בֵּן (H1121) - bên | معجم سترونغ العبري

ثُمَّ يَعْمَلُ وَاحِدَةً مِنَ الْيَمَامَتَيْنِ أَوْ مِنْ فَرْخَيِ الْحَمَامِ، مِمَّا تَنَالُ يَدُهُ.

וְעָשָׂ֤ה הָֽאֶחָד֙ מִן הַתֹּרִ֔ים א֖וֹ מִן בְּנֵ֣י הַיּוֹנָ֑ה מֵאֲשֶׁ֥ר תַּשִּׂ֖יג יָדֽוֹ

فَتَعْزِلاَنِ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنْ نَجَاسَتِهِمْ لِئَلاَّ يَمُوتُوا فِي نَجَاسَتِهِمْ بِتَنْجِيسِهِمْ مَسْكَنِيَ الَّذِي فِي وَسَطِهِمْ.

וְהִזַּרְתֶּ֥ם בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֖ל מִטֻּמְאָתָ֑ם וְלֹ֤א יָמֻ֙תוּ֙ בְּטֻמְאָתָ֔ם בְּטַמְּאָ֥ם מִשְׁכָּנִ֖י אֲשֶׁ֥ר בְּתוֹכָֽם

اللاويين 16: 3 Lev.16.3

بِهذَا يَدْخُلُ هَارُونُ إِلَى الْقُدْسِ: بِثَوْرِ ابْنِ بَقَرٍ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشٍ لِمُحْرَقَةٍ.

בְּזֹ֛את יָבֹ֥א אַהֲרֹ֖ן אֶל הַקֹּ֑דֶשׁ בְּפַ֧ר בֶּן בָּקָ֛ר לְחַטָּ֖את וְאַ֥יִל לְעֹלָֽה

اللاويين 16: 5 Lev.16.5

وَمِنْ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَأْخُذُ تَيْسَيْنِ مِنَ الْمَعْزِ لِذَبِيحَةِ خَطِيَّةٍ، وَكَبْشًا وَاحِدًا لِمُحْرَقَةٍ.

וּמֵאֵ֗ת עֲדַת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל יִקַּ֛ח שְׁנֵֽי;שְׂעִירֵ֥י עִזִּ֖ים לְחַטָּ֑את וְאַ֥יִל אֶחָ֖ד לְעֹלָֽה

اللاويين 16: 16 Lev.16.16

فَيُكَفِّرُ عَنِ الْقُدْسِ مِنْ نَجَاسَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنْ سَيِّئَاتِهِمْ مَعَ كُلِّ خَطَايَاهُمْ. وَهكَذَا يَفْعَلُ لِخَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ الْقَائِمَةِ بَيْنَهُمْ فِي وَسَطِ نَجَاسَاتِهِمْ.

וְכִפֶּ֣ר עַל הַקֹּ֗דֶשׁ מִטֻּמְאֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִפִּשְׁעֵיהֶ֖ם לְכָל חַטֹּאתָ֑ם וְכֵ֤ן יַעֲשֶׂה֙ לְאֹ֣הֶל מוֹעֵ֔ד הַשֹּׁכֵ֣ן אִתָּ֔ם בְּת֖וֹךְ טֻמְאֹתָֽם

اللاويين 16: 19 Lev.16.19

وَيَنْضِحُ عَلَيْهِ مِنَ الدَّمِ بِإِصْبَعِهِ سَبْعَ مَرَّاتٍ، وَيُطَهِّرُهُ وَيُقَدِّسُهُ مِنْ نَجَاسَاتِ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וְהִזָּ֨ה עָלָ֧יו מִן הַדָּ֛ם בְּאֶצְבָּע֖וֹ שֶׁ֣בַע פְּעָמִ֑ים וְטִהֲר֣וֹ וְקִדְּשׁ֔וֹ מִטֻּמְאֹ֖ת בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 16: 21 Lev.16.21

وَيَضَعُ هَارُونُ يَدَيْهِ عَلَى رَأْسِ التَّيْسِ الْحَيِّ وَيُقِرُّ عَلَيْهِ بِكُلِّ ذُنُوبِ بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَكُلِّ سَيِّئَاتِهِمْ مَعَ كُلِّ خَطَايَاهُمْ، وَيَجْعَلُهَا عَلَى رَأْسِ التَّيْسِ، وَيُرْسِلُهُ بِيَدِ مَنْ يُلاَقِيهِ إِلَى الْبَرِّيَّةِ،

וְסָמַ֨ךְ אַהֲרֹ֜ן שְׁתֵּ֣י;יָדָ֗יו עַ֨ל רֹ֣אשׁ הַשָּׂעִיר֮ הַחַי֒ וְהִתְוַדָּ֣ה עָלָ֗יו כָּל עֲוֹנֹת֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל פִּשְׁעֵיהֶ֖ם לְכָל חַטֹּאתָ֑ם וְנָתַ֤ן;אֹתָם֙ עַל רֹ֣אשׁ הַשָּׂעִ֔יר וְשִׁלַּ֛ח בְּיַד אִ֥ישׁ עִתִּ֖י הַמִּדְבָּֽרָה

اللاويين 16: 34 Lev.16.34

وَتَكُونُ هذِهِ لَكُمْ فَرِيضَةً دَهْرِيَّةً لِلتَّكْفِيرِ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنْ جَمِيعِ خَطَايَاهُمْ مَرَّةً فِي السَّنَةِ. فَفَعَلَ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ مُوسَى.

וְהָֽיְתָה זֹּ֨את לָכֶ֜ם לְחֻקַּ֣ת עוֹלָ֗ם לְכַפֵּ֞ר עַל בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִכָּל חַטֹּאתָ֔ם אַחַ֖ת בַּשָּׁנָ֑ה וַיַּ֕עַשׂ כַּאֲשֶׁ֛ר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה מֹשֶֽׁה

اللاويين 17: 2 Lev.17.2

كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ وَجَمِيعِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: هذَا هُوَ الأَمْرُ الَّذِي يُوصِي بِهِ الرَّبُّ قَائِلاً:

דַּבֵּ֨ר אֶֽל;אַהֲרֹ֜ן וְאֶל;בָּנָ֗יו וְאֶל֙;כָּל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵיהֶ֑ם זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר

اللاويين 17: 5 Lev.17.5

لِكَيْ يَأْتِيَ بَنُو إِسْرَائِيلَ بِذَبَائِحِهِمِ الَّتِي يَذْبَحُونَهَا عَلَى وَجْهِ الصَّحْرَاءِ وَيُقَدِّمُوهَا لِلرَّبِّ إِلَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ إِلَى الْكَاهِنِ، وَيَذْبَحُوهَا ذَبَائِحَ سَلاَمَةٍ لِلرَّبِّ.

לְמַעַן֩ יָבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל זִבְחֵיהֶם֮ אֲשֶׁ֨ר זֹבְחִים֮ עַל פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶה֒ וֶֽהֱבִיאֻ֣ם לַֽיהוָ֗ה אֶל פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵ֖ד אֶל הַכֹּהֵ֑ן וְזָ֨בְח֜וּ;אוֹתָֽם זִבְחֵ֧י שְׁלָמִ֛ים לַֽיהוָ֖ה

اللاويين 17: 12 Lev.17.12

لِذلِكَ قُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلْ نَفْسٌ مِنْكُمْ دَمًا، وَلاَ يَأْكُلِ الْغَرِيبُ النَّازِلُ فِي وَسَطِكُمْ دَمًا.

עַל;כֵּ֤ן אָמַ֙רְתִּי֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹא תֹ֣אכַל כָּל;נֶ֥פֶשׁ מִכֶּ֖ם דָּ֑ם לֹא יֹ֥אכַל וְהַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתוֹכְכֶ֖ם דָּֽם

اللاويين 17: 13 Lev.17.13

وَكُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي وَسَطِكُمْ يَصْطَادُ صَيْدًا، وَحْشًا أَوْ طَائِرًا يُؤْكَلُ، يَسْفِكُ دَمَهُ وَيُغَطِّيهِ بِالتُّرَابِ.

וְאִ֨ישׁ;אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתוֹכָ֔ם יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אוֹ ע֖וֹף יֵאָכֵ֑ל וְשָׁפַךְ֙ דָּמ֔וֹ וְכִסָּ֖הוּ בֶּעָפָֽר

اللاويين 17: 14 Lev.17.14

لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ دَمُهُ هُوَ بِنَفْسِهِ، فَقُلْتُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: لاَ تَأْكُلُوا دَمَ جَسَدٍ مَا، لأَنَّ نَفْسَ كُلِّ جَسَدٍ هِيَ دَمُهُ. كُلُّ مَنْ أَكَلَهُ يُقْطَعُ.

כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל בָּשָׂ֗ר דָּמ֣וֹ הוּא֒ בְנַפְשׁוֹ֮ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ דַּ֥ם בָּשָׂ֖ר כָּל כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל בָּשָׂר֙ הִ֔וא דָּמ֣וֹ כָּל אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת

اللاويين 18: 2 Lev.18.2

كَلِّمْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

דַּבֵּר֙;אֶל בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

اللاويين 18: 10 Lev.18.10

عَوْرَةَ ابْنَةِ ابْنِكَ، أَوِ ابْنَةِ بِنْتِكَ لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا. إِنَّهَا عَوْرَتُكَ.

עֶרְוַ֤ת בַּת בִּנְךָ֙ א֣וֹ בַֽת בִּתְּךָ֔ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָ֑ן כִּ֥י;הֵֽנָּה עֶרְוָתְךָ֖

اللاويين 18: 15 Lev.18.15

عَوْرَةَ كَنَّتِكَ لاَ تَكْشِفْ. إِنَّهَا امْرَأَةُ ابْنِكَ. لاَ تَكْشِفْ عَوْرَتَهَا.

עֶרְוַ֥ת כַּלָּֽתְךָ֖ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה הִ֔וא אֵ֤שֶׁת בִּנְךָ֙ לֹ֥א תְגַלֶּ֖ה עֶרְוָתָֽהּ

اللاويين 18: 17 Lev.18.17

عَوْرَةَ امْرَأَةٍ وَبِنْتِهَا لاَ تَكْشِفْ. وَلاَ تَأْخُذِ ابْنَةَ ابْنِهَا، أَوِ ابْنَةَ بِنْتِهَا لِتَكْشِفَ عَوْرَتَهَا. إِنَّهُمَا قَرِيبَتَاهَا. إِنَّهُ رَذِيلَةٌ.

עֶרְוַ֥ת אִשָּׁ֛ה וּבִתָּ֖הּ לֹ֣א תְגַלֵּ֑ה לֹ֤א תִקַּח֙ בַּת בְּנָ֞הּ בַּת בִּתָּ֗הּ לְגַלּ֣וֹת עֶרְוָתָ֔הּ הֵ֖נָּה שַׁאֲרָ֥ה הִֽוא זִמָּ֥ה

اللاويين 19: 2 Lev.19.2

كَلِّمْ كُلَّ جَمَاعَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقُلْ لَهُمْ: تَكُونُونَ قِدِّيسِينَ لأَنِّي قُدُّوسٌ الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

דַּבֵּ֞ר;אֶל כָּל עֲדַ֧ת בְּנֵי יִשְׂרָאֵ֛ל וְאָמַרְתָּ֥ אֲלֵהֶ֖ם תִּהְי֑וּ קְדֹשִׁ֣ים כִּ֣י;אֲנִ֖י קָד֔וֹשׁ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

اللاويين 19: 18 Lev.19.18

لاَ تَنْتَقِمْ وَلاَ تَحْقِدْ عَلَى أَبْنَاءِ شَعْبِكَ، بَلْ تُحِبُّ قَرِيبَكَ كَنَفْسِكَ. أَنَا الرَّبُّ.

לֹֽא תִקֹּ֤ם וְלֹֽא תִטֹּר֙ בְּנֵ֣י עַמֶּ֔ךָ וְאָֽהַבְתָּ֥ לְרֵעֲךָ֖ כָּמ֑וֹךָ אֲנִ֖י יְהוָֽה

اللاويين 20: 2 Lev.20.2

وَتَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي إِسْرَائِيلَ أَعْطَى مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ شَعْبُ الأَرْضِ بِالْحِجَارَةِ.

תֹּאמַר֒ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֘ל אִ֣ישׁ;אִישׁ֩ מִבְּנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל וּמִן הַגֵּ֣ר הַגָּ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל יִתֵּ֧ן מִזַּרְע֛וֹ לַמֹּ֖לֶךְ מ֣וֹת;יוּמָ֑ת יִרְגְּמֻ֥הוּ עַ֥ם הָאָ֖רֶץ בָאָֽבֶן

اللاويين 20: 2 Lev.20.2

وَتَقُولُ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ: كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَمِنَ الْغُرَبَاءِ النَّازِلِينَ فِي إِسْرَائِيلَ أَعْطَى مِنْ زَرْعِهِ لِمُولَكَ فَإِنَّهُ يُقْتَلُ. يَرْجُمُهُ شَعْبُ الأَرْضِ بِالْحِجَارَةِ.

תֹּאמַר֒ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֘ל אִ֣ישׁ;אִישׁ֩ מִבְּנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל וּמִן הַגֵּ֣ר הַגָּ֣ר בְּיִשְׂרָאֵ֗ל יִתֵּ֧ן מִזַּרְע֛וֹ לַמֹּ֖לֶךְ מ֣וֹת;יוּמָ֑ת יִרְגְּמֻ֥הוּ עַ֥ם הָאָ֖רֶץ בָאָֽבֶן

اللاويين 20: 17 Lev.20.17

وَإِذَا أَخَذَ رَجُلٌ أُخْتَهُ بِنْتَ أَبِيهِ أَوْ بِنْتَ أُمِّهِ، وَرَأَى عَوْرَتَهَا وَرَأَتْ هِيَ عَوْرَتَهُ، فَذلِكَ عَارٌ. يُقْطَعَانِ أَمَامَ أَعْيُنِ بَنِي شَعْبِهِمَا. قَدْ كَشَفَ عَوْرَةَ أُخْتِهِ. يَحْمِلُ ذَنْبَهُ.

אֲשֶׁר יִקַּ֣ח וְאִ֣ישׁ אֲחֹת֡וֹ בַּת אָבִ֣יו א֣וֹ בַת אִ֠מּוֹ וְרָאָ֨ה עֶרְוָתָ֜הּ תִרְאֶ֤ה וְהִֽיא עֶרְוָתוֹ֙ ה֔וּא חֶ֣סֶד וְנִ֨כְרְת֔וּ לְעֵינֵ֖י בְּנֵ֣י עַמָּ֑ם גִּלָּ֖ה עֶרְוַ֧ת אֲחֹת֛וֹ יִשָּֽׂא עֲוֹנ֥וֹ

اللاويين 21: 1 Lev.21.1

وَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: كَلِّمْ الْكَهَنَةَ بَنِي هَارُونَ وَقُلْ لَهُمْ: لاَ يَتَنَجَّسْ لِمَيْتٍ فِي قَوْمِهِ،

וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ מֹשֶׁ֔ה אֱמֹ֥ר הַכֹּהֲנִ֖ים בְּנֵ֣י אַהֲרֹ֑ן וְאָמַרְתָּ֣;אֲלֵהֶ֔ם אֶל לֹֽא יִטַּמָּ֖א לְנֶ֥פֶשׁ בְּעַמָּֽיו

اللاويين 21: 2 Lev.21.2

إِلاَّ لأَقْرِبَائِهِ الأَقْرَبِ إِلَيْهِ: أُمِّهِ وَأَبِيهِ وَابْنِهِ وَابْنَتِهِ وَأَخِيهِ

כִּ֚י;אִם לִשְׁאֵר֔וֹ הַקָּרֹ֖ב אֵלָ֑יו לְאִמּ֣וֹ וּלְאָבִ֔יו וְלִבְנ֥וֹ וּלְבִתּ֖וֹ וּלְאָחִֽיו

اللاويين 21: 24 Lev.21.24

فَكَلَّمَ مُوسَى هَارُونَ وَبَنِيهِ وَكُلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אַהֲרֹ֖ן בָּנָ֑יו כָּל בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 21: 24 Lev.21.24

فَكَلَّمَ مُوسَى هَارُونَ وَبَنِيهِ وَكُلَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ.

וַיְדַבֵּ֣ר מֹשֶׁ֔ה אַהֲרֹ֖ן בָּנָ֑יו כָּל בְּנֵ֖י יִשְׂרָאֵֽל

اللاويين 22: 2 Lev.22.2

كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ أَنْ يَتَوَقَّوْا أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي يُقَدِّسُونَهَا لِي وَلاَ يُدَنِّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ. أَنَا الرَّبُّ.

דַּבֵּ֨ר;אֶֽל אַהֲרֹ֜ן בָּנָ֗יו וְיִנָּֽזְרוּ֙ מִקָּדְשֵׁ֣י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר מַקְדִּשִׁ֛ים לִ֖י וְלֹ֥א יְחַלְּל֖וּ שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י אֲנִ֥י יְהוָֽה

اللاويين 22: 2 Lev.22.2

كَلِّمْ هَارُونَ وَبَنِيهِ أَنْ يَتَوَقَّوْا أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي يُقَدِّسُونَهَا لِي وَلاَ يُدَنِّسُوا اسْمِي الْقُدُّوسَ. أَنَا الرَّبُّ.

דַּבֵּ֨ר;אֶֽל אַהֲרֹ֜ן בָּנָ֗יו וְיִנָּֽזְרוּ֙ מִקָּדְשֵׁ֣י בְנֵֽי יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר מַקְדִּשִׁ֛ים לִ֖י וְלֹ֥א יְחַלְּל֖וּ שֵׁ֣ם קָדְשִׁ֑י אֲנִ֥י יְהוָֽה

اللاويين 22: 3 Lev.22.3

قُلْ لَهُمْ: فِي أَجْيَالِكُمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مِنْ جَمِيعِ نَسْلِكُمُ اقْتَرَبَ إِلَى الأَقْدَاسِ الَّتِي يُقَدِّسُهَا بَنُو إِسْرَائِيلَ لِلرَّبِّ، وَنَجَاسَتُهُ عَلَيْهِ، تُقْطَعُ تِلْكَ النَّفْسُ مِنْ أَمَامِي. أَنَا الرَّبُّ.

אֱמֹ֣ר אֲלֵהֶ֗ם לְדֹרֹ֨תֵיכֶ֜ם כָּל אִ֣ישׁ מִכָּל זַרְעֲכֶ֗ם יִקְרַ֣ב אֶל הַקֳּדָשִׁים֙ אֲשֶׁר יַקְדִּ֤ישׁוּ בְנֵֽי יִשְׂרָאֵל֙ לַֽיהוָ֔ה וְטֻמְאָת֖וֹ עָלָ֑יו וְנִכְרְתָ֞ה הַהִ֛וא הַנֶּ֧פֶשׁ מִלְּפָנַ֖י אֲנִ֥י יְהוָֽה

اللاويين 22: 15 Lev.22.15

فَلاَ يُدَنِّسُونَ أَقْدَاسَ بَنِي إِسْرَائِيلَ الَّتِي يَرْفَعُونَهَا لِلرَّبِّ،

וְלֹ֣א יְחַלְּל֔וּ קָדְשֵׁ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר יָרִ֖ימוּ לַיהוָֽה

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (4860 آية)