אָב (H1) - ʼâb | معجم سترونغ العبري

العدد 18: 1 Num.18.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِهَارُونَ: أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَيْتُ أَبِيكَ مَعَكَ تَحْمِلُونَ ذَنْبَ الْمَقْدِسِ، وَأَنْتَ وَبَنُوكَ مَعَكَ تَحْمِلُونَ ذَنْبَ كَهَنُوتِكُمْ.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אַהֲרֹ֔ן אַתָּ֗ה וּבָנֶ֤יךָ וּבֵית אָבִ֙יךָ֙ אִתָּ֔ךְ תִּשְׂא֖וּ עֲוֹ֣ן הַמִּקְדָּ֑שׁ וְאַתָּה֙ וּבָנֶ֣יךָ אִתָּ֔ךְ תִּשְׂא֖וּ עֲוֹ֥ן כְּהֻנַּתְכֶֽם

العدد 18: 2 Num.18.2

وَأَيْضًا إِخْوَتُكَ سِبْطُ لاَوِي، سِبْطُ أَبِيكَ، قَرِّبْهُمْ مَعَكَ فَيَقْتَرِنُوا بِكَ وَيُوازِرُوكَ، وَأَنْتَ وَبَنُوكَ قُدَّامَ خَيْمَةِ الشَّهَادَةِ،

וְגַ֣ם אַחֶיךָ֩ מַטֵּ֨ה לֵוִ֜י שֵׁ֤בֶט אָבִ֙יךָ֙ הַקְרֵ֣ב אִתָּ֔ךְ וְיִלָּו֥וּ עָלֶ֖יךָ וִֽישָׁרְת֑וּךָ וְאַתָּה֙ וּבָנֶ֣יךָ;אִתָּ֔ךְ לִפְנֵ֖י אֹ֥הֶל הָעֵדֻֽת

العدد 20: 15 Num.20.15

إِنَّ آبَاءَنَا انْحَدَرُوا إِلَى مِصْرَ، وَأَقَمْنَا فِي مِصْرَ أَيَّامًا كَثِيرَةً وَأَسَاءَ الْمِصْرِيُّونَ إِلَيْنَا وَإِلَى آبَائِنَا،

אֲבֹתֵ֙ינוּ֙ וַיֵּרְד֤וּ מִצְרַ֔יְמָה וַנֵּ֥שֶׁב בְּמִצְרַ֖יִם יָמִ֣ים רַבִּ֑ים וַיָּרֵ֥עוּ מִצְרַ֖יִם לָ֛נוּ וְלַאֲבֹתֵֽינוּ

العدد 20: 15 Num.20.15

إِنَّ آبَاءَنَا انْحَدَرُوا إِلَى مِصْرَ، وَأَقَمْنَا فِي مِصْرَ أَيَّامًا كَثِيرَةً وَأَسَاءَ الْمِصْرِيُّونَ إِلَيْنَا وَإِلَى آبَائِنَا،

אֲבֹתֵ֙ינוּ֙ וַיֵּרְד֤וּ מִצְרַ֔יְמָה וַנֵּ֥שֶׁב בְּמִצְרַ֖יִם יָמִ֣ים רַבִּ֑ים וַיָּרֵ֥עוּ מִצְרַ֖יִם לָ֛נוּ וְלַאֲבֹתֵֽינוּ

العدد 25: 14 Num.25.14

وَكَانَ اسْمُ الرَّجُلِ الإِسْرَائِيلِيِّ الَّذِي قُتِلَ مَعَ الْمِدْيَانِيَّةِ، زِمْرِيَ بْنَ سَالُو، رَئِيسَ بَيْتِ أَبٍ مِنَ الشِّمْعُونِيِّينَ.

וְשֵׁם֩ אִ֨ישׁ יִשְׂרָאֵ֜ל אֲשֶׁ֤ר הַמֻּכֶּ֗ה הֻכָּה֙;אֶת הַמִּדְיָנִ֔ית זִמְרִ֖י בֶּן סָל֑וּא נְשִׂ֥יא בֵֽית אָ֖ב לַשִּׁמְעֹנִֽי

العدد 25: 15 Num.25.15

وَاسْمُ الْمَرْأَةِ الْمِدْيَانِيَّةِ الْمَقْتُولَةِ كُزْبِيَ بِنْتَ صُورٍ، هُوَ رَئِيسُ قَبَائِلِ بَيْتِ أَبٍ فِي مِدْيَانَ.

וְשֵׁ֨ם הָֽאִשָּׁ֧ה הַמִּדְיָנִ֖ית הַמֻּכָּ֛ה כָּזְבִּ֣י בַת צ֑וּר רֹ֣אשׁ אֻמּ֥וֹת בֵּֽית אָ֛ב בְּמִדְיָ֖ן

العدد 26: 2 Num.26.2

خُذَا عَدَدَ كُلِّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، مِنِ ابْنِ عِشْرِينَ سَنَةً فَصَاعِدًا حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، كُلِّ خَارِجٍ لِلْجُنْدِ فِي إِسْرَائِيلَ.

שְׂא֞וּ רֹ֣אשׁ כָּל עֲדַ֣ת בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֗ל מִבֶּ֨ן עֶשְׂרִ֥ים שָׁנָ֛ה וָמַ֖עְלָה לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֑ם כָּל יֹצֵ֥א צָבָ֖א בְּיִשְׂרָאֵֽל

العدد 26: 55 Num.26.55

إِنَّمَا بِالْقُرْعَةِ تُقْسَمُ الأَرْضُ. حَسَبَ أَسْمَاءِ أَسْبَاطِ آبَائِهِمْ يَمْلِكُونَ.

אַךְ בְּגוֹרָ֕ל יֵחָלֵ֖ק הָאָ֑רֶץ לִשְׁמ֥וֹת מַטּוֹת אֲבֹתָ֖ם יִנְחָֽלוּ

العدد 27: 3 Num.27.3

أَبُونَا مَاتَ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَلَمْ يَكُنْ فِي الْقَوْمِ الَّذِينَ اجْتَمَعُوا عَلَى الرَّبِّ فِي جَمَاعَةِ قُورَحَ، بَلْ بِخَطِيَّتِهِ مَاتَ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ بَنُونَ.

אָבִינוּ֮ מֵ֣ת בַּמִּדְבָּר֒ וְה֨וּא;לֹא הָיָ֜ה בְּת֣וֹךְ הָעֵדָ֗ה הַנּוֹעָדִ֛ים עַל יְהוָ֖ה בַּעֲדַת קֹ֑רַח כִּֽי בְחֶטְא֣וֹ מֵ֔ת לֹא הָ֥יוּ לֽוֹ וּבָנִ֖ים

العدد 27: 4 Num.27.4

لِمَاذَا يُحْذَفُ اسْمُ أَبِينَا مِنْ بَيْنِ عَشِيرَتِهِ لأَنَّهُ لَيْسَ لَهُ ابْنٌ. أَعْطِنَا مُلْكًا بَيْنَ إِخْوةِ أَبِينَا.

לָ֣מָּה יִגָּרַ֤ע שֵׁם אָבִ֙ינוּ֙ מִתּ֣וֹךְ מִשְׁפַּחְתּ֔וֹ כִּ֛י אֵ֥ין ל֖וֹ בֵּ֑ן תְּנָה;לָּ֣נוּ אֲחֻזָּ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֥י אָבִֽינוּ

العدد 27: 4 Num.27.4

لِمَاذَا يُحْذَفُ اسْمُ أَبِينَا مِنْ بَيْنِ عَشِيرَتِهِ لأَنَّهُ لَيْسَ لَهُ ابْنٌ. أَعْطِنَا مُلْكًا بَيْنَ إِخْوةِ أَبِينَا.

לָ֣מָּה יִגָּרַ֤ע שֵׁם אָבִ֙ינוּ֙ מִתּ֣וֹךְ מִשְׁפַּחְתּ֔וֹ כִּ֛י אֵ֥ין ל֖וֹ בֵּ֑ן תְּנָה;לָּ֣נוּ אֲחֻזָּ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֥י אָבִֽינוּ

العدد 27: 7 Num.27.7

بِحَقٍّ تَكَلَّمَتْ بَنَاتُ صَلُفْحَادَ، فَتُعْطِيهِنَّ مُلْكَ نَصِيبٍ بَيْنَ إِخْوَةِ أَبِيهنَّ، وَتَنْقُلُ نَصِيبَ أَبِيهِنَّ إِلَيْهِنَّ.

כֵּ֗ן דֹּבְרֹת֒ בְּנ֣וֹת צְלָפְחָד֮ נָתֹ֨ן;תִּתֵּ֤ן;לָהֶם֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֣י אֲבִיהֶ֑ם וְהַֽעֲבַרְתָּ֛ נַחֲלַ֥ת אֲבִיהֶ֖ן לָהֶֽן

العدد 27: 7 Num.27.7

بِحَقٍّ تَكَلَّمَتْ بَنَاتُ صَلُفْحَادَ، فَتُعْطِيهِنَّ مُلْكَ نَصِيبٍ بَيْنَ إِخْوَةِ أَبِيهنَّ، وَتَنْقُلُ نَصِيبَ أَبِيهِنَّ إِلَيْهِنَّ.

כֵּ֗ן דֹּבְרֹת֒ בְּנ֣וֹת צְלָפְחָד֮ נָתֹ֨ן;תִּתֵּ֤ן;לָהֶם֙ אֲחֻזַּ֣ת נַחֲלָ֔ה בְּת֖וֹךְ אֲחֵ֣י אֲבִיהֶ֑ם וְהַֽעֲבַרְתָּ֛ נַחֲלַ֥ת אֲבִיהֶ֖ן לָהֶֽן

العدد 27: 10 Num.27.10

وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ إِخْوَةٌ، تُعْطُوا مُلْكَهُ لإخوَةِ أَبِيهِ.

וְאִם אֵ֥ין ל֖וֹ אַחִ֑ים וּנְתַתֶּ֥ם נַחֲלָת֖וֹ לַאֲחֵ֥י אָבִֽיו

العدد 27: 11 Num.27.11

وَإِنْ لَمْ يَكُنْ لأَبِيهِ إِخْوَةٌ، تُعْطُوا مُلْكَهُ لِنَسِيبِهِ الأَقْرَبِ إِلَيْهِ مِنْ عَشِيرَتِهِ فَيَرِثُهُ. فَصَارَتْ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ فَرِيضَةَ قَضَاءٍ، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְאִם אֵ֣ין לְאָבִיו֒ אַחִים֮ וּנְתַתֶּ֣ם נַחֲלָת֗וֹ לִשְׁאֵר֞וֹ הַקָּרֹ֥ב אֵלָ֛יו מִמִּשְׁפַּחְתּ֖וֹ וְיָרַ֣שׁ;אֹתָ֑הּ וְֽהָ֨יְתָ֜ה לִבְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לְחֻקַּ֣ת מִשְׁפָּ֔ט כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

العدد 30: 3 Num.30.3

وَأَمَّا الْمَرْأَةُ فَإِذَا نَذَرَتْ نَذْرًا لِلرَّبِّ وَالْتَزَمَتْ بِلاَزِمٍ فِي بَيْتِ أَبِيهَا فِي صِبَاهَا،

וְאִשָּׁ֕ה כִּֽי תִדֹּ֥ר נֶ֖דֶר לַיהוָ֑ה וְאָסְרָ֥ה אִסָּ֛ר בְּבֵ֥ית אָבִ֖יהָ בִּנְעֻרֶֽיהָ

العدد 30: 4 Num.30.4

وَسَمِعَ أَبُوهَا نَذْرَهَا وَاللاَّزِمَ الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ، فَإِنْ سَكَتَ أَبُوهَا لَهَا، كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا تَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ נִדְרָ֗הּ וֶֽאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אָֽסְרָ֣ה נַפְשָׁ֔הּ עַל וְהֶחֱרִ֥ישׁ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָקֽוּם

العدد 30: 4 Num.30.4

وَسَمِعَ أَبُوهَا نَذْرَهَا وَاللاَّزِمَ الَّذِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهِ، فَإِنْ سَكَتَ أَبُوهَا لَهَا، كُلُّ نُذُورِهَا. وَكُلُّ لَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا تَثْبُتُ.

וְשָׁמַ֨ע אָבִ֜יהָ נִדְרָ֗הּ וֶֽאֱסָרָהּ֙ אֲשֶׁ֣ר אָֽסְרָ֣ה נַפְשָׁ֔הּ עַל וְהֶחֱרִ֥ישׁ אָבִ֑יהָ וְקָ֙מוּ֙ כָּל נְדָרֶ֔יהָ וְכָל אִסָּ֛ר אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל יָקֽוּם

العدد 30: 5 Num.30.5

وَإِنْ نَهَاهَا أَبُوهَا يَوْمَ سَمْعِهِ، فَكُلُّ نُذُورِهَا وَلَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا لاَ تَثْبُتُ، وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا لأَنَّ أَبَاهَا قَدْ نَهَاهَا.

וְאִם הֵנִ֨יא;אֹתָהּ֮ אָבִ֣יהָ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח לָ֔הּ כִּי אָבִ֖יהָ הֵנִ֥יא;אֹתָֽהּ

العدد 30: 5 Num.30.5

وَإِنْ نَهَاهَا أَبُوهَا يَوْمَ سَمْعِهِ، فَكُلُّ نُذُورِهَا وَلَوَازِمِهَا الَّتِي أَلْزَمَتْ نَفْسَهَا بِهَا لاَ تَثْبُتُ، وَالرَّبُّ يَصْفَحُ عَنْهَا لأَنَّ أَبَاهَا قَدْ نَهَاهَا.

וְאִם הֵנִ֨יא;אֹתָהּ֮ אָבִ֣יהָ בְּי֣וֹם שָׁמְעוֹ֒ כָּל נְדָרֶ֗יהָ וֶֽאֱסָרֶ֛יהָ אֲשֶׁר אָסְרָ֥ה נַפְשָׁ֖הּ עַל לֹ֣א יָק֑וּם וַֽיהוָה֙ יִֽסְלַח לָ֔הּ כִּי אָבִ֖יהָ הֵנִ֥יא;אֹתָֽהּ

العدد 30: 16 Num.30.16

هذِهِ هِيَ الْفَرَائِضُ الَّتِي أَمَرَ بِهَا الرَّبُّ مُوسَى، بَيْنَ الزَّوْجِ وَزَوْجَتِهِ، وَبَيْنَ الأَبِ وَابْنَتِهِ فِي صِبَاهَا فِي بَيْتِ أَبِيهَا.

אֵ֣לֶּה הַֽחֻקִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה בֵּ֥ין אִ֖ישׁ לְאִשְׁתּ֑וֹ בֵּֽין אָ֣ב לְבִתּ֔וֹ בִּנְעֻרֶ֖יהָ בֵּ֥ית אָבִֽיהָ

العدد 30: 16 Num.30.16

هذِهِ هِيَ الْفَرَائِضُ الَّتِي أَمَرَ بِهَا الرَّبُّ مُوسَى، بَيْنَ الزَّوْجِ وَزَوْجَتِهِ، وَبَيْنَ الأَبِ وَابْنَتِهِ فِي صِبَاهَا فِي بَيْتِ أَبِيهَا.

אֵ֣לֶּה הַֽחֻקִּ֗ים אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה בֵּ֥ין אִ֖ישׁ לְאִשְׁתּ֑וֹ בֵּֽין אָ֣ב לְבִתּ֔וֹ בִּנְעֻרֶ֖יהָ בֵּ֥ית אָבִֽיהָ

العدد 31: 26 Num.31.26

أَحْصِ النَّهْبَ الْمَسْبِيَّ مِنَ النَّاسِ وَالْبَهَائِمِ، أَنْتَ وَأَلِعَازَارُ الْكَاهِنُ وَرُؤُوسُ آبَاءِ الْجَمَاعَةِ.

שָׂ֗א;אֵ֣ת;רֹ֤אשׁ מַלְק֙וֹחַ֙ הַשְּׁבִ֔י בָּאָדָ֖ם וּבַבְּהֵמָ֑ה אַתָּה֙ וְאֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן וְרָאשֵׁ֖י אֲב֥וֹת הָעֵדָֽה

العدد 32: 8 Num.32.8

هكَذَا فَعَلَ آبَاؤُكُمْ حِينَ أَرْسَلْتُهُمْ مِنْ قَادَشَ بَرْنِيعَ لِيَنْظُرُوا الأَرْضَ.

כֹּ֥ה עָשׂ֖וּ אֲבֹתֵיכֶ֑ם בְּשָׁלְחִ֥י;אֹתָ֛ם מִקָּדֵ֥שׁ בַּרְנֵ֖עַ לִרְא֥וֹת הָאָֽרֶץ

العدد 32: 14 Num.32.14

فَهُوَذَا أَنْتُمْ قَدْ قُمْتُمْ عِوَضًا عَنْ آبَائِكُمْ، تَرْبِيَةَ أُنَاسٍ خُطَاةٍ، لِكَيْ تَزِيدُوا أَيْضًا حُمُوَّ غَضَبِ الرَّبِّ عَلَى إِسْرَائِيلَ.

וְהִנֵּ֣ה קַמְתֶּ֗ם תַּ֚חַת אֲבֹ֣תֵיכֶ֔ם תַּרְבּ֖וּת אֲנָשִׁ֣ים חַטָּאִ֑ים לִסְפּ֣וֹת ע֗וֹד חֲר֥וֹן אַף יְהוָ֖ה אֶל יִשְׂרָאֵֽל

العدد 32: 28 Num.32.28

فَأَوْصَى بِهِمْ مُوسَى أَلِعَازَارَ الْكَاهِنَ وَيَشُوعَ بْنَ نُونٍَ وَرُؤُوسَ آبَاءِ الأَسْبَاطِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיְצַ֤ו לָהֶם֙ מֹשֶׁ֔ה אֶלְעָזָ֣ר הַכֹּהֵ֔ן יְהוֹשֻׁ֣עַ בִּן נ֑וּן רָאשֵׁ֛י אֲב֥וֹת הַמַּטּ֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

العدد 33: 54 Num.33.54

وَتَقْتَسِمُونَ الأَرْضَ بِالْقُرْعَةِ حَسَبَ عَشَائِرِكُمْ. اَلْكَثِيرُ تُكَثِّرُونَ لَهُ نَصِيبَهُ وَالْقَلِيلُ تُقَلِّلُونَ لَهُ نَصِيبَهُ. حَيْثُ خَرَجَتْ لَهُ الْقُرْعَةُ فَهُنَاكَ يَكُونُ لَهُ. حَسَبَ أَسْبَاطِ آبَائِكُمْ تَقْتَسِمُونَ.

וְהִתְנַחַלְתֶּם֩ הָאָ֨רֶץ בְּגוֹרָ֜ל לְמִשְׁפְּחֹֽתֵיכֶ֗ם לָרַ֞ב תַּרְבּ֤וּ נַחֲלָתוֹ֙ וְלַמְעַט֙ תַּמְעִ֣יט נַחֲלָת֔וֹ אֲשֶׁר יֵ֨צֵא ל֥וֹ הַגּוֹרָ֖ל שָׁ֛מָּה יִהְיֶ֑ה ל֣וֹ לְמַטּ֥וֹת אֲבֹתֵיכֶ֖ם תִּתְנֶחָֽלוּ

العدد 34: 14 Num.34.14

لأَنَّهُ قَدْ أَخَذَ سِبْطُ بَنِي رَأُوبَيْنَ حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، وَسِبْطُ بَنِي جَادَ حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى. قَدْ أَخَذُوا نَصِيبَهُمْ.

כִּ֣י לָקְח֞וּ מַטֵּ֨ה בְנֵ֤י הָראוּבֵנִי֙ לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֔ם וּמַטֵּ֥ה בְנֵֽי הַגָּדִ֖י לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֑ם וַחֲצִי֙ מַטֵּ֣ה מְנַשֶּׁ֔ה לָקְח֖וּ נַחֲלָתָֽם

العدد 34: 14 Num.34.14

لأَنَّهُ قَدْ أَخَذَ سِبْطُ بَنِي رَأُوبَيْنَ حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، وَسِبْطُ بَنِي جَادَ حَسَبَ بُيُوتِ آبَائِهِمْ، وَنِصْفُ سِبْطِ مَنَسَّى. قَدْ أَخَذُوا نَصِيبَهُمْ.

כִּ֣י לָקְח֞וּ מַטֵּ֨ה בְנֵ֤י הָראוּבֵנִי֙ לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֔ם וּמַטֵּ֥ה בְנֵֽי הַגָּדִ֖י לְבֵ֣ית אֲבֹתָ֑ם וַחֲצִי֙ מַטֵּ֣ה מְנַשֶּׁ֔ה לָקְח֖וּ נַחֲלָתָֽם

العدد 36: 1 Num.36.1

وَتَقَدَّمَ رُؤُوسُ الآبَاءِ مِنْ عَشِيرَةِ بَنِي جِلْعَادَ بْنِ مَاكِيرَ بْنِ مَنَسَّى مِنْ عَشَائِرِ بَنِي يُوسُفَ، وَتَكَلَّمُوا قُدَّامَ مُوسَى وَقُدَّامَ الرّؤَساءِ رؤوسِ الآبَاءِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ،

וַֽיִּקְרְב֞וּ רָאשֵׁ֣י הָֽאָב֗וֹת לְמִשְׁפַּ֤חַת בְּנֵֽי גִלְעָד֙ בֶּן מָכִ֣יר בֶּן מְנַשֶּׁ֔ה מִֽמִּשְׁפְּחֹ֖ת בְּנֵ֣י יוֹסֵ֑ף וַֽיְדַבְּר֞וּ לִפְנֵ֤י מֹשֶׁה֙ וְלִפְנֵ֣י הַנְּשִׂאִ֔ים רָאשֵׁ֥י אָב֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1205 آية)