בִּלְתִּי (H1115) - biltîy | معجم سترونغ العبري

يشوع 5: 6 Jos.5.6

لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ سَارُوا أَرْبَعِينَ سَنَةً فِي الْقَفْرِ حَتَّى فَنِيَ جَمِيعُ الشَّعْبِ، رِجَالُ الْحَرْبِ الْخَارِجِينَ مِنْ مِصْرَ، الَّذِينَ لَمْ يَسْمَعُوا لِقَوْلِ الرَّبِّ، الَّذِينَ حَلَفَ الرَّبُّ لَهُمْ أَنَّهُ لاَ يُرِيهِمِ الأَرْضَ الَّتِي حَلَفَ الرَّبُّ لآبَائِهِمْ أَنْ يُعْطِيَنَا الأَرْضَ الَّتِي تَفِيضُ لَبَنًا وَعَسَلاً.

כִּ֣י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֮ הָלְכ֣וּ אַרְבָּעִ֣ים שָׁנָ֗ה בַּמִּדְבָּר֒ עַד תֹּ֨ם כָּל הַגּ֜וֹי אַנְשֵׁ֤י הַמִּלְחָמָה֙ הַיֹּצְאִ֣ים מִמִּצְרַ֔יִם אֲשֶׁ֥ר לֹֽא שָׁמְע֖וּ בְּק֣וֹל יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לָהֶ֔ם לְבִלְתִּ֞י הַרְאוֹתָ֣ם הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁר֩ נִשְׁבַּ֨ע יְהוָ֤ה לַֽאֲבוֹתָם֙ לָ֣תֶת;לָ֔נוּ אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ

يشوع 8: 22 Jos.8.22

وَهؤُلاَءِ خَرَجُوا مِنَ الْمَدِينَةِ لِلِقَائِهِمْ، فَكَانُوا فِي وَسَطِ إِسْرَائِيلَ، هؤُلاَءِ مِنْ هُنَا وَأُولئِكَ مِنْ هُنَاكَ. وَضَرَبُوهُمْ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ شَارِدٌ وَلاَ مُنْفَلِتٌ.

וְאֵ֨לֶּה יָצְא֤וּ מִן הָעִיר֙ לִקְרָאתָ֔ם וַיִּֽהְי֤וּ בַּתָּ֔וֶךְ לְיִשְׂרָאֵל֙ אֵ֥לֶּה מִזֶּ֖ה וְאֵ֣לֶּה מִזֶּ֑ה וַיַּכּ֣וּ;אוֹתָ֔ם עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִ֥יד וּפָלִֽיט

يشوع 10: 33 Jos.10.33

حِينَئِذٍ صَعِدَ هُورَامُ مَلِكُ جَازَرَ لإِعَانَةِ لَخِيشَ، وَضَرَبَهُ يَشُوعُ مَعَ شَعْبِهِ حَتَّى لَمْ يُبْقِ لَهُ شَارِدًا.

אָ֣ז עָלָ֗ה הֹרָם֙ מֶ֣לֶךְ גֶּ֔זֶר לַעְזֹ֖ר לָכִ֑ישׁ וַיַּכֵּ֤הוּ יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ עַמּ֔וֹ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד

يشوع 11: 8 Jos.11.8

فَدَفَعَهُمُ الرَّبُّ بِيَدِ إِسْرَائِيلَ، فَضَرَبُوهُمْ وَطَرَدُوهُمْ إِلَى صِيدُونَ الْعَظِيمَةِ، وَإِلَى مِسْرَفُوتَ مَايِمَ، وَإِلَى بُقْعَةِ مِصْفَاةَ شَرْقًا. فَضَرَبُوهُمْ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُمْ شَارِدٌ.

וַיִּתְּנֵ֨ם יְהוָ֥ה בְּיַֽד יִשְׂרָאֵל֮ וַיַּכּוּם֒ וַֽיִּרְדְּפ֞וּם עַד צִיד֣וֹן רַבָּ֗ה וְעַד֙ מִשְׂרְפ֣וֹת מַ֔יִם וְעַד בִּקְעַ֥ת מִצְפֶּ֖ה מִזְרָ֑חָה וַיַּכֻּ֕ם עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר לָהֶ֖ם שָׂרִֽיד

يشوع 11: 19 Jos.11.19

لَمْ تَكُنْ مَدِينَةٌ صَالَحَتْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلاَّ الْحِوِّيِّينَ سُكَّانَ جِبْعُونَ، بَلْ أَخَذُوا الْجَمِيعَ بِالْحَرْبِ.

לֹֽא הָיְתָ֣ה עִ֗יר הִשְׁלִ֙ימָה֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בִּלְתִּ֥י הַחִוִּ֖י יֹשְׁבֵ֣י גִבְע֑וֹן לָקְח֥וּ הַכֹּ֖ל בַמִּלְחָמָֽה

يشوع 11: 20 Jos.11.20

لأَنَّهُ كَانَ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ أَنْ يُشَدِّدَ قُلُوبَهُمْ حَتَّى يُلاَقُوا إِسْرَائِيلَ لِلْمُحَارَبَةِ فَيُحَرَّمُوا، فَلاَ تَكُونُ عَلَيْهِمْ رَأْفَةٌ، بَلْ يُبَادُونَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

כִּ֣י מֵאֵ֣ת יְהוָ֣ה הָיְתָ֡ה לְחַזֵּ֣ק לִבָּם֩ לִקְרַ֨את יִשְׂרָאֵל֙ הַמִּלְחָמָ֤ה לְמַ֣עַן;הַֽחֲרִימָ֔ם לְבִלְתִּ֥י הֱיוֹת לָהֶ֖ם תְּחִנָּ֑ה כִּ֚י;לְמַ֣עַן הַשְׁמִידָ֔ם כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

يشوع 22: 25 Jos.22.25

قَدْ جَعَلَ الرَّبُّ تُخُمًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ يَا بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ: الأُرْدُنُّ. لَيْسَ لَكُمْ قِسْمٌ فِي الرَّبِّ. فَيَرُدُّ بَنُوكُمْ بَنِينَا حَتَّى لاَ يَخَافُوا الرَّبَّ.

נָֽתַן יְ֠הוָה וּגְב֣וּל בֵּינֵ֨נוּ וּבֵינֵיכֶ֜ם בְּנֵי רְאוּבֵ֤ן וּבְנֵי גָד֙ הַיַּרְדֵּ֔ן אֵין לָכֶ֥ם חֵ֖לֶק בַּֽיהוָ֑ה וְהִשְׁבִּ֤יתוּ בְנֵיכֶם֙ בָּנֵ֔ינוּ לְבִלְתִּ֖י יְרֹ֥א יְהוָֽה

يشوع 23: 6 Jos.23.6

فَتَشَدَّدُوا جِدًّا لِتَحْفَظُوا وَتَعْمَلُوا كُلَّ الْمَكْتُوبِ فِي سِفْرِ شَرِيعَةِ مُوسَى حَتَّى لاَ تَحِيدُوا عَنْهَا يَمِينًا أَوْ شِمَالاً.

וַחֲזַקְתֶּ֣ם מְאֹ֔ד לִשְׁמֹ֣ר וְלַעֲשׂ֔וֹת כָּל הַכָּת֔וּב בְּסֵ֖פֶר תּוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֑ה לְבִלְתִּ֥י סוּר מִמֶּ֖נּוּ יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול

يشوع 23: 7 Jos.23.7

حَتَّى لاَ تَدْخُلُوا إِلَى هؤُلاَءِ الشُّعُوبِ، أُولئِكَ الْبَاقِينَ مَعَكُمْ، وَلاَ تَذْكُرُوا اسْمَ آلِهَتِهِمْ، وَلاَ تَحْلِفُوا بِهَا، وَلاَ تَعْبُدُوهَا، وَلاَ تَسْجُدُوا لَهَا.

לְבִלְתִּי בוֹא֙ הָאֵ֔לֶּה בַּגּוֹיִ֣ם הָאֵ֖לֶּה הַנִּשְׁאָרִ֥ים אִתְּכֶ֑ם לֹא תַזְכִּ֙ירוּ֙ וּבְשֵׁ֨ם אֱלֹהֵיהֶ֤ם וְלֹ֣א תַשְׁבִּ֔יעוּ וְלֹ֣א תַעַבְד֔וּם וְלֹ֥א תִֽשְׁתַּחֲו֖וּ לָהֶֽם

القضاة 2: 23 Jdg.2.23

فَتَرَكَ الرَّبُّ أُولئِكَ الأُمَمَ وَلَمْ يَطْرُدْهُمْ سَرِيعًا وَلَمْ يَدْفَعْهُمْ بِيَدِ يَشُوعَ.

וַיַּנַּ֤ח יְהוָה֙ הָאֵ֔לֶּה הַגּוֹיִ֣ם לְבִלְתִּ֥י הוֹרִישָׁ֖ם מַהֵ֑ר וְלֹ֥א נְתָנָ֖ם בְּיַד יְהוֹשֻֽׁעַ

القضاة 7: 14 Jdg.7.14

فَأَجَابَ صَاحِبُهُ وَقَالَ: لَيْسَ ذلِكَ إِلأَّ سَيْفَ جِدْعُونَ بْنِ يُوآشَ رَجُلِ إِسْرَائِيلَ. قَدْ دَفَعَ اللهُ إِلَى يَدِهِ الْمِدْيَانِيِّينَ وَكُلَّ الْجَيْشِ.

וַיַּ֨עַן רֵעֵ֤הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֵ֣ין זֹ֔את בִּלְתִּ֗י;אִם חֶ֛רֶב גִּדְע֥וֹן בֶּן יוֹאָ֖שׁ אִ֣ישׁ יִשְׂרָאֵ֑ל נָתַ֤ן הָֽאֱלֹהִים֙ בְּיָד֔וֹ מִדְיָ֖ן וְאֶת;כָּל הַֽמַּחֲנֶֽה

القضاة 8: 1 Jdg.8.1

وَقَالَ لَهُ رِجَالُ أَفْرَايِمَ: مَا هذَا الأَمْرُ الَّذِي فَعَلْتَ إِذْ لَمْ تَدْعُنَا عِنْدَ ذِهَابِكَ لِمُحَارَبَةِ الْمِدْيَانِيِّينَ.. وَخَاصَمُوهُ بِشِدَّةٍ.

וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו אִ֣ישׁ אֶפְרַ֗יִם מָֽה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר עָשִׂ֣יתָ לְבִלְתִּי֙ קְרֹ֣אות;לָּ֔נוּ כִּ֥י;הָלַ֖כְתָּ לְהִלָּחֵ֣ם בְּמִדְיָ֑ן וַיְרִיב֥וּן;אִתּ֖וֹ בְּחָזְקָֽה

القضاة 21: 7 Jdg.21.7

مَاذَا نَعْمَلُ لِلْبَاقِينَ مِنْهُمْ فِي أَمْرِ النِّسَاءِ، وَقَدْ حَلَفْنَا نَحْنُ بِالرَّبِّ أَنْ لاَ نُعْطِيَهُمْ مِنْ بَنَاتِنَا نِسَاءً.

מַה נַּעֲשֶׂ֥ה לַנּוֹתָרִ֖ים לָהֶ֛ם לְנָשִׁ֑ים נִשְׁבַּ֣עְנוּ וַאֲנַ֙חְנוּ֙ בַֽיהוָ֔ה לְבִלְתִּ֛י תֵּת;לָהֶ֥ם מִבְּנוֹתֵ֖ינוּ לְנָשִֽׁים

راعوث 1: 13 Rut.1.13

هَلْ تَصْبِرَانِ لَهُمْ حَتَّى يَكْبُرُوا. هَلْ تَنْحَجِزَانِ مِنْ أَجْلِهِمْ عَنْ أَنْ تَكُونَا لِرَجُل. لاَ يَا بِنْتَيَّ. فَإِنِّي مَغْمُومَةٌ جِدًّا لأَنَّ يَدَ الرَّبِّ قَدْ خَرَجَتْ عَلَيَّ.

תְּשַׂבֵּ֗רְנָה הֲלָהֵ֣ן עַ֚ד יִגְדָּ֔לוּ תֵּֽעָגֵ֔נָה הֲלָהֵן֙ לְבִלְתִּ֖י הֱי֣וֹת לְאִ֑ישׁ אַ֣ל בְּנֹתַ֗י כִּֽי מַר;לִ֤י מְאֹד֙ כִּֽי יַד יְהוָֽה יָצְאָ֥ה בִ֖י

راعوث 2: 9 Rut.2.9

عَيْنَاكِ عَلَى الْحَقْلِ الَّذِي يَحْصُدُونَ وَاذْهَبِي وَرَاءَهُمْ. أَلَمْ أُوصِ الْغِلْمَانَ أَنْ لاَ يَمَسُّوكِ. وَإِذَا عَطِشْتِ فَاذْهَبِي إِلَى الآنِيَةِ وَاشْرَبِي مِمَّا اسْتَقَاهُ الْغِلْمَانُ.

עֵינַ֜יִךְ בַּשָּׂדֶ֤ה אֲשֶׁר יִקְצֹרוּן֙ וְהָלַ֣כְתִּ אַחֲרֵיהֶ֔ן הֲל֥וֹא צִוִּ֛יתִי הַנְּעָרִ֖ים לְבִלְתִּ֣י נָגְעֵ֑ךְ וְצָמִ֗ת וְהָלַכְתְּ֙ אֶל הַכֵּלִ֔ים וְשָׁתִ֕ית מֵאֲשֶׁ֥ר יִשְׁאֲב֖וּן הַנְּעָרִֽים

راعوث 3: 10 Rut.3.10

فَقَالَ: إِنَّكِ مُبَارَكَةٌ مِنَ الرَّبِّ يَا بِنْتِي لأَنَّكِ قَدْ أَحْسَنْتِ مَعْرُوفَكِ فِي الأَخِيرِ أَكْثَرَ مِنَ الأَوَّلِ، إِذْ لَمْ تَسْعَيْ وَرَاءَ الشُّبَّانِ، فُقَرَاءَ كَانُوا أَوْ أَغْنِيَاءَ.

וַיֹּ֗אמֶר אַ֤תְּ בְּרוּכָ֨ה לַֽיהוָה֙ בִּתִּ֔י הֵיטַ֛בְתְּ חַסְדֵּ֥ךְ הָאַחֲר֖וֹן מִן הָרִאשׁ֑וֹן לְבִלְתִּי לֶ֗כֶת אַחֲרֵי֙ הַבַּ֣חוּרִ֔ים אִם;דַּ֖ל וְאִם עָשִֽׁיר

صموئيل الأول 2: 2 1Sa.2.2

لَيْسَ قُدُّوسٌ مِثْلَ الرَّبِّ، لأَنَّهُ لَيْسَ غَيْرَكَ، وَلَيْسَ صَخْرَةٌ مِثْلَ إِلهِنَا.

אֵין קָד֥וֹשׁ כַּיהוָ֖ה כִּ֣י אֵ֣ין בִּלְתֶּ֑ךָ וְאֵ֥ין צ֖וּר כֵּאלֹהֵֽינוּ

صموئيل الأول 20: 26 1Sa.20.26

وَلَمْ يَقُلْ شَاوُلُ شَيْئًا فِي ذلِكَ الْيَوْمِ، لأَنَّهُ قَالَ: لَعَلَّهُ عَارِضٌ. غَيْرُ طَاهِرٍ هُوَ. إِنَّهُ لَيْسَ طَاهِرًا.

וְלֹֽא דִבֶּ֥ר שָׁא֛וּל מְא֖וּמָה בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא כִּ֤י אָמַר֙ מִקְרֶ֣ה בִּלְתִּ֥י טָה֛וֹר ה֖וּא כִּֽי לֹ֥א טָהֽוֹר

صموئيل الثاني 14: 7 2Sa.14.7

وَهُوَذَا الْعَشِيرَةُ كُلُّهَا قَدْ قَامَتْ عَلَى جَارِيَتِكَ وَقَالُوا: سَلِّمِي ضَارِبَ أَخِيهِ لِنَقْتُلَهُ بِنَفْسِ أَخِيهِ الَّذِي قَتَلَهُ، فَنُهْلِكَ الْوَارِثَ أَيْضًا. فَيُطْفِئُونَ جَمْرَتِي الَّتِي بَقِيَتْ، وَلاَ يَتْرُكُونَ لِرَجُلِي اسْمًا وَلاَ بَقِيَّةً عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ.

וְהִנֵּה֩ הַמִּשְׁפָּחָ֜ה כָֽל קָ֨מָה עַל שִׁפְחָתֶ֗ךָ וַיֹּֽאמְרוּ֙ תְּנִ֣י מַכֵּ֣ה אָחִ֗יו וּנְמִתֵ֙הוּ֙ בְּנֶ֤פֶשׁ אָחִיו֙ אֲשֶׁ֣ר הָרָ֔ג וְנַשְׁמִ֖ידָה הַיּוֹרֵ֑שׁ גַּ֣ם וְכִבּ֗וּ גַּֽחַלְתִּי֙ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאָ֔רָה לְבִלְתִּ֧י שִׂים לְאִישִׁ֛י שֵׁ֥ם וּשְׁאֵרִ֖ית עַל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה

صموئيل الثاني 14: 13 2Sa.14.13

فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ: وَلِمَاذَا افْتَكَرْتَ بِمِثْلِ هذَا الأَمْرِ عَلَى شَعْبِ اللهِ. وَيَتَكَلَّمُ الْمَلِكُ بِهذَا الْكَلاَمِ كَمُذْنِبٍ بِمَا أَنَّ الْمَلِكَ لاَ يَرُدُّ مَنْفِيَّهُ.

וַתֹּ֙אמֶר֙ הָֽאִשָּׁ֔ה וְלָ֧מָּה חָשַׁ֛בְתָּה כָּזֹ֖את עַל עַ֣ם אֱלֹהִ֑ים וּמִדַּבֵּ֨ר הַמֶּ֜לֶךְ הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר כְּאָשֵׁ֔ם לְבִלְתִּ֛י הַמֶּ֖לֶךְ הָשִׁ֥יב נִדְּחֽוֹ

صموئيل الثاني 14: 14 2Sa.14.14

لأَنَّهُ لاَ بُدَّ أَنْ نَمُوتَ وَنَكُونَ كَالْمَاءِ الْمُهْرَاقِ عَلَى الأَرْضِ الَّذِي لاَ يُجْمَعُ وَلاَ يَنْزِعُ اللهُ نَفْسًا بَلْ يُفَكِّرُ أَفْكَارًا حَتَّى لاَ يُطْرَدَ عَنْهُ مَنْفِيُّهُ.

כִּי מ֣וֹת;נָמ֔וּת וְכַמַּ֙יִם֙ הַנִּגָּרִ֣ים אַ֔רְצָה אֲשֶׁ֖ר לֹ֣א יֵאָסֵ֑פוּ וְלֹֽא יִשָּׂ֤א אֱלֹהִים֙ נֶ֔פֶשׁ וְחָשַׁב֙ מַֽחֲשָׁב֔וֹת לְבִלְתִּ֛י יִדַּ֥ח מִמֶּ֖נּוּ נִדָּֽח

الملوك الأول 6: 6 1Ki.6.6

فَالطَّبَقَةُ السُّفْلَى عَرْضُهَا خَمْسُ أَذْرُعٍ، وَالْوُسْطَى عَرْضُهَا سِتُّ أَذْرُعٍ، وَالثَّالِثَةُ عَرْضُهَا سَبْعُ أَذْرُعٍ، لأَنَّهُ جَعَلَ لِلْبَيْتِ حَوَالَيْهِ مِنْ خَارِجٍ أخْصَامًا لِئَلاَّ تَتَمَكَّنَ فِي حِيطَانِ الْبَيْتِ.

הַיָּצִ֨יעַ הַתַּחְתֹּנָ֜ה רָחְבָּ֗הּ חָמֵ֧שׁ בָּאַמָּ֣ה וְהַתִּֽיכֹנָה֙ רָחְבָּ֔הּ שֵׁ֤שׁ בָּֽאַמָּה֙ וְהַ֨שְּׁלִישִׁ֔ית רָחְבָּ֑הּ שֶׁ֥בַע בָּאַמָּ֖ה כִּ֡י נָתַ֨ן לַבַּ֤יִת סָבִיב֙ ח֔וּצָה מִגְרָעוֹת֩ לְבִלְתִּ֖י אֲחֹ֥ז בְּקִֽירוֹת הַבָּֽיִת

الملوك الأول 11: 10 1Ki.11.10

وَأَوْصَاهُ فِي هذَا الأَمْرِ أَنْ لاَ يَتَّبعَ آلِهَةً أُخْرَى، فَلَمْ يَحْفَظْ مَا أَوْصَى بِهِ الرَّبُّ.

וְצִוָּ֤ה;אֵלָיו֙ עַל הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לְבִ֨לְתִּי לֶ֔כֶת;אַחֲרֵ֖י אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְלֹ֣א שָׁמַ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֖ה יְהוָֽה

الملوك الأول 15: 17 1Ki.15.17

وَصَعِدَ بَعْشَا مَلِكُ إِسْرَائِيلَ عَلَى يَهُوذَا وَبَنَى الرَّامَةَ لِكَيْ لاَ يَدَعَ أَحَدًا يَخْرُجُ أَوْ يَدْخُلُ إِلَى آسَا مَلِكِ يَهُوذَا.

וַיַּ֨עַל בַּעְשָׁ֤א מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ עַל יְהוּדָ֔ה וַיִּ֖בֶן הָרָמָ֑ה לְבִלְתִּ֗י תֵּ֚ת יֹצֵ֣א וָבָ֔א לְאָסָ֖א מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الثاني 10: 11 2Ki.10.11

وَقَتَلَ يَاهُو كُلَّ الَّذِينَ بَقُوا لِبَيْتِ أَخْآبَ فِي يَزْرَعِيلَ وَكُلَّ عُظَمَائِهِ وَمَعَارِفِهِ وَكَهَنَتِهِ، حَتَّى لَمْ يُبْقِ لَهُ شَارِدًا.

וַיַּ֣ךְ יֵה֗וּא כָּל הַנִּשְׁאָרִ֤ים לְבֵית אַחְאָב֙ בְּיִזְרְעֶ֔אל וְכָל גְּדֹלָ֖יו וּמְיֻדָּעָ֣יו וְכֹהֲנָ֑יו עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד

الملوك الثاني 12: 8 2Ki.12.8

فَوَافَقَ الْكَهَنَةُ عَلَى أَنْ لاَ يَأْخُذُوا فِضَّةً مِنَ الشَّعْبِ، وَلاَ يُرَمِّمُوا مَا تَهَدَّمَ مِنَ الْبَيْتِ.

וַיֵּאֹ֖תוּ הַכֹּֽהֲנִ֑ים לְבִלְתִּ֤י קְחַת כֶּ֙סֶף֙ מֵאֵ֣ת הָעָ֔ם וּלְבִלְתִּ֥י חַזֵּ֖ק בֶּ֥דֶק הַבָּֽיִת

الملوك الثاني 12: 8 2Ki.12.8

فَوَافَقَ الْكَهَنَةُ عَلَى أَنْ لاَ يَأْخُذُوا فِضَّةً مِنَ الشَّعْبِ، وَلاَ يُرَمِّمُوا مَا تَهَدَّمَ مِنَ الْبَيْتِ.

וַיֵּאֹ֖תוּ הַכֹּֽהֲנִ֑ים לְבִלְתִּ֤י קְחַת כֶּ֙סֶף֙ מֵאֵ֣ת הָעָ֔ם וּלְבִלְתִּ֥י חַזֵּ֖ק בֶּ֥דֶק הַבָּֽיִת

الملوك الثاني 17: 15 2Ki.17.15

وَرَفَضُوا فَرَائِضَهُ وَعَهْدَهُ الَّذِي قَطَعَهُ مَعَ آبَائِهِمْ وَشَهَادَاتِهِ الَّتِي شَهِدَ بِهَا عَلَيْهِمْ، وَسَارُوا وَرَاءَ الْبَاطِلِ، وَصَارُوا بَاطِلاً وَرَاءَ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوْلَهُمُ، الَّذِينَ أَمَرَهُمُ الرَّبُّ أَنْ لاَ يَعْمَلُوا مِثْلَهُمْ.

וַיִּמְאֲס֣וּ חֻקָּ֗יו בְּרִיתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר כָּרַ֣ת אֶת אֲבוֹתָ֔ם עֵֽדְוֹתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר הֵעִ֖יד בָּ֑ם וַיֵּ֨לְכ֜וּ אַחֲרֵ֤י הַהֶ֙בֶל֙ וַיֶּהְבָּ֔לוּ וְאַחֲרֵ֤י הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתָ֔ם אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה;אֹתָ֔ם יְהוָה֙ לְבִלְתִּ֖י עֲשׂ֥וֹת כָּהֶֽם

الملوك الثاني 23: 10 2Ki.23.10

وَنَجَّسَ تُوفَةَ الَّتِي فِي وَادِي بَنِي هِنُّومَ لِكَيْ لاَ يُعَبِّرَ أَحَدٌ ابْنَهُ أَوِ ابْنَتَهُ فِي النَّارِ لِمُولَكَ.

וְטִמֵּ֣א הַתֹּ֔פֶת אֲשֶׁ֖ר בְּגֵ֣י בֶן הִנֹּ֑ם לְבִלְתִּ֗י לְהַעֲבִ֨יר אִ֜ישׁ אֶת;בְּנ֧וֹ וְאֶת בִּתּ֛וֹ בָּאֵ֖שׁ לַמֹּֽלֶךְ

أخبار الأيام الأول 4: 10 1Ch.4.10

وَدَعَا يَعْبِيصُ إِلهَ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: لَيْتَكَ تُبَارِكُنِي، وَتُوَسِّعُ تُخُومِي، وَتَكُونُ يَدُكَ مَعِي، وَتَحْفَظُنِي مِنَ الشَّرِّ حَتَّى لاَ يُتْعِبُنِي. فَآتَاهُ اللهُ بِمَا سَأَلَ.

וַיִּקְרָ֣א יַ֠עְבֵּץ לֵאלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אִם בָּרֵ֨ךְ;תְּבָרֲכֵ֜נִי וְהִרְבִּ֤יתָ גְּבוּלִי֙ וְהָיְתָ֤ה יָדְךָ֙ עִמִּ֔י וְעָשִׂ֥יתָ מֵּרָעָ֖ה לְבִלְתִּ֣י עָצְבִּ֑י וַיָּבֵ֥א אֱלֹהִ֖ים אֲשֶׁר שָׁאָֽל

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (112 آية)