المعنى المختصر للكلمة
châbash:
to wrap firmly (especially a turban, compress, or saddle)
اللفظ الأصلي
חָבַשׁ
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
châbash
(khaw-bash)
تكرار الورود في الكتاب
33
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to wrap firmly (especially a turban, compress, or saddle)
2
figuratively, to stop, to rule
الإنجليزية — KJV Translation Tags
bind (up)
gird about
govern
healer
put
saddle
wrap about
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
חִבְשׁוּ (2×)
וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ (2×)
לַחֲבֹ֣שׁ (1×)
לְחָבְשָׁ֥הּ (1×)
יַחֲב֑וֹשׁ (1×)
חֻבָּ֔שׁוּ (1×)
חֻ֠בְּשָׁה (1×)
חֹבֵ֔שׁ (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (33 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 22: 3
Gen.22.3
فَبَكَّرَ إِبْرَاهِيمُ صَبَاحًا وَشَدَّ عَلَى حِمَارِهِ، وَأَخَذَ اثْنَيْنِ مِنْ غِلْمَانِهِ مَعَهُ، وَإِسْحَاقَ ابْنَهُ، وَشَقَّقَ حَطَبًا لِمُحْرَقَةٍ، وَقَامَ وَذَهَبَ إِلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي قَالَ لَهُ اللهُ.
וַיַּשְׁכֵּ֨ם אַבְרָהָ֜ם בַּבֹּ֗קֶר וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ אֶת חֲמֹר֔וֹ וַיִּקַּ֞ח שְׁנֵ֤י נְעָרָיו֙ אִתּ֔וֹ יִצְחָ֣ק בְּנ֑וֹ וַיְבַקַּע֙ עֲצֵ֣י עֹלָ֔ה וַיָּ֣קָם וַיֵּ֔לֶךְ אֶל הַמָּק֖וֹם אֲשֶׁר אָֽמַר ל֥וֹ הָאֱלֹהִֽים
الخروج 29: 9
Exo.29.9
وَتُنَطِّقُهُمْ بِمَنَاطِقَ، هَارُونَ وَبَنِيهِ، وَتَشُدُّ لَهُمْ قَلاَنِسَ. فَيَكُونُ لَهُمْ كَهَنُوتٌ فَرِيضَةً أَبَدِيَّةً. وَتَمْلأُ يَدَ هَارُونَ وَأَيْدِيَ بَنِيهِ.
וְחָגַרְתָּ֩;אֹתָ֨ם אַבְנֵ֜ט אַהֲרֹ֣ן וּבָנָ֗יו וְחָבַשְׁתָּ֤ לָהֶם֙ מִגְבָּעֹ֔ת וְהָיְתָ֥ה לָהֶ֛ם כְּהֻנָּ֖ה לְחֻקַּ֣ת עוֹלָ֑ם וּמִלֵּאתָ֥ יַֽד אַהֲרֹ֖ן וְיַד בָּנָֽיו
اللاويين 8: 13
Lev.8.13
ثُمَّ قَدَّمَ مُوسَى بَنِي هَارُونَ وَأَلْبَسَهُمْ أَقْمِصَةً وَنَطَّقَهُمْ بِمَنَاطِقَ وَشَدَّ لَهُمْ قَلاَنِسَ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.
וַיַּקְרֵ֨ב מֹשֶׁ֜ה בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֗ן וַיַּלְבִּשֵׁ֤ם כֻּתֳּנֹת֙ וַיַּחְגֹּ֤ר;אֹתָם֙ אַבְנֵ֔ט וַיַּחֲבֹ֥שׁ לָהֶ֖ם מִגְבָּע֑וֹת כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה
العدد 22: 21
Num.22.21
فَقَامَ بَلْعَامُ صَبَاحًا وَشَدَّ عَلَى أَتَانِهِ وَانْطَلَقَ مَعَ رُؤَسَاءِ مُوآبَ.
וַיָּ֤קָם בִּלְעָם֙ בַּבֹּ֔קֶר וַֽיַּחֲבֹ֖שׁ אֲתֹנ֑וֹ וַיֵּ֖לֶךְ עִם שָׂרֵ֥י מוֹאָֽב
القضاة 19: 10
Jdg.19.10
فَلَمْ يُرِدِ الرَّجُلُ أَنْ يَبِيتَ، بَلْ قَامَ وَذَهَبَ وَجَاءَ إِلَى مُقَابِلِ يَبُوسَ، هِيَ أُورُشَلِيمُ، وَمَعَهُ حِمَارَانِ مَشْدُودَانِ وَسُرِّيَّتُهُ مَعَهُ.
וְלֹֽא אָבָ֤ה הָאִישׁ֙ לָל֔וּן וַיָּ֣קָם וַיֵּ֗לֶךְ וַיָּבֹא֙ עַד נֹ֣כַח יְב֔וּס הִ֖יא יְרוּשָׁלִָ֑ם וְעִמּ֗וֹ צֶ֤מֶד;חֲמוֹרִים֙ חֲבוּשִׁ֔ים וּפִילַגְשׁ֖וֹ עִמּֽוֹ
صموئيل الثاني 16: 1
2Sa.16.1
وَلَمَّا عَبَرَ دَاوُدُ قَلِيلاً عَنِ الْقِمَّةِ، إِذَا بِصِيبَا غُلاَمِ مَفِيبُوشَثَ قَدْ لَقِيَهُ بِحِمَارَيْنِ مَشْدُودَيْنِ، عَلَيْهِمَا مِئَتَا رَغِيفِ خُبْزٍ وَمِئَةُ عُنْقُودِ زَبِيبٍ وَمِئَةُ قُرْصِ تِينٍ وَزِقُّ خَمْرٍ.
עָבַ֤ר וְדָוִ֗ד מְעַט֙ מֵֽהָרֹ֔אשׁ וְהִנֵּ֥ה צִיבָ֛א נַ֥עַר מְפִי;בֹ֖שֶׁת לִקְרָאת֑וֹ וְצֶ֨מֶד;חֲמֹרִ֜ים חֲבֻשִׁ֗ים וַעֲלֵיהֶם֩ מָאתַ֨יִם לֶ֜חֶם וּמֵאָ֧ה צִמּוּקִ֛ים וּמֵ֥אָה קַ֖יִץ וְנֵ֥בֶל יָֽיִן
صموئيل الثاني 17: 23
2Sa.17.23
وَأَمَّا أَخِيتُوفَلُ فَلَمَّا رَأَى أَنَّ مَشُورَتَهُ لَمْ يُعْمَلْ بِهَا، شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ وَقَامَ وَانْطَلَقَ إِلَى بَيْتِهِ إِلَى مَدِينَتِهِ، وَأَوْصَى لِبَيْتِهِ، وَخَنَقَ نَفْسَهُ وَمَاتَ وَدُفِنَ فِي قَبْرِ أَبِيهِ.
וַאֲחִיתֹ֣פֶל רָאָ֗ה כִּ֣י עֲצָתוֹ֒ לֹ֣א נֶעֶשְׂתָה֮ וַיַּחֲבֹ֣שׁ הַחֲמ֗וֹר וַיָּ֜קָם וַיֵּ֤לֶךְ אֶל בֵּיתוֹ֙ אֶל עִיר֔וֹ וַיְצַ֥ו אֶל;בֵּית֖וֹ וַיֵּחָנַ֑ק וַיָּ֕מָת וַיִּקָּבֵ֖ר בְּקֶ֥בֶר אָבִֽיו
صموئيل الثاني 19: 26
2Sa.19.26
فَقَالَ: يَا سَيِّدِي الْمَلِكُ إِنَّ عَبْدِي قَدْ خَدَعَنِي، لأَنَّ عَبْدَكَ قَالَ: أَشُدُّ لِنَفْسِيَ الْحِمَارَ فَأَرْكَبُ عَلَيْهِ وَأَذْهَبُ مَعَ الْمَلِكِ، لأَنَّ عَبْدَكَ أَعْرَجُ.
וַיֹּאמַ֕ר אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֖לֶךְ עַבְדִּ֣י רִמָּ֑נִי כִּֽי עַבְדְּךָ֜ אָמַ֨ר אֶחְבְּשָׁה לִּי֩ הַחֲמ֨וֹר וְאֶרְכַּ֤ב עָלֶ֙יהָ֙ וְאֵלֵ֣ךְ אֶת הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֥י עַבְדֶּֽךָ פִסֵּ֖חַ
الملوك الأول 2: 40
1Ki.2.40
فَقَامَ شِمْعِي وَشَدَّ عَلَى حِمَارِهِ وَذَهَبَ إِلَى جَتَّ إِلَى أَخِيشَ لِيُفَتِّشَ عَلَى عَبْدَيْهِ، فَانْطَلَقَ شِمْعِي وَأَتَى بِعَبْدَيْهِ مِنْ جَتَّ.
וַיָּ֣קָם שִׁמְעִ֗י וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ חֲמֹר֔וֹ וַיֵּ֤לֶךְ גַּ֙תָה֙ אֶל אָכִ֔ישׁ לְבַקֵּ֖שׁ אֶת עֲבָדָ֑יו וַיֵּ֣לֶךְ שִׁמְעִ֔י וַיָּבֵ֥א עֲבָדָ֖יו מִגַּֽת
الملوك الأول 13: 13
1Ki.13.13
فَقَالَ لِبَنِيهِ: شُدُّوا لِي عَلَى الْحِمَارِ. فَشَدُّوا لَهُ عَلَى الْحِمَارِ فَرَكِبَ عَلَيْهِ
וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;בָּנָ֔יו חִבְשׁוּ לִ֖י הַחֲמ֑וֹר וַיַּחְבְּשׁוּ ל֣וֹ הַחֲמ֔וֹר וַיִּרְכַּ֖ב עָלָֽיו
الملوك الأول 13: 13
1Ki.13.13
فَقَالَ لِبَنِيهِ: شُدُّوا لِي عَلَى الْحِمَارِ. فَشَدُّوا لَهُ عَلَى الْحِمَارِ فَرَكِبَ عَلَيْهِ
וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;בָּנָ֔יו חִבְשׁוּ לִ֖י הַחֲמ֑וֹר וַיַּחְבְּשׁוּ ל֣וֹ הַחֲמ֔וֹר וַיִּרְכַּ֖ב עָלָֽיו
الملوك الأول 13: 23
1Ki.13.23
ثُمَّ بَعْدَمَا أَكَلَ خُبْزًا وَبَعْدَ أَنْ شَرِبَ شَدَّ لَهُ عَلَى الْحِمَار،ِ أَيْ لِلنَّبِيِّ الَّذِي أَرْجَعَهُ،
וַיְהִ֗י אַחֲרֵ֛י אָכְל֥וֹ לֶ֖חֶם וְאַחֲרֵ֣י שְׁתוֹת֑וֹ וַיַּחֲבָשׁ ל֣וֹ הַחֲמ֔וֹר לַנָּבִ֖יא אֲשֶׁ֥ר הֱשִׁיבֽוֹ
الملوك الأول 13: 27
1Ki.13.27
وَكَلَّمَ بَنِيهِ قَائِلاً: شُدُّوا لِي عَلَى الْحِمَارِ. فَشَدُّوا.
וַיְדַבֵּ֤ר בָּנָיו֙ לֵאמֹ֔ר חִבְשׁוּ לִ֖י הַחֲמ֑וֹר וַֽיַּחֲבֹֽשׁוּ
الملوك الأول 13: 27
1Ki.13.27
وَكَلَّمَ بَنِيهِ قَائِلاً: شُدُّوا لِي عَلَى الْحِمَارِ. فَشَدُّوا.
וַיְדַבֵּ֤ר בָּנָיו֙ לֵאמֹ֔ר חִבְשׁוּ לִ֖י הַחֲמ֑וֹר וַֽיַּחֲבֹֽשׁוּ
الملوك الثاني 4: 24
2Ki.4.24
وَشَدَّتْ عَلَى الأَتَانِ، وَقَالَتْ لِغُلاَمِهَا: سُقْ وَسِرْ وَلاَ تَتَعَوَّقْ لأَجْلِي فِي الرُّكُوبِ إِنْ لَمْ أَقُلْ لَكَ.
וַֽתַּחֲבֹשׁ֙ אֶֽל הָֽאָת֔וֹן וַתֹּ֥אמֶר נַעֲרָ֖הּ נְהַ֣ג וָלֵ֑ךְ אַל תַּעֲצָר לִ֣י לִרְכֹּ֔ב כִּ֖י;אִם אָמַ֥רְתִּי לָֽךְ
أيوب 5: 18
Job.5.18
لأَنَّهُ هُوَ يَجْرَحُ وَيَعْصِبُ. يَسْحَقُ وَيَدَاهُ تَشْفِيَانِ.
כִּ֤י ה֣וּא יַכְאִ֣יב וְיֶחְבָּ֑שׁ יִ֝מְחַ֗ץ וְיָדָ֥יו תִּרְפֶּֽינָה
أيوب 28: 11
Job.28.11
يَمْنَعُ رَشْحَ الأَنْهَارِ، وَأَبْرَزَ الْخَفِيَّاتِ إِلَى النُّورِ.
חִבֵּ֑שׁ מִ֭בְּכִי נְהָר֣וֹת יֹ֣צִא וְ֝תַעֲלֻמָ֗הּ אֽוֹר
أيوب 34: 17
Job.34.17
أَلَعَلَّ مَنْ يُبْغِضُ الْحَقَّ يَتَسَلَّطُ، أَمِ الْبَارَّ الْكَبِيرَ تَسْتَذْنِبُ.
הַאַ֬ף שׂוֹנֵ֣א מִשְׁפָּ֣ט יַחֲב֑וֹשׁ וְאִם צַדִּ֖יק כַּבִּ֣יר תַּרְשִֽׁיעַ
أيوب 40: 13
Job.40.13
اطْمِرْهُمْ فِي التُّرَابِ مَعًا، وَاحْبِسْ وُجُوهَهُمْ فِي الظَّلاَمِ.
טָמְנֵ֣ם בֶּעָפָ֣ר יָ֑חַד חֲבֹ֣שׁ פְּ֝נֵיהֶ֗ם בַּטָּמֽוּן
المزامير 147: 3
Psa.147.3
يَشْفِي الْمُنْكَسِرِي الْقُلُوبِ، وَيَجْبُرُ كَسْرَهُمْ.
הָ֭רֹפֵא לִשְׁב֣וּרֵי לֵ֑ב וּ֝מְחַבֵּ֗שׁ לְעַצְּבוֹתָֽם
إشعياء 1: 6
Isa.1.6
مِنْ أَسْفَلِ الْقَدَمِ إِلَى الرَّأْسِ لَيْسَ فِيهِ صِحَّةٌ، بَلْ جُرْحٌ وَأَحْبَاطٌ وَضَرْبَةٌ طَرِيَّةٌ لَمْ تُعْصَرْ وَلَمْ تُعْصَبْ وَلَمْ تُلَيَّنْ بِالزَّيْتِ.
מִכַּף רֶ֤גֶל וְעַד רֹאשׁ֙ אֵֽין בּ֣וֹ מְתֹ֔ם פֶּ֥צַע וְחַבּוּרָ֖ה וּמַכָּ֣ה טְרִיָּ֑ה לֹא זֹ֙רוּ֙ וְלֹ֣א חֻבָּ֔שׁוּ וְלֹ֥א רֻכְּכָ֖ה בַּשָּֽׁמֶן
إشعياء 3: 7
Isa.3.7
يَرْفَعُ صَوْتَهُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ قَائِلاً: لاَ أَكُونُ عَاصِبًا وَفِي بَيْتِي لاَ خُبْزَ وَلاَ ثَوْبَ. لاَ تَجْعَلُونِي رَئِيسَ الشَّعْبِ.
יִשָּׂא֩ בַיּ֨וֹם;הַה֤וּא לֵאמֹר֙ לֹא אֶהְיֶ֣ה חֹבֵ֔שׁ וּבְבֵיתִ֕י אֵ֥ין לֶ֖חֶם וְאֵ֣ין שִׂמְלָ֑ה לֹ֥א תְשִׂימֻ֖נִי קְצִ֥ין עָֽם
إشعياء 30: 26
Isa.30.26
وَيَكُونُ نُورُ الْقَمَرِ كَنُورِ الشَّمْسِ، وَنُورُ الشَّمْسِ يَكُونُ سَبْعَةَ أَضْعَافٍ كَنُورِ سَبْعَةِ أَيَّامٍ، فِي يَوْمٍ يَجْبُرُ الرَّبُّ كَسْرَ شَعْبِهِ وَيَشْفِي رَضَّ ضَرْبِهِ.
וְהָיָ֤ה אֽוֹר הַלְּבָנָה֙ כְּא֣וֹר הַֽחַמָּ֔ה וְא֤וֹר הַֽחַמָּה֙ יִהְיֶ֣ה שִׁבְעָתַ֔יִם כְּא֖וֹר שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֑ים בְּי֗וֹם חֲבֹ֤שׁ יְהוָה֙ שֶׁ֣בֶר עַמּ֔וֹ יִרְפָּֽא וּמַ֥חַץ מַכָּת֖וֹ
إشعياء 61: 1
Isa.61.1
رُوحُ السَّيِّدِ الرَّبِّ عَلَيَّ، لأَنَّ الرَّبَّ مَسَحَنِي لأُبَشِّرَ الْمَسَاكِينَ، أَرْسَلَنِي لأَعْصِبَ مُنْكَسِرِي الْقَلْبِ، لأُنَادِيَ لِلْمَسْبِيِّينَ بِالْعِتْقِ، وَلِلْمَأْسُورِينَ بِالإِطْلاَقِ.
ר֛וּחַ אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה עָלָ֑י יַ֡עַן יְהוָ֨ה מָשַׁח֩;אֹתִ֜י לְבַשֵּׂ֣ר עֲנָוִ֗ים שְׁלָחַ֙נִי֙ לַחֲבֹ֣שׁ לְנִשְׁבְּרֵי לֵ֔ב לִקְרֹ֤א לִשְׁבוּיִם֙ דְּר֔וֹר וְלַאֲסוּרִ֖ים פְּקַח;קֽוֹחַ
حزقيال 16: 10
Ezk.16.10
وَأَلْبَسْتُكِ مُطَرَّزَةً، وَنَعَلْتُكِ بِالتُّخَسِ، وَأَزَّرْتُكِ بِالْكَتَّانِ، وَكَسَوْتُكِ بَزًّا،
וָאַלְבִּישֵׁ֣ךְ רִקְמָ֔ה וָאֶנְעֲלֵ֖ךְ תָּ֑חַשׁ וָאֶחְבְּשֵׁ֣ךְ בַּשֵּׁ֔שׁ וַאֲכַסֵּ֖ךְ מֶֽשִׁי
حزقيال 24: 17
Ezk.24.17
تَنَهَّدْ سَاكِتًا. لاَ تَعْمَلْ مَنَاحَةً عَلَى أَمْوَاتٍ. لُفَّ عِصَابَتَكَ عَلَيْكَ، وَاجْعَلْ نَعْلَيْكَ فِي رِجْلَيْكَ، وَلاَ تُغَطِّ شَارِبَيْكَ، وَلاَ تَأْكُلْ مِنْ خُبْزِ النَّاسِ.
הֵאָנֵ֣ק דֹּ֗ם לֹֽא תַֽעֲשֶׂ֔ה אֵ֣בֶל מֵתִים֙ חֲב֣וֹשׁ פְאֵֽרְךָ֙ עָלֶ֔יךָ תָּשִׂ֣ים וּנְעָלֶ֖יךָ בְּרַגְלֶ֑יךָ וְלֹ֤א תַעְטֶה֙ עַל;שָׂפָ֔ם לֹ֥א תֹאכֵֽל וְלֶ֥חֶם אֲנָשִׁ֖ים
حزقيال 27: 24
Ezk.27.24
هؤُلاَءِ تُجَّارُكِ بِنَفَائِسَ، بِأَرْدِيَةٍ أَسْمَانْجُونِيَّةٍ وَمُطَرَّزَةٍ، وَأَصْوِنَةٍ مُبْرَمٍ مَعْكُومَةٍ بِالْحِبَالِ مَصْنُوعَةٍ مِنَ الأَرْزِ بَيْنَ بَضَائِعِكِ.
הֵ֤מָּה רֹכְלַ֙יִךְ֙ בְּמַכְלֻלִ֔ים בִּגְלוֹמֵי֙ תְּכֵ֣לֶת וְרִקְמָ֔ה וּבְגִנְזֵ֖י בְּרֹמִ֑ים חֲבֻשִׁ֛ים בַּחֲבָלִ֧ים וַאֲרֻזִ֖ים בְּמַרְכֻלְתֵּֽךְ
حزقيال 30: 21
Ezk.30.21
يَا ابْنَ آدَمَ، إِنِّي كَسَرْتُ ذِرَاعَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ، وَهَا هِيَ لَنْ تُجْبَرُ بِوَضْعِ رَفَائِدَ وَلاَ بِوَضْعِ عِصَابَةٍ لِتُجْبَرَ فَتُمْسِكَ السَّيْفَ.
בֶּן אָדָ֕ם שָׁבָ֑רְתִּי זְר֛וֹעַ פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֖יִם וְהִנֵּ֣ה לֹֽא חֻ֠בְּשָׁה לָתֵ֨ת רְפֻא֜וֹת לָשׂ֥וּם חִתּ֛וּל לְחָבְשָׁ֥הּ לִתְפֹּ֥שׂ בֶּחָֽרֶב
حزقيال 30: 21
Ezk.30.21
يَا ابْنَ آدَمَ، إِنِّي كَسَرْتُ ذِرَاعَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ، وَهَا هِيَ لَنْ تُجْبَرُ بِوَضْعِ رَفَائِدَ وَلاَ بِوَضْعِ عِصَابَةٍ لِتُجْبَرَ فَتُمْسِكَ السَّيْفَ.
בֶּן אָדָ֕ם שָׁבָ֑רְתִּי זְר֛וֹעַ פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֖יִם וְהִנֵּ֣ה לֹֽא חֻ֠בְּשָׁה לָתֵ֨ת רְפֻא֜וֹת לָשׂ֥וּם חִתּ֛וּל לְחָבְשָׁ֥הּ לִתְפֹּ֥שׂ בֶּחָֽרֶב
حزقيال 34: 4
Ezk.34.4
الْمَرِيضُ لَمْ تُقَوُّوهُ، وَالْمَجْرُوحُ لَمْ تَعْصِبُوهُ، وَالْمَكْسُورُ لَمْ تَجْبُرُوهُ، وَالْمَطْرُودُ لَمْ تَسْتَرِدُّوهُ، وَالضَّالُّ لَمْ تَطْلُبُوهُ، بَلْ بِشِدَّةٍ وَبِعُنْفٍ تَسَلَّطْتُمْ عَلَيْهِمْ.
הַנַּחְלוֹת֩ לֹ֨א חִזַּקְתֶּ֜ם הַחוֹלָ֣ה לֹֽא רִפֵּאתֶ֗ם וְלַנִּשְׁבֶּ֙רֶת֙ לֹ֣א חֲבַשְׁתֶּ֔ם הַנִּדַּ֙חַת֙ לֹ֣א הֲשֵׁבֹתֶ֔ם הָאֹבֶ֖דֶת לֹ֣א בִקַּשְׁתֶּ֑ם וּבְחָזְקָ֛ה וּבְפָֽרֶךְ רְדִיתֶ֥ם אֹתָ֖ם