المعنى المختصر للكلمة
bow:
to go or come (in a wide variety of applications)
اللفظ الأصلي
בּוֹא
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
bow
(bo)
تكرار الورود في الكتاب
2548
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
to go or come (in a wide variety of applications)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
abide
apply
attain
[idiom] be
befall
[phrase] besiege
bring (forth, in, into, to pass)
call
carry
[idiom] certainly
(cause, let, thing for) to come (against, in, out, upon, to pass)
depart
[idiom] doubtless again
[phrase] eat
[phrase] employ
(cause to) enter (in, into, -tering, -trance, -try)
be fallen
fetch
[phrase] follow
get
give
go (down, in, to war)
grant
[phrase] have
[idiom] indeed
(in-) vade
lead
lift (up)
mention
pull in
put
resort
run (down)
send
set
[idiom] (well) stricken (in age)
[idiom] surely
take (in)
way
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
בָּ֣א (49×)
וַיָּבֹ֙אוּ֙ (38×)
וַיָּבֹ֥א (36×)
וַיָּבֹ֣א (35×)
וַיָּבֹ֖אוּ (34×)
בָּ֥א (33×)
וַיָּבֹא֙ (32×)
וַיָּבֹ֖א (32×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (2548 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
الملوك الثاني 7: 10
2Ki.7.10
فَجَاءُوا وَدَعَوْا بَوَّابَ الْمَدِينَةِ وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: إِنَّنَا دَخَلْنَا مَحَلَّةَ الأَرَامِيِّينَ فَلَمْ يَكُنْ هُنَاكَ أَحَدٌ وَلاَ صَوْتُ إِنْسَانٍ، وَلكِنْ خَيْلٌ مَرْبُوطَةٌ وَحَمِيرٌ مَرْبُوطَةٌ وَخِيَامٌ كَمَا هِيَ.
וַיָּבֹ֗אוּ וַֽיִּקְרְאוּ֮ שֹׁעֵ֣ר הָעִיר֒ וַיַּגִּ֤ידוּ;לָהֶם֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֚אנוּ אֶל;מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם וְהִנֵּ֥ה אֵֽין שָׁ֛ם אִ֖ישׁ וְק֣וֹל אָדָ֑ם כִּ֣י;אִם הַסּ֤וּס אָסוּר֙ וְהַחֲמ֣וֹר אָס֔וּר וְאֹהָלִ֖ים כַּאֲשֶׁר הֵֽמָּה
الملوك الثاني 7: 10
2Ki.7.10
فَجَاءُوا وَدَعَوْا بَوَّابَ الْمَدِينَةِ وَأَخْبَرُوهُ قَائِلِينَ: إِنَّنَا دَخَلْنَا مَحَلَّةَ الأَرَامِيِّينَ فَلَمْ يَكُنْ هُنَاكَ أَحَدٌ وَلاَ صَوْتُ إِنْسَانٍ، وَلكِنْ خَيْلٌ مَرْبُوطَةٌ وَحَمِيرٌ مَرْبُوطَةٌ وَخِيَامٌ كَمَا هِيَ.
וַיָּבֹ֗אוּ וַֽיִּקְרְאוּ֮ שֹׁעֵ֣ר הָעִיר֒ וַיַּגִּ֤ידוּ;לָהֶם֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֚אנוּ אֶל;מַחֲנֵ֣ה אֲרָ֔ם וְהִנֵּ֥ה אֵֽין שָׁ֛ם אִ֖ישׁ וְק֣וֹל אָדָ֑ם כִּ֣י;אִם הַסּ֤וּס אָסוּר֙ וְהַחֲמ֣וֹר אָס֔וּר וְאֹהָלִ֖ים כַּאֲשֶׁר הֵֽמָּה
الملوك الثاني 7: 12
2Ki.7.12
فَقَامَ الْمَلِكُ لَيْلاً وَقَالَ لِعَبِيدِهِ: لأُخْبِرَنَّكُمْ مَا فَعَلَ لَنَا الأَرَامِيُّونَ. عَلِمُوا أَنَّنَا جِيَاعٌ فَخَرَجُوا مِنَ الْمَحَلَّةِ لِيَخْتَبِئُوا فِي حَقْل قَائِلِينَ: إِذَا خَرَجُوا مِنَ الْمَدِينَةِ قَبَضْنَا عَلَيْهِمْ أَحْيَاءً وَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ.
וַיָּ֨קָם הַמֶּ֜לֶךְ לַ֗יְלָה וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;עֲבָדָ֔יו אַגִּֽידָה;נָּ֣א;לָכֶ֔ם אֲשֶׁר עָ֥שׂוּ לָ֖נוּ אֲרָ֑ם יָדְע֞וּ כִּי;אֲנַ֗חְנוּ רְעֵבִ֣ים וַיֵּצְא֤וּ מִן הַֽמַּחֲנֶה֙ לְהֵחָבֵ֤ה בַשָּׂדֶה֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי יֵצְא֤וּ מִן הָעִיר֙ וְנִתְפְּשֵׂ֣ם חַיִּ֔ים נָבֹֽא הָעִ֖יר
الملوك الثاني 8: 1
2Ki.8.1
وَكَلَّمَ أَلِيشَعُ الْمَرْأَةَ الَّتِي أَحْيَا ابْنَهَا قَائِلاً: قُومِي وَانْطَلِقِي أَنْتِ وَبَيْتُكِ وَتَغَرَّبِي حَيْثُمَا تَتَغَرَّبِي، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ دَعَا بِجُوعٍ فَيَأْتِي أَيْضًا عَلَى الأَرْضِ سَبْعَ سِنِينٍ.
דִּבֶּ֣ר וֶאֱלִישָׁ֡ע הָאִשָּׁה֩ אֲשֶׁר הֶחֱיָ֨ה בְּנָ֜הּ לֵאמֹ֗ר ק֤וּמִי וּלְכִי֙ אַ֣תְּ וּבֵיתֵ֔ךְ וְג֖וּרִי בַּאֲשֶׁ֣ר תָּג֑וּרִי כִּֽי יְהוָה֙ קָרָ֤א לָֽרָעָ֔ב בָּ֥א וְגַם אֶל הָאָ֖רֶץ שֶׁ֥בַע שָׁנִֽים
الملوك الثاني 8: 7
2Ki.8.7
وَجَاءَ أَلِيشَعُ إِلَى دِمَشْقَ. وَكَانَ بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ مَرِيضًا، فَأُخْبِرَ وَقِيلَ لَهُ: قَدْ جَاءَ رَجُلُ اللهِ إِلَى هُنَا.
וַיָּבֹ֤א אֱלִישָׁע֙ דַּמֶּ֔שֶׂק וּבֶן;הֲדַ֥ד מֶֽלֶךְ אֲרָ֖ם חֹלֶ֑ה וַיֻּגַּד לֵאמֹ֔ר ל֣וֹ בָּ֛א אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים עַד הֵֽנָּה
الملوك الثاني 8: 7
2Ki.8.7
وَجَاءَ أَلِيشَعُ إِلَى دِمَشْقَ. وَكَانَ بَنْهَدَدُ مَلِكُ أَرَامَ مَرِيضًا، فَأُخْبِرَ وَقِيلَ لَهُ: قَدْ جَاءَ رَجُلُ اللهِ إِلَى هُنَا.
וַיָּבֹ֤א אֱלִישָׁע֙ דַּמֶּ֔שֶׂק וּבֶן;הֲדַ֥ד מֶֽלֶךְ אֲרָ֖ם חֹלֶ֑ה וַיֻּגַּד לֵאמֹ֔ר ל֣וֹ בָּ֛א אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִ֖ים עַד הֵֽנָּה
الملوك الثاني 8: 9
2Ki.8.9
فَذَهَبَ حَزَائِيلُ لاسْتِقْبَالِهِ وَأَخَذَ هَدِيَّةً بِيَدِهِ، وَمِنْ كُلِّ خَيْرَاتِ دِمَشْقَ حِمْلَ أَرْبَعِينَ جَمَلاً، وَجَاءَ وَوَقَفَ أَمَامَهُ وَقَالَ: إِنَّ ابْنَكَ بَنْهَدَدَ مَلِكَ أَرَامَ قَدْ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ قَائِلاً: هَلْ أُشْفَى مِنْ مَرَضِي هذَا.
וַיֵּ֣לֶךְ חֲזָאֵל֮ לִקְרָאתוֹ֒ וַיִּקַּ֨ח מִנְחָ֤ה בְיָדוֹ֙ וְכָל ט֣וּב דַּמֶּ֔שֶׂק מַשָּׂ֖א אַרְבָּעִ֣ים גָּמָ֑ל וַיָּבֹא֙ וַיַּעֲמֹ֣ד לְפָנָ֔יו וַיֹּ֗אמֶר בִּנְךָ֨ בֶן;הֲדַ֤ד מֶֽלֶךְ אֲרָם֙ שְׁלָחַ֤נִי אֵלֶ֙יךָ֙ לֵאמֹ֔ר הַאֶחְיֶ֖ה מֵחֳלִ֥י זֶֽה
الملوك الثاني 8: 14
2Ki.8.14
فَانْطَلَقَ مِنْ عِنْدِ أَلِيشَعَ وَدَخَلَ إِلَى سَيِّدِهِ فَقَالَ لَهُ: مَاذَا قَالَ لَكَ أَلِيشَعُ. فَقَالَ: قَالَ لِي إِنَّكَ تَحْيَا.
וַיֵּ֣לֶךְ מֵאֵ֣ת אֱלִישָׁ֗ע וַיָּבֹא֙ אֶל אֲדֹנָ֔יו וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ מָֽה אָמַ֥ר לְךָ֖ אֱלִישָׁ֑ע וַיֹּ֕אמֶר אָ֥מַר לִ֖י חָיֹ֥ה;תִחְיֶֽה
الملوك الثاني 9: 2
2Ki.9.2
وَإِذَا وَصَلْتَ إِلَى هُنَاكَ فَانْظُرْ هُنَاكَ يَاهُوَ بْنَ يَهُوشَافَاطَ بْنَ نِمْشِي، وَادْخُلْ وَأَقِمْهُ مِنْ وَسَطِ إِخْوَتِهِ، وَادْخُلْ بِهِ إِلَى مُخْدَعٍ دَاخِلَ مُخْدَعٍ.
וּבָ֖אתָ שָׁ֑מָּה וּרְאֵֽה שָׁ֠ם יֵה֨וּא בֶן יְהוֹשָׁפָ֜ט בֶּן נִמְשִׁ֗י וּבָ֙אתָ֙ וַהֲקֵֽמֹתוֹ֙ מִתּ֣וֹך אֶחָ֔יו וְהֵבֵיאתָ֥ אֹת֖וֹ חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר
الملوك الثاني 9: 2
2Ki.9.2
وَإِذَا وَصَلْتَ إِلَى هُنَاكَ فَانْظُرْ هُنَاكَ يَاهُوَ بْنَ يَهُوشَافَاطَ بْنَ نِمْشِي، وَادْخُلْ وَأَقِمْهُ مِنْ وَسَطِ إِخْوَتِهِ، وَادْخُلْ بِهِ إِلَى مُخْدَعٍ دَاخِلَ مُخْدَعٍ.
וּבָ֖אתָ שָׁ֑מָּה וּרְאֵֽה שָׁ֠ם יֵה֨וּא בֶן יְהוֹשָׁפָ֜ט בֶּן נִמְשִׁ֗י וּבָ֙אתָ֙ וַהֲקֵֽמֹתוֹ֙ מִתּ֣וֹך אֶחָ֔יו וְהֵבֵיאתָ֥ אֹת֖וֹ חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר
الملوك الثاني 9: 2
2Ki.9.2
وَإِذَا وَصَلْتَ إِلَى هُنَاكَ فَانْظُرْ هُنَاكَ يَاهُوَ بْنَ يَهُوشَافَاطَ بْنَ نِمْشِي، وَادْخُلْ وَأَقِمْهُ مِنْ وَسَطِ إِخْوَتِهِ، وَادْخُلْ بِهِ إِلَى مُخْدَعٍ دَاخِلَ مُخْدَعٍ.
וּבָ֖אתָ שָׁ֑מָּה וּרְאֵֽה שָׁ֠ם יֵה֨וּא בֶן יְהוֹשָׁפָ֜ט בֶּן נִמְשִׁ֗י וּבָ֙אתָ֙ וַהֲקֵֽמֹתוֹ֙ מִתּ֣וֹך אֶחָ֔יו וְהֵבֵיאתָ֥ אֹת֖וֹ חֶ֥דֶר בְּחָֽדֶר
الملوك الثاني 9: 5
2Ki.9.5
وَدَخَلَ وَإِذَا قُوَّادُ الْجَيْشِ جُلُوسٌ. فَقَالَ: لِي كَلاَمٌ مَعَكَ يَا قَائِدُ. فَقَالَ يَاهُو: مَعَ مَنْ مِنَّا كُلِّنَا.. فَقَالَ: مَعَكَ أَيُّهَا الْقَائِدُ.
וַיָּבֹ֗א וְהִנֵּ֨ה שָׂרֵ֤י הַחַ֙יִל֙ יֹֽשְׁבִ֔ים וַיֹּ֕אמֶר לִ֛י דָּבָ֥ר אֵלֶ֖יךָ הַשָּׂ֑ר וַיֹּ֤אמֶר יֵהוּא֙ אֶל מִ֣י מִכֻּלָּ֔נוּ וַיֹּ֖אמֶר אֵלֶ֥יךָ הַשָּֽׂר
الملوك الثاني 9: 6
2Ki.9.6
فَقَامَ وَدَخَلَ الْبَيْتَ، فَصَبَّ الدُّهْنَ عَلَى رَأْسِهِ وَقَالَ لَهُ: هكَذَا قَالَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ: قَدْ مَسَحْتُكَ مَلِكًا عَلَى شَعْبِ الرَّبِّ إِسْرَائِيلَ،
וַיָּ֙קָם֙ וַיָּבֹ֣א הַבַּ֔יְתָה וַיִּצֹ֥ק הַשֶּׁ֖מֶן אֶל רֹאשׁ֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ כֹּֽה אָמַ֤ר יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל מְשַׁחְתִּ֧יךָֽ לְמֶ֛לֶךְ אֶל עַ֥ם יְהוָ֖ה יִשְׂרָאֵֽל
الملوك الثاني 9: 11
2Ki.9.11
وَأَمَّا يَاهُو فَخَرَجَ إِلَى عَبِيدِ سَيِّدِهِ، فَقِيلَ لَهُ: أَسَلاَمٌ. لِمَاذَا جَاءَ هذَا الْمَجْنُونُ إِلَيْكَ. فَقَالَ لَهُمْ: أَنْتُمْ تَعْرِفُونَ الرَّجُلَ وَكَلاَمَهُ.
וְיֵה֗וּא יָצָא֙ אֶל עַבְדֵ֣י אֲדֹנָ֔יו וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ הֲשָׁל֔וֹם מַדּ֛וּעַ בָּֽא הַזֶּ֖ה הַמְשֻׁגָּ֥ע אֵלֶ֑יךָ וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֛ם יְדַעְתֶּ֥ם הָאִ֖ישׁ שִׂיחֽוֹ
الملوك الثاني 9: 17
2Ki.9.17
وَكَانَ الرَّقِيبُ وَاقِفًا عَلَى الْبُرْجِ فِي يَزْرَعِيلَ، فَرَأَى جَمَاعَةَ يَاهُو عِنْدَ إِقْبَالِهِ، فَقَالَ: إِنِّي أَرَى جَمَاعَةً. فَقَالَ يَهُورَامُ: خُذْ فَارِسًا وَأَرْسِلْهُ لِلِقَائِهِمْ، فَيَقُولَ: أَسَلاَمٌ.
וְהַצֹּפֶה֩ עֹמֵ֨ד עַֽל הַמִּגְדָּ֜ל בְּיִזְרְעֶ֗אל וַיַּ֞רְא שִׁפְעַ֤ת יֵהוּא֙ בְּבֹא֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר אֲנִ֣י רֹאֶ֑ה שִׁפְעַ֖ת וַיֹּ֣אמֶר יְהוֹרָ֗ם קַ֥ח רַכָּ֛ב וּֽשְׁלַ֥ח לִקְרָאתָ֖ם וְיֹאמַ֥ר הֲשָׁלֽוֹם
الملوك الثاني 9: 18
2Ki.9.18
فَذَهَبَ رَاكِبُ الْفَرَسِ لِلِقَائِهِ وَقَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي. فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ الرَّسُولُ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجعْ.
וַיֵּלֶךְ֩ רֹכֵ֨ב הַסּ֜וּס לִקְרָאת֗וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הֲשָׁל֔וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֣ב אֶֽל אַחֲרָ֑י וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא הַמַּלְאָ֥ךְ עַד;הֵ֖ם וְלֹֽא שָֽׁב
الملوك الثاني 9: 19
2Ki.9.19
فَأَرْسَلَ رَاكِبَ فَرَسٍ ثَانِيًا، فَلَمَّا وَصَلَ إِلَيْهِمْ قَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي.
וַיִּשְׁלַ֗ח רֹכֵ֣ב סוּס֮ שֵׁנִי֒ וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַיֹּ֛אמֶר כֹּֽה אָמַ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ שָׁל֑וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֥ב אֶֽל אַחֲרָֽי
الملوك الثاني 9: 20
2Ki.9.20
فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجِعْ. وَالسَّوْقُ كَسَوْقِ يَاهُوَ بْنِ نِمْشِي، لأَنَّهُ يَسُوقُ بِجُنُونٍ.
וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֥א עַד;אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹֽא שָׁ֑ב וְהַמִּנְהָ֗ג כְּמִנְהַג֙ יֵה֣וּא בֶן נִמְשִׁ֔י כִּ֥י יִנְהָֽג בְשִׁגָּע֖וֹן
الملوك الثاني 9: 30
2Ki.9.30
فَجَاءَ يَاهُو إِلَى يَزْرَعِيلَ. وَلَمَّا سَمِعَتْ إِيزَابَلُ كَحَّلَتْ بِالأُثْمُدِ عَيْنَيْهَا، وَزَيَّنَتْ رَأْسَهَا وَتَطَلَّعَتْ مِنْ كَوَّةٍ.
וַיָּב֥וֹא יֵה֖וּא יִזְרְעֶ֑אלָה שָׁמְעָ֗ה וְאִיזֶ֣בֶל וַתָּ֨שֶׂם בַּפּ֤וּךְ עֵינֶ֙יהָ֙ וַתֵּ֣יטֶב רֹאשָׁ֔הּ וַתַּשְׁקֵ֖ף בְּעַ֥ד הַחַלּֽוֹן
الملوك الثاني 9: 31
2Ki.9.31
وَعِنْدَ دُخُولِ يَاهُو الْبَابَ قَالَتْ: أَسَلاَمٌ لِزِمْرِي قَاتِلِ سَيِّدِهِ.
בָּ֣א וְיֵה֖וּא בַשָּׁ֑עַר וַתֹּ֣אמֶר הֲשָׁל֔וֹם זִמְרִ֖י הֹרֵ֥ג אֲדֹנָֽיו
الملوك الثاني 9: 34
2Ki.9.34
وَدَخَلَ وَأَكَلَ وَشَرِبَ ثُمَّ قَالَ: افْتَقِدُوا هذِهِ الْمَلْعُونَةَ وَادْفِنُوهَا، لأَنَّهَا بِنْتُ مَلِكٍ.
וַיָּבֹ֖א וַיֹּ֣אכַל וַיֵּ֑שְׁתְּ וַיֹּ֗אמֶר פִּקְדוּ;נָ֞א הַזֹּאת֙ הָאֲרוּרָ֤ה וְקִבְר֔וּהָ כִּ֥י;הִֽיא בַת מֶ֖לֶךְ
الملوك الثاني 10: 2
2Ki.10.2
فَالآنَ عِنْدَ وُصُولِ هذِهِ الرِّسَالَةِ إِلَيْكُمْ، إِذْ عِنْدَكُمْ بَنُو سَيِّدِكُمْ، وَعِنْدَكُمْ مَرْكَبَاتٌ وَخَيْلٌ وَمَدِينَةٌ مُحَصَّنَةٌ وَسِلاَحٌ،
וְעַתָּ֗ה בְּבֹ֨א הַזֶּה֙ הַסֵּ֤פֶר אֲלֵיכֶ֔ם וְאִתְּכֶ֖ם בְּנֵ֣י אֲדֹנֵיכֶ֑ם וְאִתְּכֶם֙ הָרֶ֣כֶב וְהַסּוּסִ֔ים וְעִ֥יר מִבְצָ֖ר וְהַנָּֽשֶׁק
الملوك الثاني 10: 6
2Ki.10.6
فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رِسَالَةً ثَانِيَةً قَائِلاً: إِنْ كُنْتُمْ لِي وَسَمِعْتُمْ لِقَوْلِي، فَخُذُوا رُؤُوسَ الرِّجَالِ بَنِي سَيِّدِكُمْ، وَتَعَالَوْا إِلَيَّ فِي نَحْوِ هذَا الْوَقْتِ غَدًا إِلَى يَزْرَعِيلَ. وَبَنُو الْمَلِكِ سَبْعُونَ رَجُلاً كَانُوا مَعَ عُظَمَاءِ الْمَدِينَةِ الَّذِينَ رَبَّوْهُمْ.
וַיִּכְתֹּ֣ב אֲלֵיהֶם֩ סֵ֨פֶר שֵׁנִ֜ית לֵאמֹ֗ר אִם אַתֶּ֜ם לִ֨י אַתֶּ֣ם;שֹׁמְעִ֗ים וּלְקֹלִ֣י קְחוּ֙ רָאשֵׁי֙ אַנְשֵׁ֣י בְנֵֽי אֲדֹנֵיכֶ֔ם וּבֹ֧אוּ אֵלַ֛י כָּעֵ֥ת מָחָ֖ר יִזְרְעֶ֑אלָה וּבְנֵ֤י הַמֶּ֙לֶךְ֙ שִׁבְעִ֣ים אִ֔ישׁ אֶת גְּדֹלֵ֥י הָעִ֖יר מְגַדְּלִ֥ים;אוֹתָֽם
الملوك الثاني 10: 7
2Ki.10.7
فَلَمَّا وَصَلَتِ الرِّسَالَةُ إِلَيْهِمْ أَخَذُوا بَنِي الْمَلِكِ وَقَتَلُوا سَبْعِينَ رَجُلاً وَوَضَعُوا رُؤُوسَهُمْ فِي سِلاَل وَأَرْسَلُوهَا إِلَيْهِ إِلَى يَزْرَعِيلَ.
וַיְהִ֗י כְּבֹ֤א הַסֵּ֙פֶר֙ אֲלֵיהֶ֔ם וַיִּקְחוּ֙ בְּנֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ וַֽיִּשְׁחֲט֖וּ שִׁבְעִ֣ים אִ֑ישׁ וַיָּשִׂ֤ימוּ רָֽאשֵׁיהֶם֙ בַּדּוּדִ֔ים וַיִּשְׁלְח֥וּ אֵלָ֖יו יִזְרְעֶֽאלָה
الملوك الثاني 10: 8
2Ki.10.8
فَجَاءَ الرَّسُولُ وَأَخْبَرَهُ قَائِلاً: قَدْ أَتَوْا بِرُؤُوسِ بَنِي الْمَلِكِ. فَقَالَ: اجْعَلُوهَا كُومَتَيْنِ فِي مَدْخَلِ الْبَابِ إِلَى الصَّبَاحِ.
וַיָּבֹ֤א הַמַּלְאָךְ֙ וַיַּגֶּד;ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר הֵבִ֖יאוּ רָאשֵׁ֣י בְנֵֽי הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר שִׂ֣ימוּ;אֹתָ֞ם שְׁנֵ֧י;צִבֻּרִ֛ים פֶּ֥תַח הַשַּׁ֖עַר עַד הַבֹּֽקֶר
الملوك الثاني 10: 8
2Ki.10.8
فَجَاءَ الرَّسُولُ وَأَخْبَرَهُ قَائِلاً: قَدْ أَتَوْا بِرُؤُوسِ بَنِي الْمَلِكِ. فَقَالَ: اجْعَلُوهَا كُومَتَيْنِ فِي مَدْخَلِ الْبَابِ إِلَى الصَّبَاحِ.
וַיָּבֹ֤א הַמַּלְאָךְ֙ וַיַּגֶּד;ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר הֵבִ֖יאוּ רָאשֵׁ֣י בְנֵֽי הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר שִׂ֣ימוּ;אֹתָ֞ם שְׁנֵ֧י;צִבֻּרִ֛ים פֶּ֥תַח הַשַּׁ֖עַר עַד הַבֹּֽקֶר
الملوك الثاني 10: 12
2Ki.10.12
ثُمَّ قَامَ وَجَاءَ سَائِرًا إِلَى السَّامِرَةِ. وَإِذْ كَانَ عِنْدَ بَيْتِ عَقْدِ الرُّعَاةِ فِي الطَّرِيقِ،
וַיָּ֙קָם֙ וַיָּבֹ֔א וַיֵּ֖לֶךְ שֹׁמְר֑וֹן ה֛וּא בֵּֽית עֵ֥קֶד הָרֹעִ֖ים בַּדָּֽרֶךְ
الملوك الثاني 10: 17
2Ki.10.17
وَجَاءَ إِلَى السَّامِرَةِ، وَقَتَلَ جَمِيعَ الَّذِينَ بَقُوا لأَخْآبَ فِي السَّامِرَةِ حَتَّى أَفْنَاهُ، حَسَبَ كَلاَمِ الرَّبِّ الَّذِي كَلَّمَ بِهِ إِيلِيَّا.
וַיָּבֹא֙ שֹֽׁמְר֔וֹן וַ֠יַּךְ כָּל הַנִּשְׁאָרִ֧ים לְאַחְאָ֛ב בְּשֹׁמְר֖וֹן עַד הִשְׁמִיד֑וֹ כִּדְבַ֣ר יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּ֖ר;אֶל אֵלִיָּֽהוּ
الملوك الثاني 10: 21
2Ki.10.21
وَأَرْسَلَ يَاهُو فِي كُلِّ إِسْرَائِيلَ، فَأَتَى جَمِيعُ عَبَدَةِ الْبَعْلِ وَلَمْ يَبْقَ أَحَدٌ إِلاَّ أَتَى، وَدَخَلُوا بَيْتَ الْبَعْلِ، فَامْتَلأَ بَيْتُ الْبَعْلِ مِنْ جَانِبٍ إِلَى جَانِبٍ.
וַיִּשְׁלַ֤ח יֵהוּא֙ בְּכָל יִשְׂרָאֵ֔ל וַיָּבֹ֙אוּ֙ כָּל עֹבְדֵ֣י הַבַּ֔עַל וְלֹֽא נִשְׁאַ֥ר אִ֖ישׁ לֹֽא בָ֑א וַיָּבֹ֙אוּ֙ בֵּ֣ית הַבַּ֔עַל וַיִּמָּלֵ֥א בֵית הַבַּ֖עַל פֶּ֥ה לָפֶֽה
الملوك الثاني 10: 21
2Ki.10.21
وَأَرْسَلَ يَاهُو فِي كُلِّ إِسْرَائِيلَ، فَأَتَى جَمِيعُ عَبَدَةِ الْبَعْلِ وَلَمْ يَبْقَ أَحَدٌ إِلاَّ أَتَى، وَدَخَلُوا بَيْتَ الْبَعْلِ، فَامْتَلأَ بَيْتُ الْبَعْلِ مِنْ جَانِبٍ إِلَى جَانِبٍ.
וַיִּשְׁלַ֤ח יֵהוּא֙ בְּכָל יִשְׂרָאֵ֔ל וַיָּבֹ֙אוּ֙ כָּל עֹבְדֵ֣י הַבַּ֔עַל וְלֹֽא נִשְׁאַ֥ר אִ֖ישׁ לֹֽא בָ֑א וַיָּבֹ֙אוּ֙ בֵּ֣ית הַבַּ֔עַל וַיִּמָּלֵ֥א בֵית הַבַּ֖עַל פֶּ֥ה לָפֶֽה