חָרַם (H2763) - châram | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 15: 9 1Sa.15.9

وَعَفَا شَاوُلُ وَالشَّعْبُ عَنْ أَجَاجَ وَعَنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ وَالثُّنْيَانِ وَالْخِرَافِ، وَعَنْ كُلِّ الْجَيِّدِ، وَلَمْ يَرْضَوْا أَنْ يُحَرِّمُوهَا. وَكُلُّ الأَمْلاَكِ الْمُحْتَقَرَةِ وَالْمَهْزُولَةِ حَرَّمُوهَا.

וַיַּחְמֹל֩ שָׁא֨וּל וְהָעָ֜ם עַל אֲגָ֗ג וְעַל מֵיטַ֣ב הַצֹּאן֩ וְהַבָּקָ֨ר וְהַמִּשְׁנִ֤ים וְעַל וְעַל כָּל הַטּ֔וֹב וְלֹ֥א אָב֖וּ הַחֲרִימָ֑ם וְכָל הַמְּלָאכָ֛ה נְמִבְזָ֥ה וְנָמֵ֖ס;אֹתָ֥הּ הֶחֱרִֽימוּ

صموئيل الأول 15: 9 1Sa.15.9

وَعَفَا شَاوُلُ وَالشَّعْبُ عَنْ أَجَاجَ وَعَنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ وَالثُّنْيَانِ وَالْخِرَافِ، وَعَنْ كُلِّ الْجَيِّدِ، وَلَمْ يَرْضَوْا أَنْ يُحَرِّمُوهَا. وَكُلُّ الأَمْلاَكِ الْمُحْتَقَرَةِ وَالْمَهْزُولَةِ حَرَّمُوهَا.

וַיַּחְמֹל֩ שָׁא֨וּל וְהָעָ֜ם עַל אֲגָ֗ג וְעַל מֵיטַ֣ב הַצֹּאן֩ וְהַבָּקָ֨ר וְהַמִּשְׁנִ֤ים וְעַל וְעַל כָּל הַטּ֔וֹב וְלֹ֥א אָב֖וּ הַחֲרִימָ֑ם וְכָל הַמְּלָאכָ֛ה נְמִבְזָ֥ה וְנָמֵ֖ס;אֹתָ֥הּ הֶחֱרִֽימוּ

صموئيل الأول 15: 15 1Sa.15.15

فَقَالَ شَاوُلُ: مِنَ الْعَمَالِقَةِ، قَدْ أَتَوْا بِهَا، لأَنَّ الشَّعْبَ قَدْ عَفَا عَنْ خِيَارِ الْغَنَمِ وَالْبَقَرِ لأَجْلِ الذَّبْحِ لِلرَّبِّ إِلهِكَ. وَأَمَّا الْبَاقِي فَقَدْ حَرَّمْنَاهُ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל מֵעֲמָלֵקִ֣י הֱבִיא֗וּם אֲשֶׁ֨ר הָעָם֙ חָמַ֤ל עַל מֵיטַ֤ב הַצֹּאן֙ וְהַבָּקָ֔ר לְמַ֥עַן זְבֹ֖חַ לַיהוָ֣ה אֱלֹהֶ֑יךָ הַיּוֹתֵ֖ר הֶחֱרַֽמְנוּ

صموئيل الأول 15: 18 1Sa.15.18

وَأَرْسَلَكَ الرَّبُّ فِي طَرِيق وَقَالَ: اذْهَبْ وَحَرِّمِ الْخُطَاةَ عَمَالِيقَ وَحَارِبْهُمْ حَتَّى يَفْنَوْا.

וַיִּשְׁלָחֲךָ֥ יְהוָ֖ה בְּדָ֑רֶךְ וַיֹּ֗אמֶר לֵ֣ךְ וְהַחֲרַמְתָּ֞ה הַֽחַטָּאִים֙ עֲמָלֵ֔ק וְנִלְחַמְתָּ֣ עַ֥ד כַּלּוֹתָ֖ם;אֹתָֽם

صموئيل الأول 15: 20 1Sa.15.20

فَقَالَ شَاوُلُ لِصَمُوئِيلَ: إِنِّي قَدْ سَمِعْتُ لِصَوْتِ الرَّبِّ وَذَهَبْتُ فِي الطَّرِيقِ الَّتِي أَرْسَلَنِي فِيهَا الرَّبُّ وَأَتَيْتُ بِأَجَاجَ مَلِكِ عَمَالِيقَ وَحَرَّمْتُ عَمَالِيقَ.

וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל אֶל;שְׁמוּאֵ֗ל אֲשֶׁ֤ר שָׁמַ֙עְתִּי֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה וָאֵלֵ֕ךְ בַּדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁר שְׁלָחַ֣נִי יְהוָ֑ה וָאָבִ֗יא אֲגַג֙ מֶ֣לֶךְ עֲמָלֵ֔ק הֶחֱרַֽמְתִּי עֲמָלֵ֖ק

الملوك الأول 9: 21 1Ki.9.21

أَبْنَاؤُهُمُ الَّذِينَ بَقُوا بَعْدَهُمْ فِي الأَرْضِ، الَّذِينَ لَمْ يَقْدِرْ بَنُو إِسْرَائِيلَ أَنْ يُحَرِّمُوهُمْ، جَعَلَ عَلَيْهِمْ سُلَيْمَانُ تَسْخِيرَ عَبِيدٍ إِلَى هذَا الْيَوْمِ.

בְּנֵיהֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר נֹתְר֤וּ אַחֲרֵיהֶם֙ בָּאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֧ר לֹֽא יָכְל֛וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לְהַֽחֲרִימָ֑ם וַיַּעֲלֵ֤ם שְׁלֹמֹה֙ לְמַס עֹבֵ֔ד עַ֖ד הַזֶּֽה הַיּ֥וֹם

الملوك الثاني 19: 11 2Ki.19.11

إِنَّكَ قَدْ سَمِعْتَ مَا فَعَلَ مُلُوكُ أَشُّورَ بِجَمِيعِ الأَرَاضِي لإِهْلاَكِهَا، وَهَلْ تَنْجُو أَنْتَ.

אַתָּ֣ה הִנֵּ֣ה שָׁמַ֗עְתָּ אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֜וּ מַלְכֵ֥י אַשּׁ֛וּר לְכָל הָאֲרָצ֖וֹת לְהַֽחֲרִימָ֑ם תִּנָּצֵֽל וְאַתָּ֖ה

أخبار الأيام الأول 4: 41 1Ch.4.41

وَجَاءَ هؤُلاَءِ الْمَكْتُوبَةُ أَسْمَاؤُهُمْ فِي أَيَّامِ حَزَقِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا. وَضَرَبُوا خِيَمَهُمْ وَالْمَعُونِيِّينَ الَّذِينَ وُجِدُوا هُنَاكَ وَحَرَّمُوهُمْ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، وَسَكَنُوا مَكَانَهُمْ لأَنَّ هُنَاكَ مَرْعًى لِمَاشِيَتِهِمْ.

וַיָּבֹ֡אוּ אֵלֶּה֩ הַכְּתוּבִ֨ים בְּשֵׁמ֜וֹת בִּימֵ֣י יְחִזְקִיָּ֣הוּ מֶֽלֶךְ יְהוּדָ֗ה וַיַּכּ֨וּ אָהֳלֵיהֶ֜ם הַמְּעוּנִ֨ים אֲשֶׁ֤ר נִמְצְאוּ שָׁ֙מָּה֙ וַיַּחֲרִימֻם֙ עַד הַזֶּ֔ה הַיּ֣וֹם וַיֵּשְׁב֖וּ תַּחְתֵּיהֶ֑ם כִּֽי שָֽׁם מִרְעֶ֥ה לְצֹאנָ֖ם

أخبار الأيام الثاني 20: 23 2Ch.20.23

وَقَامَ بَنُو عَمُّونَ وَمُوآبُ عَلَى سُكَّانِ جَبَلِ سَاعِير لِيُحَرِّمُوهُمْ وَيُهْلِكُوهُمْ. وَلَمَّا فَرَغُوا مِنْ سُكَّانِ سَاعِير سَاعَدَ بَعْضُهُمْ عَلَى إِهْلاَكِ بَعْضٍ.

וַ֠יַּֽעַמְדוּ בְּנֵ֨י עַמּ֧וֹן וּמוֹאָ֛ב עַל יֹשְׁבֵ֥י הַר שֵׂעִ֖יר לְהַחֲרִ֣ים וּלְהַשְׁמִ֑יד וּכְכַלּוֹתָם֙ בְּיוֹשְׁבֵ֣י שֵׂעִ֔יר עָזְר֥וּ אִישׁ לְמַשְׁחִֽית בְּרֵעֵ֖הוּ

أخبار الأيام الثاني 32: 14 2Ch.32.14

مَنْ مِنْ جَمِيعِ آلِهَةِ هؤُلاَءِ الأُمَمِ الَّذِينَ حَرَّمَهُمْ آبَائِي، اسْتَطَاعَ أَنْ يُنْقِذَ شَعْبَهُ مِنْ يَدِي حَتَّى يَسْتَطِيعَ إِلهُكُمْ أَنْ يُنْقِذَكُمْ مِنْ يَدِي.

מִ֠י בְּֽכָל אֱלֹהֵ֞י הָאֵ֙לֶּה֙ הַגּוֹיִ֤ם אֲשֶׁ֣ר הֶחֱרִ֣ימוּ אֲבוֹתַ֔י יָכ֔וֹל לְהַצִּ֥יל עַמּ֖וֹ מִיָּדִ֑י כִּ֤י יוּכַל֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם לְהַצִּ֥יל;אֶתְכֶ֖ם מִיָּדִֽי

عزرا 10: 8 Ezr.10.8

وَكُلُّ مَنْ لاَ يَأْتِي فِي ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ حَسَبَ مَشُورَةِ الرُّؤَسَاءِ وَالشُّيُوخِ يُحَرَّمُ كُلُّ مَالِهِ، وَهُوَ يُفْرَزُ مِنْ جَمَاعَةِ أَهْلِ السَّبْيِ.

וְכֹל֩ אֲשֶׁ֨ר לֹֽא יָב֜וֹא לִשְׁלֹ֣שֶׁת הַיָּמִ֗ים כַּעֲצַ֤ת הַשָּׂרִים֙ וְהַזְּקֵנִ֔ים יָחֳרַ֖ם כָּל רְכוּשׁ֑וֹ וְה֥וּא יִבָּדֵ֖ל מִקְּהַ֥ל הַגּוֹלָֽה

إشعياء 11: 15 Isa.11.15

وَيُبِيدُ الرَّبُّ لِسَانَ بَحْرِ مِصْرَ، وَيَهُزُّ يَدَهُ عَلَى النَّهْرِ بِقُوَّةِ رِيحِهِ، وَيَضْرِبُهُ إِلَى سَبْعِ سَوَاق، وَيُجِيزُ فِيهَا بِالأَحْذِيَةِ.

וְהֶחֱרִ֣ים יְהוָ֗ה לְשׁ֣וֹן יָם מִצְרַ֔יִם וְהֵנִ֥יף יָד֛וֹ עַל הַנָּהָ֖ר בַּעְיָ֣ם רוּח֑וֹ וְהִכָּ֙הוּ֙ לְשִׁבְעָ֣ה נְחָלִ֔ים וְהִדְרִ֖יךְ בַּנְּעָלִֽים

إشعياء 34: 2 Isa.34.2

لأَنَّ لِلرَّبِّ سَخَطًا عَلَى كُلِّ الأُمَمِ، وَحُمُوًّا عَلَى كُلِّ جَيْشِهِمْ. قَدْ حَرَّمَهُمْ، دَفَعَهُمْ إِلَى الذَّبْحِ.

כִּ֣י לַֽיהוָה֙ קֶ֤צֶף עַל כָּל הַגּוֹיִ֔ם וְחֵמָ֖ה עַל כָּל צְבָאָ֑ם הֶחֱרִימָ֖ם נְתָנָ֥ם לַטָּֽבַח

إشعياء 37: 11 Isa.37.11

إِنَّكَ قَدْ سَمِعْتَ مَا فَعَلَ مُلُوكُ أَشُّورَ بِجَمِيعِ الأَرَاضِي لِتَحْرِيمِهَا. وَهَلْ تَنْجُو أَنْتَ.

אַתָּ֣ה הִנֵּ֣ה שָׁמַ֗עְתָּ אֲשֶׁ֨ר עָשׂ֜וּ מַלְכֵ֥י אַשּׁ֛וּר לְכָל הָאֲרָצ֖וֹת לְהַחֲרִימָ֑ם תִּנָּצֵֽל וְאַתָּ֖ה

إرميا 25: 9 Jer.25.9

هأَنَذَا أُرْسِلُ فَآخُذُ كُلَّ عَشَائِرِ الشِّمَالِ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَإِلَى نَبُوخَذْرَاصَّرَ عَبْدِي مَلِكِ بَابِلَ، وَآتِي بِهِمْ عَلَى هذِهِ الأَرْضِ وَعَلَى كُلِّ سُكَّانِهَا وَعَلَى كُلِّ هذِهِ الشُّعُوبِ حَوَالَيْهَا، فَأُحَرِّمُهُمْ وَأَجْعَلُهُمْ دَهَشًا وَصَفِيرًا وَخِرَبًا أَبَدِيَّةً.

הִנְנִ֣י שֹׁלֵ֡חַ וְלָקַחְתִּי֩ כָּל מִשְׁפְּח֨וֹת צָפ֜וֹן נְאֻם יְהוָ֗ה וְאֶל נְבֽוּכַדְרֶאצַּ֣ר עַבְדִּי֒ מֶֽלֶךְ בָּבֶל֮ וַהֲבִ֨אֹתִ֜ים עַל הַזֹּאת֙ הָאָ֤רֶץ וְעַל יֹ֣שְׁבֶ֔יהָ וְעַ֛ל כָּל הָאֵ֖לֶּה הַגּוֹיִ֥ם סָבִ֑יב וְהַ֣חֲרַמְתִּ֔ים וְשַׂמְתִּים֙ לְשַׁמָּ֣ה וְלִשְׁרֵקָ֔ה וּלְחָרְב֖וֹת עוֹלָֽם

إرميا 50: 21 Jer.50.21

اِصْعَدْ عَلَى أَرْضِ مِرَاثَايِمَ. عَلَيْهَا وَعَلَى سُكَّانِ فَقُودَ. اخْرِبْ وَحَرِّمْ وَرَاءَهُمْ، يَقُولُ الرَّبُّ، وَافْعَلْ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرْتُكَ بِهِ.

עֲלֵ֣ה עַל הָאָ֤רֶץ מְרָתַ֙יִם֙ עָלֶ֔יהָ וְאֶל יוֹשְׁבֵ֖י פְּק֑וֹד חֲרֹ֨ב וְהַחֲרֵ֤ם אַֽחֲרֵיהֶם֙ נְאֻם יְהוָ֔ה וַעֲשֵׂ֕ה כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּיתִֽיךָ

إرميا 50: 26 Jer.50.26

هَلُمَّ إِلَيْهَا مِنَ الأَقْصَى. افْتَحُوا أَهْرَاءَهَا. كَوِّمُوهَا عِرَامًا، وَحَرِّمُوهَا وَلاَ تَكُنْ لَهَا بَقِيَّةٌ.

בֹּֽאוּ לָ֤הּ מִקֵּץ֙ פִּתְח֣וּ מַאֲבֻסֶ֔יהָ סָלּ֥וּהָ כְמוֹ;עֲרֵמִ֖ים וְהַחֲרִימ֑וּהָ אַל תְּהִי לָ֖הּ שְׁאֵרִֽית

إرميا 51: 3 Jer.51.3

عَلَى النَّازِعِ فِي قَوْسِهِ، فَلْيَنْزِعِ وَعَلَى الْمُفْتَخِرِ بِدِرْعِهِ، فَلاَ تُشْفِقُوا عَلَى مُنْتَخَبِيهَا، بَلْ حَرِّمُوا كُلَّ جُنْدِهَا.

הַדֹּרֵךְ֙ קַשְׁתּ֔וֹ יִדְרֹ֤ךְ יִתְעַ֖ל בְּסִרְיֹנ֑וֹ וְאַֽל תַּחְמְלוּ֙ אֶל בַּ֣חֻרֶ֔יהָ הַחֲרִ֖ימוּ כָּל צְבָאָֽהּ

دانيال 11: 44 Dan.11.44

وَتُفْزِعُهُ أَخْبَارٌ مِنَ الشَّرْقِ وَمِنَ الشِّمَالِ، فَيَخْرُجُ بِغَضَبٍ عَظِيمٍ لِيُخْرِبَ وَلِيُحَرِّمَ كَثِيرِينَ.

יְבַהֲלֻ֔הוּ וּשְׁמֻע֣וֹת מִמִּזְרָ֖ח וּמִצָּפ֑וֹן וְיָצָא֙ בְּחֵמָ֣א גְדֹלָ֔ה לְהַשְׁמִ֥יד וּֽלְהַחֲרִ֖ים רַבִּֽים

ميخا 4: 13 Mic.4.13

قُومِي وَدُوسِي يَا بِنْتَ صِهْيَوْنَ، لأَنِّي أَجْعَلُ قَرْنَكِ حَدِيدًا، وَأَظْلاَفَكِ أَجْعَلُهَا نُحَاسًا، فَتَسْحَقِينَ شُعُوبًا كَثِيرِينَ، وَأُحَرِّمُ غَنِيمَتَهُمْ لِلرَّبِّ، وَثَرْوَتَهُمْ لِسَيِّدِ كُلِّ الأَرْضِ

ק֧וּמִי וָד֣וֹשִׁי בַת צִיּ֗וֹן כִּֽי אָשִׂ֤ים קַרְנֵ֞ךְ בַּרְזֶל֙ וּפַרְסֹתַ֙יִךְ֙ אָשִׂ֣ים נְחוּשָׁ֔ה וַהֲדִקּ֖וֹת עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים וְהַחֲרַמְתִּ֤י בִּצְעָ֔ם לַֽיהוָה֙ וְחֵילָ֖ם לַאֲד֥וֹן כָּל הָאָֽרֶץ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (50 آية)