דָּבָר (H1697) - dâbâr | معجم سترونغ العبري

الملوك الأول 6: 12 1Ki.6.12

هذَا الْبَيْتُ الَّذِي أَنْتَ بَانِيهِ، إِنْ سَلَكْتَ فِي فَرَائِضِي وَعَمِلْتَ أَحْكَامِي وَحَفِظْتَ كُلَّ وَصَايَايَ لِلسُّلُوكِ بِهَا، فَإِنِّي أُقِيمُ مَعَكَ كَلاَمِي الَّذِي تَكَلَّمْتُ بِهِ إِلَى دَاوُدَ أَبِيكَ،

הַזֶּ֜ה הַבַּ֨יִת אֲשֶׁר אַתָּ֣ה בֹנֶ֗ה אִם תֵּלֵ֤ךְ בְּחֻקֹּתַי֙ תַּֽעֲשֶׂ֔ה מִשְׁפָּטַ֣י וְשָׁמַרְתָּ֥ כָּל מִצְוֹתַ֖י לָלֶ֣כֶת בָּהֶ֑ם וַהֲקִמֹתִ֤י אִתָּ֔ךְ דְּבָרִי֙ אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתִּי אֶל דָּוִ֥ד אָבִֽיךָ

الملوك الأول 6: 38 1Ki.6.38

وَفِي السَّنَةِ الْحَادِيَةَِ عَشَرَةَ فِي شَهْرِ بُولَ، وَهُوَ الشَّهْرُ الثَّامِنُ، أُكْمِلَ الْبَيْتُ فِي جَمِيعِ أُمُورِهِ وَأَحْكَامِهِ. فَبَنَاهُ فِي سَبْعِ سِنِينٍ.

וּבַשָּׁנָה֩ הָאַחַ֨ת עֶשְׂרֵ֜ה בְּיֶ֣רַח בּ֗וּל ה֚וּא הַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁמִינִ֔י כָּלָ֣ה הַבַּ֔יִת לְכָל דְּבָרָ֖יו וּלְכָל;מִשְׁפָּטָ֑יו וַיִּבְנֵ֖הוּ שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים

الملوك الأول 8: 20 1Ki.8.20

وَأَقَامَ الرَّبُّ كَلاَمَهُ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ، وَقَدْ قُمْتُ أَنَا مَكَانَ دَاوُدَ أَبِي وَجَلَسْتُ عَلَى كُرْسِيِّ إِسْرَائِيلَ كَمَا تَكَلَّمَ الرَّبُّ، وَبَنَيْتُ الْبَيْتَ لاسْمِ الرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ،

וַיָּ֣קֶם יְהוָ֔ה דְּבָר֖וֹ אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר וָאָקֻ֡ם תַּחַת֩ דָּוִ֨ד אָבִ֜י וָאֵשֵׁ֣ב עַל כִּסֵּ֣א יִשְׂרָאֵ֗ל כַּֽאֲשֶׁר֙ דִּבֶּ֣ר יְהוָ֔ה וָאֶבְנֶ֣ה הַבַּ֔יִת לְשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الأول 8: 26 1Ki.8.26

وَالآنَ يَا إِلهَ إِسْرَائِيلَ فَلْيَتَحَقَّقْ كَلاَمُكَ الَّذِي كَلَّمْتَ بِهِ عَبْدَكَ دَاوُدَ أَبِي.

וְעַתָּ֖ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל יֵאָ֤מֶן;נָא֙ דְּבָ֣רְךָ֔ אֲשֶׁ֣ר דִּבַּ֔רְתָּ לְעַבְדְּךָ֖ דָּוִ֥ד אָבִֽי

الملوك الأول 8: 56 1Ki.8.56

مُبَارَكٌ الرَّبُّ الَّذِي أَعْطَى رَاحَةً لِشَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ حَسَبَ كُلِّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ، وَلَمْ تَسْقُطْ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ كُلِّ كَلاَمِهِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ عَنْ يَدِ مُوسَى عَبْدِهِ.

בָּר֣וּךְ יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן מְנוּחָה֙ לְעַמּ֣וֹ יִשְׂרָאֵ֔ל כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר לֹֽא נָפַ֞ל דָּבָ֣ר אֶחָ֗ד מִכֹּל֙ דְּבָר֣וֹ הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֥ה עַבְדּֽוֹ

الملوك الأول 8: 56 1Ki.8.56

مُبَارَكٌ الرَّبُّ الَّذِي أَعْطَى رَاحَةً لِشَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ حَسَبَ كُلِّ مَا تَكَلَّمَ بِهِ، وَلَمْ تَسْقُطْ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ كُلِّ كَلاَمِهِ الصَّالِحِ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ عَنْ يَدِ مُوسَى عَبْدِهِ.

בָּר֣וּךְ יְהוָ֗ה אֲשֶׁ֨ר נָתַ֤ן מְנוּחָה֙ לְעַמּ֣וֹ יִשְׂרָאֵ֔ל כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֣ר דִּבֵּ֑ר לֹֽא נָפַ֞ל דָּבָ֣ר אֶחָ֗ד מִכֹּל֙ דְּבָר֣וֹ הַטּ֔וֹב אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֔ר בְּיַ֖ד מֹשֶׁ֥ה עַבְדּֽוֹ

الملوك الأول 8: 59 1Ki.8.59

وَلِيَكُنْ كَلاَمِي هذَا الَّذِي تَضَرَّعْتُ بِهِ أَمَامَ الرَّبِّ قَرِيبًا مِنَ الرَّبِّ إِلهِنَا نَهَارًا وَلَيْلاً، لِيَقْضِيَ قَضَاءَ عَبْدِهِ وَقَضَاءَ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فِي يَوْمِهِ.

וְיִֽהְי֨וּ דְבָרַ֜י אֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר הִתְחַנַּ֙נְתִּי֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קְרֹבִ֛ים אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה לַעֲשׂ֣וֹת מִשְׁפַּ֣ט עַבְדּ֗וֹ וּמִשְׁפַּ֛ט עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵ֖ל דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ

الملوك الأول 8: 59 1Ki.8.59

وَلِيَكُنْ كَلاَمِي هذَا الَّذِي تَضَرَّعْتُ بِهِ أَمَامَ الرَّبِّ قَرِيبًا مِنَ الرَّبِّ إِلهِنَا نَهَارًا وَلَيْلاً، لِيَقْضِيَ قَضَاءَ عَبْدِهِ وَقَضَاءَ شَعْبِهِ إِسْرَائِيلَ، أَمْرَ كُلِّ يَوْمٍ فِي يَوْمِهِ.

וְיִֽהְי֨וּ דְבָרַ֜י אֵ֗לֶּה אֲשֶׁ֤ר הִתְחַנַּ֙נְתִּי֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה קְרֹבִ֛ים אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ יוֹמָ֣ם וָלָ֑יְלָה לַעֲשׂ֣וֹת מִשְׁפַּ֣ט עַבְדּ֗וֹ וּמִשְׁפַּ֛ט עַמּ֥וֹ יִשְׂרָאֵ֖ל דְּבַר י֥וֹם בְּיוֹמֽוֹ

الملوك الأول 9: 15 1Ki.9.15

وَهذَا هُوَ سَبَبُ التَّسْخِيرِ الَّذِي جَعَلَهُ الْمَلِكُ سُلَيْمَانُ لِبِنَاءِ بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِهِ وَالْقَلْعَةِ وَسُورِ أُورُشَلِيمَ وَحَاصُورَ وَمَجِدُّو وَجَازَرَ.

וְזֶ֨ה דְבַר הַמַּ֜ס אֲשֶֽׁר הֶעֱלָ֣ה הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֗ה לִבְנוֹת֩ בֵּ֨ית יְהוָ֤ה בֵּיתוֹ֙ הַמִּלּ֔וֹא חוֹמַ֣ת יְרוּשָׁלִָ֑ם חָצֹ֥ר מְגִדּ֖וֹ גָּֽזֶר

الملوك الأول 10: 3 1Ki.10.3

فَأَخْبَرَهَا سُلَيْمَانُ بِكُلِّ كَلاَمِهَا. لَمْ يَكُنْ أَمْرٌ مَخْفِيًّا عَنِ الْمَلِكِ لَمْ يُخْبِرْهَا

וַיַּגֶּד;לָ֥הּ שְׁלֹמֹ֖ה כָּל דְּבָרֶ֑יהָ לֹֽא הָיָ֤ה דָּבָר֙ נֶעְלָ֣ם מִן הַמֶּ֔לֶךְ לֹ֦א הִגִּ֖יד;לָֽהּ

الملوك الأول 10: 3 1Ki.10.3

فَأَخْبَرَهَا سُلَيْمَانُ بِكُلِّ كَلاَمِهَا. لَمْ يَكُنْ أَمْرٌ مَخْفِيًّا عَنِ الْمَلِكِ لَمْ يُخْبِرْهَا

וַיַּגֶּד;לָ֥הּ שְׁלֹמֹ֖ה כָּל דְּבָרֶ֑יהָ לֹֽא הָיָ֤ה דָּבָר֙ נֶעְלָ֣ם מִן הַמֶּ֔לֶךְ לֹ֦א הִגִּ֖יד;לָֽהּ

الملوك الأول 10: 6 1Ki.10.6

فَقَالَتْ لِلْمَلِكِ: صَحِيحًا كَانَ الْخَبَرُ الَّذِي سَمِعْتُهُ فِي أَرْضِي عَنْ أُمُورِكَ وَعَنْ حِكْمَتِكَ.

וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ אֱמֶת֙ הָיָ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖עְתִּי בְּאַרְצִ֑י עַל דְּבָרֶ֖יךָ וְעַל חָכְמָתֶֽךָ

الملوك الأول 10: 6 1Ki.10.6

فَقَالَتْ لِلْمَلِكِ: صَحِيحًا كَانَ الْخَبَرُ الَّذِي سَمِعْتُهُ فِي أَرْضِي عَنْ أُمُورِكَ وَعَنْ حِكْمَتِكَ.

וַתֹּ֙אמֶר֙ אֶל;הַמֶּ֔לֶךְ אֱמֶת֙ הָיָ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖עְתִּי בְּאַרְצִ֑י עַל דְּבָרֶ֖יךָ וְעַל חָכְמָתֶֽךָ

الملوك الأول 10: 7 1Ki.10.7

وَلَمْ أُصَدِّقِ الأَخْبَارَ حَتَّى جِئْتُ وَأَبْصَرَتْ عَيْنَايَ، فَهُوَذَا النِّصْفُ لَمْ أُخْبَرْ بِهِ. زِدْتَ حِكْمَةً وَصَلاَحًا عَلَى الْخَبَرِ الَّذِي سَمِعْتُهُ.

וְלֹֽא הֶאֱמַ֣נְתִּי לַדְּבָרִ֗ים עַ֤ד בָּ֙אתִי֙ וַתִּרְאֶ֣ינָה עֵינַ֔י וְהִנֵּ֥ה הַחֵ֑צִי לֹֽא הֻגַּד;לִ֖י הוֹסַ֤פְתָּ חָכְמָה֙ וָט֔וֹב אֶל הַשְּׁמוּעָ֖ה אֲשֶׁר שָׁמָֽעְתִּי

الملوك الأول 11: 10 1Ki.11.10

وَأَوْصَاهُ فِي هذَا الأَمْرِ أَنْ لاَ يَتَّبعَ آلِهَةً أُخْرَى، فَلَمْ يَحْفَظْ مَا أَوْصَى بِهِ الرَّبُّ.

וְצִוָּ֤ה;אֵלָיו֙ עַל הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר לְבִ֨לְתִּי לֶ֔כֶת;אַחֲרֵ֖י אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְלֹ֣א שָׁמַ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֖ה יְהוָֽה

الملوك الأول 11: 27 1Ki.11.27

وَهذَا هُوَ سَبَبُ رَفْعِهِ يَدَهُ عَلَى الْمَلِكِ: أَنَّ سُلَيْمَانَ بَنَى الْقَلْعَةَ وَسَدَّ شُقُوقَ مَدِينَةِ دَاوُدَ أَبِيهِ.

וְזֶ֣ה הַדָּבָ֔ר הֵרִ֥ים יָ֖ד בַּמֶּ֑לֶךְ שְׁלֹמֹה֙ בָּנָ֣ה הַמִּלּ֔וֹא סָגַ֕ר פֶּ֕רֶץ עִ֖יר דָּוִ֥ד אָבִֽיו

الملوك الأول 11: 41 1Ki.11.41

وَبَقِيَّةُ أُمُورِ سُلَيْمَانَ وَكُلُّ مَا صَنَعَ وَحِكْمَتُهُ أَمَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي سِفْرِ أُمُورِ سُلَيْمَانَ.

וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֧י שְׁלֹמֹ֛ה וְכָל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה וְחָכְמָת֑וֹ הֲלֽוֹא הֵ֣ם כְּתֻבִ֔ים עַל סֵ֖פֶר דִּבְרֵ֥י שְׁלֹמֹֽה

الملوك الأول 11: 41 1Ki.11.41

وَبَقِيَّةُ أُمُورِ سُلَيْمَانَ وَكُلُّ مَا صَنَعَ وَحِكْمَتُهُ أَمَا هِيَ مَكْتُوبَةٌ فِي سِفْرِ أُمُورِ سُلَيْمَانَ.

וְיֶ֨תֶר דִּבְרֵ֧י שְׁלֹמֹ֛ה וְכָל אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה וְחָכְמָת֑וֹ הֲלֽוֹא הֵ֣ם כְּתֻבִ֔ים עַל סֵ֖פֶר דִּבְרֵ֥י שְׁלֹמֹֽה

الملوك الأول 12: 6 1Ki.12.6

فَاسْتَشَارَ الْمَلِكُ رَحُبْعَامُ الشُّيُوخَ الَّذِينَ كَانُوا يَقِفُونَ أَمَامَ سُلَيْمَانَ أَبِيهِ وَهُوَ حَيٌّ، قَائِلاً: كَيْفَ تُشِيرُونَ أَنْ أَرُدَّ جَوَابًا إِلَى هذَا الشَّعْبِ.

וַיִּוָּעַ֞ץ הַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֗ם הַזְּקֵנִים֙ אֲשֶׁר הָי֣וּ עֹמְדִ֗ים פְּנֵי֙ שְׁלֹמֹ֣ה אָבִ֔יו בִּֽהְיֹת֥וֹ חַ֖י לֵאמֹ֑ר אֵ֚יךְ נֽוֹעָצִ֔ים;אַתֶּ֣ם לְהָשִׁ֥יב דָּבָֽר הַזֶּ֖ה הָֽעָם

الملوك الأول 12: 7 1Ki.12.7

فَكَلَّمُوهُ قَائِلِينَ: إِنْ صِرْتَ الْيَوْمَ عَبْدًا لِهذَا الشَّعْبِ وَخَدَمْتَهُمْ وَأَجَبْتَهُمْ وَكَلَّمْتَهُمْ كَلاَمًا حَسَنًا، يَكُونُونَ لَكَ عَبِيدًا كُلَّ الأَيَّامِ.

וַיְדַבְּר֨וּ;אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר אִם תִּֽהְיֶה הַ֠יּוֹם עֶ֜בֶד הַזֶּה֙ לָעָ֤ם וַֽעֲבַדְתָּ֔ם וַעֲנִיתָ֕ם וְדִבַּרְתָּ֥;אֲלֵיהֶ֖ם דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים וְהָי֥וּ לְךָ֛ עֲבָדִ֖ים כָּל הַיָּמִֽים

الملوك الأول 12: 9 1Ki.12.9

وَقَالَ لَهُمْ: بِمَاذَا تُشِيرُونَ أَنْتُمْ فَنَرُدَّ جَوَابًا عَلَى هذَا الشَّعْبِ الَّذِينَ كَلَّمُونِي قَائِلِينَ: خَفِّفْ مِنَ النِّيرِ الَّذِي جَعَلَهُ عَلَيْنَا أَبُوكَ.

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם מָ֚ה נֽוֹעָצִ֔ים אַתֶּ֣ם וְנָשִׁ֥יב דָּבָ֖ר הַזֶּ֑ה הָעָ֣ם אֲשֶׁ֨ר דִּבְּר֤וּ;אֵלַי֙ לֵאמֹ֔ר הָקֵל֙ מִן הָעֹ֔ל אֲשֶׁר נָתַ֥ן עָלֵֽינוּ אָבִ֖יךָ

الملوك الأول 12: 15 1Ki.12.15

وَلَمْ يَسْمَعِ الْمَلِكُ لِلشَّعْبِ، لأَنَّ السَّبَبَ كَانَ مِنْ قِبَلِ الرَّبِّ لِيُقِيمَ كَلاَمَهُ الَّذِي تَكَلَّمَ بِهِ الرَّبُّ عَنْ يَدِ أَخِيَّا الشِّيلُونِيِّ إِلَى يَرُبْعَامَ بْنِ نَبَاطَ.

וְלֹֽא שָׁמַ֥ע הַמֶּ֖לֶךְ אֶל;הָעָ֑ם כִּֽי סִבָּה֙ הָיְתָ֤ה מֵעִ֣ם יְהוָ֔ה לְמַ֜עַן;הָקִ֣ים דְּבָר֗וֹ אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֤ר יְהוָה֙ בְּיַד֙ אֲחִיָּ֣ה הַשִּׁילֹנִ֔י אֶל יָרָבְעָ֖ם בֶּן נְבָֽט

الملوك الأول 12: 16 1Ki.12.16

فَلَمَّا رَأَى كُلُّ إِسْرَائِيلَ أَنَّ الْمَلِكَ لَمْ يَسْمَعْ لَهُمْ، رَدَّ الشَّعْبُ جَوَابًا عَلَى الْمَلِكِ قَائِلِينَ: أَيُّ قِسْمٍ لَنَا فِي دَاوُدَ. وَلاَ نَصِيبَ فِي ابْنِ يَسَّى. إِلَى خِيَامِكَ يَا إِسْرَائِيلُ. الآنَ انْظُرْ إِلَى بَيْتِكَ يَا دَاوُدُ. وَذَهَبَ إِسْرَائِيلُ إِلَى خِيَامِهِمْ.

וַיַּ֣רְא כָּל יִשְׂרָאֵ֗ל כִּ֠י הַמֶּלֶךְ֮ לֹֽא שָׁמַ֣ע אֲלֵיהֶם֒ וַיָּשִׁ֣בוּ הָעָ֣ם דָּבָ֣ר הַמֶּ֣לֶךְ לֵאמֹ֡ר מַה חֵ֨לֶק לָּנוּ֩ בְּדָוִ֜ד וְלֹֽא נַחֲלָ֣ה בְּבֶן יִשַׁ֗י לְאֹהָלֶ֙יךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל עַתָּ֕ה רְאֵ֥ה בֵיתְךָ֖ דָּוִ֑ד וַיֵּ֥לֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל לְאֹהָלָֽיו

الملوك الأول 12: 22 1Ki.12.22

وَكَانَ كَلاَمُ اللهِ إِلَى شِمَعْيَا رَجُلِ اللهِ قَائِلاً:

וַיְהִי֙ דְּבַ֣ר הָֽאֱלֹהִ֔ים אֶל שְׁמַעְיָ֥ה אִישׁ הָאֱלֹהִ֖ים לֵאמֹֽר

الملوك الأول 12: 24 1Ki.12.24

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَصْعَدُوا وَلاَ تُحَارِبُوا إِخْوَتَكُمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ. ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ، لأَنَّ مِنْ عِنْدِي هذَا الأَمْرَ. فَسَمِعُوا لِكَلاَمِ الرَّبِّ وَرَجَعُوا لِيَنْطَلِقُوا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹֽא תַעֲלוּ֩ וְלֹא תִלָּ֨חֲמ֜וּן אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְבֵית֔וֹ כִּ֧י מֵאִתִּ֛י נִהְיָ֖ה;הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַיִּשְׁמְעוּ֙ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֥בוּ לָלֶ֖כֶת כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה

الملوك الأول 12: 24 1Ki.12.24

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَصْعَدُوا وَلاَ تُحَارِبُوا إِخْوَتَكُمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ. ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ، لأَنَّ مِنْ عِنْدِي هذَا الأَمْرَ. فَسَمِعُوا لِكَلاَمِ الرَّبِّ وَرَجَعُوا لِيَنْطَلِقُوا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹֽא תַעֲלוּ֩ וְלֹא תִלָּ֨חֲמ֜וּן אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְבֵית֔וֹ כִּ֧י מֵאִתִּ֛י נִהְיָ֖ה;הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַיִּשְׁמְעוּ֙ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֥בוּ לָלֶ֖כֶת כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה

الملوك الأول 12: 24 1Ki.12.24

هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: لاَ تَصْعَدُوا وَلاَ تُحَارِبُوا إِخْوَتَكُمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ. ارْجِعُوا كُلُّ وَاحِدٍ إِلَى بَيْتِهِ، لأَنَّ مِنْ عِنْدِي هذَا الأَمْرَ. فَسَمِعُوا لِكَلاَمِ الرَّبِّ وَرَجَعُوا لِيَنْطَلِقُوا حَسَبَ قَوْلِ الرَّبِّ.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֡ה לֹֽא תַעֲלוּ֩ וְלֹא תִלָּ֨חֲמ֜וּן אֲחֵיכֶ֣ם בְּנֵֽי יִשְׂרָאֵ֗ל שׁ֚וּבוּ אִ֣ישׁ לְבֵית֔וֹ כִּ֧י מֵאִתִּ֛י נִהְיָ֖ה;הַזֶּ֑ה הַדָּבָ֣ר וַיִּשְׁמְעוּ֙ דְּבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיָּשֻׁ֥בוּ לָלֶ֖כֶת כִּדְבַ֥ר יְהוָֽה

الملوك الأول 12: 30 1Ki.12.30

وَكَانَ هذَا الأَمْرُ خَطِيَّةً. وَكَانَ الشَّعْبُ يَذْهَبُونَ إِلَى أَمَامِ أَحَدِهِمَا حَتَّى إِلَى دَانَ.

וַיְהִ֛י הַזֶּ֖ה הַדָּבָ֥ר לְחַטָּ֑את הָעָ֛ם וַיֵּלְכ֥וּ לִפְנֵ֥י הָאֶחָ֖ד עַד דָּֽן

الملوك الأول 13: 1 1Ki.13.1

وَإِذَا بِرَجُلِ اللهِ قَدْ أَتَى مِنْ يَهُوذَا بِكَلاَمِ الرَّبِّ إِلَى بَيْتِ إِيلَ، وَيَرُبْعَامُ وَاقِفٌ لَدَى الْمَذْبَحِ لِكَيْ يُوقِدَ.

וְהִנֵּ֣ה אִ֣ישׁ אֱלֹהִ֗ים בָּ֧א מִיהוּדָ֛ה בִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה אֶל בֵּֽית אֵ֑ל וְיָרָבְעָ֛ם עֹמֵ֥ד עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ לְהַקְטִֽיר

الملوك الأول 13: 2 1Ki.13.2

فَنَادَى نَحْوَ الْمَذْبَحِ بِكَلاَمِ الرَّبِّ وَقَالَ: يَا مَذْبَحُ، يَا مَذْبَحُ، هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: هُوَذَا سَيُولَدُ لِبَيْتِ دَاوُدَ ابْنٌ اسْمُهُ يُوشِيَّا، وَيَذْبَحُ عَلَيْكَ كَهَنَةَ الْمُرْتَفَعَاتِ الَّذِينَ يُوقِدُونَ عَلَيْكَ، وَتُحْرَقُ عَلَيْكَ عِظَامُ النَّاسِ.

וַיִּקְרָ֤א עַל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ בִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה וַיֹּ֙אמֶר֙ מִזְבֵּ֣חַ מִזְבֵּ֔חַ כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הִנֵּֽה נוֹלָ֤ד לְבֵית דָּוִד֙ בֵ֞ן שְׁמ֔וֹ יֹאשִׁיָּ֣הוּ וְזָבַ֣ח עָלֶ֗יךָ כֹּהֲנֵ֤י הַבָּמוֹת֙ הַמַּקְטִרִ֣ים עָלֶ֔יךָ יִשְׂרְפ֥וּ עָלֶֽיךָ וְעַצְמ֥וֹת אָדָ֖ם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (1391 آية)