المعنى المختصر للكلمة
bow:
to go or come (in a wide variety of applications)
اللفظ الأصلي
בּוֹא
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
bow
(bo)
تكرار الورود في الكتاب
2548
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
to go or come (in a wide variety of applications)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
abide
apply
attain
[idiom] be
befall
[phrase] besiege
bring (forth, in, into, to pass)
call
carry
[idiom] certainly
(cause, let, thing for) to come (against, in, out, upon, to pass)
depart
[idiom] doubtless again
[phrase] eat
[phrase] employ
(cause to) enter (in, into, -tering, -trance, -try)
be fallen
fetch
[phrase] follow
get
give
go (down, in, to war)
grant
[phrase] have
[idiom] indeed
(in-) vade
lead
lift (up)
mention
pull in
put
resort
run (down)
send
set
[idiom] (well) stricken (in age)
[idiom] surely
take (in)
way
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בָּ֣א (49×)
וַיָּבֹ֙אוּ֙ (38×)
וַיָּבֹ֥א (36×)
וַיָּבֹ֣א (35×)
וַיָּבֹ֖אוּ (34×)
בָּ֥א (33×)
וַיָּבֹא֙ (32×)
וַיָּבֹ֖א (32×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2548 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 42: 12
Ezk.42.12
وَكَأَبْوَابِ الْمَخَادِعِ الَّتِي نَحْوَ الْجَنُوبِ بَابٌ عَلَى رَأْسِ الطَّرِيقِ. الطَّرِيقِ أَمَامَ الْجِدَارِ الْمُوافِقِ نَحْوَ الشَّرْقِ مِنْ حَيْثُ يُدْخَلُ إِلَيْهَا.
וּכְפִתְחֵ֣י הַלְּשָׁכ֗וֹת אֲשֶׁר֙ דֶּ֣רֶךְ הַדָּר֔וֹם פֶּ֖תַח בְּרֹ֣אשׁ דָּ֑רֶךְ דֶּ֗רֶךְ בִּפְנֵי֙ הַגְּדֶ֣רֶת הֲגִינָ֔ה דֶּ֥רֶךְ הַקָּדִ֖ים בְּבוֹאָֽן
حزقيال 42: 14
Ezk.42.14
عِنْدَ دُخُولِ الْكَهَنَةِ لاَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْقُدْسِ إِلَى الدَّارِ الْخَارِجِيَّةِ، بَلْ يَضَعُونَ هُنَاكَ ثِيَابَهُمُ الَّتِي يَخْدِمُونَ بِهَا لأَنَّهَا مُقَدَّسَةٌ، وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا غَيْرَهَا وَيَتَقَدَّمُونَ إِلَى مَا هُوَ لِلشَّعْبِ.
בְּבֹאָ֣ם הַכֹּהֲנִ֗ים וְלֹֽא יֵצְא֤וּ מֵהַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֶל הֶחָצֵ֣ר הַחִיצוֹנָ֔ה יַנִּ֧יחוּ וְשָׁ֞ם בִגְדֵיהֶ֛ם אֲשֶׁר יְשָׁרְת֥וּ בָהֶ֖ן כִּֽי;הֵ֑נָּה קֹ֣דֶשׁ וְלָבְשׁוּ֙ בְּגָדִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְקָרְב֖וּ אֶל אֲשֶׁ֥ר לָעָֽם
حزقيال 43: 2
Ezk.43.2
وَإِذَا بِمَجْدِ إِلهِ إِسْرَائِيلَ جَاءَ مِنْ طَرِيقِ الشَّرْقِ وَصَوْتُهُ كَصَوْتِ مِيَاهٍ كَثِيرَةٍ، وَالأَرْضُ أَضَاءَتْ مِنْ مَجْدِهِ.
וְהִנֵּ֗ה כְּבוֹד֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בָּ֖א מִדֶּ֣רֶךְ הַקָּדִ֑ים וְקוֹל֗וֹ כְּקוֹל֙ מַ֣יִם רַבִּ֔ים וְהָאָ֖רֶץ הֵאִ֥ירָה מִכְּבֹדֽוֹ
حزقيال 43: 3
Ezk.43.3
وَالْمَنْظَرُ كَالْمَنْظَرِ الَّذِي رأيتُهُ، كالمَنظَرِ الّذي رأيتُهُ لَمَّا جِئْتُ لأُخْرِبَ الْمَدِينَةَ، وَالْمَنَاظِرُ كَالْمَنْظَرِ الَّذِي رَأَيْتُ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ، فَخَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي.
הַמַּרְאֶ֜ה וּכְמַרְאֵ֨ה אֲשֶׁ֣ר רָאִ֗יתִי כַּמַּרְאֶ֤ה אֲשֶׁר רָאִ֙יתִי֙ בְּבֹאִי֙ לְשַׁחֵ֣ת הָעִ֔יר וּמַרְא֕וֹת כַּמַּרְאֶ֕ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי אֶל נְהַר כְּבָ֑ר וָאֶפֹּ֖ל אֶל פָּנָֽי
حزقيال 43: 4
Ezk.43.4
فَجَاءَ مَجْدُ الرَّبِّ إِلَى الْبَيْتِ مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ الْمُتَّجِهِ نَحْوَ الشَّرْقِ.
בָּ֣א וּכְב֥וֹד יְהוָ֖ה אֶל הַבָּ֑יִת דֶּ֣רֶךְ שַׁ֔עַר אֲשֶׁ֥ר;פָּנָ֖יו דֶּ֥רֶךְ הַקָּדִֽים
حزقيال 43: 5
Ezk.43.5
فَحَمَلَنِي رُوحٌ وَأَتَى بِي إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ، وَإِذَا بِمَجْدِ الرَّبِّ قَدْ مَلأَ الْبَيْتَ،
וַתִּשָּׂאֵ֣נִי ר֔וּחַ וַתְּבִיאֵ֕נִי אֶל הֶֽחָצֵ֖ר הַפְּנִימִ֑י וְהִנֵּ֛ה כְבוֹד יְהוָ֖ה מָלֵ֥א הַבָּֽיִת
حزقيال 44: 2
Ezk.44.2
فَقَالَ لِيَ الرَّبُّ: هذَا الْبَابُ يَكُونُ مُغْلَقًا، لاَ يُفْتَحُ وَلاَ يَدْخُلُ مِنْهُ إِنْسَانٌ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ دَخَلَ مِنْهُ فَيَكُونُ مُغْلَقًا.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהוָ֗ה הַזֶּה֩ הַשַּׁ֣עַר יִהְיֶ֜ה סָג֨וּר לֹ֣א יִפָּתֵ֗חַ לֹא יָ֣בֹא ב֔וֹ וְאִישׁ֙ כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בָּ֣א ב֑וֹ וְהָיָ֖ה סָגֽוּר
حزقيال 44: 2
Ezk.44.2
فَقَالَ لِيَ الرَّبُّ: هذَا الْبَابُ يَكُونُ مُغْلَقًا، لاَ يُفْتَحُ وَلاَ يَدْخُلُ مِنْهُ إِنْسَانٌ، لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَ إِسْرَائِيلَ دَخَلَ مِنْهُ فَيَكُونُ مُغْلَقًا.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלַ֜י יְהוָ֗ה הַזֶּה֩ הַשַּׁ֣עַר יִהְיֶ֜ה סָג֨וּר לֹ֣א יִפָּתֵ֗חַ לֹא יָ֣בֹא ב֔וֹ וְאִישׁ֙ כִּ֛י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בָּ֣א ב֑וֹ וְהָיָ֖ה סָגֽוּר
حزقيال 44: 3
Ezk.44.3
اَلرَّئِيسُ الرَّئِيسُ هُوَ يَجْلِسُ فِيهِ لِيَأْكُلَ خُبْزًا أَمَامَ الرَّبِّ. مِنْ طَرِيقِ رِوَاقِ الْبَابِ يَدْخُلُ، وَمِنْ طَرِيقِهِ يَخْرُجُ.
הַנָּשִׂ֗יא נָ֥שִׂיא ה֛וּא יֵֽשֶׁב בּ֥וֹ לֶאֱכָל לֶ֖חֶם לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה מִדֶּ֨רֶךְ אֻלָ֤ם הַשַּׁ֙עַר֙ יָב֔וֹא וּמִדַּרְכּ֖וֹ יֵצֵֽא
حزقيال 44: 4
Ezk.44.4
ثُمَّ أَتَى بِي فِي طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ إِلَى قُدَّامِ الْبَيْتِ، فَنَظَرْتُ وَإِذَا بِمَجْدِ الرَّبِّ قَدْ مَلأَ بَيْتَ الرَّبِّ، فَخَرَرْتُ عَلَى وَجْهِي.
וַיְבִיאֵ֜נִי דֶּֽרֶךְ שַׁ֣עַר הַצָּפוֹן֮ אֶל פְּנֵ֣י הַבַּיִת֒ וָאֵ֕רֶא וְהִנֵּ֛ה כְבוֹד יְהוָ֖ה מָלֵ֥א בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וָאֶפֹּ֖ל אֶל פָּנָֽי
حزقيال 44: 7
Ezk.44.7
بِإِدْخَالِكُمْ أَبْنَاءَ الْغَرِيبِ الْغُلْفَ الْقُلُوبِ الْغُلْفَ اللَّحْمِ لِيَكُونُوا فِي مَقْدِسِي، فَيُنَجِّسُوا بَيْتِي بِتَقْرِيبِكُمْ خُبْزِي الشَّحْمَ وَالدَّمَ. فَنَقَضُوا عَهْدِي فَوْقَ كُلِّ رَجَاسَاتِكُمْ.
בַּהֲבִיאֲכֶ֣ם בְּנֵֽי נֵכָ֗ר עַרְלֵי לֵב֙ וְעַרְלֵ֣י בָשָׂ֔ר לִהְי֥וֹת בְּמִקְדָּשִׁ֖י לְחַלְּל֣וֹ בֵּיתִ֑י בְּהַקְרִֽיבְכֶ֤ם לַחְמִי֙ חֵ֣לֶב וָדָ֔ם וַיָּפֵ֙רוּ֙ בְּרִיתִ֔י אֶ֖ל כָּל תּוֹעֲבוֹתֵיכֶֽם
حزقيال 44: 9
Ezk.44.9
هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: ابْنُ الْغَرِيبِ أَغْلَفُ الْقَلْبِ وَأَغْلَفُ اللَّحْمِ لاَ يَدْخُلُ مَقْدِسِي، مِنْ كُلِّ ابْنٍ غَرِيبٍ الَّذِي مِنْ وَسْطِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.
כֹּה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ בֶּן נֵכָ֗ר עֶ֤רֶל לֵב֙ וְעֶ֣רֶל בָּשָׂ֔ר לֹ֥א יָב֖וֹא מִקְדָּשִׁ֑י כָּל בֶּן נֵכָ֔ר אֲשֶׁ֕ר בְּת֖וֹךְ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
حزقيال 44: 16
Ezk.44.16
هُمْ يَدْخُلُونَ مَقْدِسِي وَيَتَقَدَّمُونَ إِلَى مَائِدَتِي لِيَخْدِمُونِي وَيَحْرُسُوا حِرَاسَتِي.
הֵ֜מָּה יָבֹ֣אוּ מִקְדָּשִׁ֗י וְהֵ֛מָּה;יִקְרְב֥וּ אֶל שֻׁלְחָנִ֖י לְשָׁרְתֵ֑נִי וְשָׁמְר֖וּ מִשְׁמַרְתִּֽי
حزقيال 44: 17
Ezk.44.17
وَيَكُونُ عِنْدَ دُخُولِهِمْ أَبْوَابَ الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ، أَنَّهُمْ يَلْبَسُونَ ثِيَابًا مِنْ كَتَّانٍ، وَلاَ يَأْتِي عَلَيْهِمْ صُوفٌ عِنْدَ خِدْمَتِهِمْ فِي أَبْوَابِ الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ وَمِنْ دَاخِل.
וְהָיָ֗ה אֶֽל בְּבוֹאָם֙ שַׁעֲרֵי֙ הֶחָצֵ֣ר הַפְּנִימִ֔ית יִלְבָּ֑שׁוּ בִּגְדֵ֥י פִשְׁתִּ֖ים וְלֹֽא יַעֲלֶ֤ה עֲלֵיהֶם֙ צֶ֔מֶר בְּשָֽׁרְתָ֗ם בְּשַׁעֲרֵ֛י הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִ֖ית וָבָֽיְתָה
حزقيال 44: 21
Ezk.44.21
وَلاَ يَشْرَبُ كَاهِنٌ خَمْرًا عِنْدَ دُخُولِهِ إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ.
לֹֽא יִשְׁתּ֖וּ כֹּהֵ֑ן וְיַ֥יִן בְּבוֹאָ֖ם אֶל הֶחָצֵ֥ר הַפְּנִימִֽית
حزقيال 44: 25
Ezk.44.25
وَلاَ يَدْنُوا مِنْ إِنْسَانٍ مَيِّتٍ فَيَتَنَجَّسُوا. أَمَّا لأَبٍ أَوْ أُمٍّ أَوِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ أَوْ أَخٍ أَوْ أُخْتٍ لَمْ تَكُنْ لِرَجُل يَتَنَجَّسُونَ.
לֹ֥א יָב֖וֹא וְאֶל אָדָ֔ם מֵ֣ת לְטָמְאָ֑ה כִּ֣י;אִם לְאָ֡ב וּ֠לְאֵם וּלְבֵ֨ן וּלְבַ֜ת לְאָ֗ח וּלְאָח֛וֹת לֹא הָיְתָ֥ה לְאִ֖ישׁ יִטַּמָּֽאוּ
حزقيال 44: 27
Ezk.44.27
وَفِي يَوْمِ دُخُولِهِ إِلَى الْقُدْسِ إِلَى الدَّارِ الدَّاخِلِيَّةِ لِيَخْدِمَ فِي الْقُدْسِ، يُقَرِّبُ ذَبِيحَتَهُ عَنِ الْخَطِيَّةِ، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וּבְיוֹם֩ בֹּא֨וֹ אֶל הַקֹּ֜דֶשׁ אֶל הֶחָצֵ֤ר הַפְּנִימִית֙ לְשָׁרֵ֣ת בַּקֹּ֔דֶשׁ יַקְרִ֖יב חַטָּאת֑וֹ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 46: 2
Ezk.46.2
وَيَدْخُلُ الرَّئِيسُ مِنْ طَرِيقِ رِوَاقِ الْبَابِ مِنْ خَارِجٍ وَيَقِفُ عِنْدَ قَائِمَةِ الْبَابِ، وَتَعْمَلُ الْكَهَنَةُ مُحْرَقَتَهُ وَذَبَائِحَهُ السَّلاَمِيَّةَ، فَيَسْجُدُ عَلَى عَتَبَةِ الْبَابِ ثُمَّ يَخْرُجُ. أَمَّا الْبَابُ فَلاَ يُغْلَقُ إِلَى الْمَسَاءِ.
וּבָ֣א הַנָּשִׂ֡יא דֶּרֶךְ֩ אוּלָ֨ם הַשַּׁ֜עַר מִח֗וּץ וְעָמַד֙ עַל מְזוּזַ֣ת הַשַּׁ֔עַר וְעָשׂ֣וּ הַכֹּהֲנִ֗ים עֽוֹלָתוֹ֙ שְׁלָמָ֔יו וְהִֽשְׁתַּחֲוָ֛ה עַל מִפְתַּ֥ן הַשַּׁ֖עַר וְיָצָ֑א וְהַשַּׁ֥עַר לֹֽא יִסָּגֵ֖ר עַד הָעָֽרֶב
حزقيال 46: 8
Ezk.46.8
وَعِنْدَ دُخُولِ الرَّئِيسِ يَدْخُلُ مِنْ طَرِيقِ رِوَاقِ الْبَابِ، وَمِنْ طَرِيقِهِ يَخْرُجُ.
וּבְב֖וֹא הַנָּשִׂ֑יא יָב֔וֹא דֶּ֣רֶךְ אוּלָ֤ם הַשַּׁ֙עַר֙ וּבְדַרְכּ֖וֹ יֵצֵֽא
حزقيال 46: 8
Ezk.46.8
وَعِنْدَ دُخُولِ الرَّئِيسِ يَدْخُلُ مِنْ طَرِيقِ رِوَاقِ الْبَابِ، وَمِنْ طَرِيقِهِ يَخْرُجُ.
וּבְב֖וֹא הַנָּשִׂ֑יא יָב֔וֹא דֶּ֣רֶךְ אוּלָ֤ם הַשַּׁ֙עַר֙ וּבְדַרְכּ֖וֹ יֵצֵֽא
حزقيال 46: 9
Ezk.46.9
وَعِنْدَ دُخُولِ شَعْبِ الأَرْضِ قُدَّامَ الرَّبِّ فِي الْمَوَاسِمِ، فَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ لِيَسْجُدَ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ، وَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ. لاَ يَرْجعُ مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ الَّذِي دَخَلَ مِنْهُ، بَلْ يَخْرُجُ مُقَابِلَهُ.
וּבְב֨וֹא עַם הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י יֵצֵֽא נִכְח֖וֹ
حزقيال 46: 9
Ezk.46.9
وَعِنْدَ دُخُولِ شَعْبِ الأَرْضِ قُدَّامَ الرَّبِّ فِي الْمَوَاسِمِ، فَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ لِيَسْجُدَ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ، وَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ. لاَ يَرْجعُ مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ الَّذِي دَخَلَ مِنْهُ، بَلْ يَخْرُجُ مُقَابِلَهُ.
וּבְב֨וֹא עַם הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י יֵצֵֽא נִכְח֖וֹ
حزقيال 46: 9
Ezk.46.9
وَعِنْدَ دُخُولِ شَعْبِ الأَرْضِ قُدَّامَ الرَّبِّ فِي الْمَوَاسِمِ، فَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ لِيَسْجُدَ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ، وَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ. لاَ يَرْجعُ مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ الَّذِي دَخَلَ مِنْهُ، بَلْ يَخْرُجُ مُقَابِلَهُ.
וּבְב֨וֹא עַם הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י יֵצֵֽא נִכְח֖וֹ
حزقيال 46: 9
Ezk.46.9
وَعِنْدَ دُخُولِ شَعْبِ الأَرْضِ قُدَّامَ الرَّبِّ فِي الْمَوَاسِمِ، فَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ لِيَسْجُدَ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ، وَالدَّاخِلُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الْجَنُوبِ يَخْرُجُ مِنْ طَرِيقِ بَابِ الشِّمَالِ. لاَ يَرْجعُ مِنْ طَرِيقِ الْبَابِ الَّذِي دَخَلَ مِنْهُ، بَلْ يَخْرُجُ مُقَابِلَهُ.
וּבְב֨וֹא עַם הָאָ֜רֶץ לִפְנֵ֣י יְהוָה֮ בַּמּֽוֹעֲדִים֒ הַבָּ֡א דֶּרֶךְ שַׁ֨עַר צָפ֜וֹן לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֗ת יֵצֵא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב וְהַבָּא֙ דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר נֶ֔גֶב יֵצֵ֖א דֶּרֶךְ שַׁ֣עַר צָפ֑וֹנָה לֹ֣א יָשׁ֗וּב דֶּ֤רֶךְ הַשַּׁ֙עַר֙ אֲשֶׁר בָּ֣א ב֔וֹ כִּ֥י יֵצֵֽא נִכְח֖וֹ
حزقيال 46: 10
Ezk.46.10
وَالرَّئِيسُ فِي وَسْطِهِمْ يَدْخُلُ عِنْدَ دُخُولِهِمْ، وَعِنْدَ خُرُوجِهِمْ يَخْرُجُونَ
וְֽהַנָּשִׂ֑יא בְּתוֹכָ֤ם בְּבוֹאָם֙ יָב֔וֹא וּבְצֵאתָ֖ם יֵצֵֽאוּ
حزقيال 46: 10
Ezk.46.10
وَالرَّئِيسُ فِي وَسْطِهِمْ يَدْخُلُ عِنْدَ دُخُولِهِمْ، وَعِنْدَ خُرُوجِهِمْ يَخْرُجُونَ
וְֽהַנָּשִׂ֑יא בְּתוֹכָ֤ם בְּבוֹאָם֙ יָב֔וֹא וּבְצֵאתָ֖ם יֵצֵֽאוּ
حزقيال 46: 19
Ezk.46.19
ثُمَّ أَدْخَلَنِي بِالْمَدْخَلِ الَّذِي بِجَانِبِ الْبَابِ إِلَى مَخَادِعِ الْقُدْسِ الَّتِي لِلْكَهَنَةِ الْمُتَّجِهَةِ لِلشِّمَالِ، وَإِذَا هُنَاكَ مَوْضِعٌ عَلَى الْجَانِبَيْنِ إِلَى الْغَرْبِ.
וַיְבִיאֵ֣נִי בַמָּבוֹא֮ אֲשֶׁ֣ר עַל;כֶּ֣תֶף הַשַּׁעַר֒ אֶל הַלִּשְׁכ֤וֹת הַקֹּ֙דֶשׁ֙ אֶל הַכֹּ֣הֲנִ֔ים הַפֹּנ֖וֹת צָפ֑וֹנָה וְהִנֵּה שָׁ֣ם מָק֔וֹם בַּיַּרְכָתַ֖יִם יָֽמָּה
حزقيال 47: 8
Ezk.47.8
وَقَالَ لِي: هذِهِ الْمِيَاهُ خَارِجَةٌ إِلَى الدَّائِرَةِ الشَّرْقِيَّةِ وَتَنْزِلُ إِلَى الْعَرَبَةِ وَتَذْهَبُ إِلَى الْبَحْرِ. إِلَى الْبَحْرِ هِيَ خَارِجَةٌ فَتُشْفَى الْمِيَاهُ.
וַיֹּ֣אמֶר אֵלַ֗י הָאֵ֙לֶּה֙ הַמַּ֤יִם יוֹצְאִ֗ים אֶל הַגְּלִילָה֙ הַקַּדְמוֹנָ֔ה וְיָרְד֖וּ עַל הָֽעֲרָבָ֑ה וּבָ֣אוּ הַיָּ֔מָּה אֶל הַיָּ֥מָּה הַמּֽוּצָאִ֖ים וְנִרְפּ֥וּ הַמָּֽיִם
حزقيال 47: 9
Ezk.47.9
وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ نَفْسٍ حَيَّةٍ تَدِبُّ حَيْثُمَا يَأْتِي النَّهْرَانِ تَحْيَا. وَيَكُونُ السَّمَكُ كَثِيرًا جِدًّا لأَنَّ هذِهِ الْمِيَاهَ تَأْتِي إِلَى هُنَاكَ فَتُشْفَى، وَيَحْيَا كُلُّ مَا يَأْتِي النَّهْرُ إِلَيْهِ.
וְהָיָ֣ה כָל נֶ֣פֶשׁ חַיָּ֣ה יִשְׁרֹ֡ץ אֲשֶׁר֩;שָׁ֤ם יָב֨וֹא נַחֲלַ֙יִם֙ יִֽחְיֶ֔ה וְהָיָ֥ה הַדָּגָ֖ה רַבָּ֣ה מְאֹ֑ד כִּי֩ הָאֵ֗לֶּה הַמַּ֣יִם בָ֨אוּ שָׁ֜מָּה וְיֵרָֽפְאוּ֙ וָחָ֔י כָּל אֲֽשֶׁר יָ֥בוֹא הַנָּֽחַל שָׁ֖מָּה
حزقيال 47: 9
Ezk.47.9
وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ نَفْسٍ حَيَّةٍ تَدِبُّ حَيْثُمَا يَأْتِي النَّهْرَانِ تَحْيَا. وَيَكُونُ السَّمَكُ كَثِيرًا جِدًّا لأَنَّ هذِهِ الْمِيَاهَ تَأْتِي إِلَى هُنَاكَ فَتُشْفَى، وَيَحْيَا كُلُّ مَا يَأْتِي النَّهْرُ إِلَيْهِ.
וְהָיָ֣ה כָל נֶ֣פֶשׁ חַיָּ֣ה יִשְׁרֹ֡ץ אֲשֶׁר֩;שָׁ֤ם יָב֨וֹא נַחֲלַ֙יִם֙ יִֽחְיֶ֔ה וְהָיָ֥ה הַדָּגָ֖ה רַבָּ֣ה מְאֹ֑ד כִּי֩ הָאֵ֗לֶּה הַמַּ֣יִם בָ֨אוּ שָׁ֜מָּה וְיֵרָֽפְאוּ֙ וָחָ֔י כָּל אֲֽשֶׁר יָ֥בוֹא הַנָּֽחַל שָׁ֖מָּה