المعنى المختصر للكلمة
yowm:
a day (as the warm hours), whether literal (from sunrise to sunset, or from one sunset to the next), or figurative (a space of time defined by an associated term), (often used adverb)
اللفظ الأصلي
יוֹם
نوع الكلمة
اسم مذكر
طريقة النطق
yowm
(yome)
تكرار الورود في الكتاب
2272
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
from an unused root meaning to be hot;
المعنى والشرح المفصل
a day (as the warm hours), whether literal (from sunrise to sunset, or from one sunset to the next), or figurative (a space of time defined by an associated term), (often used adverb)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
age
[phrase] always
[phrase] chronicals
continually(-ance)
daily
((birth-), each, to) day
(now a, two) days (agone)
[phrase] elder
[idiom] end
[phrase] evening
[phrase] (for) ever(-lasting, -more)
[idiom] full
life
as (so) long as (... live)
(even) now
[phrase] old
[phrase] outlived
[phrase] perpetually
presently
[phrase] remaineth
[idiom] required
season
[idiom] since
space
then
(process of) time
[phrase] as at other times
[phrase] in trouble
weather
(as) when
(a, the, within a) while (that)
[idiom] whole ([phrase] age)
(full) year(-ly)
[phrase] younger
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
הַיּ֥וֹם (76×)
הַיּ֣וֹם (64×)
בְּי֣וֹם (57×)
הַיּ֔וֹם (55×)
יְמֵ֣י (52×)
י֣וֹם (51×)
בַּיּ֣וֹם (49×)
י֥וֹם (48×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2272 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الأول 3: 2
1Ki.3.2
إِلاَّ أَنَّ الشَّعْبَ كَانُوا يَذْبَحُونَ فِي الْمُرْتَفَعَاتِ، لأَنَّهُ لَمْ يُبْنَ بَيْتٌ لاسْمِ الرَّبِّ إِلَى تِلْكَ الأَيَّامِ.
רַ֣ק הָעָ֔ם מְזַבְּחִ֖ים בַּבָּמ֑וֹת כִּ֠י לֹא נִבְנָ֥ה בַ֙יִת֙ לְשֵׁ֣ם יְהוָ֔ה עַ֖ד הָהֵֽם הַיָּמִ֥ים
الملوك الأول 3: 6
1Ki.3.6
فَقَالَ سُلَيْمَانُ: إِنَّكَ قَدْ فَعَلْتَ مَعَ عَبْدِكَ دَاوُدَ أَبِي رَحْمَةً عَظِيمَةً حَسْبَمَا سَارَ أَمَامَكَ بِأَمَانَةٍ وَبِرّ وَاسْتِقَامَةِ قَلْبٍ مَعَكَ، فَحَفِظْتَ لَهُ هذِهِ الرَّحْمَةَ الْعَظِيمَةَ وَأَعْطَيْتَهُ ابْنًا يَجْلِسُ عَلَى كُرْسِيِّهِ كَهذَا الْيَوْمِ.
וַיֹּ֣אמֶר שְׁלֹמֹ֗ה אַתָּ֨ה עָשִׂ֜יתָ עִם עַבְדְּךָ֙ דָוִ֣ד אָבִי֮ חֶ֣סֶד גָּדוֹל֒ כַּאֲשֶׁר֩ הָלַ֨ךְ לְפָנֶ֜יךָ בֶּאֱמֶ֧ת וּבִצְדָקָ֛ה וּבְיִשְׁרַ֥ת לֵבָ֖ב עִמָּ֑ךְ וַתִּשְׁמָר ל֗וֹ הַזֶּ֔ה הַחֶ֤סֶד הַגָּדוֹל֙ וַתִּתֶּן;ל֥וֹ בֵ֛ן יֹשֵׁ֥ב עַל כִּסְא֖וֹ הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם
الملوك الأول 3: 11
1Ki.3.11
فَقَالَ لَهُ اللهُ: مِنْ أَجْلِ أَنَّكَ قَدْ سَأَلْتَ هذَا الأَمْرَ، وَلَمْ تَسْأَلْ لِنَفْسِكَ أَيَّامًا كَثِيرَةً وَلاَ سَأَلْتَ لِنَفْسِكَ غِنًى، وَلاَ سَأَلْتَ أَنْفُسَ أَعْدَائِكَ، بَلْ سَأَلْتَ لِنَفْسِكَ تَمْيِيزًا لِتَفْهَمَ الْحُكْمَ،
וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֗יו אֱלֹהִ֜ים יַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר שָׁאַ֜לְתָּ הַזֶּ֗ה הַדָּבָ֣ר וְלֹֽא שָׁאַ֨לְתָּ לְּךָ֜ יָמִ֣ים רַבִּ֗ים וְלֹֽא שָׁאַ֤לְתָּ לְּךָ֙ עֹ֔שֶׁר וְלֹ֥א שָׁאַ֖לְתָּ נֶ֣פֶשׁ אֹיְבֶ֑יךָ וְשָׁאַ֧לְתָּ לְּךָ֛ הָבִ֖ין לִשְׁמֹ֥עַ מִשְׁפָּֽט
الملوك الأول 3: 13
1Ki.3.13
وَقَدْ أَعْطَيْتُكَ مَا لَمْ تَسْأَلْهُ، غِنًى وَكَرَامَةً حَتَّى إِنَّهُ لاَ يَكُونُ رَجُلٌ مِثْلَكَ فِي الْمُلُوكِ كُلَّ أَيَّامِكَ.
וְגַ֨ם נָתַ֣תִּי;לָ֔ךְ אֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁאַ֙לְתָּ֙ גַּם;עֹ֖שֶׁר גַּם;כָּב֑וֹד אֲ֠שֶׁר לֹא הָיָ֨ה אִ֛ישׁ כָמ֥וֹךָ בַּמְּלָכִ֖ים כָּל יָמֶֽיךָ
الملوك الأول 3: 14
1Ki.3.14
فَإِنْ سَلَكْتَ فِي طَرِيقِي وَحَفِظْتَ فَرَائِضِي وَوَصَايَايَ، كَمَا سَلَكَ دَاوُدُ أَبُوكَ، فَإِنِّي أُطِيلُ أَيَّامَكَ.
וְאִ֣ם תֵּלֵ֣ךְ בִּדְרָכַ֗י לִשְׁמֹ֤ר חֻקַּי֙ וּמִצְוֹתַ֔י כַּאֲשֶׁ֥ר הָלַ֖ךְ דָּוִ֣יד אָבִ֑יךָ וְהַאַרַכְתִּ֖י יָמֶֽיךָ
الملوك الأول 3: 18
1Ki.3.18
وَفِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ بَعْدَ وِلاَدَتِي وَلَدَتْ هذِهِ الْمَرْأَةُ أَيْضًا، وَكُنَّا مَعًا، وَلَمْ يَكُنْ مَعَنَا غَرِيبٌ فِي الْبَيْتِ غَيْرَنَا نَحْنُ كِلْتَيْنَا فِي الْبَيْتِ.
וַיְהִ֞י בַּיּ֤וֹם הַשְּׁלִישִׁי֙ לְלִדְתִּ֔י וַתֵּ֖לֶד הַזֹּ֑את הָאִשָּׁ֣ה גַּם וַאֲנַ֣חְנוּ יַחְדָּ֗ו אֵֽין אִתָּ֙נוּ֙ זָ֤ר בַּבַּ֔יִת זוּלָתִ֥י אֲנַ֖חְנוּ שְׁתַּֽיִם בַּבָּֽיִת
الملوك الأول 4: 21
1Ki.4.21
وَكَانَ سُلَيْمَانُ مُتَسَلِّطًا عَلَى جَمِيعِ الْمَمَالِكِ مِنَ النَّهْرِ إِلَى أَرْضِ فِلِسْطِينَ، وَإِلَى تُخُومِ مِصْرَ. كَانُوا يُقَدِّمُونَ الْهَدَايَا وَيَخْدِمُونَ سُلَيْمَانَ كُلَّ أَيَّامِ حَيَاتِهِ.
הָיָ֤ה וּשְׁלֹמֹ֗ה מוֹשֵׁל֙ בְּכָל הַמַּמְלָכ֔וֹת מִן הַנָּהָר֙ אֶ֣רֶץ פְּלִשְׁתִּ֔ים וְעַ֖ד גְּב֣וּל מִצְרָ֑יִם מַגִּשִׁ֥ים מִנְחָ֛ה וְעֹבְדִ֥ים שְׁלֹמֹ֖ה כָּל יְמֵ֥י חַיָּֽיו
الملوك الأول 4: 22
1Ki.4.22
وَكَانَ طَعَامُ سُلَيْمَانَ لِلْيَوْمِ الْوَاحِدِ: ثَلاَثِينَ كُرَّ سَمِيذٍ، وَسِتِّينَ كُرَّ دَقِيق،
וַיְהִ֥י לֶֽחֶם שְׁלֹמֹ֖ה לְי֣וֹם אֶחָ֑ד שְׁלֹשִׁ֥ים כֹּר֙ סֹ֔לֶת וְשִׁשִּׁ֥ים כֹּ֖ר קָֽמַח
الملوك الأول 4: 25
1Ki.4.25
وَسَكَنَ يَهُوذَا وَإِسْرَائِيلُ آمِنِينَ، كُلُّ وَاحِدٍ تَحْتَ كَرْمَتِهِ وَتَحْتَ تِينَتِهِ، مِنْ دَانَ إِلَى بِئْرِ سَبْعٍ، كُلَّ أَيَّامِ سُلَيْمَانَ.
וַיֵּשֶׁב֩ יְהוּדָ֨ה וְיִשְׂרָאֵ֜ל לָבֶ֗טַח אִ֣ישׁ תַּ֤חַת גַּפְנוֹ֙ וְתַ֣חַת תְּאֵֽנָת֔וֹ מִדָּ֖ן וְעַד בְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע כֹּ֖ל יְמֵ֥י שְׁלֹמֹֽה
الملوك الأول 5: 1
1Ki.5.1
وَأَرْسَلَ حِيرَامُ مَلِكُ صُورَ عَبِيدَهُ إِلَى سُلَيْمَانَ، لأَنَّهُ سَمِعَ أَنَّهُمْ مَسَحُوهُ مَلِكًا مَكَانَ أَبِيهِ، لأَنَّ حِيرَامَ كَانَ مُحِبًّا لِدَاوُدَ كُلَّ الأَيَّامِ.
וַ֠יִּשְׁלַח חִירָ֨ם מֶֽלֶךְ צ֤וֹר עֲבָדָיו֙ אֶל שְׁלֹמֹ֔ה כִּ֣י שָׁמַ֔ע כִּ֥י מָשְׁח֥וּ;אֹת֛וֹ לְמֶ֖לֶךְ תַּ֣חַת אָבִ֑יהוּ כִּ֣י חִירָ֛ם הָיָ֥ה אֹהֵ֗ב לְדָוִ֖ד כָּל הַיָּמִֽים
الملوك الأول 5: 7
1Ki.5.7
فَلَمَّا سَمِعَ حِيرَامُ كَلاَمَ سُلَيْمَانَ، فَرِحَ جِدًّا وَقَالَ: مُبَارَكٌ الْيَوْمَ الرَّبُّ الَّذِي أَعْطَى دَاوُدَ ابْنًا حَكِيمًا عَلَى هذَا الشَّعْبِ الْكَثِيرِ.
וַיְהִ֞י כִּשְׁמֹ֧עַ חִירָ֛ם דִּבְרֵ֥י שְׁלֹמֹ֖ה וַיִּשְׂמַ֣ח מְאֹ֑ד וַיֹּ֗אמֶר בָּר֤וּךְ הַיּ֔וֹם יְהוָה֙ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן לְדָוִד֙ בֵּ֣ן חָכָ֔ם עַל הַזֶּֽה הָעָ֥ם הָרָ֖ב
الملوك الأول 8: 8
1Ki.8.8
وَجَذَبُوا الْعِصِيَّ فَتَرَاءَتْ رُؤُوسُ الْعِصِيِّ مِنَ الْقُدْسِ أَمَامَ الْمِحْرَابِ وَلَمْ تُرَ خَارِجًا، وَهِيَ هُنَاكَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
וַֽיַּאֲרִכוּ֮ הַבַּדִּים֒ וַיֵּרָאוּ֩ רָאשֵׁ֨י הַבַּדִּ֤ים מִן הַקֹּ֙דֶשׁ֙ עַל;פְּנֵ֣י הַדְּבִ֔יר וְלֹ֥א יֵרָא֖וּ הַח֑וּצָה וַיִּ֣הְיוּ שָׁ֔ם עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
الملوك الأول 8: 16
1Ki.8.16
مُنْذُ يَوْمَ أَخْرَجْتُ شَعْبِي إِسْرَائِيلَ مِنْ مِصْرَ لَمْ أَخْتَرْ مَدِينَةً مِنْ جَمِيعِ أَسْبَاطِ إِسْرَائِيلَ لِبِنَاءِ بَيْتٍ لِيَكُونَ اسْمِي هُنَاكَ، بَلِ إِنَّمَا اخْتَرْتُ دَاوُدَ لِيَكُونَ عَلَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ.
מִן הַיּ֗וֹם הוֹצֵ֜אתִי עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵל֮ מִמִּצְרַיִם֒ לֹֽא בָחַ֣רְתִּי בְעִ֗יר מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִבְנ֣וֹת בַּ֔יִת לִהְי֥וֹת שְׁמִ֖י שָׁ֑ם וָאֶבְחַ֣ר בְּדָוִ֔ד לִֽהְי֖וֹת עַל עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الأول 8: 24
1Ki.8.24
الَّذِي قَدْ حَفِظْتَ لِعَبْدِكَ دَاوُدَ أَبِي مَا كَلَّمْتَهُ بِهِ، فَتَكَلَّمْتَ بِفَمِكَ وَأَكْمَلْتَ بِيَدِكَ كَهذَا الْيَوْمِ.
אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗רְתָּ לְעַבְדְּךָ֙ דָּוִ֣ד אָבִ֔י אֲשֶׁר דִּבַּ֖רְתָּ;ל֑וֹ וַתְּדַבֵּ֥ר בְּפִ֛יךָ מִלֵּ֖אתָ וּבְיָדְךָ֥ הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם
الملوك الأول 8: 28
1Ki.8.28
فَالْتَفِتْ إِلَى صَلاَةِ عَبْدِكَ وَإِلَى تَضَرُّعِهِ أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهِي، وَاسْمَعِ الصُّرَاخَ وَالصَّلاَةَ الَّتِي يُصَلِّيهَا عَبْدُكَ أَمَامَكَ الْيَوْمَ.
וּפָנִ֜יתָ אֶל תְּפִלַּ֧ת עַבְדְּךָ֛ וְאֶל תְּחִנָּת֖וֹ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י לִשְׁמֹ֤עַ הָֽרִנָּה֙ הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֧ר מִתְפַּלֵּ֥ל עַבְדְּךָ֛ לְפָנֶ֖יךָ הַיּֽוֹם
الملوك الأول 8: 29
1Ki.8.29
لِتَكُونَ عَيْنَاكَ مَفْتُوحَتَيْنِ عَلَى هذَا الْبَيْتِ لَيْلاً وَنَهَارًا، عَلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي قُلْتَ: إِنَّ اسْمِي يَكُونُ فِيهِ، لِتَسْمَعَ الصَّلاَةَ الَّتِي يُصَلِّيهَا عَبْدُكَ فِي هذَا الْمَوْضِعِ.
לִהְיוֹת֩ עֵינֶ֨ךָ פְתֻח֜וֹת אֶל הַזֶּה֙ הַבַּ֤יִת לַ֣יְלָה וָי֔וֹם אֶל הַ֨מָּק֔וֹם אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔רְתָּ שְׁמִ֖י יִהְיֶ֥ה שָׁ֑ם לִשְׁמֹ֙עַ֙ הַתְּפִלָּ֔ה אֲשֶׁ֣ר יִתְפַּלֵּ֣ל עַבְדְּךָ֔ אֶל הַזֶּֽה הַמָּק֖וֹם
الملوك الأول 8: 40
1Ki.8.40
لِكَيْ يَخَافُوكَ كُلَّ الأَيَّامِ الَّتِي يَحْيَوْنَ فِيهَا عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ الَّتِي أَعْطَيْتَ لآبَائِنَا.
לְמַ֙עַן֙ יִֽרָא֔וּךָ כָּל הַ֨יָּמִ֔ים אֲשֶׁר הֵ֥ם;חַיִּ֖ים עַל פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תָּה לַאֲבֹתֵֽינוּ
الملوك الأول 8: 59
1Ki.8.59
وَلِيَكُنْ كَلاَمِي هذَا الَّذِي تَضَرَّعْتُ بِهِ أَمَامَ الرَّبِّ قَرِيبًا مِنَ الرَّبِّ إِلهِنَا نَهَارًا وَلَيْلاً، لِيَقْضِيَ قَضَاءَ عَبْدِهِ وَقَضَاءَ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فِي يَوْمِهِ.
וְיִֽהְי֨וּ דְבָרַ֜י אֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר הִתְחַנַּ֙נְתִּי֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קְרֹבִ֛ים אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה לַעֲשׂ֣וֹת מִשְׁפַּ֣ט עַבְדּ֗וֹ וּמִשְׁפַּ֛ט עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵ֖ל דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ
الملوك الأول 8: 59
1Ki.8.59
وَلِيَكُنْ كَلاَمِي هذَا الَّذِي تَضَرَّعْتُ بِهِ أَمَامَ الرَّبِّ قَرِيبًا مِنَ الرَّبِّ إِلهِنَا نَهَارًا وَلَيْلاً، لِيَقْضِيَ قَضَاءَ عَبْدِهِ وَقَضَاءَ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فِي يَوْمِهِ.
וְיִֽהְי֨וּ דְבָרַ֜י אֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר הִתְחַנַּ֙נְתִּי֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קְרֹבִ֛ים אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה לַעֲשׂ֣וֹת מִשְׁפַּ֣ט עַבְדּ֗וֹ וּמִשְׁפַּ֛ט עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵ֖ל דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ
الملوك الأول 8: 61
1Ki.8.61
فَلْيَكُنْ قَلْبُكُمْ كَامِلاً لَدَى الرَّبِّ إِلهِنَا إِذْ تَسِيرُونَ فِي فَرَائِضِهِ وَتَحْفَظُونَ وَصَايَاهُ كَهذَا الْيَوْمِ.
וְהָיָ֤ה לְבַבְכֶם֙ שָׁלֵ֔ם עִ֖ם יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ לָלֶ֧כֶת בְּחֻקָּ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתָ֖יו הַזֶּֽה כַּיּ֥וֹם
الملوك الأول 8: 64
1Ki.8.64
فِي ذلِكَ الْيَوْمِ قَدَّسَ الْمَلِكُ وَسَطَ الدَّارِ الَّتِي أَمَامَ بَيْتِ الرَّبِّ، لأَنَّهُ قَرَّبَ هُنَاكَ الْمُحْرَقَاتِ وَالتَّقْدِمَاتِ وَشَحْمَ ذَبَائِحِ السَّلاَمَةِ، لأَنَّ مَذْبَحَ النُّحَاسِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ كَانَ صَغِيرًا عَنْ أَنْ يَسَعَ الْمُحْرَقَاتِ وَالتَّقْدِمَاتِ وَشَحْمَ ذَبَائِحِ السَّلاَمَةِ.
בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא קִדַּ֨שׁ הַמֶּ֜לֶךְ תּ֣וֹךְ הֶחָצֵ֗ר אֲשֶׁר֙ לִפְנֵ֣י בֵית יְהוָ֔ה כִּי עָ֣שָׂה שָׁ֗ם הָֽעֹלָה֙ הַמִּנְחָ֔ה חֶלְבֵ֣י הַשְּׁלָמִ֑ים כִּֽי מִזְבַּ֤ח הַנְּחֹ֙שֶׁת֙ אֲשֶׁ֣ר לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קָטֹ֗ן מֵֽהָכִיל֙ הָעֹלָ֣ה הַמִּנְחָ֔ה חֶלְבֵ֥י הַשְּׁלָמִֽים
الملوك الأول 8: 65
1Ki.8.65
وَعَيَّدَ سُلَيْمَانُ الْعِيدَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، جُمْهُورٌ كَبِيرٌ مِنْ مَدْخَلِ حَمَاةَ إِلَى وَادِي مِصْرَ، أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِنَا سَبْعَةَ أَيَّامٍ وَسَبْعَةَ أَيَّامٍ، أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْمًا.
וַיַּ֣עַשׂ שְׁלֹמֹ֣ה הֶחָ֡ג בָֽעֵת;הַהִ֣יא וְכָל יִשְׂרָאֵ֣ל עִמּוֹ֩ קָהָ֨ל גָּד֜וֹל מִלְּב֥וֹא חֲמָ֣ת עַד נַ֣חַל מִצְרַ֗יִם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר יֽוֹם
الملوك الأول 8: 65
1Ki.8.65
وَعَيَّدَ سُلَيْمَانُ الْعِيدَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، جُمْهُورٌ كَبِيرٌ مِنْ مَدْخَلِ حَمَاةَ إِلَى وَادِي مِصْرَ، أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِنَا سَبْعَةَ أَيَّامٍ وَسَبْعَةَ أَيَّامٍ، أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْمًا.
וַיַּ֣עַשׂ שְׁלֹמֹ֣ה הֶחָ֡ג בָֽעֵת;הַהִ֣יא וְכָל יִשְׂרָאֵ֣ל עִמּוֹ֩ קָהָ֨ל גָּד֜וֹל מִלְּב֥וֹא חֲמָ֣ת עַד נַ֣חַל מִצְרַ֗יִם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר יֽוֹם
الملوك الأول 8: 65
1Ki.8.65
وَعَيَّدَ سُلَيْمَانُ الْعِيدَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ وَجَمِيعُ إِسْرَائِيلَ مَعَهُ، جُمْهُورٌ كَبِيرٌ مِنْ مَدْخَلِ حَمَاةَ إِلَى وَادِي مِصْرَ، أَمَامَ الرَّبِّ إِلهِنَا سَبْعَةَ أَيَّامٍ وَسَبْعَةَ أَيَّامٍ، أَرْبَعَةَ عَشَرَ يَوْمًا.
וַיַּ֣עַשׂ שְׁלֹמֹ֣ה הֶחָ֡ג בָֽעֵת;הַהִ֣יא וְכָל יִשְׂרָאֵ֣ל עִמּוֹ֩ קָהָ֨ל גָּד֜וֹל מִלְּב֥וֹא חֲמָ֣ת עַד נַ֣חַל מִצְרַ֗יִם לִפְנֵי֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים וְשִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים אַרְבָּעָ֥ה עָשָׂ֖ר יֽוֹם
الملوك الأول 8: 66
1Ki.8.66
وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ صَرَفَ الشَّعْبَ، فَبَارَكُوا الْمَلِكَ وَذَهَبُوا إِلَى خِيَمِهِمْ فَرِحِينَ وَطَيِّبِي الْقُلُوبِ، لأَجْلِ كُلِّ الْخَيْرِ الَّذِي عَمِلَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ عَبْدِهِ وَلإِسْرَائِيلَ شَعْبِهِ.
בַּיּ֤וֹם הַשְּׁמִינִי֙ שִׁלַּ֣ח הָעָ֔ם וַֽיְבָרֲכ֖וּ הַמֶּ֑לֶךְ וַיֵּלְכ֣וּ לְאָהֳלֵיהֶ֗ם שְׂמֵחִים֙ וְט֣וֹבֵי לֵ֔ב עַ֣ל כָּל הַטּוֹבָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לְדָוִ֣ד עַבְדּ֔וֹ וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל עַמּֽוֹ
الملوك الأول 9: 3
1Ki.9.3
وَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: قَدْ سَمِعْتُ صَلاَتَكَ وَتَضَرُّعَكَ الَّذِي تَضَرَّعْتَ بِهِ أَمَامِي. قَدَّسْتُ هذَا الْبَيْتَ الَّذِي بَنَيْتَهُ لأَجْلِ وَضْعِ اسْمِي فِيهِ إِلَى الأَبَدِ، وَتَكُونُ عَيْنَايَ وَقَلْبِي هُنَاكَ كُلَّ الأَيَّامِ.
וַיֹּ֨אמֶר אֵלָ֗יו יְהוָ֜ה שָׁ֠מַעְתִּי תְּפִלָּתְךָ֣ תְּחִנָּתְךָ֮ אֲשֶׁ֣ר הִתְחַנַּ֣נְתָּה לְפָנַי֒ הִקְדַּ֗שְׁתִּי הַזֶּה֙ הַבַּ֤יִת אֲשֶׁ֣ר בָּנִ֔תָה לָשֽׂוּם שְׁמִ֥י שָׁ֖ם עַד עוֹלָ֑ם וְהָי֨וּ עֵינַ֧י וְלִבִּ֛י שָׁ֖ם כָּל הַיָּמִֽים
الملوك الأول 9: 13
1Ki.9.13
فَقَالَ: مَا هذِهِ الْمُدُنُ الَّتِي أَعْطَيْتَنِي يَا أَخِي. وَدَعَاهَا أَرْضَ كَابُولَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
וַיֹּ֕אמֶר מָ֚ה הָאֵ֔לֶּה הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר נָתַ֥תָּה;לִּ֖י אָחִ֑י וַיִּקְרָ֤א;לָהֶם֙ אֶ֣רֶץ כָּב֔וּל עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
الملوك الأول 9: 21
1Ki.9.21
أَبْنَاؤُهُمُ الَّذِينَ بَقُوا بَعْدَهُمْ فِي الأَرْضِ، الَّذِينَ لَمْ يَقْدِرْ بَنُو إِسْرَائِيلَ أَنْ يُحَرِّمُوهُمْ، جَعَلَ عَلَيْهِمْ سُلَيْمَانُ تَسْخِيرَ عَبِيدٍ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
בְּנֵיהֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר נֹתְר֤וּ אַחֲרֵיהֶם֙ בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא יָכְל֛וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְהַֽחֲרִימָ֑ם וַיַּעֲלֵ֤ם שְׁלֹמֹה֙ לְמַס עֹבֵ֔ד עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
الملوك الأول 10: 12
1Ki.10.12
فَعَمِلَ سُلَيْمَانُ خَشَبَ الصَّنْدَلِ دَرَابَزِينًا لِبَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ الْمَلِكِ، وَأَعْوَادًا وَرَبَابًا لِلْمُغَنِّينَ. لَمْ يَأْتِ وَلَمْ يُرَ مِثْلُ خَشَبِ الصَّنْدَلِ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.
וַיַּ֣עַשׂ הַ֠מֶּלֶךְ עֲצֵ֨י הָאַלְמֻגִּ֜ים מִסְעָ֤ד לְבֵית יְהוָה֙ וּלְבֵ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וְכִנֹּר֥וֹת וּנְבָלִ֖ים לַשָּׁרִ֑ים לֹ֣א בָֽא וְלֹ֣א נִרְאָ֔ה כֵ֞ן עֲצֵ֤י אַלְמֻגִּים֙ עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם
الملوك الأول 10: 21
1Ki.10.21
وَجَمِيعُ آنِيَةِ شُرْبِ الْمَلِكِ سُلَيْمَانَ مِنْ ذَهَبٍ، وَجَمِيعُ آنِيَةِ بَيْتِ وَعْرِ لُبْنَانَ مِنْ ذَهَبٍ خَالِصٍ، لاَ فِضَّةٍ، هِيَ لَمْ تُحْسَبْ شَيْئًا فِي أَيَّامِ سُلَيْمَانَ.
וְ֠כֹל כְּלֵ֞י מַשְׁקֵ֨ה הַמֶּ֤לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ זָהָ֔ב וְכֹ֗ל כְּלֵ֛י בֵּֽית יַ֥עַר הַלְּבָנ֖וֹן זָהָ֣ב סָג֑וּר אֵ֣ין כֶּ֗סֶף לֹ֥א נֶחְשָׁ֛ב לִמְאֽוּמָה בִּימֵ֥י שְׁלֹמֹ֖ה