גִּלּוּל (H1544) - gillûwl | معجم سترونغ العبري

اللاويين 26: 30 Lev.26.30

وَأُخْرِبُ مُرْتَفَعَاتِكُمْ، وَأَقْطَعُ شَمْسَاتِكُمْ، وَأُلْقِي جُثَثَكُمْ عَلَى جُثَثِ أَصْنَامِكُمْ، وَتَرْذُلُكُمْ نَفْسِي.

וְהִשְׁמַדְתִּ֞י בָּמֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִכְרַתִּי֙ חַמָּ֣נֵיכֶ֔ם וְנָֽתַתִּי֙ פִּגְרֵיכֶ֔ם עַל פִּגְרֵ֖י גִּלּוּלֵיכֶ֑ם וְגָעֲלָ֥ה;אֶתְכֶֽם נַפְשִׁ֖י

التثنية 29: 17 Deu.29.17

وَرَأَيْتُمْ أَرْجَاسَهُمْ وَأَصْنَامَهُمُ الَّتِي عِنْدَهُمْ مِنْ خَشَبٍ وَحَجَرٍ وَفِضَّةٍ وَذَهَبٍ،

וַתִּרְאוּ֙ שִׁקּ֣וּצֵיהֶ֔ם גִּלֻּלֵיהֶ֑ם אֲשֶׁ֥ר עִמָּהֶֽם עֵ֣ץ וָאֶ֔בֶן כֶּ֥סֶף וְזָהָ֖ב

الملوك الأول 15: 12 1Ki.15.12

وَأَزَالَ الْمَأْبُونِينَ مِنَ الأَرْضِ، وَنَزَعَ جَمِيعَ الأَصْنَامِ الَّتِي عَمِلَهَا آبَاؤُهُ،

וַיַּעֲבֵ֥ר הַקְּדֵשִׁ֖ים מִן הָאָ֑רֶץ וַיָּ֙סַר֙ כָּל הַגִּלֻּלִ֔ים אֲשֶׁ֥ר עָשׂ֖וּ אֲבֹתָֽיו

الملوك الأول 21: 26 1Ki.21.26

وَرَجِسَ جِدًّا بِذَهَابِهِ وَرَاءَ الأَصْنَامِ حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ الأَمُورِيُّونَ الَّذِينَ طَرَدَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיַּתְעֵ֣ב מְאֹ֔ד לָלֶ֖כֶת אַחֲרֵ֣י הַגִּלֻּלִ֑ים כְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ הָאֱמֹרִ֔י אֲשֶׁר֙ הוֹרִ֣ישׁ יְהוָ֔ה מִפְּנֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

الملوك الثاني 17: 12 2Ki.17.12

وَعَبَدُوا الأَصْنَامَ الَّتِي قَالَ الرَّبُّ لَهُمْ لاَ تَعْمَلُوا هذَا الأَمْرَ.

וַיַּֽעַבְד֖וּ הַגִּלֻּלִ֑ים אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר יְהוָה֙ לָהֶ֔ם לֹ֥א תַעֲשׂ֖וּ הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

الملوك الثاني 21: 11 2Ki.21.11

مِنْ أَجْلِ أَنَّ مَنَسَّى مَلِكَ يَهُوذَا قَدْ عَمِلَ هذِهِ الأَرْجَاسَ، وَأَسَاءَ أَكْثَرَ مِنْ جَمِيعِ الَّذِي عَمِلَهُ الأَمُورِيُّونَ الَّذِينَ قَبْلَهُ، وَجَعَلَ أَيْضًا يَهُوذَا يُخْطِئُ بِأَصْنَامِهِ،

יַעַן֩;אֲשֶׁ֨ר מְנַשֶּׁ֤ה מֶֽלֶךְ יְהוּדָה֙ עָשָׂ֜ה הָאֵ֔לֶּה הַתֹּעֵב֣וֹת הֵרַ֕ע מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר עָשׂ֥וּ הָאֱמֹרִ֖י אֲשֶׁ֣ר לְפָנָ֑יו וַיַּחֲטִ֥א;גַֽם;יְהוּדָ֖ה בְּגִלּוּלָֽיו

الملوك الثاني 21: 21 2Ki.21.21

وَسَلَكَ فِي كُلِّ الطَّرِيقِ الَّذِي سَلَكَ فِيهِ أَبُوهُ، وَعَبَدَ الأَصْنَامَ الَّتِي عَبَدَهَا أَبُوهُ وَسَجَدَ لَهَا.

וַיֵּ֕לֶךְ בְּכָל הַדֶּ֖רֶךְ אֲשֶׁר הָלַ֣ךְ אָבִ֑יו וַֽיַּעֲבֹ֗ד הַגִּלֻּלִים֙ אֲשֶׁ֣ר עָבַ֣ד אָבִ֔יו וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לָהֶֽם

الملوك الثاني 23: 24 2Ki.23.24

وَكَذلِكَ السَّحَرَةُ وَالْعَرَّافُونَ وَالتَّرَافِيمُ وَالأَصْنَامُ وَجَمِيعُ الرَّجَاسَاتِ الَّتِي رُئِيَتْ فِي أَرْضِ يَهُوذَا وَفِي أُورُشَلِيمَ، أَبَادَهَا يُوشِيَّا لِيُقِيمَ كَلاَمَ الشَّرِيعَةِ الْمَكْتُوبَ فِي السِّفْرِ الَّذِي وَجَدَهُ حِلْقِيَّا الْكَاهِنُ فِي بَيْتِ الرَّبِّ.

וְגַ֣ם הָאֹב֣וֹת הַ֠יִּדְּעֹנִים הַתְּרָפִ֨ים הַגִּלֻּלִ֜ים כָּל הַשִּׁקֻּצִ֗ים אֲשֶׁ֤ר נִרְאוּ֙ בְּאֶ֤רֶץ יְהוּדָה֙ וּבִיר֣וּשָׁלִַ֔ם בִּעֵ֖ר יֹֽאשִׁיָּ֑הוּ לְ֠מַעַן;הָקִ֞ים דִּבְרֵ֤י הַתּוֹרָה֙ הַכְּתֻבִ֣ים עַל הַסֵּ֔פֶר אֲשֶׁ֥ר מָצָ֛א חִלְקִיָּ֥הוּ הַכֹּהֵ֖ן בֵּ֥ית יְהוָֽה

إرميا 50: 2 Jer.50.2

أَخْبِرُوا فِي الشُّعُوبِ، وَأَسْمِعُوا وَارْفَعُوا رَايَةً. أَسْمِعُوا لاَ تُخْفُوا. قُولُوا: أُخِذَتْ بَابِلُ. خَزِيَ بِيلُ. انْسَحَقَ مَرُودَخُ. خَزِيَتْ أَوْثَانُهَا. انْسَحَقَتْ أَصْنَامُهَا.

הַגִּ֨ידוּ בַגּוֹיִ֤ם וְהַשְׁמִ֙יעוּ֙ וּֽשְׂאוּ נֵ֔ס הַשְׁמִ֖יעוּ אַל תְּכַחֵ֑דוּ אִמְרוּ֩ נִלְכְּדָ֨ה בָבֶ֜ל הֹבִ֥ישׁ בֵּל֙ חַ֣ת מְרֹדָ֔ךְ הֹבִ֣ישׁוּ עֲצַבֶּ֔יהָ חַ֖תּוּ גִּלּוּלֶֽיהָ

حزقيال 6: 4 Ezk.6.4

فَتَخْرَبُ مَذَابِحُكُمْ، وَتَتَكَسَّرُ شَمْسَاتُكُمْ، وَأَطْرَحُ قَتْلاَكُمْ قُدَّامَ أَصْنَامِكُمْ.

וְנָשַׁ֙מּוּ֙ מִזְבְּח֣וֹתֵיכֶ֔ם וְנִשְׁבְּר֖וּ חַמָּֽנֵיכֶ֑ם וְהִפַּלְתִּי֙ חַלְלֵיכֶ֔ם לִפְנֵ֖י גִּלּוּלֵיכֶֽם

حزقيال 6: 5 Ezk.6.5

وَأَضَعُ جُثَثَ بَنِي إِسْرَائِيلَ قُدَّامَ أَصْنَامِهِمْ، وَأُذَرِّي عِظَامَكُمْ حَوْلَ مَذَابِحِكُمْ.

וְנָתַתִּ֗י פִּגְרֵי֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִפְנֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְזֵרִיתִי֙ עַצְמ֣וֹתֵיכֶ֔ם סְבִיב֖וֹת מִזְבְּחוֹתֵיכֶֽם

حزقيال 6: 6 Ezk.6.6

فِي كُلِّ مَسَاكِنِكُمْ تُقْفَرِ الْمُدُنُ، وَتَخْرَبُ الْمُرْتَفَعَاتُ، لِكَيْ تُقْفَرِ وَتَخْرَبَ مَذَابِحُكُمْ، وَتَنْكَسِرَ وَتَزُولَ أَصْنَامُكُمْ، وَتُقْطَعَ شَمْسَاتُكُمْ، وَتُمْحَى أَعْمَالُكُمْ،

בְּכֹל֙ מוֹשְׁב֣וֹתֵיכֶ֔ם תֶּחֱרַ֔בְנָה הֶעָרִ֣ים תִּישָׁ֑מְנָה וְהַבָּמ֖וֹת לְמַעַן֩ יֶחֶרְב֨וּ וְיֶאְשְׁמ֜וּ מִזְבְּחֽוֹתֵיכֶ֗ם וְנִשְׁבְּר֤וּ וְנִשְׁבְּתוּ֙ גִּלּ֣וּלֵיכֶ֔ם וְנִגְדְּעוּ֙ חַמָּ֣נֵיכֶ֔ם וְנִמְח֖וּ מַעֲשֵׂיכֶֽם

حزقيال 6: 9 Ezk.6.9

وَالنَّاجُونَ مِنْكُمْ يَذْكُرُونَنِي بَيْنَ الأُمَمِ الَّذِينَ يُسْبَوْنَ إِلَيْهِمْ، إِذَا كَسَرْتُ قَلْبَهُمُ الزَّانِيَ الَّذِي حَادَ عَنِّي، وَعُيُونَهُمُ الزَّانِيَةَ وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ، وَمَقَتُوا أَنْفُسَهُمْ لأَجْلِ الشُّرُورِ الَّتِي فَعَلُوهَا فِي كُلِّ رَجَاسَاتِهِمْ،

פְלִֽיטֵיכֶ֜ם וְזָכְר֨וּ;אוֹתִ֗י בַּגּוֹיִם֮ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבּוּ שָׁם֒ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֜רְתִּי לִבָּ֣ם הַזּוֹנֶ֗ה אֲשֶׁר סָר֙ מֵֽעָלַ֔י עֵֽינֵיהֶ֔ם הַזֹּנ֕וֹת אַחֲרֵ֖י גִּלּֽוּלֵיהֶ֑ם וְנָקֹ֙טּוּ֙ בִּפְנֵיהֶ֔ם אֶל הָֽרָעוֹת֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֔וּ לְכֹ֖ל תּוֹעֲבֹתֵיהֶֽם

حزقيال 6: 13 Ezk.6.13

فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، إِذَا كَانَتْ قَتْلاَهُمْ وَسْطِ أَصْنَامِهِمْ حَوْلَ مَذَابِحِهِمْ عَلَى كُلِّ أَكَمَةٍ عَالِيَةٍ، وَفِي رُؤُوسِ كُلِّ الْجِبَالِ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ، وَتَحْتَ كُلِّ بَلُّوطَةٍ غَبْيَاءَ، الْمَوْضِعِ الَّذِي قَرَّبُوا فِيهِ رَائِحَةَ سُرُورٍ لِكُلِّ أَصْنَامِهِمْ.

וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּֽהְי֣וֹת חַלְלֵיהֶ֗ם בְּתוֹךְ֙ גִּלּ֣וּלֵיהֶ֔ם סְבִיב֖וֹת מִזְבְּחֽוֹתֵיהֶ֑ם אֶל֩ כָּל גִּבְעָ֨ה רָמָ֜ה רָאשֵׁ֣י בְּכֹ֣ל הֶהָרִ֗ים וְתַ֨חַת כָּל עֵ֤ץ רַֽעֲנָן֙ וְתַ֙חַת֙ כָּל אֵלָ֣ה עֲבֻתָּ֔ה מְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר נָֽתְנוּ שָׁם֙ רֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ לְכֹ֖ל גִּלּוּלֵיהֶֽם

حزقيال 6: 13 Ezk.6.13

فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، إِذَا كَانَتْ قَتْلاَهُمْ وَسْطِ أَصْنَامِهِمْ حَوْلَ مَذَابِحِهِمْ عَلَى كُلِّ أَكَمَةٍ عَالِيَةٍ، وَفِي رُؤُوسِ كُلِّ الْجِبَالِ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ، وَتَحْتَ كُلِّ بَلُّوطَةٍ غَبْيَاءَ، الْمَوْضِعِ الَّذِي قَرَّبُوا فِيهِ رَائِحَةَ سُرُورٍ لِكُلِّ أَصْنَامِهِمْ.

וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּֽהְי֣וֹת חַלְלֵיהֶ֗ם בְּתוֹךְ֙ גִּלּ֣וּלֵיהֶ֔ם סְבִיב֖וֹת מִזְבְּחֽוֹתֵיהֶ֑ם אֶל֩ כָּל גִּבְעָ֨ה רָמָ֜ה רָאשֵׁ֣י בְּכֹ֣ל הֶהָרִ֗ים וְתַ֨חַת כָּל עֵ֤ץ רַֽעֲנָן֙ וְתַ֙חַת֙ כָּל אֵלָ֣ה עֲבֻתָּ֔ה מְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר נָֽתְנוּ שָׁם֙ רֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ לְכֹ֖ל גִּלּוּלֵיהֶֽם

حزقيال 8: 10 Ezk.8.10

فَدَخَلْتُ وَنَظَرْتُ وَإِذَا كُلُّ شَكْلِ دَبَّابَاتٍ وَحَيَوَانٍ نَجِسٍ، وَكُلُّ أَصْنَامٍ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، مَرْسُومَةٌ عَلَى الْحَائِطِ عَلَى دَائِرِهِ.

וָאָבוֹא֮ וָֽאֶרְאֶה֒ וְהִנֵּ֨ה כָל תַּבְנִ֜ית רֶ֤מֶשׂ וּבְהֵמָה֙ שֶׁ֔קֶץ וְכָל גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל מְחֻקֶּ֥ה עַל הַקִּ֖יר סָבִ֥יב;סָבִֽיב

حزقيال 14: 3 Ezk.14.3

يَا ابْنَ آدَمَ، هؤُلاَءِ الرِّجَالُ قَدْ أَصْعَدُوا أَصْنَامَهُمْ إِلَى قُلُوبِهِمْ، وَوَضَعُوا مَعْثَرَةَ إِثْمِهِمْ تِلْقَاءَ أَوْجُهِهِمْ. فَهَلْ أُسْأَلُ مِنْهُمْ سُؤَالاً.

בֶּן אָדָ֗ם הָאֵ֙לֶּה֙ הָאֲנָשִׁ֤ים הֶעֱל֤וּ גִלּֽוּלֵיהֶם֙ עַל לִבָּ֔ם נָתְנ֖וּ וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֹנָ֔ם נֹ֣כַח פְּנֵיהֶ֑ם הַאִדָּרֹ֥שׁ לָהֶֽם אִדָּרֵ֖שׁ

حزقيال 14: 4 Ezk.14.4

لأَجْلِ ذلِكَ كَلِّمْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي يُصْعِدُ أَصْنَامَهُ إِلَى قَلْبِهِ، وَيَضَعُ مَعْثَرَةَ إِثْمِهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، ثُمَّ يَأْتِي إِلَى النَّبِيِّ، فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ أُجِيبُهُ حَسَبَ كَثْرَةِ أَصْنَامِهِ،

לָכֵ֣ן דַּבֵּר;א֠וֹתָם וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִ֣ישׁ;אִ֣ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֡ל אֲשֶׁר֩ יַעֲלֶ֨ה גִּלּוּלָ֜יו אֶל לִבּ֗וֹ יָשִׂים֙ וּמִכְשׁ֤וֹל עֲוֹנוֹ֙ נֹ֣כַח פָּנָ֔יו וּבָ֖א אֶל הַנָּבִ֑יא אֲנִ֣י יְהוָ֗ה נַעֲנֵ֧יתִי;ל֦וֹ בְּרֹ֥ב גִּלּוּלָֽיו

حزقيال 14: 4 Ezk.14.4

لأَجْلِ ذلِكَ كَلِّمْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ الَّذِي يُصْعِدُ أَصْنَامَهُ إِلَى قَلْبِهِ، وَيَضَعُ مَعْثَرَةَ إِثْمِهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، ثُمَّ يَأْتِي إِلَى النَّبِيِّ، فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ أُجِيبُهُ حَسَبَ كَثْرَةِ أَصْنَامِهِ،

לָכֵ֣ן דַּבֵּר;א֠וֹתָם וְאָמַרְתָּ֨ אֲלֵיהֶ֜ם כֹּה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִ֣ישׁ;אִ֣ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֡ל אֲשֶׁר֩ יַעֲלֶ֨ה גִּלּוּלָ֜יו אֶל לִבּ֗וֹ יָשִׂים֙ וּמִכְשׁ֤וֹל עֲוֹנוֹ֙ נֹ֣כַח פָּנָ֔יו וּבָ֖א אֶל הַנָּבִ֑יא אֲנִ֣י יְהוָ֗ה נַעֲנֵ֧יתִי;ל֦וֹ בְּרֹ֥ב גִּלּוּלָֽיו

حزقيال 14: 5 Ezk.14.5

لِكَيْ آخُذَ بَيْتَ إِسْرَائِيلَ بِقُلُوبِهِمْ، لأَنَّهُمْ كُلَّهُمْ قَدِ ارْتَدُّوا عَنِّي بِأَصْنَامِهِمْ.

לְמַ֛עַן תְּפֹ֥שׂ בֵּֽית יִשְׂרָאֵ֖ל בְּלִבָּ֑ם אֲשֶׁ֤ר כֻּלָּֽם נָזֹ֙רוּ֙ מֵֽעָלַ֔י בְּגִלּֽוּלֵיהֶ֖ם

حزقيال 14: 6 Ezk.14.6

لِذلِكَ قُلْ لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: تُوبُوا وَارْجِعُوا عَنْ أَصْنَامِكُمْ، وَعَنْ كُلِّ رَجَاسَاتِكُمُ اصْرِفُوا وُجُوهَكُمْ.

לָכֵ֞ן אֱמֹ֣ר אֶל;בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה שׁ֣וּבוּ וְהָשִׁ֔יבוּ מֵעַ֖ל גִּלּֽוּלֵיכֶ֑ם וּמֵעַ֥ל כָּל תּוֹעֲבֹתֵיכֶ֖ם הָשִׁ֥יבוּ פְנֵיכֶֽם

حزقيال 14: 7 Ezk.14.7

لأَنَّ كُلَّ إِنْسَانٍ مِنْ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ أَوْ مِنَ الْغُرَبَاءِ الْمُتَغَرِّبِينَ فِي إِسْرَائِيلَ، إِذَا ارْتَدَّ عَنِّي وَأَصْعَدَ أَصْنَامَهُ إِلَى قَلْبِهِ، وَوَضَعَ مَعْثَرَةَ إِثْمِهِ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ، ثُمَّ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ لِيَسْأَلَهُ عَنِّي، فَإِنِّي أَنَا الرَّبُّ أُجِيبُهُ بِنَفْسِي.

כִּי֩ אִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמֵהַגֵּר֮ יָג֣וּר בְּיִשְׂרָאֵל֒ וְיִנָּזֵ֣ר מֵֽאַחֲרַ֗י וְיַ֤עַל גִּלּוּלָיו֙ אֶל לִבּ֔וֹ יָשִׂ֖ים וּמִכְשׁ֣וֹל עֲוֹנ֔וֹ נֹ֣כַח פָּנָ֑יו וּבָ֤א אֶל הַנָּבִיא֙ לִדְרָשׁ;ל֣וֹ בִ֔י אֲנִ֣י יְהוָ֔ה נַֽעֲנֶה;לּ֖וֹ בִּֽי

حزقيال 16: 36 Ezk.16.36

هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ قَدْ أُنْفِقَ نُحَاسُكِ وَانْكَشَفَتْ عَوْرَتُكِ بِزِنَاكِ بِمُحِبِّيكِ وَبِكُلِّ أَصْنَامِ رَجَاسَاتِكِ، وَلِدِمَاءِ بَنِيكِ الَّذِينَ بَذَلْتِهِمْ لَهَا،

כֹּֽה אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהֹוִ֗ה יַ֣עַן הִשָּׁפֵ֤ךְ נְחֻשְׁתֵּךְ֙ וַתִּגָּלֶ֣ה עֶרְוָתֵ֔ךְ בְּתַזְנוּתַ֖יִךְ עַל;מְאַהֲבָ֑יִךְ וְעַל֙;כָּל גִּלּוּלֵ֣י תוֹעֲבוֹתַ֔יִךְ וְכִדְמֵ֣י בָנַ֔יִךְ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תְּ לָהֶֽם

حزقيال 18: 6 Ezk.18.6

لَمْ يَأْكُلْ عَلَى الْجِبَالِ وَلَمْ يَرْفَعْ عَيْنَيْهِ إِلَى أَصْنَامِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، وَلَمْ يُنَجِّسِ امْرَأَةَ قَرِيبِهِ، وَلَمْ يَقْرُبِ امْرَأَةً طَامِثًا،

לֹ֣א אָכָ֔ל אֶל הֶֽהָרִים֙ לֹ֣א נָשָׂ֔א וְעֵינָיו֙ אֶל גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֣א טִמֵּ֔א אֵ֤שֶׁת רֵעֵ֙הוּ֙ לֹ֥א יִקְרָֽב אִשָּׁ֥ה נִדָּ֖ה

حزقيال 18: 12 Ezk.18.12

وَظَلَمَ الْفَقِيرَ وَالْمِسْكِينَ، وَاغْتَصَبَ اغْتِصَابًا، وَلَمْ يَرُدَّ الرَّهْنَ، وَقَدْ رَفَعَ عَيْنَيْهِ إِلَى الأَصْنَامِ وَفَعَلَ الرِّجْسَ،

הוֹנָ֔ה עָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ גְּזֵל֣וֹת גָּזָ֔ל לֹ֣א יָשִׁ֑יב חֲבֹ֖ל נָשָׂ֣א עֵינָ֔יו וְאֶל הַגִּלּוּלִים֙ עָשָֽׂה תּוֹעֵבָ֖ה

حزقيال 18: 15 Ezk.18.15

لَمْ يَأْكُلْ عَلَى الْجِبَالِ، وَلَمْ يَرْفَعْ عَيْنَيْهِ إِلَى أَصْنَامِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ، وَلاَ نَجَّسَ امْرَأَةَ قَرِيبِهِ،

לֹ֣א אָכָ֔ל עַל הֶֽהָרִים֙ לֹ֣א נָשָׂ֔א וְעֵינָיו֙ אֶל גִּלּוּלֵ֖י בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל לֹ֥א טִמֵּֽא אֵ֥שֶׁת רֵעֵ֖הוּ

حزقيال 20: 7 Ezk.20.7

وَقُلْتُ لَهُمُ: اطْرَحُوا كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ أَرْجَاسَ عَيْنَيْهِ، وَلاَ تَتَنَجَّسُوا بِأَصْنَامِ مِصْرَ. أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

וָאֹמַ֣ר אֲלֵהֶ֗ם הַשְׁלִ֔יכוּ אִ֣ישׁ שִׁקּוּצֵ֤י עֵינָיו֙ אַל תִּטַּמָּ֑אוּ וּבְגִלּוּלֵ֥י מִצְרַ֖יִם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

حزقيال 20: 8 Ezk.20.8

فَتَمَرَّدُوا عَلَيَّ وَلَمْ يُرِيدُوا أَنْ يَسْمَعُوا لِي، وَلَمْ يَطْرَحِ الإِنْسَانُ مِنْهُمْ أَرْجَاسَ عَيْنَيْهِ، وَلَمْ يَتْرُكُوا أَصْنَامَ مِصْرَ. فَقُلْتُ: إِنِّي أَسْكُبُ رِجْزِي عَلَيْهِمْ لأُتِمَّ عَلَيْهِمْ سَخَطِي فِي وَسْطِ أَرْضِ مِصْرَ.

וַיַּמְרוּ בִ֗י וְלֹ֤א אָבוּ֙ לִּשְׁמֹ֣עַ אֵלַ֔י לֹ֣א הִשְׁלִ֔יכוּ אִ֣ישׁ שִׁקּוּצֵ֤י עֵֽינֵיהֶם֙ לֹ֣א עָזָ֑בוּ גִּלּוּלֵ֥י מִצְרַ֖יִם וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֧ךְ חֲמָתִ֣י עֲלֵיהֶ֗ם לְכַלּ֤וֹת בָּהֶ֔ם אַפִּי֙ בְּת֖וֹךְ אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

حزقيال 20: 16 Ezk.20.16

لأَنَّهُمْ رَفَضُوا أَحْكَامِي وَلَمْ يَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِي، بَلْ نَجَّسُوا سُبُوتِي، لأَنَّ قَلْبَهُمْ ذَهَبَ وَرَاءَ أَصْنَامِهِمْ.

יַ֜עַן מָאָ֗סוּ בְּמִשְׁפָּטַ֣י לֹא הָלְכ֣וּ;בָהֶ֔ם חֻקּוֹתַי֙ חִלֵּ֑לוּ שַׁבְּתוֹתַ֖י כִּ֛י לִבָּ֥ם הֹלֵֽךְ אַחֲרֵ֥י גִלּוּלֵיהֶ֖ם

حزقيال 20: 18 Ezk.20.18

وَقُلْتُ لأَبْنَائِهِمْ فِي الْبَرِّيَّةِ: لاَ تَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِ آبَائِكُمْ، وَلاَ تَحْفَظُوا أَحْكَامَهُمْ، وَلاَ تَتَنَجَّسُوا بِأَصْنَامِهِمْ.

וָאֹמַ֤ר אֶל;בְּנֵיהֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר אַל תֵּלֵ֔כוּ בְּחוּקֵּ֤י אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ אַל תִּשְׁמֹ֑רוּ מִשְׁפְּטֵיהֶ֖ם אַל תִּטַּמָּֽאוּ וּבְגִלּוּלֵיהֶ֖ם

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (48 آية)