שֵׂעָר (H8181) - sêʻâr | معجم سترونغ العبري

فَخَرَجَ ألأَوَّلُ أَحْمَرَ، كُلُّهُ كَفَرْوَةِ شَعْرٍ، فَدَعَوْا اسْمَهُ عِيسُوَ.

וַיֵּצֵ֤א הָרִאשׁוֹן֙ אַדְמוֹנִ֔י כֻּלּ֖וֹ כְּאַדֶּ֣רֶת שֵׂעָ֑ר וַיִּקְרְא֥וּ שְׁמ֖וֹ עֵשָֽׂו

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي جِلْدِ الْجَسَدِ، وَفِي الضَّرْبَةِ شَعْرٌ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُ الضَّرْبَةِ أَعْمَقُ مِنْ جِلْدِ جَسَدِهِ، فَهِيَ ضَرْبَةُ بَرَصٍ. فَمَتَى رَآهُ الْكَاهِنُ يَحْكُمُ بِنَجَاسَتِهِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֣ן הַנֶּ֣גַע בְּעֽוֹר הַ֠בָּשָׂר בַּנֶּ֜גַע וְשֵׂעָ֨ר הָפַ֣ךְ;לָבָ֗ן וּמַרְאֵ֤ה הַנֶּ֙גַע֙ עָמֹק֙ מֵע֣וֹר בְּשָׂר֔וֹ נֶ֥גַע צָרַ֖עַת וְרָאָ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן וְטִמֵּ֥א;אֹתֽוֹ

اللاويين 13: 4 Lev.13.4

لكِنْ إِنْ كَانَتِ لُمْعَةً بَيْضَاءَ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ، وَلَمْ يَكُنْ مَنْظَرُهَا أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَلَمْ يَبْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִם הִ֜וא בַּהֶרֶת֩ לְבָנָ֨ה בְּע֣וֹר בְּשָׂר֗וֹ אֵין מַרְאֶ֣הָ וְעָמֹק֙ מִן הָע֔וֹר לֹא הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖ה וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן הַנֶּ֖גַע שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 10 Lev.13.10

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا فِي الْجِلْدِ نَاتِئٌ أَبْيَضُ، قَدْ صَيَّرَ الشَّعْرَ أَبْيَضَ، وَفِي النَّاتِئِ وَضَحٌ مِنْ لَحْمٍ حَيٍّ،

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה בָּע֔וֹר שְׂאֵת לְבָנָה֙ וְהִ֕יא הָפְכָ֖ה שֵׂעָ֣ר לָבָ֑ן בַּשְׂאֵֽת וּמִֽחְיַ֛ת בָּשָׂ֥ר חַ֖י

اللاويين 13: 20 Lev.13.20

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ وَقَدِ ابْيَضَّ شَعْرُهَا، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ أَفْرَخَتْ فِي الدُّمَّلَةِ.

וְרָאָ֣ה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה מַרְאֶ֙הָ֙ שָׁפָ֣ל מִן הָע֔וֹר הָפַ֣ךְ;לָבָ֑ן וּשְׂעָרָ֖הּ וְטִמְּא֧וֹ;הַכֹּהֵ֛ן הִ֖וא נֶֽגַע צָרַ֥עַת פָּרָֽחָה בַּשְּׁחִ֥ין

اللاويين 13: 21 Lev.13.21

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בָּהּ֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣יא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 25 Lev.13.25

وَرَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا الشَّعْرُ فِي اللُّمْعَةِ قَدِ ابْيَضَّ، وَمَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، فَهِيَ بَرَصٌ قَدْ أَفْرَخَ فِي الْكَيِّ. فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا ضَرْبَةُ بَرَصٍ.

וְרָאָ֣ה;אֹתָ֣הּ הַכֹּהֵ֡ן וְהִנֵּ֣ה שֵׂעָ֨ר בַּבַּהֶ֗רֶת נֶהְפַּךְ֩;לָבָ֜ן וּמַרְאֶ֙הָ֙ עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר צָרַ֣עַת פָּרָ֑חָה בַּמִּכְוָ֖ה וְטִמֵּ֤א;אֹתוֹ֙;הַכֹּהֵ֔ן הִ֔וא נֶ֥גַע צָרַ֖עַת

اللاويين 13: 26 Lev.13.26

لكِنْ إِنْ رَآهَا الْكَاهِنُ وَإِذَا لَيْسَ فِي اللُّمْعَةِ شَعْرٌ أَبْيَضُ، وَلَيْسَتْ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، وَهِيَ كَامِدَةُ اللَّوْنِ، يَحْجُزُهُ الْكَاهِنُ سَبْعَةَ أَيَّامٍ،

וְאִ֣ם יִרְאֶ֣נָּה הַכֹּהֵ֗ן וְהִנֵּ֤ה אֵֽין בַּבֶּהֶ֙רֶת֙ שֵׂעָ֣ר לָבָ֔ן אֵינֶ֛נָּה וּשְׁפָלָ֥ה מִן הָע֖וֹר וְהִ֣וא כֵהָ֑ה וְהִסְגִּיר֥וֹ הַכֹּהֵ֖ן שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 30 Lev.13.30

وَرَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ وَإِذَا مَنْظَرُهَا أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ، وَفِيهَا شَعْرٌ أَشْقَرُ دَقِيقٌ، يَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِنَجَاسَتِهِ. إِنَّهَا قَرَعٌ. بَرَصُ الرَّأْسِ أَوِ الذَّقَنِ.

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֜ן הַנֶּ֗גַע וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר וּב֛וֹ שֵׂעָ֥ר צָהֹ֖ב דָּ֑ק וְטִמֵּ֨א;אֹת֤וֹ;הַכֹּהֵן֙ ה֔וּא נֶ֣תֶק צָרַ֧עַת הָרֹ֛אשׁ א֥וֹ הַזָּקָ֖ן

اللاويين 13: 31 Lev.13.31

لكِنْ إِذَا رَأَى الْكَاهِنُ ضَرْبَةَ الْقَرَعِ وَإِذَا مَنْظَرُهَا لَيْسَ أَعْمَقَ مِنَ الْجِلْدِ، لكِنْ لَيْسَ فِيهَا شَعْرٌ أَسْوَدُ، يَحْجُزُ الْكَاهِنُ الْمَضْرُوبَ بِالْقَرَعِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִֽי יִרְאֶ֨ה הַכֹּהֵ֜ן נֶ֣גַע הַנֶּ֗תֶק וְהִנֵּ֤ה מַרְאֵ֙הוּ֙ אֵין עָמֹ֣ק מִן הָע֔וֹר אֵ֣ין בּ֑וֹ וְשֵׂעָ֥ר שָׁחֹ֖ר וְהִסְגִּ֧יר הַכֹּהֵ֛ן נֶ֥גַע הַנֶּ֖תֶק שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 13: 32 Lev.13.32

فَإِنْ رَأَى الْكَاهِنُ الضَّرْبَةَ فِي الْيَوْمِ السَّابعِ وَإِذَا الْقَرَعُ لَمْ يَمْتَدَّ، وَلَمْ يَكُنْ فِيهِ شَعْرٌ أَشْقَرُ، وَلاَ مَنْظَرُ الْقَرَعِ أَعْمَقُ مِنَ الْجِلْدِ،

וְרָאָ֨ה הַכֹּהֵ֣ן הַנֶּגַע֮ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִי֒ וְהִנֵּה֙ הַנֶּ֔תֶק לֹא פָשָׂ֣ה וְלֹא הָ֥יָה ב֖וֹ שֵׂעָ֣ר צָהֹ֑ב אֵ֥ין וּמַרְאֵ֣ה הַנֶּ֔תֶק עָמֹ֖ק מִן הָעֽוֹר

اللاويين 13: 36 Lev.13.36

وَرَآهُ الْكَاهِنُ وَإِذَا الْقَرَعُ قَدِ امْتَدَّ فِي الْجِلْدِ، فَلاَ يُفَتِّشُ الْكَاهِنُ عَلَى الشَّعْرِ الأَشْقَرِ. إِنَّهُ نَجِسٌ.

וְרָאָ֙הוּ֙ הַכֹּהֵ֔ן וְהִנֵּ֛ה הַנֶּ֖תֶק פָּשָׂ֥ה בָּע֑וֹר לֹֽא יְבַקֵּ֧ר הַכֹּהֵ֛ן לַשֵּׂעָ֥ר הַצָּהֹ֖ב הֽוּא טָמֵ֥א

اللاويين 13: 37 Lev.13.37

لكِنْ إِنْ وَقَفَ فِي عَيْنَيْهِ وَنَبَتَ فِيهِ شَعْرٌ أَسْوَدُ، فَقَدْ بَرِئَ الْقَرَعُ. إِنَّهُ طَاهِرٌ فَيَحْكُمُ الْكَاهِنُ بِطَهَارَتِهِ.

וְאִם עָמַ֨ד;הַנֶּ֜תֶק בְּעֵינָיו֩ צָֽמַח בּ֛וֹ וְשֵׂעָ֨ר שָׁחֹ֧ר נִרְפָּ֥א הַנֶּ֖תֶק ה֑וּא טָה֣וֹר וְטִהֲר֖וֹ;הַכֹּהֵֽן

اللاويين 14: 8 Lev.14.8

فَيَغْسِلُ الْمُتَطَهِّرُ ثِيَابَهُ وَيَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ وَيَسْتَحِمُّ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ. ثُمَّ يَدْخُلُ الْمَحَلَّةَ، لكِنْ يُقِيمُ خَارِجَ خَيْمَتِهِ سَبْعَةَ أَيَّامٍ.

וְכִבֶּס֩ הַמִּטַּהֵ֨ר בְּגָדָ֜יו וְגִלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ וְרָחַ֤ץ בַּמַּ֙יִם֙ וְטָהֵ֔ר וְאַחַ֖ר יָב֣וֹא הַֽמַּחֲנֶ֑ה וְיָשַׁ֛ב מִח֥וּץ לְאָהֳל֖וֹ שִׁבְעַ֥ת יָמִֽים

اللاويين 14: 9 Lev.14.9

وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ: رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ وَحَوَاجِبَ عَيْنَيْهِ وَجَمِيعَ شَعْرِهِ يَحْلِقُ. وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ רֹאשׁ֤וֹ זְקָנוֹ֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו כָּל שְׂעָר֖וֹ יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר

اللاويين 14: 9 Lev.14.9

وَفِي الْيَوْمِ السَّابعِ يَحْلِقُ كُلَّ شَعْرِهِ: رَأْسَهُ وَلِحْيَتَهُ وَحَوَاجِبَ عَيْنَيْهِ وَجَمِيعَ شَعْرِهِ يَحْلِقُ. وَيَغْسِلُ ثِيَابَهُ وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فَيَطْهُرُ.

וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁבִיעִ֜י יְגַלַּ֣ח כָּל שְׂעָר֗וֹ רֹאשׁ֤וֹ זְקָנוֹ֙ גַּבֹּ֣ת עֵינָ֔יו כָּל שְׂעָר֖וֹ יְגַלֵּ֑חַ וְכִבֶּ֣ס בְּגָדָ֗יו וְרָחַ֧ץ בְּשָׂר֛וֹ בַּמַּ֖יִם וְטָהֵֽר

العدد 6: 5 Num.6.5

كُلَّ أَيَّامِ نَذْرِ افْتِرَازِهِ لاَ يَمُرُّ مُوسَى عَلَى رَأْسِهِ. إِلَى كَمَالِ الأَيَّامِ الَّتِي انْتَذَرَ فِيهَا لِلرَّبِّ مُقَدَّسًا، وَيُرَبِّي خُصَلَ شَعْرِ رَأْسِهِ.

כָּל יְמֵי֙ נֶ֣דֶר נִזְר֔וֹ לֹא יַעֲבֹ֣ר תַּ֖עַר עַל רֹאשׁ֑וֹ עַד מְלֹ֨את הַיָּמִ֜ם אֲשֶׁר יַזִּ֤יר לַיהוָה֙ קָדֹ֣שׁ יִהְיֶ֔ה;גַּדֵּ֥ל פֶּ֖רַע שְׂעַ֥ר רֹאשֽׁוֹ

العدد 6: 18 Num.6.18

وَيَحْلِقُ النَّذِيرُ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ رَأْسَ انْتِذَارِهِ، وَيَأْخُذُ شَعْرَ رَأْسِ انْتِذَارِهِ وَيَجْعَلُهُ عَلَى النَّارِ الَّتِي تَحْتَ ذَبِيحَةِ السَّلاَمَةِ.

וְגִלַּ֣ח הַנָּזִ֗יר פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד רֹ֣אשׁ נִזְר֑וֹ וְלָקַ֗ח שְׂעַר֙ רֹ֣אשׁ נִזְר֔וֹ וְנָתַן֙ עַל הָאֵ֔שׁ אֲשֶׁר תַּ֖חַת זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִֽים

القضاة 16: 22 Jdg.16.22

وَابْتَدَأَ شَعْرُ رَأْسِهِ يَنْبُتُ بَعْدَ أَنْ حُلِقَ.

וַיָּ֧חֶל שְׂעַר רֹאשׁ֛וֹ לְצַמֵּ֖חַ כַּאֲשֶׁ֥ר גֻּלָּֽח

صموئيل الثاني 14: 26 2Sa.14.26

وَعِنْدَ حَلْقِهِ رَأْسَهُ، إِذْ كَانَ يَحْلِقُهُ فِي آخِرِ كُلِّ سَنَةٍ، لأَنَّهُ كَانَ يَثْقُلُ عَلَيْهِ فَيَحْلِقُهُ، كَانَ يَزِنُ شَعْرَ رَأْسِهِ مِئَتَيْ شَاقِل بِوَزْنِ الْمَلِكِ.

וּֽבְגַלְּחוֹ֮ רֹאשׁוֹ֒ וְֽ֠הָיָה יְגַלֵּ֔חַ מִקֵּ֨ץ יָמִ֤ים;לַיָּמִים֙ כִּֽי כָבֵ֥ד עָלָ֖יו וְגִלְּח֑וֹ וְשָׁקַל֙ שְׂעַ֣ר רֹאשׁ֔וֹ מָאתַ֥יִם שְׁקָלִ֖ים בְּאֶ֥בֶן הַמֶּֽלֶךְ

عزرا 9: 3 Ezr.9.3

فَلَمَّا سَمِعْتُ بِهذَا الأَمْرِ مَزَّقْتُ ثِيَابِي وَرِدَائِي وَنَتَّفْتُ شَعْرَ رَأْسِي وَذَقْنِي وَجَلَسْتُ مُتَحَيِّرًا.

וּכְשָׁמְעִי֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר קָרַ֥עְתִּי בִּגְדִ֖י וּמְעִילִ֑י וָאֶמְרְטָ֞ה מִשְּׂעַ֤ר רֹאשִׁי֙ וּזְקָנִ֔י וָאֵשְׁבָ֖ה מְשׁוֹמֵֽם

المزامير 68: 21 Psa.68.21

وَلكِنَّ اللهَ يَسْحَقُ رُؤُوسَ أَعْدَائِهِ، الْهَامَةَ الشَّعْرَاءَ لِلسَّالِكِ فِي ذُنُوبِهِ.

אַךְ אֱלֹהִ֗ים יִמְחַץ֮ רֹ֤אשׁ אֹ֫יְבָ֥יו קָדְקֹ֥ד שֵׂעָ֑ר מִ֝תְהַלֵּ֗ךְ בַּאֲשָׁמָֽיו

نشيد الأنشاد 4: 1 Sng.4.1

هَا أَنْتِ جَمِيلَةٌ يَا حَبِيبَتِي، هَا أَنْتِ جَمِيلَةٌ. عَيْنَاكِ حَمَامَتَانِ مِنْ تَحْتِ نَقَابِكِ. شَعْرُكِ كَقَطِيعِ مِعْزٍ رَابِضٍ عَلَى جَبَلِ جِلْعَادَ.

הִנָּ֨ךְ יָפָ֤ה רַעְיָתִי֙ הִנָּ֣ךְ יָפָ֔ה עֵינַ֣יִךְ יוֹנִ֔ים מִבַּ֖עַד לְצַמָּתֵ֑ךְ שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מֵהַ֥ר גִּלְעָֽד

نشيد الأنشاد 6: 5 Sng.6.5

حَوِّلِي عَنِّي عَيْنَيْكِ فَإِنَّهُمَا قَدْ غَلَبَتَانِي. شَعْرُكِ كَقَطِيعِ الْمَعْزِ الرَّابِضِ فِي جِلْعَادَ.

הָסֵ֤בִּי מִנֶּגְדִּ֔י עֵינַ֙יִךְ֙ שֶׁ֥הֵ֖ם הִרְהִיבֻ֑נִי שַׂעְרֵךְ֙ כְּעֵ֣דֶר הָֽעִזִּ֔ים שֶׁגָּלְשׁ֖וּ מִן הַגִּלְעָֽד

إشعياء 7: 20 Isa.7.20

فِي ذلِكَ الْيَوْمِ يَحْلِقُ السَّيِّدُ بِمُوسَى مُسْتَأْجَرَةٍ فِي عَبْرِ النَّهْرِ، بِمَلِكِ أَشُّورَ، الرَّأْسَ وَشَعْرَ الرِّجْلَيْنِ، وَتَنْزِعُ اللِّحْيَةَ أَيْضًا.

בַּיּ֣וֹם;הַה֡וּא יְגַלַּ֣ח אֲדֹנָי֩ בְּתַ֨עַר הַשְּׂכִירָ֜ה בְּעֶבְרֵ֤י נָהָר֙ בְּמֶ֣לֶךְ אַשּׁ֔וּר הָרֹ֖אשׁ וְשַׂ֣עַר הָרַגְלָ֑יִם תִּסְפֶּֽה הַזָּקָ֖ן וְגַ֥ם

حزقيال 16: 7 Ezk.16.7

جَعَلْتُكِ رَبْوَةً كَنَبَاتِ الْحَقْلِ، فَرَبَوْتِ وَكَبُرْتِ، وَبَلَغْتِ زِينَةَ الأَزْيَانِ. نَهَدَ ثَدْيَاكِ، وَنَبَتَ شَعْرُكِ وَقَدْ كُنْتِ عُرْيَانَةً وَعَارِيَةً.

נְתַתִּ֔יךְ רְבָבָ֗ה כְּצֶ֤מַח הַשָּׂדֶה֙ וַתִּרְבִּי֙ וַֽתִּגְדְּלִ֔י וַתָּבֹ֖אִי בַּעֲדִ֣י עֲדָיִ֑ים נָכֹ֙נוּ֙ שָׁדַ֤יִם צִמֵּ֔חַ וּשְׂעָרֵ֣ךְ וְאַ֖תְּ עֵרֹ֥ם וְעֶרְיָֽה

زكريا 13: 4 Zec.13.4

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنَّ الأَنْبِيَاءَ يَخْزَوْنَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ رُؤْيَاهُ إِذَا تَنَبَّأَ، وَلاَ يَلْبَسُونَ ثَوْبَ شَعْرٍ لأَجْلِ الْغِشِّ.

וְהָיָ֣ה בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא הַנְּבִיאִ֛ים יֵבֹ֧שׁוּ אִ֥ישׁ מֵחֶזְיֹנ֖וֹ בְּהִנָּֽבְאֹת֑וֹ וְלֹ֧א יִלְבְּשׁ֛וּ אַדֶּ֥רֶת שֵׂעָ֖ר לְמַ֥עַן כַּחֵֽשׁ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (27 آية)