קֶרֶן (H7161) - qeren | معجم سترونغ العبري

التكوين 22: 13 Gen.22.13

فَرَفَعَ إِبْرَاهِيمُ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ وَإِذَا كَبْشٌ وَرَاءَهُ مُمْسَكًا فِي الْغَابَةِ بِقَرْنَيْهِ، فَذَهَبَ إِبْرَاهِيمُ وَأَخَذَ الْكَبْشَ وَأَصْعَدَهُ مُحْرَقَةً عِوَضًا عَنِ ابْنِهِ.

וַיִּשָּׂ֨א אַבְרָהָ֜ם עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ וְהִנֵּה אַ֔יִל אַחַ֕ר נֶאֱחַ֥ז בַּסְּבַ֖ךְ בְּקַרְנָ֑יו וַיֵּ֤לֶךְ אַבְרָהָם֙ וַיִּקַּ֣ח הָאַ֔יִל וַיַּעֲלֵ֥הוּ לְעֹלָ֖ה תַּ֥חַת בְּנֽוֹ

الخروج 27: 2 Exo.27.2

وَتَصْنَعُ قُرُونَهُ عَلَى زَوَايَاهُ الأَرْبَعِ. مِنْهُ تَكُونُ قُرُونُهُ، وَتُغَشِّيهِ بِنُحَاسٍ.

וְעָשִׂ֣יתָ קַרְנֹתָ֗יו עַ֚ל פִּנֹּתָ֔יו אַרְבַּ֣ע מִמֶּ֖נּוּ תִּהְיֶ֣יןָ קַרְנֹתָ֑יו וְצִפִּיתָ֥;אֹת֖וֹ נְחֹֽשֶׁת

الخروج 27: 2 Exo.27.2

وَتَصْنَعُ قُرُونَهُ عَلَى زَوَايَاهُ الأَرْبَعِ. مِنْهُ تَكُونُ قُرُونُهُ، وَتُغَشِّيهِ بِنُحَاسٍ.

וְעָשִׂ֣יתָ קַרְנֹתָ֗יו עַ֚ל פִּנֹּתָ֔יו אַרְבַּ֣ע מִמֶּ֖נּוּ תִּהְיֶ֣יןָ קַרְנֹתָ֑יו וְצִפִּיתָ֥;אֹת֖וֹ נְחֹֽשֶׁת

الخروج 29: 12 Exo.29.12

وَتَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَتَجْعَلُهُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ بِإِصْبِعِكَ، وَسَائِرَ الدَّمِ تَصُبُّهُ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וְלָֽקַחְתָּ֙ מִדַּ֣ם הַפָּ֔ר וְנָתַתָּ֛ה עַל קַרְנֹ֥ת הַמִּזְבֵּ֖חַ בְּאֶצְבָּעֶ֑ךָ כָּל הַדָּ֣ם תִּשְׁפֹּ֔ךְ אֶל יְס֖וֹד הַמִּזְבֵּֽחַ

الخروج 30: 2 Exo.30.2

طُولُهُ ذِرَاعٌ وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ. مُرَبَّعًا يَكُونُ. وَارْتِفَاعُهُ ذِرَاعَانِ. مِنْهُ تَكُونُ قُرُونُهُ.

אָרְכּ֜וֹ אַמָּ֨ה רָחְבּוֹ֙ וְאַמָּ֤ה רָב֣וּעַ יִהְיֶ֔ה קֹמָת֑וֹ וְאַמָּתַ֖יִם מִמֶּ֖נּוּ קַרְנֹתָֽיו

الخروج 30: 3 Exo.30.3

وَتُغَشِّيهِ بِذَهَبٍ نَقِيٍّ: سَطْحَهُ وَحِيطَانَهُ حَوَالَيْهِ وَقُرُونَهُ. وَتَصْنَعُ لَهُ إِكْلِيلاً مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهِ.

וְצִפִּיתָ֨;אֹת֜וֹ זָהָ֣ב טָה֗וֹר גַּגּ֧וֹ קִירֹתָ֛יו סָבִ֖יב קַרְנֹתָ֑יו וְעָשִׂ֥יתָ לּ֛וֹ זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב

الخروج 30: 10 Exo.30.10

وَيَصْنَعُ هَارُونُ كَفَّارَةً عَلَى قُرُونِهِ مَرَّةً فِي السَّنَةِ. مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ الَّتِي لِلْكَفَّارَةِ مَرَّةً فِي السَّنَةِ يَصْنَعُ كَفَّارَةً عَلَيْهِ فِي أَجْيَالِكُمْ. قُدْسُ أَقْدَاسٍ هُوَ لِلرَّبِّ.

אַהֲרֹן֙ וְכִפֶּ֤ר עַל קַרְנֹתָ֔יו אַחַ֖ת בַּשָּׁנָ֑ה מִדַּ֞ם חַטַּ֣את הַכִּפֻּרִ֗ים אַחַ֤ת בַּשָּׁנָה֙ יְכַפֵּ֤ר עָלָיו֙ לְדֹרֹ֣תֵיכֶ֔ם קֹֽדֶשׁ קָֽדָשִׁ֥ים ה֖וּא לַיהוָֽה

الخروج 37: 25 Exo.37.25

وَصَنَعَ مَذْبَحَ الْبَخُورِ مِنْ خَشَبِ السَّنْطِ، طُولُهُ ذِرَاعٌ، وَعَرْضُهُ ذِرَاعٌ، مُرَبَّعًا. وَارْتِفَاعُهُ ذِرَاعَانِ. مِنْهُ كَانَتْ قُرُونُهُ.

וַיַּ֛עַשׂ מִזְבַּ֥ח הַקְּטֹ֖רֶת עֲצֵ֣י שִׁטִּ֑ים אָרְכּוֹ֩ אַמָּ֣ה רָחְבּ֜וֹ וְאַמָּ֨ה רָב֗וּעַ קֹֽמָת֔וֹ וְאַמָּתַ֙יִם֙ מִמֶּ֖נּוּ הָי֥וּ קַרְנֹתָֽיו

الخروج 37: 26 Exo.37.26

وَغَشَّاهُ بِذَهَبٍ نَقِيٍّ: سَطْحَهُ وَحِيطَانَهُ حَوَالَيْهِ وَقُرُونَهُ. وَصَنَعَ لَهُ إِكْلِيلاً مِنْ ذَهَبٍ حَوَالَيْهِ.

וַיְצַ֨ף;אֹת֜וֹ זָהָ֣ב טָה֗וֹר גַּגּ֧וֹ קִירֹתָ֛יו סָבִ֖יב קַרְנֹתָ֑יו וַיַּ֥עַשׂ ל֛וֹ זֵ֥ר זָהָ֖ב סָבִֽיב

الخروج 38: 2 Exo.38.2

وَصَنَعَ قُرُونَهُ عَلَى زَوَايَاهُ الأَرْبَعِ. مِنْهُ كَانَتْ قُرُونُهُ. وَغَشَّاهُ بِنُحَاسٍ.

וַיַּ֣עַשׂ קַרְנֹתָ֗יו עַ֚ל פִּנֹּתָ֔יו אַרְבַּ֣ע מִמֶּ֖נּוּ הָי֣וּ קַרְנֹתָ֑יו וַיְצַ֥ף;אֹת֖וֹ נְחֹֽשֶׁת

الخروج 38: 2 Exo.38.2

وَصَنَعَ قُرُونَهُ عَلَى زَوَايَاهُ الأَرْبَعِ. مِنْهُ كَانَتْ قُرُونُهُ. وَغَشَّاهُ بِنُحَاسٍ.

וַיַּ֣עַשׂ קַרְנֹתָ֗יו עַ֚ל פִּנֹּתָ֔יו אַרְבַּ֣ע מִמֶּ֖נּוּ הָי֣וּ קַרְנֹתָ֑יו וַיְצַ֥ף;אֹת֖וֹ נְחֹֽשֶׁת

اللاويين 4: 7 Lev.4.7

وَيَجْعَلُ الْكَاهِنُ مِنَ الدَّمِ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْبَخُورِ الْعَطِرِ الَّذِي فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ أَمَامَ الرَّبِّ، وَسَائِرُ دَمِ الثَّوْرِ يَصُبُّهُ إِلَى أَسْفَلِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ الَّذِي لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

וְנָתַן֩ הַכֹּהֵ֨ן מִן הַדָּ֜ם עַל קַ֠רְנוֹת מִזְבַּ֨ח קְטֹ֤רֶת הַסַּמִּים֙ אֲשֶׁ֖ר בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כָּל דַּ֣ם הַפָּ֗ר יִשְׁפֹּךְ֙ אֶל יְסוֹד֙ מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֔ה אֲשֶׁר פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

اللاويين 4: 18 Lev.4.18

وَيَجْعَلُ مِنَ الدَّمِ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ فِي خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ، وَسَائِرَ الدَّمِ يَصُبُّهُ إِلَى أَسْفَلِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ الَّذِي لَدَى بَابِ خَيْمَةِ الاجْتِمَاعِ.

יִתֵּ֣ן וּמִן הַדָּ֞ם עַל קַרְנֹ֣ת הַמִּזְבֵּ֗חַ אֲשֶׁר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה בְּאֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד כָּל הַדָּ֗ם יִשְׁפֹּךְ֙ אֶל יְסוֹד֙ מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֔ה אֲשֶׁ֖ר פֶּ֖תַח אֹ֥הֶל מוֹעֵֽד

اللاويين 4: 25 Lev.4.25

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ بِإِصْبَعِهِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ، ثُمَّ يَصُبُّ دَمَهُ إِلَى أَسْفَلِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן מִדַּ֤ם הַֽחַטָּאת֙ בְּאֶצְבָּע֔וֹ וְנָתַ֕ן עַל קַרְנֹ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה יִשְׁפֹּ֔ךְ דָּמ֣וֹ אֶל יְס֖וֹד מִזְבַּ֥ח הָעֹלָֽה

اللاويين 4: 30 Lev.4.30

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِهَا بِإِصْبَعِهِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ، وَيَصُبُّ سَائِرَ دَمِهَا إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֤ן מִדָּמָהּ֙ בְּאֶצְבָּע֔וֹ וְנָתַ֕ן עַל קַרְנֹ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה יִשְׁפֹּ֔ךְ כָּל דָּמָ֣הּ אֶל יְס֖וֹד הַמִּזְבֵּֽחַ

اللاويين 4: 34 Lev.4.34

وَيَأْخُذُ الْكَاهِنُ مِنْ دَمِ ذَبِيحَةِ الْخَطِيَّةِ بِإِصْبَعِهِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ مَذْبَحِ الْمُحْرَقَةِ، وَيَصُبُّ سَائِرَ الدَّمِ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וְלָקַ֨ח הַכֹּהֵ֜ן מִדַּ֤ם הַֽחַטָּאת֙ בְּאֶצְבָּע֔וֹ וְנָתַ֕ן עַל קַרְנֹ֖ת מִזְבַּ֣ח הָעֹלָ֑ה יִשְׁפֹּ֔ךְ כָּל דָּמָ֣הּ אֶל יְס֖וֹד הַמִּזְבֵּֽחַ

اللاويين 8: 15 Lev.8.15

فَذَبَحَهُ، وَأَخَذَ مُوسَى الدَّمَ وَجَعَلَهُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا بِإِصْبَعِهِ، وَطَهَّرَ الْمَذْبَحَ. ثُمَّ صَبَّ الدَّمَ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ وَقَدَّسَهُ تَكْفِيرًا عَنْهُ.

וַיִּשְׁחָ֗ט וַיִּקַּ֨ח מֹשֶׁ֤ה הַדָּם֙ וַ֠יִּתֵּן עַל קַרְנ֨וֹת הַמִּזְבֵּ֤חַ סָבִיב֙ בְּאֶצְבָּע֔וֹ וַיְחַטֵּ֖א הַמִּזְבֵּ֑חַ יָצַק֙ הַדָּ֗ם אֶל יְס֣וֹד הַמִּזְבֵּ֔חַ וַֽיְקַדְּשֵׁ֖הוּ לְכַפֵּ֥ר עָלָֽיו

اللاويين 9: 9 Lev.9.9

وَقَدَّمَ بَنُو هَارُونَ إِلَيْهِ الدَّمَ، فَغَمَسَ إِصْبَعَهُ فِي الدَّمِ وَجَعَلَ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ، ثُمَّ صَبَّ الدَّمَ إِلَى أَسْفَلِ الْمَذْبَحِ.

וַ֠יַּקְרִבוּ בְּנֵ֨י אַהֲרֹ֣ן אֵלָיו֒ הַדָּם֮ וַיִּטְבֹּ֤ל אֶצְבָּעוֹ֙ בַּדָּ֔ם וַיִּתֵּ֖ן עַל קַרְנ֣וֹת הַמִּזְבֵּ֑חַ יָצַ֔ק הַדָּ֣ם אֶל יְס֖וֹד הַמִּזְבֵּֽחַ

اللاويين 16: 18 Lev.16.18

ثُمَّ يَخْرُجُ إِلَى الْمَذْبَحِ الَّذِي أَمَامَ الرَّبِّ وَيُكَفِّرُ عَنْهُ. يَأْخُذُ مِنْ دَمِ الثَّوْرِ وَمِنْ دَمِ التَّيْسِ وَيَجْعَلُ عَلَى قُرُونِ الْمَذْبَحِ مُسْتَدِيرًا.

וְיָצָ֗א אֶל הַמִּזְבֵּ֛חַ אֲשֶׁ֥ר לִפְנֵֽי יְהוָ֖ה וְכִפֶּ֣ר עָלָ֑יו וְלָקַ֞ח מִדַּ֤ם הַפָּר֙ וּמִדַּ֣ם הַשָּׂעִ֔יר וְנָתַ֛ן עַל קַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּ֖חַ סָבִֽיב

التثنية 33: 17 Deu.33.17

بِكْرُ ثَوْرِهِ زِينَةٌ لَهُ، وَقَرْنَاهُ قَرْنَا رِئْمٍ. بِهِمَا يَنْطَحُ الشُّعُوبَ مَعًا إِلَى أَقَاصِي الأَرْضِ. هُمَا رِبْوَاتُ أَفْرَايِمَ وَأُلُوفُ مَنَسَّى.

בְּכ֨וֹר שׁוֹר֜וֹ הָדָ֣ר ל֗וֹ וְקַרְנֵ֤י קַרְנָ֔יו רְאֵם֙ בָּהֶ֗ם יְנַגַּ֥ח עַמִּ֛ים יַחְדָּ֖ו אַפְסֵי אָ֑רֶץ וְהֵם֙ רִבְב֣וֹת אֶפְרַ֔יִם אַלְפֵ֥י מְנַשֶּֽׁה

التثنية 33: 17 Deu.33.17

بِكْرُ ثَوْرِهِ زِينَةٌ لَهُ، وَقَرْنَاهُ قَرْنَا رِئْمٍ. بِهِمَا يَنْطَحُ الشُّعُوبَ مَعًا إِلَى أَقَاصِي الأَرْضِ. هُمَا رِبْوَاتُ أَفْرَايِمَ وَأُلُوفُ مَنَسَّى.

בְּכ֨וֹר שׁוֹר֜וֹ הָדָ֣ר ל֗וֹ וְקַרְנֵ֤י קַרְנָ֔יו רְאֵם֙ בָּהֶ֗ם יְנַגַּ֥ח עַמִּ֛ים יַחְדָּ֖ו אַפְסֵי אָ֑רֶץ וְהֵם֙ רִבְב֣וֹת אֶפְרַ֔יִם אַלְפֵ֥י מְנַשֶּֽׁה

يشوع 6: 5 Jos.6.5

وَيَكُونُ عِنْدَ امْتِدَادِ صَوْتِ قَرْنِ الْهُتَافِ، عِنْدَ اسْتِمَاعِكُمْ صَوْتَ الْبُوقِ، أَنَّ جَمِيعَ الشَّعْبِ يَهْتِفُ هُتَافًا عَظِيمًا، فَيَسْقُطُ سُورُ الْمَدِينَةِ فِي مَكَانِهِ، وَيَصْعَدُ الشَّعْبُ كُلُّ رَجُل مَعَ وَجْهِهِ.

וְהָיָ֞ה בִּמְשֹׁ֣ךְ בְּקֶ֣רֶן הַיּוֹבֵ֗ל כְּשָׁמְעֲכֶם֙ ק֣וֹל הַשּׁוֹפָ֔ר כָל הָעָ֖ם יָרִ֥יעוּ תְּרוּעָ֣ה גְדוֹלָ֑ה וְנָ֨פְלָ֜ה חוֹמַ֤ת הָעִיר֙ תַּחְתֶּ֔יהָ וְעָל֥וּ הָעָ֖ם אִ֥ישׁ נֶגְדּֽוֹ

صموئيل الأول 2: 1 1Sa.2.1

فَصَلَّتْ حَنَّةُ وَقَالَتْ: فَرِحَ قَلْبِي بِالرَّبِّ. ارْتَفَعَ قَرْنِي بِالرَّبِّ. اتَّسَعَ فَمِي عَلَى أَعْدَائِي، لأَنِّي قَدِ ابْتَهَجْتُ بِخَلاَصِكَ.

וַתִּתְפַּלֵּ֤ל חַנָּה֙ וַתֹּאמַ֔ר עָלַ֤ץ לִבִּי֙ בַּֽיהוָ֔ה רָ֥מָה קַרְנִ֖י בַּֽיהוָ֑ה רָ֤חַב פִּי֙ עַל א֣וֹיְבַ֔י כִּ֥י שָׂמַ֖חְתִּי בִּישׁוּעָתֶֽךָ

صموئيل الأول 2: 10 1Sa.2.10

مُخَاصِمُو الرَّبِّ يَنْكَسِرُونَ. مِنَ السَّمَاءِ يُرْعِدُ عَلَيْهِمْ. الرَّبُّ يَدِينُ أَقَاصِيَ الأَرْضِ، وَيُعْطِي عِزًّا لِمَلِكِهِ، وَيَرْفَعُ قَرْنَ مَسِيحِهِ.

מְרִיבָ֗יו יְהוָ֞ה יֵחַ֣תּוּ בַּשָּׁמַ֣יִם יַרְעֵ֔ם עָלָיו֙ יְהוָ֖ה יָדִ֣ין אַפְסֵי אָ֑רֶץ וְיִתֶּן עֹ֣ז לְמַלְכּ֔וֹ וְיָרֵ֖ם קֶ֥רֶן מְשִׁיחֽוֹ

صموئيل الأول 16: 1 1Sa.16.1

فَقَالَ الرَّبُّ لِصَمُوئِيلَ: حَتَّى مَتَى تَنُوحُ عَلَى شَاوُلَ، وَأَنَا قَدْ رَفَضْتُهُ عَنْ أَنْ يَمْلِكَ عَلَى إِسْرَائِيلَ. اِمْلأْ قَرْنَكَ دُهْنًا وَتَعَالَ أُرْسِلْكَ إِلَى يَسَّى الْبَيْتَلَحْمِيِّ، لأَنِّي قَدْ رَأَيْتُ لِي فِي بَنِيهِ مَلِكًا.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל;שְׁמוּאֵ֗ל עַד מָתַי֙ אַתָּה֙;מִתְאַבֵּ֣ל אֶל שָׁא֔וּל וַאֲנִ֣י מְאַסְתִּ֔יו מִמְּלֹ֖ךְ עַל יִשְׂרָאֵ֑ל מַלֵּ֨א קַרְנְךָ֜ שֶׁ֗מֶן וְלֵ֤ךְ אֶֽשְׁלָחֲךָ֙ אֶל יִשַׁ֣י בֵּֽית;הַלַּחְמִ֔י כִּֽי רָאִ֧יתִי לִ֖י בְּבָנָ֛יו מֶֽלֶךְ

صموئيل الأول 16: 13 1Sa.16.13

فَأَخَذَ صَمُوئِيلُ قَرْنَ الدُّهْنِ وَمَسَحَهُ فِي وَسَطِ إِخْوَتِهِ. وَحَلَّ رُوحُ الرَّبِّ عَلَى دَاوُدَ مِنْ ذلِكَ الْيَوْمِ فَصَاعِدًا. ثُمَّ قَامَ صَمُوئِيلُ وَذَهَبَ إِلَى الرَّامَةِ.

וַיִּקַּ֨ח שְׁמוּאֵ֜ל קֶ֣רֶן הַשֶּׁ֗מֶן וַיִּמְשַׁ֣ח;אֹתוֹ֮ בְּקֶ֣רֶב אֶחָיו֒ וַתִּצְלַ֤ח רֽוּחַ יְהוָה֙ אֶל דָּוִ֔ד מֵהַיּ֥וֹם;הַה֖וּא וָמָ֑עְלָה וַיָּ֣קָם שְׁמוּאֵ֔ל וַיֵּ֖לֶךְ הָרָמָֽתָה

صموئيل الثاني 22: 3 2Sa.22.3

إِلهُ صَخْرَتِي بِهِ أَحْتَمِي. تُرْسِي وَقَرْنُ خَلاَصِي. مَلْجَإِي وَمَنَاصِي. مُخَلِّصِي، مِنَ الظُّلْمِ تُخَلِّصُنِي.

אֱלֹהֵ֥י צוּרִ֖י בּ֑וֹ אֶחֱסֶה מָגִנִּ֞י וְקֶ֣רֶן יִשְׁעִ֗י מִשְׂגַּבִּי֙ וּמְנוּסִ֔י מֹשִׁעִ֕י מֵחָמָ֖ס תֹּשִׁעֵֽנִי

الملوك الأول 1: 39 1Ki.1.39

فَأَخَذَ صَادُوقُ الْكَاهِنُ قَرْنَ الدُّهْنِ مِنَ الْخَيْمَةِ وَمَسَحَ سُلَيْمَانَ. وَضَرَبُوا بِالْبُوقِ، وَقَالَ جَمِيعُ الشَّعْبِ: لِيَحْيَ الْمَلِكُ سُلَيْمَانُ.

וַיִּקַּח֩ צָד֨וֹק הַכֹּהֵ֜ן קֶ֤רֶן הַשֶּׁ֙מֶן֙ מִן הָאֹ֔הֶל וַיִּמְשַׁ֖ח שְׁלֹמֹ֑ה וַֽיִּתְקְעוּ֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר וַיֹּֽאמְרוּ֙ כָּל הָעָ֔ם יְחִ֖י הַמֶּ֥לֶךְ שְׁלֹמֹֽה

الملوك الأول 1: 50 1Ki.1.50

وَخَافَ أَدُونِيَّا مِنْ قِبَلِ سُلَيْمَانَ، وَقَامَ وَانْطَلَقَ وَتَمَسَّكَ بِقُرُونِ الْمَذْبَحِ.

יָרֵ֖א וַאֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ מִפְּנֵ֣י שְׁלֹמֹ֑ה וַיָּ֣קָם וַיֵּ֔לֶךְ וַֽיַּחֲזֵ֖ק בְּקַרְנ֥וֹת הַמִּזְבֵּֽחַ

الملوك الأول 1: 51 1Ki.1.51

فَأُخْبِرَ سُلَيْمَانُ وَقِيلَ لَهُ: هُوَذَا أَدُونِيَّا خَائِفٌ مِنَ الْمَلِكِ سُلَيْمَانَ، وَهُوَذَا قَدْ تَمَسَّكَ بِقُرُونِ الْمَذْبَحِ قَائِلاً: لِيَحْلِفْ لِي الْيَوْمَ الْمَلِكُ سُلَيْمَانُ إِنَّهُ لاَ يَقْتُلُ عَبْدَهُ بِالسَّيْفِ.

וַיֻּגַּ֤ד לִשְׁלֹמֹה֙ לֵאמֹ֔ר הִנֵּה֙ אֲדֹ֣נִיָּ֔הוּ יָרֵ֖א הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֑ה וְ֠הִנֵּה אָחַ֞ז בְּקַרְנ֤וֹת הַמִּזְבֵּ֙חַ֙ לֵאמֹ֔ר יִשָּֽׁבַֽע לִ֤י כַיּוֹם֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה אִם יָמִ֥ית עַבְדּ֖וֹ בֶּחָֽרֶב

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (75 آية)