שַׂר (H8269) - sar | معجم سترونغ العبري

القضاة 5: 15 Jdg.5.15

وَالرُّؤَسَاءُ فِي يَسَّاكَرَ مَعَ دَبُورَةَ. وَكَمَا يَسَّاكَرُ هكَذَا بَارَاقُ. اِنْدَفَعَ إِلَى الْوَادِي وَرَاءَهُ. عَلَى مَسَاقِي رَأُوبَيْنَ أَقْضِيَةُ قَلْبٍ عَظِيمَةٌ.

וְשָׂרַ֤י בְּיִשָּׂשכָר֙ עִם דְּבֹרָ֔ה וְיִשָּׂשכָר֙ כֵּ֣ן בָּרָ֔ק שֻׁלַּ֣ח בָּעֵ֖מֶק בְּרַגְלָ֑יו בִּפְלַגּ֣וֹת רְאוּבֵ֔ן חִקְקֵי לֵֽב גְּדֹלִ֖ים

القضاة 8: 3 Jdg.8.3

لِيَدِكُمْ دَفَعَ اللهُ أَمِيرَيِ الْمِدْيَانِيِّينَ غُرَابًا وَذِئْبًا. وَمَاذَا قَدِرْتُ أَنْ أَعْمَلَ نَظِيرَكُمْ.. حِينَئِذٍ ارْتَخَتْ رُوحُهُمْ عَنْهُ عِنْدَمَا تَكَلَّمَ بِهذَا الْكَلاَمِ.

בְּיֶדְכֶם֩ נָתַ֨ן אֱלֹהִ֜ים שָׂרֵ֤י מִדְיָן֙ עֹרֵ֣ב זְאֵ֔ב וּמַה יָּכֹ֖לְתִּי עֲשׂ֣וֹת כָּכֶ֑ם אָ֗ז רָפְתָ֤ה רוּחָם֙ מֵֽעָלָ֔יו בְּדַבְּר֖וֹ הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

القضاة 8: 6 Jdg.8.6

فَقَالَ رُؤَسَاءُ سُكُّوتَ: هَلْ أَيْدِي زَبَحَ وَصَلْمُنَّاعَ بِيَدِكَ الآنَ حَتَّى نُعْطِيَ جُنْدَكَ خُبْزًا.

וַיֹּ֙אמֶר֙ שָׂרֵ֣י סֻכּ֔וֹת הֲ֠כַף זֶ֧בַח וְצַלְמֻנָּ֛ע בְּיָדֶ֑ךָ עַתָּ֖ה כִּֽי נִתֵּ֥ן לִֽצְבָאֲךָ֖ לָֽחֶם

القضاة 8: 14 Jdg.8.14

وَأَمْسَكَ غُلاَمًا مِنْ أَهْلِ سُكُّوتَ وَسَأَلَهُ، فَكَتَبَ لَهُ رُؤَسَاءَ سُكُّوتَ وَشُيُوخَهَا، سَبْعَةً وَسَبْعِينَ رَجُلاً.

וַיִּלְכָּד נַ֛עַר מֵאַנְשֵׁ֥י סֻכּ֖וֹת וַיִּשְׁאָלֵ֑הוּ וַיִּכְתֹּ֨ב אֵלָ֜יו שָׂרֵ֤י סֻכּוֹת֙ זְקֵנֶ֔יהָ וְשִׁבְעָ֖ה שִׁבְעִ֥ים אִֽישׁ

القضاة 9: 30 Jdg.9.30

وَلَمَّا سَمِعَ زَبُولُ رَئِيسُ الْمَدِينَةِ كَلاَمَ جَعَلَ بْنِ عَابِدٍ حَمِيَ غَضَبُهُ،

וַיִּשְׁמַ֗ע זְבֻל֙ שַׂר הָעִ֔יר דִּבְרֵ֖י גַּ֣עַל בֶּן עָ֑בֶד וַיִּ֖חַר אַפּֽוֹ

القضاة 10: 18 Jdg.10.18

فَقَالَ الشَّعْبُ رُؤَسَاءُ جِلْعَادَ الْوَاحِدُ لِصَاحِبِهِ: أَيٌّ هُوَ الرَّجُلُ الَّذِي يَبْتَدِئُ بِمُحَارَبَةِ بَنِي عَمُّونَ. فَإِنَّهُ يَكُونُ رَأْسًا لِجَمِيعِ سُكَّانِ جِلْعَادَ.

וַיֹּאמְר֨וּ הָעָ֜ם שָׂרֵ֤י גִלְעָד֙ אִ֣ישׁ אֶל;רֵעֵ֔הוּ מִ֣י הָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֣ר יָחֵ֔ל לְהִלָּחֵ֖ם בִּבְנֵ֣י עַמּ֑וֹן יִֽהְיֶ֣ה לְרֹ֔אשׁ לְכֹ֖ל יֹשְׁבֵ֥י גִלְעָֽד

صموئيل الأول 8: 12 1Sa.8.12

وَيَجْعَلُ لِنَفْسِهِ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ خَمَاسِينَ، فَيَحْرُثُونَ حَرَاثَتَهُ وَيَحْصُدُونَ حَصَادَهُ، وَيَعْمَلُونَ عُدَّةَ حَرْبِهِ وَأَدَوَاتِ مَرَاكِبِهِ.

וְלָשׂ֣וּם ל֔וֹ שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֣י חֲמִשִּׁ֑ים וְלַחֲרֹ֤שׁ חֲרִישׁוֹ֙ וְלִקְצֹ֣ר קְצִיר֔וֹ וְלַעֲשׂ֥וֹת כְּלֵֽי מִלְחַמְתּ֖וֹ וּכְלֵ֥י רִכְבּֽוֹ

صموئيل الأول 8: 12 1Sa.8.12

وَيَجْعَلُ لِنَفْسِهِ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ خَمَاسِينَ، فَيَحْرُثُونَ حَرَاثَتَهُ وَيَحْصُدُونَ حَصَادَهُ، وَيَعْمَلُونَ عُدَّةَ حَرْبِهِ وَأَدَوَاتِ مَرَاكِبِهِ.

וְלָשׂ֣וּם ל֔וֹ שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֣י חֲמִשִּׁ֑ים וְלַחֲרֹ֤שׁ חֲרִישׁוֹ֙ וְלִקְצֹ֣ר קְצִיר֔וֹ וְלַעֲשׂ֥וֹת כְּלֵֽי מִלְחַמְתּ֖וֹ וּכְלֵ֥י רִכְבּֽוֹ

صموئيل الأول 12: 9 1Sa.12.9

فَلَمَّا نَسُوا الرَّبَّ إِلهَهُمْ، بَاعَهُمْ لِيَدِ سِيسَرَا رَئِيسِ جَيْشِ حَاصُورَ، وَلِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، وَلِيَدِ مَلِكِ مُوآبَ فَحَارَبُوهُمْ.

וַֽיִּשְׁכְּח֖וּ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֑ם וַיִּמְכֹּ֣ר;אֹתָ֡ם בְּיַ֣ד סִֽיסְרָא֩ שַׂר צְבָ֨א חָצ֜וֹר וּבְיַד פְּלִשְׁתִּ֗ים וּבְיַד֙ מֶ֣לֶךְ מוֹאָ֔ב וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;בָּֽם

صموئيل الأول 14: 50 1Sa.14.50

وَاسْمُ امْرَأَةِ شَاوُلَ أَخِينُوعَمُ بِنْتُ أَخِيمَعَصَ، وَاسْمُ رَئِيسِ جَيْشِهِ أَبِينَيْرُ بْنُ نَيْرَ عَمِّ شَاوُلَ.

וְשֵׁם֙ אֵ֣שֶׁת שָׁא֔וּל אֲחִינֹ֖עַם בַּת אֲחִימָ֑עַץ וְשֵׁ֤ם שַׂר צְבָאוֹ֙ אֲבִינֵ֔ר בֶּן נֵ֖ר דּ֥וֹד שָׁאֽוּל

صموئيل الأول 17: 18 1Sa.17.18

وَهذِهِ الْعَشَرَ الْقِطْعَاتِ مِنَ الْجُبْنِ قَدِّمْهَا لِرَئِيسِ الأَلْفِ، وَافْتَقِدْ سَلاَمَةَ إِخْوَتِكَ وَخُذْ مِنْهُمْ عُرْبُونًا.

הָאֵ֔לֶּה עֲשֶׂ֜רֶת חֲרִצֵ֤י הֶֽחָלָב֙ תָּבִ֖יא לְשַׂר הָאָ֑לֶף תִּפְקֹ֣ד לְשָׁל֔וֹם אַחֶ֙יךָ֙ תִּקָּֽח וְאֶת עֲרֻבָּתָ֖ם

صموئيل الأول 17: 55 1Sa.17.55

وَلَمَّا رَأَى شَاوُلُ دَاوُدَ خَارِجًا لِلِقَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّ قَالَ لأَبْنَيْرَ رَئِيسِ الْجَيْشِ: ابْنُ مَنْ هذَا الْغُلاَمُ يَا أَبْنَيْرُ. فَقَالَ أَبْنَيْرُ: وَحَيَاتِكَ أَيُّهَا الْمَلِكُ لَسْتُ أَعْلَمُ.

וְכִרְא֨וֹת שָׁא֜וּל דָּוִ֗ד יֹצֵא֙ לִקְרַ֣את הַפְּלִשְׁתִּ֔י אָמַ֗ר אֶל;אַבְנֵר֙ שַׂ֣ר הַצָּבָ֔א בֶּן מִי זֶ֥ה הַנַּ֖עַר אַבְנֵ֑ר וַיֹּ֣אמֶר אַבְנֵ֔ר חֵֽי;נַפְשְׁךָ֥ הַמֶּ֖לֶךְ אִם יָדָֽעְתִּי

صموئيل الأول 18: 13 1Sa.18.13

فَأَبْعَدَهُ شَاوُلُ عَنْهُ وَجَعَلَهُ لَهُ رَئِيسَ أَلْفٍ، فَكَانَ يَخْرُجُ وَيَدْخُلُ أَمَامَ الشَّعْبِ.

וַיְסִרֵ֤הוּ שָׁאוּל֙ מֵֽעִמּ֔וֹ וַיְשִׂמֵ֥הוּ ל֖וֹ שַׂר אָ֑לֶף וַיֵּצֵ֥א וַיָּבֹ֖א לִפְנֵ֥י הָעָֽם

صموئيل الأول 18: 30 1Sa.18.30

وَخَرَجَ أَقْطَابُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَمِنْ حِينِ خُرُوجِهِمْ كَانَ دَاوُدُ يُفْلِحُ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ عَبِيدِ شَاوُلَ، فَتَوَقَّرَ اسْمُهُ جِدًّا.

וַיֵּצְא֖וּ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֑ים וַיְהִ֣י;מִדֵּ֣י צֵאתָ֗ם דָּוִד֙ שָׂכַ֤ל מִכֹּל֙ עַבְדֵ֣י שָׁא֔וּל וַיִּיקַ֥ר שְׁמ֖וֹ מְאֹֽד

صموئيل الأول 22: 2 1Sa.22.2

وَاجْتَمَعَ إِلَيْهِ كُلُّ رَجُل مُتَضَايِق، وَكُلُّ مَنْ كَانَ عَلَيْهِ دَيْنٌ، وَكُلُّ رَجُل مُرِّ النَّفْسِ، فَكَانَ عَلَيْهِمْ رَئِيسًا. وَكَانَ مَعَهُ نَحْوُ أَرْبَعِ مِئَةِ رَجُل.

וַיִּֽתְקַבְּצ֣וּ אֵ֠לָיו כָּל אִ֨ישׁ מָצ֜וֹק וְכָל אִ֨ישׁ אֲשֶׁר ל֤וֹ נֹשֶׁא֙ וְכָל אִ֣ישׁ מַר נֶ֔פֶשׁ וַיְהִ֥י עֲלֵיהֶ֖ם לְשָׂ֑ר וַיִּהְי֣וּ עִמּ֔וֹ כְּאַרְבַּ֥ע מֵא֖וֹת אִֽישׁ

صموئيل الأول 22: 7 1Sa.22.7

فَقَالَ شَاوُلُ لِعَبِيدِهِ الْوَاقِفِينَ لَدَيْهِ: اسْمَعُوا يَا بَنْيَامِينِيُّونَ: هَلْ يُعْطِيكُمْ جَمِيعَكُمُ ابْنُ يَسَّى حُقُولاً وَكُرُومًا. وَهَلْ يَجْعَلُكُمْ جَمِيعَكُمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ،

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל לַֽעֲבָדָיו֙ הַנִּצָּבִ֣ים עָלָ֔יו שִׁמְעוּ;נָ֖א בְּנֵ֣י;יְמִינִ֑י גַּם יִתֵּ֤ן לְכֻלְּכֶ֗ם בֶּן יִשַׁי֙ שָׂד֣וֹת וּכְרָמִ֔ים יָשִׂ֔ים לְכֻלְּכֶ֣ם שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת

صموئيل الأول 22: 7 1Sa.22.7

فَقَالَ شَاوُلُ لِعَبِيدِهِ الْوَاقِفِينَ لَدَيْهِ: اسْمَعُوا يَا بَنْيَامِينِيُّونَ: هَلْ يُعْطِيكُمْ جَمِيعَكُمُ ابْنُ يَسَّى حُقُولاً وَكُرُومًا. وَهَلْ يَجْعَلُكُمْ جَمِيعَكُمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ،

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֗וּל לַֽעֲבָדָיו֙ הַנִּצָּבִ֣ים עָלָ֔יו שִׁמְעוּ;נָ֖א בְּנֵ֣י;יְמִינִ֑י גַּם יִתֵּ֤ן לְכֻלְּכֶ֗ם בֶּן יִשַׁי֙ שָׂד֣וֹת וּכְרָמִ֔ים יָשִׂ֔ים לְכֻלְּכֶ֣ם שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת

صموئيل الأول 26: 5 1Sa.26.5

فَقَامَ دَاوُدُ وَجَاءَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي نَزَلَ فِيهِ شَاوُلُ، وَنَظَرَ دَاوُدُ الْمَكَانَ الَّذِي اضْطَجَعَ فِيهِ شَاوُلُ وَأَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ رَئِيسُ جَيْشِهِ. وَكَانَ شَاوُلُ مُضْطَجِعًا عِنْدَ الْمِتْرَاسِ وَالشَّعْبُ نُزُولٌ حَوَالَيْهِ.

וַיָּ֣קָם דָּוִ֗ד וַיָּבֹא֮ אֶֽל הַמָּקוֹם֮ אֲשֶׁ֣ר חָנָה שָׁ֣ם שָׁאוּל֒ וַיַּ֣רְא דָּוִ֗ד הַמָּקוֹם֙ אֲשֶׁ֣ר שָֽׁכַב שָׁ֣ם שָׁא֔וּל וְאַבְנֵ֥ר בֶּן נֵ֖ר שַׂר צְבָא֑וֹ וְשָׁאוּל֙ שֹׁכֵ֣ב בַּמַּעְגָּ֔ל וְהָעָ֖ם חֹנִ֥ים סְבִיבֹתָֽיו

صموئيل الأول 29: 3 1Sa.29.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: مَا هؤُلاَءِ الْعِبْرَانِيُّونَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِرُؤَسَاءِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَلَيْسَ هذَا دَاوُدَ عَبْدَ شَاوُلَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي كَانَ مَعِي هذِهِ الأَيَّامَ أَوْ هذِهِ السِّنِينَ، وَلَمْ أَجِدْ فِيهِ شَيْئًا مِنْ يَوْمِ نُزُولِهِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ..

וַיֹּֽאמְרוּ֙ שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים מָ֖ה הָאֵ֑לֶּה הָעִבְרִ֣ים וַיֹּ֨אמֶר אָכִ֜ישׁ אֶל;שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים הֲלֽוֹא זֶ֨ה דָוִ֜ד עֶ֣בֶד שָׁא֣וּל מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל אֲשֶׁ֨ר הָיָ֤ה אִתִּי֙ זֶ֤ה יָמִים֙ אוֹ זֶ֣ה שָׁנִ֔ים וְלֹֽא מָצָ֤אתִי בוֹ֙ מְא֔וּמָה מִיּ֥וֹם נָפְל֖וֹ עַד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

صموئيل الأول 29: 4 1Sa.29.4

وَسَخِطَ عَلَيْهِ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، وَقَالَ لَهُ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَرْجعِ الرَّجُلَ فَيَرْجعَ إِلَى مَوْضِعِهِ الَّذِي عَيَّنْتَ لَهُ، وَلاَ يَنْزِلَ مَعَنَا إِلَى الْحَرْبِ، وَلاَ يَكُونَ لَنَا عَدُوًّا فِي الْحَرْبِ. فَبِمَاذَا يُرْضِي هذَا سَيِّدَهُ. أَلَيْسَ بِرُؤُوسِ أُولئِكَ الرِّجَالِ.

וַיִּקְצְפ֨וּ עָלָ֜יו שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ שָׂרֵ֨י פְלִשְׁתִּ֜ים הָשֵׁ֣ב הָאִ֗ישׁ וְיָשֹׁב֙ אֶל מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר;שָׁ֔ם הִפְקַדְתּ֣וֹ וְלֹֽא יֵרֵ֤ד עִמָּ֙נוּ֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְלֹא יִֽהְיֶה לָּ֥נוּ לְשָׂטָ֖ן בַּמִּלְחָמָ֑ה וּבַמֶּ֗ה יִתְרַצֶּ֥ה זֶה֙ אֲדֹנָ֔יו הֲל֕וֹא בְּרָאשֵׁ֖י הָהֵֽם הָאֲנָשִׁ֥ים

صموئيل الأول 29: 4 1Sa.29.4

وَسَخِطَ عَلَيْهِ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، وَقَالَ لَهُ رُؤَسَاءُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ: أَرْجعِ الرَّجُلَ فَيَرْجعَ إِلَى مَوْضِعِهِ الَّذِي عَيَّنْتَ لَهُ، وَلاَ يَنْزِلَ مَعَنَا إِلَى الْحَرْبِ، وَلاَ يَكُونَ لَنَا عَدُوًّا فِي الْحَرْبِ. فَبِمَاذَا يُرْضِي هذَا سَيِّدَهُ. أَلَيْسَ بِرُؤُوسِ أُولئِكَ الرِّجَالِ.

וַיִּקְצְפ֨וּ עָלָ֜יו שָׂרֵ֣י פְלִשְׁתִּ֗ים וַיֹּ֣אמְרוּ לוֹ֩ שָׂרֵ֨י פְלִשְׁתִּ֜ים הָשֵׁ֣ב הָאִ֗ישׁ וְיָשֹׁב֙ אֶל מְקוֹמוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר;שָׁ֔ם הִפְקַדְתּ֣וֹ וְלֹֽא יֵרֵ֤ד עִמָּ֙נוּ֙ בַּמִּלְחָמָ֔ה וְלֹא יִֽהְיֶה לָּ֥נוּ לְשָׂטָ֖ן בַּמִּלְחָמָ֑ה וּבַמֶּ֗ה יִתְרַצֶּ֥ה זֶה֙ אֲדֹנָ֔יו הֲל֕וֹא בְּרָאשֵׁ֖י הָהֵֽם הָאֲנָשִׁ֥ים

صموئيل الأول 29: 9 1Sa.29.9

فَأَجَابَ أَخِيشُ وَقَالَ لِدَاوُدَ: عَلِمْتُ أَنَّكَ صَالِحٌ فِي عَيْنَيَّ كَمَلاَكِ اللهِ. إِلاَّ إِنَّ رُؤَسَاءَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ قَالُوا: لاَ يَصْعَدْ مَعَنَا إِلَى الْحَرْبِ.

וַיַּ֣עַן אָכִישׁ֮ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;דָּוִד֒ יָדַ֕עְתִּי כִּ֣י;אַתָּ֛ה ט֥וֹב בְּעֵינַ֖י כְּמַלְאַ֣ךְ אֱלֹהִ֑ים אַ֣ךְ שָׂרֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ אָֽמְר֔וּ לֹֽא יַעֲלֶ֥ה עִמָּ֖נוּ בַּמִּלְחָמָֽה

صموئيل الثاني 2: 8 2Sa.2.8

وَأَمَّا أَبْنَيْرُ بْنُ نَيْرٍ، رَئِيسُ جَيْشِ شَاوُلَ، فَأَخَذَ إِيشْبُوشَثَ بْنَ شَاوُلَ وَعَبَرَ بِهِ إِلَى مَحَنَايِمَ،

וְאַבְנֵ֣ר בֶּן נֵ֔ר שַׂר צָבָ֖א לְשָׁא֑וּל לָקַ֗ח בֹּ֙שֶׁת֙;אִ֥ישׁ בֶּן שָׁא֔וּל וַיַּעֲבִרֵ֖הוּ מַחֲנָֽיִם

صموئيل الثاني 3: 38 2Sa.3.38

وَقَالَ الْمَلِكُ لِعَبِيدِهِ: أَلاَ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَئِيسًا وَعَظِيمًا سَقَطَ الْيَوْمَ فِي إِسْرَائِيلَ.

וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֶל;עֲבָדָ֑יו הֲל֣וֹא תֵדְע֔וּ כִּי שַׂ֣ר וְגָד֗וֹל נָפַ֛ל הַיּ֥וֹם;הַזֶּ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الثاني 4: 2 2Sa.4.2

وَكَانَ لابْنِ شَاوُلَ رَجُلاَنِ رَئِيسَا غُزَاةٍ، اسْمُ الْوَاحِدِ بَعْنَةُ وَاسْمُ الآخَرِ رَكَابُ، ابْنَا رِمُّونَ الْبَئِيرُوتِيِّ مِنْ بَنِي بَنْيَامِينَ، لأَنَّ بَئِيرُوتَ حُسِبَتْ لِبَنْيَامِينَ.

הָי֪וּ בֶן שָׁא֟וּל וּשְׁנֵ֣י;אֲנָשִׁ֣ים שָׂרֵֽי גְדוּדִ֣ים שֵׁם֩ הָאֶחָ֨ד בַּֽעֲנָ֜ה וְשֵׁ֧ם הַשֵּׁנִ֣י רֵכָ֗ב בְּנֵ֛י רִמּ֥וֹן הַבְּאֶֽרֹתִ֖י מִבְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן כִּ֚י;גַּם בְּאֵר֔וֹת תֵּחָשֵׁ֖ב עַל;בִּנְיָמִֽן

صموئيل الثاني 10: 3 2Sa.10.3

فَقَالَ رُؤَسَاءُ بَنِي عَمُّونَ لِحَانُونَ سَيِّدِهِمْ: هَلْ يُكْرِمُ دَاوُدُ أَبَاكَ فِي عَيْنَيْكَ حَتَّى أَرْسَلَ إِلَيْكَ مُعَزِّينَ. أَلَيْسَ لأَجْلِ فَحْصِ الْمَدِينَةِ وَتَجَسُّسِهَا وَقَلْبِهَا، أَرْسَلَ دَاوُدُ عَبِيدَهُ إِلَيْكَ.

וַיֹּאמְרוּ֩ שָׂרֵ֨י בְנֵֽי עַמּ֜וֹן חָנ֣וּן אֲדֹֽנֵיהֶ֗ם הַֽמְכַבֵּ֨ד דָּוִ֤ד אָבִ֙יךָ֙ בְּעֵינֶ֔יךָ כִּֽי שָׁלַ֥ח לְךָ֖ מְנַֽחֲמִ֑ים הֲ֠לוֹא בַּעֲב֞וּר חֲק֤וֹר הָעִיר֙ וּלְרַגְּלָ֣הּ וּלְהָפְכָ֔הּ שָׁלַ֥ח דָּוִ֛ד עֲבָדָ֖יו אֵלֶֽיךָ

صموئيل الثاني 10: 16 2Sa.10.16

وَأَرْسَلَ هَدَرُ عَزَرَ فَأَبْرَزَ أَرَامَ الَّذِي فِي عَبْرِ النَّهْرِ، فَأَتَوْا إِلَى حِيلاَمَ وَأَمَامَهُمْ شُوبَكُ رَئِيسُ جَيْشِ هَدَرِ عَزَرَ.

וַיִּשְׁלַ֣ח הֲדַדְעֶ֗זֶר וַיֹּצֵ֤א אֲרָם֙ אֲשֶׁר֙ מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וַיָּבֹ֖אוּ חֵילָ֑ם לִפְנֵיהֶֽם וְשׁוֹבַ֛ךְ שַׂר צְבָ֥א הֲדַדְעֶ֖זֶר

صموئيل الثاني 10: 18 2Sa.10.18

وَهَرَبَ أَرَامُ مِنْ أَمَامِ إِسْرَائِيلَ، وَقَتَلَ دَاوُدُ مِنْ أَرَامَ سَبْعَ مِئَةِ مَرْكَبَةٍ وَأَرْبَعِينَ أَلْفَ فَارِسٍ، وَضَرَبَ شُوبَكَ رَئِيسَ جَيْشِهِ فَمَاتَ هُنَاكَ.

וַיָּ֣נָס אֲרָם֮ מִפְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיַּהֲרֹ֨ג דָּוִ֜ד מֵאֲרָ֗ם שְׁבַ֤ע מֵאוֹת֙ רֶ֔כֶב וְאַרְבָּעִ֥ים אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים הִכָּ֖ה שׁוֹבַ֧ךְ שַׂר צְבָא֛וֹ וַיָּ֥מָת שָֽׁם

صموئيل الثاني 18: 1 2Sa.18.1

وَأَحْصَى دَاوُدُ الشَّعْبَ الَّذِي مَعَهُ، وَجَعَلَ عَلَيْهِمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ.

וַיִּפְקֹ֣ד דָּוִ֔ד הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתּ֑וֹ וַיָּ֣שֶׂם עֲלֵיהֶ֔ם שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת

صموئيل الثاني 18: 1 2Sa.18.1

وَأَحْصَى دَاوُدُ الشَّعْبَ الَّذِي مَعَهُ، وَجَعَلَ عَلَيْهِمْ رُؤَسَاءَ أُلُوفٍ وَرُؤَسَاءَ مِئَاتٍ.

וַיִּפְקֹ֣ד דָּוִ֔ד הָעָ֖ם אֲשֶׁ֣ר אִתּ֑וֹ וַיָּ֣שֶׂם עֲלֵיהֶ֔ם שָׂרֵ֥י אֲלָפִ֖ים וְשָׂרֵ֥י מֵאֽוֹת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (414 آية)