ك
إصحاح
◄ H8299
H8300. sâriyd
H8301 ►
المعنى المختصر للكلمة
sâriyd: a survivor
اللفظ الأصلي שָׂרִיד
نوع الكلمة اسم مذكر
طريقة النطق sâriyd (saw-reed)
تكرار الورود في الكتاب 28 مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
مشتق من: H8277 שָׂרַד • saw-rad • «الَّذِينَ شَرَدُوا» • (properly)
المعنى والشرح المفصل

a survivor

الإنجليزية — KJV Translation Tags
[idiom] alive left remain(-ing) remnant rest

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

شَارِدًا، 4× شَارِدًا. 3× الشَّارِدُ 2× بَاق 2× شَارِدٌ. 2×

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

שָׂרִֽיד (5×) שָׂרִ֑יד (5×) שָׂרִ֣יד (3×) שָׂרִ֥יד (2×) שָׂרִ֖יד (2×) שָׂרִ֔יד (2×) שָׂרִיד֙ (1×) שָׂ֝רִ֗יד (1×)

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (28 آية)

شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
العدد 21: 35 Num.21.35
فَضَرَبُوهُ وَبَنِيهِ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُ شَارِدٌ، وَمَلَكُوا أَرْضَهُ.
וַיַּכּ֨וּ;אֹת֤וֹ בָּנָיו֙ כָּל עַמּ֔וֹ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִ֑יד וַיִּֽירְשׁ֖וּ אַרְצֽוֹ
العدد 24: 19 Num.24.19
وَيَتَسَلَّطُ الَّذِي مِنْ يَعْقُوبَ، وَيَهْلِكُ الشَّارِدُ مِنْ مَدِينَةٍ.
וְיֵ֖רְדְּ מִֽיַּעֲקֹ֑ב וְהֶֽאֱבִ֥יד שָׂרִ֖יד מֵעִֽיר
التثنية 2: 34 Deu.2.34
وَأَخَذْنَا كُلَّ مُدُنِهِ فِي ذلِكَ الْوَقْتِ، وَحَرَّمْنَا مِنْ كُلِّ مَدِينَةٍ: الرِّجَالَ وَالنِّسَاءَ وَالأَطْفَالَ. لَمْ نُبْقِ شَارِدًا.
וַנִּלְכֹּ֤ד כָּל עָרָיו֙ בָּעֵ֣ת;הַהִ֔וא וַֽנַּחֲרֵם֙ כָּל עִ֣יר מְתִ֔ם וְהַנָּשִׁ֖ים וְהַטָּ֑ף לֹ֥א הִשְׁאַ֖רְנוּ שָׂרִֽיד
التثنية 3: 3 Deu.3.3
فَدَفَعَ الرَّبُّ إِلهُنَا إِلَى أَيْدِينَا عُوجَ أَيْضًا مَلِكَ بَاشَانَ وَجَمِيعَ قَوْمِهِ، فَضَرَبْنَاهُ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُ شَارِدٌ.
וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ בְּיָדֵ֗נוּ ע֥וֹג גַּ֛ם מֶֽלֶךְ הַבָּשָׁ֖ן כָּל עַמּ֑וֹ וַנַּכֵּ֕הוּ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד
يشوع 8: 22 Jos.8.22
وَهؤُلاَءِ خَرَجُوا مِنَ الْمَدِينَةِ لِلِقَائِهِمْ، فَكَانُوا فِي وَسَطِ إِسْرَائِيلَ، هؤُلاَءِ مِنْ هُنَا وَأُولئِكَ مِنْ هُنَاكَ. وَضَرَبُوهُمْ حَتَّى لَمْ يَبْقَ مِنْهُمْ شَارِدٌ وَلاَ مُنْفَلِتٌ.
וְאֵ֨לֶּה יָצְא֤וּ מִן הָעִיר֙ לִקְרָאתָ֔ם וַיִּֽהְי֤וּ בַּתָּ֔וֶךְ לְיִשְׂרָאֵל֙ אֵ֥לֶּה מִזֶּ֖ה וְאֵ֣לֶּה מִזֶּ֑ה וַיַּכּ֣וּ;אוֹתָ֔ם עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִ֥יד וּפָלִֽיט
يشوع 10: 20 Jos.10.20
وَلَمَّا انْتَهَى يَشُوعُ وَبَنُو إِسْرَائِيلَ مِنْ ضَرْبِهِمْ ضَرْبَةً عَظِيمَةً جِدًّا حَتَّى فَنُوا، وَالشَّرَدُ الَّذِينَ شَرَدُوا مِنْهُمْ دَخَلُوا الْمُدُنَ الْمُحَصَّنَةَ.
וַיְהִי֩ כְּכַלּ֨וֹת יְהוֹשֻׁ֜עַ וּבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לְהַכּוֹתָ֛ם מַכָּ֥ה גְדוֹלָֽה מְאֹ֖ד עַד תֻּמָּ֑ם וְהַשְּׂרִידִים֙ שָׂרְד֣וּ מֵהֶ֔ם וַיָּבֹ֖אוּ עָרֵ֥י הַמִּבְצָֽר
يشوع 10: 28 Jos.10.28
وَأَخَذَ يَشُوعُ مَقِّيدَةَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ وَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ، وَحَرَّمَ مَلِكَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، وَفَعَلَ بِمَلِكِ مَقِّيدَةَ كَمَا فَعَلَ بِمَلِكِ أَرِيحَا.
לָכַ֨ד יְהוֹשֻׁ֜עַ מַקֵּדָה֩ בַּיּ֣וֹם;הַה֗וּא וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶרֶב֮ הֶחֱרִ֣ם מַלְכָּהּ֒ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד וַיַּ֙עַשׂ֙ לְמֶ֣לֶךְ מַקֵּדָ֔ה כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְמֶ֥לֶךְ יְרִיחֽוֹ
يشوع 10: 30 Jos.10.30
فَدَفَعَهَا الرَّبُّ هِيَ أَيْضًا بِيَدِ إِسْرَائِيلَ مَعَ مَلِكِهَا، فَضَرَبَهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ بِهَا شَارِدًا، وَفَعَلَ بِمَلِكِهَا كَمَا فَعَلَ بِمَلِكِ أَرِيحَا.
וַיִּתֵּן֩ יְהוָ֨ה אוֹתָ֜הּ גַּם בְּיַ֣ד יִשְׂרָאֵ֘ל וְאֶת מַלְכָּהּ֒ וַיַּכֶּ֣הָ לְפִי חֶ֗רֶב וְאֶת;כָּל הַנֶּ֙פֶשׁ֙ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹֽא הִשְׁאִ֥יר בָּ֖הּ שָׂרִ֑יד וַיַּ֣עַשׂ לְמַלְכָּ֔הּ כַּאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה לְמֶ֥לֶךְ יְרִיחֽוֹ
يشوع 10: 33 Jos.10.33
حِينَئِذٍ صَعِدَ هُورَامُ مَلِكُ جَازَرَ لإِعَانَةِ لَخِيشَ، وَضَرَبَهُ يَشُوعُ مَعَ شَعْبِهِ حَتَّى لَمْ يُبْقِ لَهُ شَارِدًا.
אָ֣ז עָלָ֗ה הֹרָם֙ מֶ֣לֶךְ גֶּ֔זֶר לַעְזֹ֖ר לָכִ֑ישׁ וַיַּכֵּ֤הוּ יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ עַמּ֔וֹ עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד
يشوع 10: 37 Jos.10.37
وَأَخَذُوهَا وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا وَكُلِّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا حَسَبَ كُلِّ مَا فَعَلَ بِعَجْلُونَ، فَحَرَّمَهَا وَكُلَّ نَفْسٍ بِهَا.
וַיִּלְכְּד֣וּהָ וַיַּכּֽוּהָ לְפִי חֶ֠רֶב וְאֶת מַלְכָּ֨הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֜יהָ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֤פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּהּ֙ לֹֽא הִשְׁאִ֣יר שָׂרִ֔יד כְּכֹ֥ל אֲשֶׁר עָשָׂ֖ה לְעֶגְל֑וֹן וַיַּחֲרֵ֣ם;אוֹתָ֔הּ וְאֶת;כָּל הַנֶּ֖פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּֽהּ
يشوع 10: 39 Jos.10.39
وَأَخَذَهَا مَعَ مَلِكِهَا وَكُلِّ مُدُنِهَا، وَضَرَبُوهَا بِحَدِّ السَّيْفِ وَحَرَّمُوا كُلَّ نَفْسٍ بِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، كَمَا فَعَلَ بِحَبْرُونَ كَذلِكَ فَعَلَ بِدَبِيرَ وَمَلِكِهَا، وَكَمَا فَعَلَ بِلِبْنَةَ وَمَلِكِهَا.
וַֽיִּלְכְּדָ֞הּ וְאֶת מַלְכָּ֤הּ וְאֶת;כָּל עָרֶ֙יהָ֙ וַיַּכּ֣וּם לְפִי חֶ֔רֶב וַֽיַּחֲרִ֙ימוּ֙ אֶת;כָּל נֶ֣פֶשׁ אֲשֶׁר;בָּ֔הּ לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד כַּאֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֜ה לְחֶבְר֗וֹן כֵּן עָשָׂ֤ה לִדְבִ֙רָה֙ וּלְמַלְכָּ֔הּ וְכַאֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֛ה לְלִבְנָ֖ה וּלְמַלְכָּֽהּ
يشوع 10: 40 Jos.10.40
فَضَرَبَ يَشُوعُ كُلَّ أَرْضِ الْجَبَلِ وَالْجَنُوبِ وَالسَّهْلِ وَالسُّفُوحِ وَكُلَّ مُلُوكِهَا. لَمْ يُبْقِ شَارِدًا، بَلْ حَرَّمَ كُلَّ نَسَمَةٍ كَمَا أَمَرَ الرَّبُّ إِلهُ إِسْرَائِيلَ.
וַיַּכֶּ֣ה יְהוֹשֻׁ֣עַ כָּל הָאָ֡רֶץ הָהָר֩ וְהַנֶּ֨גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֜ה וְהָאֲשֵׁד֗וֹת וְאֵת֙;כָּל מַלְכֵיהֶ֔ם לֹ֥א הִשְׁאִ֖יר שָׂרִ֑יד הֶחֱרִ֔ים וְאֵ֤ת;כָּל הַנְּשָׁמָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ה יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל
يشوع 11: 8 Jos.11.8
فَدَفَعَهُمُ الرَّبُّ بِيَدِ إِسْرَائِيلَ، فَضَرَبُوهُمْ وَطَرَدُوهُمْ إِلَى صِيدُونَ الْعَظِيمَةِ، وَإِلَى مِسْرَفُوتَ مَايِمَ، وَإِلَى بُقْعَةِ مِصْفَاةَ شَرْقًا. فَضَرَبُوهُمْ حَتَّى لَمْ يَبْقَ لَهُمْ شَارِدٌ.
וַיִּתְּנֵ֨ם יְהוָ֥ה בְּיַֽד יִשְׂרָאֵל֮ וַיַּכּוּם֒ וַֽיִּרְדְּפ֞וּם עַד צִיד֣וֹן רַבָּ֗ה וְעַד֙ מִשְׂרְפ֣וֹת מַ֔יִם וְעַד בִּקְעַ֥ת מִצְפֶּ֖ה מִזְרָ֑חָה וַיַּכֻּ֕ם עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר לָהֶ֖ם שָׂרִֽיד
القضاة 5: 13 Jdg.5.13
حِينَئِذٍ تَسَلَّطَ الشَّارِدُ عَلَى عُظَمَاءِ الشَّعْبِ. الرَّبُّ سَلَّطَنِي عَلَى الْجَبَابِرَةِ.
אָ֚ז יְרַ֣ד שָׂרִ֔יד לְאַדִּירִ֖ים עָ֑ם יְהוָ֕ה יְרַד;לִ֖י בַּגִּבּוֹרִֽים
الملوك الثاني 10: 11 2Ki.10.11
وَقَتَلَ يَاهُو كُلَّ الَّذِينَ بَقُوا لِبَيْتِ أَخْآبَ فِي يَزْرَعِيلَ وَكُلَّ عُظَمَائِهِ وَمَعَارِفِهِ وَكَهَنَتِهِ، حَتَّى لَمْ يُبْقِ لَهُ شَارِدًا.
וַיַּ֣ךְ יֵה֗וּא כָּל הַנִּשְׁאָרִ֤ים לְבֵית אַחְאָב֙ בְּיִזְרְעֶ֔אל וְכָל גְּדֹלָ֖יו וּמְיֻדָּעָ֣יו וְכֹהֲנָ֑יו עַד בִּלְתִּ֥י הִשְׁאִֽיר ל֖וֹ שָׂרִֽיד
أيوب 18: 19 Job.18.19
لاَ نَسْلَ وَلاَ عَقِبَ لَهُ بَيْنَ شَعْبِهِ، وَلاَ شَارِدَ فِي مَحَالِّهِ.
לֹ֘א נִ֤ין וְלֹא נֶ֣כֶד ל֣וֹ בְּעַמּ֑וֹ וְאֵ֥ין שָׂ֝רִ֗יד בִּמְגוּרָֽיו
أيوب 20: 21 Job.20.21
لَيْسَتْ مِنْ أَكْلِهِ بَقِيَّةٌ، لأَجْلِ ذلِكَ لاَ يَدُومُ خَيْرُهُ.
אֵין לְאָכְל֑וֹ שָׂרִ֥יד עַל כֵּ֝֗ן לֹא יָחִ֥יל טוּבֽוֹ
أيوب 20: 26 Job.20.26
كُلُّ ظُلْمَةٍ مُخْتَبَأَةٌ لِذَخَائِرِهِ. تَأْكُلُهُ نَارٌ لَمْ تُنْفَخْ. تَرْعَى الْبَقِيَّةَ فِي خَيْمَتِهِ.
כָּל חֹשֶׁךְ֮ טָמ֪וּן לִצְפּ֫וּנָ֥יו תְּ֭אָכְלֵהוּ אֵ֣שׁ לֹֽא נֻפָּ֑ח יֵ֖רַע שָׂרִ֣יד בְּאָהֳלֽוֹ
أيوب 27: 15 Job.27.15
بَقِيَّتُهُ تُدْفَنُ بِالْمَوْتَانِ، وَأَرَامِلُهُ لاَ تَبْكِي.
שְׂ֭רִידָיו יִקָּבֵ֑רוּ בַּמָּ֣וֶת וְ֝אַלְמְנֹתָ֗יו לֹ֣א תִבְכֶּֽינָה
إشعياء 1: 9 Isa.1.9
لَوْلاَ أَنَّ رَبَّ الْجُنُودِ أَبْقَى لَنَا بَقِيَّةً صَغِيرَةً، لَصِرْنَا مِثْلَ سَدُومَ وَشَابَهْنَا عَمُورَةَ.
לוּלֵי֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת הוֹתִ֥יר לָ֛נוּ שָׂרִ֖יד כִּמְעָ֑ט הָיִ֔ינוּ כִּסְדֹ֣ם דָּמִֽינוּ לַעֲמֹרָ֖ה
إرميا 31: 2 Jer.31.2
هكَذَا قَالَ الرَّبُّ: قَدْ وَجَدَ نِعْمَةً فِي الْبَرِّيَّةِ، الشَّعْبُ الْبَاقِي عَنِ السَّيْفِ، إِسْرَائِيلُ حِينَ سِرْتُ لأُرِيحَهُ.
כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מָצָ֥א חֵן֙ בַּמִּדְבָּ֔ר עַ֖ם שְׂרִ֣ידֵי חָ֑רֶב יִשְׂרָאֵֽל הָל֥וֹךְ לְהַרְגִּיע֖וֹ
إرميا 42: 17 Jer.42.17
وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ الرِّجَالِ الَّذِينَ جَعَلُوا وُجُوهَهُمْ لِلدُّخُولِ إِلَى مِصْرَ لِيَتَغَرَّبُوا هُنَاكَ، يَمُوتُونَ بِالسَّيْفِ وَالْجُوعِ وَالْوَبَإِ، وَلاَ يَكُونُ مِنْهُمْ بَاق وَلاَ نَاجٍ مِنَ الشَّرِّ الَّذِي أَجْلِبُهُ أَنَا عَلَيْهِمْ.
וְיִֽהְי֣וּ כָל הָאֲנָשִׁ֗ים אֲשֶׁר שָׂ֨מוּ פְּנֵיהֶ֜ם לָב֤וֹא מִצְרַ֙יִם֙ לָג֣וּר שָׁ֔ם יָמ֕וּתוּ בַּחֶ֖רֶב בָּרָעָ֣ב וּבַדָּ֑בֶר וְלֹֽא יִהְיֶ֤ה לָהֶם֙ שָׂרִ֣יד וּפָלִ֔יט מִפְּנֵי֙ הָֽרָעָ֔ה אֲשֶׁ֥ר מֵבִ֥יא אֲנִ֖י עֲלֵיהֶֽם
إرميا 44: 14 Jer.44.14
وَلاَ يَكُونُ نَاجٍ وَلاَ بَاق لِبَقِيَّةِ يَهُوذَا الآتِينَ لِيَتَغَرَّبُوا هُنَاكَ فِي أَرْضِ مِصْرَ، لِيَرْجِعُوا إِلَى أَرْضِ يَهُوذَا الَّتِي يَشْتَاقُونَ إِلَى الرُّجُوعِ لأَجْلِ السَّكَنِ فِيهَا، لأَنَّهُ لاَ يَرْجعُ مِنْهُمْ إِلاَّ الْمُنْفَلِتُونَ.
וְלֹ֨א יִהְיֶ֜ה פָּלִ֤יט וְשָׂרִיד֙ לִשְׁאֵרִ֣ית יְהוּדָ֔ה הַבָּאִ֥ים לָגֽוּר שָׁ֖ם בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וְלָשׁ֣וּב אֶ֣רֶץ יְהוּדָ֗ה אֲשֶׁר מְנַשְּׂאִ֤ים;אֶת;נַפְשָׁם֙ לָשׁוּב֙ לָשֶׁ֣בֶת שָׁ֔ם כִּ֥י לֹֽא יָשׁ֖וּבוּ כִּ֥י;אִם פְּלֵטִֽים
إرميا 47: 4 Jer.47.4
بِسَبَبِ الْيَوْمِ الآتِي لِهَلاَكِ كُلِّ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، لِيَنْقَرِضَ مِنْ صُورَ وَصَيْدُونَ كُلُّ بَقِيَّةٍ تُعِينُ، لأَنَّ الرَّبَّ يُهْلِكُ الْفِلِسْطِينِيِّينَ، بَقِيَّةَ جَزِيرَةِ كَفْتُورَ.
עַל הַיּ֗וֹם הַבָּא֙ לִשְׁד֣וֹד כָּל פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהַכְרִ֤ית לְצֹר֙ וּלְצִיד֔וֹן כֹּ֖ל שָׂרִ֣יד עֹזֵ֑ר כִּֽי יְהוָה֙ שֹׁדֵ֤ד פְּלִשְׁתִּ֔ים שְׁאֵרִ֖ית אִ֥י כַפְתּֽוֹר
مراثي إرميا 2: 22 Lam.2.22
قَدْ دَعَوْتَ كَمَا فِي يَوْمِ مَوْسِمٍ مَخَاوِفِي حَوَالَيَّ، فَلَمْ يَكُنْ فِي يَوْمِ غَضَبِ الرَّبِّ نَاجٍ وَلاَ بَاق. اَلَّذِينَ حَضَنْتُهُمْ وَرَبَّيْتُهُمْ أَفْنَاهُمْ عَدُوِّي.
תִּקְרָא֩ כְי֨וֹם מוֹעֵ֤ד מְגוּרַי֙ מִסָּבִ֔יב וְלֹ֥א הָיָ֛ה בְּי֥וֹם אַף יְהוָ֖ה פָּלִ֣יט וְשָׂרִ֑יד אֲשֶׁר טִפַּ֥חְתִּי וְרִבִּ֖יתִי כִלָּֽם אֹיְבִ֥י
يوئيل 2: 32 Jol.2.32
وَيَكُونُ أَنَّ كُلَّ مَنْ يَدْعُو بِاسْمِ الرَّبِّ يَنْجُو. لأَنَّهُ فِي جَبَلِ صِهْيَوْنَ وَفِي أُورُشَلِيمَ تَكُونُ نَجَاةٌ، كَمَا قَالَ الرَّبُّ. وَبَيْنَ الْبَاقِينَ مَنْ يَدْعُوهُ الرَّبُّ.
וְהָיָ֗ה כֹּ֧ל אֲשֶׁר יִקְרָ֛א בְּשֵׁ֥ם יְהוָ֖ה יִמָּלֵ֑ט כִּ֠י בְּהַר צִיּ֨וֹן וּבִירוּשָׁלִַ֜ם תִּֽהְיֶ֣ה פְלֵיטָ֗ה כַּֽאֲשֶׁר֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וּבַ֨שְּׂרִידִ֔ים אֲשֶׁ֥ר קֹרֵֽא יְהוָ֖ה
عوبديا 1: 14 Oba.1.14
وَلاَ تَقِفَ عَلَى الْمَفْرَقِ لِتَقْطَعَ مُنْفَلِتِيهِ، وَلاَ تُسَلِّمَ بَقَايَاهُ يَوْمَ الضِّيقِ.
וְאַֽל תַּעֲמֹד֙ עַל הַפֶּ֔רֶק לְהַכְרִ֖ית פְּלִיטָ֑יו וְאַל תַּסְגֵּ֥ר שְׂרִידָ֖יו בְּי֥וֹם צָרָֽה
عوبديا 1: 18 Oba.1.18
وَيَكُونُ بَيْتُ يَعْقُوبَ نَارًا، وَبَيْتُ يُوسُفَ لَهِيبًا، وَبَيْتُ عِيسُو قَشًّا، فَيُشْعِلُونَهُمْ وَيَأْكُلُونَهُمْ وَلاَ يَكُونُ بَاق مِنْ بَيْتِ عِيسُو، لأَنَّ الرَّبَّ تَكَلَّمَ.
וְהָיָה֩ בֵית יַעֲקֹ֨ב אֵ֜שׁ וּבֵ֧ית יוֹסֵ֣ף לֶהָבָ֗ה וּבֵ֤ית עֵשָׂו֙ לְקַ֔שׁ וְדָלְק֥וּ;בָהֶ֖ם וַאֲכָל֑וּם וְלֹֽא יִֽהְיֶ֤ה שָׂרִיד֙ לְבֵ֣ית עֵשָׂ֔ו כִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר