בְּרִית (H1285) - bᵉrîyth | معجم سترونغ العبري

صموئيل الثاني 23: 5 2Sa.23.5

أَلَيْسَ هكَذَا بَيْتِي عِنْدَ اللهِ. لأَنَّهُ وَضَعَ لِي عَهْدًا أَبَدِيًّا مُتْقَنًا فِي كُلِّ شَيْءٍ وَمَحْفُوظًا، أَفَلاَ يُثْبِتُ كُلَّ خَلاَصِي وَكُلَّ مَسَرَّتِي.

כִּֽי;לֹא כֵ֥ן בֵּיתִ֖י עִם אֵ֑ל כִּי֩ שָׂ֣ם לִ֗י בְרִ֨ית עוֹלָ֜ם עֲרוּכָ֤ה בַכֹּל֙ וּשְׁמֻרָ֔ה כִּֽי;לֹ֥א יַצְמִֽיחַ כָל יִשְׁעִ֥י וְכָל חֵ֖פֶץ

الملوك الأول 3: 15 1Ki.3.15

فَاسْتَيْقَظَ سُلَيْمَانُ وَإِذَا هُوَ حُلْمٌ. وَجَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَوَقَفَ أَمَامَ تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ وَأَصْعَدَ مُحْرَقَاتٍ وَقَرَّبَ ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ، وَعَمِلَ وَلِيمَةً لِكُلِّ عَبِيدِهِ.

וַיִּקַ֥ץ שְׁלֹמֹ֖ה וְהִנֵּ֣ה חֲל֑וֹם וַיָּב֨וֹא יְרוּשָׁלִַ֜ם וַֽיַּעֲמֹ֣ד לִפְנֵ֣י אֲר֣וֹן בְּרִית אֲדֹנָ֗י וַיַּ֤עַל עֹלוֹת֙ וַיַּ֣עַשׂ שְׁלָמִ֔ים וַיַּ֥עַשׂ מִשְׁתֶּ֖ה לְכָל עֲבָדָֽיו

الملوك الأول 5: 12 1Ki.5.12

وَالرَّبُّ أَعْطَى سُلَيْمَانَ حِكْمَةً كَمَا كَلَّمَهُ. وَكَانَ صُلْحٌ بَيْنَ حِيرَامَ وَسُلَيْمَانَ، وَقَطَعَا كِلاَهُمَا عَهْدًا.

וַיהוָ֗ה נָתַ֤ן לִשְׁלֹמֹ֔ה חָכְמָה֙ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּר;ל֑וֹ וַיְהִ֣י שָׁלֹ֗ם בֵּ֤ין חִירָם֙ שְׁלֹמֹ֔ה וַיִּכְרְת֥וּ שְׁנֵיהֶֽם בְרִ֖ית

الملوك الأول 6: 19 1Ki.6.19

وَهَيَّأَ مِحْرَابًا فِي وَسَطِ الْبَيْتِ مِنْ دَاخِل لِيَضَعَ هُنَاكَ تَابُوتَ عَهْدِ الرَّبِّ.

הֵכִ֑ין וּדְבִ֧יר בְּתוֹךְ הַבַּ֛יִת מִפְּנִ֖ימָה לְתִתֵּ֣ן שָׁ֔ם אֲר֖וֹן בְּרִ֥ית יְהוָֽה

الملوك الأول 8: 1 1Ki.8.1

حِينَئِذٍ جَمَعَ سُلَيْمَانُ شُيُوخَ إِسْرَائِيلَ وَكُلَّ رُؤُوسِ الأَسْبَاطِ، رُؤَسَاءَ الآبَاءِ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى الْمَلِكِ سُلَيْمَانَ فِي أُورُشَلِيمَ، لإِصْعَادِ تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ مِنْ مَدِينَةِ دَاوُدَ، هِيَ صِهْيَوْنُ.

אָ֣ז יַקְהֵ֣ל שְׁלֹמֹ֣ה זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֡ל כָּל רָאשֵׁ֣י הַמַּטּוֹת֩ נְשִׂיאֵ֨י הָאָב֜וֹת לִבְנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֛ל אֶל הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹ֖ה יְרוּשָׁלִָ֑ם לְֽהַעֲל֞וֹת אֲר֧וֹן בְּרִית יְהוָ֛ה מֵעִ֥יר דָּוִ֖ד הִ֥יא צִיּֽוֹן

الملوك الأول 8: 6 1Ki.8.6

وَأَدْخَلَ الْكَهَنَةُ تَابُوتَ عَهْدِ الرَّبِّ إِلَى مَكَانِهِ فِي مِحْرَابِ الْبَيْتِ فِي قُدْسِ الأَقْدَاسِ، إِلَى تَحْتِ جَنَاحَيِ الْكَرُوبَيْنِ،

וַיָּבִ֣אוּ הַ֠כֹּהֲנִים אֲר֨וֹן בְּרִית יְהוָ֧ה אֶל מְקוֹמ֛וֹ אֶל דְּבִ֥יר הַבַּ֖יִת אֶל קֹ֣דֶשׁ הַקֳּדָשִׁ֑ים אֶל תַּ֖חַת כַּנְפֵ֥י הַכְּרוּבִֽים

الملوك الأول 8: 21 1Ki.8.21

وَجَعَلْتُ هُنَاكَ مَكَانًا لِلتَّابُوتِ الَّذِي فِيهِ عَهْدُ الرَّبِّ الَّذِي قَطَعَهُ مَعَ آبَائِنَا عِنْدَ إِخْرَاجِهِ إِيَّاهُمْ مِنْ أَرْضِ مِصْرَ.

וָאָשִׂ֨ם שָׁ֤ם מָקוֹם֙ לָֽאָר֔וֹן אֲשֶׁר שָׁ֖ם בְּרִ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֤ר כָּרַת֙ עִם אֲבֹתֵ֔ינוּ בְּהוֹצִיא֥וֹ אֹתָ֖ם מֵאֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

الملوك الأول 8: 23 1Ki.8.23

وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ، لَيْسَ إِلهٌ مِثْلَكَ فِي السَّمَاءِ مِنْ فَوْقُ، وَلاَ عَلَى الأَرْضِ مِنْ أَسْفَلُ، حَافِظُ الْعَهْدِ وَالرَّحْمَةِ لِعَبِيدِكَ السَّائِرِينَ أَمَامَكَ بِكُلِّ قُلُوبِهِمْ.

וַיֹּאמַ֗ר יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אֵין אֱלֹהִ֔ים כָּמ֣וֹךָ בַּשָּׁמַ֣יִם מִמַּ֔עַל וְעַל הָאָ֖רֶץ מִתָּ֑חַת שֹׁמֵ֤ר הַבְּרִית֙ וְֽהַחֶ֔סֶד לַעֲבָדֶ֕יךָ הַהֹלְכִ֥ים לְפָנֶ֖יךָ בְּכָל לִבָּֽם

الملوك الأول 11: 11 1Ki.11.11

فَقَالَ الرَّبُّ لِسُلَيْمَانَ: مِنْ أَجْلِ أَنَّ ذلِكَ عِنْدَكَ، وَلَمْ تَحْفَظْ عَهْدِي وَفَرَائِضِيَ الَّتِي أَوْصَيْتُكَ بِهَا، فَإِنِّي أُمَزِّقُ الْمَمْلَكَةَ عَنْكَ تَمْزِيقًا وَأُعْطِيهَا لِعَبْدِكَ.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לִשְׁלֹמֹ֗ה אֲשֶׁ֣ר;יַ֚עַן הָֽיְתָה זֹּ֣את עִמָּ֔ךְ וְלֹ֤א שָׁמַ֙רְתָּ֙ בְּרִיתִ֣י וְחֻקֹּתַ֔י אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי;עָלֶ֑יךָ קָרֹ֨עַ הַמַּמְלָכָה֙ מֵֽעָלֶ֔יךָ אֶקְרַ֤ע וּנְתַתִּ֖יהָ לְעַבְדֶּֽךָ

الملوك الأول 15: 19 1Ki.15.19

إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَكَ وَبَيْنَ أَبِي وَأَبِيكَ عَهْدًا. هُوَذَا قَدْ أَرْسَلْتُ لَكَ هَدِيَّةً مِنْ فِضَّةٍ وَذَهَبٍ، فَتَعَالَ انْقُضْ عَهْدَكَ مَعَ بَعْشَا مَلِكِ إِسْرَائِيلَ فَيَصْعَدَ عَنِّي.

בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֔ךָ בֵּ֥ין אָבִ֖י אָבִ֑יךָ בְּרִית֙ הִנֵּה֩ שָׁלַ֨חְתִּֽי לְךָ֥ שֹׁ֙חַד֙ כֶּ֣סֶף וְזָהָ֔ב לֵ֣ךְ הָפֵ֗רָה בְּרִֽיתְךָ֙ אֶת בַּעְשָׁ֣א מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וְיַעֲלֶ֖ה מֵעָלָֽי

الملوك الأول 15: 19 1Ki.15.19

إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَكَ وَبَيْنَ أَبِي وَأَبِيكَ عَهْدًا. هُوَذَا قَدْ أَرْسَلْتُ لَكَ هَدِيَّةً مِنْ فِضَّةٍ وَذَهَبٍ، فَتَعَالَ انْقُضْ عَهْدَكَ مَعَ بَعْشَا مَلِكِ إِسْرَائِيلَ فَيَصْعَدَ عَنِّي.

בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֔ךָ בֵּ֥ין אָבִ֖י אָבִ֑יךָ בְּרִית֙ הִנֵּה֩ שָׁלַ֨חְתִּֽי לְךָ֥ שֹׁ֙חַד֙ כֶּ֣סֶף וְזָהָ֔ב לֵ֣ךְ הָפֵ֗רָה בְּרִֽיתְךָ֙ אֶת בַּעְשָׁ֣א מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וְיַעֲלֶ֖ה מֵעָלָֽי

الملوك الأول 19: 10 1Ki.19.10

فَقَالَ: قَدْ غِرْتُ غَيْرَةً لِلرَّبِّ إِلهِ الْجُنُودِ، لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ تَرَكُوا عَهْدَكَ، وَنَقَضُوا مَذَابِحَكَ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ بِالسَّيْفِ، فَبَقِيتُ أَنَا وَحْدِي، وَهُمْ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لِيَأْخُذُوهَا.

וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ הָרָ֔סוּ מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרְג֣וּ נְבִיאֶ֖יךָ בֶחָ֑רֶב וָֽאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ

الملوك الأول 19: 14 1Ki.19.14

فَقَالَ: غِرْتُ غَيْرَةً لِلرَّبِّ إِلهِ الْجُنُودِ، لأَنَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَدْ تَرَكُوا عَهْدَكَ، وَنَقَضُوا مَذَابِحَكَ، وَقَتَلُوا أَنْبِيَاءَكَ بِالسَّيْفِ، فَبَقِيتُ أَنَا وَحْدِي، وَهُمْ يَطْلُبُونَ نَفْسِي لِيَأْخُذُوهَا.

וַיֹּאמֶר֩ קַנֹּ֨א קִנֵּ֜אתִי לַיהוָ֣ה אֱלֹהֵ֣י צְבָא֗וֹת כִּֽי בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל עָזְב֤וּ בְרִֽיתְךָ֙ הָרָ֔סוּ מִזְבְּחֹתֶ֣יךָ הָרְג֣וּ נְבִיאֶ֖יךָ בֶחָ֑רֶב וָאִוָּתֵ֤ר אֲנִי֙ לְבַדִּ֔י וַיְבַקְשׁ֥וּ נַפְשִׁ֖י לְקַחְתָּֽהּ

الملوك الأول 20: 34 1Ki.20.34

وَقَالَ لَهُ: إِنِّي أَرُدُّ الْمُدُنَ الَّتِي أَخَذَهَا أَبِي مِنْ أَبِيكَ، وَتَجْعَلُ لِنَفْسِكَ أَسْوَاقًا فِي دِمَشْقَ كَمَا جَعَلَ أَبِي فِي السَّامِرَةِ. وَأَنَا أُطْلِقُكَ بِهذَا الْعَهْدِ. فَقَطَعَ لَهُ عَهْدًا وَأَطْلَقَهُ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֡יו אָשִׁ֗יב הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר לָֽקַח אָבִי֩ מֵאֵ֨ת אָבִ֜יךָ תָּשִׂ֨ים לְךָ֤ וְ֠חוּצוֹת בְדַמֶּ֙שֶׂק֙ כַּאֲשֶׁר שָׂ֤ם אָבִי֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וַאֲנִ֖י אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ בַּבְּרִ֣ית וַיִּכְרָת ל֥וֹ בְרִ֖ית וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ

الملوك الأول 20: 34 1Ki.20.34

وَقَالَ لَهُ: إِنِّي أَرُدُّ الْمُدُنَ الَّتِي أَخَذَهَا أَبِي مِنْ أَبِيكَ، وَتَجْعَلُ لِنَفْسِكَ أَسْوَاقًا فِي دِمَشْقَ كَمَا جَعَلَ أَبِي فِي السَّامِرَةِ. وَأَنَا أُطْلِقُكَ بِهذَا الْعَهْدِ. فَقَطَعَ لَهُ عَهْدًا وَأَطْلَقَهُ.

וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֡יו אָשִׁ֗יב הֶעָרִ֣ים אֲשֶׁר לָֽקַח אָבִי֩ מֵאֵ֨ת אָבִ֜יךָ תָּשִׂ֨ים לְךָ֤ וְ֠חוּצוֹת בְדַמֶּ֙שֶׂק֙ כַּאֲשֶׁר שָׂ֤ם אָבִי֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן וַאֲנִ֖י אֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ בַּבְּרִ֣ית וַיִּכְרָת ל֥וֹ בְרִ֖ית וַֽיְשַׁלְּחֵֽהוּ

الملوك الثاني 11: 4 2Ki.11.4

وَفِي السَّنَةِ السَّابِعَةِ أَرْسَلَ يَهُويَادَاعُ فَأَخَذَ رُؤَسَاءَ مِئَاتِ الْجَلاَّدِينَ وَالسُّعَاةِ، وَأَدْخَلَهُمْ إِلَيْهِ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ، وَقَطَعَ مَعَهُمْ عَهْدًا وَاسْتَحْلَفَهُمْ فِي بَيْتِ الرَّبِّ وَأَرَاهُمُ ابْنَ الْمَلِكِ.

וּבַשָּׁנָ֣ה הַ֠שְּׁבִיעִית שָׁלַ֨ח יְהוֹיָדָ֜ע וַיִּקַּ֣ח שָׂרֵ֣י הַמֵּא֗וֹת לַכָּרִי֙ וְלָ֣רָצִ֔ים וַיָּבֵ֥א;אֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בֵּ֣ית יְהוָ֑ה וַיִּכְרֹת֩ לָהֶ֨ם בְּרִ֜ית וַיַּשְׁבַּ֤ע;אֹתָם֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה וַיַּ֥רְא;אֹתָ֖ם בֶּן הַמֶּֽלֶךְ

الملوك الثاني 11: 17 2Ki.11.17

وَقَطَعَ يَهُويَادَاعُ عَهْدًا بَيْنَ الرَّبِّ وَبَيْنَ الْمَلِكِ وَالشَّعْبِ لِيَكُونُوا شَعْبًا لِلرَّبِّ، وَبَيْنَ الْمَلِكِ وَالشَّعْبِ.

וַיִּכְרֹ֨ת יְהוֹיָדָ֜ע הַבְּרִ֗ית בֵּ֤ין יְהוָה֙ וּבֵ֤ין הַמֶּ֙לֶךְ֙ הָעָ֔ם לִהְי֥וֹת לְעָ֖ם לַֽיהוָ֑ה וּבֵ֣ין הַמֶּ֖לֶךְ הָעָֽם

الملوك الثاني 13: 23 2Ki.13.23

فَحَنَّ الرَّبُّ عَلَيْهِمْ وَرَحِمَهُمْ وَالْتَفَتَ إِلَيْهِمْ لأَجْلِ عَهْدِهِ مَعَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ، وَلَمْ يَشَأْ أَنْ يَسْتَأْصِلَهُمْ، وَلَمْ يَطْرَحْهُمْ عَنْ وَجْهِهِ حَتَّى الآنَ.

וַיָּחָן֩ יְהוָ֨ה אֹתָ֤ם וַֽיְרַחֲמֵם֙ וַיִּ֣פֶן אֲלֵיהֶ֔ם לְמַ֣עַן בְּרִית֔וֹ אֶת אַבְרָהָ֖ם יִצְחָ֣ק וְיַֽעֲקֹ֑ב וְלֹ֤א אָבָה֙ הַשְׁחִיתָ֔ם וְלֹֽא הִשְׁלִיכָ֥ם מֵֽעַל פָּנָ֖יו עַד עָֽתָּה

الملوك الثاني 17: 15 2Ki.17.15

وَرَفَضُوا فَرَائِضَهُ وَعَهْدَهُ الَّذِي قَطَعَهُ مَعَ آبَائِهِمْ وَشَهَادَاتِهِ الَّتِي شَهِدَ بِهَا عَلَيْهِمْ، وَسَارُوا وَرَاءَ الْبَاطِلِ، وَصَارُوا بَاطِلاً وَرَاءَ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوْلَهُمُ، الَّذِينَ أَمَرَهُمُ الرَّبُّ أَنْ لاَ يَعْمَلُوا مِثْلَهُمْ.

וַיִּמְאֲס֣וּ חֻקָּ֗יו בְּרִיתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר כָּרַ֣ת אֶת אֲבוֹתָ֔ם עֵֽדְוֹתָ֔יו אֲשֶׁ֥ר הֵעִ֖יד בָּ֑ם וַיֵּ֨לְכ֜וּ אַחֲרֵ֤י הַהֶ֙בֶל֙ וַיֶּהְבָּ֔לוּ וְאַחֲרֵ֤י הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתָ֔ם אֲשֶׁ֨ר צִוָּ֤ה;אֹתָ֔ם יְהוָה֙ לְבִלְתִּ֖י עֲשׂ֥וֹת כָּהֶֽם

الملوك الثاني 17: 35 2Ki.17.35

وَقَطَعَ الرَّبُّ مَعَهُمْ عَهْدًا وَأَمَرَهُمْ قَائِلاً: لاَ تَتَّقُوا آلِهَةً أُخْرَى، وَلاَ تَسْجُدُوا لَهَا وَلاَ تَعْبُدُوهَا وَلاَ تَذْبَحُوا لَهَا.

וַיִּכְרֹ֨ת יְהוָ֤ה אִתָּם֙ בְּרִ֔ית וַיְצַוֵּ֣ם לֵאמֹ֔ר לֹ֥א תִֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֑ים וְלֹא תִשְׁתַּחֲו֣וּ לָהֶ֔ם וְלֹ֣א תַעַבְד֔וּם וְלֹ֥א תִזְבְּח֖וּ לָהֶֽם

الملوك الثاني 17: 38 2Ki.17.38

وَلاَ تَنْسَوْا الْعَهْدَ الَّذِي قَطَعْتُهُ مَعَكُمْ، وَلاَ تَتَّقُوا آلِهَةً أُخْرَى.

לֹ֣א תִשְׁכָּ֑חוּ וְהַבְּרִ֛ית אֲשֶׁר כָּרַ֥תִּי אִתְּכֶ֖ם וְלֹ֥א תִֽירְא֖וּ אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים

الملوك الثاني 18: 12 2Ki.18.12

لأَنَّهُمْ لَمْ يَسْمَعُوا لِصَوْتِ الرَّبِّ إِلهِهِمْ، بَلْ تَجَاوَزُوا عَهْدَهُ وَكُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، فَلَمْ يَسْمَعُوا وَلَمْ يَعْمَلُوا.

עַ֣ל;אֲשֶׁ֣ר לֹֽא שָׁמְע֗וּ בְּקוֹל֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיהֶ֔ם וַיַּעַבְרוּ֙ בְּרִית֔וֹ כָּל אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ וְלֹ֥א עָשֽׂוּ

الملوك الثاني 23: 2 2Ki.23.2

وَصَعِدَ الْمَلِكُ إِلَى بَيْتِ الرَّبِّ وَجَمِيعُ رِجَالِ يَهُوذَا وَكُلُّ سُكَّانِ أُورُشَلِيمَ مَعَهُ، وَالْكَهَنَةُ وَالأَنْبِيَاءُ وَكُلُّ الشَّعْبِ مِنَ الصَّغِيرِ إِلَى الْكَبِيرِ، وَقَرَأَ فِي آذَانِهِمْ كُلَّ كَلاَمِ سِفْرِ الشَّرِيعَةِ الَّذِي وُجِدَ فِي بَيْتِ الرَّبِّ.

וַיַּ֣עַל הַמֶּ֣לֶךְ בֵּית יְהוָ֡ה וְכָל אִ֣ישׁ יְהוּדָה֩ וְכָל יֹשְׁבֵ֨י יְרוּשָׁלִַ֜ם אִתּ֗וֹ וְהַכֹּֽהֲנִים֙ וְהַנְּבִיאִ֔ים וְכָל הָעָ֖ם לְמִקָּטֹ֣ן וְעַד גָּד֑וֹל וַיִּקְרָ֣א בְאָזְנֵיהֶ֗ם כָּל דִּבְרֵי֙ סֵ֣פֶר הַבְּרִ֔ית הַנִּמְצָ֖א בְּבֵ֥ית יְהוָֽה

الملوك الثاني 23: 3 2Ki.23.3

وَوَقَفَ الْمَلِكُ عَلَى الْمِنْبَرِ وَقَطَعَ عَهْدًا أَمَامَ الرَّبِّ لِلذَّهَابِ وَرَاءَ الرَّبِّ، وَلِحِفْظِ وَصَايَاهُ وَشَهَادَاتِهِ وَفَرَائِضِهِ بِكُلِّ الْقَلْبِ وَكُلِّ النَّفْسِ، لإِقَامَةِ كَلاَمِ هذَا الْعَهْدِ الْمَكْتُوبِ فِي هذَا السِّفْرِ. وَوَقَفَ جَمِيعُ الشَّعْبِ عِنْدَ الْعَهْدِ.

וַיַּעֲמֹ֣ד הַ֠מֶּלֶךְ עַֽל הָ֨עַמּ֜וּד וַיִּכְרֹ֥ת הַבְּרִ֣ית לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה לָלֶ֜כֶת אַחַ֤ר יְהוָה֙ וְלִשְׁמֹ֨ר מִצְוֹתָ֜יו עֵדְוֹתָ֤יו חֻקֹּתָיו֙ בְּכָל לֵ֣ב וּבְכָל נֶ֔פֶשׁ לְהָקִ֗ים דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית הַכְּתֻבִ֖ים עַל הַזֶּ֑ה הַסֵּ֣פֶר וַיַּעֲמֹ֥ד כָּל הָעָ֖ם בַּבְּרִֽית

الملوك الثاني 23: 3 2Ki.23.3

وَوَقَفَ الْمَلِكُ عَلَى الْمِنْبَرِ وَقَطَعَ عَهْدًا أَمَامَ الرَّبِّ لِلذَّهَابِ وَرَاءَ الرَّبِّ، وَلِحِفْظِ وَصَايَاهُ وَشَهَادَاتِهِ وَفَرَائِضِهِ بِكُلِّ الْقَلْبِ وَكُلِّ النَّفْسِ، لإِقَامَةِ كَلاَمِ هذَا الْعَهْدِ الْمَكْتُوبِ فِي هذَا السِّفْرِ. وَوَقَفَ جَمِيعُ الشَّعْبِ عِنْدَ الْعَهْدِ.

וַיַּעֲמֹ֣ד הַ֠מֶּלֶךְ עַֽל הָ֨עַמּ֜וּד וַיִּכְרֹ֥ת הַבְּרִ֣ית לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה לָלֶ֜כֶת אַחַ֤ר יְהוָה֙ וְלִשְׁמֹ֨ר מִצְוֹתָ֜יו עֵדְוֹתָ֤יו חֻקֹּתָיו֙ בְּכָל לֵ֣ב וּבְכָל נֶ֔פֶשׁ לְהָקִ֗ים דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית הַכְּתֻבִ֖ים עַל הַזֶּ֑ה הַסֵּ֣פֶר וַיַּעֲמֹ֥ד כָּל הָעָ֖ם בַּבְּרִֽית

الملوك الثاني 23: 3 2Ki.23.3

وَوَقَفَ الْمَلِكُ عَلَى الْمِنْبَرِ وَقَطَعَ عَهْدًا أَمَامَ الرَّبِّ لِلذَّهَابِ وَرَاءَ الرَّبِّ، وَلِحِفْظِ وَصَايَاهُ وَشَهَادَاتِهِ وَفَرَائِضِهِ بِكُلِّ الْقَلْبِ وَكُلِّ النَّفْسِ، لإِقَامَةِ كَلاَمِ هذَا الْعَهْدِ الْمَكْتُوبِ فِي هذَا السِّفْرِ. وَوَقَفَ جَمِيعُ الشَّعْبِ عِنْدَ الْعَهْدِ.

וַיַּעֲמֹ֣ד הַ֠מֶּלֶךְ עַֽל הָ֨עַמּ֜וּד וַיִּכְרֹ֥ת הַבְּרִ֣ית לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה לָלֶ֜כֶת אַחַ֤ר יְהוָה֙ וְלִשְׁמֹ֨ר מִצְוֹתָ֜יו עֵדְוֹתָ֤יו חֻקֹּתָיו֙ בְּכָל לֵ֣ב וּבְכָל נֶ֔פֶשׁ לְהָקִ֗ים דִּבְרֵי֙ הַזֹּ֔את הַבְּרִ֣ית הַכְּתֻבִ֖ים עַל הַזֶּ֑ה הַסֵּ֣פֶר וַיַּעֲמֹ֥ד כָּל הָעָ֖ם בַּבְּרִֽית

الملوك الثاني 23: 21 2Ki.23.21

وَأَمَرَ الْمَلِكُ جَمِيعَ الشَّعْبِ قَائِلاً: اعْمَلُوا فِصْحًا لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ كَمَا هُوَ مَكْتُوبٌ فِي سِفْرِ الْعَهْدِ هذَا.

וַיְצַ֤ו הַמֶּ֙לֶךְ֙ כָּל הָעָ֣ם לֵאמֹ֔ר עֲשׂ֣וּ פֶ֔סַח לַֽיהוָ֖ה אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם כַּכָּת֕וּב עַ֛ל סֵ֥פֶר הַבְּרִ֖ית הַזֶּֽה

أخبار الأيام الأول 11: 3 1Ch.11.3

وَجَاءَ جَمِيعُ شُيُوخِ إِسْرَائِيلَ إِلَى الْمَلِكِ إِلَى حَبْرُونَ، فَقَطَعَ دَاوُدُ مَعَهُمْ عَهْدًا فِي حَبْرُونَ أَمَامَ الرَّبِّ، وَمَسَحُوا دَاوُدَ مَلِكًا عَلَى إِسْرَائِيلَ حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ عَنْ يَدِ صَمُوئِيلَ.

וַ֠יָּבֹאוּ כָּל זִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֶל הַמֶּ֙לֶךְ֙ חֶבְר֔וֹנָה וַיִּכְרֹת֩ דָּוִ֥יד לָהֶ֨ם בְּרִ֛ית בְּחֶבְר֖וֹן לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּמְשְׁח֨וּ דָּוִ֤יד לְמֶ֙לֶךְ֙ עַל יִשְׂרָאֵ֔ל כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה בְּיַד שְׁמוּאֵֽל

أخبار الأيام الأول 15: 25 1Ch.15.25

وَكَانَ دَاوُدُ وَشُيُوخُ إِسْرَائِيلَ وَرُؤَسَاءُ الأُلُوفِ هُمُ الَّذِينَ ذَهَبُوا لإِصْعَادِ تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ، مِنْ بَيْتِ عُوبِيدَ أَدُومَ بِفَرَحٍ.

וַיְהִ֥י דָוִ֛יד וְזִקְנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וְשָׂרֵ֣י הָאֲלָפִ֑ים הַהֹֽלְכִ֗ים לְֽהַעֲל֞וֹת אֲר֧וֹן בְּרִית יְהוָ֛ה מִן בֵּ֥ית עֹבֵֽד אֱדֹ֖ם בְּשִׂמְחָֽה

أخبار الأيام الأول 15: 26 1Ch.15.26

وَلَمَّا أَعَانَ اللهُ اللاَّوِيِّينَ حَامِلِي تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ، ذَبَحُوا سَبْعَةَ عُجُول وَسَبْعَةَ كِبَاشٍ.

וַֽיְהִי֙ בֶּעְזֹ֣ר הָֽאֱלֹהִ֔ים הַלְוִיִּ֔ם נֹשְׂאֵ֖י אֲר֣וֹן בְּרִית יְהוָ֑ה וַיִּזְבְּח֥וּ שִׁבְעָֽה פָרִ֖ים וְשִׁבְעָ֥ה אֵילִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (282 آية)