المعنى المختصر للكلمة
ben-hădad:
Ben-Hadad, the name of several Syrian kings
اللفظ الأصلي
בֶּן־הֲדַד
نوع الكلمة
Proper Noun Masculine
طريقة النطق
ben-hădad
(ben-had-ad)
تكرار الورود في الكتاب
25
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
المعنى والشرح المفصل
Ben-Hadad, the name of several Syrian kings
الإنجليزية — KJV Translation Tags
Benhadad
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בֶּן;הֲדַ֔ד (3×)
וּבֶן;הֲדַ֣ד (2×)
בֶּן;הֲדָֽד (2×)
בֶּן;הֲדַד֙ (2×)
בֶּן;הֲדַ֥ד (2×)
בֶּן;הֲדַ֜ד (2×)
בֶּן;הֲדַ֖ד (2×)
וּבֶן;הֲדַד֩ (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (25 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الأول 15: 18
1Ki.15.18
وَأَخَذَ آسَا جَمِيعَ الْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ الْبَاقِيَةِ فِي خَزَائِنِ بَيْتِ الرَّبِّ وَخَزَائِنِ بَيْتِ الْمَلِكِ وَدَفَعَهَا لِيَدِ عَبِيدِهِ، وَأَرْسَلَهُمُ الْمَلِكُ آسَا إِلَى بَنْهَدَدَ بْنِ طَبْرِيمُونَ بْنِ حَزْيُونَ مَلِكِ أَرَامَ السَّاكِنِ فِي دِمَشْقَ قَائِلاً:
וַיִּקַּ֣ח אָ֠סָא כָּל הַכֶּ֨סֶף וְהַזָּהָ֜ב הַֽנּוֹתָרִ֣ים בְּאוֹצְר֣וֹת בֵּית יְהוָ֗ה אֽוֹצְרוֹת֙ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיִּתְּנֵ֖ם בְּיַד עֲבָדָ֑יו וַיִּשְׁלָחֵ֞ם הַמֶּ֣לֶךְ אָסָ֗א אֶל בֶּן;הֲ֠דַד בֶּן טַבְרִמֹּ֤ן בֶּן חֶזְיוֹן֙ מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם הַיֹּשֵׁ֥ב בְּדַמֶּ֖שֶׂק לֵאמֹֽר
الملوك الأول 15: 20
1Ki.15.20
فَسَمِعَ بَنْهَدَدُ لِلْمَلِكِ آسَا وَأَرْسَلَ رُؤَسَاءَ الْجُيُوشِ الَّتِي لَهُ عَلَى مُدُنِ إِسْرَائِيلَ، وَضَرَبَ عُيُونَ وَدَانَ وَآبَلَ بَيْتِ مَعْكَةَ وَكُلَّ كِنَّرُوتَ مَعَ كُلِّ أَرْضِ نَفْتَالِي.
וַיִּשְׁמַ֨ע בֶּן;הֲדַ֜ד אֶל;הַמֶּ֣לֶךְ אָסָ֗א וַ֠יִּשְׁלַח שָׂרֵ֨י הַחֲיָלִ֤ים אֲשֶׁר לוֹ֙ עַל עָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּךְ֙ עִיּ֣וֹן דָּ֔ן אָבֵ֣ל בֵּֽית מַעֲכָ֑ה כָּל כִּנְר֔וֹת עַ֖ל כָּל אֶ֥רֶץ נַפְתָּלִֽי
الملوك الأول 20: 1
1Ki.20.1
وَجَمَعَ بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ كُلَّ جَيْشِهِ، وَاثْنَيْنِ وَثَلاَثِينَ مَلِكًا مَعَهُ، وَخَيْلاً وَمَرْكَبَاتٍ وَصَعِدَ وَحَاصَرَ السَّامِرَةَ وَحَارَبَهَا.
קָבַץ֙ וּבֶן;הֲדַ֣ד מֶֽלֶךְ אֲרָ֗ם כָּל חֵיל֔וֹ וּשְׁנַ֥יִם וּשְׁלֹשִׁ֨ים מֶ֛לֶךְ אִתּ֖וֹ וְס֣וּס וָרָ֑כֶב וַיַּ֗עַל וַיָּ֙צַר֙ שֹׁ֣מְר֔וֹן וַיִּלָּ֖חֶם;בָּֽהּ
الملوك الأول 20: 2
1Ki.20.2
وَأَرْسَلَ رُسُلاً إِلَى أَخْآبَ مَلِكِ إِسْرَائِيلَ إِلَى الْمَدِينَةِ وَقَالَ لَهُ: هكَذَا يَقُولُ بَنْهَدَدُ:
וַיִּשְׁלַ֧ח מַלְאָכִ֛ים אֶל אַחְאָ֥ב מֶֽלֶךְ יִשְׂרָאֵ֖ל הָעִֽירָה וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כֹּ֚ה אָמַ֣ר בֶּן;הֲדַ֔ד
الملوك الأول 20: 5
1Ki.20.5
فَرَجَعَ الرُّسُلُ وَقَالُوا: هكَذَا تَكَلَّمَ بَنْهَدَدُ قَائِلاً: إِنِّي قَدْ أَرْسَلْتُ إِلَيْكَ قَائِلاً: إِنَّ فِضَّتَكَ وَذَهَبَكَ وَنِسَاءَكَ وَبَنِيكَ تُعْطِينِي إِيَّاهُمْ.
וַיָּשֻׁ֙בוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיֹּ֣אמְר֔וּ כֹּֽה אָמַ֥ר בֶּן;הֲדַ֖ד לֵאמֹ֑ר כִּֽי שָׁלַ֤חְתִּי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר כַּסְפְּךָ֧ וּזְהָבְךָ֛ וְנָשֶׁ֥יךָ וּבָנֶ֖יךָ לִ֥י;תִתֵּֽן
الملوك الأول 20: 9
1Ki.20.9
فَقَالَ لِرُسُلِ بَنْهَدَدَ: قُولُوا لِسَيِّدِي الْمَلِكِ إِنَّ كُلَّ مَا أَرْسَلْتَ فِيهِ إِلَى عَبْدِكَ أَوَّلاً أَفْعَلُهُ. وَأَمَّا هذَا الأَمْرُ فَلاَ أَسْتَطِيعُ أَنْ أَفْعَلَهُ. فَرَجَعَ الرُّسُلُ وَرَدُّوا عَلَيْهِ الْجَوَابَ.
וַיֹּ֜אמֶר לְמַלְאֲכֵ֣י בֶן;הֲדַ֗ד אִמְר֞וּ לַֽאדֹנִ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ כֹּל֩ אֲשֶׁר שָׁלַ֨חְתָּ אֶל עַבְדְּךָ֤ בָרִֽאשֹׁנָה֙ אֶעֱשֶׂ֔ה הַזֶּ֔ה וְהַדָּבָ֣ר לֹ֥א אוּכַ֖ל לַעֲשׂ֑וֹת וַיֵּֽלְכוּ֙ הַמַּלְאָכִ֔ים וַיְשִׁבֻ֖הוּ דָּבָֽר
الملوك الأول 20: 10
1Ki.20.10
فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ بَنْهَدَدُ وَقَالَ: هكَذَا تَفْعَلُ بِي الآلِهَةُ وَهكَذَا تَزِيدُنِي، إِنْ كَانَ تُرَابُ السَّامِرَةِ يَكْفِي قَبَضَاتٍ لِكُلِّ الشَّعْبِ الَّذِي يَتْبَعُنِي.
וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן;הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן יִשְׂפֹּק֙ לִשְׁעָלִ֕ים לְכָל הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי
الملوك الأول 20: 16
1Ki.20.16
وَخَرَجُوا عِنْدَ الظُّهْرِ وَبَنْهَدَدُ يَشْرَبُ وَيَسْكَرُ فِي الْخِيَامِ هُوَ وَالْمُلُوكُ الاثْنَانِ وَالثَّلاَثُونَ الَّذِينَ سَاعَدُوهُ.
וַיֵּצְא֖וּ בַּֽצָּהֳרָ֑יִם וּבֶן;הֲדַד֩ שֹׁתֶ֨ה שִׁכּ֜וֹר בַּסֻּכּ֗וֹת ה֧וּא וְהַמְּלָכִ֛ים וּשְׁנַ֥יִם שְׁלֹשִֽׁים עֹזֵ֥ר;אֹתֽוֹ
الملوك الأول 20: 17
1Ki.20.17
فَخَرَجَ غِلْمَانُ رُؤَسَاءِ الْمُقَاطَعَاتِ أَوَّلاً. وَأَرْسَلَ بَنْهَدَدُ فَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: قَدْ خَرَجَ رِجَالٌ مِنَ السَّامِرَةِ.
וַיֵּצְא֗וּ נַעֲרֵ֛י שָׂרֵ֥י הַמְּדִינ֖וֹת בָּרִֽאשֹׁנָ֑ה וַיִּשְׁלַ֣ח בֶּן;הֲדַ֗ד וַיַּגִּ֤ידוּ;לוֹ֙ לֵאמֹ֔ר יָצְא֖וּ אֲנָשִׁ֕ים מִשֹּׁמְרֽוֹן
الملوك الأول 20: 20
1Ki.20.20
وَضَرَبَ كُلُّ رَجُل رَجُلَهُ، فَهَرَبَ الأَرَامِيُّونَ، وَطَارَدَهُمْ إِسْرَائِيلُ، وَنَجَا بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ عَلَى فَرَسٍ مَعَ الْفُرْسَانِ.
וַיַּכּוּ֙ אִ֣ישׁ אִישׁ֔וֹ וַיָּנֻ֣סוּ אֲרָ֔ם וַֽיִּרְדְּפֵ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּמָּלֵ֗ט בֶּן;הֲדַד֙ מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם עַל ס֖וּס וּפָרָשִֽׁים
الملوك الأول 20: 26
1Ki.20.26
وَعِنْدَ تَمَامِ السَّنَةِ عَدَّ بَنْهَدَدُ الأَرَامِيِّينَ وَصَعِدَ إِلَى أَفِيقَ لِيُحَارِبَ إِسْرَائِيلَ.
וַֽיְהִי֙ לִתְשׁוּבַ֣ת הַשָּׁנָ֔ה וַיִּפְקֹ֥ד בֶּן;הֲדַ֖ד אֲרָ֑ם וַיַּ֣עַל אֲפֵ֔קָה לַמִּלְחָמָ֖ה יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الأول 20: 30
1Ki.20.30
وَهَرَبَ الْبَاقُونَ إِلَى أَفِيقَ، إِلَى الْمَدِينَةِ، وَسَقَطَ السُّورُ عَلَى السَّبْعَةِ وَالْعِشْرِينَ أَلْفَ رَجُل الْبَاقِينَ. وَهَرَبَ بَنْهَدَدُ وَدَخَلَ الْمَدِينَةَ، مِنْ مِخْدَعٍ إِلَى مِخْدَعٍ.
וַיָּנֻ֨סוּ הַנּוֹתָרִ֥ים אֲפֵקָה֮ אֶל הָעִיר֒ וַתִּפֹּל֙ הַחוֹמָ֔ה עַל וְשִׁבְעָ֥ה עֶשְׂרִ֨ים אֶ֛לֶף אִ֖ישׁ הַנּוֹתָרִ֑ים נָ֔ס וּבֶן;הֲדַ֣ד וַיָּבֹ֥א;אֶל הָעִ֖יר חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר
الملوك الأول 20: 32
1Ki.20.32
فَشَدُّوا مُسُوحًا عَلَى أَحْقَائِهِمْ وَحِبَالاً عَلَى رُؤُوسِهِمْ وَأَتَوْا إِلَى مَلِكِ إِسْرَائِيلَ وَقَالُوا: يَقُولُ عَبْدُكَ بَنْهَدَدُ: لِتَحْيَ نَفْسِي. فَقَالَ: أَهُوَ حَيٌّ بَعْدُ. هُوَ أَخِي.
וַיַּחְגְּרוּ֩ שַׂקִּ֨ים בְּמָתְנֵיהֶ֜ם וַחֲבָלִ֣ים בְּרָאשֵׁיהֶ֗ם וַיָּבֹ֙אוּ֙ אֶל מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֔ל וַיֹּ֣אמְר֔וּ אָמַ֖ר עַבְדְּךָ֧ בֶן;הֲדַ֛ד תְּחִֽי;נָ֣א נַפְשִׁ֑י וַיֹּ֛אמֶר חַ֖י הַעוֹדֶ֥נּוּ הֽוּא אָחִ֥י
الملوك الأول 20: 33
1Ki.20.33
فَتَفَاءَلَ الرِّجَالُ وَأَسْرَعُوا وَلَجُّوا هَلْ هُوَ مِنْهُ. وَقَالُوا: أَخُوكَ بَنْهَدَدُ. فَقَالَ: ادْخُلُوا خُذُوهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ بَنْهَدَدُ فَأَصْعَدَهُ إِلَى الْمَرْكَبَةِ.
יְנַחֲשׁ֨וּ וְהָאֲנָשִׁים֩ וַֽיְמַהֲר֜וּ וַיַּחְלְט֣וּ הֲמִמֶּ֗נּוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אָחִ֣יךָ בֶן;הֲדַ֔ד וַיֹּ֖אמֶר בֹּ֣אוּ קָחֻ֑הוּ וַיֵּצֵ֤א אֵלָיו֙ בֶּן;הֲדַ֔ד וַֽיַּעֲלֵ֖הוּ עַל הַמֶּרְכָּבָֽה
الملوك الأول 20: 33
1Ki.20.33
فَتَفَاءَلَ الرِّجَالُ وَأَسْرَعُوا وَلَجُّوا هَلْ هُوَ مِنْهُ. وَقَالُوا: أَخُوكَ بَنْهَدَدُ. فَقَالَ: ادْخُلُوا خُذُوهُ فَخَرَجَ إِلَيْهِ بَنْهَدَدُ فَأَصْعَدَهُ إِلَى الْمَرْكَبَةِ.
יְנַחֲשׁ֨וּ וְהָאֲנָשִׁים֩ וַֽיְמַהֲר֜וּ וַיַּחְלְט֣וּ הֲמִמֶּ֗נּוּ וַיֹּֽאמְרוּ֙ אָחִ֣יךָ בֶן;הֲדַ֔ד וַיֹּ֖אמֶר בֹּ֣אוּ קָחֻ֑הוּ וַיֵּצֵ֤א אֵלָיו֙ בֶּן;הֲדַ֔ד וַֽיַּעֲלֵ֖הוּ עַל הַמֶּרְכָּבָֽה
الملوك الثاني 6: 24
2Ki.6.24
وَكَانَ بَعْدَ ذلِكَ أَنَّ بَنْهَدَدَ مَلِكَ أَرَامَ جَمَعَ كُلَّ جَيْشِهِ وَصَعِدَ فَحَاصَرَ السَّامِرَةَ.
וַֽיְהִי֙ אַחֲרֵי כֵ֔ן הֲדַ֥ד;בֶּן מֶֽלֶךְ אֲרָ֖ם וַיִּקְבֹּ֛ץ כָּל מַחֲנֵ֑הוּ וַיַּ֕עַל וַיָּ֖צַר שֹׁמְרֽוֹן
الملوك الثاني 8: 7
2Ki.8.7
وَجَاءَ أَلِيشَعُ إِلَى دِمَشْقَ. وَكَانَ بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ مَرِيضًا، فَأُخْبِرَ وَقِيلَ لَهُ: قَدْ جَاءَ رَجُلُ اللهِ إِلَى هُنَا.
וַיָּבֹ֤א אֱלִישָׁע֙ דַּמֶּ֔שֶׂק וּבֶן;הֲדַ֥ד מֶֽלֶךְ אֲרָ֖ם חֹלֶ֑ה וַיֻּגַּד לֵאמֹ֔ר ל֣וֹ בָּ֛א אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים עַד הֵֽנָּה
الملوك الثاني 8: 9
2Ki.8.9
فَذَهَبَ حَزَائِيلُ لاسْتِقْبَالِهِ وَأَخَذَ هَدِيَّةً بِيَدِهِ، وَمِنْ كُلِّ خَيْرَاتِ دِمَشْقَ حِمْلَ أَرْبَعِينَ جَمَلاً، وَجَاءَ وَوَقَفَ أَمَامَهُ وَقَالَ: إِنَّ ابْنَكَ بَنْهَدَدَ مَلِكَ أَرَامَ قَدْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ قَائِلاً: هَلْ أُشْفَى مِنْ مَرَضِي هذَا.
וַיֵּ֣לֶךְ חֲזָאֵל֮ לִקְרָאתוֹ֒ וַיִּקַּ֨ח מִנְחָ֤ה בְיָדוֹ֙ וְכָל ט֣וּב דַּמֶּ֔שֶׂק מַשָּׂ֖א אַרְבָּעִ֣ים גָּמָ֑ל וַיָּבֹא֙ וַיַּעֲמֹ֣ד לְפָנָ֔יו וַיֹּ֗אמֶר בִּנְךָ֨ בֶן;הֲדַ֤ד מֶֽלֶךְ אֲרָם֙ שְׁלָחַ֤נִי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶחְיֶ֖ה מֵחֳלִ֥י זֶֽה
الملوك الثاني 13: 3
2Ki.13.3
فَحَمِيَ غَضَبُ الرَّبِّ عَلَى إِسْرَائِيلَ، فَدَفَعَهُمْ لِيَدِ حَزَائِيلَ مَلِكِ أَرَامَ، وَلِيَدِ بَنْهَدَدَ بْنِ حَزَائِيلَ كُلَّ الأَيَّامِ.
וַיִּֽחַר אַ֥ף יְהוָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיִּתְּנֵ֞ם בְּיַ֣ד חֲזָאֵ֣ל מֶֽלֶךְ אֲרָ֗ם וּבְיַ֛ד בֶּן;הֲדַ֥ד בֶּן חֲזָאֵ֖ל כָּל הַיָּמִֽים
الملوك الثاني 13: 24
2Ki.13.24
ثُمَّ مَاتَ حَزَائِيلُ مَلِكُ أَرَامَ، وَمَلَكَ بَنْهَدَدُ ابْنُهُ عِوَضًا عَنْهُ.
וַיָּ֖מָת חֲזָאֵ֣ל מֶֽלֶךְ אֲרָ֑ם וַיִּמְלֹ֛ךְ בֶּן;הֲדַ֥ד בְּנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו
الملوك الثاني 13: 25
2Ki.13.25
فَعَادَ يَهُوآشُ بْنُ يَهُوأَحَازَ وَأَخَذَ الْمُدُنَ مِنْ يَدِ بَنْهَدَدَ بْنِ حَزَائِيلَ الَّتِي أَخَذَهَا مِنْ يَدِ يَهُوأَحَازَ أَبِيهِ بِالْحَرْبِ. ضَرَبَهُ يُوآشُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَاسْتَرَدَّ مُدُنَ إِسْرَائِيلَ.
וַיָּ֜שָׁב יְהוֹאָ֣שׁ בֶּן יְהוֹאָחָ֗ז וַיִּקַּ֤ח הֶֽעָרִים֙ מִיַּד֙ בֶּן;הֲדַ֣ד בֶּן חֲזָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר לָקַ֗ח מִיַּ֛ד יְהוֹאָחָ֥ז אָבִ֖יו בַּמִּלְחָמָ֑ה הִכָּ֣הוּ יוֹאָ֔שׁ שָׁלֹ֤שׁ פְּעָמִים֙ וַיָּ֖שֶׁב עָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
أخبار الأيام الثاني 16: 2
2Ch.16.2
وَأَخْرَجَ آسَا فِضَّةً وَذَهَبًا مِنْ خَزَائِنِ بَيْتِ الرَّبِّ وَبَيْتِ الْمَلِكِ، وَأَرْسَلَ إِلَى بَنْهَدَدَ مَلِكِ أَرَامَ السَّاكِنِ فِي دِمَشْقَ قَائِلاً:
וַיֹּצֵ֨א אָסָ֜א כֶּ֣סֶף וְזָהָ֗ב מֵאֹֽצְר֛וֹת בֵּ֥ית יְהוָ֖ה וּבֵ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיִּשְׁלַ֗ח אֶל בֶּן;הֲדַד֙ מֶ֣לֶךְ אֲרָ֔ם הַיּוֹשֵׁ֥ב בְּדַרְמֶ֖שֶׂק לֵאמֹֽר
أخبار الأيام الثاني 16: 4
2Ch.16.4
فَسَمِعَ بَنْهَدَدُ لِلْمَلِكِ آسَا، وَأَرْسَلَ رُؤَسَاءَ الْجُيُوشِ الَّتِي لَهُ عَلَى مُدُنِ إِسْرَائِيلَ، فَضَرَبُوا عُيُونَ وَدَانَ وَآبَلَ الْمِيَاهِ وَجَمِيعَ مَخَازِنِ مُدُنِ نَفْتَالِي.
וַיִּשְׁמַ֨ע בֶּן;הֲדַ֜ד אֶל;הַמֶּ֣לֶךְ אָסָ֗א וַ֠יִּשְׁלַח שָׂרֵ֨י הַחֲיָלִ֤ים אֲשֶׁר לוֹ֙ אֶל עָרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּכּוּ֙ עִיּ֣וֹן דָּ֔ן אָבֵ֣ל;מָ֑יִם כָּֽל מִסְכְּנ֖וֹת עָרֵ֥י נַפְתָּלִֽי
إرميا 49: 27
Jer.49.27
وَأُشْعِلُ نَارًا فِي سُورِ دِمَشْقَ فَتَأْكُلُ قُصُورَ بَنْهَدَدَ.
וְהִצַּ֥תִּי אֵ֖שׁ בְּחוֹמַ֣ת דַּמָּ֑שֶׂק וְאָכְלָ֖ה אַרְמְנ֥וֹת בֶּן;הֲדָֽד
عاموس 1: 4
Amo.1.4
فَأُرْسِلُ نَارًا عَلَى بَيْتِ حَزَائِيلَ فَتَأْكُلُ قُصُورَ بَنْهَدَدَ.
וְשִׁלַּ֥חְתִּי אֵ֖שׁ בְּבֵ֣ית חֲזָאֵ֑ל וְאָכְלָ֖ה אַרְמְנ֥וֹת בֶּן;הֲדָֽד