הָיָה (H1961) - hâyâh | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 11: 20 1Ki.11.20

فَوَلَدَتْ لَهُ أُخْتُ تَحْفَنِيسَ جَنُوبَثَ ابْنَهُ، وَفَطَمَتْهُ تَحْفَنِيسُ فِي وَسَطِ بَيْتِ فِرْعَوْنَ. وَكَانَ جَنُوبَثُ فِي بَيْتِ فِرْعَوْنَ بَيْنَ بَنِي فِرْعَوْنَ.

וַתֵּ֨לֶד ל֜וֹ אֲח֣וֹת תַּחְפְּנֵ֗יס גְּנֻבַ֣ת בְּנ֔וֹ וַתִּגְמְלֵ֣הוּ תַחְפְּנֵ֔ס בְּת֖וֹךְ בֵּ֣ית פַּרְעֹ֑ה וַיְהִ֤י גְנֻבַת֙ בֵּ֣ית פַּרְעֹ֔ה בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י פַרְעֹֽה

الملوك الأول 11: 24 1Ki.11.24

فَجَمَعَ إِلَيْهِ رِجَالاً فَصَارَ رَئِيسَ غُزَاةٍ عِنْدَ قَتْلِ دَاوُدَ إِيَّاهُمْ، فَانْطَلَقُوا إِلَى دِمَشْقَ وَأَقَامُوا بِهَا وَمَلَكُوا فِي دِمَشْقَ.

וַיִּקְבֹּ֤ץ עָלָיו֙ אֲנָשִׁ֔ים וַיְהִ֣י שַׂר גְּד֔וּד בַּהֲרֹ֥ג דָּוִ֖ד אֹתָ֑ם וַיֵּלְכ֤וּ דַמֶּ֙שֶׂק֙ וַיֵּ֣שְׁבוּ בָ֔הּ וַֽיִּמְלְכ֖וּ בְּדַמָּֽשֶׂק

الملوك الأول 11: 25 1Ki.11.25

وَكَانَ خَصْمًا لإِسْرَائِيلَ كُلَّ أَيَّامِ سُلَيْمَانَ، مَعَ شَرِّ هَدَدَ. فَكَرِهَ إِسْرَائِيلَ، وَمَلَكَ عَلَى أَرَامَ.

וַיְהִ֨י שָׂטָ֤ן לְיִשְׂרָאֵל֙ כָּל יְמֵ֣י שְׁלֹמֹ֔ה וְאֶת הָרָעָ֖ה הֲדָ֑ד וַיָּ֙קָץ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּמְלֹ֖ךְ עַל אֲרָֽם

الملوك الأول 11: 29 1Ki.11.29

وَكَانَ فِي ذلِكَ الزَّمَانِ لَمَّا خَرَجَ يَرُبْعَامُ مِنْ أُورُشَلِيمَ، أَنَّهُ لاَقَاهُ أَخِيَّا الشِّيلُونِيُّ النَّبِيُّ فِي الطَّرِيقِ وَهُوَ لاَبِسٌ رِدَاءً جَدِيدًا، وَهُمَا وَحْدَهُمَا فِي الْحَقْلِ.

וַֽיְהִי֙ בָּעֵ֣ת;הַהִ֔יא יָצָ֣א וְיָֽרָבְעָ֖ם מִירוּשָׁלִָ֑ם וַיִּמְצָ֣א;אֹת֡וֹ אֲחִיָּה֩ הַשִּׁילֹנִ֨י הַנָּבִ֜יא בַּדֶּ֗רֶךְ וְה֤וּא מִתְכַּסֶּה֙ בְּשַׂלְמָ֣ה חֲדָשָׁ֔ה וּשְׁנֵיהֶ֥ם לְבַדָּ֖ם בַּשָּׂדֶֽה

الملوك الأول 11: 32 1Ki.11.32

وَيَكُونُ لَهُ سِبْطٌ وَاحِدٌ مِنْ أَجْلِ عَبْدِي دَاوُدَ وَمِنْ أَجْلِ أُورُشَلِيمَ الْمَدِينَةِ الَّتِي اخْتَرْتُهَا مِنْ كُلِّ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ،

יִֽהְיֶה לּ֑וֹ וְהַשֵּׁ֥בֶט הָאֶחָ֖ד לְמַ֣עַן עַבְדִּ֣י דָוִ֗ד וּלְמַ֙עַן֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם הָעִיר֙ אֲשֶׁ֣ר בָּחַ֣רְתִּי;בָ֔הּ מִכֹּ֖ל שִׁבְטֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 11: 37 1Ki.11.37

وَآخُذُكَ فَتَمْلِكُ حَسَبَ كُلِّ مَا تَشْتَهِي نَفْسُكَ، وَتَكُونُ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ.

וְאֹתְךָ֣;אֶקַּ֔ח וּמָ֣לַכְתָּ֔ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר תְּאַוֶּ֖ה נַפְשֶׁ֑ךָ וְהָיִ֥יתָ מֶּ֖לֶךְ עַל יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 11: 38 1Ki.11.38

فَإِذَا سَمِعْتَ لِكُلِّ مَا أُوصِيكَ بِهِ، وَسَلَكْتَ فِي طُرُقِي، وَفَعَلْتَ مَا هُوَ مُسْتَقِيمٌ فِي عَيْنَيَّ، وَحَفِظْتَ فَرَائِضِي وَوَصَايَايَ كَمَا فَعَلَ دَاوُدُ عَبْدِي، أَكُونُ مَعَكَ وَأَبْنِي لَكَ بَيْتًا آمِنًا كَمَا بَنَيْتُ لِدَاوُدَ، وَأُعْطِيكَ إِسْرَائِيلَ.

וְהָיָ֗ה;אִם תִּשְׁמַע֮ כָּל אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּךָ֒ וְהָלַכְתָּ֣ בִדְרָכַ֗י וְעָשִׂ֨יתָ הַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינַי֙ לִשְׁמ֤וֹר חֻקּוֹתַי֙ וּמִצְוֹתַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה דָּוִ֣ד עַבְדִּ֑י וְהָיִ֣יתִי עִמָּ֗ךְ וּבָנִ֨יתִי לְךָ֤ בַֽיִת נֶאֱמָן֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בָּנִ֣יתִי לְדָוִ֔ד וְנָתַתִּ֥י;לְךָ֖ יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 11: 38 1Ki.11.38

فَإِذَا سَمِعْتَ لِكُلِّ مَا أُوصِيكَ بِهِ، وَسَلَكْتَ فِي طُرُقِي، وَفَعَلْتَ مَا هُوَ مُسْتَقِيمٌ فِي عَيْنَيَّ، وَحَفِظْتَ فَرَائِضِي وَوَصَايَايَ كَمَا فَعَلَ دَاوُدُ عَبْدِي، أَكُونُ مَعَكَ وَأَبْنِي لَكَ بَيْتًا آمِنًا كَمَا بَنَيْتُ لِدَاوُدَ، وَأُعْطِيكَ إِسْرَائِيلَ.

וְהָיָ֗ה;אִם תִּשְׁמַע֮ כָּל אֲשֶׁ֣ר אֲצַוֶּךָ֒ וְהָלַכְתָּ֣ בִדְרָכַ֗י וְעָשִׂ֨יתָ הַיָּשָׁ֤ר בְּעֵינַי֙ לִשְׁמ֤וֹר חֻקּוֹתַי֙ וּמִצְוֹתַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה דָּוִ֣ד עַבְדִּ֑י וְהָיִ֣יתִי עִמָּ֗ךְ וּבָנִ֨יתִי לְךָ֤ בַֽיִת נֶאֱמָן֙ כַּאֲשֶׁ֣ר בָּנִ֣יתִי לְדָוִ֔ד וְנָתַתִּ֥י;לְךָ֖ יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 11: 40 1Ki.11.40

وَطَلَبَ سُلَيْمَانُ قَتْلَ يَرُبْعَامَ، فَقَامَ يَرُبْعَامُ وَهَرَبَ إِلَى مِصْرَ إِلَى شِيشَقَ مَلِكِ مِصْرَ. وَكَانَ فِي مِصْرَ إِلَى وَفَاةِ سُلَيْمَانَ.

וַיְבַקֵּ֥שׁ שְׁלֹמֹ֖ה לְהָמִ֣ית יָרָבְעָ֑ם וַיָּ֣קָם יָרָבְעָ֗ם וַיִּבְרַ֤ח מִצְרַ֙יִם֙ אֶל שִׁישַׁ֣ק מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וַיְהִ֥י בְמִצְרַ֖יִם עַד מ֥וֹת שְׁלֹמֹֽה

الملوك الأول 12: 2 1Ki.12.2

وَلَمَّا سَمِعَ يَرُبْعَامُ بْنُ نَبَاطَ وَهُوَ بَعْدُ فِي مِصْرَ، لأَنَّهُ هَرَبَ مِنْ وَجْهِ سُلَيْمَانَ الْمَلِكِ، وَأَقَامَ يَرُبْعَامُ فِي مِصْرَ،

וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֣עַ יָרָבְעָ֣ם בֶּן נְבָ֗ט וְהוּא֙ עוֹדֶ֣נּוּ בְמִצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֣ר בָּרַ֔ח מִפְּנֵ֖י שְׁלֹמֹ֑ה הַמֶּ֣לֶךְ וַיֵּ֥שֶׁב יָרָבְעָ֖ם בְּמִצְרָֽיִם

الملوك الأول 12: 6 1Ki.12.6

فَاسْتَشَارَ الْمَلِكُ رَحُبْعَامُ الشُّيُوخَ الَّذِينَ كَانُوا يَقِفُونَ أَمَامَ سُلَيْمَانَ أَبِيهِ وَهُوَ حَيٌّ، قَائِلاً: كَيْفَ تُشِيرُونَ أَنْ أَرُدَّ جَوَابًا إِلَى هذَا الشَّعْبِ.

וַיִּוָּעַ֞ץ הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם הַזְּקֵנִים֙ אֲשֶׁר הָי֣וּ עֹמְדִ֗ים פְּנֵי֙ שְׁלֹמֹ֣ה אָבִ֔יו בִּֽהְיֹת֥וֹ חַ֖י לֵאמֹ֑ר אֵ֚יךְ נֽוֹעָצִ֔ים;אַתֶּ֣ם לְהָשִׁ֥יב דָּבָֽר הַזֶּ֖ה הָֽעָם

الملوك الأول 12: 6 1Ki.12.6

فَاسْتَشَارَ الْمَلِكُ رَحُبْعَامُ الشُّيُوخَ الَّذِينَ كَانُوا يَقِفُونَ أَمَامَ سُلَيْمَانَ أَبِيهِ وَهُوَ حَيٌّ، قَائِلاً: كَيْفَ تُشِيرُونَ أَنْ أَرُدَّ جَوَابًا إِلَى هذَا الشَّعْبِ.

וַיִּוָּעַ֞ץ הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם הַזְּקֵנִים֙ אֲשֶׁר הָי֣וּ עֹמְדִ֗ים פְּנֵי֙ שְׁלֹמֹ֣ה אָבִ֔יו בִּֽהְיֹת֥וֹ חַ֖י לֵאמֹ֑ר אֵ֚יךְ נֽוֹעָצִ֔ים;אַתֶּ֣ם לְהָשִׁ֥יב דָּבָֽר הַזֶּ֖ה הָֽעָם

الملوك الأول 12: 7 1Ki.12.7

فَكَلَّمُوهُ قَائِلِينَ: إِنْ صِرْتَ الْيَوْمَ عَبْدًا لِهذَا الشَّعْبِ وَخَدَمْتَهُمْ وَأَجَبْتَهُمْ وَكَلَّمْتَهُمْ كَلاَمًا حَسَنًا، يَكُونُونَ لَكَ عَبِيدًا كُلَّ الأَيَّامِ.

וַיְדַבְּר֨וּ;אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר אִם תִּֽהְיֶה הַ֠יּוֹם עֶ֜בֶד הַזֶּה֙ לָעָ֤ם וַֽעֲבַדְתָּ֔ם וַעֲנִיתָ֕ם וְדִבַּרְתָּ֥;אֲלֵיהֶ֖ם דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים וְהָי֥וּ לְךָ֛ עֲבָדִ֖ים כָּל הַיָּמִֽים

الملوك الأول 12: 7 1Ki.12.7

فَكَلَّمُوهُ قَائِلِينَ: إِنْ صِرْتَ الْيَوْمَ عَبْدًا لِهذَا الشَّعْبِ وَخَدَمْتَهُمْ وَأَجَبْتَهُمْ وَكَلَّمْتَهُمْ كَلاَمًا حَسَنًا، يَكُونُونَ لَكَ عَبِيدًا كُلَّ الأَيَّامِ.

וַיְדַבְּר֨וּ;אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר אִם תִּֽהְיֶה הַ֠יּוֹם עֶ֜בֶד הַזֶּה֙ לָעָ֤ם וַֽעֲבַדְתָּ֔ם וַעֲנִיתָ֕ם וְדִבַּרְתָּ֥;אֲלֵיהֶ֖ם דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים וְהָי֥וּ לְךָ֛ עֲבָדִ֖ים כָּל הַיָּמִֽים

الملوك الأول 12: 15 1Ki.12.15

وَلَمْ يَسْمَعِ الْمَلِكُ لِلشَّعْبِ، لأَنَّ السَّبَبَ كَانَ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ لِيُقِيمَ كَلاَمَهُ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ عَنْ يَدِ أَخِيَّا الشِّيلُونِيِّ إِلَى يَرُبْعَامَ بْنِ نَبَاطَ.

וְלֹֽא שָׁמַ֥ע הַמֶּ֖לֶךְ אֶל;הָעָ֑ם כִּֽי סִבָּה֙ הָיְתָ֤ה מֵעִ֣ם יְהוָ֔ה לְמַ֜עַן;הָקִ֣ים דְּבָר֗וֹ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר יְהוָה֙ בְּיַד֙ אֲחִיָּ֣ה הַשִּׁילֹנִ֔י אֶל יָרָבְעָ֖ם בֶּן נְבָֽט

الملوك الأول 12: 20 1Ki.12.20

وَلَمَّا سَمِعَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ بِأَنَّ يَرُبْعَامَ قَدْ رَجَعَ، أَرْسَلُوا فَدَعَوْهُ إِلَى الْجَمَاعَةِ، وَمَلَّكُوهُ عَلَى جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ. لَمْ يَتْبَعْ بَيْتَ دَاوُدَ إِلاَّ سِبْطُ يَهُوذَا وَحْدَهُ.

וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֤עַ כָּל יִשְׂרָאֵל֙ כִּֽי יָרָבְעָ֔ם שָׁ֣ב וַֽיִּשְׁלְח֗וּ וַיִּקְרְא֤וּ;אֹתוֹ֙ אֶל הָ֣עֵדָ֔ה וַיַּמְלִ֥יכוּ;אֹת֖וֹ עַל כָּל יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א הָיָה֙;אַחֲרֵ֣י בֵית דָּוִ֔ד זוּלָתִ֥י שֵֽׁבֶט יְהוּדָ֖ה לְבַדּֽוֹ

الملوك الأول 12: 20 1Ki.12.20

وَلَمَّا سَمِعَ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ بِأَنَّ يَرُبْعَامَ قَدْ رَجَعَ، أَرْسَلُوا فَدَعَوْهُ إِلَى الْجَمَاعَةِ، وَمَلَّكُوهُ عَلَى جَمِيعِ إِسْرَائِيلَ. لَمْ يَتْبَعْ بَيْتَ دَاوُدَ إِلاَّ سِبْطُ يَهُوذَا وَحْدَهُ.

וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֤עַ כָּל יִשְׂרָאֵל֙ כִּֽי יָרָבְעָ֔ם שָׁ֣ב וַֽיִּשְׁלְח֗וּ וַיִּקְרְא֤וּ;אֹתוֹ֙ אֶל הָ֣עֵדָ֔ה וַיַּמְלִ֥יכוּ;אֹת֖וֹ עַל כָּל יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֤א הָיָה֙;אַחֲרֵ֣י בֵית דָּוִ֔ד זוּלָתִ֥י שֵֽׁבֶט יְהוּדָ֖ה לְבַדּֽוֹ

الملوك الأول 12: 22 1Ki.12.22

وَكَانَ كَلاَمُ اللهِ إِلَى شِمَعْيَا رَجُلِ اللهِ قَائِلاً:

וַיְהִי֙ דְּבַ֣ר הָֽאֱלֹהִ֔ים אֶל שְׁמַעְיָ֥ה אִישׁ הָאֱלֹהִ֖ים לֵאמֹֽר

الملوك الأول 12: 24 1Ki.12.24

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَصْعَدُوا وَلاَ تُحَارِبُوا إِخْوَتَكُمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ. ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ، لأَنَّ مِنْ عِنْدِي هذَا الأَمْرَ. فَسَمِعُوا لِكَلاَمِ الرَّبِّ وَرَجَعُوا لِيَنْطَلِقُوا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹֽא תַעֲלוּ֩ וְלֹא תִלָּ֨חֲמ֜וּן אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְבֵית֔וֹ כִּ֧י מֵאִתִּ֛י נִהְיָ֖ה;הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַיִּשְׁמְעוּ֙ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֥בוּ לָלֶ֖כֶת כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה

الملوك الأول 12: 30 1Ki.12.30

وَكَانَ هذَا الأَمْرُ خَطِيَّةً. وَكَانَ الشَّعْبُ يَذْهَبُونَ إِلَى أَمَامِ أَحَدِهِمَا حَتَّى إِلَى دَانَ.

וַיְהִ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר לְחַטָּ֑את הָעָ֛ם וַיֵּלְכ֥וּ לִפְנֵ֥י הָאֶחָ֖ד עַד דָּֽן

الملوك الأول 12: 31 1Ki.12.31

وَبَنَى بَيْتَ الْمُرْتَفَعَاتِ، وَصَيَّرَ كَهَنَةً مِنْ أَطْرَافِ الشَّعْبِ لَمْ يَكُونُوا مِنْ بَنِي لاَوِي.

וַיַּ֖עַשׂ בֵּ֣ית בָּמ֑וֹת וַיַּ֤עַשׂ כֹּֽהֲנִים֙ מִקְצ֣וֹת הָעָ֔ם לֹֽא הָי֖וּ מִבְּנֵ֥י לֵוִֽי

الملوك الأول 13: 4 1Ki.13.4

فَلَمَّا سَمِعَ الْمَلِكُ كَلاَمَ رَجُلِ اللهِ الَّذِي نَادَى نَحْوَ الْمَذْبَحِ فِي بَيْتِ إِيلَ، مَدَّ يَرُبْعَامُ يَدَهُ عَنِ الْمَذْبَحِ قَائِلاً: أَمْسِكُوهُ. فَيَبِسَتْ يَدُهُ الَّتِي مَدَّهَا نَحْوَهُ وَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّهَا إِلَيْهِ.

וַיְהִי֩ כִשְׁמֹ֨עַ הַמֶּ֜לֶךְ דְּבַ֣ר אִישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א עַל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בְּבֵֽית אֵ֔ל וַיִּשְׁלַ֨ח יָרָבְעָ֧ם יָד֛וֹ מֵעַ֥ל הַמִּזְבֵּ֖חַ לֵאמֹ֣ר תִּפְשֻׂ֑הוּ וַתִּיבַ֤שׁ יָדוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר שָׁלַ֣ח עָלָ֔יו וְלֹ֥א יָכֹ֖ל לַהֲשִׁיבָ֥הּ אֵלָֽיו

الملوك الأول 13: 6 1Ki.13.6

فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِرَجُلِ اللهِ: تَضَرَّعْ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ إِلهِكَ وَصَلِّ مِنْ أَجْلِي فَتَرْجعَ يَدِي إِلَيَّ. فَتَضَرَّعَ رَجُلُ اللهِ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ فَرَجَعَتْ يَدُ الْمَلِكِ إِلَيْهِ وَكَانَتْ كَمَا فِي الأَوَّلِ.

וַיַּ֨עַן הַמֶּ֜לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים חַל;נָ֞א פְּנֵ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ וְהִתְפַּלֵּ֣ל בַּעֲדִ֔י וְתָשֹׁ֥ב יָדִ֖י אֵלָ֑י וַיְחַ֤ל אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתָּ֤שָׁב יַד הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵלָ֔יו וַתְּהִ֖י כְּבָרִֽאשֹׁנָֽה

الملوك الأول 13: 20 1Ki.13.20

وَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عَلَى الْمَائِدَةِ كَانَ كَلاَمُ الرَّبِّ إِلَى النَّبِيِّ الَّذِي أَرْجَعَهُ،

וַיְהִ֕י הֵ֥ם יֹשְׁבִ֖ים אֶל הַשֻּׁלְחָ֑ן וַֽיְהִי֙ דְּבַר יְהוָ֔ה אֶל הַנָּבִ֖יא אֲשֶׁ֥ר הֱשִׁיבֽוֹ

الملوك الأول 13: 20 1Ki.13.20

وَبَيْنَمَا هُمَا جَالِسَانِ عَلَى الْمَائِدَةِ كَانَ كَلاَمُ الرَّبِّ إِلَى النَّبِيِّ الَّذِي أَرْجَعَهُ،

וַיְהִ֕י הֵ֥ם יֹשְׁבִ֖ים אֶל הַשֻּׁלְחָ֑ן וַֽיְהִי֙ דְּבַר יְהוָ֔ה אֶל הַנָּבִ֖יא אֲשֶׁ֥ר הֱשִׁיבֽוֹ

الملوك الأول 13: 23 1Ki.13.23

ثُمَّ بَعْدَمَا أَكَلَ خُبْزًا وَبَعْدَ أَنْ شَرِبَ شَدَّ لَهُ عَلَى الْحِمَار،ِ أَيْ لِلنَّبِيِّ الَّذِي أَرْجَعَهُ،

וַיְהִ֗י אַחֲרֵ֛י אָכְל֥וֹ לֶ֖חֶם וְאַחֲרֵ֣י שְׁתוֹת֑וֹ וַיַּחֲבָשׁ ל֣וֹ הַחֲמ֔וֹר לַנָּבִ֖יא אֲשֶׁ֥ר הֱשִׁיבֽוֹ

الملوك الأول 13: 24 1Ki.13.24

وَانْطَلَقَ. فَصَادَفَهُ أَسَدٌ فِي الطَّرِيقِ وَقَتَلَهُ. وَكَانَتْ جُثَّتُهُ مَطْرُوحَةً فِي الطَّرِيقِ وَالْحِمَارُ وَاقِفٌ بِجَانِبِهَا وَالأَسَدُ وَاقِفٌ بِجَانِبِ الْجُثَّةِ.

וַיֵּ֕לֶךְ וַיִּמְצָאֵ֧הוּ אַרְיֵ֛ה בַּדֶּ֖רֶךְ וַיְמִיתֵ֑הוּ וַתְּהִ֤י נִבְלָתוֹ֙ מֻשְׁלֶ֣כֶת בַּדֶּ֔רֶךְ וְהַחֲמוֹר֙ עֹמֵ֣ד אֶצְלָ֔הּ וְהָ֣אַרְיֵ֔ה עֹמֵ֖ד אֵ֥צֶל הַנְּבֵלָֽה

الملوك الأول 13: 31 1Ki.13.31

وَبَعْدَ دَفْنِهِ إِيَّاهُ كَلَّمَ بَنِيهِ قَائِلاً: عِنْدَ وَفَاتِي ادْفِنُونِي فِي الْقَبْرِ الَّذِي دُفِنَ فِيهِ رَجُلُ اللهِ. بِجَانِبِ عِظَامِهِ ضَعُوا عِظَامِي.

וַיְהִי֮;אַחֲרֵ֣י קָבְר֣וֹ אֹתוֹ֒ וַיֹּ֤אמֶר בָּנָיו֙ לֵאמֹ֔ר בְּמוֹתִי֙ וּקְבַרְתֶּ֣ם;אֹתִ֔י בַּקֶּ֕בֶר אֲשֶׁ֛ר קָב֣וּר בּ֑וֹ אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים אֵ֚צֶל עַצְמֹתָ֔יו הַנִּ֖יחוּ עַצְמֹתָֽי

الملوك الأول 13: 32 1Ki.13.32

لأَنَّهُ تَمَامًا سَيَتِمُّ الْكَلاَمُ الَّذِي نَادَى بِهِ بِكَلاَمِ الرَّبِّ نَحْوَ الْمَذْبَحِ الَّذِي فِي بَيْتِ إِيلَ، وَنَحْوَ جَمِيعِ بُيُوتِ الْمُرْتَفَعَاتِ الَّتِي فِي مُدُنِ السَّامِرَةِ.

כִּי֩ הָיֹ֨ה יִהְיֶ֜ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ בִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ אֲשֶׁ֣ר בְּבֵֽית אֵ֑ל וְעַל֙ כָּל בָּתֵּ֣י הַבָּמ֔וֹת אֲשֶׁ֖ר בְּעָרֵ֥י שֹׁמְרֽוֹן

الملوك الأول 13: 32 1Ki.13.32

لأَنَّهُ تَمَامًا سَيَتِمُّ الْكَلاَمُ الَّذِي نَادَى بِهِ بِكَلاَمِ الرَّبِّ نَحْوَ الْمَذْبَحِ الَّذِي فِي بَيْتِ إِيلَ، وَنَحْوَ جَمِيعِ بُيُوتِ الْمُرْتَفَعَاتِ الَّتِي فِي مُدُنِ السَّامِرَةِ.

כִּי֩ הָיֹ֨ה יִהְיֶ֜ה הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ בִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ אֲשֶׁ֣ר בְּבֵֽית אֵ֑ל וְעַל֙ כָּל בָּתֵּ֣י הַבָּמ֔וֹת אֲשֶׁ֖ר בְּעָרֵ֥י שֹׁמְרֽוֹן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (3489 آية)