם אוֹדֶ֑ךָּ כִּֽי יְמִינֶֽךָ תוֹשִׁ֖עַ;לְךָ֣

المزامير 3: 7 Psa.3.7

قُمْ يَا رَبُّ. خَلِّصْنِي يَا إِلهِي. لأَنَّكَ ضَرَبْتَ كُلَّ أَعْدَائِي عَلَى الْفَكِّ. هَشَّمْتَ أَسْنَانَ الأَشْرَارِ.

ק֘וּמָ֤ה יְהוָ֨ה הוֹשִׁ֘יעֵ֤נִי אֱלֹהַ֗י כִּֽי הִכִּ֣יתָ כָּל אֹיְבַ֣י לֶ֑חִי שִׁבַּֽרְתָּ שִׁנֵּ֖י רְשָׁעִ֣ים

المزامير 6: 4 Psa.6.4

عُدْ يَا رَبُّ. نَجِّ نَفْسِي. خَلِّصْنِي مِنْ أَجْلِ رَحْمَتِكَ.

שׁוּבָ֣ה יְ֭הוָה חַלְּצָ֣ה נַפְשִׁ֑י ה֝וֹשִׁיעֵ֗נִי לְמַ֣עַן חַסְדֶּֽךָ

المزامير 7: 1 Psa.7.1

شَجَوِيَّةٌ لِدَاوُدَ، غَنَّاهَا لِلرَّبِّ بِسَبَبِ كَلاَمِ كُوشَ الْبِنْيَامِينِيِّ يَا رَبُّ إِلهِي، عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ. خَلِّصْنِي مِنْ كُلِّ الَّذِينَ يَطْرُدُونَنِي وَنَجِّنِي،

שִׁגָּי֗וֹן לְדָ֫וִ֥ד שָׁ֥ר לַיהוָ֑ה עַל דִּבְרֵי כ֝֗וּשׁ בֶּן;יְמִינִֽי יְהוָ֣ה אֱ֭לֹהַי בְּךָ֣ חָסִ֑יתִי הוֹשִׁיעֵ֥נִי מִכָּל רֹ֝דְפַ֗י וְהַצִּילֵֽנִי

المزامير 7: 10 Psa.7.10

تُرْسِي عِنْدَ اللهِ مُخَلِّصِ مُسْتَقِيمِي الْقُلُوبِ.

מָֽגִנִּ֥י עַל אֱלֹהִ֑ים מ֝וֹשִׁ֗יעַ יִשְׁרֵי לֵֽב

المزامير 12: 1 Psa.12.1

لإِمَامِ الْمُغَنِّينَ عَلَى الْقَرَارِ. مَزْمُورٌ لِدَاوُدَ خَلِّصْ يَا رَبُّ، لأَنَّهُ قَدِ انْقَرَضَ التَّقِيُّ، لأَنَّهُ قَدِ انْقَطَعَ الأُمَنَاءُ مِنْ بَنِي الْبَشَرِ.

לַמְנַצֵּ֥חַ עַֽל הַשְּׁמִינִ֗ית מִזְמ֥וֹר לְדָוִֽד הוֹשִׁ֣יעָה יְ֭הוָה כִּי גָמַ֣ר חָסִ֑יד כִּי פַ֥סּוּ אֱ֝מוּנִ֗ים מִבְּנֵ֥י אָדָֽם

المزامير 17: 7 Psa.17.7

مَيِّزْ مَرَاحِمَكَ، يَا مُخَلِّصَ الْمُتَّكِلِينَ بِيَمِينِكَ مِنَ الْمُقَاوِمِينَ.

הַפְלֵ֣ה חֲ֭סָדֶיךָ מוֹשִׁ֣יעַ חוֹסִ֑ים בִּֽימִינֶֽךָ מִ֝מִּתְקוֹמְמִ֗ים

المزامير 18: 3 Psa.18.3

أَدْعُو الرَّبَّ الْحَمِيدَ، فَأَتَخَلَّصُ مِنْ أَعْدَائِي.

אֶקְרָ֣א יְהוָ֑ה מְ֭הֻלָּל אִוָּשֵֽׁעַ וּמִן אֹ֝יְבַ֗י

المزامير 18: 27 Psa.18.27

لأَنَّكَ أَنْتَ تُخَلِّصُ الشَّعْبَ الْبَائِسَ، وَالأَعْيُنُ الْمُرْتَفِعَةُ تَضَعُهَا.

כִּֽי אַ֭תָּה תוֹשִׁ֑יעַ עַם עָנִ֣י וְעֵינַ֖יִם רָמ֣וֹת תַּשְׁפִּֽיל

المزامير 18: 41 Psa.18.41

يَصْرُخُونَ وَلاَ مُخَلِّصَ. إِلَى الرَّبِّ فَلاَ يَسْتَجِيبُ لَهُمْ.

יְשַׁוְּע֥וּ וְאֵין מוֹשִׁ֑יעַ עַל יְ֝הוָ֗ה וְלֹ֣א עָנָֽם

المزامير 20: 6 Psa.20.6

اَلآنَ عَرَفْتُ أَنَّ الرَّبَّ مُخَلِّصُ مَسِيحِهِ، يَسْتَجِيبُهُ مِنْ سَمَاءِ قُدْسِهِ، بِجَبَرُوتِ خَلاَصِ يَمِينِهِ.

עַתָּ֤ה יָדַ֗עְתִּי כִּ֤י יְהוָ֗ה הוֹשִׁ֥יעַ מְשִׁ֫יח֥וֹ יַ֭עֲנֵהוּ מִשְּׁמֵ֣י קָדְשׁ֑וֹ בִּ֝גְבֻר֗וֹת יֵ֣שַׁע יְמִינֽוֹ

المزامير 20: 9 Psa.20.9

يَا رَبُّ خَلِّصْ. لِيَسْتَجِبْ لَنَا الْمَلِكُ فِي يَوْمِ دُعَائِنَا.

יְהוָ֥ה הוֹשִׁ֑יעָה יַעֲנֵ֥נוּ הַ֝מֶּ֗לֶךְ בְיוֹם קָרְאֵֽנוּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (203 آية)