עַל (H5921) - ʻal | معجم سترونغ العبري

لاَ تَزِدْ عَلَى كَلِمَاتِهِ لِئَلاَّ يُوَبِّخَكَ فَتُكَذَّبَ.

אַל תּ֥וֹסְףְּ עַל דְּבָרָ֑יו פֶּן יוֹכִ֖יחַ;בְּךָ֣ וְנִכְזָֽבְתָּ

طَرِيقَ نَسْرٍ فِي السَّمَاوَاتِ، وَطَرِيقَ حَيَّةٍ عَلَى صَخْرٍ، وَطَرِيقَ سَفِينَةٍ فِي قَلْبِ الْبَحْرِ، وَطَرِيقَ رَجُل بِفَتَاةٍ.

דֶּ֤רֶךְ הַנֶּ֨שֶׁר בַּשָּׁמַיִם֮ דֶּ֥רֶךְ נָחָ֗שׁ עֲלֵ֫י צ֥וּר דֶּֽרֶךְ אֳנִיָּ֥ה בְלֶב יָ֑ם וְדֶ֖רֶךְ גֶּ֣בֶר בְּעַלְמָֽה

الأمثال 31: 26 Pro.31.26

تَفْتَحُ فَمَهَا بِالْحِكْمَةِ، وَفِي لِسَانِهَا سُنَّةُ الْمَعْرُوفِ.

פָּתְחָ֣ה פִּ֭יהָ בְחָכְמָ֑ה עַל לְשׁוֹנָֽהּ וְתֽוֹרַת חֶ֝֗סֶד

الأمثال 31: 29 Pro.31.29

بَنَاتٌ كَثِيرَاتٌ عَمِلْنَ فَضْلاً، أَمَّا أَنْتِ فَفُقْتِ عَلَيْهِنَّ جَمِيعًا.

בָּ֭נוֹת רַבּ֣וֹת עָ֣שׂוּ חָ֑יִל וְ֝אַ֗תְּ עָלִ֥ית עַל כֻּלָּֽנָה

الجامعة 1: 6 Ecc.1.6

اَلرِّيحُ تَذْهَبُ إِلَى الْجَنُوبِ، وَتَدُورُ إِلَى الشَّمَالِ. تَذْهَبُ دَائِرَةً دَوَرَانًا، وَإِلَى مَدَارَاتِهَا تَرْجعُ الرِّيحُ.

הָר֔וּחַ הוֹלֵךְ֙ אֶל דָּר֔וֹם וְסוֹבֵ֖ב אֶל צָפ֑וֹן הוֹלֵ֣ךְ סוֹבֵ֤ב סֹבֵב֙ וְעַל סְבִיבֹתָ֖יו שָׁ֥ב הָרֽוּחַ

الجامعة 1: 12 Ecc.1.12

أَنَا الْجَامِعَةُ كُنْتُ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ فِي أُورُشَلِيمَ.

אֲנִ֣י קֹהֶ֗לֶת הָיִ֥יתִי מֶ֛לֶךְ עַל יִשְׂרָאֵ֖ל בִּירוּשָׁלִָֽם

الجامعة 1: 13 Ecc.1.13

وَوَجَّهْتُ قَلْبِي لِلسُّؤَالِ وَالتَّفْتِيشِ بِالْحِكْمَةِ عَنْ كُلِّ مَا عُمِلَ تَحْتَ السَّمَاوَاتِ. هُوَ عَنَاءٌ رَدِيءٌ جَعَلَهَا اللهُ لِبَنِي الْبَشَرِ لِيَعْنُوا فِيهِ.

וְנָתַ֣תִּי לִבִּ֗י לִדְר֤וֹשׁ וְלָתוּר֙ בַּֽחָכְמָ֔ה עַ֛ל כָּל אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁמָ֑יִם ה֣וּא עִנְיַ֣ן רָ֗ע נָתַ֧ן אֱלֹהִ֛ים לִבְנֵ֥י הָאָדָ֖ם לַעֲנ֥וֹת בּֽוֹ

الجامعة 1: 16 Ecc.1.16

أَنَا نَاجَيْتُ قَلْبِي قَائِلاً: هَا أَنَا قَدْ عَظُمْتُ وَازْدَدْتُ حِكْمَةً أَكْثَرَ مِنْ كُلِّ مَنْ كَانَ قَبْلِي عَلَى أُورُشَلِيمَ، وَقَدْ رَأَى قَلْبِي كَثِيرًا مِنَ الْحِكْمَةِ وَالْمَعْرِفَةِ.

אֲנִ֤י דִּבַּ֨רְתִּי עִם;לִבִּי֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֨ה אֲנִ֗י הִגְדַּ֤לְתִּי וְהוֹסַ֙פְתִּי֙ חָכְמָ֔ה עַ֛ל כָּל אֲשֶׁר הָיָ֥ה לְפָנַ֖י עַל יְרוּשָׁלִָ֑ם רָאָ֥ה וְלִבִּ֛י הַרְבֵּ֖ה חָכְמָ֥ה וָדָֽעַת

الجامعة 1: 16 Ecc.1.16

أَنَا نَاجَيْتُ قَلْبِي قَائِلاً: هَا أَنَا قَدْ عَظُمْتُ وَازْدَدْتُ حِكْمَةً أَكْثَرَ مِنْ كُلِّ مَنْ كَانَ قَبْلِي عَلَى أُورُشَلِيمَ، وَقَدْ رَأَى قَلْبِي كَثِيرًا مِنَ الْحِكْمَةِ وَالْمَعْرِفَةِ.

אֲנִ֤י דִּבַּ֨רְתִּי עִם;לִבִּי֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּ֨ה אֲנִ֗י הִגְדַּ֤לְתִּי וְהוֹסַ֙פְתִּי֙ חָכְמָ֔ה עַ֛ל כָּל אֲשֶׁר הָיָ֥ה לְפָנַ֖י עַל יְרוּשָׁלִָ֑ם רָאָ֥ה וְלִבִּ֛י הַרְבֵּ֖ה חָכְמָ֥ה וָדָֽעַת

الجامعة 2: 17 Ecc.2.17

فَكَرِهْتُ الْحَيَاةَ، لأَنَّهُ رَدِيءٌ عِنْدِي، الْعَمَلُ الَّذِي عُمِلَ تَحْتَ الشَّمْسِ، لأَنَّ الْكُلَّ بَاطِلٌ وَقَبْضُ الرِّيحِ.

וְשָׂנֵ֙אתִי֙ הַ֣חַיִּ֔ים כִּ֣י רַ֤ע עָלַי֙ הַֽמַּעֲשֶׂ֔ה שֶׁנַּעֲשָׂ֖ה תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ כִּֽי הַכֹּ֥ל הֶ֖בֶל וּרְע֥וּת רֽוּחַ

الجامعة 2: 20 Ecc.2.20

فَتَحَوَّلْتُ لِكَيْ أَجْعَلَ قَلْبِي يَيْئَسُ مِنْ كُلِّ التَّعَبِ الَّذِي تَعِبْتُ فِيهِ تَحْتَ الشَّمْسِ.

וְסַבּ֥וֹתִֽי;אֲנִ֖י לִבִּ֑י לְיַאֵ֣שׁ עַ֚ל כָּל הֶ֣עָמָ֔ל שֶׁעָמַ֖לְתִּי תַּ֥חַת הַשָּֽׁמֶשׁ

الجامعة 3: 14 Ecc.3.14

قَدْ عَرَفْتُ أَنَّ كُلَّ مَا يَعْمَلُهُ اللهُ أَنَّهُ يَكُونُ إِلَى الأَبَدِ. لاَ شَيْءَ يُزَادُ عَلَيْهِ، وَلاَ شَيْءَ يُنْقَصُ مِنْهُ، وَأَنَّ اللهَ عَمِلَهُ حَتَّى يَخَافُوا أَمَامَهُ.

יָדַ֗עְתִּי כִּ֠י כָּל אֲשֶׁ֨ר יַעֲשֶׂ֤ה הָאֱלֹהִים֙ ה֚וּא יִהְיֶ֣ה לְעוֹלָ֔ם אֵ֣ין לְהוֹסִ֔יף עָלָיו֙ אֵ֣ין לִגְרֹ֑עַ וּמִמֶּ֖נּוּ וְהָאֱלֹהִ֣ים עָשָׂ֔ה שֶׁיִּֽרְא֖וּ מִלְּפָנָֽיו

الجامعة 3: 17 Ecc.3.17

فَقُلْتُ فِي قَلْبِي: اللهُ يَدِينُ الصِّدِّيقَ وَالشِّرِّيرَ، لأَنَّ لِكُلِّ أَمْرٍ وَلِكُلِّ عَمَل وَقْتًا هُنَاكَ.

אָמַ֤רְתִּֽי;אֲנִי֙ בְּלִבִּ֔י הָאֱלֹהִ֑ים יִשְׁפֹּ֖ט הַצַּדִּיק֙ הָ֣רָשָׁ֔ע כִּי לְכָל חֵ֔פֶץ וְעַ֥ל;כָּל הַֽמַּעֲשֶׂ֖ה עֵ֣ת שָֽׁם

الجامعة 3: 18 Ecc.3.18

قُلْتُ فِي قَلْبِي: مِنْ جِهَةِ أُمُورِ بَنِي الْبَشَرِ، إِنَّ اللهَ يَمْتَحِنُهُمْ لِيُرِيَهُمْ أَنَّهُ كَمَا الْبَهِيمَةِ هكَذَا هُمْ.

אָמַ֤רְתִּֽי;אֲנִי֙ בְּלִבִּ֔י עַל דִּבְרַת֙ בְּנֵ֣י הָאָדָ֔ם הָאֱלֹהִ֑ים לְבָרָ֖ם וְלִרְא֕וֹת שְׁהֶם בְּהֵמָ֥ה הֵ֖מָּה לָהֶֽם

الجامعة 5: 2 Ecc.5.2

لاَ تَسْتَعْجِلْ فَمَكَ وَلاَ يُسْرِعْ قَلْبُكَ إِلَى نُطْقِ كَلاَمٍ قُدَّامَ اللهِ، لأَنَّ اللهَ فِي السَّمَاوَاتِ وَأَنْتَ عَلَى الأَرْضِ، فَلِذلِكَ لِتَكُنْ كَلِمَاتُكَ قَلِيلَةً.

אַל תְּבַהֵ֨ל עַל;פִּ֜יךָ אַל יְמַהֵ֛ר וְלִבְּךָ֧ לְהוֹצִ֥יא דָבָ֖ר לִפְנֵ֣י הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י הָאֱלֹהִ֤ים בַּשָּׁמַ֙יִם֙ וְאַתָּ֣ה עַל הָאָ֔רֶץ עַֽל;כֵּ֛ן יִהְי֥וּ דְבָרֶ֖יךָ מְעַטִּֽים

الجامعة 5: 2 Ecc.5.2

لاَ تَسْتَعْجِلْ فَمَكَ وَلاَ يُسْرِعْ قَلْبُكَ إِلَى نُطْقِ كَلاَمٍ قُدَّامَ اللهِ، لأَنَّ اللهَ فِي السَّمَاوَاتِ وَأَنْتَ عَلَى الأَرْضِ، فَلِذلِكَ لِتَكُنْ كَلِمَاتُكَ قَلِيلَةً.

אַל תְּבַהֵ֨ל עַל;פִּ֜יךָ אַל יְמַהֵ֛ר וְלִבְּךָ֧ לְהוֹצִ֥יא דָבָ֖ר לִפְנֵ֣י הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י הָאֱלֹהִ֤ים בַּשָּׁמַ֙יִם֙ וְאַתָּ֣ה עַל הָאָ֔רֶץ עַֽל;כֵּ֛ן יִהְי֥וּ דְבָרֶ֖יךָ מְעַטִּֽים

الجامعة 5: 2 Ecc.5.2

لاَ تَسْتَعْجِلْ فَمَكَ وَلاَ يُسْرِعْ قَلْبُكَ إِلَى نُطْقِ كَلاَمٍ قُدَّامَ اللهِ، لأَنَّ اللهَ فِي السَّمَاوَاتِ وَأَنْتَ عَلَى الأَرْضِ، فَلِذلِكَ لِتَكُنْ كَلِمَاتُكَ قَلِيلَةً.

אַל תְּבַהֵ֨ל עַל;פִּ֜יךָ אַל יְמַהֵ֛ר וְלִבְּךָ֧ לְהוֹצִ֥יא דָבָ֖ר לִפְנֵ֣י הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י הָאֱלֹהִ֤ים בַּשָּׁמַ֙יִם֙ וְאַתָּ֣ה עַל הָאָ֔רֶץ עַֽל;כֵּ֛ן יִהְי֥וּ דְבָרֶ֖יךָ מְעַטִּֽים

الجامعة 5: 6 Ecc.5.6

لاَ تَدَعْ فَمَكَ يَجْعَلُ جَسَدَكَ يُخْطِئُ، وَلاَ تَقُلْ قُدَّامَ الْمَلاَكِ: إِنَّهُ سَهْوٌ. لِمَاذَا يَغْضَبُ اللهُ عَلَى قَوْلِكَ، وَيُفْسِدُ عَمَلَ يَدَيْكَ.

אַל תִּתֵּ֤ן פִּ֙יךָ֙ בְּשָׂרֶ֔ךָ לַחֲטִ֣יא וְאַל תֹּאמַר֙ לִפְנֵ֣י הַמַּלְאָ֔ךְ כִּ֥י;הִ֑יא שְׁגָגָ֖ה לָ֣מָּה יִקְצֹ֤ף הָֽאֱלֹהִים֙ עַל קוֹלֶ֔ךָ וְחִבֵּ֖ל מַעֲשֵׂ֥ה יָדֶֽיךָ

الجامعة 5: 8 Ecc.5.8

إِنْ رَأَيْتَ ظُلْمَ الْفَقِيرِ وَنَزْعَ الْحَقِّ وَالْعَدْلِ فِي الْبِلاَدِ، فَلاَ تَرْتَعْ مِنَ الأَمْرِ، لأَنَّ فَوْقَ الْعَالِي عَالِيًا يُلاَحِظُ، وَالأَعْلَى فَوْقَهُمَا.

אִם תִּרְאֶ֣ה עֹ֣שֶׁק רָ֠שׁ וְגֵ֨זֶל מִשְׁפָּ֤ט וָצֶ֙דֶק֙ בַמְּדִינָ֔ה אַל תִּתְמַ֖הּ עַל הַחֵ֑פֶץ כִּ֣י מֵעַ֤ל גָבֹ֜הַּ גָּבֹ֙הַּ֙ שֹׁמֵ֔ר וּגְבֹהִ֖ים עֲלֵיהֶֽם

الجامعة 5: 8 Ecc.5.8

إِنْ رَأَيْتَ ظُلْمَ الْفَقِيرِ وَنَزْعَ الْحَقِّ وَالْعَدْلِ فِي الْبِلاَدِ، فَلاَ تَرْتَعْ مِنَ الأَمْرِ، لأَنَّ فَوْقَ الْعَالِي عَالِيًا يُلاَحِظُ، وَالأَعْلَى فَوْقَهُمَا.

אִם תִּרְאֶ֣ה עֹ֣שֶׁק רָ֠שׁ וְגֵ֨זֶל מִשְׁפָּ֤ט וָצֶ֙דֶק֙ בַמְּדִינָ֔ה אַל תִּתְמַ֖הּ עַל הַחֵ֑פֶץ כִּ֣י מֵעַ֤ל גָבֹ֜הַּ גָּבֹ֙הַּ֙ שֹׁמֵ֔ר וּגְבֹהִ֖ים עֲלֵיהֶֽם

الجامعة 5: 8 Ecc.5.8

إِنْ رَأَيْتَ ظُلْمَ الْفَقِيرِ وَنَزْعَ الْحَقِّ وَالْعَدْلِ فِي الْبِلاَدِ، فَلاَ تَرْتَعْ مِنَ الأَمْرِ، لأَنَّ فَوْقَ الْعَالِي عَالِيًا يُلاَحِظُ، وَالأَعْلَى فَوْقَهُمَا.

אִם תִּרְאֶ֣ה עֹ֣שֶׁק רָ֠שׁ וְגֵ֨זֶל מִשְׁפָּ֤ט וָצֶ֙דֶק֙ בַמְּדִינָ֔ה אַל תִּתְמַ֖הּ עַל הַחֵ֑פֶץ כִּ֣י מֵעַ֤ל גָבֹ֜הַּ גָּבֹ֙הַּ֙ שֹׁמֵ֔ר וּגְבֹהִ֖ים עֲלֵיהֶֽם

الجامعة 6: 1 Ecc.6.1

يُوجَدُ شَرٌّ قَدْ رَأَيْتُهُ تَحْتَ الشَّمْسِ وَهُوَ كَثِيرٌ بَيْنَ النَّاسِ:

יֵ֣שׁ רָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֖יתִי תַּ֣חַת הַשָּׁ֑מֶשׁ הִ֖יא וְרַבָּ֥ה עַל הָאָדָֽם

الجامعة 7: 10 Ecc.7.10

لاَ تَقُلْ: لِمَاذَا كَانَتِ الأَيَّامُ الأُولَى خَيْرًا مِنْ هذِهِ. لأَنَّهُ لَيْسَ عَنْ حِكْمَةٍ تَسْأَلُ عَنْ هذَا.

אַל תֹּאמַר֙ מֶ֣ה הָיָ֔ה שֶׁ֤הַיָּמִים֙ הָרִ֣אשֹׁנִ֔ים טוֹבִ֖ים מֵאֵ֑לֶּה כִּ֛י לֹ֥א מֵחָכְמָ֖ה שָׁאַ֥לְתָּ עַל זֶֽה

الجامعة 7: 14 Ecc.7.14

فِي يَوْمِ الْخَيْرِ كُنْ بِخَيْرٍ، وَفِي يَوْمِ الشَّرِّ اعْتَبِرْ. إِنَّ اللهَ جَعَلَ هذَا مَعَ ذَاكَ، لِكَيْلاَ يَجِدَ الإِنْسَانُ شَيْئًا بَعْدَهُ.

בְּי֤וֹם טוֹבָה֙ הֱיֵ֣ה בְט֔וֹב וּבְי֥וֹם רָעָ֖ה רְאֵ֑ה הָֽאֱלֹהִ֔ים עָשָׂ֣ה זֶ֤ה לְעֻמַּת זֶה֙ עַל;דִּבְרַ֗ת;שֶׁלֹּ֨א יִמְצָ֧א הָֽאָדָ֛ם מְאֽוּמָה אַחֲרָ֖יו

الجامعة 8: 2 Ecc.8.2

أَنَا احْفَظْ أَمْرَ الْمَلِكِ، وَذَاكَ بِسَبَبِ يَمِينِ اللهِ.

אֲנִי֙ שְׁמ֔וֹר פִּי מֶ֣לֶךְ דִּבְרַ֖ת וְעַ֕ל שְׁבוּעַ֥ת אֱלֹהִֽים

الجامعة 8: 6 Ecc.8.6

لأَنَّ لِكُلِّ أَمْرٍ وَقْتًا وَحُكْمًا. لأَنَّ شَرَّ الإِنْسَانِ عَظِيمٌ عَلَيْهِ،

כִּ֣י לְכָל חֵ֔פֶץ יֵ֖שׁ;עֵ֣ת וּמִשְׁפָּ֑ט כִּֽי רָעַ֥ת הָאָדָ֖ם רַבָּ֥ה עָלָֽיו

الجامعة 8: 11 Ecc.8.11

لأَنَّ الْقَضَاءَ عَلَى الْعَمَلِ الرَّدِيءِ لاَ يُجْرَى سَرِيعًا، فَلِذلِكَ قَدِ امْتَلأَ قَلْبُ بَنِي الْبَشَرِ فِيهِمْ لِفَعْلِ الشَّرِّ.

אֲשֶׁר֙ פִתְגָ֔ם מַעֲשֵׂ֥ה הָרָעָ֖ה אֵין נַעֲשָׂ֣ה מְהֵרָ֑ה עַל;כֵּ֡ן מָלֵ֞א לֵ֧ב בְּֽנֵי הָאָדָ֛ם בָּהֶ֖ם לַעֲשׂ֥וֹת רָֽע

الجامعة 8: 14 Ecc.8.14

يُوجَدُ بَاطِلٌ يُجْرَى عَلَى الأَرْضِ: أَنْ يُوجَدَ صِدِّيقُونَ يُصِيبُهُمْ مِثْلَ عَمَلِ الأَشْرَارِ، وَيُوجَدُ أَشْرَارٌ يُصِيبُهُمْ مِثْلَ عَمَلِ الصِّدِّيقِينَ. فَقُلْتُ: إِنَّ هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.

יֶשׁ הֶבֶל֮ נַעֲשָׂ֣ה עַל הָאָרֶץ֒ אֲשֶׁ֣ר יֵ֣שׁ צַדִּיקִ֗ים מַגִּ֤יעַ אֲלֵהֶם֙ כְּמַעֲשֵׂ֣ה הָרְשָׁעִ֔ים וְיֵ֣שׁ רְשָׁעִ֔ים שֶׁמַּגִּ֥יעַ אֲלֵהֶ֖ם כְּמַעֲשֵׂ֣ה הַצַּדִּיקִ֑ים אָמַ֕רְתִּי זֶ֖ה שֶׁגַּם הָֽבֶל

الجامعة 8: 16 Ecc.8.16

لَمَّا وَجَّهْتُ قَلْبِي لأَعْرِفَ الْحِكْمَةَ، وَأَنْظُرَ الْعَمَلَ الَّذِي عُمِلَ عَلَى الأَرْضِ، وَأَنَّهُ نَهَارًا وَلَيْلاً لاَ يَرَى النَّوْمَ بِعَيْنَيْهِ،

כַּאֲשֶׁ֨ר נָתַ֤תִּי לִבִּי֙ לָדַ֣עַת חָכְמָ֔ה וְלִרְאוֹת֙ הָ֣עִנְיָ֔ן אֲשֶׁ֥ר נַעֲשָׂ֖ה עַל הָאָ֑רֶץ כִּ֣י;גַ֤ם בַּיּוֹם֙ וּבַלַּ֔יְלָה אֵינֶ֥נּוּ רֹאֶֽה שֵׁנָ֕ה בְּעֵינָ֖יו

الجامعة 9: 12 Ecc.9.12

لأَنَّ الإِنْسَانَ أَيْضًا لاَ يَعْرِفُ وَقْتَهُ. كَالأَسْمَاكِ الَّتِي تُؤْخَذُ بِشَبَكَةٍ مُهْلِكَةٍ، وَكَالْعَصَافِيرِ الَّتِي تُؤْخَذُ بِالشَّرَكِ، كَذلِكَ تُقْتَنَصُ بَنُو الْبَشَرِ فِي وَقْتِ شَرّ، إِذْ يَقَعُ عَلَيْهِمْ بَغْتَةً.

כִּ֡י הָאָדָ֜ם גַּם֩ לֹֽא יֵדַ֨ע עִתּ֗וֹ כַּדָּגִים֙ שֶׁנֶּֽאֱחָזִים֙ בִּמְצוֹדָ֣ה רָעָ֔ה וְכַ֨צִּפֳּרִ֔ים הָאֲחֻז֖וֹת בַּפָּ֑ח כָּהֵ֗ם יֽוּקָשִׁים֙ בְּנֵ֣י הָֽאָדָ֔ם לְעֵ֣ת רָעָ֔ה כְּשֶׁתִּפּ֥וֹל עֲלֵיהֶ֖ם פִּתְאֹֽם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (5444 آية)