קָרָא (H7121) - qârâʼ | معجم سترونغ العبري

الملوك الثاني 5: 11 2Ki.5.11

فَغَضِبَ نُعْمَانُ وَمَضَى وَقَالَ: هُوَذَا قُلْتُ إِنَّهُ يَخْرُجُ إِلَيَّ، وَيَقِفُ وَيَدْعُو بِاسْمِ الرَّبِّ إِلهِهِ، وَيُرَدِّدُ يَدَهُ فَوْقَ الْمَوْضِعِ فَيَشْفِي الأَبْرَصَ.

וַיִּקְצֹ֥ף נַעֲמָ֖ן וַיֵּלַ֑ךְ וַיֹּאמֶר֩ הִנֵּ֨ה אָמַ֜רְתִּי יֵצֵ֣א;יָצ֗וֹא אֵלַ֣י וְעָמַד֙ וְקָרָא֙ בְּשֵׁם יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו וְהֵנִ֥יף יָד֛וֹ אֶל הַמָּק֖וֹם וְאָסַ֥ף הַמְּצֹרָֽע

الملوك الثاني 6: 11 2Ki.6.11

فَاضْطَرَبَ قَلْبُ مَلِكِ أَرَامَ مِنْ هذَا الأَمْرِ، وَدَعَا عَبِيدَهُ وَقَالَ لَهُمْ: أَمَا تُخْبِرُونَنِي مَنْ مِنَّا هُوَ لِمَلِكِ إِسْرَائِيلَ.

וַיִּסָּעֵר֙ לֵ֣ב מֶֽלֶךְ אֲרָ֔ם עַל הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֖ר וַיִּקְרָ֤א עֲבָדָיו֙ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם הֲלוֹא֙ תַּגִּ֣ידוּ;לִ֔י מִ֥י מִשֶּׁלָּ֖נוּ אֶל מֶ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الثاني 7: 10 2Ki.7.10

فَجَاءُوا وَدَعَوْا بَوَّابَ الْمَدِينَةِ وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: إِنَّنَا دَخَلْنَا مَحَلَّةَ الأَرَامِيِّينَ فَلَمْ يَكُنْ هُنَاكَ أَحَدٌ وَلاَ صَوْتُ إِنْسَانٍ، وَلكِنْ خَيْلٌ مَرْبُوطَةٌ وَحَمِيرٌ مَرْبُوطَةٌ وَخِيَامٌ كَمَا هِيَ.

וַיָּבֹ֗אוּ וַֽיִּקְרְאוּ֮ שֹׁעֵ֣ר הָעִיר֒ וַיַּגִּ֤ידוּ;לָהֶם֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֚אנוּ אֶל;מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם וְהִנֵּ֥ה אֵֽין שָׁ֛ם אִ֖ישׁ וְק֣וֹל אָדָ֑ם כִּ֣י;אִם הַסּ֤וּס אָסוּר֙ וְהַחֲמ֣וֹר אָס֔וּר וְאֹהָלִ֖ים כַּאֲשֶׁר הֵֽמָּה

الملوك الثاني 7: 11 2Ki.7.11

فَدَعَا الْبَوَّابِينَ فَأَخْبَرُوا بَيْتَ الْمَلِكِ دَاخِلاً.

וַיִּקְרָ֖א הַשֹּֽׁעֲרִ֑ים וַיַּגִּ֕ידוּ בֵּ֥ית הַמֶּ֖לֶךְ פְּנִֽימָה

الملوك الثاني 8: 1 2Ki.8.1

وَكَلَّمَ أَلِيشَعُ الْمَرْأَةَ الَّتِي أَحْيَا ابْنَهَا قَائِلاً: قُومِي وَانْطَلِقِي أَنْتِ وَبَيْتُكِ وَتَغَرَّبِي حَيْثُمَا تَتَغَرَّبِي، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ دَعَا بِجُوعٍ فَيَأْتِي أَيْضًا عَلَى الأَرْضِ سَبْعَ سِنِينٍ.

דִּבֶּ֣ר וֶאֱלִישָׁ֡ע הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר הֶחֱיָ֨ה בְּנָ֜הּ לֵאמֹ֗ר ק֤וּמִי וּלְכִי֙ אַ֣תְּ וּבֵיתֵ֔ךְ וְג֖וּרִי בַּאֲשֶׁ֣ר תָּג֑וּרִי כִּֽי יְהוָה֙ קָרָ֤א לָֽרָעָ֔ב בָּ֥א וְגַם אֶל הָאָ֖רֶץ שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים

الملوك الثاني 9: 1 2Ki.9.1

وَدَعَا أَلِيشَعُ النَّبِيُّ وَاحِدًا مِنْ بَنِي الأَنْبِيَاءِ وَقَالَ لَهُ: شُدَّ حَقْوَيْكَ وَخُذْ قِنِّينَةَ الدُّهْنِ هذِهِ بِيَدِكَ، وَاذْهَبْ إِلَى رَامُوتَ جِلْعَادَ.

קָרָ֕א וֶאֱלִישָׁע֙ הַנָּבִ֔יא לְאַחַ֖ד מִבְּנֵ֣י הַנְּבִיאִ֑ים וַיֹּ֨אמֶר ל֜וֹ חֲגֹ֣ר מָתְנֶ֗יךָ וְ֠קַח פַּ֣ךְ הַשֶּׁ֤מֶן הַזֶּה֙ בְּיָדֶ֔ךָ וְלֵ֖ךְ רָמֹ֥ת גִּלְעָֽד

الملوك الثاني 10: 19 2Ki.10.19

وَالآنَ فَادْعُوا إِلَيَّ جَمِيعَ أَنْبِيَاءِ الْبَعْلِ وَكُلَّ عَابِدِيهِ وَكُلَّ كَهَنَتِهِ. لاَ يُفْقَدْ أَحَدٌ، لأَنَّ لِي ذَبِيحَةً عَظِيمَةً لِلْبَعْلِ. كُلُّ مَنْ فُقِدَ لاَ يَعِيشُ. وَقَدْ فَعَلَ يَاهُو بِمَكْرٍ لِكَيْ يُفْنِيَ عَبَدَةَ الْبَعْلِ.

וְעַתָּ֣ה קִרְא֨וּ אֵלַ֜י כָל נְבִיאֵ֣י הַבַּ֡עַל כָּל עֹבְדָ֣יו וְכָל כֹּהֲנָיו֩ אַל יִפָּקֵ֗ד אִ֣ישׁ כִּי֩ לִי֙ זֶ֨בַח גָּד֥וֹל לַבַּ֔עַל כֹּ֥ל אֲשֶׁר יִפָּקֵ֖ד לֹ֣א יִֽחְיֶ֑ה עָשָׂ֣ה וְיֵהוּא֙ בְעָקְבָּ֔ה לְמַ֥עַן הַאֲבִ֖יד עֹבְדֵ֥י הַבָּֽעַל

الملوك الثاني 10: 20 2Ki.10.20

وَقَالَ يَاهُو: قَدِّسُوا اعْتِكَافًا لِلْبَعْلِ. فَنَادَوْا بِهِ.

וַיֹּ֣אמֶר יֵה֗וּא קַדְּשׁ֧וּ עֲצָרָ֛ה לַבַּ֖עַל וַיִּקְרָֽאוּ

الملوك الثاني 11: 14 2Ki.11.14

وَنَظَرَتْ وَإِذَا الْمَلِكُ وَاقِفٌ عَلَى الْمِنْبَرِ حَسَبَ الْعَادَةِ، وَالرُّؤَسَاءُ وَنَافِخُو الأَبْوَاقِ بِجَانِبِ الْمَلِكِ، وَكُلُّ شَعْبِ الأَرْضِ يَفْرَحُونَ وَيَضْرِبُونَ بِالأَبْوَاقِ. فَشَقَّتْ عَثَلْيَا ثِيَابَهَا وَصَرَخَتْ: خِيَانَةٌ، خِيَانَةٌ..

וַתֵּ֡רֶא וְהִנֵּ֣ה הַמֶּלֶךְ֩ עֹמֵ֨ד עַֽל הָעַמּ֜וּד כַּמִּשְׁפָּ֗ט וְהַשָּׂרִ֤ים וְהַחֲצֹֽצְרוֹת֙ אֶל הַמֶּ֔לֶךְ וְכָל עַ֤ם הָאָ֙רֶץ֙ שָׂמֵ֔חַ וְתֹקֵ֖עַ בַּחֲצֹֽצְר֑וֹת וַתִּקְרַ֤ע עֲתַלְיָה֙ בְּגָדֶ֔יהָ וַתִּקְרָ֖א קֶ֥שֶׁר קָֽשֶׁר

الملوك الثاني 12: 7 2Ki.12.7

فَدَعَا الْمَلِكُ يَهُوآشُ يَهُويَادَاعَ الْكَاهِنَ وَالْكَهَنَةَ وَقَالَ لَهُمْ: لِمَاذَا لَمْ تُرَمِّمُوا مَا تَهَدَّمَ مِنَ الْبَيْتِ. فَالآنَ لاَ تَأْخُذُوا فِضَّةً مِنْ عِنْدِ أَصْحَابِكُمْ، بَلِ اجْعَلُوهَا لِمَا تَهَدَّمَ مِنَ الْبَيْتِ.

וַיִּקְרָא֩ הַמֶּ֨לֶךְ יְהוֹאָ֜שׁ לִיהוֹיָדָ֤ע הַכֹּהֵן֙ וְלַכֹּ֣הֲנִ֔ים וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֔ם מַדּ֛וּעַ אֵינְכֶ֥ם מְחַזְּקִ֖ים בֶּ֣דֶק הַבָּ֑יִת וְעַתָּ֗ה אַל תִּקְחוּ כֶ֙סֶף֙ מֵאֵ֣ת מַכָּֽרֵיכֶ֔ם כִּֽי תִּתְּנֻֽהוּ לְבֶ֥דֶק הַבַּ֖יִת

الملوك الثاني 14: 7 2Ki.14.7

هُوَ قَتَلَ مِنْ أَدُومَ فِي وَادِي الْمِلْحِ عَشَرَةَ آلاَفٍ، وَأَخَذَ سَالِعَ بِالْحَرْبِ، وَدَعَا اسْمَهَا يَقْتَئِيلَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

הוּא הִכָּ֨ה אֱד֤וֹם בְּגֵיא מֶ֙לַח֙ עֲשֶׂ֣רֶת אֲלָפִ֔ים וְתָפַ֥שׂ הַסֶּ֖לַע בַּמִּלְחָמָ֑ה וַיִּקְרָ֤א שְׁמָהּ֙ יָקְתְאֵ֔ל עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

الملوك الثاني 18: 4 2Ki.18.4

هُوَ أَزَالَ الْمُرْتَفَعَاتِ، وَكَسَّرَ التَّمَاثِيلَ، وَقَطَّعَ السَّوَارِيَ، وَسَحَقَ حَيَّةَ النُّحَاسِ الَّتِي عَمِلَهَا مُوسَى لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَانُوا إِلَى تِلْكَ الأَيَّامِ يُوقِدُونَ لَهَا وَدَعَوْهَا نَحُشْتَانَ.

ה֣וּא הֵסִ֣יר הַבָּמ֗וֹת וְשִׁבַּר֙ הַמַּצֵּבֹ֔ת וְכָרַ֖ת הָֽאֲשֵׁרָ֑ה וְכִתַּת֩ נְחַ֨שׁ הַנְּחֹ֜שֶׁת אֲשֶׁר עָשָׂ֣ה מֹשֶׁ֗ה כִּ֣י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ הָי֤וּ עַד הָהֵ֙מָּה֙ הַיָּמִ֤ים מְקַטְּרִ֣ים ל֔וֹ וַיִּקְרָא;ל֖וֹ נְחֻשְׁתָּֽן

الملوك الثاني 18: 18 2Ki.18.18

وَدَعَوْا الْمَلِكَ، فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ أَلِيَاقِيمُ بْنُ حِلْقِيَّا الَّذِي عَلَى الْبَيْتِ وَشِبْنَةُ الْكَاتِبُ وَيُواخُ بْنُ آسَافَ الْمُسَجِّلُ.

וַֽיִּקְרְאוּ֙ הַמֶּ֔לֶךְ וַיֵּצֵ֧א אֲלֵהֶ֛ם אֶלְיָקִ֥ים בֶּן חִלְקִיָּ֖הוּ אֲשֶׁ֣ר עַל הַבָּ֑יִת וְשֶׁבְנָה֙ הַסֹּפֵ֔ר וְיוֹאָ֥ח בֶּן אָסָ֖ף הַמַּזְכִּֽיר

الملوك الثاني 18: 28 2Ki.18.28

ثُمَّ وَقَفَ رَبْشَاقَى وَنَادَى بِصَوْتٍ عَظِيمٍ بِالْيَهُودِيِّ وَتَكَلَّمَ قَائِلاً: اسْمَعُوا كَلاَمَ الْمَلِكِ الْعَظِيمِ مَلِكِ أَشُّورَ.

וַֽיַּעֲמֹד֙ רַב;שָׁקֵ֔ה וַיִּקְרָ֥א בְקוֹל גָּד֖וֹל יְהוּדִ֑ית וַיְדַבֵּ֣ר וַיֹּ֔אמֶר שִׁמְע֛וּ דְּבַר הַמֶּ֥לֶךְ הַגָּד֖וֹל מֶ֥לֶךְ אַשּֽׁוּר

الملوك الثاني 19: 14 2Ki.19.14

فَأَخَذَ حَزَقِيَّا الرَّسَائِلَ مِنْ أَيْدِي الرُّسُلِ وَقَرَأَهَا، ثُمَّ صَعِدَ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ، وَنَشَرَهَا حَزَقِيَّا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיִּקַּ֨ח חִזְקִיָּ֧הוּ הַסְּפָרִ֛ים מִיַּ֥ד הַמַּלְאָכִ֖ים וַיִּקְרָאֵ֑ם וַיַּ֙עַל֙ בֵּ֣ית יְהוָ֔ה וַיִּפְרְשֵׂ֥הוּ חִזְקִיָּ֖הוּ לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

الملوك الثاني 20: 11 2Ki.20.11

فَدَعَا إِشَعْيَا النَّبِيُّ الرَّبَّ، فَأَرْجَعَ الظِّلَّ بِالدَّرَجَاتِ الَّتِي نَزَلَ بِهَا بِدَرَجَاتِ آحَازَ عَشْرَ دَرَجَاتٍ إِلَى الْوَرَاءِ.

וַיִּקְרָ֛א יְשַׁעְיָ֥הוּ הַנָּבִ֖יא אֶל;יְהוָ֑ה וַיָּ֣שֶׁב הַצֵּ֗ל בַּֽ֠מַּעֲלוֹת אֲשֶׁ֨ר יָרְדָ֜ה בְּמַעֲל֥וֹת אָחָ֛ז עֶ֥שֶׂר מַעֲלֽוֹת אֲחֹֽרַנִּ֖ית

الملوك الثاني 22: 8 2Ki.22.8

فَقَالَ حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ الْعَظِيمُ لِشَافَانَ الْكَاتِبِ: قَدْ وَجَدْتُ سِفْرَ الشَّرِيعَةِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ. وَسَلَّمَ حِلْقِيَّا السِّفْرَ لِشَافَانَ فَقَرَأَهُ.

וַ֠יֹּאמֶר חִלְקִיָּ֜הוּ הַכֹּהֵ֤ן הַגָּדוֹל֙ עַל;שָׁפָ֣ן הַסֹּפֵ֔ר מָצָ֖אתִי סֵ֧פֶר הַתּוֹרָ֛ה בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּתֵּ֨ן חִלְקִיָּ֧ה הַסֵּ֛פֶר אֶל;שָׁפָ֖ן וַיִּקְרָאֵֽהוּ

الملوك الثاني 22: 10 2Ki.22.10

وَأَخْبَرَ شَافَانُ الْكَاتِبُ الْمَلِكَ قَائِلاً: قَدْ أَعْطَانِي حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ سِفْرًا. وَقَرَأَهُ شَافَانُ أَمَامَ الْمَلِكِ.

וַיַּגֵּ֞ד שָׁפָ֤ן הַסֹּפֵר֙ לַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֔ר נָ֣תַן;לִ֔י חִלְקִיָּ֖ה הַכֹּהֵ֑ן סֵ֚פֶר וַיִּקְרָאֵ֥הוּ שָׁפָ֖ן לִפְנֵ֥י הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الثاني 22: 16 2Ki.22.16

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا جَالِبٌ شَرًّا عَلَى هذَا الْمَوْضِعِ وَعَلَى سُكَّانِهِ، كُلَّ كَلاَمِ السِّفْرِ الَّذِي قَرَأَهُ مَلِكُ يَهُوذَا،

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִ֨י מֵבִ֥יא רָעָ֛ה אֶל הַזֶּ֖ה הַמָּק֥וֹם וְעַל יֹֽשְׁבָ֑יו כָּל דִּבְרֵ֣י הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר קָרָ֖א מֶ֥לֶךְ יְהוּדָֽה

الملوك الثاني 23: 2 2Ki.23.2

وَصَعِدَ الْمَلِكُ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ وَجَمِيعُ رِجَالِ يَهُوذَا وَكُلُّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مَعَهُ، وَالْكَهَنَةُ وَالأَنْبِيَاءُ وَكُلُّ الشَّعْبِ مِنَ الصَّغِيرِ إِلَى الْكَبِيرِ، وَقَرَأَ فِي آذَانِهِمْ كُلَّ كَلاَمِ سِفْرِ الشَّرِيعَةِ الَّذِي وُجِدَ فِي بَيْتِ الرَّبِّ.

וַיַּ֣עַל הַמֶּ֣לֶךְ בֵּית יְהוָ֡ה וְכָל אִ֣ישׁ יְהוּדָה֩ וְכָל יֹשְׁבֵ֨י יְרוּשָׁלִַ֜ם אִתּ֗וֹ וְהַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַנְּבִיאִ֔ים וְכָל הָעָ֖ם לְמִקָּטֹ֣ן וְעַד גָּד֑וֹל וַיִּקְרָ֣א בְאָזְנֵיהֶ֗ם כָּל דִּבְרֵי֙ סֵ֣פֶר הַבְּרִ֔ית הַנִּמְצָ֖א בְּבֵ֥ית יְהוָֽה

الملوك الثاني 23: 16 2Ki.23.16

وَالْتَفَتَ يُوشِيَّا فَرَأَى الْقُبُورَ الَّتِي هُنَاكَ فِي الْجَبَلِ، فَأَرْسَلَ وَأَخَذَ الْعِظَامَ مِنَ الْقُبُورِ وَأَحْرَقَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَجَّسَهُ حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي نَادَى بِهِ رَجُلُ اللهِ الَّذِي نَادَى بِهذَا الْكَلاَمِ.

וַיִּ֣פֶן יֹאשִׁיָּ֗הוּ וַיַּ֨רְא הַקְּבָרִ֤ים אֲשֶׁר שָׁם֙ בָּהָ֔ר וַיִּשְׁלַ֗ח וַיִּקַּ֤ח הָֽעֲצָמוֹת֙ מִן הַקְּבָרִ֔ים וַיִּשְׂרֹ֥ף עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ וַֽיְטַמְּאֵ֑הוּ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר קָרָ֔א הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

الملوك الثاني 23: 16 2Ki.23.16

وَالْتَفَتَ يُوشِيَّا فَرَأَى الْقُبُورَ الَّتِي هُنَاكَ فِي الْجَبَلِ، فَأَرْسَلَ وَأَخَذَ الْعِظَامَ مِنَ الْقُبُورِ وَأَحْرَقَهَا عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَجَّسَهُ حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي نَادَى بِهِ رَجُلُ اللهِ الَّذِي نَادَى بِهذَا الْكَلاَمِ.

וַיִּ֣פֶן יֹאשִׁיָּ֗הוּ וַיַּ֨רְא הַקְּבָרִ֤ים אֲשֶׁר שָׁם֙ בָּהָ֔ר וַיִּשְׁלַ֗ח וַיִּקַּ֤ח הָֽעֲצָמוֹת֙ מִן הַקְּבָרִ֔ים וַיִּשְׂרֹ֥ף עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ וַֽיְטַמְּאֵ֑הוּ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֤ר קָרָא֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים אֲשֶׁ֣ר קָרָ֔א הָאֵֽלֶּה הַדְּבָרִ֖ים

الملوك الثاني 23: 17 2Ki.23.17

وَقَالَ: مَا هذِهِ الصُّوَّةُ الَّتِي أَرَى. فَقَالَ لَهُ رِجَالُ الْمَدِينَةِ: هِيَ قَبْرُ رَجُلِ اللهِ الَّذِي جَاءَ مِنْ يَهُوذَا وَنَادَى بِهذِهِ الأُمُورِ الَّتِي عَمِلْتَ عَلَى مَذْبَحِ بَيْتِ إِيلَ.

וַיֹּ֕אמֶר מָ֚ה הַלָּ֔ז הַצִּיּ֣וּן אֲשֶׁ֖ר אֲנִ֣י;רֹאֶ֑ה וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו אַנְשֵׁ֣י הָעִ֗יר הַקֶּ֤בֶר אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ אֲשֶׁר בָּ֣א מִֽיהוּדָ֔ה וַיִּקְרָ֗א הָאֵ֙לֶּה֙ הַדְּבָרִ֤ים אֲשֶׁ֣ר עָשִׂ֔יתָ עַ֖ל הַמִּזְבַּ֥ח בֵּֽית אֵֽל

أخبار الأيام الأول 4: 9 1Ch.4.9

وَكَانَ يَعْبِيصُ أَشْرَفَ مِنْ إِخْوَتِهِ. وَسَمَّتْهُ أُمُّهُ يَعْبِيصَ قَائِلَةً: لأَنِّي وَلَدْتُهُ بِحُزْنٍ.

וַיְהִ֣י יַעְבֵּ֔ץ נִכְבָּ֖ד מֵאֶחָ֑יו קָרְאָ֨ה;שְׁמ֤וֹ וְאִמּ֗וֹ יַעְבֵּץ֙ לֵאמֹ֔ר כִּ֥י יָלַ֖דְתִּי בְּעֹֽצֶב

أخبار الأيام الأول 4: 10 1Ch.4.10

وَدَعَا يَعْبِيصُ إِلهَ إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: لَيْتَكَ تُبَارِكُنِي، وَتُوَسِّعُ تُخُومِي، وَتَكُونُ يَدُكَ مَعِي، وَتَحْفَظُنِي مِنَ الشَّرِّ حَتَّى لاَ يُتْعِبُنِي. فَآتَاهُ اللهُ بِمَا سَأَلَ.

וַיִּקְרָ֣א יַ֠עְבֵּץ לֵאלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל לֵאמֹ֗ר אִם בָּרֵ֨ךְ;תְּבָרֲכֵ֜נִי וְהִרְבִּ֤יתָ גְּבוּלִי֙ וְהָיְתָ֤ה יָדְךָ֙ עִמִּ֔י וְעָשִׂ֥יתָ מֵּרָעָ֖ה לְבִלְתִּ֣י עָצְבִּ֑י וַיָּבֵ֥א אֱלֹהִ֖ים אֲשֶׁר שָׁאָֽל

أخبار الأيام الأول 6: 65 1Ch.6.65

وَأَعْطَوْا بِالْقُرْعَةِ مِنْ سِبْطِ يَهُوذَا وَمِنْ سِبْطِ بَنِي شِمْعُونَ وَمِنْ سِبْطِ بَنِي بَنْيَامِينَ هذِهِ الْمُدُنَ الَّتِي سَمَّوْهَا بِأَسْمَاءٍ.

וַיִּתְּנ֣וּ בַגּוֹרָ֗ל מִמַּטֵּ֤ה יְהוּדָה֙ וּמִמַּטֵּ֣ה בְנֵי שִׁמְע֔וֹן וּמִמַּטֵּ֖ה בְּנֵ֣י בִנְיָמִ֑ן הָאֵ֔לֶּה הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר יִקְרְא֥וּ;אֶתְהֶ֖ם בְּשֵׁמֽוֹת

أخبار الأيام الأول 7: 16 1Ch.7.16

وَوَلَدَتْ مَعْكَةُ امْرَأَةُ مَاكِيرَ ابْنًا وَدَعَتِ اسْمَهُ فَرَشَ، وَاسْمُ أَخِيهِ شَارَشُ، وَابْنَاهُ أُولاَمُ وَرَاقَمُ.

וַתֵּ֨לֶד מַעֲכָ֤ה אֵֽשֶׁת מָכִיר֙ בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֤א שְׁמוֹ֙ פֶּ֔רֶשׁ וְשֵׁ֥ם אָחִ֖יו שָׁ֑רֶשׁ וּבָנָ֖יו אוּלָ֥ם וָרָֽקֶם

أخبار الأيام الأول 7: 23 1Ch.7.23

وَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ فَحَبِلَتْ وَوَلَدَتِ ابْنًا، فَدَعَا اسْمَهُ بَرِيعَةَ، لأَنَّ بَلِيَّةً كَانَتْ فِي بَيْتِهِ.

וַיָּבֹא֙ אֶל אִשְׁתּ֔וֹ וַתַּ֖הַר וַתֵּ֣לֶד בֵּ֑ן וַיִּקְרָ֤א שְׁמוֹ֙ בְּרִיעָ֔ה כִּ֥י בְרָעָ֖ה הָיְתָ֥ה בְּבֵיתֽוֹ

أخبار الأيام الأول 11: 7 1Ch.11.7

وَأَقَامَ دَاوُدُ فِي الْحِصْنِ، لِذلِكَ دَعَوْهُ مَدِينَةَ دَاوُدَ.

וַיֵּ֥שֶׁב דָּוִ֖יד בַּמְצָ֑ד עַל;כֵּ֥ן קָרְאוּ;ל֖וֹ עִ֥יר דָּוִֽיד

أخبار الأيام الأول 13: 6 1Ch.13.6

وَصَعِدَ دَاوُدُ وَكُلُّ إِسْرَائِيلَ إِلَى بَعْلَةَ، إِلَى قَرْيَةِ يَعَارِيمَ الَّتِي لِيَهُوذَا، لِيُصْعِدُوا مِنْ هُنَاكَ تَابُوتَ اللهِ الرَّبِّ الْجَالِسِ عَلَى الْكَرُوبِيمَ الَّذِي دُعِيَ بِالاسْمِ.

וַיַּ֨עַל דָּוִ֤יד וְכָל יִשְׂרָאֵל֙ בַּעֲלָ֔תָה אֶל קִרְיַ֥ת יְעָרִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לִיהוּדָ֑ה לְהַעֲל֣וֹת מִשָּׁ֗ם אֲר֨וֹן הָאֱלֹהִ֧ים יְהוָ֛ה יוֹשֵׁ֥ב הַכְּרוּבִ֖ים אֲשֶׁר נִקְרָ֥א שֵֽׁם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (726 آية)