מֶלֶךְ (H4430) - melek | معجم سترونغ الآرامي

بِثَلاَثَةِ صُفُوفٍ مِنْ حِجَارَةٍ عَظِيمَةٍ، وَصَفّ مِنْ خَشَبٍ جَدِيدٍ. وَلْتُعْطَ النَّفَقَةُ مِنْ بَيْتِ الْمَلِكِ.

תְּלָתָ֔א נִדְבָּכִ֞ין דִּי אֶ֤בֶן גְּלָל֙ וְנִדְבָּ֖ךְ דִּי אָ֣ע חֲדַ֑ת תִּתְיְהִֽב וְנִ֨פְקְתָ֔א מִן בֵּ֥ית מַלְכָּ֖א

وَقَدْ صَدَرَ مِنِّي أَمْرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ مَعَ شُيُوخِ الْيَهُودِ هؤُلاَءِ فِي بِنَاءِ بَيْتِ اللهِ هذَا. فَمِنْ مَالِ الْمَلِكِ، مِنْ جِزْيَةِ عَبْرِ النَّهْرِ، تُعْطَ النَّفَقَةُ عَاجِلاً لِهؤُلاَءِ الرِّجَالِ حَتَّى لاَ يَبْطُلُوا.

וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ לְמָ֣א תַֽעַבְד֗וּן עִם שָׂבֵ֤י יְהוּדָיֵא֙ אִלֵּ֔ךְ לְמִבְנֵ֖א בֵּית אֱלָהָ֣א דֵ֑ךְ וּמִנִּכְסֵ֣י מַלְכָּ֗א דִּ֚י מִדַּת֙ עֲבַ֣ר נַהֲרָ֔ה תֶּהֱוֵ֧א;מִֽתְיַהֲבָ֛א נִפְקְתָ֛א אָסְפַּ֗רְנָא אִלֵּ֖ךְ לְגֻבְרַיָּ֥א דִּי;לָ֥א לְבַטָּלָֽא

عزرا 6: 10 Ezr.6.10

عَنْ تَقْرِيبِ رَوَائِحِ سُرُورٍ لإِلهِ السَّمَاءِ، وَالصَّلاَةِ لأَجْلِ حَيَاةِ الْمَلِكِ وَبَنِيهِ.

דִּֽי לֶהֱוֹ֧ן;מְהַקְרְבִ֛ין נִיחוֹחִ֖ין לֶאֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֑א וּמְצַלַּ֕יִן לְחַיֵּ֥י מַלְכָּ֖א וּבְנֽוֹהִי

عزرا 6: 12 Ezr.6.12

وَاللهُ الَّذِي أَسْكَنَ اسْمَهُ هُنَاكَ يُهْلِكُ كُلَّ مَلِكٍ وَشَعْبٍ يَمُدُّ يَدَهُ لِتَغْيِيرِ أَوْ لِهَدْمِ بَيْتِ اللهِ هذَا الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ. أَنَا دَارِيُوسُ قَدْ أَمَرْتُ فَلْيُفْعَلْ عَاجِلاً.

וֵֽאלָהָ֞א דִּ֣י שַׁכִּ֧ן שְׁמֵ֣הּ תַּמָּ֗ה יְמַגַּ֞ר כָּל מֶ֤לֶךְ וְעַם֙ יִשְׁלַ֣ח יְדֵ֗הּ לְהַשְׁנָיָ֛ה לְחַבָּלָ֛ה בֵּית אֱלָהָ֥א דֵ֖ךְ דִּ֣י בִירוּשְׁלֶ֑ם אֲנָ֤ה דָרְיָ֙וֶשׁ֙ שָׂ֣מֶת;טְעֵ֔ם יִתְעֲבִֽד אָסְפַּ֖רְנָא

عزرا 6: 13 Ezr.6.13

حِينَئِذٍ تَتْنَايُ وَالِي عَبْرِ النَّهْرِ وَشَتَرْبُوزْنَايُ وَرُفَقَاؤُهُمَا عَمِلُوا عَاجِلاً حَسْبَمَا أَرْسَلَ دَارِيُوسُ الْمَلِكُ.

אֱ֠דַיִן תַּתְּנַ֞י פַּחַ֧ת עֲבַֽר נַהֲרָ֛ה שְׁתַ֥ר;בּוֹזְנַ֖י וּכְנָוָתְה֑וֹן עֲבַֽדוּ אָסְפַּ֥רְנָא לָקֳבֵ֗ל שְׁלַ֞ח דָּרְיָ֧וֶשׁ מַלְכָּ֛א

عزرا 6: 14 Ezr.6.14

وَكَانَ شُيُوخُ الْيَهُودِ يَبْنُونَ وَيَنْجَحُونَ حَسَبَ نُبُوَّةِ حَجَّيِ النَّبِيِّ وَزَكَرِيَّا بْنِ عِدُّو. فَبَنَوْا وَأَكْمَلُوا حَسَبَ أَمْرِ إِلهِ إِسْرَائِيلَ وَأَمْرِ كُورَشَ وَدَارِيُوسَ وَأَرْتَحْشَشْتَا مَلِكِ فَارِسَ.

וְשָׂבֵ֤י יְהוּדָיֵא֙ בָּנַ֣יִן וּמַצְלְחִ֔ין בִּנְבוּאַת֙ חַגַּ֣י נְבִיָּ֔א וּזְכַרְיָ֖ה בַּר עִדּ֑וֹא וּבְנ֣וֹ וְשַׁכְלִ֗לוּ מִן טַ֙עַם֙ אֱלָ֣הּ יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִטְּעֵם֙ כּ֣וֹרֶשׁ וְדָרְיָ֔וֶשׁ וְאַרְתַּחְשַׁ֖שְׂתְּא מֶ֥לֶךְ פָּרָֽס

عزرا 6: 15 Ezr.6.15

وَكَمِلَ هذَا الْبَيْتُ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ مِنْ شَهْرِ أَذَارَ فِي السَّنَةِ السَّادِسَةِ مِنْ مُلْكِ دَارِيُوسَ الْمَلِكِ.

וְשֵׁיצִיא֙ דְנָ֔ה בַּיְתָ֣ה עַ֛ד י֥וֹם תְּלָתָ֖ה לִירַ֣ח אֲדָ֑ר דִּי;הִ֣יא שְׁנַת שֵׁ֔ת לְמַלְכ֖וּת דָּרְיָ֥וֶשׁ מַלְכָּֽא

عزرا 7: 12 Ezr.7.12

مِنْ أَرْتَحْشَسْتَا مَلِكِ الْمُلُوكِ، إِلَى عَزْرَا الْكَاهِنِ كَاتِبِ شَرِيعَةِ إِلهِ السَّمَاءِ الْكَامِلِ، إِلَى آخِرِهِ.

אַ֨רְתַּחְשַׁ֔סְתְּא מֶ֖לֶךְ מַלְכַיָּ֑א לְעֶזְרָ֣א כָ֠הֲנָא סָפַ֨ר דָּתָ֜א אֱלָ֧הּ שְׁמַיָּ֛א גְּמִ֖יר וּכְעֶֽנֶת

عزرا 7: 12 Ezr.7.12

مِنْ أَرْتَحْشَسْتَا مَلِكِ الْمُلُوكِ، إِلَى عَزْرَا الْكَاهِنِ كَاتِبِ شَرِيعَةِ إِلهِ السَّمَاءِ الْكَامِلِ، إِلَى آخِرِهِ.

אַ֨רְתַּחְשַׁ֔סְתְּא מֶ֖לֶךְ מַלְכַיָּ֑א לְעֶזְרָ֣א כָ֠הֲנָא סָפַ֨ר דָּתָ֜א אֱלָ֧הּ שְׁמַיָּ֛א גְּמִ֖יר וּכְעֶֽנֶת

عزرا 7: 14 Ezr.7.14

مِنْ أَجْلِ أَنَّكَ مُرْسَلٌ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ وَمُشِيرِيهِ السَّبْعَةِ لأَجْلِ السُّؤَالِ عَنْ يَهُوذَا وَأُورُشَلِيمَ حَسَبَ شَرِيعَةِ إِلهِكَ الَّتِي بِيَدِكَ،

כָּל;קֳבֵ֗ל שְׁלִ֔יחַ מִן;קֳדָ֨ם מַלְכָּ֜א יָעֲטֹ֙הִי֙ וְשִׁבְעַ֤ת לְבַקָּרָ֥א עַל יְה֖וּד וְלִֽירוּשְׁלֶ֑ם בְּדָ֥ת אֱלָהָ֖ךְ דִּ֥י בִידָֽךְ

عزرا 7: 15 Ezr.7.15

وَلِحَمْلِ فِضَّةٍ وَذَهَبٍ تَبَرَّعَ بِهِ الْمَلِكُ وَمُشِيرُوهُ لإِلهِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي فِي أُورُشَلِيمَ مَسْكَنُهُ.

וּלְהֵיבָלָ֖ה כְּסַ֣ף וּדְהַ֑ב הִתְנַדַּ֙בוּ֙ מַלְכָּ֣א וְיָעֲט֗וֹהִי לֶאֱלָ֣הּ יִשְׂרָאֵ֔ל דִּ֥י בִֽירוּשְׁלֶ֖ם מִשְׁכְּנֵֽהּ

عزرا 7: 20 Ezr.7.20

وَبَاقِي احْتِيَاجِ بَيْتِ إِلهِكَ الَّذِي يَتَّفِقُ لَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ، فَأَعْطِهِ مِنْ بَيْتِ خَزَائِنِ الْمَلِكِ.

וּשְׁאָ֗ר חַשְׁחוּת֙ בֵּ֣ית אֱלָהָ֔ךְ דִּ֥י יִפֶּל לָ֖ךְ לְמִנְתַּ֑ן תִּנְתֵּ֕ן מִן בֵּ֖ית גִּנְזֵ֥י מַלְכָּֽא

عزرا 7: 21 Ezr.7.21

وَمِنِّي أَنَا أَرْتَحْشَسْتَا الْمَلِكِ صَدَرَ أَمْرٌ إِلَى كُلِّ الْخَزَنَةِ الَّذِينَ فِي عَبْرِ النَّهْرِ أَنَّ كُلَّ مَا يَطْلُبُهُ مِنْكُمْ عَزْرَا الْكَاهِنُ كَاتِبُ شَرِيعَةِ إِلهِ السَّمَاءِ فَلْيُعْمَلْ بِسُرْعَةٍ،

וּ֠מִנִּי אֲנָ֞ה אַרְתַּחְשַׁ֤סְתְּא מַלְכָּא֙ שִׂ֣ים טְעֵ֔ם לְכֹל֙ גִּזַּֽבְרַיָּ֔א דִּ֖י בַּעֲבַ֣ר נַהֲרָ֑ה דִּ֣י כָל דִּ֣י יִ֠שְׁאֲלֶנְכוֹן עֶזְרָ֨א כָהֲנָ֜ה סָפַ֤ר דָּתָא֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יִתְעֲבִֽד אָסְפַּ֖רְנָא

عزرا 7: 23 Ezr.7.23

كُلُّ مَا أَمَرَ بِهِ إِلهُ السَّمَاءِ فَلْيُعْمَلْ بِاجْتِهَادٍ لِبَيْتِ إِلهِ السَّمَاءِ، لأَنَّهُ لِمَاذَا يَكُونُ غَضَبٌ عَلَى مُلْكِ الْمَلِكِ وَبَنِيهِ.

כָּל דִּ֗י מִן;טַ֙עַם֙ אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֔א יִתְעֲבֵד֙ אַדְרַזְדָּ֔א לְבֵ֖ית אֱלָ֣הּ שְׁמַיָּ֑א דִּֽי לְמָ֤ה לֶֽהֱוֵא֙ קְצַ֔ף עַל מַלְכ֥וּת מַלְכָּ֖א וּבְנֽוֹהִי

عزرا 7: 26 Ezr.7.26

وَكُلُّ مَنْ لاَ يَعْمَلُ شَرِيعَةَ إِلهِكَ وَشَرِيعَةَ الْمَلِكِ، فَلْيُقْضَ عَلَيْهِ عَاجِلاً إِمَّا بِالْمَوْتِ أَوْ بِالنَّفْيِ أَوْ بِغَرَامَةِ الْمَالِ أَوْ بِالْحَبْسِ.

וְכָל דִּי לָא֩ לֶהֱוֵ֨א;עָבֵ֜ד דָּתָ֣א אֱלָהָ֗ךְ וְדָתָא֙ מַלְכָּ֔א דִּינָ֕ה לֶהֱוֵ֥א;מִתְעֲבֵ֖ד;מִנֵּ֑הּ אָסְפַּ֕רְנָא הֵ֤ן לְמוֹת֙ הֵ֣ן לִשְׁרֹשִׁ֔י הֵן לַעֲנָ֥שׁ נִכְסִ֖ין וְלֶאֱסוּרִֽין

دانيال 2: 4 Dan.2.4

فَكَلَّمَ الْكَلْدَانِيُّونَ الْمَلِكَ بِالأَرَامِيَّةِ: عِشْ أَيُّهَا الْمَلِكُ إِلَى الأَبَدِ. أَخْبِرْ عَبِيدَكَ بِالْحُلْمِ فَنُبَيِّنَ تَعْبِيرَهُ.

וַֽיְדַבְּר֧וּ הַכַּשְׂדִּ֛ים לַמֶּ֖לֶךְ אֲרָמִ֑ית חֱיִ֔י מַלְכָּא֙ לְעָלְמִ֣ין אֱמַ֥ר לְעַבְדָ֖ךְ חֶלְמָ֛א נְחַוֵּֽא וּפִשְׁרָ֥א

دانيال 2: 5 Dan.2.5

فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِلْكَلْدَانِيِّينَ: قَدْ خَرَجَ مِنِّي الْقَوْلُ: إِنْ لَمْ تُنْبِئُونِي بِالْحُلْمِ وَبِتَعْبِيرِهِ، تُصَيَّرُونَ إِرْبًا إِرْبًا وَتُجْعَلُ بُيُوتُكُمْ مَزْبَلَةً.

עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֣ר לְכַשְׂדָּאֵ֔י אַזְדָּ֑א מִנִּ֣י מִלְּתָ֖א הֵ֣ן לָ֤א תְהֽוֹדְעוּנַּ֙נִי֙ חֶלְמָ֣א וּפִשְׁרֵ֔הּ תִּתְעַבְד֔וּן הַדָּמִין֙ יִתְּשָׂמֽוּן וּבָתֵּיכ֖וֹן נְוָלִ֥י

دانيال 2: 7 Dan.2.7

فَأَجَابُوا ثَانِيَةً وَقَالُوا: لِيُخْبِرِ الْمَلِكُ عَبِيدَهُ بِالْحُلْمِ فَنُبَيِّنَ تَعْبِيرَهُ.

עֲנ֥וֹ תִנְיָנ֖וּת וְאָמְרִ֑ין יֵאמַ֥ר מַלְכָּ֕א לְעַבְד֖וֹהִי חֶלְמָ֛א נְהַחֲוֵֽה וּפִשְׁרָ֥ה

دانيال 2: 8 Dan.2.8

أَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ: إِنِّي أَعْلَمُ يَقِينًا أَنَّكُمْ تَكْتَسِبُونَ وَقْتًا، إِذْ رَأَيْتُمْ أَنَّ الْقَوْلَ قَدْ خَرَجَ مِنِّي

עָנֵ֤ה מַלְכָּא֙ וְאָמַ֔ר אֲנָ֔ה יָדַ֣ע מִן;יַצִּיב֙ דִּ֥י;אַנְתּ֣וּן זָבְנִ֑ין עִדָּנָ֖א כָּל;קֳבֵל֙ דִּ֣י;חֲזֵית֔וֹן דִּ֥י מִלְּתָֽא אַזְדָּ֖א מִנִּ֥י

دانيال 2: 10 Dan.2.10

أَجَابَ الْكَلْدَانِيُّونَ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالُوا: لَيْسَ عَلَى الأَرْضِ إِنْسَانٌ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُبَيِّنَ أَمْرَ الْمَلِكِ. لِذلِكَ لَيْسَ مَلِكٌ عَظِيمٌ ذُو سُلْطَانٍ سَأَلَ أَمْرًا مِثْلَ هذَا مِنْ مَجُوسِيٍّ أَوْ سَاحِرٍ أَوْ كَلْدَانِيٍّ.

עֲנ֨וֹ כַשְׂדָּאֵ֤י קֳדָם מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא;אִיתַ֤י עַל יַבֶּשְׁתָּ֔א אֲנָשׁ֙ יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א כָּל;קֳבֵ֗ל;דִּ֚י לָ֣א מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט שְׁאֵ֔ל מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ כָּל חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי

دانيال 2: 10 Dan.2.10

أَجَابَ الْكَلْدَانِيُّونَ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالُوا: لَيْسَ عَلَى الأَرْضِ إِنْسَانٌ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُبَيِّنَ أَمْرَ الْمَلِكِ. لِذلِكَ لَيْسَ مَلِكٌ عَظِيمٌ ذُو سُلْطَانٍ سَأَلَ أَمْرًا مِثْلَ هذَا مِنْ مَجُوسِيٍّ أَوْ سَاحِرٍ أَوْ كَلْدَانِيٍّ.

עֲנ֨וֹ כַשְׂדָּאֵ֤י קֳדָם מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא;אִיתַ֤י עַל יַבֶּשְׁתָּ֔א אֲנָשׁ֙ יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א כָּל;קֳבֵ֗ל;דִּ֚י לָ֣א מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט שְׁאֵ֔ל מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ כָּל חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי

دانيال 2: 10 Dan.2.10

أَجَابَ الْكَلْدَانِيُّونَ قُدَّامَ الْمَلِكِ وَقَالُوا: لَيْسَ عَلَى الأَرْضِ إِنْسَانٌ يَسْتَطِيعُ أَنْ يُبَيِّنَ أَمْرَ الْمَلِكِ. لِذلِكَ لَيْسَ مَلِكٌ عَظِيمٌ ذُو سُلْطَانٍ سَأَلَ أَمْرًا مِثْلَ هذَا مِنْ مَجُوسِيٍّ أَوْ سَاحِرٍ أَوْ كَلْدَانِيٍّ.

עֲנ֨וֹ כַשְׂדָּאֵ֤י קֳדָם מַלְכָּא֙ וְאָ֣מְרִ֔ין לָֽא;אִיתַ֤י עַל יַבֶּשְׁתָּ֔א אֲנָשׁ֙ יוּכַ֖ל לְהַחֲוָיָ֑ה מִלַּ֣ת מַלְכָּ֔א כָּל;קֳבֵ֗ל;דִּ֚י לָ֣א מֶ֙לֶךְ֙ רַ֣ב וְשַׁלִּ֔יט שְׁאֵ֔ל מִלָּ֤ה כִדְנָה֙ כָּל חַרְטֹּ֖ם וְאָשַׁ֥ף וְכַשְׂדָּֽי

دانيال 2: 11 Dan.2.11

وَالأَمْرُ الَّذِي يَطْلُبُهُ الْمَلِكُ عَسِرٌ، وَلَيْسَ آخَرُ يُبَيِّنُهُ قُدَّامَ الْمَلِكِ غَيْرَ الآلِهَةِ الَّذِينَ لَيْسَتْ سُكْنَاهُمْ مَعَ الْبَشَرِ.

וּמִלְּתָ֨א דִֽי שָׁאֵל֙ מַלְכָּ֤ה יַקִּירָ֔ה לָ֣א;אִיתַ֔י וְאָחֳרָן֙ דִּ֥י;יְחַוִּנַּ֖הּ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א לָהֵ֣ן אֱלָהִ֔ין דִּ֚י לָ֥א;אִיתֽוֹהִי מְדָ֣רְה֔וֹן עִם בִּשְׂרָ֖א

دانيال 2: 11 Dan.2.11

وَالأَمْرُ الَّذِي يَطْلُبُهُ الْمَلِكُ عَسِرٌ، وَلَيْسَ آخَرُ يُبَيِّنُهُ قُدَّامَ الْمَلِكِ غَيْرَ الآلِهَةِ الَّذِينَ لَيْسَتْ سُكْنَاهُمْ مَعَ الْبَشَرِ.

וּמִלְּתָ֨א דִֽי שָׁאֵל֙ מַלְכָּ֤ה יַקִּירָ֔ה לָ֣א;אִיתַ֔י וְאָחֳרָן֙ דִּ֥י;יְחַוִּנַּ֖הּ קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א לָהֵ֣ן אֱלָהִ֔ין דִּ֚י לָ֥א;אִיתֽוֹהִי מְדָ֣רְה֔וֹן עִם בִּשְׂרָ֖א

دانيال 2: 12 Dan.2.12

لأَجْلِ ذلِكَ غَضِبَ الْمَلِكُ وَاغْتَاظَ جِدًّا وَأَمَرَ بِإِبَادَةِ كُلِّ حُكَمَاءِ بَابِلَ.

כָּל;קֳבֵ֣ל דְּנָ֔ה בְּנַ֖ס מַלְכָּ֕א וּקְצַ֣ף שַׂגִּ֑יא וַאֲמַר֙ לְה֣וֹבָדָ֔ה לְכֹ֖ל חַכִּימֵ֥י בָבֶֽל

دانيال 2: 14 Dan.2.14

حِينَئِذٍ أَجَابَ دَانِيآلُ بِحِكْمَةٍ وَعَقْل لأَرْيُوخَ رَئِيسِ شُرَطِ الْمَلِكِ الَّذِي خَرَجَ لِيَقْتُلَ حُكَمَاءَ بَابِلَ.

בֵּאדַ֣יִן הֲתִיב֙ דָּנִיֵּ֗אל עֵטָ֣א וּטְעֵ֔ם לְאַרְי֕וֹךְ רַב טַבָּחַיָּ֖א מַלְכָּ֑א דִּ֚י נְפַ֣ק לְקַטָּלָ֔ה לְחַכִּימֵ֖י בָּבֶֽל

دانيال 2: 15 Dan.2.15

أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.

עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע

دانيال 2: 15 Dan.2.15

أَجَابَ وَقَالَ لأَرْيُوخَ قَائِدِ الْمَلِكِ: لِمَاذَا اشْتَدَّ الأَمْرُ مِنْ قِبَلِ الْمَلِكِ. حِينَئِذٍ أَخْبَرَ أَرْيُوخُ دَانِيآلَ بِالأَمْرِ.

עָנֵ֣ה וְאָמַ֗ר לְאַרְיוֹךְ֙ שַׁלִּיטָ֣א מַלְכָּ֔א עַל;מָ֥ה מְהַחְצְפָ֖ה דָתָ֛א מִן קֳדָ֣ם מַלְכָּ֑א אֱדַ֣יִן מִלְּתָ֔א אַרְי֖וֹךְ לְדָנִיֵּֽאל הוֹדַ֥ע

دانيال 2: 16 Dan.2.16

فَدَخَلَ دَانِيآلُ وَطَلَبَ مِنَ الْمَلِكِ أَنْ يُعْطِيَهُ وَقْتًا فَيُبَيِّنُ لِلْمَلِكِ التَّعْبِيرَ.

עַ֖ל וְדָ֣נִיֵּ֔אל וּבְעָ֣ה מִן מַלְכָּ֑א דִּ֚י יִנְתֵּן;לֵ֔הּ זְמָ֣ן לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא וּפִשְׁרָ֖א

دانيال 2: 16 Dan.2.16

فَدَخَلَ دَانِيآلُ وَطَلَبَ مِنَ الْمَلِكِ أَنْ يُعْطِيَهُ وَقْتًا فَيُبَيِّنُ لِلْمَلِكِ التَّعْبِيرَ.

עַ֖ל וְדָ֣נִיֵּ֔אל וּבְעָ֣ה מִן מַלְכָּ֑א דִּ֚י יִנְתֵּן;לֵ֔הּ זְמָ֣ן לְהַֽחֲוָיָ֥ה לְמַלְכָּֽא וּפִשְׁרָ֖א

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (179 آية)