לָקַח (H3947) - lâqach | معجم سترونغ العبري

اللاويين 9: 15 Lev.9.15

ثُمَّ قَدَّمَ قُرْبَانَ الشَّعْبِ، وَأَخَذَ تَيْسَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لِلشَّعْبِ وَذَبَحَهُ وَعَمِلَهُ لِلْخَطِيَّةِ كَالأَوَّلِ.

וַיַּקְרֵ֕ב קָרְבַּ֣ן הָעָ֑ם וַיִּקַּ֞ח שְׂעִ֤יר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁ֣ר לָעָ֔ם וַיִּשְׁחָטֵ֥הוּ וַֽיְחַטְּאֵ֖הוּ כָּרִאשֽׁוֹן

اللاويين 10: 1 Lev.10.1

وَأَخَذَ ابْنَا هَارُونَ: نَادَابُ وَأَبِيهُو، كُلٌّ مِنْهُمَا مِجْمَرَتَهُ وَجَعَلاَ فِيهِمَا نَارًا وَوَضَعَا عَلَيْهَا بَخُورًا، وَقَرَّبَا أَمَامَ الرَّبِّ نَارًا غَرِيبَةً لَمْ يَأْمُرْهُمَا بِهَا.

וַיִּקְח֣וּ בְנֵֽי אַ֠הֲרֹן נָדָ֨ב וַאֲבִיה֜וּא אִ֣ישׁ מַחְתָּת֗וֹ וַיִּתְּנ֤וּ בָהֵן֙ אֵ֔שׁ וַיָּשִׂ֥ימוּ עָלֶ֖יהָ קְטֹ֑רֶת וַיַּקְרִ֜בוּ לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ אֵ֣שׁ זָרָ֔ה לֹ֦א צִוָּ֖ה אֹתָֽם

اللاويين 10: 12 Lev.10.12

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَأَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ ابْنَيْهِ الْبَاقِيَيْنِ: خُذُوا التَّقْدِمَةَ الْبَاقِيَةَ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ وَكُلُوهَا فَطِيرًا بِجَانِبِ الْمَذْبَحِ لأَنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

וַיְדַבֵּ֨ר מֹשֶׁ֜ה אַהֲרֹ֗ן אֶ֠לְעָזָר אִ֨יתָמָ֥ר בָּנָיו֮ הַנּֽוֹתָרִים֒ קְח֣וּ הַמִּנְחָ֗ה הַנּוֹתֶ֙רֶת֙ מֵאִשֵּׁ֣י יְהוָ֔ה וְאִכְל֥וּהָ מַצּ֖וֹת אֵ֣צֶל הַמִּזְבֵּ֑חַ כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים

اللاويين 12: 8 Lev.12.8

وَإِنْ لَمْ تَنَلْ يَدُهَا كِفَايَةً لِشَاةٍ تَأْخُذُ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، الْوَاحِدَ مُحْرَقَةً، وَالآخَرَ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، فَيُكَفِّرُ عَنْهَا الْكَاهِنُ فَتَطْهُرُ.

וְאִם לֹ֨א תִמְצָ֣א יָדָהּ֮ דֵּ֣י שֶׂה֒ וְלָקְחָ֣ה שְׁתֵּֽי;תֹרִ֗ים א֤וֹ שְׁנֵי֙;בְּנֵ֣י יוֹנָ֔ה אֶחָ֥ד לְעֹלָ֖ה וְאֶחָ֣ד לְחַטָּ֑את וְכִפֶּ֥ר עָלֶ֛יהָ הַכֹּהֵ֖ן וְטָהֵֽרָה

اللاويين 14: 4 Lev.14.4

يَأْمُرُ الْكَاهِنُ أَنْ يُؤْخَذَ لِلْمُتَطَهِّرِ عُصْفُورَانِ حَيَّانِ طَاهِرَانِ، وَخَشَبُ أَرْزٍ وَقِرْمِزٌ وَزُوفَا.

וְצִוָּה֙ הַכֹּהֵ֔ן וְלָקַ֧ח לַמִּטַּהֵ֛ר שְׁתֵּֽי;צִפֳּרִ֥ים חַיּ֖וֹת טְהֹר֑וֹת וְעֵ֣ץ אֶ֔רֶז וּשְׁנִ֥י;תוֹלַ֖עַת וְאֵזֹֽב

اللاويين 14: 6 Lev.14.6

أَمَّا الْعُصْفُورُ الْحَيُّ فَيَأْخُذُهُ مَعَ خَشَبِ الأَرْزِ وَالْقِرْمِزِ وَالزُّوفَا وَيَغْمِسُهَا مَعَ الْعُصْفُورِ الْحَيِّ فِي دَمِ الْعُصْفُورِ الْمَذْبُوحِ عَلَى الْمَاءِ الْحَيِّ،

הַצִּפֹּ֤ר הַֽחַיָּה֙ יִקַּ֣ח;אֹתָ֔הּ עֵ֥ץ הָאֶ֛רֶז שְׁנִ֥י;הַתּוֹלַ֖עַת הָאֵזֹ֑ב וְטָבַ֨ל;אוֹתָ֜ם הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּ֗ה בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחֻטָ֔ה עַ֖ל הַמַּ֥יִם הַֽחַיִּֽים

اللاويين 14: 10 Lev.14.10

ثُمَّ فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَأْخُذُ خَرُوفَيْنِ صَحِيحَيْنِ وَنَعْجَةً وَاحِدَةً حَوْلِيَّةً صَحِيحَةً وَثَلاَثَةَ أَعْشَارِ دَقِيقٍ تَقْدِمَةً مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ وَلُجَّ زَيْتٍ.

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י יִקַּ֤ח שְׁנֵֽי;כְבָשִׂים֙ תְּמִימִ֔ים וְכַבְשָׂ֥ה אַחַ֛ת בַּת;שְׁנָתָ֖הּ תְּמִימָ֑ה וּשְׁלֹשָׁ֣ה עֶשְׂרֹנִ֗ים סֹ֤לֶת מִנְחָה֙ בְּלוּלָ֣ה בַשֶּׁ֔מֶן וְלֹ֥ג;אֶחָ֖ד שָֽׁמֶן

اللاويين 14: 12 Lev.14.12

ثُمَّ يَأْخُذُ الْكَاهِنُ الْخَرُوفَ الْوَاحِدَ وَيُقَرِّبُهُ ذَبِيحَةَ إِثْمٍ مَعَ لُجِّ الزَّيْتِ. يُرَدِّدُهُمَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן הַכֶּ֣בֶשׂ הָאֶחָ֗ד וְהִקְרִ֥יב;אֹת֛וֹ לְאָשָׁ֖ם לֹ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְהֵנִ֥יף;אֹתָ֛ם תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 14 Lev.14.14

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى.

וְלָקַ֣ח הַכֹּהֵן֮ מִדַּ֣ם הָאָשָׁם֒ וְנָתַן֙ הַכֹּהֵ֔ן עַל תְּנ֛וּךְ אֹ֥זֶן הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִֽית

اللاويين 14: 15 Lev.14.15

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ لُجِّ الزَّيْتِ وَيَصُبُّ فِي كَفِّ الْكَاهِنِ الْيُسْرَى.

וְלָקַ֥ח הַכֹּהֵ֖ן מִלֹּ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְיָצַ֛ק עַל כַּ֥ף הַכֹּהֵ֖ן הַשְּׂמָאלִֽית

اللاويين 14: 21 Lev.14.21

لكِنْ إِنْ كَانَ فَقِيرًا وَلاَ تَنَالُ يَدُهُ، يَأْخُذُ خَرُوفًا وَاحِدًا ذَبِيحَةَ إِثْمٍ لِتَرْدِيدٍ، تَكْفِيرًا عَنْهُ، وَعُشْرًا وَاحِدًا مِنْ دَقِيقٍ مَلْتُوتٍ بِزَيْتٍ لِتَقْدِمَةٍ، وَلُجَّ زَيْتٍ،

וְאִם ה֗וּא דַּ֣ל וְאֵ֣ין מַשֶּׂגֶת֒ יָדוֹ֮ וְ֠לָקַח כֶּ֣בֶשׂ אֶחָ֥ד אָשָׁ֛ם לִתְנוּפָ֖ה לְכַפֵּ֣ר עָלָ֑יו וְעִשָּׂר֨וֹן אֶחָ֨ד סֹ֜לֶת בָּל֥וּל בַּשֶּׁ֛מֶן לְמִנְחָ֖ה וְלֹ֥ג שָֽׁמֶן

اللاويين 14: 24 Lev.14.24

فَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ كَبْشَ الإِثْمِ وَلُجَّ الزَّيْتِ، وَيُرَدِّدُهُمَا الْكَاهِنُ تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ.

וְלָקַ֧ח הַכֹּהֵ֛ן כֶּ֥בֶשׂ הָאָשָׁ֖ם לֹ֣ג הַשָּׁ֑מֶן וְהֵנִ֨יף;אֹתָ֧ם הַכֹּהֵ֛ן תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 14: 25 Lev.14.25

ثُمَّ يَذْبَحُ كَبْشَ الإِثْمِ، وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الإِثْمِ وَيَجْعَلُ عَلَى شَحْمَةِ أُذُنِ الْمُتَطَهِّرِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ يَدِهِ الْيُمْنَى، وَعَلَى إِبْهَامِ رِجْلِهِ الْيُمْنَى.

וְשָׁחַט֮ כֶּ֣בֶשׂ הָֽאָשָׁם֒ וְלָקַ֤ח הַכֹּהֵן֙ מִדַּ֣ם הָֽאָשָׁ֔ם וְנָתַ֛ן עַל תְּנ֥וּךְ אֹֽזֶן הַמִּטַּהֵ֖ר הַיְמָנִ֑ית וְעַל בֹּ֤הֶן יָדוֹ֙ הַיְמָנִ֔ית וְעַל בֹּ֥הֶן רַגְל֖וֹ הַיְמָנִֽית

اللاويين 14: 42 Lev.14.42

وَيَأْخُذُونَ حِجَارَةً أُخْرَى وَيُدْخِلُونَهَا فِي مَكَانِ الْحِجَارَةِ، وَيَأْخُذُ تُرَابًا آخَرَ وَيُطَيِّنُ الْبَيْتَ.

וְלָקְחוּ֙ אֲבָנִ֣ים אֲחֵר֔וֹת וְהֵבִ֖יאוּ אֶל תַּ֣חַת הָאֲבָנִ֑ים יִקַּ֖ח וְעָפָ֥ר אַחֵ֛ר וְטָ֥ח הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 42 Lev.14.42

وَيَأْخُذُونَ حِجَارَةً أُخْرَى وَيُدْخِلُونَهَا فِي مَكَانِ الْحِجَارَةِ، وَيَأْخُذُ تُرَابًا آخَرَ وَيُطَيِّنُ الْبَيْتَ.

וְלָקְחוּ֙ אֲבָנִ֣ים אֲחֵר֔וֹת וְהֵבִ֖יאוּ אֶל תַּ֣חַת הָאֲבָנִ֑ים יִקַּ֖ח וְעָפָ֥ר אַחֵ֛ר וְטָ֥ח הַבָּֽיִת

اللاويين 14: 49 Lev.14.49

فَيَأْخُذُ لِتَطْهِيرِ الْبَيْتِ عُصْفُورَيْنِ وَخَشَبَ أَرْزٍ وَقِرْمِزًا وَزُوفَا.

וְלָקַ֛ח לְחַטֵּ֥א הַבַּ֖יִת שְׁתֵּ֣י;צִפֳּרִ֑ים וְעֵ֣ץ אֶ֔רֶז וּשְׁנִ֥י;תוֹלַ֖עַת וְאֵזֹֽב

اللاويين 14: 51 Lev.14.51

وَيَأْخُذُ خَشَبَ الأَرْزِ وَالزُّوفَا وَالْقِرْمِزَ وَالْعُصْفُورَ الْحَيَّ وَيَغْمِسُهَا فِي دَمِ الْعُصْفُورِ الْمَذْبُوحِ وَفِي الْمَاءِ الْحَيِّ، وَيَنْضِحُ الْبَيْتَ سَبْعَ مَرَّاتٍ،

וְלָקַ֣ח עֵֽץ הָ֠אֶרֶז הָ֨אֵזֹ֜ב שְׁנִ֣י;הַתּוֹלַ֗עַת הַצִּפֹּ֣ר הַֽחַיָּה֒ וְטָבַ֣ל;אֹתָ֗ם בְּדַם֙ הַצִּפֹּ֣ר הַשְּׁחוּטָ֔ה אֶל וּבַמַּ֖יִם הַֽחַיִּ֑ים וְהִזָּ֥ה הַבַּ֖יִת שֶׁ֥בַע פְּעָמִֽים

اللاويين 15: 14 Lev.15.14

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَأْخُذُ لِنَفْسِهِ يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، وَيَأْتِي إِلَى أَمَامِ الرَّبِّ، إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَيُعْطِيهِمَا لِلْكَاهِنِ،

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י יִֽקַּֽח לוֹ֙ שְׁתֵּ֣י;תֹרִ֔ים א֥וֹ שְׁנֵ֖י;בְּנֵ֣י יוֹנָ֑ה וּבָ֣א לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה אֶל פֶּ֙תַח֙ אֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד וּנְתָנָ֖ם הַכֹּהֵֽן

اللاويين 15: 29 Lev.15.29

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ تَأْخُذُ لِنَفْسِهَا يَمَامَتَيْنِ أَوْ فَرْخَيْ حَمَامٍ، وَتَأْتِي بِهِمَا إِلَى الْكَاهِنِ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י תִּֽקַּֽח לָהּ֙ תֹרִ֔ים;שְׁתֵּ֣י א֥וֹ שְׁנֵ֖י;בְּנֵ֣י יוֹנָ֑ה וְהֵבִיאָ֤ה אוֹתָם֙ אֶל הַכֹּהֵ֔ן אֶל פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

اللاويين 16: 5 Lev.16.5

وَمِنْ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَأْخُذُ تَيْسَيْنِ مِنَ الْمَعْزِ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشًا وَاحِدًا لِمُحْرَقَةٍ.

וּמֵאֵ֗ת עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יִקַּ֛ח שְׁנֵֽי;שְׂעִירֵ֥י עִזִּ֖ים לְחַטָּ֑את וְאַ֥יִל אֶחָ֖ד לְעֹלָֽה

اللاويين 16: 7 Lev.16.7

وَيَأْخُذُ التَّيْسَيْنِ وَيُوقِفُهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְלָקַ֖ח שְׁנֵ֣י;הַשְּׂעִירִ֑ם וְהֶעֱמִ֤יד;אֹתָם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

اللاويين 16: 12 Lev.16.12

وَيَأْخُذُ مِلْءَ الْمَجْمَرَةِ جَمْرَ نَارٍ عَنِ الْمَذْبَحِ مِنْ أَمَامِ الرَّبِّ، وَمِلْءَ رَاحَتَيْهِ بَخُورًا عَطِرًا دَقِيقًا، وَيَدْخُلُ بِهِمَا إِلَى دَاخِلِ الْحِجَابِ

וְלָקַ֣ח מְלֹֽא הַ֠מַּחְתָּה גַּֽחֲלֵי אֵ֞שׁ מֵעַ֤ל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ מִלִּפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וּמְלֹ֣א חָפְנָ֔יו קְטֹ֥רֶת סַמִּ֖ים דַּקָּ֑ה וְהֵבִ֖יא מִבֵּ֥ית לַפָּרֹֽכֶת

اللاويين 16: 14 Lev.16.14

ثُمَّ يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَيَنْضِحُ بِإِصْبَعِهِ عَلَى وَجْهِ الْغِطَاءِ إِلَى الشَّرْقِ. وَقُدَّامَ الْغِطَاءِ يَنْضِحُ سَبْعَ مَرَّاتٍ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ.

וְלָקַח֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְהִזָּ֧ה בְאֶצְבָּע֛וֹ עַל פְּנֵ֥י הַכַּפֹּ֖רֶת קֵ֑דְמָה וְלִפְנֵ֣י הַכַּפֹּ֗רֶת יַזֶּ֧ה שֶֽׁבַע פְּעָמִ֛ים מִן הַדָּ֖ם בְּאֶצְבָּעֽוֹ

اللاويين 16: 18 Lev.16.18

ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ. يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَمِنْ دَمِ التَّيْسِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְיָצָ֗א אֶל הַמִּזְבֵּ֛חַ אֲשֶׁ֥ר לִפְנֵֽי יְהוָ֖ה וְכִפֶּ֣ר עָלָ֑יו וְלָקַ֞ח מִדַּ֤ם הַפָּר֙ וּמִדַּ֣ם הַשָּׂעִ֔יר וְנָתַ֛ן עַל קַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב

اللاويين 18: 17 Lev.18.17

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لاَ تَكْشِفْ. وَلاَ تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה לֹ֤א תִקַּח֙ בַּת בְּנָ֞הּ בַּת בִּתָּ֗הּ לְגַלּ֣וֹת עֶרְוָתָ֔הּ הֵ֖נָּה שַׁאֲרָ֥ה הִֽוא זִמָּ֥ה

اللاويين 18: 18 Lev.18.18

وَلاَ تَأْخُذِ امْرَأَةً عَلَى أُخْتِهَا لِلضِّرِّ لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا مَعَهَا فِي حَيَاتِهَا.

לֹ֣א תִקָּ֑ח וְאִשָּׁ֥ה אֶל אֲחֹתָ֖הּ לִצְרֹ֗ר לְגַלּ֧וֹת עֶרְוָתָ֛הּ עָלֶ֖יהָ בְּחַיֶּֽיהָ

اللاويين 20: 14 Lev.20.14

وَإِذَا اتَّخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةً وَأُمَّهَا فَذلِكَ رَذِيلَةٌ. بِالنَّارِ يُحْرِقُونَهُ وَإِيَّاهُمَا، لِكَيْ لاَ يَكُونَ رَذِيلَةٌ بَيْنَكُمْ.

אֲשֶׁ֨ר יִקַּ֧ח וְאִ֗ישׁ אִשָּׁ֛ה אִמָּ֖הּ הִ֑וא זִמָּ֣ה בָּאֵ֞שׁ יִשְׂרְפ֤וּ;אֹתוֹ֙ וְאֶתְהֶ֔ן וְלֹא תִהְיֶ֥ה זִמָּ֖ה בְּתוֹכְכֶֽם

اللاويين 20: 17 Lev.20.17

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ أَوْ بِنْتَ أُمِّهِ، وَرَأَى عَوْرَتَهَا وَرَأَتْ هِيَ عَوْرَتَهُ، فَذلِكَ عَارٌ. يُقْطَعَانِ أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي شَعْبِهِمَا. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أُخْتِهِ. يَحْمِلُ ذَنْبَهُ.

אֲשֶׁר יִקַּ֣ח וְאִ֣ישׁ אֲחֹת֡וֹ בַּת אָבִ֣יו א֣וֹ בַת אִ֠מּוֹ וְרָאָ֨ה עֶרְוָתָ֜הּ תִרְאֶ֤ה וְהִֽיא עֶרְוָתוֹ֙ ה֔וּא חֶ֣סֶד וְנִ֨כְרְת֔וּ לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י עַמָּ֑ם גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֧ת אֲחֹת֛וֹ יִשָּֽׂא עֲוֹנ֥וֹ

اللاويين 20: 21 Lev.20.21

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ امْرَأَةَ أَخِيهِ، فَذلِكَ نَجَاسَةٌ. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أَخِيهِ. يَكُونَانِ عَقِيمَيْنِ.

אֲשֶׁ֥ר יִקַּ֛ח וְאִ֗ישׁ אֵ֥שֶׁת אָחִ֖יו הִ֑וא נִדָּ֣ה גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֥ת אָחִ֛יו יִהְיֽוּ עֲרִירִ֥ים

اللاويين 21: 7 Lev.21.7

إِمْرَأَةً زَانِيَةً أَوْ مُدَنَّسَةً لاَ يَأْخُذُوا، وَلاَ يَأْخُذُوا امْرَأَةً مُطَلَّقَةً مِنْ زَوْجِهَا. لأَنَّهُ مُقَدَّسٌ لإِلهِهِ.

אִשָּׁ֨ה זֹנָ֤ה וַחֲלָלָה֙ לֹ֣א יִקָּ֔חוּ לֹ֣א יִקָּ֑חוּ וְאִשָּׁ֛ה גְּרוּשָׁ֥ה מֵאִישָׁ֖הּ כִּֽי קָדֹ֥שׁ לֵאלֹהָֽיו

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (963 آية)