עָנָה (H6030) - ʻânâh | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 13: 6 1Ki.13.6

فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِرَجُلِ اللهِ: تَضَرَّعْ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ إِلهِكَ وَصَلِّ مِنْ أَجْلِي فَتَرْجعَ يَدِي إِلَيَّ. فَتَضَرَّعَ رَجُلُ اللهِ إِلَى وَجْهِ الرَّبِّ فَرَجَعَتْ يَدُ الْمَلِكِ إِلَيْهِ وَكَانَتْ كَمَا فِي الأَوَّلِ.

וַיַּ֨עַן הַמֶּ֜לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר אֶל;אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים חַל;נָ֞א פְּנֵ֨י יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ וְהִתְפַּלֵּ֣ל בַּעֲדִ֔י וְתָשֹׁ֥ב יָדִ֖י אֵלָ֑י וַיְחַ֤ל אִישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ פְּנֵ֣י יְהוָ֔ה וַתָּ֤שָׁב יַד הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֵלָ֔יו וַתְּהִ֖י כְּבָרִֽאשֹׁנָֽה

الملوك الأول 18: 21 1Ki.18.21

فَتَقَدَّمَ إِيلِيَّا إِلَى جَمِيعِ الشَّعْبِ وَقَالَ: حَتَّى مَتَى تَعْرُجُونَ بَيْنَ الْفِرْقَتَيْنِ. إِنْ كَانَ الرَّبُّ هُوَ اللهَ فَاتَّبِعُوهُ، وَإِنْ كَانَ الْبَعْلُ فَاتَّبِعُوهُ. فَلَمْ يُجِبْهُ الشَّعْبُ بِكَلِمَةٍ.

וַיִּגַּ֨שׁ אֵלִיָּ֜הוּ אֶל כָּל הָעָ֗ם וַיֹּ֙אמֶר֙ עַד מָתַ֞י אַתֶּ֣ם;פֹּסְחִים֮ עַל שְׁתֵּ֣י;הַסְּעִפִּים֒ אִם יְהוָ֤ה הָֽאֱלֹהִים֙ לְכ֣וּ;אַחֲרָ֔יו וְאִם הַבַּ֖עַל לְכ֣וּ;אַחֲרָ֑יו וְלֹֽא עָנ֥וּ;אֹת֖וֹ הָעָ֛ם דָּבָֽר

الملوك الأول 18: 24 1Ki.18.24

ثُمَّ تَدْعُونَ بِاسْمِ آلِهَتِكُمْ وَأَنَا أَدْعُو بِاسْمِ الرَّبِّ. وَالإِلهُ الَّذِي يُجِيبُ بِنَارٍ فَهُوَ اللهُ. فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ وَقَالُوا: الْكَلاَمُ حَسَنٌ.

וּקְרָאתֶ֞ם בְּשֵׁ֣ם אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶקְרָ֣א בְשֵׁם יְהוָ֔ה וְהָיָ֧ה;הָאֱלֹהִ֛ים אֲשֶׁר יַעֲנֶ֥ה בָאֵ֖שׁ ה֣וּא הָאֱלֹהִ֑ים וַיַּ֧עַן כָּל הָעָ֛ם וַיֹּאמְר֖וּ הַדָּבָֽר ט֥וֹב

الملوك الأول 18: 24 1Ki.18.24

ثُمَّ تَدْعُونَ بِاسْمِ آلِهَتِكُمْ وَأَنَا أَدْعُو بِاسْمِ الرَّبِّ. وَالإِلهُ الَّذِي يُجِيبُ بِنَارٍ فَهُوَ اللهُ. فَأَجَابَ جَمِيعُ الشَّعْبِ وَقَالُوا: الْكَلاَمُ حَسَنٌ.

וּקְרָאתֶ֞ם בְּשֵׁ֣ם אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם וַֽאֲנִי֙ אֶקְרָ֣א בְשֵׁם יְהוָ֔ה וְהָיָ֧ה;הָאֱלֹהִ֛ים אֲשֶׁר יַעֲנֶ֥ה בָאֵ֖שׁ ה֣וּא הָאֱלֹהִ֑ים וַיַּ֧עַן כָּל הָעָ֛ם וַיֹּאמְר֖וּ הַדָּבָֽר ט֥וֹב

الملوك الأول 18: 26 1Ki.18.26

فَأَخَذُوا الثَّوْرَ الَّذِي أُعْطِيَ لَهُمْ وَقَرَّبُوهُ، وَدَعَوْا بِاسْمِ الْبَعْلِ مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الظُّهْرِ قَائِلِينَ: يَا بَعْلُ أَجِبْنَا. فَلَمْ يَكُنْ صَوْتٌ وَلاَ مُجِيبٌ. وَكَانُوا يَرْقُصُونَ حَوْلَ الْمَذْبَحِ الَّذِي عُمِلَ.

וַ֠יִּקְחוּ הַפָּ֨ר אֲשֶׁר נָתַ֣ן לָהֶם֮ וַֽיַּעֲשׂוּ֒ וַיִּקְרְא֣וּ בְשֵׁם הַ֠בַּעַל מֵהַבֹּ֨קֶר וְעַד הַצָּהֳרַ֤יִם לֵאמֹר֙ הַבַּ֣עַל עֲנֵ֔נוּ וְאֵ֥ין ק֖וֹל וְאֵ֣ין עֹנֶ֑ה וַֽיְפַסְּח֔וּ עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה

الملوك الأول 18: 26 1Ki.18.26

فَأَخَذُوا الثَّوْرَ الَّذِي أُعْطِيَ لَهُمْ وَقَرَّبُوهُ، وَدَعَوْا بِاسْمِ الْبَعْلِ مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الظُّهْرِ قَائِلِينَ: يَا بَعْلُ أَجِبْنَا. فَلَمْ يَكُنْ صَوْتٌ وَلاَ مُجِيبٌ. وَكَانُوا يَرْقُصُونَ حَوْلَ الْمَذْبَحِ الَّذِي عُمِلَ.

וַ֠יִּקְחוּ הַפָּ֨ר אֲשֶׁר נָתַ֣ן לָהֶם֮ וַֽיַּעֲשׂוּ֒ וַיִּקְרְא֣וּ בְשֵׁם הַ֠בַּעַל מֵהַבֹּ֨קֶר וְעַד הַצָּהֳרַ֤יִם לֵאמֹר֙ הַבַּ֣עַל עֲנֵ֔נוּ וְאֵ֥ין ק֖וֹל וְאֵ֣ין עֹנֶ֑ה וַֽיְפַסְּח֔וּ עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה

الملوك الأول 18: 29 1Ki.18.29

وَلَمَّا جَازَ الظُّهْرُ، وَتَنَبَّأُوا إِلَى حِينِ إِصْعَادِ التَّقْدِمَةِ، وَلَمْ يَكُنْ صَوْتٌ وَلاَ مُجِيبٌ وَلاَ مُصْغٍ،

וַֽיְהִי֙ כַּעֲבֹ֣ר הַֽצָּהֳרַ֔יִם וַיִּֽתְנַבְּא֔וּ עַ֖ד לַעֲל֣וֹת הַמִּנְחָ֑ה וְאֵֽין ק֥וֹל וְאֵין עֹנֶ֖ה וְאֵ֥ין קָֽשֶׁב

الملوك الأول 18: 37 1Ki.18.37

اسْتَجِبْنِي يَا رَبُّ اسْتَجِبْنِي، لِيَعْلَمَ هذَا الشَّعْبُ أَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ الإِلهُ، وَأَنَّكَ أَنْتَ حَوَّلْتَ قُلُوبَهُمْ رُجُوعًا.

עֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ עֲנֵ֔נִי וְיֵֽדְעוּ֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כִּֽי אַתָּ֥ה יְהוָ֖ה הָאֱלֹהִ֑ים וְאַתָּ֛ה הֲסִבֹּ֥תָ לִבָּ֖ם אֲחֹרַנִּֽית

الملوك الأول 18: 37 1Ki.18.37

اسْتَجِبْنِي يَا رَبُّ اسْتَجِبْنِي، لِيَعْلَمَ هذَا الشَّعْبُ أَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ الإِلهُ، وَأَنَّكَ أَنْتَ حَوَّلْتَ قُلُوبَهُمْ رُجُوعًا.

עֲנֵ֤נִי יְהוָה֙ עֲנֵ֔נִי וְיֵֽדְעוּ֙ הַזֶּ֔ה הָעָ֣ם כִּֽי אַתָּ֥ה יְהוָ֖ה הָאֱלֹהִ֑ים וְאַתָּ֛ה הֲסִבֹּ֥תָ לִבָּ֖ם אֲחֹרַנִּֽית

الملوك الأول 20: 4 1Ki.20.4

فَأَجَابَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: حَسَبَ قَوْلِكَ يَا سَيِّدِي الْمَلِكَ، أَنَا وَجَمِيعُ مَا لِي لَكَ.

וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר כִּדְבָרְךָ֖ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֑לֶךְ אֲנִ֖י וְכָל אֲשֶׁר לִֽי לְךָ֥

الملوك الأول 20: 11 1Ki.20.11

فَأَجَابَ مَلِكُ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: قُولُوا: لاَ يَفْتَخِرَنَّ مَنْ يَشُدُّ كَمَنْ يَحُلُّ.

וַיַּ֤עַן מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֣אמֶר דַּבְּר֔וּ אַל יִתְהַלֵּ֥ל חֹגֵ֖ר כִּמְפַתֵּֽחַ

الملوك الثاني 1: 10 2Ki.1.10

فَأَجَابَ إِيلِيَّا وَقَالَ لِرَئِيسَ الْخَمْسِينَ: إِنْ كُنْتُ أَنَا رَجُلَ اللهِ، فَلْتَنْزِلْ نَارٌ مِنَ السَّمَاءِ وَتَأْكُلْكَ أَنْتَ وَالْخَمْسِينَ الَّذِينَ لَكَ. فَنَزَلَتْ نَارٌ مِنَ السَّمَاءِ وَأَكَلَتْهُ هُوَ وَالْخَمْسِينَ الَّذِينَ لَهُ.

וַיַּעֲנֶ֣ה אֵלִיָּ֗הוּ וַיְדַבֵּר֮ אֶל;שַׂ֣ר הַחֲמִשִּׁים֒ וְאִם אָ֔נִי אִ֤ישׁ אֱלֹהִים֙ תֵּ֤רֶד אֵשׁ֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם וְתֹאכַ֥ל אֹתְךָ֖ חֲמִשֶּׁ֑יךָ וַתֵּ֤רֶד אֵשׁ֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם וַתֹּ֥אכַל אֹת֖וֹ חֲמִשָּֽׁיו

الملوك الثاني 1: 11 2Ki.1.11

ثُمَّ عَادَ وَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رَئِيسَ خَمْسِينَ آخَرَ وَالْخَمْسِينَ الَّذِينَ لَهُ. فَأَجَابَ وَقَالَ لَهُ: يَا رَجُلَ اللهِ، هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسْرِعْ وَانْزِلْ.

וַיָּ֜שָׁב וַיִּשְׁלַ֥ח אֵלָ֛יו שַׂר חֲמִשִּׁ֥ים אַחֵ֖ר וַחֲמִשָּׁ֑יו וַיַּ֙עַן֙ וַיְדַבֵּ֣ר אֵלָ֔יו אִ֚ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים כֹּֽה אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ מְהֵרָ֥ה רֵֽדָה

الملوك الثاني 1: 12 2Ki.1.12

فَأَجَابَ إِيلِيَّا وَقَالَ لَهُمْ: إِنْ كُنْتُ أَنَا رَجُلَ اللهِ، فَلْتَنْزِلْ نَارٌ مِنَ السَّمَاءِ وَتَأْكُلْكَ أَنْتَ وَالْخَمْسِينَ الَّذِينَ لَكَ. فَنَزَلَتْ نَارُ اللهِ مِنَ السَّمَاءِ وَأَكَلَتْهُ هُوَ وَالْخَمْسِينَ الَّذِينَ لَهُ.

וַיַּ֣עַן אֵלִיָּה֮ וַיְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶם֒ אִם אָ֔נִי אִ֤ישׁ הָֽאֱלֹהִים֙ תֵּ֤רֶד אֵשׁ֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם וְתֹאכַ֥ל אֹתְךָ֖ חֲמִשֶּׁ֑יךָ וַתֵּ֤רֶד אֵשׁ אֱלֹהִים֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם וַתֹּ֥אכַל אֹת֖וֹ חֲמִשָּֽׁיו

الملوك الثاني 3: 11 2Ki.3.11

فَقَالَ يَهُوشَافَاطُ: أَلَيْسَ هُنَا نَبِيٌّ لِلرَّبِّ فَنَسْأَلَ الرَّبَّ بِهِ. فَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ وَقَالَ: هُنَا أَلِيشَعُ بْنُ شَافَاطَ الَّذِي كَانَ يَصُبُّ مَاءً عَلَى يَدَيْ إِيلِيَّا.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוֹשָׁפָ֗ט הַאֵ֨ין פֹּ֤ה נָבִיא֙ לַֽיהוָ֔ה וְנִדְרְשָׁ֥ה יְהוָ֖ה מֵאוֹת֑וֹ וַ֠יַּעַן אֶחָ֞ד מֵעַבְדֵ֤י מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵל֙ וַיֹּ֔אמֶר פֹּ֚ה אֱלִישָׁ֣ע בֶּן שָׁפָ֔ט אֲשֶׁר יָ֥צַק מַ֖יִם עַל יְדֵ֥י אֵלִיָּֽהוּ

الملوك الثاني 4: 29 2Ki.4.29

فَقَالَ لِجِيحْزِي: أُشْدُدْ حَقَوَيْكَ وَخُذْ عُكَّازِي بِيَدِكَ وَانْطَلِقْ، وَإِذَا صَادَفْتَ أَحَدًا فَلاَ تُبَارِكْهُ، وَإِنْ بَارَكَكَ أَحَدٌ فَلاَ تُجِبْهُ. وَضَعْ عُكَّازِي عَلَى وَجْهِ الصَّبِيِّ.

וַיֹּ֨אמֶר לְגֵיחֲזִ֜י חֲגֹ֣ר מָתְנֶ֗יךָ וְקַ֨ח מִשְׁעַנְתִּ֣י בְיָדְךָ֮ וָלֵךְ֒ כִּֽי תִמְצָ֥א אִישׁ֙ לֹ֣א תְבָרְכֶ֔נּוּ וְכִֽי יְבָרֶכְךָ֥ אִ֖ישׁ לֹ֣א תַעֲנֶנּ֑וּ וְשַׂמְתָּ֥ מִשְׁעַנְתִּ֖י עַל פְּנֵ֥י הַנָּֽעַר

الملوك الثاني 7: 2 2Ki.7.2

وَإِنَّ جُنْدِيًّا لِلْمَلِكِ كَانَ يَسْتَنِدُ عَلَى يَدِهِ أَجَابَ رَجُلَ اللهِ وَقَالَ: هُوَذَا الرَّبُّ يَصْنَعُ كُوًى فِي السَّمَاءِ. هَلْ يَكُونُ هذَا الأَمْرُ. فَقَالَ: إِنَّكَ تَرَى بِعَيْنَيْكَ، وَلكِنْ لاَ تَأْكُلُ مِنْهُ.

הַשָּׁלִ֡ישׁ לַמֶּלֶךְ֩ אֲשֶׁר נִשְׁעָ֨ן עַל יָד֜וֹ וַיַּ֣עַן אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִים֮ וַיֹּאמַר֒ הִנֵּ֣ה יְהוָ֗ה עֹשֶׂ֤ה אֲרֻבּוֹת֙ בַּשָּׁמַ֔יִם הֲיִהְיֶ֖ה הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַיֹּ֗אמֶר הִנְּכָ֤ה רֹאֶה֙ בְּעֵינֶ֔יךָ לֹ֥א תֹאכֵֽל וּמִשָּׁ֖ם

الملوك الثاني 7: 13 2Ki.7.13

فَأَجَابَ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِهِ وَقَالَ: فَلْيَأْخُذُوا خَمْسَةً مِنَ الْخَيْلِ الْبَاقِيَةِ الَّتِي بَقِيَتْ فِيهَا. هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ بَقَوْا بِهَا، أَوْ هِيَ نَظِيرُ كُلِّ جُمْهُورِ إِسْرَائِيلَ الَّذِينَ فَنَوْا. فَنُرْسِلُ وَنَرَى.

וַיַּעַן֩ אֶחָ֨ד מֵעֲבָדָ֜יו וַיֹּ֗אמֶר וְיִקְחוּ;נָ֞א חֲמִשָּׁ֣ה מִן הַסּוּסִים֮ הַֽנִּשְׁאָרִים֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָהּ֒ הִנָּ֗ם כְּכָל הֲמ֤וֹן יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁאֲרוּ בָ֔הּ הִנָּ֕ם כְּכָל הֲמ֥וֹן יִשְׂרָאֵ֖ל אֲשֶׁר תָּ֑מּוּ וְנִשְׁלְחָ֖ה וְנִרְאֶֽה

الملوك الثاني 7: 19 2Ki.7.19

وَأَجَابَ الْجُنْدِيُّ رَجُلَ اللهِ وَقَالَ: هُوَذَا الرَّبُّ يَصْنَعُ كُوًى فِي السَّمَاءِ. هَلْ يَكُونُ مِثْلَ هذَا الأَمْرِ. قَالَ: إِنَّكَ تَرَى بِعَيْنَيْكَ وَلكِنَّكَ لاَ تَأْكُلُ مِنْهُ.

וַיַּ֨עַן הַשָּׁלִ֜ישׁ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִים֮ וַיֹּאמַר֒ וְהִנֵּ֣ה יְהוָ֗ה עֹשֶׂ֤ה אֲרֻבּוֹת֙ בַּשָּׁמַ֔יִם הֲיִהְיֶ֖ה הַזֶּ֑ה כַּדָּבָ֣ר וַיֹּ֗אמֶר הִנְּךָ֤ רֹאֶה֙ בְּעֵינֶ֔יךָ לֹ֥א תֹאכֵֽל וּמִשָּׁ֖ם

الملوك الثاني 18: 36 2Ki.18.36

فَسَكَتَ الشَّعْبُ وَلَمْ يُجِيبُوهُ بِكَلِمَةٍ، لأَنَّ أَمْرَ الْمَلِكِ كَانَ قَائِلاً: لاَ تُجِيبُوهُ.

וְהֶחֱרִ֣ישׁוּ הָעָ֔ם וְלֹֽא עָנ֥וּ;אֹת֖וֹ דָּבָ֑ר כִּי מִצְוַ֨ת הַמֶּ֥לֶךְ הִ֛יא לֵאמֹ֖ר לֹ֥א תַעֲנֻֽהוּ

الملوك الثاني 18: 36 2Ki.18.36

فَسَكَتَ الشَّعْبُ وَلَمْ يُجِيبُوهُ بِكَلِمَةٍ، لأَنَّ أَمْرَ الْمَلِكِ كَانَ قَائِلاً: لاَ تُجِيبُوهُ.

וְהֶחֱרִ֣ישׁוּ הָעָ֔ם וְלֹֽא עָנ֥וּ;אֹת֖וֹ דָּבָ֑ר כִּי מִצְוַ֨ת הַמֶּ֥לֶךְ הִ֛יא לֵאמֹ֖ר לֹ֥א תַעֲנֻֽהוּ

أخبار الأيام الأول 12: 17 1Ch.12.17

فَخَرَجَ دَاوُدُ لاسْتِقْبَالِهِمْ وَأَجَابَ وَقَالَ لَهُمْ: إِنْ كُنْتُمْ قَدْ جِئْتُمْ بِسَلاَمٍ إِلَيَّ لِتُسَاعِدُونِي، يَكُونُ لِي مَعَكُمْ قَلْبٌ وَاحِدٌ. وَإِنْ كَانَ لِكَيْ تَدْفَعُونِي لِعَدُوِّي وَلاَ ظُلْمَ فِي يَدَيَّ، فَلْيَنْظُرْ إِلهُ آبَائِنَا وَيُنْصِفْ.

וַיֵּצֵ֣א דָוִיד֮ לִפְנֵיהֶם֒ וַיַּ֙עַן֙ וַיֹּ֣אמֶר לָהֶ֔ם אִם בָּאתֶ֤ם לְשָׁל֞וֹם אֵלַי֙ לְעָזְרֵ֔נִי יִֽהְיֶה לִּ֧י עֲלֵיכֶ֛ם לֵבָ֖ב לְיָ֑חַד וְאִֽם לְרַמּוֹתַ֣נִי לְצָרַ֗י בְּלֹ֤א חָמָס֙ בְּכַפַּ֔י יֵ֛רֶא אֱלֹהֵ֥י אֲבוֹתֵ֖ינוּ וְיוֹכַֽח

أخبار الأيام الأول 21: 26 1Ch.21.26

وَبَنَى دَاوُدُ هُنَاكَ مَذْبَحًا لِلرَّبِّ، وَأَصْعَدَ مُحْرَقَاتٍ وَذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ، وَدَعَا الرَّبَّ فَأَجَابَهُ بِنَارٍ مِنَ السَّمَاءِ عَلَى مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ.

וַיִּבֶן֩ דָּוִ֤יד שָׁ֨ם מִזְבֵּ֙חַ֙ לַיהוָ֔ה וַיַּ֥עַל עֹל֖וֹת וּשְׁלָמִ֑ים וַיִּקְרָא֙ יְהוָ֔ה וַיַּֽעֲנֵ֤הוּ בָאֵשׁ֙ מִן הַשָּׁמַ֔יִם עַ֖ל מִזְבַּ֥ח הָעֹלָֽה

أخبار الأيام الأول 21: 28 1Ch.21.28

فِي ذلِكَ الْوَقْتِ لَمَّا رَأَى دَاوُدُ أَنَّ الرَّبَّ قَدْ أَجَابَهُ فِي بَيْدَرِ أُرْنَانَ الْيَبُوسِيِّ ذَبَحَ هُنَاكَ.

בָּעֵ֣ת;הַהִ֔יא בִּרְא֤וֹת דָּוִיד֙ כִּי יְהוָ֔ה עָנָ֣הוּ בְּגֹ֖רֶן אָרְנָ֣ן הַיְבוּסִ֑י וַיִּזְבַּ֖ח שָֽׁם

أخبار الأيام الثاني 10: 13 2Ch.10.13

فَأَجَابَهُمُ الْمَلِكُ بِقَسَاوَةٍ، وَتَرَكَ الْمَلِكُ رَحُبْعَامُ مَشُورَةَ الشُّيُوخِ،

וַיַּעֲנֵ֥ם הַמֶּ֖לֶךְ קָשָׁ֑ה וַֽיַּעֲזֹב֙ הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֔ם עֲצַ֥ת הַזְּקֵנִֽים

أخبار الأيام الثاني 29: 31 2Ch.29.31

ثُمَّ أَجَابَ حَزَقِيَّا وَقَالَ: الآنَ مَلأْتُمْ أَيْدِيَكُمْ لِلرَّبِّ. تَقَدَّمُوا وَأْتُوا بِذَبَائِحَ وَقَرَابِينِ شُكْرٍ لِبَيْتِ الرَّبِّ. فَأَتَتِ الْجَمَاعَةُ بِذَبَائِحَِ وَقَرَابِينِ شُكْرٍ، وَكُلُّ سَمُوحِ الْقَلْبِ بِمُحْرَقَاتٍ.

וַיַּ֨עַן יְחִזְקִיָּ֜הוּ וַיֹּ֗אמֶר עַתָּ֨ה מִלֵּאתֶ֤ם יֶדְכֶם֙ לַיהוָ֔ה גֹּ֧שׁוּ וְהָבִ֛יאוּ זְבָחִ֥ים וְתוֹד֖וֹת לְבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיָּבִ֤יאוּ הַקָּהָל֙ זְבָחִ֣ים וְתוֹד֔וֹת וְכָל נְדִ֥יב לֵ֖ב עֹלֽוֹת

أخبار الأيام الثاني 34: 15 2Ch.34.15

فَأَجَابَ حِلْقِيَا وَقَالَ لِشَافَانَ الْكَاتِبِ: قَدْ وَجَدْتُ سِفْرَ الشَّرِيعَةِ فِي بَيْتِ الرَّبِّ. وَسَلَّمَ حِلْقِيَا السِّفْرَ إِلَى شَافَانَ،

וַיַּ֣עַן חִלְקִיָּ֗הוּ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;שָׁפָ֣ן הַסּוֹפֵ֔ר מָצָ֖אתִי סֵ֧פֶר הַתּוֹרָ֛ה בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּתֵּ֧ן חִלְקִיָּ֛הוּ הַסֵּ֖פֶר אֶל שָׁפָֽן

عزرا 3: 11 Ezr.3.11

وَغَنَّوْا بِالتَّسْبِيحِ وَالْحَمْدِ لِلرَّبِّ، لأَنَّهُ صَالِحٌ لأَنَّ إِلَى الأَبَدِ رَحْمَتَهُ عَلَى إِسْرَائِيلَ. وَكُلُّ الشَّعْبِ هَتَفُوا هُتَافًا عَظِيمًا بِالتَّسْبِيحِ لِلرَّبِّ لأَجْلِ تَأْسِيسِ بَيْتِ الرَّبِّ.

וַֽ֠יַּעֲנוּ בְּהַלֵּ֨ל וּבְהוֹדֹ֤ת לַֽיהוָה֙ כִּ֣י ט֔וֹב כִּֽי לְעוֹלָ֥ם חַסְדּ֖וֹ עַל יִשְׂרָאֵ֑ל וְכָל הָעָ֡ם הֵרִיעוּ֩ תְרוּעָ֙ה גְדוֹלָ֤ה בְהַלֵּל֙ לַֽיהוָ֔ה עַ֖ל הוּסַ֥ד בֵּית יְהוָֽה

عزرا 10: 2 Ezr.10.2

وَأَجَابَ شَكَنْيَا بْنُ يَحِيئِيلَ مِنْ بَنِي عِيلاَمَ وَقَالَ لِعَزْرَا: إِنَّنَا قَدْ خُنَّا إِلهَنَا وَاتَّخَذْنَا نِسَاءً غَرِيبَةً مِنْ شُعُوبِ الأَرْضِ. وَلكِنِ الآنَ يُوجَدُ رَجَاءٌ لإِسْرَائِيلَ فِي هذَا.

וַיַּעַן֩ שְׁכַנְיָ֨ה בֶן יְחִיאֵ֜ל מִבְּנֵ֤י עֵילָם֙ וַיֹּ֣אמֶר לְעֶזְרָ֔א אֲנַ֙חְנוּ֙ מָעַ֣לְנוּ בֵאלֹהֵ֔ינוּ וַנֹּ֛שֶׁב נָשִׁ֥ים נָכְרִיּ֖וֹת מֵעַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ וְעַתָּ֛ה יֵשׁ מִקְוֶ֥ה לְיִשְׂרָאֵ֖ל עַל זֹֽאת

عزرا 10: 12 Ezr.10.12

فَأَجَابَ كُلُّ الْجَمَاعَةِ وَقَالُوا بِصَوْتٍ عَظِيمٍ: كَمَا كَلَّمْتَنَا كَذلِكَ نَعْمَلُ.

וַיַּֽעְנ֧וּ כָֽל הַקָּהָ֛ל וַיֹּאמְר֖וּ ק֣וֹל גָּד֑וֹל כֵּ֛ן כִּדְבָרְךָ֥ עָלֵ֖ינוּ לַעֲשֽׂוֹת

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (331 آية)