גַּם (H1571) - gam | معجم سترونغ العبري

صموئيل الثاني 17: 13 2Sa.17.13

وَإِذَا انْحَازَ إِلَى مَدِينَةٍ، يَحْمِلُ جَمِيعُ إِسْرَائِيلَ إِلَى تِلْكَ الْمَدِينَةِ حِبَالاً، فَنَجُرُّهَا إِلَى الْوَادِي حَتَّى لاَ تَبْقَى هُنَاكَ وَلاَ حَصَاةٌ.

וְאִם יֵֽאָסֵ֔ף אֶל עִיר֙ וְהִשִּׂ֧יאוּ כָֽל יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל הַהִ֖יא הָעִ֥יר חֲבָלִ֑ים וְסָחַ֤בְנוּ;אֹתוֹ֙ עַד הַנַּ֔חַל עַ֛ד לֹא נִמְצָ֥א שָׁ֖ם גַּם צְרֽוֹר

صموئيل الثاني 17: 16 2Sa.17.16

فَالآنَ أَرْسِلُوا عَاجِلاً وَأَخْبِرُوا دَاوُدَ قَائِلِينَ: لاَ تَبِتْ هذِهِ اللَّيْلَةَ فِي سُهُولِ الْبَرِّيَّةِ، بَلِ اعْبُرْ لِئَلاَّ يُبْتَلَعَ الْمَلِكُ وَجَمِيعُ الشَّعْبِ الَّذِي مَعَهُ.

וְעַתָּ֡ה שִׁלְח֣וּ מְהֵרָה֩ וְהַגִּ֨ידוּ לְדָוִ֜ד לֵאמֹ֗ר אַל תָּ֤לֶן הַלַּ֙יְלָה֙ בְּעַֽרְב֣וֹת הַמִּדְבָּ֔ר וְגַ֖ם עָב֣וֹר;תַּעֲב֑וֹר פֶּ֚ן יְבֻלַּ֣ע לַמֶּ֔לֶךְ וּלְכָל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר אִתּֽוֹ

صموئيل الثاني 18: 2 2Sa.18.2

وَأَرْسَلَ دَاوُدُ الشَّعْبَ ثُلْثًا بِيَدِ يُوآبَ، وَثُلْثًا بِيَدِ أَبِيشَايَ ابْنِ صَرُويَةَ أَخِي يُوآبَ، وَثُلْثًا بِيَدِ إِتَّايَ الْجَتِّيِّ. وَقَالَ الْمَلِكُ لِلشَّعْبِ: إِنِّي أَنَا أَيْضًا أَخْرُجُ مَعَكُمْ.

וַיְשַׁלַּ֨ח דָּוִ֜ד הָעָ֗ם הַשְּׁלִשִׁ֤ית בְּיַד יוֹאָב֙ וְ֠הַשְּׁלִשִׁית בְּיַ֨ד אֲבִישַׁ֤י בֶּן צְרוּיָה֙ אֲחִ֣י יוֹאָ֔ב וְהַ֨שְּׁלִשִׁ֔ת בְּיַ֖ד אִתַּ֣י הַגִּתִּ֑י וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶל;הָעָ֔ם אֲנִ֖י גַּם יָצֹ֥א;אֵצֵ֛א עִמָּכֶֽם

صموئيل الثاني 18: 22 2Sa.18.22

وَعَادَ أَيْضًا أَخِيمَعَصُ بْنُ صَادُوقَ فَقَالَ لِيُوآبَ: مَهْمَا كَانَ، فَدَعْنِي أَجْرِ أَنَا أَيْضًا وَرَاءَ كُوشِي. فَقَالَ يُوآبُ: لِمَاذَا تَجْرِي أَنْتَ يَا ابْنِي، وَلَيْسَ لَكَ بِشَارَةٌ تُجَازَى.

וַיֹּ֨סֶף ע֜וֹד אֲחִימַ֤עַץ בֶּן צָדוֹק֙ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;יוֹאָ֔ב מָ֔ה וִ֣יהִי אָרֻֽצָה;נָּ֥א אָ֖נִי גַם אַחֲרֵ֣י הַכּוּשִׁ֑י וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֗ב לָֽמָּה;זֶּ֞ה רָץ֙ אַתָּ֥ה בְּנִ֔י אֵין וּלְכָ֖ה בְּשׂוֹרָ֥ה מֹצֵֽאת

صموئيل الثاني 18: 26 2Sa.18.26

ثُمَّ رَأَى الرَّقِيبُ رَجُلاً آخَرَ يَجْرِي، فَنَادَى الرَّقِيبُ الْبَوَّابَ وَقَالَ: هُوَذَا رَجُلٌ يَجْرِي وَحْدَهُ. فَقَالَ الْمَلِكُ: وَهذَا أَيْضًا مُبَشِّرٌ.

וַיַּ֣רְא הַצֹּפֶה֮ אִישׁ אַחֵ֣ר רָץ֒ וַיִּקְרָ֤א הַצֹּפֶה֙ הַשֹּׁעֵ֔ר וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה אִ֖ישׁ רָ֣ץ לְבַדּ֑וֹ וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ זֶ֥ה גַּם מְבַשֵּֽׂר

صموئيل الثاني 19: 30 2Sa.19.30

فَقَالَ مَفِيبُوشَثُ لِلْمَلِكِ: فَلْيَأْخُذِ الْكُلَّ أَيْضًا بَعْدَ أَنْ جَاءَ سَيِّدِي الْمَلِكُ بِسَلاَمٍ إِلَى بَيْتِهِ.

וַיֹּ֤אמֶר מְפִיבֹ֙שֶׁת֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ יִקָּ֑ח הַכֹּ֖ל גַּ֥ם אַ֠חֲרֵי אֲשֶׁר בָּ֞א אֲדֹנִ֥י הַמֶּ֛לֶך בְּשָׁל֖וֹם אֶל בֵּיתֽוֹ

صموئيل الثاني 19: 40 2Sa.19.40

وَعَبَرَ الْمَلِكُ إِلَى الْجِلْجَالِ، وَعَبَرَ كِمْهَامُ مَعَهُ، وَكُلُّ شَعْبِ يَهُوذَا عَبَّرُوا الْمَلِكَ، وَكَذلِكَ نِصْفُ شَعْبِ إِسْرَائِيلَ.

וַיַּעֲבֹ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הַגִּלְגָּ֔לָה עָבַ֣ר וְכִמְהָ֖ן עִמּ֑וֹ וְכָל עַ֤ם יְהוּדָה֙ הֶעֱבִ֣ירוּ הַמֶּ֔לֶךְ וְגַ֕ם חֲצִ֖י עַ֥ם יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الثاني 20: 26 2Sa.20.26

وَعِيْرَا الْيَائِيرِيُّ أَيْضًا كَانَ كَاهِنًا لِدَاوُدَ.

עִירָא֙ הַיָּ֣אִרִ֔י וְגַ֗ם הָיָ֥ה כֹהֵ֖ן לְדָוִֽד

صموئيل الثاني 21: 20 2Sa.21.20

وَكَانَتْ أَيْضًا حَرْبٌ فِي جَتَّ، وَكَانَ رَجُلٌ طَوِيلَ الْقَامَةِ أَصَابعُ كُلّ مِنْ يَدَيْهِ سِتٌّ، وَأَصَابعُ كُلّ مِنْ رِجْلَيْهِ سِتٌّ، عَدَدُهَا أَرْبَعٌ وَعِشْرُونَ، وَهُوَ أَيْضًا وُلِدَ لِرَافَا.

וַתְּהִי ע֥וֹד מִלְחָמָ֖ה בְּגַ֑ת וַיְהִ֣י אִ֣ישׁ מָד֗וֹן וְאֶצְבְּעֹ֣ת יָדָיו֩ שֵׁ֣שׁ וְאֶצְבְּעֹ֨ת רַגְלָ֜יו וָשֵׁ֗שׁ מִסְפָּ֔ר וְאַרְבַּע֙ עֶשְׂרִ֤ים ה֖וּא וְגַם יֻלַּ֥ד לְהָרָפָֽה

الملوك الأول 1: 6 1Ki.1.6

وَلَمْ يُغْضِبْهُ أَبُوهُ قَطُّ قَائِلاً: لِمَاذَا فَعَلْتَ هكَذَا. وَهُوَ أَيْضًا جَمِيلُ الصُّورَةِ جِدًّا، وَقَدْ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ بَعْدَ أَبْشَالُومَ.

וְלֹֽא עֲצָב֨וֹ אָבִ֤יו מִיָּמָיו֙ לֵאמֹ֔ר מַדּ֖וּעַ עָשִׂ֑יתָ כָּ֣כָה ה֤וּא וְגַם טֽוֹב תֹּ֙אַר֙ מְאֹ֔ד וְאֹת֥וֹ;יָלְדָ֖ה אַחֲרֵ֥י אַבְשָׁלֽוֹם

الملوك الأول 1: 46 1Ki.1.46

وَأَيْضًا قَدْ جَلَسَ سُلَيْمَانُ عَلَى كُرْسِيِّ الْمَمْلَكَةِ.

וְגַם֙ יָשַׁ֣ב שְׁלֹמֹ֔ה עַ֖ל כִּסֵּ֥א הַמְּלוּכָֽה

الملوك الأول 1: 47 1Ki.1.47

وَأَيْضًا جَاءَ عَبِيدُ الْمَلِكِ لِيُبَارِكُوا سَيِّدَنَا الْمَلِكَ دَاوُدَ قَائِلِينَ: يَجْعَلُ إِلهُكَ اسْمَ سُلَيْمَانَ أَحْسَنَ مِنِ اسْمِكَ، وَكُرْسِيَّهُ أَعْظَمَ مِنْ كُرْسِيِّكَ. فَسَجَدَ الْمَلِكُ عَلَى سَرِيرِهِ.

וְגַם בָּ֜אוּ עַבְדֵ֣י הַמֶּ֗לֶךְ לְ֠בָרֵךְ אֲדֹנֵ֜ינוּ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִד֮ לֵאמֹר֒ יֵיטֵ֨ב אֱלֹהִ֜ים שֵׁ֤ם שְׁלֹמֹה֙ מִשְּׁמֶ֔ךָ כִּסְא֖וֹ וִֽיגַדֵּ֥ל מִכִּסְאֶ֑ךָ וַיִּשְׁתַּ֥חוּ הַמֶּ֖לֶךְ עַל הַמִּשְׁכָּֽב

الملوك الأول 1: 48 1Ki.1.48

وَأَيْضًا هكَذَا قَالَ الْمَلِكُ: مُبَارَكٌ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ الَّذِي أَعْطَانِيَ الْيَوْمَ مَنْ يَجْلِسُ عَلَى كُرْسِيِّي وَعَيْنَايَ تُبْصِرَانِ.

וְגַם כָּ֖כָה אָמַ֣ר הַמֶּ֑לֶךְ בָּר֨וּךְ יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר נָתַ֥ן הַיּ֛וֹם יֹשֵׁ֥ב עַל כִּסְאִ֖י וְעֵינַ֥י רֹאֽוֹת

الملوك الأول 2: 5 1Ki.2.5

وَأَنْتَ أَيْضًا تَعْلَمُ مَا فَعَلَ بِي يُوآبُ ابْنُ صَرُويَةَ، مَا فَعَلَ لِرَئِيسَيْ جُيُوشِ إِسْرَائِيلَ: ابْنَيْرَ بْنِ نَيْرَ وَعَمَاسَا بْنِ يَثْرٍ، إِذْ قَتَلَهُمَا وَسَفَكَ دَمَ الْحَرْبِ فِي الصُّلْحِ، وَجَعَلَ دَمَ الْحَرْبِ فِي مِنْطَقَتِهِ الَّتِي عَلَى حَقَوَيْهِ وَفِي نَعْلَيْهِ اللَّتَيْنِ بِرِجْلَيْهِ.

אַתָּ֣ה וְגַ֣ם יָדַ֡עְתָּ אֲשֶׁר עָ֨שָׂה לִ֜י יוֹאָ֣ב בֶּן צְרוּיָ֗ה אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֣ה לִשְׁנֵֽי;שָׂרֵ֣י צִבְא֣וֹת יִ֠שְׂרָאֵל לְאַבְנֵ֨ר בֶּן נֵ֜ר וְלַעֲמָשָׂ֤א בֶן יֶ֙תֶר֙ וַיַּ֣הַרְגֵ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דְּמֵֽי מִלְחָמָ֖ה בְּשָׁלֹ֑ם וַיִּתֵּ֞ן דְּמֵ֣י מִלְחָמָ֗ה בַּחֲגֹֽרָתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר בְּמָתְנָ֔יו וּֽבְנַעֲל֖וֹ אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽיו

الملوك الأول 3: 13 1Ki.3.13

وَقَدْ أَعْطَيْتُكَ مَا لَمْ تَسْأَلْهُ، غِنًى وَكَرَامَةً حَتَّى إِنَّهُ لاَ يَكُونُ رَجُلٌ مِثْلَكَ فِي الْمُلُوكِ كُلَّ أَيَّامِكَ.

וְגַ֨ם נָתַ֣תִּי;לָ֔ךְ אֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁאַ֙לְתָּ֙ גַּם;עֹ֖שֶׁר גַּם;כָּב֑וֹד אֲ֠שֶׁר לֹא הָיָ֨ה אִ֛ישׁ כָמ֥וֹךָ בַּמְּלָכִ֖ים כָּל יָמֶֽיךָ

الملوك الأول 3: 13 1Ki.3.13

وَقَدْ أَعْطَيْتُكَ مَا لَمْ تَسْأَلْهُ، غِنًى وَكَرَامَةً حَتَّى إِنَّهُ لاَ يَكُونُ رَجُلٌ مِثْلَكَ فِي الْمُلُوكِ كُلَّ أَيَّامِكَ.

וְגַ֨ם נָתַ֣תִּי;לָ֔ךְ אֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁאַ֙לְתָּ֙ גַּם;עֹ֖שֶׁר גַּם;כָּב֑וֹד אֲ֠שֶׁר לֹא הָיָ֨ה אִ֛ישׁ כָמ֥וֹךָ בַּמְּלָכִ֖ים כָּל יָמֶֽיךָ

الملوك الأول 3: 13 1Ki.3.13

وَقَدْ أَعْطَيْتُكَ مَا لَمْ تَسْأَلْهُ، غِنًى وَكَرَامَةً حَتَّى إِنَّهُ لاَ يَكُونُ رَجُلٌ مِثْلَكَ فِي الْمُلُوكِ كُلَّ أَيَّامِكَ.

וְגַ֨ם נָתַ֣תִּי;לָ֔ךְ אֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁאַ֙לְתָּ֙ גַּם;עֹ֖שֶׁר גַּם;כָּב֑וֹד אֲ֠שֶׁר לֹא הָיָ֨ה אִ֛ישׁ כָמ֥וֹךָ בַּמְּלָכִ֖ים כָּל יָמֶֽיךָ

الملوك الأول 3: 18 1Ki.3.18

وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ بَعْدَ وِلاَدَتِي وَلَدَتْ هذِهِ الْمَرْأَةُ أَيْضًا، وَكُنَّا مَعًا، وَلَمْ يَكُنْ مَعَنَا غَرِيبٌ فِي الْبَيْتِ غَيْرَنَا نَحْنُ كِلْتَيْنَا فِي الْبَيْتِ.

וַיְהִ֞י בַּיּ֤וֹם הַשְּׁלִישִׁי֙ לְלִדְתִּ֔י וַתֵּ֖לֶד הַזֹּ֑את הָאִשָּׁ֣ה גַּם וַאֲנַ֣חְנוּ יַחְדָּ֗ו אֵֽין אִתָּ֙נוּ֙ זָ֤ר בַּבַּ֔יִת זוּלָתִ֥י אֲנַ֖חְנוּ שְׁתַּֽיִם בַּבָּֽיִת

الملوك الأول 3: 26 1Ki.3.26

فَتَكَلَّمَتِ الْمَرْأَةُ الَّتِي ابْنُهَا الْحَيُّ إِلَى ٱلْمَلِكِ، لأَنَّ أَحْشَاءَهَا اضْطَرَمَتْ عَلَى ابْنِهَا، وَقَالَتِ: اسْتَمِعْ يَا سَيِّدِي. أَعْطُوهَا الْوَلَدَ الْحَيَّ وَلاَ تُمِيتُوهُ. وَأَمَّا تِلْكَ فَقَالَتْ: لاَ يَكُونُ لِي وَلاَ لَكِ. اُشْطُرُوهُ.

וַתֹּ֣אמֶר הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר בְּנָ֨הּ הַחַ֜י אֶל הַמֶּ֗לֶךְ כִּֽי רַחֲמֶיהָ֮ נִכְמְר֣וּ עַל בְּנָהּ֒ וַתֹּ֣אמֶר בִּ֣י אֲדֹנִ֗י תְּנוּ;לָהּ֙ הַיָּל֣וּד הַחַ֔י אַל וְהָמֵ֖ת;תְּמִיתֻ֑הוּ וְזֹ֣את אֹמֶ֗רֶת לֹ֥א יִהְיֶ֖ה גַּם;לִ֥י גַם לָ֛ךְ גְּזֹֽרוּ

الملوك الأول 3: 26 1Ki.3.26

فَتَكَلَّمَتِ الْمَرْأَةُ الَّتِي ابْنُهَا الْحَيُّ إِلَى ٱلْمَلِكِ، لأَنَّ أَحْشَاءَهَا اضْطَرَمَتْ عَلَى ابْنِهَا، وَقَالَتِ: اسْتَمِعْ يَا سَيِّدِي. أَعْطُوهَا الْوَلَدَ الْحَيَّ وَلاَ تُمِيتُوهُ. وَأَمَّا تِلْكَ فَقَالَتْ: لاَ يَكُونُ لِي وَلاَ لَكِ. اُشْطُرُوهُ.

וַתֹּ֣אמֶר הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר בְּנָ֨הּ הַחַ֜י אֶל הַמֶּ֗לֶךְ כִּֽי רַחֲמֶיהָ֮ נִכְמְר֣וּ עַל בְּנָהּ֒ וַתֹּ֣אמֶר בִּ֣י אֲדֹנִ֗י תְּנוּ;לָהּ֙ הַיָּל֣וּד הַחַ֔י אַל וְהָמֵ֖ת;תְּמִיתֻ֑הוּ וְזֹ֣את אֹמֶ֗רֶת לֹ֥א יִהְיֶ֖ה גַּם;לִ֥י גַם לָ֛ךְ גְּזֹֽרוּ

الملوك الأول 4: 15 1Ki.4.15

أَخِيمَعَصُ فِي نَفْتَالِي، وَهُوَ أَيْضًا أَخَذَ بَاسِمَةَ بِنْتَ سُلَيْمَانَ امْرَأَةً.

אֲחִימַ֖עַץ בְּנַפְתָּלִ֑י ה֗וּא גַּם לָקַ֛ח בָּשְׂמַ֥ת בַּת שְׁלֹמֹ֖ה לְאִשָּֽׁה

الملوك الأول 7: 31 1Ki.7.31

وَفَمُهَا دَاخِلَ الإِكْلِيلِ وَمِنْ فَوْقُ ذِرَاعٌ. وَفَمُهَا مُدَوَّرٌ كَعَمَلِ قَاعِدَةٍ ذِرَاعٌ وَنِصْفُ ذِرَاعٍ. وَأَيْضًا عَلَى فَمِهَا نَقْشٌ. وَأَتْرَاسُهَا مُرَبَّعَةٌ لاَ مُدَوَّرَةٌ.

וּ֠פִיהוּ מִבֵּ֨ית לַכֹּתֶ֤רֶת וָמַ֙עְלָה֙ בָּֽאַמָּ֔ה וּפִ֙יהָ֙ עָגֹ֣ל מַעֲשֵׂה כֵ֔ן אַמָּ֖ה וַחֲצִ֣י הָֽאַמָּ֑ה וְגַם עַל פִּ֙יהָ֙ מִקְלָע֔וֹת וּמִסְגְּרֹתֵיהֶ֥ם מְרֻבָּע֖וֹת לֹ֥א עֲגֻלּֽוֹת

الملوك الأول 8: 41 1Ki.8.41

وَكَذلِكَ الأَجْنَبِيُّ الَّذِي لَيْسَ مِنْ شَعْبِكَ إِسْرَائِيلَ هُوَ، وَجَاءَ مِنْ أَرْضٍ بَعِيدَةٍ مِنْ أَجْلِ اسْمِكَ،

וְגַם֙ הַנָּכְרִ֔י אֲשֶׁ֛ר לֹא מֵעַמְּךָ֥ יִשְׂרָאֵ֖ל ה֑וּא וּבָ֛א מֵאֶ֥רֶץ רְחוֹקָ֖ה לְמַ֥עַן שְׁמֶֽךָ

الملوك الأول 10: 11 1Ki.10.11

وَكَذَا سُفُنُ حِيرَامَ الَّتِي حَمَلَتْ ذَهَبًا مِنْ أُوفِيرَ، أَتَتْ مِنْ أُوفِيرَ بِخَشَبِ الصَّنْدَلِ كَثِيرًا جِدًّا وَبِحِجَارَةٍ كَرِيمَةٍ.

וְגַם֙ אֳנִ֣י חִירָ֔ם אֲשֶׁר נָשָׂ֥א זָהָ֖ב מֵאוֹפִ֑יר הֵבִ֨יא מֵאֹפִ֜יר עֲצֵ֧י אַלְמֻגִּ֛ים הַרְבֵּ֥ה מְאֹ֖ד וְאֶ֥בֶן יְקָרָֽה

الملوك الأول 13: 18 1Ki.13.18

فَقَالَ لَهُ: أَنَا أَيْضًا نَبِيٌّ مِثْلُكَ، وَقَدْ كَلَّمَنِي مَلاَكٌ بِكَلاَمِ الرَّبِّ قَائِلاً: ارْجعْ بِهِ مَعَكَ إِلَى بَيْتِكَ فَيَأْكُلَ خُبْزًا وَيَشْرَبَ مَاءً. كَذَبَ عَلَيْهِ.

וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ אֲנִ֣י גַּם נָבִיא֮ כָּמוֹךָ֒ דִּבֶּ֣ר;אֵלַי֩ וּמַלְאָ֡ךְ בִּדְבַ֨ר יְהוָ֜ה לֵאמֹ֗ר הֲשִׁבֵ֤הוּ אִתְּךָ֙ אֶל בֵּיתֶ֔ךָ וְיֹ֥אכַל לֶ֖חֶם וְיֵ֣שְׁתְּ מָ֑יִם כִּחֵ֖שׁ לֽוֹ

الملوك الأول 14: 14 1Ki.14.14

وَيُقِيمُ الرَّبُّ لِنَفْسِهِ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ يَقْرِضُ بَيْتَ يَرُبْعَامَ هذَا الْيَوْمَ. وَمَاذَا. اَلآنَ أَيْضًا.

וְהֵקִים֩ יְהוָ֨ה ל֥וֹ מֶ֙לֶךְ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל יַכְרִ֛ית בֵּ֥ית יָרָבְעָ֖ם זֶ֣ה הַיּ֑וֹם וּמֶ֖ה עָֽתָּה גַּם

الملوك الأول 14: 23 1Ki.14.23

وَبَنَوْا هُمْ أَيْضًا لأَنْفُسِهِمْ مُرْتَفَعَاتٍ وَأَنْصَابًا وَسَوَارِيَ عَلَى كُلِّ تَلّ مُرْتَفِعٍ وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ.

וַיִּבְנ֨וּ הֵ֧מָּה גַם לָהֶ֛ם בָּמ֥וֹת וּמַצֵּב֖וֹת וַאֲשֵׁרִ֑ים עַ֚ל כָּל גִּבְעָ֣ה גְבֹהָ֔ה וְתַ֖חַת כָּל עֵ֥ץ רַעֲנָֽן

الملوك الأول 14: 24 1Ki.14.24

وَكَانَ أَيْضًا مَأْبُونُونَ فِي الأَرْضِ، فَعَلُوا حَسَبَ كُلِّ أَرْجَاسِ الأُمَمِ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

הָיָ֣ה וְגַם קָדֵ֖שׁ בָאָ֑רֶץ עָשׂ֗וּ כְּכֹל֙ הַתּוֹעֲבֹ֣ת הַגּוֹיִ֔ם אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 15: 13 1Ki.15.13

حَتَّى إِنَّ مَعْكَةَ أُمَّهُ خَلَعَهَا مِنْ أَنْ تَكُونَ مَلِكَةً، لأَنَّهَا عَمِلَتْ تِمْثَالاً لِسَارِيَةٍ، وَقَطَعَ آسَا تِمْثَالَهَا وَأَحْرَقَهُ فِي وَادِي قَدْرُونَ.

וְגַ֣ם מַעֲכָ֣ה אִמּ֗וֹ וַיְסִרֶ֙הָ֙ מִגְּבִירָ֔ה אֲשֶׁר עָשְׂתָ֥ה מִפְלֶ֖צֶת לָאֲשֵׁרָ֑ה וַיִּכְרֹ֤ת אָסָא֙ מִפְלַצְתָּ֔הּ וַיִּשְׂרֹ֖ף בְּנַ֥חַל קִדְרֽוֹן

الملوك الأول 16: 7 1Ki.16.7

وَأَيْضًا عَنْ يَدِ يَاهُو بْنِ حَنَانِي النَّبِيِّ كَانَ كَلاَمُ الرَّبِّ عَلَى بَعْشَا وَعَلَى بَيْتِهِ، وَعَلَى كُلِّ الشَّرِّ الَّذِي عَمِلَهُ فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ بِإِغَاظَتِهِ إِيَّاهُ بِعَمَلِ يَدَيْهِ، وَكَوْنِهِ كَبَيْتِ يَرُبْعَامَ، وَلأَجْلِ قَتْلِهِ إِيَّاهُ.

וְגַ֡ם בְּיַד יֵה֨וּא בֶן חֲנָ֜נִי הַנָּבִ֗יא הָיָה֩ דְּבַר יְהוָ֡ה אֶל בַּעְשָׁ֨א וְאֶל בֵּית֜וֹ וְעַ֥ל כָּל הָרָעָ֣ה אֲשֶׁר עָשָׂ֣ה בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֗ה לְהַכְעִיסוֹ֙ בְּמַעֲשֵׂ֣ה יָדָ֔יו לִהְי֖וֹת כְּבֵ֣ית יָרָבְעָ֑ם וְעַ֥ל הִכָּ֖ה;אֹתֽוֹ אֲשֶׁר

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (681 آية)