المعنى المختصر للكلمة
mochŏrâth:
the morrow or (adverbially) tomorrow
اللفظ الأصلي
מׇחֳרָת
نوع الكلمة
اسم مؤنث
طريقة النطق
mochŏrâth
(mokh-or-awth)
تكرار الورود في الكتاب
32
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
the morrow or (adverbially) tomorrow
الإنجليزية — KJV Translation Tags
morrow
next day
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
מִֽמָּחֳרָ֔ת (13×)
מִֽמָּחֳרָ֗ת (5×)
מִֽמָּחֳרַ֤ת (2×)
מִמָּחֳרַ֣ת (1×)
מִמָּֽחֳרַ֥ת (1×)
מִֽמָּחֳרָת֒ (1×)
מִֽמָּחֳרַת֙ (1×)
מִֽמָּחֳרַ֣ת (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (32 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 19: 34
Gen.19.34
وَحَدَثَ فِي الْغَدِ أَنَّ الْبِكْرَ قَالَتْ لِلصَّغِيرَةِ: إِنِّي قَدِ اضْطَجَعْتُ الْبَارِحَةَ مَعَ أَبِي. نَسْقِيهِ خَمْرًا اللَّيْلَةَ أَيْضًا فَادْخُلِي اضْطَجِعِي مَعَهُ، فَنُحْيِيَ مِنْ أَبِينَا نَسْلاً.
וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת הַבְּכִירָה֙ וַתֹּ֤אמֶר אֶל;הַצְּעִירָ֔ה הֵן שָׁכַ֥בְתִּי אֶ֖מֶשׁ אֶת אָבִ֑י נַשְׁקֶ֨נּוּ יַ֜יִן הַלַּ֗יְלָה גַּם וּבֹ֙אִי֙ שִׁכְבִ֣י עִמּ֔וֹ וּנְחַיֶּ֥ה מֵאָבִ֖ינוּ זָֽרַע
الخروج 9: 6
Exo.9.6
فَفَعَلَ الرَّبُّ هذَا الأَمْرَ فِي الْغَدِ. فَمَاتَتْ جَمِيعُ مَوَاشِي الْمِصْرِيِّينَ. وَأَمَّا مَوَاشِي بَنِي إِسْرَائِيلَ فَلَمْ يَمُتْ مِنْهَا وَاحِدٌ.
וַיַּ֨עַשׂ יְהוָ֜ה הַזֶּה֙ הַדָּבָ֤ר מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּ֕מָת כֹּ֖ל מִקְנֵ֣ה מִצְרָ֑יִם וּמִמִּקְנֵ֥ה בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל לֹא מֵ֥ת אֶחָֽד
الخروج 18: 13
Exo.18.13
وَحَدَثَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى جَلَسَ لِيَقْضِيَ لِلشَّعْبِ. فَوَقَفَ الشَّعْبُ عِنْدَ مُوسَى مِنَ الصَّبَاحِ إِلَى الْمَسَاءِ.
וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת מֹשֶׁ֖ה וַיֵּ֥שֶׁב לִשְׁפֹּ֣ט הָעָ֑ם וַיַּעֲמֹ֤ד הָעָם֙ עַל מֹשֶׁ֔ה מִן הַבֹּ֖קֶר עַד הָעָֽרֶב
الخروج 32: 6
Exo.32.6
فَبَكَّرُوا فِي الْغَدِ وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ وَقَدَّمُوا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ. وَجَلَسَ الشَّعْبُ لِلأَكْلِ وَالشُّرْبِ ثُمَّ قَامُوا لِلَّعِبِ.
וַיַּשְׁכִּ֙ימוּ֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיַּעֲל֣וּ עֹלֹ֔ת וַיַּגִּ֖שׁוּ שְׁלָמִ֑ים וַיֵּ֤שֶׁב הָעָם֙ לֶֽאֱכֹ֣ל וְשָׁת֔וֹ וַיָּקֻ֖מוּ לְצַחֵֽק
الخروج 32: 30
Exo.32.30
وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى قَالَ لِلشَّعْبِ: أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ خَطِيَّةً عَظِيمَةً، فَأَصْعَدُ الآنَ إِلَى الرَّبِّ لَعَلِّي أُكَفِّرُ خَطِيَّتَكُمْ.
וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֤אמֶר הָעָ֔ם אַתֶּ֥ם חֲטָאתֶ֖ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה אֶֽעֱלֶ֣ה וְעַתָּה֙ אֶל יְהוָ֔ה אוּלַ֥י אֲכַפְּרָ֖ה בְּעַ֥ד;חַטַּאתְכֶֽם
اللاويين 7: 16
Lev.7.16
وَإِنْ كَانَتْ ذَبِيحَةُ قُرْبَانِهِ نَذْرًا أَوْ نَافِلَةً، فَفِي يَوْمِ تَقْرِيبِهِ ذَبِيحَتَهُ تُؤْكَلُ. وَفِي الْغَدِ يُؤْكَلُ مَا فَضَلَ مِنْهَا.
וְאִם זֶ֚בַח קָרְבָּנ֔וֹ נֶ֣דֶר א֣וֹ נְדָבָ֗ה בְּי֛וֹם הַקְרִיב֥וֹ זִבְח֖וֹ יֵאָכֵ֑ל וּמִֽמָּחֳרָ֔ת יֵאָכֵֽל וְהַנּוֹתָ֥ר מִמֶּ֖נּוּ
اللاويين 19: 6
Lev.19.6
يَوْمَ تَذْبَحُونَهَا تُؤْكَلُ، وَفِي الْغَدِ. وَالْفَاضِلُ إِلَى الْيَوْمِ الثَّالِثِ يُحْرَقُ بِالنَّارِ.
בְּי֧וֹם זִבְחֲכֶ֛ם יֵאָכֵ֖ל וּמִֽמָּחֳרָ֑ת וְהַנּוֹתָר֙ עַד י֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֔י יִשָּׂרֵֽף בָּאֵ֖שׁ
اللاويين 23: 11
Lev.23.11
فَيُرَدِّدُ الْحُزْمَةَ أَمَامَ الرَّبِّ لِلرِّضَا عَنْكُمْ. فِي غَدِ السَّبْتِ يُرَدِّدُهَا الْكَاهِنُ.
וְהֵנִ֧יף הָעֹ֛מֶר לִפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לִֽרְצֹנְכֶ֑ם מִֽמָּחֳרַת֙ הַשַּׁבָּ֔ת יְנִיפֶ֖נּוּ הַכֹּהֵֽן
اللاويين 23: 15
Lev.23.15
ثُمَّ تَحْسُبُونَ لَكُمْ مِنْ غَدِ السَّبْتِ مِنْ يَوْمِ إِتْيَانِكُمْ بِحُزْمَةِ التَّرْدِيدِ سَبْعَةَ أَسَابِيعَ تَكُونُ كَامِلَةً.
וּסְפַרְתֶּ֤ם לָכֶם֙ מִמָּחֳרַ֣ת הַשַּׁבָּ֔ת מִיּוֹם֙ הֲבִ֣יאֲכֶ֔ם עֹ֖מֶר הַתְּנוּפָ֑ה שֶׁ֥בַע שַׁבָּת֖וֹת תִּהְיֶֽינָה תְּמִימֹ֥ת
اللاويين 23: 16
Lev.23.16
إِلَى غَدِ السَّبْتِ السَّابعِ تَحْسُبُونَ خَمْسِينَ يَوْمًا، ثُمَّ تُقَرِّبُونَ تَقْدِمَةً جَدِيدَةً لِلرَّبِّ.
עַ֣ד מִֽמָּחֳרַ֤ת הַשַּׁבָּת֙ הַשְּׁבִיעִ֔ת תִּסְפְּר֖וּ חֲמִשִּׁ֣ים י֑וֹם וְהִקְרַבְתֶּ֛ם מִנְחָ֥ה חֲדָשָׁ֖ה לַיהוָֽה
العدد 11: 32
Num.11.32
فَقَامَ الشَّعْبُ كُلَّ ذلِكَ النَّهَارِ، وَكُلَّ اللَّيْلِ وَكُلَّ يَوْمِ الْغَدِ وَجَمَعُوا السَّلْوَى. الَّذِي قَلَّلَ جَمَعَ عَشَرَةَ حَوَامِرَ. وَسَطَّحُوهَا لَهُمْ مَسَاطِحَ حَوَالَيِ الْمَحَلَّةِ.
וַיָּ֣קָם הָעָ֡ם כָּל הַה֨וּא הַיּוֹם֩ וְכָל הַלַּ֜יְלָה וְכֹ֣ל י֣וֹם הַֽמָּחֳרָ֗ת וַיַּֽאַסְפוּ֙ הַשְּׂלָ֔ו הַמַּמְעִ֕יט אָסַ֖ף עֲשָׂרָ֣ה חֳמָרִ֑ים וַיִּשְׁטְח֤וּ לָהֶם֙ שָׁט֔וֹחַ סְבִיב֖וֹת הַֽמַּחֲנֶֽה
العدد 16: 41
Num.16.41
فَتَذَمَّرَ كُلُّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْغَدِ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ قَائِلِينَ: أَنْتُمَا قَدْ قَتَلْتُمَا شَعْبَ الرَّبِّ.
וַיִּלֹּ֜נוּ כָּל עֲדַ֤ת בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת עַל מֹשֶׁ֥ה אַהֲרֹ֖ן לֵאמֹ֑ר אַתֶּ֥ם הֲמִתֶּ֖ם עַ֥ם יְהוָֽה
العدد 17: 8
Num.17.8
وَفِي الْغَدِ دَخَلَ مُوسَى إِلَى خَيْمَةِ الشَّهَادَةِ، وَإِذَا عَصَا هَارُونَ لِبَيْتِ لاَوِي قَدْ أَفْرَخَتْ. أَخْرَجَتْ فُرُوخًا وَأَزْهَرَتْ زَهْرًا وَأَنْضَجَتْ لَوْزًا.
וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַיָּבֹ֤א מֹשֶׁה֙ אֶל אֹ֣הֶל הָעֵד֔וּת וְהִנֵּ֛ה מַטֵּֽה אַהֲרֹ֖ן לְבֵ֣ית לֵוִ֑י פָּרַ֥ח וַיֹּ֤צֵֽא פֶ֙רַח֙ וַיָּ֣צֵֽץ צִ֔יץ וַיִּגְמֹ֖ל שְׁקֵדִֽים
العدد 33: 3
Num.33.3
اِرْتَحَلُوا مِنْ رَعَمْسِيسَ فِي الشَّهْرِ الأَوَّلِ، فِي الْيَوْمِ الْخَامِسِ عَشَرَ مِنَ الشَّهْرِ الأَوَّلِ، فِي غَدِ الْفِصْحِ. خَرَجَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِيَدٍ رَفِيعَةٍ أَمَامَ أَعْيُنِ جَمِيعِ الْمِصْرِيِّينَ،
וַיִּסְע֤וּ מֵֽרַעְמְסֵס֙ בַּחֹ֣דֶשׁ הָֽרִאשׁ֔וֹן י֖וֹם בַּחֲמִשָּׁ֥ה עָשָׂ֛ר לַחֹ֣דֶשׁ הָרִאשׁ֑וֹן מִֽמָּחֳרַ֣ת הַפֶּ֗סַח יָצְא֤וּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ בְּיָ֣ד רָמָ֔ה לְעֵינֵ֖י כָּל מִצְרָֽיִם
يشوع 5: 11
Jos.5.11
وَأَكَلُوا مِنْ غَلَّةِ الأَرْضِ فِي الْغَدِ بَعْدَ الْفِصْحِ فَطِيرًا وَفَرِيكًا فِي نَفْسِ ذلِكَ الْيَوْمِ.
וַיֹּ֨אכְל֜וּ מֵעֲב֥וּר הָאָ֛רֶץ מִמָּֽחֳרַ֥ת הַפֶּ֖סַח מַצּ֣וֹת וְקָל֑וּי בְּעֶ֖צֶם הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
يشوع 5: 12
Jos.5.12
وَانْقَطَعَ الْمَنُّ فِي الْغَدِ عِنْدَ أَكْلِهِمْ مِنْ غَلَّةِ الأَرْضِ، وَلَمْ يَكُنْ بَعْدُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ مَنٌّ. فَأَكَلُوا مِنْ مَحْصُولِ أَرْضِ كَنْعَانَ فِي تِلْكَ السَّنَةِ.
וַיִּשְׁבֹּ֨ת הַמָּ֜ן מִֽמָּחֳרָ֗ת בְּאָכְלָם֙ מֵעֲב֣וּר הָאָ֔רֶץ וְלֹא הָ֥יָה ע֛וֹד לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מָ֑ן וַיֹּאכְל֗וּ מִתְּבוּאַת֙ אֶ֣רֶץ כְּנַ֔עַן בַּשָּׁנָ֖ה;הַהִֽיא
القضاة 6: 38
Jdg.6.38
وَكَانَ كَذلِكَ. فَبَكَّرَ فِي الْغَدِ وَضَغَطَ الْجَزَّةَ وَعَصَرَ طَلاًّ مِنَ الْجَزَّةِ، مِلْءَ قَصْعَةٍ مَاءً.
וַיְהִי כֵ֕ן וַיַּשְׁכֵּם֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּ֖זַר הַגִּזָּ֑ה וַיִּ֤מֶץ טַל֙ מִן הַגִּזָּ֔ה מְל֥וֹא הַסֵּ֖פֶל מָֽיִם
القضاة 9: 42
Jdg.9.42
وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ الشَّعْبَ خَرَجَ إِلَى الْحَقْلِ وَأَخْبَرُوا أَبِيمَالِكَ.
וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת הָעָ֖ם וַיֵּצֵ֥א הַשָּׂדֶ֑ה וַיַּגִּ֖דוּ לַאֲבִימֶֽלֶךְ
القضاة 21: 4
Jdg.21.4
وَفِي الْغَدِ بَكَّرَ الشَّعْبُ وَبَنَوْا هُنَاكَ مَذْبَحًا، وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ وَذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ.
וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיַּשְׁכִּ֣ימוּ הָעָ֔ם וַיִּבְנוּ שָׁ֖ם מִזְבֵּ֑חַ וַיַּעֲל֥וּ עֹל֖וֹת וּשְׁלָמִֽים
صموئيل الأول 5: 3
1Sa.5.3
وَبَكَّرَ الأَشْدُودِيُّونَ فِي الْغَدِ وَإِذَا بِدَاجُونَ سَاقِطٌ عَلَى وَجْهِهِ إِلَى الأَرْضِ أَمَامَ تَابُوتِ الرَّبِّ، فَأَخَذُوا دَاجُونَ وَأَقَامُوهُ فِي مَكَانِهِ.
וַיַּשְׁכִּ֤מוּ אַשְׁדּוֹדִים֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וְהִנֵּ֣ה דָג֗וֹן נֹפֵ֤ל לְפָנָיו֙ אַ֔רְצָה לִפְנֵ֖י אֲר֣וֹן יְהוָ֑ה וַיִּקְחוּ֙ דָּג֔וֹן וַיָּשִׁ֥בוּ;אֹת֖וֹ לִמְקוֹמֽוֹ
صموئيل الأول 5: 4
1Sa.5.4
وَبَكَّرُوا صَبَاحًا فِي الْغَدِ وَإِذَا بِدَاجُونَ سَاقِطٌ عَلَى وَجْهِهِ عَلَى الأَرْضِ أَمَامَ تَابُوتِ الرَّبِّ، وَرَأْسُ دَاجُونَ وَيَدَاهُ مَقْطُوعَةٌ عَلَى الْعَتَبَةِ. بَقِيَ بَدَنُ السَّمَكَةِ فَقَطْ.
וַיַּשְׁכִּ֣מוּ בַבֹּקֶר֮ מִֽמָּחֳרָת֒ וְהִנֵּ֣ה דָג֗וֹן נֹפֵ֤ל לְפָנָיו֙ אַ֔רְצָה לִפְנֵ֖י אֲר֣וֹן יְהוָ֑ה וְרֹ֨אשׁ דָּג֜וֹן וּשְׁתֵּ֣י;כַּפּ֣וֹת;יָדָ֗יו כְּרֻתוֹת֙ אֶל הַמִּפְתָּ֔ן נִשְׁאַ֥ר דָּג֖וֹן רַ֥ק
صموئيل الأول 11: 11
1Sa.11.11
وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ شَاوُلَ جَعَلَ الشَّعْبَ ثَلاَثَ فِرَق، وَدَخَلُوا فِي وَسَطِ الْمَحَلَّةِ عِنْدَ سَحَرِ الصُّبْحِ وَضَرَبُوا الْعَمُّونِيِّينَ حَتَّى حَمِيَ النَّهَارُ. وَالَّذِينَ بَقُوا تَشَتَّتُوا حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمُ اثْنَانِ مَعًا.
וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת שָׁא֣וּל וַיָּ֨שֶׂם הָעָם֮ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁים֒ וַיָּבֹ֤אוּ בְתוֹךְ הַֽמַּחֲנֶה֙ בְּאַשְׁמֹ֣רֶת הַבֹּ֔קֶר וַיַּכּ֥וּ עַמּ֖וֹן עַד חֹ֣ם הַיּ֑וֹם וַיְהִ֤י הַנִּשְׁאָרִים֙ וַיָּפֻ֔צוּ וְלֹ֥א נִשְׁאֲרוּ בָ֖ם שְׁנַ֥יִם יָֽחַד
صموئيل الأول 18: 10
1Sa.18.10
وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ الرُّوحَ الرَّدِيءَ مِنْ قِبَلِ اللهِ اقْتَحَمَ شَاوُلَ وَجُنَّ فِي وَسَطِ الْبَيْتِ. وَكَانَ دَاوُدُ يَضْرِبُ بِيَدِهِ كَمَا فِي يَوْمٍ فَيَوْمٍ، وَكَانَ الرُّمْحُ بِيَدِ شَاوُلَ.
וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת רוּחַ֩ רָעָ֤ה אֱלֹהִ֨ים וַתִּצְלַ֣ח שָׁאוּל֙ וַיִּתְנַבֵּ֣א בְתוֹךְ הַבַּ֔יִת וְדָוִ֛ד מְנַגֵּ֥ן בְּיָד֖וֹ כְּי֣וֹם בְּי֑וֹם וְהַחֲנִ֖ית בְּיַד שָׁאֽוּל
صموئيل الأول 20: 27
1Sa.20.27
وَكَانَ فِي الْغَدِ الثَّانِي مِنَ الشَّهْرِ أَنَّ مَوْضِعَ دَاوُدَ خَلاَ، فَقَالَ شَاوُلُ لِيُونَاثَانَ ابْنِهِ: لِمَاذَا لَمْ يَأْتِ ابْنُ يَسَّى إِلَى الطَّعَامِ لاَ أَمْسِ وَلاَ الْيَوْمَ.
וַיְהִ֗י מִֽמָּחֳרַ֤ת הַשֵּׁנִ֔י הַחֹ֙דֶשׁ֙ מְק֣וֹם דָּוִ֑ד וַיִּפָּקֵ֖ד וַיֹּ֤אמֶר שָׁאוּל֙ אֶל;יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֔וֹ מַדּ֜וּעַ לֹא בָ֧א בֶן יִשַׁ֛י אֶל הַלָּֽחֶם גַּם;תְּמ֥וֹל גַּם;הַיּ֖וֹם
صموئيل الأول 30: 17
1Sa.30.17
فَضَرَبَهُمْ دَاوُدُ مِنَ الْعَتَمَةِ إِلَى مَسَاءِ غَدِهِمْ، وَلَمْ يَنْجُ مِنْهُمْ رَجُلٌ إِلاَّ أَرْبَعَ مِئَةِ غُلاَمٍ الَّذِينَ رَكِبُوا جِمَالاً وَهَرَبُوا.
וַיַּכֵּ֥ם דָּוִ֛ד מֵהַנֶּ֥שֶׁף וְעַד הָעֶ֖רֶב לְמָֽחֳרָתָ֑ם וְלֹֽא נִמְלַ֤ט מֵהֶם֙ אִ֔ישׁ כִּי֩;אִם אַרְבַּ֨ע מֵא֧וֹת אִֽישׁ;נַ֛עַר אֲשֶׁר רָכְב֥וּ הַגְּמַלִּ֖ים וַיָּנֻֽסוּ
صموئيل الأول 31: 8
1Sa.31.8
وَفِي الْغَدِ لَمَّا جَاءَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ لِيُعَرُّوا الْقَتْلَى، وَجَدُوا شَاوُلَ وَبَنِيهِ الثَّلاَثَةَ سَاقِطِينَ فِي جَبَلِ جِلْبُوعَ.
וַֽיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּבֹ֣אוּ פְלִשְׁתִּ֔ים לְפַשֵּׁ֖ט הַחֲלָלִ֑ים וַֽיִּמְצְא֤וּ שָׁאוּל֙ בָּנָ֔יו שְׁלֹ֣שֶׁת נֹפְלִ֖ים בְּהַ֥ר הַגִּלְבֹּֽעַ
صموئيل الثاني 11: 12
2Sa.11.12
فَقَالَ دَاوُدُ لأُورِيَّا: أَقِمْ هُنَا الْيَوْمَ أَيْضًا، وَغَدًا أُطْلِقُكَ. فَأَقَامَ أُورِيَّا فِي أُورُشَلِيمَ ذلِكَ الْيَوْمَ وَغَدَهُ.
וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד אֶל;אוּרִיָּ֗ה שֵׁ֥ב בָּזֶ֛ה הַיּ֖וֹם גַּם וּמָחָ֣ר אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיֵּ֨שֶׁב אוּרִיָּ֧ה בִירוּשָׁלִַ֛ם הַה֖וּא בַּיּ֥וֹם וּמִֽמָּחֳרָֽת
الملوك الثاني 8: 15
2Ki.8.15
وَفِي الْغَدِ أَخَذَ اللِّبْدَةَ وَغَمَسَهَا بِالْمَاءِ، وَنَشَرَهَا عَلَى وَجْهِهِ وَمَاتَ، وَمَلَكَ حَزَائِيلُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַיִּקַּ֤ח הַמַּכְבֵּר֙ וַיִּטְבֹּ֣ל בַּמַּ֔יִם וַיִּפְרֹ֥שׂ עַל פָּנָ֖יו וַיָּמֹ֑ת וַיִּמְלֹ֥ךְ חֲזָהאֵ֖ל תַּחְתָּֽיו
أخبار الأيام الأول 10: 8
1Ch.10.8
وَفِي الْغَدِ لَمَّا جَاءَ الْفِلِسْطِينِيُّونَ لِيُعَرُّوا الْقَتْلَى، وَجَدُوا شَاوُلَ وَبَنِيهِ سَاقِطِينَ فِي جَبَلِ جِلْبُوعَ،
וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת וַיָּבֹ֣אוּ פְלִשְׁתִּ֔ים לְפַשֵּׁ֖ט הַֽחֲלָלִ֑ים וַֽיִּמְצְא֤וּ שָׁאוּל֙ בָּנָ֔יו נֹפְלִ֖ים בְּהַ֥ר גִּלְבֹּֽעַ
أخبار الأيام الأول 29: 21
1Ch.29.21
وَذَبَحُوا لِلرَّبِّ ذَبَائِحَ وَأَصْعَدُوا مُحْرَقَاتٍ لِلرَّبِّ فِي غَدِ ذلِكَ الْيَوْمِ: أَلْفَ ثَوْرٍ وَأَلْفَ كَبْشٍ وَأَلْفَ خَرُوفٍ مَعَ سَكَائِبِهَا، وَذَبَائِحَ كَثِيرَةً لِكُلِّ إِسْرَائِيلَ.
וַיִּזְבְּח֣וּ לַיהוָ֣ה זְ֠בָחִים וַיַּעֲל֨וּ עֹל֜וֹת לַיהוָ֗ה לְֽמָחֳרַת֮ הַהוּא֒ הַיּ֣וֹם אֶ֜לֶף פָּרִ֨ים אֶ֛לֶף אֵילִ֥ים אֶ֖לֶף כְּבָשִׂ֥ים וְנִסְכֵּיהֶ֑ם וּזְבָחִ֥ים לָרֹ֖ב לְכָל יִשְׂרָאֵֽל