שָׁמַר (H8104) - shâmar | معجم سترونغ العبري

يشوع 22: 2 Jos.22.2

وَقَالَ لَهُمْ: إِنَّكُمْ قَدْ حَفِظْتُمْ كُلَّ مَا أَمَرَكُمْ بِهِ مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ، وَسَمِعْتُمْ صَوْتِي فِي كُلِّ مَا أَمَرْتُكُمْ بِهِ،

וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֔ם אַתֶּ֣ם שְׁמַרְתֶּ֔ם כָּל אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶ֔ם מֹשֶׁ֖ה עֶ֣בֶד יְהוָ֑ה וַתִּשְׁמְע֣וּ בְקוֹלִ֔י לְכֹ֥ל אֲשֶׁר צִוִּ֖יתִי;אֶתְכֶֽם

يشوع 22: 3 Jos.22.3

وَلَمْ تَتْرُكُوا إِخْوَتَكُمْ هذِهِ الأَيَّامَ الْكَثِيرَةَ إِلَى هذَا الْيَوْمِ، وَحَفِظْتُمْ مَا يُحْفَظُ، وَصِيَّةُ الرَّبِّ إِلهِكُمْ.

לֹֽא עֲזַבְתֶּ֣ם אֲחֵיכֶ֗ם זֶ֚ה יָמִ֣ים רַבִּ֔ים עַ֖ד הַזֶּ֑ה הַיּ֣וֹם וּשְׁמַרְתֶּ֕ם אֶת מִשְׁמֶ֕רֶת מִצְוַ֖ת יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

يشوع 22: 5 Jos.22.5

وَإِنَّمَا احْرِصُوا جِدًّا أَنْ تَعْمَلُوا الْوَصِيَّةَ وَالشَّرِيعَةَ الَّتِي أَمَرَكُمْ بِهَا مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ: أَنْ تُحِبُّوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ، وَتَسِيرُوا فِي كُلِّ طُرُقِهِ، وَتَحْفَظُوا وَصَايَاهُ، وَتَلْصَقُوا بِهِ وَتَعْبُدُوهُ بِكُلِّ قَلْبِكُمْ وَبِكُلِّ نَفْسِكُمْ.

רַ֣ק שִׁמְר֣וּ מְאֹ֗ד לַעֲשׂ֨וֹת הַמִּצְוָ֣ה הַתּוֹרָה֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֮ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד יְהוָה֒ לְ֠אַהֲבָה יְהוָ֨ה אֱלֹֽהֵיכֶ֜ם וְלָלֶ֧כֶת בְּכָל דְּרָכָ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתָ֖יו וּלְדָבְקָה ב֑וֹ וּלְעָבְד֕וֹ בְּכָל לְבַבְכֶ֖ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶֽם

يشوع 22: 5 Jos.22.5

وَإِنَّمَا احْرِصُوا جِدًّا أَنْ تَعْمَلُوا الْوَصِيَّةَ وَالشَّرِيعَةَ الَّتِي أَمَرَكُمْ بِهَا مُوسَى عَبْدُ الرَّبِّ: أَنْ تُحِبُّوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ، وَتَسِيرُوا فِي كُلِّ طُرُقِهِ، وَتَحْفَظُوا وَصَايَاهُ، وَتَلْصَقُوا بِهِ وَتَعْبُدُوهُ بِكُلِّ قَلْبِكُمْ وَبِكُلِّ نَفْسِكُمْ.

רַ֣ק שִׁמְר֣וּ מְאֹ֗ד לַעֲשׂ֨וֹת הַמִּצְוָ֣ה הַתּוֹרָה֮ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֣ה;אֶתְכֶם֮ מֹשֶׁ֣ה עֶֽבֶד יְהוָה֒ לְ֠אַהֲבָה יְהוָ֨ה אֱלֹֽהֵיכֶ֜ם וְלָלֶ֧כֶת בְּכָל דְּרָכָ֛יו וְלִשְׁמֹ֥ר מִצְוֹתָ֖יו וּלְדָבְקָה ב֑וֹ וּלְעָבְד֕וֹ בְּכָל לְבַבְכֶ֖ם וּבְכָל נַפְשְׁכֶֽם

يشوع 23: 6 Jos.23.6

فَتَشَدَّدُوا جِدًّا لِتَحْفَظُوا وَتَعْمَلُوا كُلَّ الْمَكْتُوبِ فِي سِفْرِ شَرِيعَةِ مُوسَى حَتَّى لاَ تَحِيدُوا عَنْهَا يَمِينًا أَوْ شِمَالاً.

וַחֲזַקְתֶּ֣ם מְאֹ֔ד לִשְׁמֹ֣ר וְלַעֲשׂ֔וֹת כָּל הַכָּת֔וּב בְּסֵ֖פֶר תּוֹרַ֣ת מֹשֶׁ֑ה לְבִלְתִּ֥י סוּר מִמֶּ֖נּוּ יָמִ֥ין וּשְׂמֹֽאול

يشوع 23: 11 Jos.23.11

فَاحْتَفِظُوا جِدًّا لأَنْفُسِكُمْ أَنْ تُحِبُّوا الرَّبَّ إِلهَكُمْ.

וְנִשְׁמַרְתֶּ֥ם מְאֹ֖ד לְנַפְשֹֽׁתֵיכֶ֑ם לְאַהֲבָ֖ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

يشوع 24: 17 Jos.24.17

لأَنَّ الرَّبَّ إِلهَنَا هُوَ الَّذِي أَصْعَدَنَا وَآبَاءَنَا مِنْ أَرْضِ مِصْرَ مِنْ بَيْتِ الْعُبُودِيَّةِ، وَالَّذِي عَمِلَ أَمَامَ أَعْيُنِنَا تِلْكَ الآيَاتِ الْعَظِيمَةَ، وَحَفِظَنَا فِي كُلِّ الطَّرِيقِ الَّتِي سِرْنَا فِيهَا وَفِي جَمِيعِ الشُّعُوبِ الَّذِينَ عَبَرْنَا فِي وَسَطِهِمْ.

כִּ֚י יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ הוּא֩ הַמַּעֲלֶ֨ה;אֹתָ֧נוּ אֲבוֹתֵ֛ינוּ מֵאֶ֥רֶץ מִצְרַ֖יִם מִבֵּ֣ית עֲבָדִ֑ים וַאֲשֶׁ֧ר עָשָׂ֣ה לְעֵינֵ֗ינוּ הָאֵ֔לֶּה הָאֹת֤וֹת הַגְּדֹלוֹת֙ וַֽיִּשְׁמְרֵ֗נוּ בְּכָל הַדֶּ֙רֶךְ֙ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֣כְנוּ בָ֔הּ וּבְכֹל֙ הָֽעַמִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר עָבַ֖רְנוּ בְּקִרְבָּֽם

القضاة 1: 24 Jdg.1.24

فَرَأَى الْمُرَاقِبُونَ رَجُلاً خَارِجًا مِنَ الْمَدِينَةِ، فَقَالُوا لَهُ: أَرِنَا مَدْخَلَ الْمَدِينَةِ فَنَعْمَلَ مَعَكَ مَعْرُوفًا.

וַיִּרְאוּ֙ הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים אִ֖ישׁ יוֹצֵ֣א מִן הָעִ֑יר וַיֹּ֣אמְרוּ ל֗וֹ הַרְאֵ֤נוּ;נָא֙ מְב֣וֹא הָעִ֔יר וְעָשִׂ֥ינוּ עִמְּךָ֖ חָֽסֶד

القضاة 2: 22 Jdg.2.22

لِكَيْ أَمْتَحِنَ بِهِمْ إِسْرَائِيلَ: أَيَحْفَظُونَ طَرِيقَ الرَّبِّ لِيَسْلُكُوا بِهَا كَمَا حَفِظَهَا آبَاؤُهُمْ، أَمْ لاَ.

לְמַ֛עַן נַסּ֥וֹת בָּ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל הֲשֹׁמְרִ֣ים דֶּ֨רֶךְ יְהוָ֜ה לָלֶ֣כֶת בָּ֗ם כַּאֲשֶׁ֛ר שָׁמְר֥וּ אֲבוֹתָ֖ם אִם לֹֽא

القضاة 2: 22 Jdg.2.22

لِكَيْ أَمْتَحِنَ بِهِمْ إِسْرَائِيلَ: أَيَحْفَظُونَ طَرِيقَ الرَّبِّ لِيَسْلُكُوا بِهَا كَمَا حَفِظَهَا آبَاؤُهُمْ، أَمْ لاَ.

לְמַ֛עַן נַסּ֥וֹת בָּ֖ם יִשְׂרָאֵ֑ל הֲשֹׁמְרִ֣ים דֶּ֨רֶךְ יְהוָ֜ה לָלֶ֣כֶת בָּ֗ם כַּאֲשֶׁ֛ר שָׁמְר֥וּ אֲבוֹתָ֖ם אִם לֹֽא

القضاة 7: 19 Jdg.7.19

فَجَاءَ جِدْعُونُ وَالْمِئَةُ الرَّجُلِ الَّذِينَ مَعَهُ إِلَى طَرَفِ الْمَحَلَّةِ فِي أَوَّلِ الْهَزِيعِ الأَوْسَطِ، إِذْ ذَاكَ قَدْ أَقَامُوا الْحُرَّاسَ، فَضَرَبُوا بِالأَبْوَاقِ وَكَسَّرُوا الْجِرَارَ الَّتِي بِأَيْدِيهِمْ.

וַיָּבֹ֣א גִ֠דְעוֹן וּמֵאָה אִ֨ישׁ אֲשֶׁר אִתּ֜וֹ בִּקְצֵ֣ה הַֽמַּחֲנֶ֗ה רֹ֚אשׁ הָאַשְׁמֹ֣רֶת הַתִּֽיכוֹנָ֔ה אַ֛ךְ הָקֵ֥ם;הֵקִ֖ימוּ הַשֹּֽׁמְרִ֑ים וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁ֣וֹפָר֔וֹת וְנָפ֥וֹץ הַכַּדִּ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּיָדָֽם

القضاة 13: 4 Jdg.13.4

وَالآنَ فَاحْذَرِي وَلاَ تَشْرَبِي خَمْرًا وَلاَ مُسْكِرًا، وَلاَ تَأْكُلِي شَيْئًا نَجِسًا.

וְעַתָּה֙ הִשָּׁ֣מְרִי;נָ֔א וְאַל תִּשְׁתִּ֖י יַ֣יִן וְשֵׁכָ֑ר וְאַל תֹּאכְלִ֖י כָּל טָמֵֽא

القضاة 13: 13 Jdg.13.13

فَقَالَ مَلاَكُ الرَّبِّ لِمَنُوحَ: مِنْ كُلِّ مَا قُلْتُ لِلْمَرْأَةِ فَلْتَحْتَفِظْ.

וַיֹּ֛אמֶר מַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה מָנ֑וֹחַ אֶל מִכֹּ֛ל אֲשֶׁר אָמַ֥רְתִּי אֶל;הָאִשָּׁ֖ה תִּשָּׁמֵֽר

القضاة 13: 14 Jdg.13.14

مِنْ كُلِّ مَا يَخْرُجُ مِنْ جَفْنَةِ الْخَمْرِ لاَ تَأْكُلْ، وَخَمْرًا وَمُسْكِرًا لاَ تَشْرَبْ، وَكُلَّ نَجِسٍ لاَ تَأْكُلْ. لِتَحْذَرْ مِنْ كُلِّ مَا أَوْصَيْتُهَا.

מִכֹּ֣ל אֲשֶׁר יֵצֵא֩ מִגֶּ֨פֶן הַיַּ֜יִן לֹ֣א תֹאכַ֗ל וְיַ֤יִן וְשֵׁכָר֙ אַל תֵּ֔שְׁתְּ וְכָל טֻמְאָ֖ה אַל תֹּאכַ֑ל תִּשְׁמֹֽר כֹּ֥ל אֲשֶׁר צִוִּיתִ֖יהָ

صموئيل الأول 1: 12 1Sa.1.12

وَكَانَ إِذْ أَكْثَرَتِ الصَّلاَةَ أَمَامَ الرَّبِّ وَعَالِي يُلاَحِظُ فَاهَا.

וְהָיָה֙ כִּ֣י הִרְבְּתָ֔ה לְהִתְפַּלֵּ֖ל לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וְעֵלִ֖י שֹׁמֵ֥ר פִּֽיהָ

صموئيل الأول 2: 9 1Sa.2.9

أَرْجُلَ أَتْقِيَائِهِ يَحْرُسُ، وَالأَشْرَارُ فِي الظَّلاَمِ يَصْمُتُونَ. لأَنَّهُ لَيْسَ بِالْقُوَّةِ يَغْلِبُ إِنْسَانٌ.

רַגְלֵ֤י חֲסִידָיו֙ יִשְׁמֹ֔ר וּרְשָׁעִ֖ים בַּחֹ֣שֶׁךְ יִדָּ֑מּוּ כִּֽי לֹ֥א בְכֹ֖חַ יִגְבַּר אִֽישׁ

صموئيل الأول 7: 1 1Sa.7.1

فَجَاءَ أَهْلُ قَرْيَةِ يَعَارِيمَ وَأَصْعَدُوا تَابُوتَ الرَّبِّ وَأَدْخَلُوهُ إِلَى بَيْتِ أَبِينَادَابَ فِي الأَكَمَةِ، وَقَدَّسُوا أَلِعَازَارَ ابْنَهُ لأَجْلِ حِرَاسَةِ تَابُوتِ الرَّبِّ.

וַיָּבֹ֜אוּ אַנְשֵׁ֣י קִרְיַ֣ת יְעָרִ֗ים וַֽיַּעֲלוּ֙ אֲר֣וֹן יְהוָ֔ה וַיָּבִ֣אוּ;אֹת֔וֹ אֶל בֵּ֥ית אֲבִינָדָ֖ב בַּגִּבְעָ֑ה קִדְּשׁ֔וּ אֶלְעָזָ֤ר בְּנוֹ֙ לִשְׁמֹ֖ר אֲר֥וֹן יְהוָֽה

صموئيل الأول 9: 24 1Sa.9.24

فَرَفَعَ الطَّبَّاخُ السَّاقَ مَعَ مَا عَلَيْهَا وَجَعَلَهَا أَمَامَ شَاوُلَ. فَقَالَ: هُوَذَا مَا أُبْقِيَ. ضَعْهُ أَمَامَكَ وَكُلْ. لأَنَّهُ إِلَى هذَا الْمِيعَادِ مَحْفُوظٌ لَكَ مِنْ حِينٍ قُلْتُ دَعَوْتُ الشَّعْبَ. فَأَكَلَ شَاوُلُ مَعَ صَمُوئِيلَ فِي ذلِكَ الْيَوْمِ.

וַיָּ֣רֶם הַ֠טַּבָּח הַשּׁ֨וֹק וְהֶעָלֶ֜יהָ וַיָּ֣שֶׂם לִפְנֵ֣י שָׁא֗וּל וַיֹּ֙אמֶר֙ הִנֵּ֤ה הַנִּשְׁאָר֙ שִׂים לְפָנֶ֣יךָ אֱכֹ֔ל כִּ֧י לַמּוֹעֵ֛ד שָֽׁמוּר לְךָ֥ לֵאמֹ֖ר קָרָ֑אתִי הָעָ֣ם וַיֹּ֧אכַל שָׁא֛וּל עִם שְׁמוּאֵ֖ל בַּיּ֥וֹם;הַהֽוּא

صموئيل الأول 13: 13 1Sa.13.13

فَقَالَ صَمُوئِيلُ لِشَاوُلَ: قَدِ انْحَمَقْتَ. لَمْ تَحْفَظْ وَصِيَّةَ الرَّبِّ إِلهِكَ الَّتِي أَمَرَكَ بِهَا، لأَنَّهُ الآنَ كَانَ الرَّبُّ قَدْ ثَبَّتَ مَمْلَكَتَكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ إِلَى الأَبَدِ.

וַיֹּ֧אמֶר שְׁמוּאֵ֛ל אֶל;שָׁא֖וּל נִסְכָּ֑לְתָּ לֹ֣א שָׁמַ֗רְתָּ מִצְוַ֞ת יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ךְ כִּ֣י עַתָּ֗ה יְהוָ֧ה הֵכִ֨ין מַֽמְלַכְתְּךָ֛ אֶל יִשְׂרָאֵ֖ל עַד עוֹלָֽם

صموئيل الأول 13: 14 1Sa.13.14

وَأَمَّا الآنَ فَمَمْلَكَتُكَ لاَ تَقُومُ. قَدِ انْتَخَبَ الرَّبُّ لِنَفْسِهِ رَجُلاً حَسَبَ قَلْبِهِ، وَأَمَرَهُ الرَّبُّ أَنْ يَتَرَأَّسَ عَلَى شَعْبِهِ. لأَنَّكَ لَمْ تَحْفَظْ مَا أَمَرَكَ بِهِ الرَّبُّ.

וְעַתָּ֖ה מַמְלַכְתְּךָ֣ לֹא תָק֑וּם בִּקֵּשׁ֩ יְהוָ֨ה ל֜וֹ אִ֣ישׁ כִּלְבָב֗וֹ וַיְצַוֵּ֨הוּ יְהוָ֤ה לְנָגִיד֙ עַל עַמּ֔וֹ כִּ֚י לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֲשֶֽׁר צִוְּךָ֖ יְהוָֽה

صموئيل الأول 17: 20 1Sa.17.20

فَبَكَّرَ دَاوُدُ صَبَاحًا وَتَرَكَ الْغَنَمَ مَعَ حَارِسٍ، وَحَمَّلَ وَذَهَبَ كَمَا أَمَرَهُ يَسَّى، وَأَتَى إِلَى الْمِتْرَاسِ، وَالْجَيْشُ خَارِجٌ إِلَى الاصْطِفَافِ وَهَتَفُوا لِلْحَرْبِ.

וַיַּשְׁכֵּ֨ם דָּוִ֜ד בַּבֹּ֗קֶר וַיִּטֹּ֤שׁ הַצֹּאן֙ עַל שֹׁמֵ֔ר וַיִּשָּׂ֣א וַיֵּ֔לֶךְ כַּאֲשֶׁ֥ר צִוָּ֖הוּ יִשָׁ֑י וַיָּבֹא֙ הַמַּעְגָּ֔לָה וְהַחַ֗יִל הַיֹּצֵא֙ אֶל הַמַּ֣עֲרָכָ֔ה וְהֵרֵ֖עוּ בַּמִּלְחָמָֽה

صموئيل الأول 17: 22 1Sa.17.22

فَتَرَكَ دَاوُدُ الأَمْتِعَةَ الَّتِي مَعَهُ بِيَدِ حَافِظِ الأَمْتِعَةِ، وَرَكَضَ إِلَى الصَّفِّ وَأَتَى وَسَأَلَ عَنْ سَلاَمَةِ إِخْوَتِهِ.

וַיִּטֹּשׁ֩ דָּוִ֨ד הַכֵּלִ֜ים מֵעָלָ֗יו עַל;יַד֙ שׁוֹמֵ֣ר הַכֵּלִ֔ים וַיָּ֖רָץ הַמַּעֲרָכָ֑ה וַיָּבֹ֕א וַיִּשְׁאַ֥ל לְשָׁלֽוֹם לְאֶחָ֖יו

صموئيل الأول 19: 2 1Sa.19.2

وَأَمَّا يُونَاثَانُ بْنُ شَاوُلَ فَسُرَّ بِدَاوُدَ جِدًّا. فَأَخْبَرَ يُونَاثَانُ دَاوُدَ قَائِلاً: شَاوُلُ أَبِي مُلْتَمِسٌ قَتْلَكَ، وَالآنَ فَاحْتَفِظْ إِلَى الصَّبَاحِ، وَأَقِمْ فِي خُفْيَةٍ وَاخْتَبِئْ.

וִיהֽוֹנָתָן֙ בֶּן שָׁא֔וּל חָפֵ֥ץ בְּדָוִ֖ד מְאֹֽד וַיַּגֵּ֤ד יְהוֹנָתָן֙ לְדָוִ֣ד לֵאמֹ֔ר שָׁא֥וּל אָבִ֖י מְבַקֵּ֛שׁ לַהֲמִיתֶ֑ךָ וְעַתָּה֙ הִשָּֽׁמֶר;נָ֣א בַבֹּ֔קֶר וְיָשַׁבְתָּ֥ בַסֵּ֖תֶר וְנַחְבֵּֽאתָ

صموئيل الأول 19: 11 1Sa.19.11

فَأَرْسَلَ شَاوُلُ رُسُلاً إِلَى بَيْتِ دَاوُدَ لِيُرَاقِبُوهُ وَيَقْتُلُوهُ فِي الصَّبَاحِ. فَأَخْبَرَتْ دَاوُدَ مِيكَالُ امْرَأَتُهُ قَائِلَةً: إِنْ كُنْتَ لاَ تَنْجُو بِنَفْسِكَ هذِهِ اللَّيْلَةَ فَإِنَّكَ تُقْتَلُ غَدًا.

וַיִּשְׁלַח֩ שָׁא֨וּל מַלְאָכִ֜ים אֶל בֵּ֤ית דָּוִד֙ לְשָׁמְר֔וֹ וְלַהֲמִית֖וֹ בַּבֹּ֑קֶר וַתַּגֵּ֣ד לְדָוִ֗ד מִיכַ֤ל אִשְׁתּוֹ֙ לֵאמֹ֔ר אִם אֵ֨ינְךָ֜ מְמַלֵּ֤ט נַפְשְׁךָ֙ הַלַּ֔יְלָה אַתָּ֥ה מוּמָֽת מָחָ֖ר

صموئيل الأول 21: 4 1Sa.21.4

فَأَجَابَ الْكَاهِنُ دَاوُدَ وَقَالَ: لاَ يُوجَدُ خُبْزٌ مُحَلَّلٌ تَحْتَ يَدِي، وَلكِنْ يُوجَدُ خُبْزٌ مُقَدَّسٌ إِذَا كَانَ الْغِلْمَانُ قَدْ حَفِظُوا أَنْفُسَهُمْ لاَ سِيَّمَا مِنَ النِّسَاءِ.

וַיַּ֨עַן הַכֹּהֵ֤ן דָּוִד֙ וַיֹּ֔אמֶר אֵֽין לֶ֥חֶם חֹ֖ל תַּ֣חַת יָדִ֑י כִּֽי;אִם יֵ֔שׁ לֶ֤חֶם קֹ֙דֶשׁ֙ אִם הַנְּעָרִ֖ים נִשְׁמְר֥וּ אַ֥ךְ מֵאִשָּֽׁה

صموئيل الأول 25: 21 1Sa.25.21

وَقَالَ دَاوُدُ: إِنَّمَا بَاطِلاً حَفِظْتُ كُلَّ مَا لِهذَا فِي الْبَرِّيَّةِ، فَلَمْ يُفْقَدْ مِنْ كُلِّ مَا لَهُ شَيْءٌ، فَكَافَأَنِي شَرًّا بَدَلَ خَيْرٍ.

אָמַ֗ר וְדָוִ֣ד אַךְ֩ לַשֶּׁ֨קֶר שָׁמַ֜רְתִּי כָּל אֲשֶׁ֤ר לָזֶה֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְלֹא נִפְקַ֥ד מִכָּל אֲשֶׁר ל֖וֹ מְא֑וּמָה וַיָּֽשֶׁב;לִ֥י רָעָ֖ה תַּ֥חַת טוֹבָֽה

صموئيل الأول 26: 15 1Sa.26.15

فَقَالَ دَاوُدُ لأَبْنَيْرَ: أَمَا أَنْتَ رَجُلٌ. وَمَنْ مِثْلُكَ فِي إِسْرَائِيلَ. فَلِمَاذَا لَمْ تَحْرُسْ سَيِّدَكَ الْمَلِكَ. لأَنَّهُ قَدْ جَاءَ وَاحِدٌ مِنَ الشَّعْبِ لِكَيْ يُهْلِكَ الْمَلِكَ سَيِّدَكَ.

וַיֹּאמֶר֩ דָּוִ֨ד אֶל;אַבְנֵ֜ר הֲלוֹא אַתָּ֗ה אִ֣ישׁ וּמִ֤י כָמ֙וֹךָ֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וְלָ֙מָּה֙ לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֲדֹנֶ֖יךָ הַמֶּ֑לֶךְ כִּי בָא֙ אַחַ֣ד הָעָ֔ם לְהַשְׁחִ֖ית הַמֶּ֥לֶךְ אֲדֹנֶֽיךָ

صموئيل الأول 26: 16 1Sa.26.16

لَيْسَ حَسَنًا هذَا الأَمْرُ الَّذِي عَمِلْتَ. حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّكُمْ أَبْنَاءُ الْمَوْتِ أَنْتُمْ، لأَنَّكُمْ لَمْ تُحَافِظُوا عَلَى سَيِّدِكُمْ، عَلَى مَسِيحِ الرَّبِّ. فَانْظُرِ الآنَ أَيْنَ هُوَ رُمْحُ الْمَلِكِ وَكُوزُ الْمَاءِ الَّذِي كَانَ عِنْدَ رَأْسِهِ.

לֹא ט֞וֹב הַזֶּה֮ הַדָּבָ֣ר אֲשֶׁ֣ר עָשִׂיתָ֒ חַי יְהוָ֗ה כִּ֤י בְנֵי מָ֙וֶת֙ אַתֶּ֔ם אֲשֶׁ֧ר לֹֽא שְׁמַרְתֶּ֛ם עַל אֲדֹנֵיכֶ֖ם עַל מְשִׁ֣יחַ יְהוָ֑ה רְאֵ֗ה וְעַתָּ֣ה אֵֽי חֲנִ֥ית הַמֶּ֛לֶךְ צַפַּ֥חַת הַמַּ֖יִם אֲשֶׁ֥ר מְרַאֲשֹׁתָֽיו

صموئيل الأول 28: 2 1Sa.28.2

فَقَالَ دَاوُدُ لأَخِيشَ: لِذلِكَ أَنْتَ سَتَعْلَمُ مَا يَفْعَلُ عَبْدُكَ. فَقَالَ أَخِيشُ لِدَاوُدَ: لِذلِكَ أَجْعَلُكَ حَارِسًا لِرَأْسِي كُلَّ الأَيَّامِ.

וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל;אָכִ֔ישׁ לָכֵן֙ אַתָּ֣ה תֵדַ֔ע אֲשֶׁר יַעֲשֶׂ֖ה עַבְדֶּ֑ךָ וַיֹּ֤אמֶר אָכִישׁ֙ אֶל;דָּוִ֔ד לָכֵ֗ן אֲשִֽׂימְךָ֖ שֹׁמֵ֧ר לְרֹאשִׁ֛י כָּל הַיָּמִֽים

صموئيل الأول 30: 23 1Sa.30.23

فَقَالَ دَاوُدُ: لاَ تَفْعَلُوا هكَذَا يَا إِخْوَتِي، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ أَعْطَانَا وَحَفِظَنَا وَدَفَعَ لِيَدِنَا الْغُزَاةَ الَّذِينَ جَاءُوا عَلَيْنَا.

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד לֹֽא תַעֲשׂ֥וּ כֵ֖ן אֶחָ֑י אֲשֶׁר יְהוָ֥ה נָתַ֨ן;לָ֙נוּ֙ וַיִּשְׁמֹ֣ר;אֹתָ֔נוּ וַיִּתֵּ֗ן בְּיָדֵֽנוּ הַגְּד֛וּד הַבָּ֥א עָלֵ֖ינוּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (467 آية)