הַר (H2022) - har | معجم سترونغ العبري

القضاة 3: 27 Jdg.3.27

وَكَانَ عِنْدَ مَجِيئِهِ أَنَّهُ ضَرَبَ بِالْبُوقِ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ، فَنَزَلَ مَعْهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ عَنِ الْجَبَلِ وَهُوَ قُدَّامَهُمْ.

וַיְהִ֣י בְּבוֹא֔וֹ וַיִּתְקַ֥ע בַּשּׁוֹפָ֖ר בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וַיֵּרְד֨וּ עִמּ֧וֹ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל מִן הָהָ֖ר וְה֥וּא לִפְנֵיהֶֽם

القضاة 3: 27 Jdg.3.27

وَكَانَ عِنْدَ مَجِيئِهِ أَنَّهُ ضَرَبَ بِالْبُوقِ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ، فَنَزَلَ مَعْهُ بَنُو إِسْرَائِيلَ عَنِ الْجَبَلِ وَهُوَ قُدَّامَهُمْ.

וַיְהִ֣י בְּבוֹא֔וֹ וַיִּתְקַ֥ע בַּשּׁוֹפָ֖ר בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וַיֵּרְד֨וּ עִמּ֧וֹ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֛ל מִן הָהָ֖ר וְה֥וּא לִפְנֵיהֶֽם

القضاة 4: 5 Jdg.4.5

وَهِيَ جَالِسَةٌ تَحْتَ نَخْلَةِ دَبُورَةَ بَيْنَ الرَّامَةِ وَبَيْتِ إِيلَ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ. وَكَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ يَصْعَدُونَ إِلَيْهَا لِلْقَضَاءِ.

וְ֠הִיא יוֹשֶׁ֨בֶת תַּֽחַת תֹּ֜מֶר דְּבוֹרָ֗ה בֵּ֧ין הָרָמָ֛ה בֵּֽית אֵ֖ל בְּהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וַיַּעֲל֥וּ אֵלֶ֛יהָ לַמִּשְׁפָּֽט

القضاة 4: 6 Jdg.4.6

فَأَرْسَلَتْ وَدَعَتْ بَارَاقَ بْنَ أَبِينُوعَمَ مِنْ قَادَشِ نَفْتَالِي، وَقَالَتْ لَهُ: أَلَمْ يَأْمُرِ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: اِذْهَبْ وَازْحَفْ إِلَى جَبَلِ تَابُورَ، وَخُذْ مَعَكَ عَشْرَةَ آلاَفِ رَجُل مِنْ بَنِي نَفْتَالِي وَمِنْ بَنِي زَبُولُونَ،

וַתִּשְׁלַ֗ח וַתִּקְרָא֙ לְבָרָ֣ק בֶּן אֲבִינֹ֔עַם מִקֶּ֖דֶשׁ נַפְתָּלִ֑י וַתֹּ֨אמֶר אֵלָ֜יו הֲלֹ֥א צִוָּ֣ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל לֵ֤ךְ וּמָֽשַׁכְתָּ֙ בְּהַ֣ר תָּב֔וֹר וְלָקַחְתָּ֣ עִמְּךָ֗ עֲשֶׂ֤רֶת אֲלָפִים֙ אִ֔ישׁ מִבְּנֵ֥י נַפְתָּלִ֖י וּמִבְּנֵ֥י זְבֻלֽוּן

القضاة 4: 12 Jdg.4.12

وَأَخْبَرُوا سِيسَرَا بِأَنَّهُ قَدْ صَعِدَ بَارَاقُ بْنُ أَبِينُوعَمَ إِلَى جَبَلِ تَابُورَ.

וַיַּגִּ֖דוּ לְסִֽיסְרָ֑א כִּ֥י עָלָ֛ה בָּרָ֥ק בֶּן אֲבִינֹ֖עַם הַר תָּבֽוֹר

القضاة 4: 14 Jdg.4.14

فَقَالَتْ دَبُورَةُ لِبَارَاقَ: قُمْ، لأَنَّ هذَا هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي دَفَعَ فِيهِ الرَّبُّ سِيسَرَا لِيَدِكَ. أَلَمْ يَخْرُجِ الرَّبُّ قُدَّامَكَ. فَنَزَلَ بَارَاقُ مِنْ جَبَلِ تَابُورَ وَوَرَاءَهُ عَشْرَةُ آلاَفِ رَجُل.

וַתֹּאמֶר֩ דְּבֹרָ֨ה אֶל;בָּרָ֜ק ק֗וּם כִּ֣י זֶ֤ה הַיּוֹם֙ אֲשֶׁר֩ נָתַ֨ן יְהוָ֤ה סִֽיסְרָא֙ בְּיָדֶ֔ךָ הֲלֹ֥א יָצָ֣א יְהוָ֖ה לְפָנֶ֑יךָ וַיֵּ֤רֶד בָּרָק֙ מֵהַ֣ר תָּב֔וֹר אַחֲרָֽיו וַעֲשֶׂ֧רֶת אֲלָפִ֛ים אִ֖ישׁ

القضاة 5: 5 Jdg.5.5

تَزَلْزَلَتِ الْجِبَالُ مِنْ وَجْهِ الرَّبِّ، وَسِينَاءُ هذَا مِنْ وَجْهِ الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ.

נָזְל֖וּ הָרִ֥ים מִפְּנֵ֣י יְהוָ֑ה סִינַ֔י זֶ֣ה מִפְּנֵ֕י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

القضاة 6: 2 Jdg.6.2

فَاعْتَزَّتْ يَدُ مِدْيَانَ عَلَى إِسْرَائِيلَ. بِسَبَبِ الْمِدْيَانِيِّينَ عَمِلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ لأَنْفُسِهِمِ الْكُهُوفَ الَّتِي فِي الْجِبَالِ وَالْمَغَايِرَ وَالْحُصُونَ.

וַתָּ֥עָז יַד מִדְיָ֖ן עַל יִשְׂרָאֵ֑ל מִפְּנֵ֨י מִדְיָ֜ן עָשֽׂוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָהֶ֣ם הַמִּנְהָרוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר בֶּֽהָרִ֔ים הַמְּעָר֖וֹת הַמְּצָדֽוֹת

القضاة 7: 3 Jdg.7.3

وَالآنَ نَادِ فِي آذَانِ الشَّعْبِ قَائِلاً: مَنْ كَانَ خَائِفًا وَمُرْتَعِدًا فَلْيَرْجعْ وَيَنْصَرِفْ مِنْ جَبَلِ جِلْعَادَ. فَرَجَعَ مِنَ الشَّعْبِ اثْنَانِ وَعِشْرُونَ أَلْفًا. وَبَقِيَ عَشَرَةُ آلاَفٍ.

וְעַתָּ֗ה קְרָ֨א;נָ֜א בְּאָזְנֵ֤י הָעָם֙ לֵאמֹ֔ר מִֽי יָרֵ֣א וְחָרֵ֔ד יָשֹׁ֥ב וְיִצְפֹּ֖ר מֵהַ֣ר הַגִּלְעָ֑ד וַיָּ֣שָׁב מִן הָעָ֗ם וּשְׁנַ֙יִם֙ עֶשְׂרִ֤ים אֶ֔לֶף נִשְׁאָֽרוּ וַעֲשֶׂ֥רֶת אֲלָפִ֖ים

القضاة 7: 24 Jdg.7.24

فَأَرْسَلَ جِدْعُونُ رُسُلاً إِلَى كُلِّ جَبَلِ أَفْرَايِمَ قَائِلاً: انْزِلُوا لِلِقَاءِ الْمِدْيَانِيِّينَ وَخُذُوا مِنْهُمُ الْمِيَاهَ إِلَى بَيْتِ بَارَةَ وَالأُرْدُنِّ. فَاجْتَمَعَ كُلُّ رِجَالِ أَفْرَايِمَ وَأَخَذُوا الْمِيَاهَ إِلَى بَيْتِ بَارَةَ وَالأُرْدُنِّ.

שָׁלַ֣ח גִּדְעוֹן֩ וּמַלְאָכִ֡ים בְּכָל הַ֨ר אֶפְרַ֜יִם לֵאמֹ֗ר רְד֞וּ לִקְרַ֤את מִדְיָן֙ וְלִכְד֤וּ לָהֶם֙ הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה הַיַּרְדֵּ֑ן וַיִּצָּעֵ֞ק כָּל אִ֤ישׁ אֶפְרַ֙יִם֙ וַיִּלְכְּד֣וּ הַמַּ֔יִם עַ֛ד בֵּ֥ית בָּרָ֖ה הַיַּרְדֵּֽן

القضاة 9: 7 Jdg.9.7

وَأَخْبَرُوا يُوثَامَ فَذَهَبَ وَوَقَفَ عَلَى رَأْسِ جَبَلِ جِرِزِّيمَ، وَرَفَعَ صَوْتَهُ وَنَادَى وَقَالَ لَهُمْ: اِسْمَعُوا لِي يَا أَهْلَ شَكِيمَ، يَسْمَعْ لَكُمُ اللهُ.

וַיַּגִּ֣דוּ לְיוֹתָ֗ם וַיֵּ֙לֶךְ֙ וַֽיַּעֲמֹד֙ בְּרֹ֣אשׁ הַר גְּרִזִ֔ים וַיִּשָּׂ֥א קוֹל֖וֹ וַיִּקְרָ֑א וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֗ם שִׁמְע֤וּ אֵלַי֙ בַּעֲלֵ֣י שְׁכֶ֔ם וְיִשְׁמַ֥ע אֲלֵיכֶ֖ם אֱלֹהִֽים

القضاة 9: 25 Jdg.9.25

فَوَضَعَ لَهُ أَهْلُ شَكِيمَ كَمِينًا عَلَى رُؤُوسِ الْجِبَالِ، وَكَانُوا يَسْتَلِبُونَ كُلَّ مَنْ عَبَرَ بِهِمْ فِي الطَّرِيقِ. فَأُخْبِرَ أَبِيمَالِكُ.

וַיָּשִׂ֣ימוּ לוֹ֩ בַעֲלֵ֨י שְׁכֶ֜ם מְאָרְבִ֗ים עַ֚ל רָאשֵׁ֣י הֶהָרִ֔ים וַיִּגְזְל֗וּ כָּל אֲשֶׁר יַעֲבֹ֥ר עֲלֵיהֶ֖ם בַּדָּ֑רֶךְ וַיֻּגַּ֖ד לַאֲבִימֶֽלֶךְ

القضاة 9: 36 Jdg.9.36

وَرَأَى جَعَلُ الشَّعْبَ فَقَالَ لِزَبُولَ: هُوَذَا شَعْبٌ نَازِلٌ عَنْ رُؤُوسِ الْجِبَالِ. فَقَالَ لَهُ زَبُولُ: إِنَّكَ تَرَى ظِلَّ الْجِبَالِ كَأَنَّهُ أُنَاسٌ.

וַיַּרְא גַּעַל֮ הָעָם֒ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;זְבֻ֔ל הִנֵּה עָ֣ם יוֹרֵ֔ד מֵרָאשֵׁ֖י הֶהָרִ֑ים וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ זְבֻ֔ל אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה צֵ֧ל הֶהָרִ֛ים כָּאֲנָשִֽׁים

القضاة 9: 36 Jdg.9.36

وَرَأَى جَعَلُ الشَّعْبَ فَقَالَ لِزَبُولَ: هُوَذَا شَعْبٌ نَازِلٌ عَنْ رُؤُوسِ الْجِبَالِ. فَقَالَ لَهُ زَبُولُ: إِنَّكَ تَرَى ظِلَّ الْجِبَالِ كَأَنَّهُ أُنَاسٌ.

וַיַּרְא גַּעַל֮ הָעָם֒ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;זְבֻ֔ל הִנֵּה עָ֣ם יוֹרֵ֔ד מֵרָאשֵׁ֖י הֶהָרִ֑ים וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ זְבֻ֔ל אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה צֵ֧ל הֶהָרִ֛ים כָּאֲנָשִֽׁים

القضاة 9: 48 Jdg.9.48

فَصَعِدَ أَبِيمَالِكُ إِلَى جَبَلِ صَلْمُونَ هُوَ وَكُلُّ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ. وَأَخَذَ أَبِيمَالِكُ الْفُؤُوسَ بِيَدِهِ، وَقَطَعَ غُصْنَ شَجَرٍ وَرَفَعَهُ وَوَضَعَهُ عَلَى كَتِفِهِ، وَقَالَ لِلشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ: مَا رَأَيْتُمُونِي أَفْعَلُهُ فَأَسْرِعُوا افْعَلُوا مِثْلِي.

וַיַּ֨עַל אֲבִימֶ֜לֶךְ הַר צַלְמ֗וֹן הוּא֮ וְכָל הָעָ֣ם אֲשֶׁר אִתּוֹ֒ וַיִּקַּח֩ אֲבִימֶ֨לֶךְ הַקַּרְדֻּמּ֜וֹת בְּיָד֗וֹ וַיִּכְרֹת֙ שׂוֹכַ֣ת עֵצִ֔ים וַיִּ֨שָּׂאֶ֔הָ וַיָּ֖שֶׂם עַל שִׁכְמ֑וֹ וַיֹּ֜אמֶר אֶל;הָעָ֣ם אֲשֶׁר עִמּ֗וֹ מָ֤ה רְאִיתֶם֙ עָשִׂ֔יתִי מַהֲר֖וּ עֲשׂ֥וּ כָמֽוֹנִי

القضاة 10: 1 Jdg.10.1

وَقَامَ بَعْدَ أَبِيمَالِكَ لِتَخْلِيصِ إِسْرَائِيلَ تُولَعُ بْنُ فُوَاةَ بْنِ دُودُو، رَجُلٌ مِنْ يَسَّاكَرَ، كَانَ سَاكِنًا فِي شَامِيرَ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ.

וַיָּקָם֩ אַחֲרֵ֨י אֲבִימֶ֜לֶךְ לְהוֹשִׁ֣יעַ יִשְׂרָאֵ֗ל תּוֹלָ֧ע בֶּן פּוּאָ֛ה בֶּן דּוֹד֖וֹ אִ֣ישׁ יִשָּׂשכָ֑ר וְהֽוּא יֹשֵׁ֥ב בְּשָׁמִ֖יר בְּהַ֥ר אֶפְרָֽיִם

القضاة 11: 37 Jdg.11.37

ثُمَّ قَالَتْ لأَبِيهَا: فَلْيُفْعَلْ لِي هذَا الأَمْرُ: اتْرُكْنِي شَهْرَيْنِ فَأَذْهَبَ وَأَنْزِلَ عَلَى الْجِبَالِ وَأَبْكِيَ عَذْرَاوِيَّتِي أَنَا وَصَاحِبَاتِي.

וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל;אָבִ֔יהָ יֵעָ֥שֶׂה לִּ֖י הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר הַרְפֵּ֨ה;מִמֶּ֜נִּי שְׁנַ֣יִם;חֳדָשִׁ֗ים וְאֵֽלְכָה֙ וְיָרַדְתִּ֣י עַל הֶֽהָרִ֔ים וְאֶבְכֶּה֙ בְּתוּלַ֔י אָנֹכִ֖י וְרֵעוֹתָֽי

القضاة 11: 38 Jdg.11.38

فَقَالَ: اذْهَبِي. وَأَرْسَلَهَا إِلَى شَهْرَيْنِ. فَذَهَبَتْ هِيَ وَصَاحِبَاتُهَا وَبَكَتْ عَذْرَاوِيَّتَهَا عَلَى الْجِبَالِ.

וַיֹּ֣אמֶר לֵ֔כִי וַיִּשְׁלַ֥ח;אוֹתָ֖הּ שְׁנֵ֣י;חֳדָשִׁ֑ים וַתֵּ֤לֶךְ הִיא֙ וְרֵ֣עוֹתֶ֔יהָ וַתֵּ֥בְךְּ בְּתוּלֶ֖יהָ עַל הֶהָרִֽים

القضاة 12: 15 Jdg.12.15

وَمَاتَ عَبْدُونُ بْنُ هِلِّيلَ الْفِرْعَتُونِيُّ وَدُفِنَ فِي فِرْعَتُونَ، فِي أَرْضِ أَفْرَايِمَ، فِي جَبَلِ الْعَمَالِقَةِ.

וַיָּ֛מָת עַבְדּ֥וֹן בֶּן הִלֵּ֖ל הַפִּרְעָתוֹנִ֑י וַיִּקָּבֵ֤ר בְּפִרְעָתוֹן֙ בְּאֶ֣רֶץ אֶפְרַ֔יִם בְּהַ֖ר הָעֲמָלֵקִֽי

القضاة 16: 3 Jdg.16.3

فَاضْطَجَعَ شَمْشُونُ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ، ثُمَّ قَامَ فِي نِصْفِ اللَّيْلِ وَأَخَذَ مِصْرَاعَيْ بَابِ الْمَدِينَةِ وَالْقَائِمَتَيْنِ وَقَلَعَهُمَا مَعَ الْعَارِضَةِ، وَوَضَعَهَا عَلَى كَتِفَيْهِ وَصَعِدَ بِهَا إِلَى رَأْسِ الْجَبَلِ الَّذِي مُقَابِلَ حَبْرُونَ.

וַיִּשְׁכַּ֣ב שִׁמְשׁוֹן֮ עַד חֲצִ֣י הַלַּיְלָה֒ וַיָּ֣קָם בַּחֲצִ֣י הַלַּ֗יְלָה וַיֶּאֱחֹ֞ז בְּדַלְת֤וֹת שַֽׁעַר הָעִיר֙ וּבִשְׁתֵּ֣י;הַמְּזוּז֔וֹת וַיִּסָּעֵם֙ עִֽם הַבְּרִ֔יחַ וַיָּ֖שֶׂם עַל כְּתֵפָ֑יו וַֽיַּעֲלֵם֙ אֶל רֹ֣אשׁ הָהָ֔ר אֲשֶׁ֖ר עַל;פְּנֵ֥י חֶבְרֽוֹן

القضاة 17: 1 Jdg.17.1

وَكَانَ رَجُلٌ مِنْ جَبَلِ أَفْرَايِمَ اسْمُهُ مِيخَا.

וַֽיְהִי אִ֥ישׁ מֵֽהַר אֶפְרָ֖יִם וּשְׁמ֥וֹ מִיכָֽיְהוּ

القضاة 17: 8 Jdg.17.8

فَذَهَبَ الرَّجُلُ مِنَ الْمَدِينَةِ مِنْ بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا لِكَيْ يَتَغَرَّبَ حَيْثُمَا اتَّفَقَ. فَأَتَى إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَيْتِ مِيخَا وَهُوَ آخِذٌ فِي طَرِيقِهِ.

וַיֵּ֨לֶךְ הָאִ֜ישׁ מֵהָעִ֗יר מִבֵּ֥ית לֶ֙חֶם֙ יְהוּדָ֔ה לָג֖וּר בַּאֲשֶׁ֣ר יִמְצָ֑א וַיָּבֹ֧א הַר אֶפְרַ֛יִם עַד בֵּ֥ית מִיכָ֖ה לַעֲשׂ֥וֹת דַּרְכּֽוֹ

القضاة 18: 2 Jdg.18.2

فَأَرْسَلَ بَنُو دَانَ مِنْ عَشِيرَتِهِمْ خَمْسَةَ رِجَال مِنْهُمْ، رِجَالاً بَنِي بَأْسٍ مِنْ صُرْعَةَ وَمِنْ أَشْتَأُولَ لِتَجَسُّسِ الأَرْضِ وَفَحْصِهَا. وَقَالُوا لَهُمُ: اذْهَبُوا افْحَصُوا الأَرْضَ. فَجَاءُوا إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ إِلَى بَيْتِ مِيخَا وَبَاتُوا هُنَاكَ.

וַיִּשְׁלְח֣וּ בְנֵי דָ֣ן מִֽמִּשְׁפַּחְתָּ֡ם חֲמִשָּׁ֣ה אֲנָשִׁ֣ים מִקְצוֹתָם֩ אֲנָשִׁ֨ים בְּנֵי חַ֜יִל מִצָּרְעָ֣ה וּמֵֽאֶשְׁתָּאֹ֗ל לְרַגֵּ֤ל הָאָ֙רֶץ֙ וּלְחָקְרָ֔הּ וַיֹּאמְר֣וּ אֲלֵהֶ֔ם לְכ֖וּ חִקְר֣וּ הָאָ֑רֶץ וַיָּבֹ֤אוּ הַר אֶפְרַ֙יִם֙ עַד בֵּ֣ית מִיכָ֔ה וַיָּלִ֖ינוּ שָֽׁם

القضاة 18: 13 Jdg.18.13

وَعَبَرُوا مِنْ هُنَاكَ إِلَى جَبَلِ أَفْرَايِمَ وَجَاءُوا إِلَى بَيْتِ مِيخَا.

וַיַּעַבְר֥וּ מִשָּׁ֖ם הַר אֶפְרָ֑יִם וַיָּבֹ֖אוּ עַד בֵּ֥ית מִיכָֽה

القضاة 19: 1 Jdg.19.1

وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ حِينَ لَمْ يَكُنْ مَلِكٌ فِي إِسْرَائِيلَ، كَانَ رَجُلٌ لاَوِيٌّ مُتَغَرِّبًا فِي عِقَابِ جَبَلِ أَفْرَايِمَ، فَاتَّخَذَ لَهُ امْرَأَةً سُرِّيَّةً مِنْ بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا.

וַיְהִי֙ הָהֵ֔ם בַּיָּמִ֣ים אֵ֣ין וּמֶ֖לֶךְ בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיְהִ֣י אִ֣ישׁ לֵוִ֗י גָּ֚ר בְּיַרְכְּתֵ֣י הַר אֶפְרַ֔יִם וַיִּֽקַּֽח לוֹ֙ אִשָּׁ֣ה פִילֶ֔גֶשׁ מִבֵּ֥ית לֶ֖חֶם יְהוּדָֽה

القضاة 19: 16 Jdg.19.16

وَإِذَا بِرَجُل شَيْخٍ جَاءَ مِنْ شُغْلِهِ مِنَ الْحَقْلِ عِنْدَ الْمَسَاءِ. وَالرَّجُلُ مِنْ جَبَلِ أَفْرَايِمَ، وَهُوَ غَرِيبٌ فِي جِبْعَةَ، وَرِجَالُ الْمَكَانِ بَنْيَامِينِيُّونَ.

וְהִנֵּ֣ה אִ֣ישׁ זָקֵ֗ן בָּ֣א מִֽן מַעֲשֵׂ֤הוּ מִן הַשָּׂדֶה֙ בָּעֶ֔רֶב וְהָאִישׁ֙ מֵהַ֣ר אֶפְרַ֔יִם וְהוּא גָ֖ר בַּגִּבְעָ֑ה וְאַנְשֵׁ֥י הַמָּק֖וֹם בְּנֵ֥י;יְמִינִֽי

القضاة 19: 18 Jdg.19.18

فَقَالَ لَهُ: نَحْنُ عَابِرُونَ مِنْ بَيْتِ يَهُوذَا إِلَى عِقَابِ جَبَلِ أَفْرَايِمَ. أَنَا مِنْ هُنَاكَ، وَقَدْ ذَهَبْتُ إِلَى بَيْتِ لَحْمِ يَهُوذَا، وَأَنَا ذَاهِبٌ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ وَلَيْسَ أَحَدٌ يَضُمُّنِي إِلَى الْبَيْتِ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו אֲנַ֜חְנוּ עֹבְרִ֨ים מִבֵּֽית לֶ֣חֶם יְהוּדָה֮ עַד יַרְכְּתֵ֣י הַר אֶפְרַיִם֒ אָנֹ֔כִי מִשָּׁ֣ם וָאֵלֵ֕ךְ עַד בֵּ֥ית לֶ֖חֶם יְהוּדָ֑ה אֲנִ֣י הֹלֵ֔ךְ בֵּ֤ית יְהוָה֙ וְאֵ֣ין אִ֔ישׁ מְאַסֵּ֥ף;אוֹתִ֖י הַבָּֽיְתָה

صموئيل الأول 1: 1 1Sa.1.1

كَانَ رَجُلٌ مِنْ رَامَتَايِمَ صُوفِيمَ مِنْ جَبَلِ أَفْرَايِمَ اسْمُهُ أَلْقَانَةُ بْنُ يَرُوحَامَ بْنِ أَلِيهُوَ بْنِ تُوحُوَ بْنِ صُوفٍ. هُوَ أَفْرَايِمِيٌّ.

וַיְהִי֩ אִ֨ישׁ;אֶחָ֜ד מִן הָרָמָתַ֛יִם צוֹפִ֖ים מֵהַ֣ר אֶפְרָ֑יִם וּשְׁמ֡וֹ אֶ֠לְקָנָה בֶּן יְרֹחָ֧ם בֶּן אֱלִיה֛וּא בֶּן תֹּ֥חוּ בֶן צ֖וּף אֶפְרָתִֽי

صموئيل الأول 9: 4 1Sa.9.4

فَعَبَرَ فِي جَبَلِ أَفْرَايِمَ، ثُمَّ عَبَرَ فِي أَرْضِ شَلِيشَةَ فَلَمْ يَجِدْهَا. ثُمَّ عَبَرَا فِي أَرْضِ شَعَلِيمَ فَلَمْ تُوجَدْ. ثُمَّ عَبَرَا فِي أَرْضِ بَنْيَامِينَ فَلَمْ يَجِدَاهَا.

וַיַּעֲבֹ֧ר בְּהַר אֶפְרַ֛יִם וַיַּעֲבֹ֥ר בְּאֶֽרֶץ שָׁלִ֖שָׁה וְלֹ֣א מָצָ֑אוּ וַיַּעַבְר֤וּ בְאֶֽרֶץ שַׁעֲלִים֙ וָאַ֔יִן וַיַּעֲבֹ֥ר בְּאֶֽרֶץ יְמִינִ֖י מָצָֽאוּ;וְלֹ֥א

صموئيل الأول 13: 2 1Sa.13.2

وَاخْتَارَ شَاوُلُ لِنَفْسِهِ ثَلاَثَةَ آلاَفٍ مِنْ إِسْرَائِيلَ، فَكَانَ أَلْفَانِ مَعَ شَاوُلَ فِي مِخْمَاسَ وَفِي جَبَلِ بَيْتِ إِيلَ، وَأَلْفٌ كَانَ مَعَ يُونَاثَانَ فِي جِبْعَةِ بَنْيَامِينَ. وَأَمَّا بَقِيَّةُ الشَّعْبِ فَأَرْسَلَهُمْ كُلَّ وَاحِدٍ إِلَى خَيْمَتِهِ.

וַיִּבְחַר שָׁא֜וּל ל֨וֹ שְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִים֮ מִיִּשְׂרָאֵל֒ וַיִּהְי֨וּ אַלְפַּ֗יִם עִם שָׁא֜וּל בְּמִכְמָשׂ֙ וּבְהַ֣ר בֵּֽית אֵ֔ל וְאֶ֗לֶף הָיוּ֙ עִם י֣וֹנָתָ֔ן בְּגִבְעַ֖ת בִּנְיָמִ֑ין וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם שִׁלַּ֖ח אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (544 آية)