المعنى المختصر للكلمة
dâniyel:
Danijel, the Hebrew prophet
اللفظ الأصلي
דָּנִיֵּאל
نوع الكلمة
Proper Noun Masculine
طريقة النطق
dâniyel
(daw-nee-yale)
تكرار الورود في الكتاب
57
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
Danijel, the Hebrew prophet
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Daniel
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
דָּנִיֵּ֣אל (4×)
דָּנִיֵּ֥אל (3×)
לְדָנִיֵּ֗אל (2×)
לְדָנִיֵּ֖אל (2×)
לְדָנִיֵּ֔אל (2×)
לְדָ֣נִיֵּ֔אל (2×)
דָּנִיֵּ֜אל (2×)
דָּֽנִיֵּאל֙ (2×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (57 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
عزرا 8: 2
Ezr.8.2
مِنْ بَنِي فِينَحَاسَ: جِرْشُومُ. مِنْ بَنِي إِيثَامَارَ: دَانِيَالُ. مِنْ بَنِي دَاوُدَ: حَطُّوشُ.
מִבְּנֵ֤י פִֽינְחָס֙ גֵּֽרְשֹׁ֔ם מִבְּנֵ֥י אִיתָמָ֖ר דָּנִיֵּ֑אל מִבְּנֵ֥י דָוִ֖יד חַטּֽוּשׁ
حزقيال 14: 14
Ezk.14.14
وَكَانَ فِيهَا هؤُلاَءِ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ: نُوحٌ وَدَانِيآلُ وَأَيُّوبُ، فَإِنَّهُمْ إِنَّمَا يُخَلِّصُونَ أَنْفُسَهُمْ بِبِرِّهِمْ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְ֠הָיוּ בְּתוֹכָ֔הּ הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים שְׁלֹ֨שֶׁת נֹ֖חַ דָּנִיֵּ֣אל וְאִיּ֑וֹב הֵ֤מָּה יְנַצְּל֣וּ נַפְשָׁ֔ם בְצִדְקָתָם֙ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 14: 20
Ezk.14.20
وَفِي وَسْطِهَا نُوحٌ وَدَانِيآلُ وَأَيُّوبُ، فَحَيٌّ أَنَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ، إِنَّهُمْ لاَ يُخَلِّصُونَ ابْنًا وَلاَ ابْنَةً. إِنَّمَا يُخَلِّصُونَ أَنْفُسَهُمْ بِبِرِّهِمْ.
בְּתוֹכָהּ֒ וְנֹ֨חַ דָּנִיֵּ֣אל וְאִיּוֹב֮ חַי אָ֗נִי נְאֻם֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אִם יַצִּ֑ילוּ בֵּ֥ן אִם בַּ֖ת הֵ֥מָּה יַצִּ֥ילוּ נַפְשָֽׁם בְצִדְקָתָ֖ם
حزقيال 28: 3
Ezk.28.3
هَا أَنْتَ أَحْكَمُ مِنْ دَانِيآلَ. سِرٌّ مَا لاَ يَخْفَى عَلَيْكَ.
הִנֵּ֥ה אַתָּ֖ה חָכָ֛ם מִדָּֽנִיֵּ֑אל סָת֖וּם כָּל לֹ֥א עֲמָמֽוּךָ
دانيال 2: 13
Dan.2.13
فَخَرَجَ الأَمْرُ، وَكَانَ الْحُكَمَاءُ يُقْتَلُونَ. فَطَلَبُوا دَانِيآلَ وَأَصْحَابَهُ لِيَقْتُلُوهُمْ.
נֶפְקַ֔ת וְדָתָ֣א וְחַכִּֽימַיָּ֖א מִֽתְקַטְּלִ֑ין וּבְע֛וֹ דָּנִיֵּ֥אל וְחַבְר֖וֹהִי לְהִתְקְטָלָֽה
دانيال 2: 14
Dan.2.14
حِينَئِذٍ أَجَابَ دَانِيآلُ بِحِكْمَةٍ وَعَقْل لأَرْيُوخَ رَئِيسِ شُرَطِ الْمَلِكِ الَّذِي خَرَجَ لِيَقْتُلَ حُكَمَاءَ بَابِلَ.
בֵּאדַ֣יִן הֲתִיב֙ דָּנִיֵּ֗אל עֵטָ֣א וּטְעֵ֔ם לְאַרְי֕וֹךְ רַב טַבָּחַיָּ֖א מַלְכָּ֑א דִּ֚י נְפַ֣ק לְקַטָּלָ֔ה לְחַכִּימֵ֖י בָּבֶֽל
دانيال 2: 15
Dan.2.15
أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.
עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע
دانيال 2: 16
Dan.2.16
فَدَخَلَ دَانِيآلُ وَطَلَبَ مِنَ الْمَلِكِ أَنْ يُعْطِيَهُ وَقْتًا فَيُبَيِّنُ لِلْمَلِكِ التَّعْبِيرَ.
עַ֖ל וְדָ֣נִיֵּ֔אל וּבְעָ֣ה מִן מַלְכָּ֑א דִּ֚י יִנְתֵּן;לֵ֔הּ זְמָ֣ן לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא וּפִשְׁרָ֖א
دانيال 2: 17
Dan.2.17
حِينَئِذٍ مَضَى دَانِيآلُ إِلَى بَيْتِهِ، وَأَعْلَمَ حَنَنْيَا وَمِيشَائِيلَ وَعَزَرْيَا أَصْحَابَهُ بِالأَمْرِ،
אֱדַ֥יִן אֲזַ֑ל דָּֽנִיֵּ֖אל לְבַיְתֵ֣הּ הוֹדַֽע וְ֠לַחֲנַנְיָה מִֽישָׁאֵ֧ל וַעֲזַרְיָ֛ה חַבְר֖וֹהִי מִלְּתָ֥א
دانيال 2: 18
Dan.2.18
لِيَطْلُبُوا الْمَرَاحِمَ مِنْ قِبَلِ إِلهِ السَّمَاوَاتِ مِنْ جِهَةِ هذَا السِّرِّ، لِكَيْ لاَ يَهْلِكَ دَانِيآلُ وَأَصْحَابُهُ مَعَ سَائِرِ حُكَمَاءِ بَابِلَ.
לְמִבְעֵא֙ וְרַחֲמִ֗ין מִן קֳדָם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א עַל דְּנָ֑ה רָזָ֖ה דִּ֣י לָ֤א יְהֹֽבְדוּן֙ דָּנִיֵּ֣אל וְחַבְר֔וֹהִי עִם שְׁאָ֖ר חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל
دانيال 2: 19
Dan.2.19
حِينَئِذٍ لِدَانِيآلَ كُشِفَ السِّرُّ فِي رُؤْيَا اللَّيْلِ. فَبَارَكَ دَانِيآلُ إِلهَ السَّمَاوَاتِ.
אֱדַ֗יִן לְדָנִיֵּ֛אל גֲלִ֑י רָזָ֣ה בְּחֶזְוָ֥א דִֽי;לֵילְיָ֖א בָּרִ֖ךְ דָּֽנִיֵּ֔אל לֶאֱלָ֥הּ שְׁמַיָּֽא
دانيال 2: 19
Dan.2.19
حِينَئِذٍ لِدَانِيآلَ كُشِفَ السِّرُّ فِي رُؤْيَا اللَّيْلِ. فَبَارَكَ دَانِيآلُ إِلهَ السَّمَاوَاتِ.
אֱדַ֗יִן לְדָנִיֵּ֛אל גֲלִ֑י רָזָ֣ה בְּחֶזְוָ֥א דִֽי;לֵילְיָ֖א בָּרִ֖ךְ דָּֽנִיֵּ֔אל לֶאֱלָ֥הּ שְׁמַיָּֽא
دانيال 2: 20
Dan.2.20
أَجَابَ دَانِيآلُ وَقَالَ: لِيَكُنِ اسْمُ اللهِ مُبَارَكًا مِنَ الأَزَلِ وَإِلَى الأَبَدِ، لأَنَّ لَهُ الْحِكْمَةَ وَالْجَبَرُوتَ.
עָנֵ֤ה דָֽנִיֵּאל֙ וְאָמַ֔ר לֶהֱוֵ֨א שְׁמֵ֤הּ אֱלָהָא֙ מְבָרַ֔ךְ מִן עָלְמָ֖א וְעַ֣ד עָלְמָ֑א דִּ֧י הִֽיא חָכְמְתָ֛א וּגְבוּרְתָ֖א
دانيال 2: 24
Dan.2.24
فَمِنْ أَجْلِ ذلِكَ دَخَلَ دَانِيآلُ إِلَى أَرْيُوخَ الَّذِي عَيَّنَهُ الْمَلِكُ لإِبَادَةِ حُكَمَاءِ بَابِلَ، مَضَى وَقَالَ لَهُ هكَذَا: لاَ تُبِدْ حُكَمَاءَ بَابِلَ. أَدْخِلْنِي إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ فَأُبَيِّنَ لِلْمَلِكِ التَّعْبِيرَ.
כָּל;קֳבֵ֣ל דְּנָ֗ה עַ֣ל דָּֽנִיֵּאל֙ עַל אַרְי֔וֹךְ דִּ֚י מַנִּ֣י מַלְכָּ֔א לְהוֹבָדָ֖ה לְחַכִּימֵ֣י בָבֶ֑ל אֲזַ֣ל אֲמַר לֵ֗הּ וְכֵ֣ן אַל תְּהוֹבֵ֔ד לְחַכִּימֵ֤י בָבֶל֙ הַעֵ֙לְנִי֙ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֔א אֲחַוֵּֽא לְמַלְכָּ֥א וּפִשְׁרָ֖א
دانيال 2: 25
Dan.2.25
حِينَئِذٍ دَخَلَ أَرْيُوخُ بِدَانِيآلَ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ مُسْرِعًا وَقَالَ لَهُ هكَذَا: قَدْ وَجَدْتُ رَجُلاً مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا الَّذِي يُعَرِّفُ الْمَلِكَ بِالتَّعْبِيرِ.
אֱדַ֤יִן הַנְעֵ֥ל אַרְיוֹךְ֙ לְדָנִיֵּ֖אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א בְּהִתְבְּהָלָ֔ה אֲמַר לֵ֗הּ וְכֵ֣ן דִּֽי הַשְׁכַּ֤חַת גְּבַר֙ מִן בְּנֵ֤י גָֽלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י יְהוֹדַֽע לְמַלְכָּ֥א פִשְׁרָ֖א
دانيال 2: 26
Dan.2.26
أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ، الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ: هَلْ تَسْتَطِيعُ أَنْتَ عَلَى أَنْ تُعَرِّفَنِي بِالْحُلْمِ الَّذِي رَأَيْتُ، وَبِتَعْبِيرِهِ.
עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֔אל דִּ֥י שְׁמֵ֖הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר הַֽאִיתָ֣ךְ כָּהֵ֗ל לְהוֹדָעֻתַ֛נִי חֶלְמָ֥א דִֽי חֲזֵ֖ית וּפִשְׁרֵֽהּ
دانيال 2: 27
Dan.2.27
أَجَابَ دَانِيآلُ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالَ: السِّرُّ الَّذِي طَلَبَهُ الْمَلِكُ لاَ تَقْدِرُ الْحُكَمَاءُ وَلاَ السَّحَرَةُ وَلاَ الْمَجُوسُ وَلاَ الْمُنَجِّمُونَ عَلَى أَنْ يُبَيِّنُوهُ لِلْمَلِكِ.
עָנֵ֧ה דָנִיֵּ֛אל קֳדָ֥ם מַלְכָּ֖א וְאָמַ֑ר רָזָה֙ דִּֽי שָׁאֵ֔ל מַלְכָּ֣א לָ֧א יָכְלִ֖ין חַכִּימִ֣ין חַרְטֻמִּין֙ אָֽשְׁפִ֗ין גָּזְרִ֔ין לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא
دانيال 2: 46
Dan.2.46
حِينَئِذٍ خَرَّ نَبُوخَذْنَصَّرُ عَلَى وَجْهِهِ وَسَجَدَ لِدَانِيآلَ، وَأَمَرَ بِأَنْ يُقَدِّمُوا لَهُ تَقْدِمَةً وَرَوَائِحَ سُرُورٍ.
בֵּ֠אדַיִן נְפַ֣ל נְבֽוּכַדְנֶצַּר֙ עַל אַנְפּ֔וֹהִי סְגִ֑ד וּלְדָנִיֵּ֖אל אֲמַ֖ר לְנַסָּ֥כָה לֵֽהּ וּמִנְחָה֙ וְנִ֣יחֹחִ֔ין
دانيال 2: 47
Dan.2.47
فَأَجَابَ الْمَلِكُ دَانِيآلَ وَقَالَ: حَقًّا إِنَّ إِلهَكُمْ إِلهُ الآلِهَةِ وَرَبُّ الْمُلُوكِ وَكَاشِفُ الأَسْرَارِ، إِذِ اسْتَطَعْتَ عَلَى كَشْفِ هذَا السِّرِّ.
עָנֵה֩ מַלְכָּ֨א לְדָנִיֵּ֜אל וְאָמַ֗ר מִן;קְשֹׁט֙ דִּ֣י אֱלָהֲכ֗וֹן אֱלָ֧הּ אֱלָהִ֛ין וּמָרֵ֥א מַלְכִ֖ין וְגָלֵ֣ה רָזִ֑ין דִּ֣י יְכֵ֔לְתָּ לְמִגְלֵ֖א דְנָֽה רָזָ֥ה
دانيال 2: 48
Dan.2.48
حِينَئِذٍ عَظَّمَ الْمَلِكُ دَانِيآلَ وَأَعْطَاهُ عَطَايَا كَثِيرَةً، وَسَلَّطَهُ عَلَى كُلِّ وِلاَيَةِ بَابِلَ رَئِيسَ الشِّحَنِ عَلَى جَمِيعِ حُكَمَاءِ بَابِلَ.
אֱדַ֨יִן רַבִּ֗י מַלְכָּ֜א לְדָנִיֵּ֣אל יְהַב;לֵ֔הּ וּמַתְּנָ֨ן רַבְרְבָ֤ן;שַׂגִּיאָן֙ וְהַ֨שְׁלְטֵ֔הּ עַ֖ל כָּל מְדִינַ֣ת בָּבֶ֑ל סִגְנִ֔ין עַ֖ל כָּל חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל
دانيال 2: 49
Dan.2.49
فَطَلَبَ دَانِيآلُ مِنَ الْمَلِكِ، فَوَلَّى شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ عَلَى أَعْمَالِ وِلاَيَةِ بَابِلَ. أَمَّا دَانِيآلُ فَكَانَ فِي بَابِ الْمَلِكِ.
בְּעָ֣א וְדָנִיֵּאל֙ מִן מַלְכָּ֔א וּמַנִּ֗י לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ עַ֤ל עֲבִֽידְתָּא֙ מְדִינַ֣ת בָּבֶ֔ל וְדָנִיֵּ֖אל בִּתְרַ֥ע מַלְכָּֽא
دانيال 2: 49
Dan.2.49
فَطَلَبَ دَانِيآلُ مِنَ الْمَلِكِ، فَوَلَّى شَدْرَخَ وَمِيشَخَ وَعَبْدَنَغُوَ عَلَى أَعْمَالِ وِلاَيَةِ بَابِلَ. أَمَّا دَانِيآلُ فَكَانَ فِي بَابِ الْمَلِكِ.
בְּעָ֣א וְדָנִיֵּאל֙ מִן מַלְכָּ֔א וּמַנִּ֗י לְשַׁדְרַ֥ךְ מֵישַׁ֖ךְ וַעֲבֵ֣ד;נְג֑וֹ עַ֤ל עֲבִֽידְתָּא֙ מְדִינַ֣ת בָּבֶ֔ל וְדָנִיֵּ֖אל בִּתְרַ֥ע מַלְכָּֽא
دانيال 4: 8
Dan.4.8
أَخِيرًا دَخَلَ قُدَّامِي دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ كَاسْمِ إِلهِي، وَالَّذِي فِيهِ رُوحُ الآلِهَةِ الْقُدُّوسِينَ، فَقَصَصْتُ الْحُلْمَ قُدَّامَهُ:
וְעַ֣ד;אָחֳרֵ֡ין עַל֩ קָֽדָמַ֨י דָּנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֤הּ בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ כְּשֻׁ֣ם אֱלָהִ֔י וְדִ֛י בֵּ֑הּ רֽוּחַ אֱלָהִ֥ין קַדִּישִׁ֖ין אַמְרֵֽת וְחֶלְמָ֖א קָֽדָמ֥וֹהִי
دانيال 4: 19
Dan.4.19
حِينَئِذٍ تَحَيَّرَ دَانِيآلُ الَّذِي اسْمُهُ بَلْطَشَاصَّرُ سَاعَةً وَاحِدَةً وَأَفْزَعَتْهُ أَفْكَارُهُ. أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: يَا بَلْطَشَاصَّرُ، لاَ يُفْزِعُكَ الْحُلْمُ وَلاَ تَعْبِيرُهُ. فَأَجَابَ بَلْطَشَاصَّرُ وَقَالَ: يَا سَيِّدِي، الْحُلْمُ لِمُبْغِضِيكَ وَتَعْبِيرُهُ لأَعَادِيكَ.
אֱדַ֨יִן אֶשְׁתּוֹמַם֙ דָּֽנִיֵּ֜אל דִּֽי שְׁמֵ֣הּ בֵּלְטְשַׁאצַּ֗ר כְּשָׁעָ֣ה חֲדָ֔ה יְבַהֲלֻנֵּ֑הּ וְרַעְיֹנֹ֖הִי עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֗ר בֵּלְטְשַׁאצַּר֙ אַֽל יְבַהֲלָ֔ךְ חֶלְמָ֤א וּפִשְׁרֵא֙ עָנֵ֤ה בֵלְטְשַׁאצַּר֙ וְאָמַ֔ר מָרִ֕י חֶלְמָ֥א לְשָֽׂנְאָ֖ךְ וּפִשְׁרֵ֥הּ לְעָרָֽךְ
دانيال 5: 12
Dan.5.12
مِنْ حَيْثُ إِنَّ رُوحًا فَاضِلَةً وَمَعْرِفَةً وَفِطْنَةً وَتَعْبِيرَ الأَحْلاَمِ وَتَبْيِينَ أَلْغَازٍ وَحَلَّ عُقَدٍ وُجِدَتْ فِي دَانِيآلَ الَّذِي سَمَّاهُ الْمَلِكُ بَلْطَشَاصَّرَ. فَلْيُدْعَ الآنَ دَانِيآلُ فَيُبَيِّنَ التَّفْسِيرَ.
כָּל;קֳבֵ֡ל דִּ֣י ר֣וּחַ יַתִּירָ֡ה וּמַנְדַּ֡ע וְשָׂכְלְתָנ֡וּ מְפַשַּׁ֣ר חֶלְמִין֩ וַֽאַֽחֲוָיַ֨ת אֲחִידָ֜ן וּמְשָׁרֵ֣א קִטְרִ֗ין הִשְׁתְּכַ֤חַת בְּדָ֣נִיֵּ֔אל דִּֽי שָׂם;שְׁמֵ֖הּ מַלְכָּ֥א בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר יִתְקְרֵ֖י כְּעַ֛ן דָּנִיֵּ֥אל יְהַֽחֲוֵֽה וּפִשְׁרָ֥ה
دانيال 5: 12
Dan.5.12
مِنْ حَيْثُ إِنَّ رُوحًا فَاضِلَةً وَمَعْرِفَةً وَفِطْنَةً وَتَعْبِيرَ الأَحْلاَمِ وَتَبْيِينَ أَلْغَازٍ وَحَلَّ عُقَدٍ وُجِدَتْ فِي دَانِيآلَ الَّذِي سَمَّاهُ الْمَلِكُ بَلْطَشَاصَّرَ. فَلْيُدْعَ الآنَ دَانِيآلُ فَيُبَيِّنَ التَّفْسِيرَ.
כָּל;קֳבֵ֡ל דִּ֣י ר֣וּחַ יַתִּירָ֡ה וּמַנְדַּ֡ע וְשָׂכְלְתָנ֡וּ מְפַשַּׁ֣ר חֶלְמִין֩ וַֽאַֽחֲוָיַ֨ת אֲחִידָ֜ן וּמְשָׁרֵ֣א קִטְרִ֗ין הִשְׁתְּכַ֤חַת בְּדָ֣נִיֵּ֔אל דִּֽי שָׂם;שְׁמֵ֖הּ מַלְכָּ֥א בֵּלְטְשַׁאצַּ֑ר יִתְקְרֵ֖י כְּעַ֛ן דָּנִיֵּ֥אל יְהַֽחֲוֵֽה וּפִשְׁרָ֥ה
دانيال 5: 13
Dan.5.13
حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.
בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד
دانيال 5: 13
Dan.5.13
حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.
בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד
دانيال 5: 13
Dan.5.13
حِينَئِذٍ أُدْخِلَ دَانِيآلُ إِلَى قُدَّامِ الْمَلِكِ. فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِدَانِيآلَ: أَأَنْتَ هُوَ دَانِيآلُ مِنْ بَنِي سَبْيِ يَهُوذَا، الَّذِي جَلَبَهُ أَبِي الْمَلِكُ مِنْ يَهُوذَا.
בֵּאדַ֙יִן֙ הֻעַ֖ל דָּֽנִיֵּ֔אל קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א עָנֵ֨ה מַלְכָּ֜א וְאָמַ֣ר לְדָנִיֵּ֗אל אַנְתְּ ה֤וּא דָנִיֵּאל֙ מִן בְּנֵ֤י גָלוּתָא֙ יְה֔וּד דִּ֥י הַיְתִ֛י אַ֖בִי מַלְכָּ֥א מִן יְהֽוּד