בְּהֵמָה (H929) - bᵉhêmâh | معجم سترونغ العبري

الخروج 13: 15 Exo.13.15

وَكَانَ لَمَّا تَقَسَّى فِرْعَوْنُ عَنْ إِطْلاَقِنَا أَنَّ الرَّبَّ قَتَلَ كُلَّ بِكْرٍ فِي أَرْضِ مِصْرَ، مِنْ بِكْرِ النَّاسِ إِلَى بِكْرِ الْبَهَائِمِ. لِذلِكَ أَنَا أَذْبَحُ لِلرَّبِّ الذُّكُورَ مِنْ كُلِّ فَاتِحِ رَحِمٍ، وَأَفْدِي كُلَّ بِكْرٍ مِنْ أَوْلاَدِي.

וַיְהִ֗י כִּֽי הִקְשָׁ֣ה פַרְעֹה֮ לְשַׁלְּחֵנוּ֒ יְהֹוָ֤ה וַיַּהֲרֹ֨ג כָּל בְּכוֹר֙ בְּאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִבְּכֹ֥ר אָדָ֖ם וְעַד בְּכ֣וֹר בְּהֵמָ֑ה כֵּן֩ אֲנִ֨י זֹבֵ֜חַ לַֽיהוָ֗ה הַזְּכָרִ֔ים כָּל פֶּ֤טֶר רֶ֙חֶם֙ אֶפְדֶּֽה וְכָל בְּכ֥וֹר בָּנַ֖י

الخروج 19: 13 Exo.19.13

لاَ تَمَسُّهُ يَدٌ بَلْ يُرْجَمُ رَجْمًا أَوْ يُرْمَى رَمْيًا. بَهِيمَةً كَانَ أَمْ إِنْسَانًا لاَ يَعِيشُ. أَمَّا عِنْدَ صَوْتِ الْبُوقِ فَهُمْ يَصْعَدُونَ إِلَى الْجَبَلِ.

לֹא תִגַּ֨ע;בּ֜וֹ יָ֗ד כִּֽי סָק֤וֹל יִסָּקֵל֙ אוֹ יָרֹ֣ה יִיָּרֶ֔ה בְּהֵמָ֥ה אִם אִם אִ֖ישׁ לֹ֣א יִחְיֶ֑ה בִּמְשֹׁךְ֙ הַיֹּבֵ֔ל הֵ֖מָּה יַעֲל֥וּ בָהָֽר

الخروج 20: 10 Exo.20.10

وَأَمَّا الْيَوْمُ السَّابعُ سَبْتٌ لِلرَّبِّ إِلهِكَ. لاَ تَصْنَعْ عَمَلاً مَا أَنْتَ وَابْنُكَ وَابْنَتُكَ وَعَبْدُكَ وَأَمَتُكَ وَبَهِيمَتُكَ وَنَزِيلُكَ الَّذِي دَاخِلَ أَبْوَابِكَ.

וְי֙וֹם֙ הַשְּׁבִיעִ֔֜י שַׁבָּ֖֣ת לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑֗יךָ לֹֽ֣א תַעֲשֶׂ֣֨ה מְלָאכָ֡֜ה כָל אַתָּ֣ה וּבִנְךָֽ֣ וּ֠בִתֶּ֗ךָ עַבְדְּךָ֤֨ וַאֲמָֽתְךָ֜֙ וּבְהֶמְתֶּ֔֗ךָ וְגֵרְךָ֖֙ אֲשֶׁ֥֣ר בִּשְׁעָרֶֽ֔יךָ

الخروج 22: 10 Exo.22.10

إِذَا أَعْطَى إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ حِمَارًا أَوْ ثَوْرًا أَوْ شَاةً أَوْ بَهِيمَةً مَا لِلْحِفْظِ، فَمَاتَ أَوِ انْكَسَرَ أَوْ نُهِبَ وَلَيْسَ نَاظِرٌ،

כִּֽי יִתֵּן֩ אִ֨ישׁ רֵעֵ֜הוּ חֲמ֨וֹר אוֹ שׁ֥וֹר אוֹ שֶׂ֛ה בְּהֵמָ֖ה וְכָל לִשְׁמֹ֑ר וּמֵ֛ת אוֹ נִשְׁבַּ֥ר אוֹ נִשְׁבָּ֖ה אֵ֥ין רֹאֶֽה

الخروج 22: 19 Exo.22.19

كُلُّ مَنِ اضْطَجَعَ مَعَ بَهِيمَةٍ يُقْتَلُ قَتْلاً.

כָּל שֹׁכֵ֥ב עִם בְּהֵמָ֖ה מ֥וֹת יוּמָֽת

اللاويين 1: 2 Lev.1.2

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: إِذَا قَرَّبَ إِنْسَانٌ مِنْكُمْ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ مِنَ الْبَهَائِمِ، فَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ تُقَرِّبُونَ قَرَابِينَكُمْ.

דַּבֵּ֞ר;אֶל בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵהֶ֔ם כִּֽי יַקְרִ֥יב אָדָ֗ם מִכֶּ֛ם קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה מִן הַבְּהֵמָ֗ה מִן הַבָּקָר֙ הַצֹּ֔אן תַּקְרִ֖יבוּ קָרְבַּנְכֶֽם

اللاويين 5: 2 Lev.5.2

أَوْ إِذَا مَسَّ أَحَدٌ شَيْئًا نَجِسًا: جُثَّةَ وَحْشٍ نَجِسٍ، أَوْ جُثَّةَ بَهِيمَةٍ نَجِسَةٍ، أَوْ جُثَّةَ دَبِيبٍ نَجِسٍ، وَأُخْفِيَ عَنْهُ، فَهُوَ نَجِسٌ وَمُذْنِبٌ.

א֣וֹ אֲשֶׁ֣ר תִּגַּע֮ נֶ֗פֶשׁ בְּכָל;דָּבָ֣ר טָמֵא֒ בְנִבְלַ֨ת חַיָּ֜ה טְמֵאָ֗ה א֤וֹ בְּנִבְלַת֙ בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה א֕וֹ בְּנִבְלַ֖ת שֶׁ֣רֶץ טָמֵ֑א וְנֶעְלַ֣ם מִמֶּ֔נּוּ וְה֥וּא טָמֵ֖א וְאָשֵֽׁם

اللاويين 7: 21 Lev.7.21

وَالنَّفْسُ الَّتِي تَمَسُّ شَيْئًا مَا نَجِسًا نَجَاسَةَ إِنْسَانٍ أَوْ بَهِيمَةً نَجِسَةً أَوْ مَكْرُوهًا مَا نَجِسًا، ثُمَّ تَأْكُلُ مِنْ لَحْمِ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلرَّبِّ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ شَعْبِهَا.

וְנֶ֜פֶשׁ כִּֽי;תִגַּ֣ע בְּכָל טָמֵ֗א בְּטֻמְאַ֤ת אָדָם֙ א֣וֹ בִּבְהֵמָ֣ה טְמֵאָ֗ה א֚וֹ שֶׁ֣קֶץ בְּכָל טָמֵ֔א וְאָכַ֛ל מִבְּשַׂר זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה הַהִ֖וא הַנֶּ֥פֶשׁ מֵעַמֶּֽיהָ

اللاويين 7: 25 Lev.7.25

إِنَّ كُلَّ مَنْ أَكَلَ شَحْمًا مِنَ الْبَهَائِمِ الَّتِي يُقَرِّبُ مِنْهَا وَقُودًا لِلرَّبِّ تُقْطَعُ مِنْ شَعْبِهَا، النَّفْسُ الَّتِي تَأْكُلُ.

כִּ֚י כָּל אֹכֵ֣ל חֵ֔לֶב מִן הַ֨בְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר יַקְרִ֥יב מִמֶּ֛נָּה אִשֶּׁ֖ה לַיהוָ֑ה וְנִכְרְתָ֛ה מֵֽעַמֶּֽיהָ הַנֶּ֥פֶשׁ הָאֹכֶ֖לֶת

اللاويين 7: 26 Lev.7.26

وَكُلَّ دَمٍ لاَ تَأْكُلُوا فِي جَمِيعِ مَسَاكِنِكُمْ مِنَ الطَّيْرِ وَمِنَ الْبَهَائِمِ.

וְכָל דָּם֙ לֹ֣א תֹאכְל֔וּ בְּכֹ֖ל מוֹשְׁבֹתֵיכֶ֑ם לָע֖וֹף וְלַבְּהֵמָֽה

اللاويين 11: 2 Lev.11.2

كَلِّمَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلَيْنِ: هذِهِ هِيَ الْحَيَوَانَاتُ الَّتِي تَأْكُلُونَهَا مِنْ جَمِيعِ الْبَهَائِمِ الَّتِي عَلَى الأَرْضِ:

דַּבְּר֛וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֹ֤את הַֽחַיָּה֙ אֲשֶׁ֣ר תֹּאכְל֔וּ מִכָּל הַבְּהֵמָ֖ה אֲשֶׁ֥ר עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 11: 3 Lev.11.3

كُلُّ مَا شَقَّ ظِلْفًا وَقَسَمَهُ ظِلْفَيْنِ، وَيَجْتَرُّ مِنَ الْبَهَائِمِ، فَإِيَّاهُ تَأْكُلُونَ.

כֹּ֣ל מַפְרֶ֣סֶת פַּרְסָ֗ה וְשֹׁסַ֤עַת שֶׁ֙סַע֙;פְּרָסֹ֔ת מַעֲלַ֥ת;גֵּרָ֖ה בַּבְּהֵמָ֑ה אֹתָ֖הּ תֹּאכֵֽלוּ

اللاويين 11: 26 Lev.11.26

وَجَمِيعُ الْبَهَائِمِ الَّتِي لَهَا ظِلْفٌ وَلكِنْ لاَ تَشُقُّهُ شَقًّا أَوْ لاَ تَجْتَرُّ، فَهِيَ نَجِسَةٌ لَكُمْ. كُلُّ مَنْ مَسَّهَا يَكُونُ نَجِسًا.

לְֽכָל הַבְּהֵמָ֡ה אֲשֶׁ֣ר מַפְרֶ֨סֶת;פַּרְסָ֜ה אֵינֶ֣נָּה וְשֶׁ֣סַע שֹׁסַ֗עַת אֵינֶ֣נָּה מַעֲלָ֔ה;וְגֵרָה֙ הֵ֖ם טְמֵאִ֥ים לָכֶ֑ם כָּל הַנֹּגֵ֥עַ;בָּהֶ֖ם יִטְמָֽא

اللاويين 11: 39 Lev.11.39

وَإِذَا مَاتَ وَاحِدٌ مِنَ الْبَهَائِمِ الَّتِي هِيَ طَعَامٌ لَكُمْ، فَمَنْ مَسَّ جُثَّتَهُ يَكُونُ نَجِسًا إِلَى الْمَسَاءِ.

וְכִ֤י יָמוּת֙ מִן הַבְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁר הִ֥יא לְאָכְלָ֑ה לָכֶ֖ם הַנֹּגֵ֥עַ בְּנִבְלָתָ֖הּ יִטְמָ֥א עַד הָעָֽרֶב

اللاويين 11: 46 Lev.11.46

هذِهِ شَرِيعَةُ الْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ وَكُلِّ نَفْسٍ حَيَّةٍ تَسْعَى فِي الْمَاءِ وَكُلِّ نَفْسٍ تَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ،

זֹ֣את תּוֹרַ֤ת הַבְּהֵמָה֙ וְהָע֔וֹף וְכֹל֙ נֶ֣פֶשׁ הַֽחַיָּ֔ה הָרֹמֶ֖שֶׂת בַּמָּ֑יִם וּלְכָל נֶ֖פֶשׁ הַשֹּׁרֶ֥צֶת עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 18: 23 Lev.18.23

وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ بَهِيمَةٍ مَضْجَعَكَ فَتَتَنَجَّسَ بِهَا. وَلاَ تَقِفِ امْرَأَةٌ أَمَامَ بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا. إِنَّهُ فَاحِشَةٌ.

לֹא תִתֵּ֥ן וּבְכָל בְּהֵמָ֛ה שְׁכָבְתְּךָ֖ לְטָמְאָה בָ֑הּ לֹֽא תַעֲמֹ֞ד וְאִשָּׁ֗ה לִפְנֵ֧י בְהֵמָ֛ה לְרִבְעָ֖הּ הֽוּא תֶּ֥בֶל

اللاويين 18: 23 Lev.18.23

وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ بَهِيمَةٍ مَضْجَعَكَ فَتَتَنَجَّسَ بِهَا. وَلاَ تَقِفِ امْرَأَةٌ أَمَامَ بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا. إِنَّهُ فَاحِشَةٌ.

לֹא תִתֵּ֥ן וּבְכָל בְּהֵמָ֛ה שְׁכָבְתְּךָ֖ לְטָמְאָה בָ֑הּ לֹֽא תַעֲמֹ֞ד וְאִשָּׁ֗ה לִפְנֵ֧י בְהֵמָ֛ה לְרִבְעָ֖הּ הֽוּא תֶּ֥בֶל

اللاويين 19: 19 Lev.19.19

فَرَائِضِي تَحْفَظُونَ. لاَ تُنَزِّ بَهَائِمَكَ جِنْسَيْنِ، وَحَقْلَكَ لاَ تَزْرَعْ صِنْفَيْنِ، وَلاَ يَكُنْ عَلَيْكَ ثَوْبٌ مُصَنَّفٌ مِنْ صِنْفَيْنِ.

חֻקֹּתַי֮ תִּשְׁמֹרוּ֒ לֹא תַרְבִּ֣יעַ בְּהֶמְתְּךָ֙ כִּלְאַ֔יִם שָׂדְךָ֖ לֹא תִזְרַ֣ע כִּלְאָ֑יִם לֹ֥א יַעֲלֶ֖ה עָלֶֽיךָ וּבֶ֤גֶד שַֽׁעַטְנֵ֔ז כִּלְאַ֙יִם֙

اللاويين 20: 15 Lev.20.15

وَإِذَا جَعَلَ رَجُلٌ مَضْجَعَهُ مَعَ بَهِيمَةٍ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ، وَالْبَهِيمَةُ تُمِيتُونَهَا.

אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן וְאִ֗ישׁ שְׁכָבְתּ֛וֹ בִּבְהֵמָ֖ה מ֣וֹת;יוּמָ֑ת הַבְּהֵמָ֖ה תַּהֲרֹֽגוּ

اللاويين 20: 15 Lev.20.15

وَإِذَا جَعَلَ رَجُلٌ مَضْجَعَهُ مَعَ بَهِيمَةٍ، فَإِنَّهُ يُقْتَلُ، وَالْبَهِيمَةُ تُمِيتُونَهَا.

אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֧ן וְאִ֗ישׁ שְׁכָבְתּ֛וֹ בִּבְהֵמָ֖ה מ֣וֹת;יוּמָ֑ת הַבְּהֵמָ֖ה תַּהֲרֹֽגוּ

اللاويين 20: 16 Lev.20.16

وَإِذَا اقْتَرَبَتِ امْرَأَةٌ إِلَى بَهِيمَةٍ لِنِزَائِهَا، تُمِيتُ الْمَرْأَةَ وَالْبَهِيمَةَ. إِنَّهُمَا يُقْتَلاَنِ. دَمُهُمَا عَلَيْهِمَا.

אֲשֶׁ֨ר תִּקְרַ֤ב וְאִשָּׁ֗ה אֶל כָּל;בְּהֵמָה֙ לְרִבְעָ֣ה;אֹתָ֔הּ וְהָרַגְתָּ֥ הָאִשָּׁ֖ה הַבְּהֵמָ֑ה מ֥וֹת;יוּמָ֖תוּ דְּמֵיהֶ֥ם בָּֽם

اللاويين 20: 25 Lev.20.25

فَتُمَيِّزُونَ بَيْنَ الْبَهَائِمِ الطَّاهِرَةِ وَالنَّجِسَةِ، وَبَيْنَ الطُّيُورِ النَّجِسَةِ وَالطَّاهِرَةِ. فَلاَ تُدَنِّسُوا نُفُوسَكُمْ بِالْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ، وَلاَ بِكُلِّ مَا يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ مِمَّا مَيَّزْتُهُ لَكُمْ لِيَكُونَ نَجِسًا.

וְהִבְדַּלְתֶּ֞ם בֵּֽין הַבְּהֵמָ֤ה הַטְּהֹרָה֙ לַטְּמֵאָ֔ה וּבֵין הָע֥וֹף הַטָּמֵ֖א לַטָּהֹ֑ר וְלֹֽא תְשַׁקְּצ֨וּ נַפְשֹֽׁתֵיכֶ֜ם בַּבְּהֵמָ֣ה וּבָע֗וֹף וּבְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּרְמֹ֣שׂ הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר הִבְדַּ֥לְתִּי לָכֶ֖ם לְטַמֵּֽא

اللاويين 20: 25 Lev.20.25

فَتُمَيِّزُونَ بَيْنَ الْبَهَائِمِ الطَّاهِرَةِ وَالنَّجِسَةِ، وَبَيْنَ الطُّيُورِ النَّجِسَةِ وَالطَّاهِرَةِ. فَلاَ تُدَنِّسُوا نُفُوسَكُمْ بِالْبَهَائِمِ وَالطُّيُورِ، وَلاَ بِكُلِّ مَا يَدِبُّ عَلَى الأَرْضِ مِمَّا مَيَّزْتُهُ لَكُمْ لِيَكُونَ نَجِسًا.

וְהִבְדַּלְתֶּ֞ם בֵּֽין הַבְּהֵמָ֤ה הַטְּהֹרָה֙ לַטְּמֵאָ֔ה וּבֵין הָע֥וֹף הַטָּמֵ֖א לַטָּהֹ֑ר וְלֹֽא תְשַׁקְּצ֨וּ נַפְשֹֽׁתֵיכֶ֜ם בַּבְּהֵמָ֣ה וּבָע֗וֹף וּבְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר תִּרְמֹ֣שׂ הָֽאֲדָמָ֔ה אֲשֶׁר הִבְדַּ֥לְתִּי לָכֶ֖ם לְטַמֵּֽא

اللاويين 24: 21 Lev.24.21

مَنْ قَتَلَ بَهِيمَةً يُعَوِّضُ عَنْهَا، وَمَنْ قَتَلَ إِنْسَانًا يُقْتَلْ.

וּמַכֵּ֥ה בְהֵמָ֖ה יְשַׁלְּמֶ֑נָּה וּמַכֵּ֥ה אָדָ֖ם יוּמָֽת

اللاويين 25: 7 Lev.25.7

وَلِبَهَائِمِكَ وَلِلْحَيَوَانِ الَّذِي فِي أَرْضِكَ تَكُونُ كُلُّ غَلَّتِهَا طَعَامًا.

וְלִ֨בְהֶמְתְּךָ֔ וְלַֽחַיָּ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאַרְצֶ֑ךָ תִּהְיֶ֥ה כָל תְּבוּאָתָ֖הּ לֶאֱכֹֽל

اللاويين 26: 22 Lev.26.22

أُطْلِقُ عَلَيْكُمْ وُحُوشَ الْبَرِّيَّةِ فَتُعْدِمُكُمُ الأَوْلاَدَ، وَتَقْرِضُ بَهَائِمَكُمْ، وَتُقَلِّلُكُمْ فَتُوحَشُ طُرُقُكُمْ.

וְהִשְׁלַחְתִּ֨י בָכֶ֜ם חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְשִׁכְּלָ֣ה;אֶתְכֶ֔ם וְהִכְרִ֙יתָה֙ בְּהֶמְתְּכֶ֔ם וְהִמְעִ֖יטָה;אֶתְכֶ֑ם וְנָשַׁ֖מּוּ דַּרְכֵיכֶֽם

اللاويين 27: 9 Lev.27.9

وَإِنْ كَانَ بَهِيمَةً مِمَّا يُقَرِّبُونَهُ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ، فَكُلُّ مَا يُعْطِي مِنْهُ لِلرَّبِّ يَكُونُ قُدْسًا.

וְאִם בְּהֵמָ֔ה אֲשֶׁ֨ר;מִמֶּ֛נָּה יַקְרִ֧יבוּ קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה כֹּל֩ אֲשֶׁ֨ר יִתֵּ֥ן מִמֶּ֛נּוּ לַיהוָ֖ה יִֽהְיֶה קֹּֽדֶשׁ

اللاويين 27: 10 Lev.27.10

لاَ يُغَيِّرُهُ وَلاَ يُبْدِلُهُ جَيِّدًا بِرَدِيءٍ، أَوْ رَدِيئًا بِجَيِّدٍ. وَإِنْ أَبْدَلَ بَهِيمَةً بِبَهِيمَةٍ تَكُونُ هِيَ وَبَدِيلُهَا قُدْسًا.

לֹ֣א יַחֲלִיפֶ֗נּוּ וְלֹֽא יָמִ֥יר;אֹת֛וֹ ט֥וֹב בְּרָ֖ע אוֹ רַ֣ע בְּט֑וֹב וְאִם הָמֵ֨ר;יָמִ֤יר בְּהֵמָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה וְהָֽיָה ה֥וּא וּתְמוּרָת֖וֹ קֹּֽדֶשׁ

اللاويين 27: 10 Lev.27.10

لاَ يُغَيِّرُهُ وَلاَ يُبْدِلُهُ جَيِّدًا بِرَدِيءٍ، أَوْ رَدِيئًا بِجَيِّدٍ. وَإِنْ أَبْدَلَ بَهِيمَةً بِبَهِيمَةٍ تَكُونُ هِيَ وَبَدِيلُهَا قُدْسًا.

לֹ֣א יַחֲלִיפֶ֗נּוּ וְלֹֽא יָמִ֥יר;אֹת֛וֹ ט֥וֹב בְּרָ֖ע אוֹ רַ֣ע בְּט֑וֹב וְאִם הָמֵ֨ר;יָמִ֤יר בְּהֵמָה֙ בִּבְהֵמָ֔ה וְהָֽיָה ה֥וּא וּתְמוּרָת֖וֹ קֹּֽדֶשׁ

اللاويين 27: 11 Lev.27.11

وَإِنْ كَانَ بَهِيمَةً نَجِسَةً مِمَّا لاَ يُقَرِّبُونَهُ قُرْبَانًا لِلرَّبِّ يُوقِفُ الْبَهِيمَةَ أَمَامَ الْكَاهِنِ،

וְאִם֙ כָּל;בְּהֵמָ֣ה טְמֵאָ֔ה אֲ֠שֶׁר;מִמֶּ֛נָּה לֹא יַקְרִ֧יבוּ קָרְבָּ֖ן לַֽיהוָ֑ה וְהֶֽעֱמִ֥יד הַבְּהֵמָ֖ה לִפְנֵ֥י הַכֹּהֵֽן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (182 آية)