المعنى المختصر للكلمة
bᵉad:
in up to or over against
اللفظ الأصلي
בְּעַד
نوع الكلمة
حرف جر
طريقة النطق
bᵉad
(beh-ad)
تكرار الورود في الكتاب
102
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من:
H5704
עַד
•
ad
•
«إِلَى»
•
(as far)
المعنى والشرح المفصل
1
in up to or over against
2
generally at, beside, among, behind, for, etc.
الإنجليزية — KJV Translation Tags
about
at by (means of)
for
over
through
up (-on)
within
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בְּעַ֥ד (12×)
בְּעַ֣ד (11×)
וּבְעַ֖ד (7×)
בְּעַד (6×)
וּבְעַ֥ד (4×)
בַּעֲד֖וֹ (4×)
מִבַּ֖עַד (3×)
וּבְעַד (3×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (102 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 7: 16
Gen.7.16
وَالدَّاخِلاَتُ دَخَلَتْ ذَكَرًا وَأُنْثَى، مِنْ كُلِّ ذِي جَسَدٍ، كَمَا أَمَرَهُ اللهُ. وَأَغْلَقَ الرَّبُّ عَلَيْهِ.
וְהַבָּאִ֗ים בָּ֔אוּ זָכָ֨ר וּנְקֵבָ֤ה מִכָּל בָּשָׂר֙ כַּֽאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה;אֹת֖וֹ אֱלֹהִ֑ים וַיִּסְגֹּ֥ר יְהוָ֖ה בַּֽעֲדֽוֹ
التكوين 20: 7
Gen.20.7
فَالآنَ رُدَّ امْرَأَةَ الرَّجُلِ، فَإِنَّهُ نَبِيٌّ، فَيُصَلِّيَ لأَجْلِكَ فَتَحْيَا. وَإِنْ كُنْتَ لَسْتَ تَرُدُّهَا، فَاعْلَمْ أَنَّكَ مَوْتًا تَمُوتُ، أَنْتَ وَكُلُّ مَنْ لَكَ.
וְעַתָּ֗ה הָשֵׁ֤ב אֵֽשֶׁת הָאִישׁ֙ כִּֽי נָבִ֣יא וְיִתְפַּלֵּ֥ל בַּֽעַדְךָ֖ וֶֽחְיֵ֑ה וְאִם אֵֽינְךָ֣ מֵשִׁ֗יב דַּ֚ע כִּי מ֣וֹת תָּמ֔וּת אַתָּ֖ה וְכָל אֲשֶׁר לָֽךְ
التكوين 20: 18
Gen.20.18
لأَنَّ الرَّبَّ كَانَ قَدْ أَغْلَقَ كُلَّ رَحِمٍ لِبَيْتِ أَبِيمَالِكَ بِسَبَبِ سَارَةَ امْرَأَةِ إِبْرَاهِيمَ.
כִּֽי יְהוָ֔ה בְּעַ֥ד עָצֹ֤ר;עָצַר֙ כָּל רֶ֖חֶם לְבֵ֣ית אֲבִימֶ֑לֶךְ עַל;דְּבַ֥ר שָׂרָ֖ה אֵ֥שֶׁת אַבְרָהָֽם
التكوين 26: 8
Gen.26.8
وَحَدَثَ إِذْ طَالَتْ لَهُ الأَيَّامُ هُنَاكَ أَنَّ أَبِيمَالِكَ مَلِكَ الْفِلِسْطِينِيِّينَ أَشْرَفَ مِنَ الْكُوَّةِ وَنَظَرَ، وَإِذَا إِسْحَاقُ يُلاَعِبُ رِفْقَةَ امْرَأَتَهُ.
וַיְהִ֗י כִּ֣י אָֽרְכוּ ל֥וֹ הַיָּמִ֔ים שָׁם֙ אֲבִימֶ֙לֶךְ֙ מֶ֣לֶךְ פְּלִשְׁתִּ֔ים וַיַּשְׁקֵ֗ף בְּעַ֖ד הַֽחַלּ֑וֹן וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֤ה יִצְחָק֙ מְצַחֵ֔ק רִבְקָ֥ה אִשְׁתּֽוֹ
الخروج 8: 28
Exo.8.28
فَقَالَ فِرْعَوْنُ: أَنَا أُطْلِقُكُمْ لِتَذْبَحُوا لِلرَّبِّ إِلهِكُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ، وَلكِنْ لاَ تَذْهَبُوا بَعِيدًا. صَلِّيَا لأَجْلِي.
וַיֹּ֣אמֶר פַּרְעֹ֗ה אָנֹכִ֞י אֲשַׁלַּ֤ח;אֶתְכֶם֙ וּזְבַחְתֶּ֞ם לַיהוָ֤ה אֱלֹֽהֵיכֶם֙ בַּמִּדְבָּ֔ר רַ֛ק לֹא לָלֶ֑כֶת הַרְחֵ֥ק;תַרְחִ֖יקוּ הַעְתִּ֖ירוּ בַּעֲדִֽי
الخروج 32: 30
Exo.32.30
وَكَانَ فِي الْغَدِ أَنَّ مُوسَى قَالَ لِلشَّعْبِ: أَنْتُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ خَطِيَّةً عَظِيمَةً، فَأَصْعَدُ الآنَ إِلَى الرَّبِّ لَعَلِّي أُكَفِّرُ خَطِيَّتَكُمْ.
וַיְהִי֙ מִֽמָּחֳרָ֔ת מֹשֶׁה֙ וַיֹּ֤אמֶר הָעָ֔ם אַתֶּ֥ם חֲטָאתֶ֖ם חֲטָאָ֣ה גְדֹלָ֑ה אֶֽעֱלֶ֣ה וְעַתָּה֙ אֶל יְהוָ֔ה אוּלַ֥י אֲכַפְּרָ֖ה בְּעַ֥ד;חַטַּאתְכֶֽם
اللاويين 9: 7
Lev.9.7
ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: تَقَدَّمْ إِلَى الْمَذْبَحِ وَاعْمَلْ ذَبِيحَةَ خَطِيَّتِكَ وَمُحْرَقَتَكَ، وَكَفِّرْ عَنْ نَفْسِكَ وَعَنِ الشَّعْبِ. وَاعْمَلْ قُرْبَانَ الشَّعْبِ وَكَفِّرْ عَنْهُمْ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אַהֲרֹ֗ן קְרַ֤ב אֶל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ וַעֲשֵׂ֞ה חַטָּֽאתְךָ֙ עֹ֣לָתֶ֔ךָ וְכַפֵּ֥ר בַּֽעַדְךָ֖ וּבְעַ֣ד;הָעָ֑ם וַעֲשֵׂ֞ה קָרְבַּ֤ן הָעָם֙ וְכַפֵּ֣ר בַּֽעֲדָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה
اللاويين 9: 7
Lev.9.7
ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: تَقَدَّمْ إِلَى الْمَذْبَحِ وَاعْمَلْ ذَبِيحَةَ خَطِيَّتِكَ وَمُحْرَقَتَكَ، وَكَفِّرْ عَنْ نَفْسِكَ وَعَنِ الشَّعْبِ. وَاعْمَلْ قُرْبَانَ الشَّعْبِ وَكَفِّرْ عَنْهُمْ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אַהֲרֹ֗ן קְרַ֤ב אֶל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ וַעֲשֵׂ֞ה חַטָּֽאתְךָ֙ עֹ֣לָתֶ֔ךָ וְכַפֵּ֥ר בַּֽעַדְךָ֖ וּבְעַ֣ד;הָעָ֑ם וַעֲשֵׂ֞ה קָרְבַּ֤ן הָעָם֙ וְכַפֵּ֣ר בַּֽעֲדָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה
اللاويين 9: 7
Lev.9.7
ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ: تَقَدَّمْ إِلَى الْمَذْبَحِ وَاعْمَلْ ذَبِيحَةَ خَطِيَّتِكَ وَمُحْرَقَتَكَ، وَكَفِّرْ عَنْ نَفْسِكَ وَعَنِ الشَّعْبِ. وَاعْمَلْ قُرْبَانَ الشَّعْبِ وَكَفِّرْ عَنْهُمْ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ.
וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אַהֲרֹ֗ן קְרַ֤ב אֶל הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ וַעֲשֵׂ֞ה חַטָּֽאתְךָ֙ עֹ֣לָתֶ֔ךָ וְכַפֵּ֥ר בַּֽעַדְךָ֖ וּבְעַ֣ד;הָעָ֑ם וַעֲשֵׂ֞ה קָרְבַּ֤ן הָעָם֙ וְכַפֵּ֣ר בַּֽעֲדָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה
اللاويين 16: 6
Lev.16.6
وَيُقَرِّبُ هَارُونُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ.
וְהִקְרִ֧יב אַהֲרֹ֛ן פַּ֥ר הַחַטָּ֖את אֲשֶׁר ל֑וֹ וְכִפֶּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וּבְעַ֥ד בֵּיתֽוֹ
اللاويين 16: 6
Lev.16.6
وَيُقَرِّبُ هَارُونُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ.
וְהִקְרִ֧יב אַהֲרֹ֛ן פַּ֥ר הַחַטָּ֖את אֲשֶׁר ל֑וֹ וְכִפֶּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וּבְעַ֥ד בֵּיתֽוֹ
اللاويين 16: 11
Lev.16.11
وَيُقَدِّمُ هَارُونُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ، وَيَذْبَحُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ،
וְהִקְרִ֨יב אַהֲרֹ֜ן פַּ֤ר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁר ל֔וֹ וְכִפֶּ֥ר בַּֽעֲד֖וֹ וּבְעַ֣ד בֵּית֑וֹ וְשָׁחַ֛ט פַּ֥ר הַֽחַטָּ֖את אֲשֶׁר לֽוֹ
اللاويين 16: 11
Lev.16.11
وَيُقَدِّمُ هَارُونُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ، وَيَذْبَحُ ثَوْرَ الْخَطِيَّةِ الَّذِي لَهُ،
וְהִקְרִ֨יב אַהֲרֹ֜ן פַּ֤ר הַֽחַטָּאת֙ אֲשֶׁר ל֔וֹ וְכִפֶּ֥ר בַּֽעֲד֖וֹ וּבְעַ֣ד בֵּית֑וֹ וְשָׁחַ֛ט פַּ֥ר הַֽחַטָּ֖את אֲשֶׁר לֽוֹ
اللاويين 16: 17
Lev.16.17
وَلاَ يَكُنْ إِنْسَانٌ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ مِنْ دُخُولِهِ لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ إِلَى خُرُوجِهِ، فَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ وَعَنْ كُلِّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ.
לֹא יִהְיֶ֣ה אָדָ֞ם בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד בְּבֹא֛וֹ לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ עַד צֵאת֑וֹ וְכִפֶּ֤ר בַּעֲדוֹ֙ וּבְעַ֣ד בֵּית֔וֹ וּבְעַ֖ד וְכָל קְהַ֥ל יִשְׂרָאֵֽל
اللاويين 16: 17
Lev.16.17
وَلاَ يَكُنْ إِنْسَانٌ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ مِنْ دُخُولِهِ لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ إِلَى خُرُوجِهِ، فَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ وَعَنْ كُلِّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ.
לֹא יִהְיֶ֣ה אָדָ֞ם בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד בְּבֹא֛וֹ לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ עַד צֵאת֑וֹ וְכִפֶּ֤ר בַּעֲדוֹ֙ וּבְעַ֣ד בֵּית֔וֹ וּבְעַ֖ד וְכָל קְהַ֥ל יִשְׂרָאֵֽל
اللاويين 16: 17
Lev.16.17
وَلاَ يَكُنْ إِنْسَانٌ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ مِنْ دُخُولِهِ لِلتَّكْفِيرِ فِي الْقُدْسِ إِلَى خُرُوجِهِ، فَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنْ بَيْتِهِ وَعَنْ كُلِّ جَمَاعَةِ إِسْرَائِيلَ.
לֹא יִהְיֶ֣ה אָדָ֞ם בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֗ד בְּבֹא֛וֹ לְכַפֵּ֥ר בַּקֹּ֖דֶשׁ עַד צֵאת֑וֹ וְכִפֶּ֤ר בַּעֲדוֹ֙ וּבְעַ֣ד בֵּית֔וֹ וּבְעַ֖ד וְכָל קְהַ֥ל יִשְׂרָאֵֽל
اللاويين 16: 24
Lev.16.24
وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ، ثُمَّ يَلْبَسُ ثِيَابَهُ وَيَخْرُجُ وَيَعْمَلُ مُحْرَقَتَهُ وَمُحْرَقَةَ الشَّعْبِ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنِ الشَّعْبِ.
וְרָחַ֨ץ בְּשָׂר֤וֹ בַמַּ֙יִם֙ בְּמָק֣וֹם קָד֔וֹשׁ וְלָבַ֖שׁ בְּגָדָ֑יו וְיָצָ֗א וְעָשָׂ֤ה עֹֽלָתוֹ֙ עֹלַ֣ת הָעָ֔ם וְכִפֶּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וּבְעַ֥ד הָעָֽם
اللاويين 16: 24
Lev.16.24
وَيَرْحَضُ جَسَدَهُ بِمَاءٍ فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ، ثُمَّ يَلْبَسُ ثِيَابَهُ وَيَخْرُجُ وَيَعْمَلُ مُحْرَقَتَهُ وَمُحْرَقَةَ الشَّعْبِ، وَيُكَفِّرُ عَنْ نَفْسِهِ وَعَنِ الشَّعْبِ.
וְרָחַ֨ץ בְּשָׂר֤וֹ בַמַּ֙יִם֙ בְּמָק֣וֹם קָד֔וֹשׁ וְלָבַ֖שׁ בְּגָדָ֑יו וְיָצָ֗א וְעָשָׂ֤ה עֹֽלָתוֹ֙ עֹלַ֣ת הָעָ֔ם וְכִפֶּ֥ר בַּעֲד֖וֹ וּבְעַ֥ד הָעָֽם
العدد 21: 7
Num.21.7
فَأَتَى الشَّعْبُ إِلَى مُوسَى وَقَالُوا: قَدْ أَخْطَأْنَا إِذْ تَكَلَّمْنَا عَلَى الرَّبِّ وَعَلَيْكَ، فَصَلِّ إِلَى الرَّبِّ لِيَرْفَعَ عَنَّا الْحَيَّاتِ. فَصَلَّى مُوسَى لأَجْلِ الشَّعْبِ.
וַיָּבֹא֩ הָעָ֨ם אֶל מֹשֶׁ֜ה וַיֹּאמְר֣וּ חָטָ֗אנוּ כִּֽי דִבַּ֤רְנוּ בַֽיהוָה֙ וָבָ֔ךְ הִתְפַּלֵּל֙ אֶל יְהוָ֔ה וְיָסֵ֥ר מֵעָלֵ֖ינוּ הַנָּחָ֑שׁ וַיִּתְפַּלֵּ֥ל מֹשֶׁ֖ה בְּעַ֥ד הָעָֽם
التثنية 9: 20
Deu.9.20
وَعَلَى هَارُونَ غَضِبَ الرَّبُّ جِدًّا لِيُبِيدَهُ. فَصَلَّيْتُ أَيْضًا مِنْ أَجْلِ هَارُونَ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ.
וּֽבְאַהֲרֹ֗ן הִתְאַנַּ֧ף יְהוָ֛ה מְאֹ֖ד לְהַשְׁמִיד֑וֹ וָֽאֶתְפַּלֵּ֛ל גַּם בְּעַ֥ד אַהֲרֹ֖ן בָּעֵ֥ת;הַהִֽוא
يشوع 2: 15
Jos.2.15
فَأَنْزَلَتْهُمَا بِحَبْل مِنَ الْكُوَّةِ، لأَنَّ بَيْتَهَا بِحَائِطِ السُّورِ، وَهِيَ سَكَنَتْ بِالسُّورِ.
וַתּוֹרִדֵ֥ם בַּחֶ֖בֶל בְּעַ֣ד הַֽחַלּ֑וֹן כִּ֤י בֵיתָהּ֙ בְּקִ֣יר הַֽחוֹמָ֔ה הִ֥יא יוֹשָֽׁבֶת וּבַֽחוֹמָ֖ה
القضاة 3: 22
Jdg.3.22
فَدَخَلَ الْقَائِمُ أَيْضًا وَرَاءَ النَّصْلِ، وَطَبَقَ الشَّحْمُ وَرَاءَ النَّصْلِ لأَنَّهُ لَمْ يَجْذُبِ السَّيْفَ مِنْ بَطْنِهِ. وَخَرَجَ مِنَ الْحِتَارِ.
וַיָּבֹ֨א הַנִּצָּ֜ב גַֽם אַחַ֣ר הַלַּ֗הַב וַיִּסְגֹּ֤ר הַחֵ֙לֶב֙ בְּעַ֣ד הַלַּ֔הַב כִּ֣י לֹ֥א שָׁלַ֛ף הַחֶ֖רֶב מִבִּטְנ֑וֹ וַיֵּצֵ֖א הַֽפַּרְשְׁדֹֽנָה
القضاة 3: 23
Jdg.3.23
فَخَرَجَ إِهُودُ مِنَ الرِّوَاقِ وَأَغْلَقَ أَبْوَابَ الْعِلِّيَّةِ وَرَاءَهُ وَأَقْفَلَهَا.
וַיֵּצֵ֥א אֵה֖וּד הַֽמִּסְדְּר֑וֹנָה וַיִּסְגֹּ֞ר דַּלְת֧וֹת הָעַלִיָּ֛ה בַּעֲד֖וֹ וְנָעָֽל
القضاة 5: 28
Jdg.5.28
مِنَ الْكُوَّةِ أَشْرَفَتْ وَوَلْوَلَتْ أُمُّ سِيسَرَا مِنَ الشُّبَّاكِ: لِمَاذَا أَبْطَأَتْ مَرْكَبَاتُهُ عَنِ الْمَجِيءِ. لِمَاذَا تَأَخَّرَتْ خَطَوَاتُ مَرَاكِبِهِ.
בְּעַד֩ הַחַלּ֨וֹן נִשְׁקְפָ֧ה וַתְּיַבֵּ֛ב אֵ֥ם סִֽיסְרָ֖א בְּעַ֣ד הָֽאֶשְׁנָ֑ב מַדּ֗וּעַ בֹּשֵׁ֤שׁ רִכְבּוֹ֙ לָב֔וֹא מַדּ֣וּעַ אֶֽחֱר֔וּ פַּעֲמֵ֖י מַרְכְּבוֹתָֽיו
القضاة 5: 28
Jdg.5.28
مِنَ الْكُوَّةِ أَشْرَفَتْ وَوَلْوَلَتْ أُمُّ سِيسَرَا مِنَ الشُّبَّاكِ: لِمَاذَا أَبْطَأَتْ مَرْكَبَاتُهُ عَنِ الْمَجِيءِ. لِمَاذَا تَأَخَّرَتْ خَطَوَاتُ مَرَاكِبِهِ.
בְּעַד֩ הַחַלּ֨וֹן נִשְׁקְפָ֧ה וַתְּיַבֵּ֛ב אֵ֥ם סִֽיסְרָ֖א בְּעַ֣ד הָֽאֶשְׁנָ֑ב מַדּ֗וּעַ בֹּשֵׁ֤שׁ רִכְבּוֹ֙ לָב֔וֹא מַדּ֣וּעַ אֶֽחֱר֔וּ פַּעֲמֵ֖י מַרְכְּבוֹתָֽיו
القضاة 9: 51
Jdg.9.51
وَكَانَ بُرْجٌ قَوِيٌّ فِي وَسَطِ الْمَدِينَةِ فَهَرَبَ إِلَيْهِ جَمِيعُ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَكُلُّ أَهْلِ الْمَدِينَةِ، وَأَغْلَقُوا وَرَاءَهُمْ، وَصَعِدُوا إِلَى سَطْحِ الْبُرْجِ.
הָיָ֣ה וּמִגְדַּל עֹז֮ בְתוֹךְ הָעִיר֒ וַיָּנֻ֨סוּ שָׁ֜מָּה כָּל הָאֲנָשִׁ֣ים וְהַנָּשִׁ֗ים וְכֹל֙ בַּעֲלֵ֣י הָעִ֔יר וַֽיִּסְגְּר֖וּ בַּעֲדָ֑ם וַֽיַּעֲל֖וּ עַל גַּ֥ג הַמִּגְדָּֽל
صموئيل الأول 4: 18
1Sa.4.18
وَكَانَ لَمَّا ذَكَرَ تَابُوتَ اللهِ، أَنَّهُ سَقَطَ عَنِ الْكُرْسِيِّ إِلَى الْوَرَاءِ إِلَى جَانِبِ الْبَابِ، فَانْكَسَرَتْ رَقَبَتُهُ وَمَاتَ، لأَنَّهُ كَانَ رَجُلاً شَيْخًا وَثَقِيلاً. وَقَدْ قَضَى لإِسْرَائِيلَ أَرْبَعِينَ سَنَةً.
וַיְהִ֞י כְּהַזְכִּיר֣וֹ אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֗ים וַיִּפֹּ֣ל מֵֽעַל הַ֠כִּסֵּא אֲחֹ֨רַנִּ֜ית בְּעַ֣ד;יַ֣ד הַשַּׁ֗עַר וַתִּשָּׁבֵ֤ר מַפְרַקְתּוֹ֙ וַיָּמֹ֔ת כִּֽי הָאִ֖ישׁ זָקֵ֥ן וְכָבֵ֑ד וְה֛וּא שָׁפַ֥ט יִשְׂרָאֵ֖ל אַרְבָּעִ֥ים שָׁנָֽה
صموئيل الأول 7: 5
1Sa.7.5
فَقَالَ صَمُوئِيلُ: اجْمَعُوا كُلَّ إِسْرَائِيلَ إِلَى الْمِصْفَاةِ فَأُصَلِّيَ لأَجْلِكُمْ إِلَى الرَّبِّ
וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֔ל קִבְצ֥וּ כָּל יִשְׂרָאֵ֖ל הַמִּצְפָּ֑תָה וְאֶתְפַּלֵּ֥ל בַּעַדְכֶ֖ם אֶל יְהוָֽה
صموئيل الأول 7: 9
1Sa.7.9
فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ حَمَلاً رَضِيعًا وَأَصْعَدَهُ مُحْرَقَةً بِتَمَامِهِ لِلرَّبِّ، وَصَرَخَ صَمُوئِيلُ إِلَى الرَّبِّ مِنْ أَجْلِ إِسْرَائِيلَ، فَاسْتَجَابَ لَهُ الرَّبُّ.
וַיִּקַּ֣ח שְׁמוּאֵ֗ל טְלֵ֤ה חָלָב֙ וַיַּעֲלֵ֧הוּ עוֹלָ֛ה כָּלִ֖יל לַֽיהוָ֑ה וַיִּזְעַ֨ק שְׁמוּאֵ֤ל אֶל יְהוָה֙ בְּעַ֣ד יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיַּעֲנֵ֖הוּ יְהוָֽה
صموئيل الأول 12: 19
1Sa.12.19
وَقَالَ جَمِيعُ الشَّعْبِ لِصَمُوئِيلَ: صَلِّ عَنْ عَبِيدِكَ إِلَى الرَّبِّ إِلهِكَ حَتَّى لاَ نَمُوتَ، لأَنَّنَا قَدْ أَضَفْنَا إِلَى جَمِيعِ خَطَايَانَا شَرًّا بِطَلَبِنَا لأَنْفُسِنَا مَلِكًا.
וַיֹּאמְר֨וּ כָל הָעָ֜ם אֶל;שְׁמוּאֵ֗ל הִתְפַּלֵּ֧ל בְּעַד עֲבָדֶ֛יךָ אֶל יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ וְאַל נָמ֑וּת כִּֽי יָסַ֤פְנוּ עַל כָּל חַטֹּאתֵ֙ינוּ֙ רָעָ֔ה לִשְׁאֹ֥ל לָ֖נוּ מֶֽלֶךְ