בֵּן (H1121) - bên | معجم سترونغ العبري

اللاويين 8: 30 Lev.8.30

ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى مِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ وَمِنَ الدَّمِ الَّذِي عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَضَحَ عَلَى هَارُونَ وَعَلَى ثِيَابِهِ، وَعَلَى بَنِيهِ وَعَلَى ثِيَابِ بَنِيهِ مَعَهُ. وَقَدَّسَ هَارُونَ وَثِيَابَهُ وَبَنِيهِ وَثِيَابَ بَنِيهِ مَعَهُ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֗ה וּמִן הַדָּם֮ אֲשֶׁ֣ר עַל הַמִּזְבֵּחַ֒ וַיַּ֤ז עַֽל אַהֲרֹן֙ עַל בְּגָדָ֔יו וְעַל בָּנָ֛יו וְעַל בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתּ֑וֹ וַיְקַדֵּ֤שׁ אַהֲרֹן֙ בְּגָדָ֔יו בָּנָ֛יו בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתּֽוֹ

اللاويين 8: 30 Lev.8.30

ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى مِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ وَمِنَ الدَّمِ الَّذِي عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَضَحَ عَلَى هَارُونَ وَعَلَى ثِيَابِهِ، وَعَلَى بَنِيهِ وَعَلَى ثِيَابِ بَنِيهِ مَعَهُ. وَقَدَّسَ هَارُونَ وَثِيَابَهُ وَبَنِيهِ وَثِيَابَ بَنِيهِ مَعَهُ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֗ה וּמִן הַדָּם֮ אֲשֶׁ֣ר עַל הַמִּזְבֵּחַ֒ וַיַּ֤ז עַֽל אַהֲרֹן֙ עַל בְּגָדָ֔יו וְעַל בָּנָ֛יו וְעַל בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתּ֑וֹ וַיְקַדֵּ֤שׁ אַהֲרֹן֙ בְּגָדָ֔יו בָּנָ֛יו בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתּֽוֹ

اللاويين 8: 30 Lev.8.30

ثُمَّ أَخَذَ مُوسَى مِنْ دُهْنِ الْمَسْحَةِ وَمِنَ الدَّمِ الَّذِي عَلَى الْمَذْبَحِ، وَنَضَحَ عَلَى هَارُونَ وَعَلَى ثِيَابِهِ، وَعَلَى بَنِيهِ وَعَلَى ثِيَابِ بَنِيهِ مَعَهُ. وَقَدَّسَ هَارُونَ وَثِيَابَهُ وَبَنِيهِ وَثِيَابَ بَنِيهِ مَعَهُ.

וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֜ה מִשֶּׁ֣מֶן הַמִּשְׁחָ֗ה וּמִן הַדָּם֮ אֲשֶׁ֣ר עַל הַמִּזְבֵּחַ֒ וַיַּ֤ז עַֽל אַהֲרֹן֙ עַל בְּגָדָ֔יו וְעַל בָּנָ֛יו וְעַל בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתּ֑וֹ וַיְקַדֵּ֤שׁ אַהֲרֹן֙ בְּגָדָ֔יו בָּנָ֛יו בִּגְדֵ֥י בָנָ֖יו אִתּֽוֹ

اللاويين 8: 31 Lev.8.31

ثُمَّ قَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَبَنِيهِ: اطْبُخُوا اللَّحْمَ لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَهُنَاكَ تَأْكُلُونَهُ وَالْخُبْزَ الَّذِي فِي سَلِّ قُرْبَانِ الْمَلْءِ، كَمَا أَمَرْتُ قَائِلاً: هَارُونُ وَبَنُوهُ يَأْكُلُونَهُ.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל;אַהֲרֹ֣ן וְאֶל;בָּנָ֗יו בַּשְּׁל֣וּ הַבָּשָׂר֮ פֶּ֣תַח אֹ֣הֶל מוֹעֵד֒ וְשָׁם֙ תֹּאכְל֣וּ;אֹת֔וֹ הַלֶּ֔חֶם אֲשֶׁ֖ר בְּסַ֣ל הַמִּלֻּאִ֑ים כַּאֲשֶׁ֤ר צִוֵּ֙יתִי֙ לֵאמֹ֔ר אַהֲרֹ֥ן וּבָנָ֖יו יֹאכְלֻֽהוּ

اللاويين 8: 36 Lev.8.36

فَعَمِلَ هَارُونُ وَبَنُوهُ كُلَّ مَا أَمَرَ بِهِ الرَّبُّ عَلَى يَدِ مُوسَى.

וַיַּ֥עַשׂ אַהֲרֹ֖ן וּבָנָ֑יו כָּל;הַדְּבָרִ֔ים אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

اللاويين 9: 1 Lev.9.1

وَفِي الْيَوْمِ الثَّامِنِ دَعَا مُوسَى هَارُونَ وَبَنِيهِ وَشُيُوخَ إِسْرَائِيلَ.

וַיְהִי֙ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁמִינִ֔י קָרָ֣א מֹשֶׁ֔ה לְאַהֲרֹ֖ן וּלְבָנָ֑יו וּלְזִקְנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 9: 2 Lev.9.2

وَقَالَ لِهَارُونَ: خُذْ لَكَ عِجْلاً ابْنَ بَقَرٍ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشًا لِمُحْرَقَةٍ صَحِيحَيْنِ، وَقَدِّمْهُمَا أَمَامَ الرَّبِّ.

וַיֹּ֣אמֶר אַהֲרֹ֗ן קַח לְ֠ךָ עֵ֣גֶל בֶּן בָּקָ֧ר לְחַטָּ֛את וְאַ֥יִל לְעֹלָ֖ה תְּמִימִ֑ם וְהַקְרֵ֖ב לִפְנֵ֥י יְהוָֽה

اللاويين 9: 3 Lev.9.3

وَكَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: خُذُوا تَيْسًا مِنَ الْمَعْزِ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَعِجْلاً وَخَرُوفًا حَوْلِيَّيْنِ صَحِيحَيْنِ لِمُحْرَقَةٍ،

תְּדַבֵּ֣ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר קְח֤וּ שְׂעִיר עִזִּים֙ לְחַטָּ֔את וְעֵ֨גֶל וָכֶ֧בֶשׂ בְּנֵי;שָׁנָ֛ה תְּמִימִ֖ם לְעֹלָֽה

اللاويين 9: 3 Lev.9.3

وَكَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: خُذُوا تَيْسًا مِنَ الْمَعْزِ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَعِجْلاً وَخَرُوفًا حَوْلِيَّيْنِ صَحِيحَيْنِ لِمُحْرَقَةٍ،

תְּדַבֵּ֣ר בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר קְח֤וּ שְׂעִיר עִזִּים֙ לְחַטָּ֔את וְעֵ֨גֶל וָכֶ֧בֶשׂ בְּנֵי;שָׁנָ֛ה תְּמִימִ֖ם לְעֹלָֽה

اللاويين 9: 9 Lev.9.9

وَقَدَّمَ بَنُو هَارُونَ إِلَيْهِ الدَّمَ، فَغَمَسَ إِصْبَعَهُ فِي الدَّمِ وَجَعَلَ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ، ثُمَّ صَبَّ الدَّمَ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וַ֠יַּקְרִבוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֣ן אֵלָיו֒ הַדָּם֮ וַיִּטְבֹּ֤ל אֶצְבָּעוֹ֙ בַּדָּ֔ם וַיִּתֵּ֖ן עַל קַרְנ֣וֹת הַמִּזְבֵּ֑חַ יָצַ֔ק הַדָּ֣ם אֶל יְס֖וֹד הַמִּזְבֵּֽחַ

اللاويين 9: 12 Lev.9.12

ثُمَّ ذَبَحَ الْمُحْرَقَةَ، فَنَاوَلَهُ بَنُو هَارُونَ الدَّمَ، فَرَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וַיִּשְׁחַ֖ט הָעֹלָ֑ה וַ֠יַּמְצִאוּ;אֵלָיו֙ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֤ן הַדָּ֔ם וַיִּזְרְקֵ֥הוּ עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב

اللاويين 9: 18 Lev.9.18

ثُمَّ ذَبَحَ الثَّوْرَ وَالْكَبْشَ ذَبِيحَةَ السَّلاَمَةِ الَّتِي لِلشَّعْبِ. وَنَاوَلَهُ بَنُو هَارُونَ الدَّمَ فَرَشَّهُ عَلَى الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וַיִּשְׁחַ֤ט הַשּׁוֹר֙ הָאַ֔יִל זֶ֥בַח הַשְּׁלָמִ֖ים אֲשֶׁ֣ר לָעָ֑ם וַ֠יַּמְצִאוּ;אֵלָ֔יו בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֤ן הַדָּם֙ וַיִּזְרְקֵ֥הוּ עַל הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב

اللاويين 10: 1 Lev.10.1

وَأَخَذَ ابْنَا هَارُونَ: نَادَابُ وَأَبِيهُو، كُلٌّ مِنْهُمَا مِجْمَرَتَهُ وَجَعَلاَ فِيهِمَا نَارًا وَوَضَعَا عَلَيْهَا بَخُورًا، وَقَرَّبَا أَمَامَ الرَّبِّ نَارًا غَرِيبَةً لَمْ يَأْمُرْهُمَا بِهَا.

וַיִּקְח֣וּ בְנֵֽי אַ֠הֲרֹן נָדָ֨ב וַאֲבִיה֜וּא אִ֣ישׁ מַחְתָּת֗וֹ וַיִּתְּנ֤וּ בָהֵן֙ אֵ֔שׁ וַיָּשִׂ֥ימוּ עָלֶ֖יהָ קְטֹ֑רֶת וַיַּקְרִ֜בוּ לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ אֵ֣שׁ זָרָ֔ה לֹ֦א צִוָּ֖ה אֹתָֽם

اللاويين 10: 4 Lev.10.4

فَدَعَا مُوسَى مِيشَائِيلَ وَأَلْصَافَانَ ابْنَيْ عُزِّيئِيلَ عَمِّ هَارُونَ، وَقَالَ لَهُمَا: تَقَدَّمَا ارْفَعَا أَخَوَيْكُمَا مِنْ قُدَّامِ الْقُدْسِ إِلَى خَارِجِ الْمَحَلَّةِ.

וַיִּקְרָ֣א מֹשֶׁ֗ה מִֽישָׁאֵל֙ אֶלְצָפָ֔ן בְּנֵ֥י עֻזִּיאֵ֖ל דֹּ֣ד אַהֲרֹ֑ן וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵהֶ֗ם קִ֠רְב֞וּ שְׂא֤וּ אֲחֵיכֶם֙ מֵאֵ֣ת פְּנֵי הַקֹּ֔דֶשׁ אֶל מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה

اللاويين 10: 6 Lev.10.6

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَأَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ ابْنَيْهِ: لاَ تَكْشِفُوا رُؤُوسَكُمْ وَلاَ تَشُقُّوا ثِيَابَكُمْ لِئَلاَّ تَمُوتُوا، وَيُسْخَطَ عَلَى كُلِّ الْجَمَاعَةِ. وَأَمَّا إِخْوَتُكُمْ كُلُّ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ فَيَبْكُونَ عَلَى الْحَرِيقِ الَّذِي أَحْرَقَهُ الرَّبُّ.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֣ה אַהֲרֹ֡ן וּלְאֶלְעָזָר֩ וּלְאִֽיתָמָ֨ר בָּנָ֜יו אַל תִּפְרָ֣עוּ רָֽאשֵׁיכֶ֥ם לֹֽא תִפְרֹ֙מוּ֙ וּבִגְדֵיכֶ֤ם וְלֹ֣א תָמֻ֔תוּ יִקְצֹ֑ף וְעַ֥ל כָּל הָעֵדָ֖ה וַאֲחֵיכֶם֙ כָּל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל יִבְכּוּ֙ אֶת הַשְּׂרֵפָ֔ה אֲשֶׁ֖ר שָׂרַ֥ף יְהוָֽה

اللاويين 10: 9 Lev.10.9

خَمْرًا وَمُسْكِرًا لاَ تَشْرَبْ أَنْتَ وَبَنُوكَ مَعَكَ عِنْدَ دُخُولِكُمْ إِلَى خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ لِكَيْ لاَ تَمُوتُوا. فَرْضًا دَهْرِيًّا فِي أَجْيَالِكُمْ

יַ֣יִן וְשֵׁכָ֞ר אַל תֵּ֣שְׁתְּ אַתָּ֣ה וּבָנֶ֣יךָ אִתָּ֗ךְ בְּבֹאֲכֶ֛ם אֶל אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד וְלֹ֣א תָמֻ֑תוּ חֻקַּ֥ת עוֹלָ֖ם לְדֹרֹתֵיכֶֽם

اللاويين 10: 11 Lev.10.11

وَلِتَعْلِيمِ بَنِي إِسْرَائِيلَ جَمِيعَ الْفَرَائِضِ الَّتِي كَلَّمَهُمُ الرَّبُّ بِيَدِ مُوسَى.

וּלְהוֹרֹ֖ת בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כָּל הַ֣חֻקִּ֔ים אֲשֶׁ֨ר דִּבֶּ֧ר;אֲלֵיהֶ֖ם יְהוָ֛ה בְּיַד מֹשֶֽׁה

اللاويين 10: 12 Lev.10.12

وَقَالَ مُوسَى لِهَارُونَ وَأَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ ابْنَيْهِ الْبَاقِيَيْنِ: خُذُوا التَّقْدِمَةَ الْبَاقِيَةَ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ وَكُلُوهَا فَطِيرًا بِجَانِبِ الْمَذْبَحِ لأَنَّهَا قُدْسُ أَقْدَاسٍ.

וַיְדַבֵּ֨ר מֹשֶׁ֜ה אַהֲרֹ֗ן אֶ֠לְעָזָר אִ֨יתָמָ֥ר בָּנָיו֮ הַנּֽוֹתָרִים֒ קְח֣וּ הַמִּנְחָ֗ה הַנּוֹתֶ֙רֶת֙ מֵאִשֵּׁ֣י יְהוָ֔ה וְאִכְל֥וּהָ מַצּ֖וֹת אֵ֣צֶל הַמִּזְבֵּ֑חַ כִּ֛י קֹ֥דֶשׁ קָֽדָשִׁ֖ים

اللاويين 10: 13 Lev.10.13

كُلُوهَا فِي مَكَانٍ مُقَدَّسٍ لأَنَّهَا فَرِيضَتُكَ وَفَرِيضَةُ بَنِيكَ مِنْ وَقَائِدِ الرَّبِّ، فَإِنَّنِي هكَذَا أُمِرْتُ.

וַאֲכַלְתֶּ֤ם;אֹתָהּ֙ בְּמָק֣וֹם קָדֹ֔שׁ כִּ֣י חָקְךָ֤ וְחָק בָּנֶ֙יךָ֙ הִ֔וא מֵאִשֵּׁ֖י יְהוָ֑ה כִּי כֵ֖ן צֻוֵּֽיתִי

اللاويين 10: 14 Lev.10.14

وَأَمَّا صَدْرُ التَّرْدِيدِ وَسَاقُ الرَّفِيعَةِ فَتَأْكُلُونَهُمَا فِي مَكَانٍ طَاهِرٍ أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ مَعَكَ، لأَنَّهُمَا جُعِلاَ فَرِيضَتَكَ وَفَرِيضَةَ بَنِيكَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֗ה תֹּֽאכְלוּ֙ בְּמָק֣וֹם טָה֔וֹר אַתָּ֕ה וּבָנֶ֥יךָ וּבְנֹתֶ֖יךָ אִתָּ֑ךְ כִּֽי נִתְּנ֔וּ חָקְךָ֤ וְחָק בָּנֶ֙יךָ֙ מִזִּבְחֵ֥י שַׁלְמֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 10: 14 Lev.10.14

وَأَمَّا صَدْرُ التَّرْدِيدِ وَسَاقُ الرَّفِيعَةِ فَتَأْكُلُونَهُمَا فِي مَكَانٍ طَاهِرٍ أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ مَعَكَ، لأَنَّهُمَا جُعِلاَ فَرِيضَتَكَ وَفَرِيضَةَ بَنِيكَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֗ה תֹּֽאכְלוּ֙ בְּמָק֣וֹם טָה֔וֹר אַתָּ֕ה וּבָנֶ֥יךָ וּבְנֹתֶ֖יךָ אִתָּ֑ךְ כִּֽי נִתְּנ֔וּ חָקְךָ֤ וְחָק בָּנֶ֙יךָ֙ מִזִּבְחֵ֥י שַׁלְמֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 10: 14 Lev.10.14

وَأَمَّا صَدْرُ التَّرْدِيدِ وَسَاقُ الرَّفِيعَةِ فَتَأْكُلُونَهُمَا فِي مَكَانٍ طَاهِرٍ أَنْتَ وَبَنُوكَ وَبَنَاتُكَ مَعَكَ، لأَنَّهُمَا جُعِلاَ فَرِيضَتَكَ وَفَرِيضَةَ بَنِيكَ مِنْ ذَبَائِحِ سَلاَمَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

חֲזֵ֨ה הַתְּנוּפָ֜ה שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֗ה תֹּֽאכְלוּ֙ בְּמָק֣וֹם טָה֔וֹר אַתָּ֕ה וּבָנֶ֥יךָ וּבְנֹתֶ֖יךָ אִתָּ֑ךְ כִּֽי נִתְּנ֔וּ חָקְךָ֤ וְחָק בָּנֶ֙יךָ֙ מִזִּבְחֵ֥י שַׁלְמֵ֖י בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 10: 15 Lev.10.15

سَاقُ الرَّفِيعَةِ وَصَدْرُ التَّرْدِيدِ يَأْتُونَ بِهِمَا مَعَ وَقَائِدِ الشَّحْمِ لِيُرَدَّدَا تَرْدِيدًا أَمَامَ الرَّبِّ، فَيَكُونَانِ لَكَ وَلِبَنِيكَ مَعَكَ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً، كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ.

שׁ֣וֹק הַתְּרוּמָ֞ה וַחֲזֵ֣ה הַתְּנוּפָ֗ה יָבִ֔יאוּ עַ֣ל אִשֵּׁ֤י הַחֲלָבִים֙ לְהָנִ֥יף תְּנוּפָ֖ה לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְהָיָ֨ה לְךָ֜ וּלְבָנֶ֤יךָ אִתְּךָ֙ לְחָק עוֹלָ֔ם כַּאֲשֶׁ֖ר צִוָּ֥ה יְהוָֽה

اللاويين 10: 16 Lev.10.16

وَأَمَّا تَيْسُ الْخَطِيَّةِ فَإِنَّ مُوسَى طَلَبَهُ فَإِذَا هُوَ قَدِ احْتَرَقَ. فَسَخِطَ عَلَى أَلِعَازَارَ وَإِيثَامَارَ، ابْنَيْ هَارُونَ الْبَاقِيَيْنِ، وَقَالَ:

שְׂעִ֣יר הַֽחַטָּ֗את מֹשֶׁ֖ה דָּרֹ֥שׁ;דָּרַ֛שׁ וְהִנֵּ֣ה שֹׂרָ֑ף וַ֠יִּקְצֹף עַל אֶלְעָזָ֤ר אִֽיתָמָר֙ בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֔ן הַנּוֹתָרִ֖ם לֵאמֹֽר

اللاويين 11: 2 Lev.11.2

كَلِّمَا بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلَيْنِ: هذِهِ هِيَ الْحَيَوَانَاتُ الَّتِي تَأْكُلُونَهَا مِنْ جَمِيعِ الْبَهَائِمِ الَّتِي عَلَى الأَرْضِ:

דַּבְּר֛וּ בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר זֹ֤את הַֽחַיָּה֙ אֲשֶׁ֣ר תֹּאכְל֔וּ מִכָּל הַבְּהֵמָ֖ה אֲשֶׁ֥ר עַל הָאָֽרֶץ

اللاويين 12: 2 Lev.12.2

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ قَائِلاً: إِذَا حَبِلَتِ امْرَأَةٌ وَوَلَدَتْ ذَكَرًا، تَكُونُ نَجِسَةً سَبْعَةَ أَيَّامٍ. كَمَا فِي أَيَّامِ طَمْثِ عِلَّتِهَا تَكُونُ نَجِسَةً.

דַּבֵּ֞ר;אֶל בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ לֵאמֹ֔ר כִּ֣י תַזְרִ֔יעַ אִשָּׁה֙ וְיָלְדָ֖ה זָכָ֑ר וְטָֽמְאָה֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים כִּימֵ֛י נִדַּ֥ת דְּוֹתָ֖הּ תִּטְמָֽא

اللاويين 12: 6 Lev.12.6

وَمَتَى كَمُلَتْ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا لأَجْلِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ، تَأْتِي بِخَرُوفٍ حَوْلِيٍّ مُحْرَقَةً، وَفَرْخِ حَمَامَةٍ أَوْ يَمَامَةٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، إِلَى الْكَاهِنِ،

וּבִמְלֹ֣את יְמֵ֣י טָהֳרָ֗הּ לְבֵן֮ א֣וֹ לְבַת֒ תָּבִ֞יא כֶּ֤בֶשׂ בֶּן;שְׁנָתוֹ֙ לְעֹלָ֔ה וּבֶן יוֹנָ֥ה אוֹ תֹ֖ר לְחַטָּ֑את אֶל פֶּ֥תַח אֹֽהֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַכֹּהֵֽן

اللاويين 12: 6 Lev.12.6

وَمَتَى كَمُلَتْ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا لأَجْلِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ، تَأْتِي بِخَرُوفٍ حَوْلِيٍّ مُحْرَقَةً، وَفَرْخِ حَمَامَةٍ أَوْ يَمَامَةٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، إِلَى الْكَاهِنِ،

וּבִמְלֹ֣את יְמֵ֣י טָהֳרָ֗הּ לְבֵן֮ א֣וֹ לְבַת֒ תָּבִ֞יא כֶּ֤בֶשׂ בֶּן;שְׁנָתוֹ֙ לְעֹלָ֔ה וּבֶן יוֹנָ֥ה אוֹ תֹ֖ר לְחַטָּ֑את אֶל פֶּ֥תַח אֹֽהֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַכֹּהֵֽן

اللاويين 12: 6 Lev.12.6

وَمَتَى كَمُلَتْ أَيَّامُ تَطْهِيرِهَا لأَجْلِ ابْنٍ أَوِ ابْنَةٍ، تَأْتِي بِخَرُوفٍ حَوْلِيٍّ مُحْرَقَةً، وَفَرْخِ حَمَامَةٍ أَوْ يَمَامَةٍ ذَبِيحَةَ خَطِيَّةٍ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، إِلَى الْكَاهِنِ،

וּבִמְלֹ֣את יְמֵ֣י טָהֳרָ֗הּ לְבֵן֮ א֣וֹ לְבַת֒ תָּבִ֞יא כֶּ֤בֶשׂ בֶּן;שְׁנָתוֹ֙ לְעֹלָ֔ה וּבֶן יוֹנָ֥ה אוֹ תֹ֖ר לְחַטָּ֑את אֶל פֶּ֥תַח אֹֽהֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַכֹּהֵֽן

اللاويين 13: 2 Lev.13.2

إِذَا كَانَ إِنْسَانٌ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ نَاتِئٌ أَوْ قُوبَاءُ أَوْ لُمْعَةٌ تَصِيرُ فِي جِلْدِ جَسَدِهِ ضَرْبَةَ بَرَصٍ، يُؤْتَى بِهِ إِلَى هَارُونَ الْكَاهِنِ أَوْ إِلَى أَحَدِ بَنِيهِ الْكَهَنَةِ.

כִּֽי יִהְיֶ֤ה אָדָ֗ם בְעוֹר בְּשָׂרוֹ֙ שְׂאֵ֤ת אֽוֹ סַפַּ֙חַת֙ א֣וֹ בַהֶ֔רֶת וְהָיָ֥ה בְעוֹר בְּשָׂר֖וֹ לְנֶ֣גַע צָרָ֑עַת וְהוּבָא֙ אֶל אַהֲרֹ֣ן הַכֹּהֵ֔ן א֛וֹ אֶל אַחַ֥ד מִבָּנָ֖יו הַכֹּהֲנִֽים

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4860 آية)