דָּוִד (H1732) - Dâvid | معجم سترونغ العبري

أخبار الأيام الأول 19: 2 1Ch.19.2

فَقَالَ دَاوُدُ: أَصْنَعُ مَعْرُوفًا مَعَ حَانُونَ بْنِ نَاحَاشَ، لأَنَّ أَبَاهُ صَنَعَ مَعِي مَعْرُوفًا. فَأَرْسَلَ دَاوُدُ رُسُلاً لِيُعَزِّيَهُ بِأَبِيهِ. فَجَاءَ عَبِيدُ دَاوُدَ إِلَى أَرْضِ بَنِي عَمُّونَ إِلَى حَانُونَ لِيُعَزُّوهُ.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד אֶֽעֱשֶׂה חֶ֣סֶד עִם חָנ֣וּן בֶּן נָחָ֗שׁ כִּֽי אָבִ֤יו עָשָׂ֨ה עִמִּי֙ חֶ֔סֶד וַיִּשְׁלַ֥ח דָּוִ֛יד מַלְאָכִ֖ים לְנַחֲמ֣וֹ עַל;אָבִ֑יו וַיָּבֹאוּ֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֜יד אֶל אֶ֧רֶץ בְּנֵי עַמּ֛וֹן אֶל חָנ֖וּן לְנַחֲמֽוֹ

أخبار الأيام الأول 19: 3 1Ch.19.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ بَنِي عَمُّونَ لِحَانُونَ: هَلْ يُكْرِمُ دَاوُدُ أَبَاكَ فِي عَيْنَيْكَ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَيْكَ مُعَزِّينَ. أَلَيْسَ إنما لأَجْلِ الْفَحْصِ وَالْقَلْبِ وَتَجَسُّسِ الأَرْضِ جَاءَ عَبِيدُهُ إِلَيْكَ.

וַיֹּאמְרוּ֩ שָׂרֵ֨י בְנֵי עַמּ֜וֹן לְחָנ֗וּן הַֽמְכַבֵּ֨ד דָּוִ֤יד אָבִ֙יךָ֙ בְּעֵינֶ֔יךָ כִּֽי שָׁלַ֥ח לְךָ֖ מְנַחֲמִ֑ים הֲלֹ֡א בַּ֠עֲבוּר לַחְקֹ֨ר וְלַהֲפֹ֤ךְ וּלְרַגֵּל֙ הָאָ֔רֶץ בָּ֥אוּ עֲבָדָ֖יו אֵלֶֽיךָ

أخبار الأيام الأول 19: 4 1Ch.19.4

فَأَخَذَ حَانُونُ عَبِيدَ دَاوُدَ وَحَلَقَ وَقَصَّ ثِيَابَهُمْ مِنَ الْوَسَطِ عِنْدَ السَّوْءَةِ ثُمَّ أَطْلَقَهُمْ.

וַיִּקַּ֨ח חָנ֜וּן עַבְדֵ֤י דָוִיד֙ וַֽיְגַלְּחֵ֔ם וַיִּכְרֹ֧ת מַדְוֵיהֶ֛ם בַּחֵ֖צִי עַד הַמִּפְשָׂעָ֑ה וַֽיְשַׁלְּחֵֽם

أخبار الأيام الأول 19: 5 1Ch.19.5

فَذَهَبَ وَأَخْبَرُوا دَاوُدَ عَنِ الرِّجَالِ. فَأَرْسَلَ لِلِقَائِهِمْ لأَنَّ الرِّجَالَ كَانُوا خَجِلِينَ جِدًّا. وَقَالَ الْمَلِكُ: أَقِيمُوا فِي أَرِيحَا حَتَّى تَنْبُتَ لِحَاكُمْ ثُمَّ ارْجِعُوا.

וַיֵּלְכוּ֩ וַיַּגִּ֨ידוּ לְדָוִ֤יד עַל הָֽאֲנָשִׁים֙ וַיִּשְׁלַ֣ח לִקְרָאתָ֔ם כִּי הָאֲנָשִׁ֖ים הָי֥וּ נִכְלָמִ֣ים מְאֹ֑ד וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ שְׁב֣וּ בִֽירֵח֔וֹ עַ֛ד יְצַמַּ֥ח זְקַנְכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּֽם

أخبار الأيام الأول 19: 6 1Ch.19.6

وَلَمَّا رَأَى بَنُو عَمُّونَ أَنَّهُمْ قَدْ أَنْتَنُوا عِنْدَ دَاوُدَ، أَرْسَلَ حَانُونُ وَبَنُو عَمُّونَ أَلْفَ وَزْنَةٍ مِنَ الْفِضَّةِ لكَيْ يَستأجِرُوا لأَنْفُسِهِمْ مِنْ أَرَامِ النَّهْرَيْنِ وَمِنْ أَرَامِ مَعْكَةَ وَمِنْ صُوبَةَ مَرْكَبَاتٍ وَفُرْسَانًا.

וַיִּרְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמּ֔וֹן כִּ֥י הִֽתְבָּאֲשׁ֖וּ עִם דָּוִ֑יד וַיִּשְׁלַ֣ח חָ֠נוּן וּבְנֵ֨י עַמּ֜וֹן אֶ֣לֶף כִּכַּר כֶּ֗סֶף לִשְׂכֹּ֣ר לָ֠הֶם מִן אֲרַ֨ם נַהֲרַ֜יִם וּמִן אֲרַ֤ם מַעֲכָה֙ וּמִצּוֹבָ֔ה רֶ֖כֶב וּפָרָשִֽׁים

أخبار الأيام الأول 19: 8 1Ch.19.8

وَلَمَّا سَمِعَ دَاوُدُ أَرْسَلَ يُوآبَ وَكُلَّ جَيْشِ الْجَبَابِرَةِ.

וַיִּשְׁמַ֖ע דָּוִ֑יד וַיִּשְׁלַח֙ יוֹאָ֔ב כָּל צָבָ֖א הַגִּבּוֹרִֽים

أخبار الأيام الأول 19: 17 1Ch.19.17

وَلَمَّا أُخْبِرَ دَاوُدُ جَمَعَ كُلَّ إِسْرَائِيلَ وَعَبَرَ الأُرْدُنَّ وَجَاءَ إِلَيْهِمْ وَاصْطَفَّ ضِدَّهُمْ. اِصْطَفَّ دَاوُدُ لِلِقَاءِ أَرَامَ فِي الْحَرْبِ فَحَارَبُوهُ.

וַיֻּגַּ֣ד לְדָוִ֗יד וַיֶּאֱסֹ֤ף כָּל יִשְׂרָאֵל֙ וַיַּעֲבֹ֣ר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ אֲלֵהֶ֑ם וַיַּעֲרֹ֨ךְ דָּוִ֜יד לִקְרַ֤את אֲרָם֙ מִלְחָמָ֔ה וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;עִמּֽוֹ

أخبار الأيام الأول 19: 17 1Ch.19.17

وَلَمَّا أُخْبِرَ دَاوُدُ جَمَعَ كُلَّ إِسْرَائِيلَ وَعَبَرَ الأُرْدُنَّ وَجَاءَ إِلَيْهِمْ وَاصْطَفَّ ضِدَّهُمْ. اِصْطَفَّ دَاوُدُ لِلِقَاءِ أَرَامَ فِي الْحَرْبِ فَحَارَبُوهُ.

וַיֻּגַּ֣ד לְדָוִ֗יד וַיֶּאֱסֹ֤ף כָּל יִשְׂרָאֵל֙ וַיַּעֲבֹ֣ר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ אֲלֵהֶ֑ם וַיַּעֲרֹ֨ךְ דָּוִ֜יד לִקְרַ֤את אֲרָם֙ מִלְחָמָ֔ה וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;עִמּֽוֹ

أخبار الأيام الأول 19: 18 1Ch.19.18

وَهَرَبَ أَرَامُ مِنْ أَمَامِ إِسْرَائِيلَ، وَقَتَلَ دَاوُدُ مِنْ أَرَامَ سَبْعَةَ آلاَفِ مَرْكَبَةٍ وَأَرْبَعِينَ أَلْفَ رَاجِل، وَقَتَلَ شُوبَكَ رَئِيسَ الْجَيْشِ.

וַיָּ֣נָס אֲרָם֮ מִלִּפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיַּהֲרֹ֨ג דָּוִ֜יד מֵאֲרָ֗ם שִׁבְעַ֤ת אֲלָפִים֙ רֶ֔כֶב וְאַרְבָּעִ֥ים אֶ֖לֶף אִ֣ישׁ;רַגְלִ֑י הֵמִֽית שׁוֹפַ֥ךְ שַֽׂר הַצָּבָ֖א

أخبار الأيام الأول 19: 19 1Ch.19.19

وَلَمَّا رَأَى عَبِيدُ هَدَرَ عَزَرَ أَنَّهُمْ قَدِ انْكَسَرُوا أَمَامَ إِسْرَائِيلَ صَالَحُوا دَاوُدَ وَخَدَمُوهُ. وَلَمْ يَشَأْ أَرَامُ أَنْ يُنْجِدُوا بَنِي عَمُّونَ بَعْدُ.

וַיִּרְא֞וּ עַבְדֵ֣י הֲדַדְעֶ֗זֶר כִּ֤י נִגְּפוּ֙ לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּשְׁלִ֥ימוּ דָּוִ֖יד וַיַּֽעַבְדֻ֑הוּ וְלֹא אָבָ֣ה אֲרָ֔ם לְהוֹשִׁ֥יעַ בְּנֵי עַמּ֖וֹן עֽוֹד

أخبار الأيام الأول 20: 1 1Ch.20.1

وَكَانَ عِنْدَ تَمَامِ السَّنَةِ فِي وَقْتِ خُرُوجِ الْمُلُوكِ، اقْتَادَ يُوآبُ قُوَّةَ الْجَيْشِ وَأَخْرَبَ أَرْضَ بَنِي عَمُّونَ وَأَتَى وَحَاصَرَ رَبَّةَ. وَكَانَ دَاوُدُ مُقِيمًا فِي أُورُشَلِيمَ. فَضَرَبَ يُوآبُ رَبَّةَ وَهَدَمَهَا.

וַיְהִ֡י לְעֵת֩;תְּשׁוּבַ֨ת הַשָּׁנָ֜ה לְעֵ֣ת צֵ֣את הַמְּלָכִ֗ים וַיִּנְהַ֣ג יוֹאָב֩ חֵ֨יל הַצָּבָ֜א וַיַּשְׁחֵ֣ת אֶ֣רֶץ בְּנֵֽי עַמּ֗וֹן וַיָּבֹא֙ וַיָּ֣צַר רַבָּ֔ה וְדָוִ֖יד יֹשֵׁ֣ב בִּירֽוּשָׁלִָ֑ם וַיַּ֥ךְ יוֹאָ֛ב רַבָּ֖ה וַיֶּֽהֶרְסֶֽהָ

أخبار الأيام الأول 20: 2 1Ch.20.2

وَأَخَذَ دَاوُدُ تَاجَ مَلِكِهِمْ عَنْ رَأْسِهِ، فَوُجِدَ وَزْنُهُ وَزْنَةً مِنَ الذَّهَبِ، وَفِيهِ حَجَرٌ كَرِيمٌ. فَكَانَ عَلَى رَأْسِ دَاوُدَ. وَأَخْرَجَ غَنِيمَةَ الْمَدِينَةِ وَكَانَتْ كَثِيرَةً جِدًّا.

וַיִּקַּ֣ח דָּוִ֣יד עֲטֶֽרֶת מַלְכָּם֩ מֵעַ֨ל רֹאשׁ֜וֹ וַֽיִּמְצָאָ֣הּ מִשְׁקַ֣ל כִּכַּר זָהָ֗ב וּבָהּ֙ אֶ֣בֶן יְקָרָ֔ה וַתְּהִ֖י עַל רֹ֣אשׁ דָּוִ֑יד הוֹצִ֖יא וּשְׁלַ֥ל הָעִ֛יר הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד

أخبار الأيام الأول 20: 2 1Ch.20.2

وَأَخَذَ دَاوُدُ تَاجَ مَلِكِهِمْ عَنْ رَأْسِهِ، فَوُجِدَ وَزْنُهُ وَزْنَةً مِنَ الذَّهَبِ، وَفِيهِ حَجَرٌ كَرِيمٌ. فَكَانَ عَلَى رَأْسِ دَاوُدَ. وَأَخْرَجَ غَنِيمَةَ الْمَدِينَةِ وَكَانَتْ كَثِيرَةً جِدًّا.

וַיִּקַּ֣ח דָּוִ֣יד עֲטֶֽרֶת מַלְכָּם֩ מֵעַ֨ל רֹאשׁ֜וֹ וַֽיִּמְצָאָ֣הּ מִשְׁקַ֣ל כִּכַּר זָהָ֗ב וּבָהּ֙ אֶ֣בֶן יְקָרָ֔ה וַתְּהִ֖י עַל רֹ֣אשׁ דָּוִ֑יד הוֹצִ֖יא וּשְׁלַ֥ל הָעִ֛יר הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד

أخبار الأيام الأول 20: 3 1Ch.20.3

وَأَخْرَجَ الشَّعْبَ الَّذِينَ بِهَا وَنَشَرَهُمْ بِمَنَاشِيرِ وَنَوَارِجِ حَدِيدٍ وَفُؤُوسٍ. وَهكَذَا صَنَعَ دَاوُدُ لِكُلِّ مُدُنِ بَنِي عَمُّونَ. ثُمَّ رَجَعَ دَاوُدُ وَكُلُّ الشَّعْبِ إِلَى أُورُشَلِيمَ.

הוֹצִ֗יא הָעָ֨ם אֲשֶׁר בָּ֜הּ וַיָּ֨שַׂר בַּמְּגֵרָ֜ה וּבַחֲרִיצֵ֤י הַבַּרְזֶל֙ וּבַמְּגֵר֔וֹת וְכֵן֙ יַעֲשֶׂ֣ה דָוִ֔יד לְכֹ֖ל עָרֵ֣י בְנֵי עַמּ֑וֹן וַיָּ֧שָׁב דָּוִ֛יד וְכָל הָעָ֖ם יְרוּשָׁלִָֽם

أخبار الأيام الأول 20: 3 1Ch.20.3

وَأَخْرَجَ الشَّعْبَ الَّذِينَ بِهَا وَنَشَرَهُمْ بِمَنَاشِيرِ وَنَوَارِجِ حَدِيدٍ وَفُؤُوسٍ. وَهكَذَا صَنَعَ دَاوُدُ لِكُلِّ مُدُنِ بَنِي عَمُّونَ. ثُمَّ رَجَعَ دَاوُدُ وَكُلُّ الشَّعْبِ إِلَى أُورُشَلِيمَ.

הוֹצִ֗יא הָעָ֨ם אֲשֶׁר בָּ֜הּ וַיָּ֨שַׂר בַּמְּגֵרָ֜ה וּבַחֲרִיצֵ֤י הַבַּרְזֶל֙ וּבַמְּגֵר֔וֹת וְכֵן֙ יַעֲשֶׂ֣ה דָוִ֔יד לְכֹ֖ל עָרֵ֣י בְנֵי עַמּ֑וֹן וַיָּ֧שָׁב דָּוִ֛יד וְכָל הָעָ֖ם יְרוּשָׁלִָֽם

أخبار الأيام الأول 20: 7 1Ch.20.7

وَلَمَّا عَيَّرَ إِسْرَائِيلَ ضَرَبَهُ يَهُونَاثَانُ بْنُ شِمْعَا أَخِي دَاوُدَ.

וַיְחָרֵ֖ף יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּכֵּ֙הוּ֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן בֶּן שִׁמְעָ֖א אֲחִ֥י דָוִֽיד

أخبار الأيام الأول 20: 8 1Ch.20.8

هؤُلاَءِ وُلِدُوا لِرَافَا فِي جَتَّ وَسَقَطُوا بِيَدِ دَاوُدَ وَبِيَدِ عَبِيدِهِ.

אֵ֛ל נוּלְּד֥וּ לְהָרָפָ֖א בְּגַ֑ת וַיִּפְּל֥וּ בְיַד דָּוִ֖יד וּבְיַד עֲבָדָֽיו

أخبار الأيام الأول 21: 1 1Ch.21.1

وَوَقَفَ الشَّيْطَانُ ضِدَّ إِسْرَائِيلَ، وَأَغْوَى دَاوُدَ لِيُحْصِيَ إِسْرَائِيلَ.

וַיַּֽעֲמֹ֥ד שָׂטָ֖ן עַל יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּ֙סֶת֙ דָּוִ֔יד לִמְנ֖וֹת יִשְׂרָאֵֽל

أخبار الأيام الأول 21: 2 1Ch.21.2

فَقَالَ دَاوُدُ لِيُوآبَ وَلِرُؤَسَاءِ الشَّعْبِ: اذْهَبُوا عِدُّوا إِسْرَائِيلَ مِنْ بِئْرِ سَبْعٍ إِلَى دَانَ، وَأْتُوا إِلَيَّ فَأَعْلَمَ عَدَدَهُمْ.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֤יד אֶל;יוֹאָב֙ וְאֶל;שָׂרֵ֣י הָעָ֔ם לְכ֗וּ סִפְרוּ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל מִבְּאֵ֥ר שֶׁ֖בַע וְעַד דָּ֑ן וְהָבִ֣יאוּ אֵלַ֔י וְאֵדְעָ֖ה מִסְפָּרָֽם

أخبار الأيام الأول 21: 5 1Ch.21.5

فَدَفَعَ يُوآبُ جُمْلَةَ عَدَدِ الشَّعْبِ إِلَى دَاوُدَ، فَكَانَ كُلُّ إِسْرَائِيلَ أَلْفَ أَلْفٍ وَمِئَةَ أَلْفِ رَجُل مُسْتَلِّي السَّيْفِ، وَيَهُوذَا أَرْبَعَ مِئَةٍ وَسَبْعِينَ أَلْفَ رَجُل مُسْتَلِّي السَّيْفِ،

וַיִּתֵּ֥ן יוֹאָ֛ב מִפְקַד מִסְפַּ֥ר הָעָ֖ם אֶל דָּוִ֑יד וַיְהִ֣י כָֽל יִשְׂרָאֵ֡ל אֶ֣לֶף אֲלָפִים֩ וּמֵאָ֨ה אֶ֤לֶף אִישׁ֙ שֹׁ֣לֵֽף חֶ֔רֶב וִֽיהוּדָ֕ה אַרְבַּע֩ מֵא֨וֹת וְשִׁבְעִ֥ים אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ שֹׁ֥לֵֽף חָֽרֶב

أخبار الأيام الأول 21: 8 1Ch.21.8

فَقَالَ دَاوُدُ لِلهِ: لَقَدْ أَخْطَأْتُ جِدًّا حَيْثُ عَمِلْتُ هذَا الأَمْرَ. وَالآنَ أَزِلْ إِثْمَ عَبْدِكَ لأَنِّي سَفِهْتُ جِدًّا.

וַיֹּ֤אמֶר דָּוִיד֙ אֶל;הָ֣אֱלֹהִ֔ים חָטָ֣אתִֽי מְאֹ֔ד אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וְעַתָּ֗ה הַֽעֲבֶר;נָא֙ עֲו֣וֹן עַבְדְּךָ֔ כִּ֥י נִסְכַּ֖לְתִּי מְאֹֽד

أخبار الأيام الأول 21: 9 1Ch.21.9

فَكَلَّمَ الرَّبُّ جَادَ رَائِي دَاوُدَ وَقَالَ:

וַיְדַבֵּ֤ר יְהוָה֙ גָּ֔ד חֹזֵ֥ה דָוִ֖יד לֵאמֹֽר

أخبار الأيام الأول 21: 10 1Ch.21.10

اذْهَبْ وَكَلِّمْ دَاوُدَ قَائِلاً: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: ثَلاَثَةً أَنَا عَارِضٌ عَلَيْكَ فَاخْتَرْ لِنَفْسِكَ وَاحِدًا مِنْهَا فَأَفْعَلَهُ بِكَ.

לֵךְ֩ וְדִבַּרְתָּ֨ דָּוִ֜יד לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה שָׁל֕וֹשׁ אֲנִ֖י נֹטֶ֣ה עָלֶ֑יךָ בְּחַר לְךָ֛ אַחַ֥ת מֵהֵ֖נָּה וְאֶֽעֱשֶׂה לָּֽךְ

أخبار الأيام الأول 21: 11 1Ch.21.11

فَجَاءَ جَادُ إِلَى دَاوُدَ وَقَالَ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: اقْبَلْ لِنَفْسِكَ:

וַיָּ֥בֹא גָ֖ד אֶל דָּוִ֑יד וַיֹּ֥אמֶר ל֛וֹ כֹּֽה אָמַ֥ר יְהוָ֖ה קַבֶּל לָֽךְ

أخبار الأيام الأول 21: 13 1Ch.21.13

فَقَالَ دَاوُدُ لِجَادٍ: قَدْ ضَاقَ بِيَ الأَمْرُ جِدًّا. دَعْنِي أَسْقُطْ فِي يَدِ الرَّبِّ لأَنَّ مَرَاحِمَهُ كَثِيرَةٌ، وَلاَ أَسْقُطُ فِي يَدِ إِنْسَانٍ.

וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛יד אֶל;גָּ֖ד צַר;לִ֣י מְאֹ֑ד נָּ֣א אֶפְּלָה בְיַד יְהוָ֗ה כִּֽי רַחֲמָיו֙ רַבִּ֤ים;מְאֹ֔ד אַל אֶפֹּֽל וּבְיַד אָדָ֖ם

أخبار الأيام الأول 21: 16 1Ch.21.16

وَرَفَعَ دَاوُدُ عَيْنَيْهِ فَرَأَى مَلاَكَ الرَّبِّ وَاقِفًا بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَسَيْفُهُ مَسْلُولٌ بِيَدِهِ وَمَمْدُودٌ عَلَى أُورُشَلِيمَ. فَسَقَطَ دَاوُدُ وَالشُّيُوخُ عَلَى وُجُوهِهِمْ مُكْتَسِينَ بِالْمُسُوحِ.

וַיִּשָּׂ֨א דָוִ֜יד עֵינָ֗יו וַיַּ֞רְא מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ עֹמֵ֗ד בֵּ֤ין הָאָ֙רֶץ֙ הַשָּׁמַ֔יִם וְחַרְבּ֤וֹ שְׁלוּפָה֙ בְּיָד֔וֹ נְטוּיָ֖ה עַל יְרוּשָׁלִָ֑ם וַיִּפֹּ֨ל דָּוִ֧יד וְהַזְּקֵנִ֛ים עַל פְּנֵיהֶֽם מְכֻסִּ֥ים בַּשַּׂקִּ֖ים

أخبار الأيام الأول 21: 16 1Ch.21.16

وَرَفَعَ دَاوُدُ عَيْنَيْهِ فَرَأَى مَلاَكَ الرَّبِّ وَاقِفًا بَيْنَ الأَرْضِ وَالسَّمَاءِ، وَسَيْفُهُ مَسْلُولٌ بِيَدِهِ وَمَمْدُودٌ عَلَى أُورُشَلِيمَ. فَسَقَطَ دَاوُدُ وَالشُّيُوخُ عَلَى وُجُوهِهِمْ مُكْتَسِينَ بِالْمُسُوحِ.

וַיִּשָּׂ֨א דָוִ֜יד עֵינָ֗יו וַיַּ֞רְא מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ עֹמֵ֗ד בֵּ֤ין הָאָ֙רֶץ֙ הַשָּׁמַ֔יִם וְחַרְבּ֤וֹ שְׁלוּפָה֙ בְּיָד֔וֹ נְטוּיָ֖ה עַל יְרוּשָׁלִָ֑ם וַיִּפֹּ֨ל דָּוִ֧יד וְהַזְּקֵנִ֛ים עַל פְּנֵיהֶֽם מְכֻסִּ֥ים בַּשַּׂקִּ֖ים

أخبار الأيام الأول 21: 17 1Ch.21.17

وَقَالَ دَاوُدُ ِللهِ: أَلَسْتُ أَنَا هُوَ الَّذِي أَمَرَ بِإِحْصَاءِ الشَّعْبِ. وَأَنَا هُوَ الَّذِي أَخْطَأَ وَأَسَاءَ، وَأَمَّا هؤُلاَءِ الْخِرَافُ فَمَاذَا عَمِلُوا. فَأَيُّهَا الرَّبُّ إِلهِي لِتَكُنْ يَدُكَ عَلَيَّ وَعَلَى بَيْتِ أَبِي لاَ عَلَى شَعْبِكَ لِضَرْبِهِمْ.

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֣יד אֶֽל;הָאֱלֹהִ֡ים הֲלֹא֩ אֲנִ֨י אָמַ֜רְתִּי לִמְנ֣וֹת בָּעָ֗ם וַאֲנִי ה֤וּא אֲשֶׁר חָטָ֙אתִי֙ וְהָרֵ֣עַ;הֲרֵע֔וֹתִי וְאֵ֥לֶּה הַצֹּ֖אן מֶ֣ה עָשׂ֑וּ נָ֤א יְהוָ֣ה אֱלֹהַ֗י תְּהִ֨י יָֽדְךָ֙ בִּ֚י וּבְבֵ֣ית אָבִ֔י לֹ֥א וּֽבְעַמְּךָ֖ לְמַגֵּפָֽה

أخبار الأيام الأول 21: 18 1Ch.21.18

فَكَلَّمَ مَلاَكُ الرَّبِّ جَادَ أَنْ يَقُولَ لِدَاوُدَ أَنْ يَصْعَدَ دَاوُدُ لِيُقِيمَ مَذْبَحًا لِلرَّبِّ فِي بَيْدَرِ أُرْنَانَ الْيَبُوسِيِّ.

אָמַ֥ר וּמַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה גָּ֖ד לֵאמֹ֣ר לְדָוִ֑יד כִּ֣י יַעֲלֶ֣ה דָוִ֗יד לְהָקִ֤ים מִזְבֵּ֙חַ֙ לַיהוָ֔ה בְּגֹ֖רֶן אָרְנָ֥ן הַיְבֻסִֽי

أخبار الأيام الأول 21: 18 1Ch.21.18

فَكَلَّمَ مَلاَكُ الرَّبِّ جَادَ أَنْ يَقُولَ لِدَاوُدَ أَنْ يَصْعَدَ دَاوُدُ لِيُقِيمَ مَذْبَحًا لِلرَّبِّ فِي بَيْدَرِ أُرْنَانَ الْيَبُوسِيِّ.

אָמַ֥ר וּמַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה גָּ֖ד לֵאמֹ֣ר לְדָוִ֑יד כִּ֣י יַעֲלֶ֣ה דָוִ֗יד לְהָקִ֤ים מִזְבֵּ֙חַ֙ לַיהוָ֔ה בְּגֹ֖רֶן אָרְנָ֥ן הַיְבֻסִֽי

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1039 آية)