כֹּה (H3541) - kôh | معجم سترونغ العبري

فَقَالَ شَاوُلُ: هكَذَا يَفْعَلُ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ إِنَّكَ مَوْتًا تَمُوتُ يَا يُونَاثَانُ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל כֹּֽה יַעֲשֶׂ֥ה אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑ף כִּֽי מ֥וֹת תָּמ֖וּת יוֹנָתָֽן

فَقَالَ شَاوُلُ: هكَذَا يَفْعَلُ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ إِنَّكَ مَوْتًا تَمُوتُ يَا يُونَاثَانُ.

וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל כֹּֽה יַעֲשֶׂ֥ה אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑ף כִּֽי מ֥וֹת תָּמ֖וּת יוֹנָתָֽן

هكَذَا يَقُولُ رَبُّ الْجُنُودِ: إِنِّي قَدِ افْتَقَدْتُ مَا عَمِلَ عَمَالِيقُ بِإِسْرَائِيلَ حِينَ وَقَفَ لَهُ فِي الطَّرِيقِ عِنْدَ صُعُودِهِ مِنْ مِصْرَ.

כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת פָּקַ֕דְתִּי אֲשֶׁר עָשָׂ֥ה עֲמָלֵ֖ק לְיִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר שָׂ֥ם לוֹ֙ בַּדֶּ֔רֶךְ בַּעֲלֹת֖וֹ מִמִּצְרָֽיִם

صموئيل الأول 17: 27 1Sa.17.27

فَكَلَّمَهُ الشَّعْبُ بِمِثْلِ هذَا الْكَلاَمِ قَائِلِينَ: كَذَا يُفْعَلُ لِلرَّجُلِ الَّذِي يَقْتُلُهُ.

וַיֹּ֤אמֶר;לוֹ֙ הָעָ֔ם הַזֶּ֖ה כַּדָּבָ֥ר לֵאמֹ֑ר כֹּ֣ה יֵעָשֶׂ֔ה לָאִ֖ישׁ אֲשֶׁ֥ר יַכֶּֽנּוּ

صموئيل الأول 18: 25 1Sa.18.25

فَقَالَ شَاوُلُ: هكَذَا تَقُولُونَ لِدَاوُدَ: لَيْسَتْ مَسَرَّةُ الْمَلِكِ بِالْمَهْرِ، بَلْ بِمِئَةِ غُلْفَةٍ مِنَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ لِلانْتِقَامِ مِنْ أَعْدَاءِ الْمَلِكِ. وَكَانَ شَاوُلُ يَتَفَكَّرُ أَنْ يُوقِعَ دَاوُدَ بِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל כֹּֽה תֹאמְר֣וּ לְדָוִ֗ד אֵֽין חֵ֤פֶץ לַמֶּ֙לֶךְ֙ בְּמֹ֔הַר כִּ֗י בְּמֵאָה֙ עָרְל֣וֹת פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהִנָּקֵ֖ם בְּאֹיְבֵ֣י הַמֶּ֑לֶךְ וְשָׁא֣וּל חָשַׁ֔ב לְהַפִּ֥יל דָּוִ֖ד בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 20: 7 1Sa.20.7

فَإِنْ قَالَ هَكَذاَ: حَسَنًا. كَانَ سَلاَمٌ لِعَبْدِكَ. وَلكِنْ إِنِ اغْتَاظَ غَيْظًا، فَاعْلَمْ أَنَّهُ قَدْ أُعِدَّ الشَّرُّ عِنْدَهُ.

אִם יֹאמַ֛ר כֹּ֥ה ט֖וֹב שָׁל֣וֹם לְעַבְדֶּ֑ךָ וְאִם חָרֹ֤ה יֶֽחֱרֶה֙ דַּ֕ע כִּֽי כָלְתָ֥ה הָרָעָ֖ה מֵעִמּֽוֹ

صموئيل الأول 20: 13 1Sa.20.13

فَهكَذَا يَفْعَلُ الرَّبُّ لِيُونَاثَانَ وَهكَذَا يَزِيدُ. وَإِنِ اسْتَحْسَنَ أَبِي الشَّرَّ نَحْوَكَ، فَإِنِّي أُخْبِرُكَ وَأُطْلِقُكَ فَتَذْهَبُ بِسَلاَمٍ. وَلْيَكُنِ الرَّبُّ مَعَكَ كَمَا كَانَ مَعَ أَبِي.

כֹּֽה יַעֲשֶׂה֩ יְהוָ֨ה לִֽיהוֹנָתָ֜ן וְכֹ֣ה יֹסִ֗יף כִּֽי יֵיטִ֨ב אָבִ֤י הָֽרָעָה֙ עָלֶ֔יךָ וְגָלִ֙יתִי֙;אֶת;אָזְנֶ֔ךָ וְשִׁלַּחְתִּ֖יךָ וְהָלַכְתָּ֣ לְשָׁל֑וֹם וִיהִ֤י יְהוָה֙ עִמָּ֔ךְ כַּאֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם אָבִֽי

صموئيل الأول 20: 13 1Sa.20.13

فَهكَذَا يَفْعَلُ الرَّبُّ لِيُونَاثَانَ وَهكَذَا يَزِيدُ. وَإِنِ اسْتَحْسَنَ أَبِي الشَّرَّ نَحْوَكَ، فَإِنِّي أُخْبِرُكَ وَأُطْلِقُكَ فَتَذْهَبُ بِسَلاَمٍ. وَلْيَكُنِ الرَّبُّ مَعَكَ كَمَا كَانَ مَعَ أَبِي.

כֹּֽה יַעֲשֶׂה֩ יְהוָ֨ה לִֽיהוֹנָתָ֜ן וְכֹ֣ה יֹסִ֗יף כִּֽי יֵיטִ֨ב אָבִ֤י הָֽרָעָה֙ עָלֶ֔יךָ וְגָלִ֙יתִי֙;אֶת;אָזְנֶ֔ךָ וְשִׁלַּחְתִּ֖יךָ וְהָלַכְתָּ֣ לְשָׁל֑וֹם וִיהִ֤י יְהוָה֙ עִמָּ֔ךְ כַּאֲשֶׁ֥ר הָיָ֖ה עִם אָבִֽי

صموئيل الأول 20: 22 1Sa.20.22

وَلكِنْ إِنْ قُلْتُ هكَذَا لِلْغُلاَمِ: هُوَذَا السِّهَامُ دُونَكَ فَصَاعِدًا. فَاذْهَبْ، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ أَطْلَقَكَ.

וְאִם אֹמַר֙ כֹּ֤ה לָעֶ֔לֶם הִנֵּ֥ה הַחִצִּ֖ים מִמְּךָ֣ וָהָ֑לְאָה לֵ֕ךְ כִּ֥י יְהוָֽה שִֽׁלַּחֲךָ֖

صموئيل الأول 25: 6 1Sa.25.6

وَقُولُوا هكَذَا: حَيِيتَ وَأَنْتَ سَالِمٌ، وَبَيْتُكَ سَالِمٌ، وَكُلُّ مَالِكَ سَالِمٌ.

וַאֲמַרְתֶּ֥ם כֹּ֖ה לֶחָ֑י וְאַתָּ֤ה שָׁלוֹם֙ וּבֵיתְךָ֣ שָׁל֔וֹם וְכֹ֥ל אֲשֶׁר;לְךָ֖ שָׁלֽוֹם

صموئيل الأول 25: 22 1Sa.25.22

هكَذَا يَصْنَعُ اللهُ لأَعْدَاءِ دَاوُدَ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ أَبْقَيْتُ مِنْ كُلِّ مَا لَهُ إِلَى الصَّبَاحِ بَائِلاً بِحَائِطٍ.

כֹּה יַעֲשֶׂ֧ה אֱלֹהִ֛ים לְאֹיְבֵ֥י דָוִ֖ד וְכֹ֣ה יֹסִ֑יף אִם אַשְׁאִ֧יר מִכָּל אֲשֶׁר ל֛וֹ עַד הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר

صموئيل الأول 25: 22 1Sa.25.22

هكَذَا يَصْنَعُ اللهُ لأَعْدَاءِ دَاوُدَ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ أَبْقَيْتُ مِنْ كُلِّ مَا لَهُ إِلَى الصَّبَاحِ بَائِلاً بِحَائِطٍ.

כֹּה יַעֲשֶׂ֧ה אֱלֹהִ֛ים לְאֹיְבֵ֥י דָוִ֖ד וְכֹ֣ה יֹסִ֑יף אִם אַשְׁאִ֧יר מִכָּל אֲשֶׁר ל֛וֹ עַד הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר

صموئيل الأول 27: 11 1Sa.27.11

فَلَمْ يَسْتَبْقِ دَاوُدُ رَجُلاً وَلاَ امْرَأَةً حَتَّى يَأْتِيَ إِلَى جَتٍّ، إِذْ قَالَ: لِئَلاَّ يُخْبِرُوا عَنَّا قَائِلِينَ: هكَذَا فَعَلَ دَاوُدُ. وَهكَذَا عَادَتُهُ كُلَّ أَيَّامِ إِقَامَتِهِ فِي بِلاَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

לֹֽא יְחַיֶּ֣ה דָוִ֗ד וְאִ֨ישׁ וְאִשָּׁ֜ה לְהָבִ֥יא גַת֙ לֵאמֹ֔ר פֶּן יַגִּ֥דוּ עָלֵ֖ינוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה עָשָׂ֤ה דָוִד֙ וְכֹ֣ה מִשְׁפָּט֔וֹ כָּל הַ֨יָּמִ֔ים יָשַׁ֖ב בִּשְׂדֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 27: 11 1Sa.27.11

فَلَمْ يَسْتَبْقِ دَاوُدُ رَجُلاً وَلاَ امْرَأَةً حَتَّى يَأْتِيَ إِلَى جَتٍّ، إِذْ قَالَ: لِئَلاَّ يُخْبِرُوا عَنَّا قَائِلِينَ: هكَذَا فَعَلَ دَاوُدُ. وَهكَذَا عَادَتُهُ كُلَّ أَيَّامِ إِقَامَتِهِ فِي بِلاَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

לֹֽא יְחַיֶּ֣ה דָוִ֗ד וְאִ֨ישׁ וְאִשָּׁ֜ה לְהָבִ֥יא גַת֙ לֵאמֹ֔ר פֶּן יַגִּ֥דוּ עָלֵ֖ינוּ לֵאמֹ֑ר כֹּֽה עָשָׂ֤ה דָוִד֙ וְכֹ֣ה מִשְׁפָּט֔וֹ כָּל הַ֨יָּמִ֔ים יָשַׁ֖ב בִּשְׂדֵ֥ה פְלִשְׁתִּֽים

صموئيل الثاني 3: 9 2Sa.3.9

هكَذَا يَصْنَعُ اللهُ بِأَبْنَيْرَ وَهكَذَا يَزِيدُهُ، إِنَّهُ كَمَا حَلَفَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ كَذلِكَ أَصْنَعُ لَهُ

כֹּֽה יַעֲשֶׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְאַבְנֵ֔ר וְכֹ֖ה יֹסִ֣יף;ל֑וֹ כִּ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לְדָוִ֔ד כִּֽי;כֵ֖ן אֶֽעֱשֶׂה לּֽוֹ

صموئيل الثاني 3: 9 2Sa.3.9

هكَذَا يَصْنَعُ اللهُ بِأَبْنَيْرَ وَهكَذَا يَزِيدُهُ، إِنَّهُ كَمَا حَلَفَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ كَذلِكَ أَصْنَعُ لَهُ

כֹּֽה יַעֲשֶׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְאַבְנֵ֔ר וְכֹ֖ה יֹסִ֣יף;ל֑וֹ כִּ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לְדָוִ֔ד כִּֽי;כֵ֖ן אֶֽעֱשֶׂה לּֽוֹ

صموئيل الثاني 3: 35 2Sa.3.35

وَجَاءَ جَمِيعُ الشَّعْبِ لِيُطْعِمُوا دَاوُدَ خُبْزًا، وَكَانَ بَعْدُ نَهَارٌ. فَحَلَفَ دَاوُدُ قَائِلاً: هكَذَا يَفْعَلُ لِيَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ كُنْتُ أَذُوقُ خُبْزًا أَوْ شَيْئًا آخَرَ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וַיָּבֹ֣א כָל הָעָ֗ם לְהַבְר֧וֹת דָּוִ֛ד לֶ֖חֶם בְּע֣וֹד הַיּ֑וֹם וַיִּשָּׁבַ֨ע דָּוִ֜ד לֵאמֹ֗ר כֹּ֣ה יַעֲשֶׂה לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יֹסִ֔יף כִּ֣י;אִם אֶטְעַם לֶ֖חֶם א֥וֹ כָל מְאֽוּמָה לִפְנֵ֧י בֽוֹא הַשֶּׁ֛מֶשׁ

صموئيل الثاني 3: 35 2Sa.3.35

وَجَاءَ جَمِيعُ الشَّعْبِ لِيُطْعِمُوا دَاوُدَ خُبْزًا، وَكَانَ بَعْدُ نَهَارٌ. فَحَلَفَ دَاوُدُ قَائِلاً: هكَذَا يَفْعَلُ لِيَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ كُنْتُ أَذُوقُ خُبْزًا أَوْ شَيْئًا آخَرَ قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ.

וַיָּבֹ֣א כָל הָעָ֗ם לְהַבְר֧וֹת דָּוִ֛ד לֶ֖חֶם בְּע֣וֹד הַיּ֑וֹם וַיִּשָּׁבַ֨ע דָּוִ֜ד לֵאמֹ֗ר כֹּ֣ה יַעֲשֶׂה לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יֹסִ֔יף כִּ֣י;אִם אֶטְעַם לֶ֖חֶם א֥וֹ כָל מְאֽוּמָה לִפְנֵ֧י בֽוֹא הַשֶּׁ֛מֶשׁ

صموئيل الثاني 7: 5 2Sa.7.5

اِذْهَبْ وَقُلْ لِعَبْدِي دَاوُدَ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: أَأَنْتَ تَبْنِي لِي بَيْتًا لِسُكْنَايَ.

לֵ֤ךְ וְאָֽמַרְתָּ֙ אֶל;עַבְדִּ֣י דָּוִ֔ד כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הַאַתָּ֛ה תִּבְנֶה לִּ֥י בַ֖יִת לְשִׁבְתִּֽי

صموئيل الثاني 7: 8 2Sa.7.8

وَالآنَ فَهكَذَا تَقُولُ لِعَبْدِي دَاوُدَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: أَنَا أَخَذْتُكَ مِنَ الْمَرْبَضِ مِنْ وَرَاءِ الْغَنَمِ لِتَكُونَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ.

וְ֠עַתָּה כֹּֽה תֹאמַ֞ר לְעַבְדִּ֣י לְדָוִ֗ד כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲנִ֤י לְקַחְתִּ֙יךָ֙ מִן הַנָּוֶ֔ה מֵאַחַ֖ר הַצֹּ֑אן לִֽהְי֣וֹת נָגִ֔יד עַל עַמִּ֖י יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الثاني 7: 8 2Sa.7.8

وَالآنَ فَهكَذَا تَقُولُ لِعَبْدِي دَاوُدَ: هكَذَا قَالَ رَبُّ الْجُنُودِ: أَنَا أَخَذْتُكَ مِنَ الْمَرْبَضِ مِنْ وَرَاءِ الْغَنَمِ لِتَكُونَ رَئِيسًا عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ.

וְ֠עַתָּה כֹּֽה תֹאמַ֞ר לְעַבְדִּ֣י לְדָוִ֗ד כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲנִ֤י לְקַחְתִּ֙יךָ֙ מִן הַנָּוֶ֔ה מֵאַחַ֖ר הַצֹּ֑אן לִֽהְי֣וֹת נָגִ֔יד עַל עַמִּ֖י יִשְׂרָאֵֽל

صموئيل الثاني 11: 25 2Sa.11.25

فَقَالَ دَاوُدُ لِلرَّسُولِ: هكَذَا تَقُولُ لِيُوآبَ: لاَ يَسُؤْ فِي عَيْنَيْكَ هذَا الأَمْرُ، لأَنَّ السَّيْفَ يَأْكُلُ هذَا وَذَاكَ. شَدِّدْ قِتَالَكَ عَلَى الْمَدِينَةِ وَأَخْرِبْهَا. وَشَدِّدْهُ.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד הַמַּלְאָ֗ךְ;אֶל כֹּֽה תֹאמַ֤ר יוֹאָב֙;אֶל אַל יֵרַ֤ע בְּעֵינֶ֙יךָ֙ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר כִּֽי הֶחָ֑רֶב תֹּאכַ֣ל כָזֹ֥ה וְכָזֶ֖ה הַחֲזֵ֨ק מִלְחַמְתְּךָ֧ אֶל הָעִ֛יר וְהָרְסָ֖הּ וְחַזְּקֵֽהוּ

صموئيل الثاني 12: 7 2Sa.12.7

فَقَالَ نَاثَانُ لِدَاوُدَ: أَنْتَ هُوَ الرَّجُلُ. هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: أَنَا مَسَحْتُكَ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ وَأَنْقَذْتُكَ مِنْ يَدِ شَاوُلَ،

וַיֹּ֧אמֶר נָתָ֛ן אֶל;דָּוִ֖ד אַתָּ֣ה הָאִ֑ישׁ כֹּה אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אָנֹכִ֞י מְשַׁחְתִּ֤יךָֽ לְמֶ֙לֶךְ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָנֹכִ֥י;הִצַּלְתִּ֖יךָ מִיַּ֥ד שָׁאֽוּל

صموئيل الثاني 12: 11 2Sa.12.11

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هأَنَذَا أُقِيمُ عَلَيْكَ الشَّرَّ مِنْ بَيْتِكَ، وَآخُذُ نِسَاءَكَ أَمَامَ عَيْنَيْكَ وَأُعْطِيهِنَّ لِقَرِيبِكَ، فَيَضْطَجعُ مَعَ نِسَائِكَ فِي عَيْنِ هذِهِ الشَّمْسِ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִי֩ מֵקִ֨ים עָלֶ֤יךָ רָעָה֙ מִבֵּיתֶ֔ךָ וְלָקַחְתִּ֤י נָשֶׁ֙יךָ֙ לְעֵינֶ֔יךָ וְנָתַתִּ֖י לְרֵעֶ֑יךָ וְשָׁכַב֙ עִם נָשֶׁ֔יךָ לְעֵינֵ֖י הַזֹּֽאת הַשֶּׁ֥מֶשׁ

صموئيل الثاني 15: 26 2Sa.15.26

وَإِنْ قَالَ هكَذَا: إِنِّي لَمْ أُسَرَّ بِكَ. فَهأَنَذَا، فَلْيَفْعَلْ بِي حَسَبَمَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْهِ.

וְאִם֙ יֹאמַ֔ר כֹּ֣ה לֹ֥א חָפַ֖צְתִּי בָּ֑ךְ הִנְנִ֕י יַֽעֲשֶׂה לִּ֕י כַּאֲשֶׁ֥ר ט֖וֹב בְּעֵינָֽיו

صموئيل الثاني 16: 7 2Sa.16.7

وَهكَذَا كَانَ شِمْعِي يَقُولُ فِي سَبِّهِ: اخْرُجِ. اخْرُجْ يَا رَجُلَ الدِّمَاءِ وَرَجُلَ بَلِيَّعَالَ.

וְכֹֽה שִׁמְעִ֖י אָמַ֥ר בְּקַֽלְל֑וֹ צֵ֥א צֵ֛א אִ֥ישׁ הַדָּמִ֖ים וְאִ֥ישׁ הַבְּלִיָּֽעַל

صموئيل الثاني 18: 30 2Sa.18.30

فَقَالَ الْمَلِكُ: دُرْ وَقِفْ ههُنَا. فَدَارَ وَوَقَفَ.

וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ סֹ֖ב הִתְיַצֵּ֣ב כֹּ֑ה וַיִּסֹּ֖ב וַֽיַּעֲמֹֽד

صموئيل الثاني 18: 33 2Sa.18.33

فَانْزَعَجَ الْمَلِكُ وَصَعِدَ إِلَى عِلِّيَّةِ الْبَابِ وَكَانَ يَبْكِي ويقولُ هكَذا وَهُوَ يَتَمَشَّى: يَا ابْنِي أَبْشَالُومُ، يَا ابْنِي، يَا ابْنِي أَبْشَالُومُ. يَا لَيْتَنِي مُتُّ عِوَضًا عَنْكَ. يَا أَبْشَالُومُ ابْنِي، يَا ابْنِي.

וַיִּרְגַּ֣ז הַמֶּ֗לֶךְ וַיַּ֛עַל עַל עֲלִיַּ֥ת הַשַּׁ֖עַר וַיֵּ֑בְךְּ אָמַ֣ר וְכֹ֣ה בְּלֶכְתּ֗וֹ בְּנִ֤י אַבְשָׁלוֹם֙ בְּנִ֣י בְנִ֣י אַבְשָׁל֔וֹם מִֽי;יִתֵּ֤ן מוּתִי֙;אֲנִ֣י תַחְתֶּ֔יךָ אַבְשָׁל֖וֹם בְּנִ֥י בְנִֽי

صموئيل الثاني 19: 13 2Sa.19.13

وَتَقُولاَنِ لِعَمَاسَا: أَمَا أَنْتَ عَظْمِي وَلَحْمِي. هكَذَا يَفْعَلُ بِيَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ كُنْتَ لاَ تَصِيرُ رَئِيسَ جَيْشٍ عِنْدِي كُلَّ الأَيَّامِ بَدَلَ يُوآبَ.

תֹּֽמְר֔וּ וְלַֽעֲמָשָׂא֙ הֲל֛וֹא אָ֑תָּה עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם לֹ֠א תִּהְיֶ֧ה שַׂר צָבָ֞א לְפָנַ֛י כָּל הַיָּמִ֖ים תַּ֥חַת יוֹאָֽב

صموئيل الثاني 19: 13 2Sa.19.13

وَتَقُولاَنِ لِعَمَاسَا: أَمَا أَنْتَ عَظْمِي وَلَحْمِي. هكَذَا يَفْعَلُ بِيَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ، إِنْ كُنْتَ لاَ تَصِيرُ رَئِيسَ جَيْشٍ عِنْدِي كُلَّ الأَيَّامِ بَدَلَ يُوآبَ.

תֹּֽמְר֔וּ וְלַֽעֲמָשָׂא֙ הֲל֛וֹא אָ֑תָּה עַצְמִ֥י וּבְשָׂרִ֖י כֹּ֣ה יַֽעֲשֶׂה לִּ֤י אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם לֹ֠א תִּהְיֶ֧ה שַׂר צָבָ֞א לְפָנַ֛י כָּל הַיָּמִ֖ים תַּ֥חַת יוֹאָֽב

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (572 آية)