אֶרֶץ (H776) - ʼerets | معجم سترونغ العبري

يشوع 21: 43 Jos.21.43

فَأَعْطَى الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ جَمِيعَ الأَرْضِ الَّتِي أَقْسَمَ أَنْ يُعْطِيَهَا لآبَائِهِمْ فَامْتَلَكُوهَا وَسَكَنُوا بِهَا.

וַיִּתֵּ֤ן יְהוָה֙ לְיִשְׂרָאֵ֔ל כָּל הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֖ע לָתֵ֣ת לַאֲבוֹתָ֑ם וַיִּרָשׁ֖וּהָ וַיֵּ֥שְׁבוּ בָֽהּ

يشوع 22: 4 Jos.22.4

وَالآنَ قَدْ أَرَاحَ الرَّبُّ إِلهُكُمْ إِخْوَتَكُمْ كَمَا قَالَ فَانْصَرِفُوا الآنَ وَاذْهَبُوا إِلَى خِيَامِكُمْ فِي أَرْضِ مُلْكِكُمُ الَّتِي أَعْطَاكُمْ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ.

וְעַתָּ֗ה הֵנִ֨יחַ יְהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ לַֽאֲחֵיכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר פְּנוּ֩ וְעַתָּ֡ה וּלְכ֨וּ;לָכֶ֜ם לְאָהֳלֵיכֶ֗ם אֶל אֶ֙רֶץ֙ אֲחֻזַּתְכֶ֔ם אֲשֶׁ֣ר נָתַ֣ן;לָכֶ֗ם מֹשֶׁה֙ עֶ֣בֶד יְהוָ֔ה בְּעֵ֖בֶר הַיַּרְדֵּֽן

يشوع 22: 9 Jos.22.9

فَرَجَعَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى، مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ شِيلُوهَ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ لِكَيْ يَسِيرُوا إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، أَرْضِ مُلْكِهِمِ الَّتِي تَمَلَّكُوا بِهَا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ عَلَى يَدِ مُوسَى.

וַיָּשֻׁ֣בוּ בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי גָ֜ד וַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִשִּׁלֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאֶֽרֶץ כְּנָ֑עַן לָלֶ֜כֶת אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֗ד אֶ֤רֶץ אֲחֻזָּתָם֙ אֲשֶׁ֣ר נֹֽאחֲזוּ בָ֔הּ עַל פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

يشوع 22: 9 Jos.22.9

فَرَجَعَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى، مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ شِيلُوهَ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ لِكَيْ يَسِيرُوا إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، أَرْضِ مُلْكِهِمِ الَّتِي تَمَلَّكُوا بِهَا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ عَلَى يَدِ مُوسَى.

וַיָּשֻׁ֣בוּ בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי גָ֜ד וַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִשִּׁלֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאֶֽרֶץ כְּנָ֑עַן לָלֶ֜כֶת אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֗ד אֶ֤רֶץ אֲחֻזָּתָם֙ אֲשֶׁ֣ר נֹֽאחֲזוּ בָ֔הּ עַל פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

يشوع 22: 9 Jos.22.9

فَرَجَعَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى، مِنْ عِنْدِ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ شِيلُوهَ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ لِكَيْ يَسِيرُوا إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، أَرْضِ مُلْكِهِمِ الَّتِي تَمَلَّكُوا بِهَا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ عَلَى يَدِ مُوسَى.

וַיָּשֻׁ֣בוּ בְּנֵי רְאוּבֵ֨ן וּבְנֵי גָ֜ד וַחֲצִ֣י שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֗ה מֵאֵת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מִשִּׁלֹ֖ה אֲשֶׁ֣ר בְּאֶֽרֶץ כְּנָ֑עַן לָלֶ֜כֶת אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֗ד אֶ֤רֶץ אֲחֻזָּתָם֙ אֲשֶׁ֣ר נֹֽאחֲזוּ בָ֔הּ עַל פִּ֥י יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

يشوع 22: 10 Jos.22.10

وَجَاءُوا إِلَى دَائِرَةِ الأُرْدُنِّ الَّتِي فِي أَرْضِ كَنْعَانَ. وَبَنَى بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى هُنَاكَ مَذْبَحًا عَلَى الأُرْدُنِّ، مَذْبَحًا عَظِيمَ الْمَنْظَرِ.

וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל גְּלִיל֣וֹת הַיַּרְדֵּ֔ן אֲשֶׁ֖ר בְּאֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וַיִּבְנ֣וּ בְנֵי רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי גָ֡ד וַחֲצִ֣י שֵׁבֶט֩ הַֽמְנַשֶּׁ֨ה שָׁ֤ם מִזְבֵּ֙חַ֙ עַל הַיַּרְדֵּ֔ן מִזְבֵּ֥חַ גָּד֖וֹל לְמַרְאֶֽה

يشوع 22: 11 Jos.22.11

فَسَمِعَ بَنُو إِسْرَائِيلَ قَوْلاً: هُوَذَا قَدْ بَنَى بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى مَذْبَحًا فِي وَجْهِ أَرْضِ كَنْعَانَ، فِي دَائِرَةِ الأُرْدُنِّ مُقَابِلَ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיִּשְׁמְע֥וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֣ה בָנ֣וּ בְנֵֽי רְאוּבֵ֣ן וּבְנֵי גָ֡ד וַחֲצִי֩ שֵׁ֨בֶט הַֽמְנַשֶּׁ֜ה הַמִּזְבֵּ֗חַ אֶל מוּל֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן אֶל גְּלִילוֹת֙ הַיַּרְדֵּ֔ן אֶל;עֵ֖בֶר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

يشوع 22: 13 Jos.22.13

فَأَرْسَلَ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِلَى بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ وَنِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، فِينَحَاسَ بْنَ أَلِعَازَارَ الْكَاهِنَ

וַיִּשְׁלְח֨וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל בְּנֵי רְאוּבֵ֧ן בְּנֵי גָ֛ד חֲצִ֥י שֵֽׁבֶט מְנַשֶּׁ֖ה אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֑ד פִּינְחָ֖ס בֶּן אֶלְעָזָ֥ר הַכֹּהֵֽן

يشوع 22: 15 Jos.22.15

فَجَاءُوا إِلَى بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ وَنِصْفِ سِبْطِ مَنَسَّى إِلَى أَرْضِ جِلْعَادَ، وَكَلَّمُوهُمْ قَائِلِينَ:

וַיָּבֹ֜אוּ אֶל בְּנֵי רְאוּבֵ֧ן בְּנֵי גָ֛ד חֲצִ֥י שֵֽׁבֶט מְנַשֶּׁ֖ה אֶל אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֑ד וַיְדַבְּר֥וּ;אִתָּ֖ם לֵאמֹֽר

يشوع 22: 19 Jos.22.19

وَلكِنْ إِذَا كَانَتْ نَجِسَةً أَرْضُ مُلْكِكُمْ فَاعْبُرُوا إِلَى أَرْضِ مُلْكِ الرَّبِّ الَّتِي يَسْكُنُ فِيهَا مَسْكَنُ الرَّبِّ وَتَمَلَّكُوا بَيْنَنَا، وَعَلَى الرَّبِّ لاَ تَتَمَرَّدُوا، وَعَلَيْنَا لاَ تَتَمَرَّدُوا بِبِنَائِكُمْ لأَنْفُسِكُمْ مَذْبَحًا غَيْرَ مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِنَا.

וְאַ֨ךְ אִם טְמֵאָ֜ה אֶ֣רֶץ אֲחֻזַּתְכֶ֗ם לָכֶ֜ם;עִבְר֨וּ אֶל אֶ֨רֶץ אֲחֻזַּ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֤ר שָֽׁכַן שָׁם֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה וְהֵאָחֲז֖וּ בְּתוֹכֵ֑נוּ וּבַֽיהוָ֣ה אַל תִּמְרֹ֗דוּ וְאֹתָ֙נוּ֙ אֶל תִּמְרֹ֔דוּ בִּבְנֹֽתְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ מִֽבַּלְעֲדֵ֔י מִזְבַּ֖ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ

يشوع 22: 19 Jos.22.19

وَلكِنْ إِذَا كَانَتْ نَجِسَةً أَرْضُ مُلْكِكُمْ فَاعْبُرُوا إِلَى أَرْضِ مُلْكِ الرَّبِّ الَّتِي يَسْكُنُ فِيهَا مَسْكَنُ الرَّبِّ وَتَمَلَّكُوا بَيْنَنَا، وَعَلَى الرَّبِّ لاَ تَتَمَرَّدُوا، وَعَلَيْنَا لاَ تَتَمَرَّدُوا بِبِنَائِكُمْ لأَنْفُسِكُمْ مَذْبَحًا غَيْرَ مَذْبَحِ الرَّبِّ إِلهِنَا.

וְאַ֨ךְ אִם טְמֵאָ֜ה אֶ֣רֶץ אֲחֻזַּתְכֶ֗ם לָכֶ֜ם;עִבְר֨וּ אֶל אֶ֨רֶץ אֲחֻזַּ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֤ר שָֽׁכַן שָׁם֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה וְהֵאָחֲז֖וּ בְּתוֹכֵ֑נוּ וּבַֽיהוָ֣ה אַל תִּמְרֹ֗דוּ וְאֹתָ֙נוּ֙ אֶל תִּמְרֹ֔דוּ בִּבְנֹֽתְכֶ֤ם לָכֶם֙ מִזְבֵּ֔חַ מִֽבַּלְעֲדֵ֔י מִזְבַּ֖ח יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ

يشوع 22: 32 Jos.22.32

ثُمَّ رَجَعَ فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ الكَاهِنِ وَالرُّؤَسَاءُ مِنْ عِنْدِ بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ مِنْ أَرْضِ جِلْعَادَ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَرَدُّوا عَلَيْهِمْ خَبَرًا.

וַיָּ֣שָׁב פִּֽינְחָ֣ס בֶּן אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֣ן וְהַנְּשִׂיאִ֡ים מֵאֵ֣ת בְּנֵֽי רְאוּבֵן֩ בְּנֵי גָ֜ד מֵאֶ֧רֶץ הַגִּלְעָ֛ד אֶל אֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּשִׁ֥בוּ אוֹתָ֖ם דָּבָֽר

يشوع 22: 32 Jos.22.32

ثُمَّ رَجَعَ فِينْحَاسُ بْنُ أَلِعَازَارَ الكَاهِنِ وَالرُّؤَسَاءُ مِنْ عِنْدِ بَنِي رَأُوبَيْنَ وَبَنِي جَادَ مِنْ أَرْضِ جِلْعَادَ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَرَدُّوا عَلَيْهِمْ خَبَرًا.

וַיָּ֣שָׁב פִּֽינְחָ֣ס בֶּן אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֣ן וְהַנְּשִׂיאִ֡ים מֵאֵ֣ת בְּנֵֽי רְאוּבֵן֩ בְּנֵי גָ֜ד מֵאֶ֧רֶץ הַגִּלְעָ֛ד אֶל אֶ֥רֶץ כְּנַ֖עַן אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיָּשִׁ֥בוּ אוֹתָ֖ם דָּבָֽר

يشوع 22: 33 Jos.22.33

فَحَسُنَ الأَمْرُ فِي أَعْيُنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَبَارَكَ بَنُو إِسْرَائِيلَ اللهَ، وَلَمْ يَفْتَكِرُوا بِالصُّعُودِ إِلَيْهِمْ لِلْحَرْبِ وَتَخْرِيبِ الأَرْضِ الَّتِي كَانَ بَنُو رَأُوبَيْنَ وَبَنُو جَادَ سَاكِنِينَ بِهَا.

וַיִּיטַ֣ב הַדָּבָ֗ר בְּעֵינֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיְבָרֲכ֥וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֱלֹהִ֖ים וְלֹ֣א אָמְר֗וּ לַעֲל֤וֹת עֲלֵיהֶם֙ לַצָּבָ֔א לְשַׁחֵת֙ הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֛ר בְּנֵי רְאוּבֵ֥ן וּבְנֵי גָ֖ד יֹשְׁבִ֥ים בָּֽהּ

يشوع 23: 5 Jos.23.5

وَالرَّبُّ إِلهُكُمْ هُوَ يَنْفِيهِمْ مِنْ أَمَامِكُمْ وَيَطْرُدُهُمْ مِنْ قُدَّامِكُمْ، فَتَمْلِكُونَ أَرْضَهُمْ كَمَا كَلَّمَكُمُ الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

וַיהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם ה֚וּא יֶהְדֳּפֵ֣ם מִפְּנֵיכֶ֔ם וְהוֹרִ֥ישׁ;אֹתָ֖ם מִלִּפְנֵיכֶ֑ם וִֽירִשְׁתֶּם֙ אַרְצָ֔ם כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֛ר;לָכֶֽם יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם

يشوع 23: 14 Jos.23.14

وَهَا أَنَا الْيَوْمَ ذَاهِبٌ فِي طَرِيقِ الأَرْضِ كُلِّهَا. وَتَعْلَمُونَ بِكُلِّ قُلُوبِكُمْ وَكُلِّ أَنْفُسِكُمْ أَنَّهُ لَمْ تَسْقُطْ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ جَمِيعِ الْكَلاَمِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ عَنْكُمُ. الْكُلُّ صَارَ لَكُمْ. لَمْ تَسْقُطْ مِنْهُ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ.

וְהִנֵּ֨ה אָנֹכִ֤י הַיּ֔וֹם הוֹלֵךְ֙ בְּדֶ֖רֶךְ הָאָ֑רֶץ כָּל וִידַעְתֶּ֞ם בְּכָל לְבַבְכֶ֣ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶ֗ם כִּ֣י לֹֽא נָפַל֩ דָּבָ֨ר אֶחָ֜ד מִכֹּ֣ל הַדְּבָרִ֣ים הַטּוֹבִ֗ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֜ר יְהוָ֤ה עֲלֵיכֶ֔ם הַכֹּל֙ בָּ֣אוּ לָכֶ֔ם לֹֽא נָפַ֥ל מִמֶּ֖נּוּ דָּבָ֥ר אֶחָֽד

يشوع 23: 16 Jos.23.16

حِينَمَا تَتَعَدَّوْنَ عَهْدَ الرَّبِّ إِلهِكُمُ الَّذِي أَمَرَكُمْ بِهِ وَتَسِيرُونَ وَتَعْبُدُونَ آلِهَةً أُخْرَى وَتَسْجُدُونَ لَهَا، يَحْمَى غَضَبُ الرَّبِّ عَلَيْكُمْ فَتَبِيدُونَ سَرِيعًا عَنِ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمْ.

בְּ֠עָבְרְכֶם בְּרִ֨ית יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶם֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֒ וַהֲלַכְתֶּ֗ם וַעֲבַדְתֶּם֙ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים וְהִשְׁתַּחֲוִיתֶ֖ם לָהֶ֑ם וְחָרָ֤ה אַף יְהוָה֙ בָּכֶ֔ם וַאֲבַדְתֶּ֣ם מְהֵרָ֔ה מֵעַל֙ הָאָ֣רֶץ הַטּוֹבָ֔ה אֲשֶׁ֖ר נָתַ֥ן;לָכֶֽם

يشوع 24: 3 Jos.24.3

فَأَخَذْتُ إِبْرَاهِيمَ أَبَاكُمْ مِنْ عَبْرِ النَّهْرِ وَسِرْتُ بِهِ فِي كُلِّ أَرْضِ كَنْعَانَ، وَأَكْثَرْتُ نَسْلَهُ وَأَعْطَيْتُهُ إِسْحَاقَ.

וָ֠אֶקַּח אַבְרָהָם֙ אֲבִיכֶ֤ם מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וָאוֹלֵ֥ךְ אוֹת֖וֹ בְּכָל אֶ֣רֶץ כְּנָ֑עַן וָאַרְבֶּה֙ זַרְע֔וֹ וָֽאֶתֶּן;ל֖וֹ יִצְחָֽק

يشوع 24: 8 Jos.24.8

ثُمَّ أَتَيْتُ بِكُمْ إِلَى أَرْضِ الأَمُورِيِّينَ السَّاكِنِينَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ فَحَارَبُوكُمْ، وَدَفَعْتُهُمْ بِيَدِكُمْ فَمَلَكْتُمْ أَرْضَهُمْ وَأَهْلَكْتُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ.

וָאָבִ֣יא אֶתְכֶ֗ם אֶל אֶ֤רֶץ הָאֱמֹרִי֙ הַיּוֹשֵׁב֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;אִתְּכֶ֑ם וָאֶתֵּ֨ן;אוֹתָ֤ם בְּיֶדְכֶם֙ וַתִּֽירְשׁ֣וּ אַרְצָ֔ם וָאַשְׁמִידֵ֖ם מִפְּנֵיכֶֽם

يشوع 24: 8 Jos.24.8

ثُمَّ أَتَيْتُ بِكُمْ إِلَى أَرْضِ الأَمُورِيِّينَ السَّاكِنِينَ فِي عَبْرِ الأُرْدُنِّ فَحَارَبُوكُمْ، وَدَفَعْتُهُمْ بِيَدِكُمْ فَمَلَكْتُمْ أَرْضَهُمْ وَأَهْلَكْتُهُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ.

וָאָבִ֣יא אֶתְכֶ֗ם אֶל אֶ֤רֶץ הָאֱמֹרִי֙ הַיּוֹשֵׁב֙ בְּעֵ֣בֶר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ;אִתְּכֶ֑ם וָאֶתֵּ֨ן;אוֹתָ֤ם בְּיֶדְכֶם֙ וַתִּֽירְשׁ֣וּ אַרְצָ֔ם וָאַשְׁמִידֵ֖ם מִפְּנֵיכֶֽם

يشوع 24: 13 Jos.24.13

وَأَعْطَيْتُكُمْ أَرْضًا لَمْ تَتْعَبُوا عَلَيْهَا، وَمُدُنًا لَمْ تَبْنُوهَا وَتَسْكُنُونَ بِهَا، وَمِنْ كُرُومٍ وَزَيْتُونٍ لَمْ تَغْرِسُوهَا تَأْكُلُونَ.

וָאֶתֵּ֨ן;לָכֶ֜ם אֶ֣רֶץ לֹֽא יָגַ֣עְתָּ בָּ֗הּ וְעָרִים֙ לֹא בְנִיתֶ֔ם וַתֵּשְׁב֖וּ בָּהֶ֑ם כְּרָמִ֤ים וְזֵיתִים֙ לֹֽא נְטַעְתֶּ֔ם;אַתֶּ֖ם אֹכְלִֽים

يشوع 24: 15 Jos.24.15

وَإِنْ سَاءَ فِي أَعْيُنِكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا الرَّبَّ، فَاخْتَارُوا لأَنْفُسِكُمُ الْيَوْمَ مَنْ تَعْبُدُونَ: إِنْ كَانَ الآلِهَةَ الَّذِينَ عَبَدَهُمْ آبَاؤُكُمُ الَّذِينَ فِي عَبْرِ النَّهْرِ، وَإِنْ كَانَ آلِهَةَ الأَمُورِيِّينَ الَّذِينَ أَنْتُمْ سَاكِنُونَ فِي أَرْضِهِمْ. وَأَمَّا أَنَا وَبَيْتِي فَنَعْبُدُ الرَّبَّ.

וְאִם֩ רַ֨ע בְּֽעֵינֵיכֶ֜ם לַעֲבֹ֣ד יְהוָ֗ה בַּחֲר֨וּ לָכֶ֣ם הַיּוֹם֮ מִ֣י תַעֲבֹדוּן֒ אִ֣ם אֱלֹהִ֞ים אֲשֶׁר עָבְד֣וּ אֲבוֹתֵיכֶ֗ם אֲשֶׁר֙ מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֔ר וְאִם֙ אֱלֹהֵ֣י הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם יֹשְׁבִ֣ים בְּאַרְצָ֑ם וְאָנֹכִ֣י וּבֵיתִ֔י נַעֲבֹ֖ד יְהוָֽה

يشوع 24: 17 Jos.24.17

لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَنَا هُوَ الَّذِي أَصْعَدَنَا وَآبَاءَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ، وَالَّذِي عَمِلَ أَمَامَ أَعْيُنِنَا تِلْكَ الآيَاتِ الْعَظِيمَةَ، وَحَفِظَنَا فِي كُلِّ الطَّرِيقِ الَّتِي سِرْنَا فِيهَا وَفِي جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ عَبَرْنَا فِي وَسَطِهِمْ.

כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הוּא֩ הַמַּעֲלֶ֨ה;אֹתָ֧נוּ אֲבוֹתֵ֛ינוּ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֑ים וַאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה לְעֵינֵ֗ינוּ הָאֵ֔לֶּה הָאֹת֤וֹת הַגְּדֹלוֹת֙ וַֽיִּשְׁמְרֵ֗נוּ בְּכָל הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֣כְנוּ בָ֔הּ וּבְכֹל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר עָבַ֖רְנוּ בְּקִרְבָּֽם

يشوع 24: 18 Jos.24.18

وَطَرَدَ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِنَا جَمِيعَ الشُّعُوبِ، وَالأَمُورِيِّينَ السَّاكِنِينَ الأَرْضَ. فَنَحْنُ أَيْضًا نَعْبُدُ الرَّبَّ لأَنَّهُ هُوَ إِلهُنَا.

וַיְגָ֨רֶשׁ יְהוָ֜ה מִפָּנֵ֑ינוּ כָּל הָעַמִּ֗ים הָאֱמֹרִ֛י יֹשֵׁ֥ב הָאָ֖רֶץ אֲנַ֙חְנוּ֙ גַּם נַעֲבֹ֣ד יְהוָ֔ה כִּי ה֖וּא אֱלֹהֵֽינוּ

القضاة 1: 2 Jdg.1.2

فَقَالَ الرَّبُّ: يَهُوذَا يَصْعَدُ. هُوَذَا قَدْ دَفَعْتُ الأَرْضَ لِيَدِهِ.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֖ה יְהוּדָ֣ה יַעֲלֶ֑ה הִנֵּ֛ה נָתַ֥תִּי הָאָ֖רֶץ בְּיָדֽוֹ

القضاة 1: 15 Jdg.1.15

فَقَالَتْ لَهُ: أَعْطِنِي بَرَكَةً. لأَنَّكَ أَعْطَيْتَنِي أَرْضَ الْجَنُوبِ، فَأَعْطِنِي يَنَابِيعَ مَاءٍ. فَأَعْطَاهَا كَالَبُ الْيَنَابِيعَ الْعُلْيَا وَالْيَنَابِيعَ السُّفْلَى.

וַתֹּ֨אמֶר ל֜וֹ הָֽבָה;לִּ֣י בְרָכָ֗ה כִּ֣י נְתַתָּ֔נִי אֶ֤רֶץ הַנֶּ֙גֶב֙ וְנָתַתָּ֥ה;לִ֖י גֻּלֹּ֣ת מָ֑יִם וַיִּתֶּן;לָ֣הּ כָּלֵ֗ב גֻּלֹּ֣ת עִלִּ֔ית גֻּלֹּ֥ת תַּחְתִּֽית

القضاة 1: 26 Jdg.1.26

فَانْطَلَقَ الرَّجُلُ إِلَى أَرْضِ الْحِثِّيِّينَ وَبَنَى مَدِينَةً وَدَعَا اسْمَهَا لُوزَ وَهُوَ اسْمُهَا إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

וַיֵּ֣לֶךְ הָאִ֔ישׁ אֶ֖רֶץ הַחִתִּ֑ים וַיִּ֣בֶן עִ֗יר וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ ל֔וּז ה֣וּא שְׁמָ֔הּ עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

القضاة 1: 27 Jdg.1.27

وَلَمْ يَطْرُدْ مَنَسَّى بَيْتِ شَانَ وَقُرَاهَا، وَلاَ أَهْلَ تَعْنَكَ وَقُرَاهَا، وَلاَ سُكَّانَ دُورَ وَقُرَاهَا، وَلاَ سُكَّانَ يِبْلَعَامَ وَقُرَاهَا، وَلاَ سُكَّانَ مَجِدُّو وَقُرَاهَا. فَعَزَمَ الْكَنْعَانِيُّونَ عَلَى السَّكَنِ فِي تِلْكَ الأَرْضِ.

וְלֹא הוֹרִ֣ישׁ מְנַשֶּׁ֗ה בֵּית שְׁאָ֣ן בְּנוֹתֶיהָ֮ תַּעְנַ֣ךְ בְּנֹתֶיהָ֒ יֹשְׁבֵ֨י ד֜וֹר בְּנוֹתֶ֗יהָ יוֹשְׁבֵ֤י יִבְלְעָם֙ בְּנֹתֶ֔יהָ יוֹשְׁבֵ֥י מְגִדּ֖וֹ בְּנוֹתֶ֑יהָ וַיּ֙וֹאֶל֙ הַֽכְּנַעֲנִ֔י לָשֶׁ֖בֶת הַזֹּֽאת בָּאָ֥רֶץ

القضاة 1: 32 Jdg.1.32

فَسَكَنَ الأَشِيرِيُّونَ فِي وَسَطِ الْكَنْعَانِيِّينَ سُكَّانِ الأَرْضِ، لأَنَّهُمْ لَمْ يَطْرُدُوهُمْ.

וַיֵּ֙שֶׁב֙ הָאָ֣שֵׁרִ֔י בְּקֶ֥רֶב הַֽכְּנַעֲנִ֖י יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ כִּ֖י לֹ֥א הוֹרִישֽׁוֹ

القضاة 1: 33 Jdg.1.33

وَنَفْتَالِي لَمْ يَطْرُدْ سُكَّانَ بَيْتِ شَمْسٍ، وَلاَ سُكَّانَ بَيْتِ عَنَاةَ، بَلْ سَكَنَ فِي وَسَطِ الْكَنْعَانِيِّينَ سُكَّانِ الأَرْضِ. فَكَانَ سُكَّانُ بَيْتِ شَمْسٍ وَبَيْتِ عَنَاةَ تَحْتَ الْجِزْيَةِ لَهُمْ.

נַפְתָּלִ֗י לֹֽא הוֹרִ֞ישׁ יֹשְׁבֵ֤י בֵֽית שֶׁ֙מֶשׁ֙ יֹשְׁבֵ֣י בֵית עֲנָ֔ת וַיֵּ֕שֶׁב בְּקֶ֥רֶב הַֽכְּנַעֲנִ֖י יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֑רֶץ הָי֥וּ וְיֹשְׁבֵ֤י בֵֽית שֶׁ֙מֶשׁ֙ וּבֵ֣ית עֲנָ֔ת לָמַֽס לָהֶ֖ם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2498 آية)