בַּת (H1323) - bath | معجم سترونغ العبري

الخروج 32: 2 Exo.32.2

فَقَالَ لَهُمْ هَارُونُ: انْزِعُوا أَقْرَاطَ الذَّهَبِ الَّتِي فِي آذَانِ نِسَائِكُمْ وَبَنِيكُمْ وَبَنَاتِكُمْ وَأْتُونِي بِهَا.

וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵהֶם֙ אַהֲרֹ֔ן פָּֽרְקוּ֙ נִזְמֵ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁר֙ בְּאָזְנֵ֣י נְשֵׁיכֶ֔ם בְּנֵיכֶ֖ם וּבְנֹתֵיכֶ֑ם וְהָבִ֖יאוּ אֵלָֽי

الخروج 34: 16 Exo.34.16

وَتَأْخُذُ مِنْ بَنَاتِهِمْ لِبَنِيكَ، فَتَزْنِي بَنَاتُهُمْ وَرَاءَ آلِهَتِهِنَّ، وَيَجْعَلْنَ بَنِيكَ يَزْنُونَ وَرَاءَ آلِهَتِهِنَّ.

וְלָקַחְתָּ֥ מִבְּנֹתָ֖יו לְבָנֶ֑יךָ וְזָנ֣וּ בְנֹתָ֗יו אַחֲרֵי֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ן בָּנֶ֔יךָ וְהִזְנוּ֙ אַחֲרֵ֖י אֱלֹהֵיהֶֽן

الخروج 34: 16 Exo.34.16

وَتَأْخُذُ مِنْ بَنَاتِهِمْ لِبَنِيكَ، فَتَزْنِي بَنَاتُهُمْ وَرَاءَ آلِهَتِهِنَّ، وَيَجْعَلْنَ بَنِيكَ يَزْنُونَ وَرَاءَ آلِهَتِهِنَّ.

וְלָקַחְתָּ֥ מִבְּנֹתָ֖יו לְבָנֶ֑יךָ וְזָנ֣וּ בְנֹתָ֗יו אַחֲרֵי֙ אֱלֹ֣הֵיהֶ֔ן בָּנֶ֔יךָ וְהִזְנוּ֙ אַחֲרֵ֖י אֱלֹהֵיהֶֽן

اللاويين 10: 14 Lev.10.14

وَأَمَّا صَدْرُ التَّرْدِيدِ وَسَاقُ الرَّفِيعَةِ فَتَأْكُلُونَهُمَا فِي مَكَانٍ طَاهِرٍ أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ مَعَكَ، لأَنَّهُمَا جُعِلاَ فَرِيضَتَكَ وَفَرِيضَةَ بَنِيكَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֗ה תֹּֽאכְלוּ֙ בְּמָק֣וֹם טָה֔וֹר אַתָּ֕ה וּבָנֶ֥יךָ וּבְנֹתֶ֖יךָ אִתָּ֑ךְ כִּֽי נִתְּנ֔וּ חָקְךָ֤ וְחָק בָּנֶ֙יךָ֙ מִזִּבְחֵ֥י שַׁלְמֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 12: 6 Lev.12.6

وَمَتَى كَمُلَتْ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا لأَجْلِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ، تَأْتِي بِخَرُوفٍ حَوْلِيٍّ مُحْرَقَةً، وَفَرْخِ حَمَامَةٍ أَوْ يَمَامَةٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، إِلَى الْكَاهِنِ،

וּבִמְלֹ֣את יְמֵ֣י טָהֳרָ֗הּ לְבֵן֮ א֣וֹ לְבַת֒ תָּבִ֞יא כֶּ֤בֶשׂ בֶּן;שְׁנָתוֹ֙ לְעֹלָ֔ה וּבֶן יוֹנָ֥ה אוֹ תֹ֖ר לְחַטָּ֑את אֶל פֶּ֥תַח אֹֽהֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַכֹּהֵֽן

اللاويين 14: 10 Lev.14.10

ثُمَّ فِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ يَأْخُذُ خَرُوفَيْنِ صَحِيحَيْنِ وَنَعْجَةً وَاحِدَةً حَوْلِيَّةً صَحِيحَةً وَثَلاَثَةَ أَعْشَارِ دَقِيقٍ تَقْدِمَةً مَلْتُوتَةً بِزَيْتٍ وَلُجَّ زَيْتٍ.

וּבַיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֗י יִקַּ֤ח שְׁנֵֽי;כְבָשִׂים֙ תְּמִימִ֔ים וְכַבְשָׂ֥ה אַחַ֛ת בַּת;שְׁנָתָ֖הּ תְּמִימָ֑ה וּשְׁלֹשָׁ֣ה עֶשְׂרֹנִ֗ים סֹ֤לֶת מִנְחָה֙ בְּלוּלָ֣ה בַשֶּׁ֔מֶן וְלֹ֥ג;אֶחָ֖ד שָֽׁמֶן

اللاويين 18: 9 Lev.18.9

عَوْرَةَ أُخْتِكَ بِنْتِ أَبِيكَ أَوْ بِنْتِ أُمِّكَ، الْمَوْلُودَةِ فِي الْبَيْتِ أَوِ الْمَوْلُودَةِ خَارِجًا، لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا.

עֶרְוַ֨ת אֲחֽוֹתְךָ֤ בַת אָבִ֙יךָ֙ א֣וֹ בַת אִמֶּ֔ךָ מוֹלֶ֣דֶת בַּ֔יִת א֖וֹ מוֹלֶ֣דֶת ח֑וּץ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽן

اللاويين 18: 9 Lev.18.9

عَوْرَةَ أُخْتِكَ بِنْتِ أَبِيكَ أَوْ بِنْتِ أُمِّكَ، الْمَوْلُودَةِ فِي الْبَيْتِ أَوِ الْمَوْلُودَةِ خَارِجًا، لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا.

עֶרְוַ֨ת אֲחֽוֹתְךָ֤ בַת אָבִ֙יךָ֙ א֣וֹ בַת אִמֶּ֔ךָ מוֹלֶ֣דֶת בַּ֔יִת א֖וֹ מוֹלֶ֣דֶת ח֑וּץ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽן

اللاويين 18: 10 Lev.18.10

عَوْرَةَ ابْنَةِ ابْنِكَ، أَوِ ابْنَةِ بِنْتِكَ لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا عَوْرَتُكَ.

עֶרְוַ֤ת בַּת בִּנְךָ֙ א֣וֹ בַֽת בִּתְּךָ֔ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָ֑ן כִּ֥י;הֵֽנָּה עֶרְוָתְךָ֖

اللاويين 18: 10 Lev.18.10

عَوْرَةَ ابْنَةِ ابْنِكَ، أَوِ ابْنَةِ بِنْتِكَ لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا عَوْرَتُكَ.

עֶרְוַ֤ת בַּת בִּנְךָ֙ א֣וֹ בַֽת בִּתְּךָ֔ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָ֑ן כִּ֥י;הֵֽנָּה עֶרְוָתְךָ֖

اللاويين 18: 10 Lev.18.10

عَوْرَةَ ابْنَةِ ابْنِكَ، أَوِ ابْنَةِ بِنْتِكَ لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا عَوْرَتُكَ.

עֶרְוַ֤ת בַּת בִּנְךָ֙ א֣וֹ בַֽת בִּתְּךָ֔ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָ֑ן כִּ֥י;הֵֽנָּה עֶרְוָתְךָ֖

اللاويين 18: 11 Lev.18.11

عَوْرَةَ بِنْتِ امْرَأَةِ أَبِيكَ الْمَوْلُودَةِ مِنْ أَبِيكَ لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا أُخْتُكَ.

עֶרְוַ֨ת בַּת אֵ֤שֶׁת אָבִ֙יךָ֙ מוֹלֶ֣דֶת אָבִ֔יךָ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽהּ הִ֑וא אֲחוֹתְךָ֖

اللاويين 18: 17 Lev.18.17

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لاَ تَكْشِفْ. وَلاَ تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה לֹ֤א תִקַּח֙ בַּת בְּנָ֞הּ בַּת בִּתָּ֗הּ לְגַלּ֣וֹת עֶרְוָתָ֔הּ הֵ֖נָּה שַׁאֲרָ֥ה הִֽוא זִמָּ֥ה

اللاويين 18: 17 Lev.18.17

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لاَ تَكْشِفْ. وَلاَ تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה לֹ֤א תִקַּח֙ בַּת בְּנָ֞הּ בַּת בִּתָּ֗הּ לְגַלּ֣וֹת עֶרְוָתָ֔הּ הֵ֖נָּה שַׁאֲרָ֥ה הִֽוא זִמָּ֥ה

اللاويين 18: 17 Lev.18.17

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لاَ تَكْشِفْ. وَلاَ تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה לֹ֤א תִקַּח֙ בַּת בְּנָ֞הּ בַּת בִּתָּ֗הּ לְגַלּ֣וֹת עֶרְוָתָ֔הּ הֵ֖נָּה שַׁאֲרָ֥ה הִֽוא זִמָּ֥ה

اللاويين 18: 17 Lev.18.17

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لاَ تَكْشِفْ. وَلاَ تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה לֹ֤א תִקַּח֙ בַּת בְּנָ֞הּ בַּת בִּתָּ֗הּ לְגַלּ֣וֹת עֶרְוָתָ֔הּ הֵ֖נָּה שַׁאֲרָ֥ה הִֽוא זִמָּ֥ה

اللاويين 19: 29 Lev.19.29

لاَ تُدَنِّسِ ابْنَتَكَ بِتَعْرِيضِهَا لِلزِّنَى لِئَلاَّ تَزْنِيَ الأَرْضُ وَتَمْتَلِئَ الأَرْضُ رَذِيلَةً.

אַל תְּחַלֵּ֥ל בִּתְּךָ֖ לְהַזְנוֹתָ֑הּ וְלֹא תִזְנֶ֣ה הָאָ֔רֶץ וּמָלְאָ֥ה הָאָ֖רֶץ זִמָּֽה

اللاويين 20: 17 Lev.20.17

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ أَوْ بِنْتَ أُمِّهِ، وَرَأَى عَوْرَتَهَا وَرَأَتْ هِيَ عَوْرَتَهُ، فَذلِكَ عَارٌ. يُقْطَعَانِ أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي شَعْبِهِمَا. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أُخْتِهِ. يَحْمِلُ ذَنْبَهُ.

אֲשֶׁר יִקַּ֣ח וְאִ֣ישׁ אֲחֹת֡וֹ בַּת אָבִ֣יו א֣וֹ בַת אִ֠מּוֹ וְרָאָ֨ה עֶרְוָתָ֜הּ תִרְאֶ֤ה וְהִֽיא עֶרְוָתוֹ֙ ה֔וּא חֶ֣סֶד וְנִ֨כְרְת֔וּ לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י עַמָּ֑ם גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֧ת אֲחֹת֛וֹ יִשָּֽׂא עֲוֹנ֥וֹ

اللاويين 20: 17 Lev.20.17

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ أَوْ بِنْتَ أُمِّهِ، وَرَأَى عَوْرَتَهَا وَرَأَتْ هِيَ عَوْرَتَهُ، فَذلِكَ عَارٌ. يُقْطَعَانِ أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي شَعْبِهِمَا. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أُخْتِهِ. يَحْمِلُ ذَنْبَهُ.

אֲשֶׁר יִקַּ֣ח וְאִ֣ישׁ אֲחֹת֡וֹ בַּת אָבִ֣יו א֣וֹ בַת אִ֠מּוֹ וְרָאָ֨ה עֶרְוָתָ֜הּ תִרְאֶ֤ה וְהִֽיא עֶרְוָתוֹ֙ ה֔וּא חֶ֣סֶד וְנִ֨כְרְת֔וּ לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י עַמָּ֑ם גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֧ת אֲחֹת֛וֹ יִשָּֽׂא עֲוֹנ֥וֹ

اللاويين 21: 2 Lev.21.2

إِلاَّ لأَقْرِبَائِهِ الأَقْرَبِ إِلَيْهِ: أُمِّهِ وَأَبِيهِ وَابْنِهِ وَابْنَتِهِ وَأَخِيهِ

כִּ֚י;אִם לִשְׁאֵר֔וֹ הַקָּרֹ֖ב אֵלָ֑יו לְאִמּ֣וֹ וּלְאָבִ֔יו וְלִבְנ֥וֹ וּלְבִתּ֖וֹ וּלְאָחִֽיו

اللاويين 21: 9 Lev.21.9

وَإِذَا تَدَنَّسَتِ ابْنَةُ كَاهِنٍ بِالزِّنَى فَقَدْ دَنَّسَتْ أَبَاهَا. بِالنَّارِ تُحْرَقُ.

כִּ֥י תֵחֵ֖ל וּבַת֙ אִ֣ישׁ;כֹּהֵ֔ן לִזְנ֑וֹת הִ֣יא מְחַלֶּ֔לֶת אָבִ֙יהָ֙ בָּאֵ֖שׁ תִּשָּׂרֵֽף

اللاويين 22: 12 Lev.22.12

وَإِذَا صَارَتِ ابْنَةُ كَاهِنٍ لِرَجُل أَجْنَبِيٍّ لاَ تَأْكُلُ مِنْ رَفِيعَةِ الأَقْدَاسِ.

כִּ֥י תִהְיֶ֖ה וּבַת כֹּהֵ֔ן לְאִ֣ישׁ זָ֑ר לֹ֥א תֹאכֵֽל בִּתְרוּמַ֥ת הַקֳּדָשִׁ֖ים

اللاويين 22: 13 Lev.22.13

وَأَمَّا ابْنَةُ كَاهِنٍ قَدْ صَارَتْ أَرْمَلَةً أَوْ مُطَلَّقَةً، وَلَمْ يَكُنْ لَهَا نَسْلٌ، وَرَجَعَتْ إِلَى بَيْتِ أَبِيهَا كَمَا فِي صِبَاهَا، فَتَأْكُلُ مِنْ طَعَامِ أَبِيهَا. لكِنَّ كُلَّ أَجْنَبِيٍّ لاَ يَأْكُلُ مِنْهُ.

וּבַת כֹּהֵן֩ כִּ֨י תִהְיֶ֜ה אַלְמָנָ֣ה וּגְרוּשָׁ֗ה אֵ֣ין לָהּ֒ וְזֶרַע֮ וְשָׁבָ֞ה אֶל בֵּ֤ית אָבִ֙יהָ֙ כִּנְעוּרֶ֔יהָ תֹּאכֵ֑ל מִלֶּ֥חֶם אָבִ֖יהָ וְכָל זָ֖ר לֹא יֹ֥אכַל בּֽוֹ

اللاويين 24: 11 Lev.24.11

فَجَدَّفَ ابْنُ الإِسْرَائِيلِيَّةِ عَلَى الاسْمِ وَسَبَّ. فَأَتَوْا بِهِ إِلَى مُوسَى. وَكَانَ اسْمُ أُمِّهِ شَلُومِيَةَ بِنْتَ دِبْرِي مِنْ سِبْطِ دَانَ.

וַ֠יִּקֹּב בֶּן הָֽאִשָּׁ֨ה;הַיִּשְׂרְאֵלִ֤ית אֶת הַשֵּׁם֙ וַיְקַלֵּ֔ל וַיָּבִ֥יאוּ אֹת֖וֹ אֶל מֹשֶׁ֑ה וְשֵׁ֥ם אִמּ֛וֹ שְׁלֹמִ֥ית בַּת דִּבְרִ֖י לְמַטֵּה דָֽן

اللاويين 26: 29 Lev.26.29

فَتَأْكُلُونَ لَحْمَ بَنِيكُمْ، وَلَحْمَ بَنَاتِكُمْ تَأْكُلُونَ.

וַאֲכַלְתֶּ֖ם בְּשַׂ֣ר בְּנֵיכֶ֑ם וּבְשַׂ֥ר בְּנֹתֵיכֶ֖ם תֹּאכֵֽלוּ

العدد 6: 14 Num.6.14

فَيُقَرِّبُ قُرْبَانَهُ لِلرَّبِّ خَرُوفًا وَاحِدًا حَوْلِيًّا صَحِيحًا مُحْرَقَةً، وَنَعْجَةً وَاحِدَةً حَوْلِيَّةً صَحِيحَةً ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشًا وَاحِدًا صَحِيحًا ذَبِيحَةَ سَلاَمَةٍ،

וְהִקְרִ֣יב קָרְבָּנ֣וֹ לַיהוָ֡ה כֶּבֶשׂ֩ אֶחָד֙ בֶּן;שְׁנָת֨וֹ תָמִ֤ים לְעֹלָ֔ה וְכַבְשָׂ֨ה אַחַ֧ת בַּת;שְׁנָתָ֛הּ תְּמִימָ֖ה לְחַטָּ֑את וְאַֽיִל אֶחָ֥ד תָּמִ֖ים לִשְׁלָמִֽים

العدد 15: 27 Num.15.27

وَإِنْ أَخْطَأَتْ نَفْسٌ وَاحِدَةٌ سَهْوًا، تُقَرِّبْ عَنْزًا حَوْلِيَّةً ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ،

וְאִם תֶּחֱטָ֣א נֶ֥פֶשׁ אַחַ֖ת בִשְׁגָגָ֑ה וְהִקְרִ֛יבָה עֵ֥ז בַּת;שְׁנָתָ֖הּ לְחַטָּֽאת

العدد 18: 11 Num.18.11

وَهذِهِ لَكَ: الرَّفِيعَةُ مِنْ عَطَايَاهُمْ مَعَ كُلِّ تَرْدِيدَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ. لَكَ أَعْطَيْتُهَا وَلِبَنِيكَ وَبَنَاتِكَ مَعَكَ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً. كُلُّ طَاهِرٍ فِي بَيْتِكَ يَأْكُلُ مِنْهَا.

וְזֶה לְּךָ֞ תְּרוּמַ֣ת מַתָּנָ֗ם לְכָל תְּנוּפֹת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ לְךָ֣ נְתַתִּ֗ים וּלְבָנֶ֧יךָ וְלִבְנֹתֶ֛יךָ אִתְּךָ֖ לְחָק עוֹלָ֑ם כָּל טָה֥וֹר בְּבֵיתְךָ֖ יֹאכַ֥ל אֹתֽוֹ

العدد 18: 19 Num.18.19

جَمِيعُ رَفَائِعِ الأَقْدَاسِ الَّتِي يَرْفَعُهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لِلرَّبِّ أَعْطَيْتُهَا لَكَ وَلِبَنِيكَ وَبَنَاتِكَ مَعَكَ حَقًّا دَهْرِيًّا. مِيثَاقَ مِلْحٍ دَهْرِيًّا أَمَامَ الرَّبِّ لَكَ وَلِزَرْعِكَ مَعَكَ.

כֹּ֣ל תְּרוּמֹ֣ת הַקֳּדָשִׁ֗ים אֲשֶׁ֨ר יָרִ֥ימוּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֮ לַֽיהוָה֒ נָתַ֣תִּֽי לְךָ֗ וּלְבָנֶ֧יךָ וְלִבְנֹתֶ֛יךָ אִתְּךָ֖ לְחָק עוֹלָ֑ם בְּרִית֩ מֶ֨לַח עוֹלָ֥ם לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה לְךָ֖ וּלְזַרְעֲךָ֥ אִתָּֽךְ

العدد 21: 25 Num.21.25

فَأَخَذَ إِسْرَائِيلُ كُلَّ هذِهِ الْمُدُنِ، وَأَقَامَ إِسْرَائِيلُ فِي جَمِيعِ مُدُنِ الأَمُورِيِّينَ فِي حَشْبُونَ وَفِي كُلِّ قُرَاهَا.

וַיִּקַּח֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל הָאֵ֑לֶּה הֶעָרִ֖ים וַיֵּ֤שֶׁב יִשְׂרָאֵל֙ בְּכָל עָרֵ֣י הָֽאֱמֹרִ֔י בְּחֶשְׁבּ֖וֹן וּבְכָל בְּנֹתֶֽיהָ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (569 آية)