שָׁבַר (H7665) - shâbar | معجم سترونغ العبري

حزقيال 29: 7 Ezk.29.7

عِنْدَ مَسْكِهِمْ بِكَ بِالْكَفِّ، انْكَسَرْتَ وَمَزَّقْتَ لَهُمْ كُلَّ كَتِفٍ، وَلَمَّا تَوَكَّأُوا عَلَيْكَ انْكَسَرْتَ وَقَلْقَلْتَ كُلَّ مُتُونِهِمْ.

בְּתָפְשָׂ֨ם בְּךָ֤ בַכַּף֙ תֵּר֔וֹץ וּבָקַעְתָּ֥ לָהֶ֖ם כָּל כָּתֵ֑ף וּבְהִֽשָּׁעֲנָ֤ם עָלֶ֙יךָ֙ תִּשָּׁבֵ֔ר וְהַעֲמַדְתָּ֥;לָהֶ֖ם כָּל מָתְנָֽיִם

حزقيال 30: 8 Ezk.30.8

فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ عِنْدَ إِضْرَامِي نَارًا فِي مِصْرَ، وَيُكْسَرُ جَمِيعُ أَعْوَانِهَا.

וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בְּתִתִּי אֵ֣שׁ בְּמִצְרַ֔יִם וְנִשְׁבְּר֖וּ כָּל עֹזְרֶֽיהָ

حزقيال 30: 18 Ezk.30.18

وَيُظْلِمُ النَّهَارُ فِي تَحْفَنْحِيسَ عِنْدَ كَسْرِي أَنْيَارَ مِصْرَ هُنَاكَ. وَتَبْطُلُ فِيهَا كِبْرِيَاءُ عِزِّهَا. أَمَّا هِيَ فَتَغْشَاهَا سَحَابَةٌ، وَتَذْهَبُ بَنَاتُهَا إِلَى السَّبْيِ.

חָשַׂ֣ךְ הַיּ֔וֹם וּבִֽתְחַפְנְחֵס֙ בְּשִׁבְרִי מֹט֣וֹת מִצְרַ֔יִם שָׁם֙ וְנִשְׁבַּת בָּ֖הּ גְּא֣וֹן עֻזָּ֑הּ הִ֚יא יְכַסֶּ֔נָּה עָנָ֣ן תֵלַֽכְנָה וּבְנוֹתֶ֖יהָ בַּשְּׁבִ֥י

حزقيال 30: 21 Ezk.30.21

يَا ابْنَ آدَمَ، إِنِّي كَسَرْتُ ذِرَاعَ فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ، وَهَا هِيَ لَنْ تُجْبَرُ بِوَضْعِ رَفَائِدَ وَلاَ بِوَضْعِ عِصَابَةٍ لِتُجْبَرَ فَتُمْسِكَ السَّيْفَ.

בֶּן אָדָ֕ם שָׁבָ֑רְתִּי זְר֛וֹעַ פַּרְעֹ֥ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֖יִם וְהִנֵּ֣ה לֹֽא חֻ֠בְּשָׁה לָתֵ֨ת רְפֻא֜וֹת לָשׂ֥וּם חִתּ֛וּל לְחָבְשָׁ֥הּ לִתְפֹּ֥שׂ בֶּחָֽרֶב

حزقيال 30: 22 Ezk.30.22

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ، فَأُكَسِّرُ ذِرَاعَيْهِ الْقَوِيَّةَ وَالْمَكْسُورَةَ، وَأُسْقِطُ السَّيْفَ مِنْ يَدِهِ.

לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה הִנְנִי֙ אֶל פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וְשָֽׁבַרְתִּי֙ זְרֹ֣עֹתָ֔יו הַחֲזָקָ֖ה הַנִּשְׁבָּ֑רֶת וְהִפַּלְתִּ֥י הַחֶ֖רֶב מִיָּדֽוֹ

حزقيال 30: 22 Ezk.30.22

لِذلِكَ هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: هأَنَذَا عَلَى فِرْعَوْنَ مَلِكِ مِصْرَ، فَأُكَسِّرُ ذِرَاعَيْهِ الْقَوِيَّةَ وَالْمَكْسُورَةَ، وَأُسْقِطُ السَّيْفَ مِنْ يَدِهِ.

לָכֵ֞ן כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה הִנְנִי֙ אֶל פַּרְעֹ֣ה מֶֽלֶךְ מִצְרַ֔יִם וְשָֽׁבַרְתִּי֙ זְרֹ֣עֹתָ֔יו הַחֲזָקָ֖ה הַנִּשְׁבָּ֑רֶת וְהִפַּלְתִּ֥י הַחֶ֖רֶב מִיָּדֽוֹ

حزقيال 30: 24 Ezk.30.24

وَأُشَدِّدُ ذِرَاعَيْ مَلِكِ بَابِلَ وَأَجْعَلُ سَيْفِي فِي يَدِهِ، وَأُكَسِّرُ ذِرَاعَيْ فِرْعَوْنَ فَيَئِنُّ قُدَّامَهُ أَنِينَ الْجَرِيحِ.

וְחִזַּקְתִּ֗י זְרֹעוֹת֙ מֶ֣לֶךְ בָּבֶ֔ל וְנָתַתִּ֥י חַרְבִּ֖י בְּיָד֑וֹ וְשָׁבַרְתִּי֙ זְרֹע֣וֹת פַּרְעֹ֔ה וְנָאַ֛ק לְפָנָֽיו נַאֲק֥וֹת חָלָ֖ל

حزقيال 31: 12 Ezk.31.12

وَيَسْتَأْصِلُهُ الْغُرَبَاءُ عُتَاةُ الأُمَمِ، وَيَتْرُكُونَهُ، فَتَتَسَاقَطُ قُضْبَانُهُ عَلَى الْجِبَالِ وَفِي جَمِيعِ الأَوْدِيَةِ، وَتَنْكَسِرُ قُضْبَانُهُ عِنْدَ كُلِّ أَنْهَارِ الأَرْضِ، وَيَنْزِلُ عَنْ ظِلِّهِ كُلُّ شُعُوبِ الأَرْضِ، وَيَتْرُكُونَهُ.

וַיִּכְרְתֻ֧הוּ זָרִ֛ים עָרִיצֵ֥י גוֹיִ֖ם וַֽיִּטְּשֻׁ֑הוּ נָפְל֣וּ דָלִיּוֹתָ֗יו אֶל הֶ֠הָרִים וּבְכָל גֵּ֨אָי֜וֹת וַתִּשָּׁבַ֤רְנָה פֹֽארֹתָיו֙ בְּכֹל֙ אֲפִיקֵ֣י הָאָ֔רֶץ וַיֵּרְד֧וּ מִצִּלּ֛וֹ כָּל עַמֵּ֥י הָאָ֖רֶץ וַֽיִּטְּשֻֽׁהוּ

حزقيال 32: 28 Ezk.32.28

أَمَّا أَنْتَ فَفِي وَسْطِ الْغُلْفِ تَنْكَسِرُ وَتَضْطَجعُ مَعَ الْقَتْلَى بِالسَّيْفِ.

וְאַתָּ֗ה בְּת֧וֹךְ עֲרֵלִ֛ים תִּשָּׁבַ֥ר וְתִשְׁכַּ֖ב אֶת חַלְלֵי חָֽרֶב

حزقيال 34: 4 Ezk.34.4

الْمَرِيضُ لَمْ تُقَوُّوهُ، وَالْمَجْرُوحُ لَمْ تَعْصِبُوهُ، وَالْمَكْسُورُ لَمْ تَجْبُرُوهُ، وَالْمَطْرُودُ لَمْ تَسْتَرِدُّوهُ، وَالضَّالُّ لَمْ تَطْلُبُوهُ، بَلْ بِشِدَّةٍ وَبِعُنْفٍ تَسَلَّطْتُمْ عَلَيْهِمْ.

הַנַּחְלוֹת֩ לֹ֨א חִזַּקְתֶּ֜ם הַחוֹלָ֣ה לֹֽא רִפֵּאתֶ֗ם וְלַנִּשְׁבֶּ֙רֶת֙ לֹ֣א חֲבַשְׁתֶּ֔ם הַנִּדַּ֙חַת֙ לֹ֣א הֲשֵׁבֹתֶ֔ם הָאֹבֶ֖דֶת לֹ֣א בִקַּשְׁתֶּ֑ם וּבְחָזְקָ֛ה וּבְפָֽרֶךְ רְדִיתֶ֥ם אֹתָ֖ם

حزقيال 34: 16 Ezk.34.16

وَأَطْلُبُ الضَّالَّ، وَأَسْتَرِدُّ الْمَطْرُودَ، وَأَجْبِرُ الْكَسِيرَ، وَأَعْصِبُ الْجَرِيحَ، وَأُبِيدُ السَّمِينَ وَالْقَوِيَّ، وَأَرْعَاهَا بِعَدْل.

אֲבַקֵּשׁ֙ הָאֹבֶ֤דֶת אָשִׁ֔יב הַנִּדַּ֣חַת אֶחֱבֹ֔שׁ וְלַנִּשְׁבֶּ֣רֶת אֲחַזֵּ֑ק הַחוֹלָ֖ה אַשְׁמִ֖יד הַשְּׁמֵנָ֧ה הַחֲזָקָ֛ה אֶרְעֶ֥נָּה בְמִשְׁפָּֽט

حزقيال 34: 27 Ezk.34.27

وَتُعْطِي شَجَرَةُ الْحَقْلِ ثَمَرَتَهَا، وَتُعْطِي الأَرْضُ غَلَّتَهَا، وَيَكُونُونَ آمِنِينَ فِي أَرْضِهِمْ، وَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ عِنْدَ تَكْسِيرِي رُبُطَ نِيرِهِمْ، وَإِذَا أَنْقَذْتُهُمْ مِنْ يَدِ الَّذِينَ اسْتَعْبَدُوهُمْ.

וְנָתַן֩ עֵ֨ץ הַשָּׂדֶ֜ה פִּרְי֗וֹ תִּתֵּ֣ן וְהָאָ֙רֶץ֙ יְבוּלָ֔הּ וְהָי֥וּ לָבֶ֑טַח עַל אַדְמָתָ֖ם וְֽיָדְע֞וּ כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֗ה בְּשִׁבְרִי֙ מֹט֣וֹת עֻלָּ֔ם וְהִ֨צַּלְתִּ֔ים מִיַּ֖ד הָעֹבְדִ֥ים;בָּהֶֽם

دانيال 8: 7 Dan.8.7

وَرَأَيْتُهُ قَدْ وَصَلَ إِلَى جَانِبِ الْكَبْشِ، فَاسْتَشَاطَ عَلَيْهِ وَضَرَبَ الْكَبْشَ وَكَسَرَ قَرْنَيْهِ، فَلَمْ تَكُنْ لِلْكَبْشِ قُوَّةٌ عَلَى الْوُقُوفِ أَمَامَهُ، وَطَرَحَهُ عَلَى الأَرْضِ وَدَاسَهُ، وَلَمْ يَكُنْ لِلْكَبْشِ مُنْقِذٌ مِنْ يَدِهِ.

וּרְאִיתִ֞יו מַגִּ֣יעַ אֵ֣צֶל הָאַ֗יִל וַיִּתְמַרְמַ֤ר אֵלָיו֙ וַיַּ֣ךְ הָאַ֔יִל וַיְשַׁבֵּר֙ שְׁתֵּ֣י;קְרָנָ֔יו וְלֹא הָ֥יָה בָּאַ֖יִל כֹ֛חַ לַעֲמֹ֣ד לְפָנָ֑יו וַיַּשְׁלִיכֵ֤הוּ אַ֙רְצָה֙ וַֽיִּרְמְסֵ֔הוּ וְלֹא הָיָ֥ה לָאַ֖יִל מַצִּ֛יל מִיָּדֽוֹ

دانيال 8: 8 Dan.8.8

فتَعَظَّمَ تَيْسُ المَعْزِ جِدًّا. وَلَمَّا اعْتَزَّ انْكَسَرَ الْقَرْنُ الْعَظِيمُ، وَطَلَعَ عِوَضًا عَنْهُ أَرْبَعَةُ قُرُونٍ مُعْتَبَرَةٍ نَحْوَ رِيَاحِ السَّمَاءِ الأَرْبَعِ.

הִגְדִּ֣יל וּצְפִ֥יר הָעִזִּ֖ים עַד;מְאֹ֑ד וּכְעָצְמ֗וֹ נִשְׁבְּרָה֙ הַקֶּ֣רֶן הַגְּדוֹלָ֔ה וַֽתַּעֲלֶ֜נָה תַּחְתֶּ֔יהָ אַרְבַּע֙ חָז֤וּת רוּח֥וֹת הַשָּׁמָֽיִם לְאַרְבַּ֖ע

دانيال 8: 22 Dan.8.22

وَإِذِ انْكَسَرَ وَقَامَ أَرْبَعَةٌ عِوَضًا عَنْهُ، فَسَتَقُومُ أَرْبَعُ مَمَالِكَ مِنَ الأُمَّةِ، وَلكِنْ لَيْسَ فِي قُوَّتِهِ.

וְהַ֨נִּשְׁבֶּ֔רֶת וַתַּֽעֲמֹ֥דְנָה אַרְבַּ֖ע תַּחְתֶּ֑יהָ יַעֲמֹ֖דְנָה אַרְבַּ֧ע מַלְכֻי֛וֹת מִגּ֥וֹי וְלֹ֥א בְכֹחֽוֹ

دانيال 8: 25 Dan.8.25

وَبِحَذَاقَتِهِ يَنْجَحُ أَيْضًا الْمَكْرُ فِي يَدِهِ، وَيَتَعَظَّمُ بِقَلْبِهِ. وَفِي الاطْمِئْنَانِ يُهْلِكُ كَثِيرِينَ، وَيَقُومُ عَلَى رَئِيسِ الرُّؤَسَاءِ، وَبِلاَ يَدٍ يَنْكَسِرُ.

וְעַל;שִׂכְל֗וֹ וְהִצְלִ֤יחַ מִרְמָה֙ בְּיָד֔וֹ יַגְדִּ֔יל וּבִלְבָב֣וֹ וּבְשַׁלְוָ֖ה יַשְׁחִ֣ית רַבִּ֑ים יַעֲמֹ֔ד וְעַ֤ל שַׂר שָׂרִים֙ וּבְאֶ֥פֶס יָ֖ד יִשָּׁבֵֽר

دانيال 11: 4 Dan.11.4

وَكَقِيَامِهِ تَنْكَسِرُ مَمْلَكَتُهُ وَتَنْقَسِمُ إِلَى رِيَاحِ السَّمَاءِ الأَرْبَعِ، وَلاَ لِعَقِبِهِ وَلاَ حَسَبَ سُلْطَانِهِ الَّذِي تَسَلَّطَ بِهِ، لأَنَّ مَمْلَكَتَهُ تَنْقَرِضُ وَتَكُونُ لآخَرِينَ غَيْرِ أُولئِكَ.

וּכְעָמְדוֹ֙ תִּשָּׁבֵ֣ר מַלְכוּת֔וֹ וְתֵחָ֕ץ רוּח֣וֹת הַשָּׁמָ֑יִם לְאַרְבַּ֖ע וְלֹ֣א לְאַחֲרִית֗וֹ וְלֹ֤א כְמָשְׁלוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר מָשָׁ֔ל כִּ֤י מַלְכוּת֔וֹ תִנָּתֵשׁ֙ וְלַאֲחֵרִ֖ים מִלְּבַד אֵֽלֶּה

دانيال 11: 20 Dan.11.20

فَيَقُومُ مَكَانَهُ مَنْ يُعَبِّرُ جَابِيَ الْجِزْيَةِ فِي فَخْرِ الْمَمْلَكَةِ، وَفِي أَيَّامٍ قَلِيلَةٍ يَنْكَسِرُ لاَ بِغَضَبٍ وَلاَ بِحَرْبٍ.

וְעָמַ֧ד עַל;כַּנּ֛וֹ מַעֲבִ֥יר נוֹגֵ֖שׂ הֶ֣דֶר מַלְכ֑וּת וּבְיָמִ֤ים אֲחָדִים֙ יִשָּׁבֵ֔ר וְלֹ֥א בְאַפַּ֖יִם וְלֹ֥א בְמִלְחָמָֽה

دانيال 11: 22 Dan.11.22

وَأَذْرُعُ الْجَارِفِ تُجْرَفُ مِنْ قُدَّامِهِ وَتَنْكَسِرُ، وَكَذلِكَ رَئِيسُ الْعَهْدِ.

וּזְרֹע֥וֹת הַשֶּׁ֛טֶף יִשָּׁטְפ֥וּ מִלְּפָנָ֖יו וְיִשָּׁבֵ֑רוּ וְגַ֖ם נְגִ֥יד בְּרִֽית

دانيال 11: 26 Dan.11.26

وَالآكِلُونَ أَطَايِبَهُ يَكْسِرُونَهُ، وَجَيْشُهُ يَطْمُو، وَيَسْقُطُ كَثِيرُونَ قَتْلَى.

וְאֹכְלֵ֧י פַת;בָּג֛וֹ יִשְׁבְּר֖וּהוּ וְחֵיל֣וֹ יִשְׁט֑וֹף וְנָפְל֖וּ רַבִּֽים חֲלָלִ֥ים

هوشع 1: 5 Hos.1.5

وَيَكُونُ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ أَنِّي أَكْسِرُ قَوْسَ إِسْرَائِيلَ فِي وَادِي يَزْرَعِيلَ.

וְהָיָ֖ה בַּיּ֣וֹם;הַה֑וּא וְשָֽׁבַרְתִּי֙ קֶ֣שֶׁת יִשְׂרָאֵ֔ל בְּעֵ֖מֶק יִזְרְעֶֽאל

هوشع 2: 18 Hos.2.18

وَأَقْطَعُ لَهُمْ عَهْدًا فِي ذلِكَ الْيَوْمِ مَعَ حَيَوَانِ الْبَرِّيَّةِ وَطُيُورِ السَّمَاءِ وَدَبَّابَاتِ الأَرْضِ، وَأَكْسِرُ الْقَوْسَ وَالسَّيْفَ وَالْحَرْبَ مِنَ الأَرْضِ، وَأَجْعَلُهُمْ يَضْطَجِعُونَ آمِنِينَ.

וְכָרַתִּ֨י לָהֶ֤ם בְּרִית֙ בַּיּ֣וֹם;הַה֔וּא עִם חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְעִם;ע֣וֹף הַשָּׁמַ֔יִם וְרֶ֖מֶשׂ הָֽאֲדָמָ֑ה אֶשְׁבּ֣וֹר וְקֶ֨שֶׁת וְחֶ֤רֶב וּמִלְחָמָה֙ מִן הָאָ֔רֶץ וְהִשְׁכַּבְתִּ֖ים לָבֶֽטַח

عاموس 1: 5 Amo.1.5

وَأُكَسِّرُ مِغْلاَقَ دِمَشْقَ، وَأَقْطَعُ السَّاكِنَ مِنْ بُقْعَةِ آوَنَ، وَمَاسِكَ الْقَضِيبِ مِنْ بَيْتِ عَدْنٍ، وَيُسْبَى شَعْبُ أَرَامَ إِلَى قِيرَ، قَالَ الرَّبُّ.

וְשָֽׁבַרְתִּי֙ בְּרִ֣יחַ דַּמֶּ֔שֶׂק וְהִכְרַתִּ֤י יוֹשֵׁב֙ מִבִּקְעַת אָ֔וֶן וְתוֹמֵ֥ךְ שֵׁ֖בֶט מִבֵּ֣ית עֶ֑דֶן וְגָל֧וּ עַם אֲרָ֛ם קִ֖ירָה אָמַ֥ר יְהוָֽה

يونان 1: 4 Jon.1.4

فَأَرْسَلَ الرَّبُّ رِيحًا شَدِيدَةً إِلَى الْبَحْرِ، فَحَدَثَ نَوْءٌ عَظِيمٌ فِي الْبَحْرِ حَتَّى كَادَتِ السَّفِينَةُ تَنْكَسِرُ.

הֵטִ֤יל וַֽיהוָ֗ה רֽוּחַ גְּדוֹלָה֙ אֶל הַיָּ֔ם וַיְהִ֥י סַֽעַר גָּד֖וֹל בַּיָּ֑ם חִשְּׁבָ֖ה וְהָ֣אֳנִיָּ֔ה לְהִשָּׁבֵֽר

ناحوم 1: 13 Nam.1.13

وَالآنَ أَكْسِرُ نِيرَهُ عَنْكِ وَأَقْطَعُ رُبُطَكِ.

וְעַתָּ֕ה אֶשְׁבֹּ֥ר מֹטֵ֖הוּ מֵֽעָלָ֑יִךְ אֲנַתֵּֽק וּמוֹסְרֹתַ֖יִךְ

زكريا 11: 16 Zec.11.16

لأَنِّي هأَنَذَا مُقِيمٌ رَاعِيًا فِي الأَرْضِ لاَ يَفْتَقِدُ الْمُنْقَطِعِينَ، وَلاَ يَطْلُبُ الْمُنْسَاقَ، وَلاَ يَجْبُرُ الْمُنْكَسِرَ، وَلاَ يُرَبِّي الْقَائِمَ. وَلكِنْ يَأْكُلُ لَحْمَ السِّمَانِ وَيَنْزِعُ أَظْلاَفَهَا.

כִּ֣י הִנֵּֽה;אָנֹכִי֩ מֵקִ֨ים רֹעֶ֜ה בָּאָ֗רֶץ לֹֽא יִפְקֹד֙ הַנִּכְחָד֤וֹת לֹֽא יְבַקֵּ֔שׁ הַנַּ֣עַר לֹ֣א יְרַפֵּ֑א וְהַנִּשְׁבֶּ֖רֶת לֹ֣א יְכַלְכֵּ֔ל הַנִּצָּבָה֙ יֹאכַ֔ל וּבְשַׂ֤ר הַבְּרִיאָה֙ יְפָרֵֽק וּפַרְסֵיהֶ֖ן

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (146 آية)