المعنى المختصر للكلمة
qârâh:
to light upon (chiefly by accident)
اللفظ الأصلي
קָרָה
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
qârâh
(kaw-raw)
تكرار الورود في الكتاب
27
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to light upon (chiefly by accident)
2
causatively, to bring about
3
specifically, to impose timbers (for roof or floor)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
appoint
lay (make) beams
befall
bring
come (to pass unto)
floor
(hap) was
happen (unto)
meet
send good speed
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
קָרָ֑הוּ (2×)
קֵר֔וּהוּ (2×)
יִקְרֶ֥ה (2×)
תִּקְרֶ֑ינָה (1×)
קָֽרְךָ֜ (1×)
נִקְרָ֣ה;עָלֵ֔ינוּ (1×)
נִקְרֵ֙יתִי֙ (1×)
לְ֠קָרוֹת (1×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (27 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
التكوين 24: 12
Gen.24.12
وَقَالَ: أَيُّهَا الرَّبُّ إِلهَ سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ، يَسِّرْ لِي الْيَوْمَ وَاصْنَعْ لُطْفًا إِلَى سَيِّدِي إِبْرَاهِيمَ.
וַיֹּאמַ֓ר יְהוָ֗ה אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם הַקְרֵה;נָ֥א לְפָנַ֖י הַיּ֑וֹם וַעֲשֵׂה חֶ֕סֶד עִ֖ם אֲדֹנִ֥י אַבְרָהָֽם
التكوين 27: 20
Gen.27.20
فَقَالَ إِسْحَاقُ لابْنِهِ: مَا هذَا الَّذِي أَسْرَعْتَ لِتَجِدَ يَا ابْنِي. فَقَالَ: إِنَّ الرَّبَّ إِلهَكَ قَدْ يَسَّرَ لِي.
וַיֹּ֤אמֶר יִצְחָק֙ בְּנ֔וֹ מַה זֶּ֛ה מִהַ֥רְתָּ לִמְצֹ֖א בְּנִ֑י וַיֹּ֕אמֶר כִּ֥י יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ הִקְרָ֛ה לְפָנָֽי
التكوين 42: 29
Gen.42.29
فَجَاءُوا إِلَى يَعْقُوبَ أَبِيهِمْ إِلَى أَرْضِ كَنْعَانَ، وَأَخْبَرُوهُ بِكُلِّ مَا أَصَابَهُمْ قَائِلِينَ:
וַיָּבֹ֛אוּ אֶל יַעֲקֹ֥ב אֲבִיהֶ֖ם אַ֣רְצָה כְּנָ֑עַן וַיַּגִּ֣ידוּ;ל֔וֹ כָּל הַקֹּרֹ֥ת;אֹתָ֖ם לֵאמֹֽר
التكوين 44: 29
Gen.44.29
فَإِذَا أَخَذْتُمْ هذَا أَيْضًا مِنْ أَمَامِ وَجْهِي وَأَصَابَتْهُ أَذِيَّةٌ، تُنْزِلُونَ شَيْبَتِي بِشَرّ إِلَى الْهَاوِيَةِ.
וּלְקַחְתֶּ֧ם זֶ֛ה גַּם מֵעִ֥ם פָּנַ֖י וְקָרָ֣הוּ אָס֑וֹן וְהֽוֹרַדְתֶּ֧ם שֵׂיבָתִ֛י בְּרָעָ֖ה שְׁאֹֽלָה
الخروج 3: 18
Exo.3.18
فَإِذَا سَمِعُوا لِقَوْلِكَ، تَدْخُلُ أَنْتَ وَشُيُوخُ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَى مَلِكِ مِصْرَ وَتَقُولُونَ لَهُ: الرَّبُّ إِلهُ الْعِبْرَانِيِّينَ الْتَقَانَا، فَالآنَ نَمْضِي سَفَرَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ فِي الْبَرِّيَّةِ وَنَذْبَحُ لِلرَّبِّ إِلهِنَا.
וְשָׁמְע֖וּ לְקֹלֶ֑ךָ וּבָאתָ֡ אַתָּה֩ וְזִקְנֵ֨י יִשְׂרָאֵ֜ל אֶל מֶ֣לֶךְ מִצְרַ֗יִם וַאֲמַרְתֶּ֤ם אֵלָיו֙ יְהוָ֞ה אֱלֹהֵ֤י הָֽעִבְרִיִּים֙ נִקְרָ֣ה;עָלֵ֔ינוּ וְעַתָּ֗ה נֵֽלֲכָה;נָּ֞א דֶּ֣רֶךְ שְׁלֹ֤שֶׁת יָמִים֙ בַּמִּדְבָּ֔ר וְנִזְבְּחָ֖ה לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ
العدد 11: 23
Num.11.23
فَقَالَ الرَّبُّ لِمُوسَى: هَلْ تَقْصُرُ يَدُ الرَّبِّ. الآنَ تَرَى أَيُوافِيكَ كَلاَمِي أَمْ لاَ.
וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל;מֹשֶׁ֔ה תִּקְצָ֑ר הֲיַ֥ד יְהוָ֖ה עַתָּ֥ה תִרְאֶ֛ה הֲיִקְרְךָ֥ דְבָרִ֖י אִם לֹֽא
العدد 23: 3
Num.23.3
فَقَالَ بَلْعَامُ لِبَالاَقَ: قِفْ عِنْدَ مُحْرَقَتِكَ، فَأَنْطَلِقَ لَعَلَّ الرَّبَّ يُوافِي لِلِقَائِي، فَمَهْمَا أَرَانِي أُخْبِرْكَ ثُمَّ انْطَلَقَ إِلَى رَابِيَةٍ.
וַיֹּ֨אמֶר בִּלְעָ֜ם לְבָלָ֗ק הִתְיַצֵּב֮ עַל עֹלָתֶךָ֒ וְאֵֽלְכָ֗ה אוּלַ֞י יְהוָה֙ יִקָּרֵ֤ה לִקְרָאתִ֔י מַה;וּדְבַ֥ר יַּרְאֵ֖נִי וְהִגַּ֣דְתִּי;לָ֑ךְ וַיֵּ֖לֶךְ שֶֽׁפִי
العدد 23: 4
Num.23.4
فَوَافَى اللهُ بَلْعَامَ، فَقَالَ لَهُ: قَدْ رَتَّبْتُ سَبْعَةَ مَذَابِحَ وَأَصْعَدْتُ ثَوْرًا وَكَبْشًا عَلَى كُلِّ مَذْبَحٍ.
וַיִּקָּ֥ר אֱלֹהִ֖ים בִּלְעָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו עָרַ֔כְתִּי שִׁבְעַ֤ת הַֽמִּזְבְּחֹת֙ וָאַ֛עַל פָּ֥ר וָאַ֖יִל בַּמִּזְבֵּֽחַ
العدد 23: 15
Num.23.15
فَقَالَ لِبَالاَقَ: قِفْ هُنَا عِنْدَ مُحْرَقَتِكَ وَأَنَا أُوافِي هُنَاكَ.
וַיֹּ֙אמֶר֙ בָּלָ֔ק הִתְיַצֵּ֥ב כֹּ֖ה עַל עֹלָתֶ֑ךָ וְאָנֹכִ֖י אִקָּ֥רֶה כֹּֽה
العدد 23: 16
Num.23.16
فَوَافَى الرَّبُّ بَلْعَامَ وَوَضَعَ كَلاَمًا فِي فَمِهِ وَقَالَ: ارْجعْ إِلَى بَالاَقَ وَتَكَلَّمْ هكَذَا.
וַיִּקָּ֤ר יְהוָה֙ בִּלְעָ֔ם וַיָּ֥שֶׂם דָּבָ֖ר בְּפִ֑יו וַיֹּ֛אמֶר שׁ֥וּב אֶל בָּלָ֖ק תְדַבֵּֽר וְכֹ֥ה
العدد 35: 11
Num.35.11
فَتُعَيِّنُونَ لأَنْفُسِكُمْ مُدُنًا تَكُونُ مُدُنَ مَلْجَأٍ لَكُمْ، لِيَهْرُبَ إِلَيْهَا الْقَاتِلُ الَّذِي قَتَلَ نَفْسًا سَهْوًا.
וְהִקְרִיתֶ֤ם לָכֶם֙ עָרִ֔ים תִּהְיֶ֣ינָה עָרֵ֥י מִקְלָ֖ט לָכֶ֑ם וְנָ֥ס שָׁ֙מָּה֙ רֹצֵ֔חַ מַכֵּה נֶ֖פֶשׁ בִּשְׁגָגָֽה
التثنية 25: 18
Deu.25.18
كَيْفَ لاَقَاكَ فِي الطَّرِيقِ وَقَطَعَ مِنْ مُؤَخَّرِكَ كُلَّ الْمُسْتَضْعِفِينَ وَرَاءَكَ، وَأَنْتَ كَلِيلٌ وَمُتْعَبٌ، وَلَمْ يَخَفِ اللهَ.
אֲשֶׁ֨ר קָֽרְךָ֜ בַּדֶּ֗רֶךְ וַיְזַנֵּ֤ב;בְּךָ֙ כָּל הַנֶּחֱשָׁלִ֣ים אַֽחַרֶ֔יךָ וְאַתָּ֖ה עָיֵ֣ף וְיָגֵ֑עַ וְלֹ֥א יָרֵ֖א אֱלֹהִֽים
راعوث 2: 3
Rut.2.3
فَذَهَبَتْ وَجَاءَتْ وَالْتَقَطَتْ فِي الْحَقْلِ وَرَاءَ الْحَصَّادِينَ. فَاتَّفَقَ نَصِيبُهَا فِي قِطْعَةِ حَقْل لِبُوعَزَ الَّذِي مِنْ عَشِيرَةِ أَلِيمَالِكَ.
וַתֵּ֤לֶךְ וַתָּבוֹא֙ וַתְּלַקֵּ֣ט בַּשָּׂדֶ֔ה אַחֲרֵ֖י הַקֹּצְרִ֑ים מִקְרֶ֔הָ וַיִּ֣קֶר חֶלְקַ֤ת הַשָּׂדֶה֙ לְבֹ֔עַז אֲשֶׁ֖ר מִמִּשְׁפַּ֥חַת אֱלִימֶֽלֶךְ
صموئيل الأول 28: 10
1Sa.28.10
فَحَلَفَ لَهَا شَاوُلُ بِالرَّبِّ قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّهُ لاَ يَلْحَقُكِ إِثْمٌ فِي هذَا الأَمْرِ.
וַיִּשָּׁ֤בַֽע לָהּ֙ שָׁא֔וּל בַּֽיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֕ה אִֽם יִקְּרֵ֥ךְ עָוֹ֖ן הַזֶּֽה בַּדָּבָ֥ר
صموئيل الثاني 1: 6
2Sa.1.6
فَقَالَ الْغُلاَمُ الَّذِي أَخْبَرَهُ: اتَّفَقَ أَنِّي كُنْتُ فِي جَبَلِ جِلْبُوعَ وَإِذَا شَاوُلُ يَتَوَكَّأُ عَلَى رُمْحِهِ، وَإِذَا بِالْمَرْكَبَاتِ وَالْفُرْسَانِ يَشُدُّونَ وَرَاءَهُ.
וַיֹּ֜אמֶר הַנַּ֣עַר הַמַּגִּ֣יד;ל֗וֹ נִקְרֹ֤א נִקְרֵ֙יתִי֙ בְּהַ֣ר הַגִּלְבֹּ֔עַ וְהִנֵּ֥ה שָׁא֖וּל נִשְׁעָ֣ן עַל חֲנִית֑וֹ וְהִנֵּ֥ה הָרֶ֛כֶב וּבַעֲלֵ֥י;הַפָּרָשִׁ֖ים הִדְבִּקֻֽהוּ
أخبار الأيام الثاني 34: 11
2Ch.34.11
وَأَعْطَوْهَا لِلنَّجَّارِينَ وَالْبَنَّائِينَ لِيَشْتَرُوا حِجَارَةً مَنْحُوتَةً وَأَخْشَابًا لِلْوُصَلِ وَلأَجْلِ تَسْقِيفِ الْبُيُوتِ الَّتِي أَخْرَبَهَا مُلُوكُ يَهُوذَا.
וַֽיִּתְּנ֗וּ לֶחָֽרָשִׁים֙ וְלַבֹּנִ֔ים לִקְנוֹת֙ אַבְנֵ֣י מַחְצֵ֔ב וְעֵצִ֖ים לַֽמְחַבְּר֑וֹת וּלְקָרוֹת֙ הַבָּ֣תִּ֔ים אֲשֶׁ֥ר הִשְׁחִ֖יתוּ מַלְכֵ֥י יְהוּדָֽה
نحميا 2: 8
Neh.2.8
وَرِسَالَةٌ إِلَى آسَافَ حَارِسِ فِرْدَوْسِ الْمَلِكِ لِكَيْ يُعْطِيَنِي أَخْشَابًا لِسَقْفِ أَبْوَابِ الْقَصْرِ الَّذِي لِلْبَيْتِ، وَلِسُورِ الْمَدِينَةِ، وَلِلْبَيْتِ الَّذِي أَدْخُلُ إِلَيْهِ. فَأَعْطَانِي الْمَلِكُ حَسَبَ يَدِ إِلهِي الصَّالِحَةِ عَلَيَّ.
וְאִגֶּ֡רֶת אֶל אָסָף֩ שֹׁמֵ֨ר הַפַּרְדֵּ֜ס לַמֶּ֗לֶךְ אֲשֶׁ֣ר יִתֶּן;לִ֣י עֵצִ֡ים לְ֠קָרוֹת שַׁעֲרֵ֨י הַבִּירָ֤ה אֲשֶׁ֣ר לַבַּ֙יִת֙ וּלְחוֹמַ֣ת הָעִ֔יר וְלַבַּ֖יִת אֲשֶׁר אָב֣וֹא אֵלָ֑יו וַיִּתֶּן;לִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ כְּיַד אֱלֹהַ֖י הַטּוֹבָ֥ה עָלָֽי
نحميا 3: 3
Neh.3.3
وَبَابُ السَّمَكِ بَنَاهُ بَنُو هَسْنَاءَةَ. هُمْ سَقَفُوهُ وَأَوْقَفُوا مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ.
שַׁ֣עַר הַדָּגִ֔ים בָּנ֖וּ בְּנֵ֣י הַסְּנָאָ֑ה הֵ֣מָּה קֵר֔וּהוּ וַֽיַּעֲמִ֙ידוּ֙ דַּלְתֹתָ֔יו מַנְעוּלָ֖יו וּבְרִיחָֽיו
نحميا 3: 6
Neh.3.6
وَالْبَابُ الْعَتِيقُ رَمَّمَهُ يُويَادَاعُ بْنُ فَاسِيحَ وَمَشُلاَّمُ بْنُ بَسُودِيَا. هُمَا سَقَفَاهُ وَأَقَامَا مَصَارِيعَهُ وَأَقْفَالَهُ وَعَوَارِضَهُ.
שַׁ֨עַר הַיְשָׁנָ֜ה הֶחֱזִ֗יקוּ יֽוֹיָדָע֙ בֶּן פָּסֵ֔חַ וּמְשֻׁלָּ֖ם בֶּן בְּסֽוֹדְיָ֑ה הֵ֣מָּה קֵר֔וּהוּ וַֽיַּעֲמִ֙ידוּ֙ דַּלְתֹתָ֔יו וּמַנְעֻלָ֖יו וּבְרִיחָֽיו
أستير 4: 7
Est.4.7
فَأَخْبَرَهُ مُرْدَخَايُ بِكُلِّ مَا أَصَابَهُ، وَعَنْ مَبْلَغِ الْفِضَّةِ الَّذِي وَعَدَ هَامَانُ بِوَزْنِهِ لِخَزَائِنِ الْمَلِكِ عَنِ الْيَهُودِ لإِبَادَتِهِمْ،
וַיַּגֶּד;ל֣וֹ מָרְדֳּכַ֔י כָּל אֲשֶׁ֣ר קָרָ֑הוּ פָּרָשַׁ֣ת הַכֶּ֗סֶף אֲשֶׁ֨ר אָמַ֤ר הָמָן֙ לִ֠שְׁקוֹל גִּנְזֵ֥י הַמֶּ֛לֶךְ עַל בַּיְּהוּדִ֖ים לְאַבְּדָֽם
أستير 6: 13
Est.6.13
وَقَصَّ هَامَانُ عَلَى زَرَشَ زَوْجَتِهِ وَجَمِيعِ أَحِبَّائِهِ كُلَّ مَا أَصَابَهُ. فَقَالَ لَهُ حُكَمَاؤُهُ وَزَرَشُ زَوْجَتُهُ: إِذَا كَانَ مُرْدَخَايُ الَّذِي ابْتَدَأْتَ تَسْقُطُ قُدَّامَهُ مِنْ نَسْلِ الْيَهُودِ، فَلاَ تَقْدِرُ عَلَيْهِ، بَلْ تَسْقُطُ قُدَّامَهُ سُقُوطًا.
וַיְסַפֵּ֨ר הָמָ֜ן לְזֶ֤רֶשׁ אִשְׁתּוֹ֙ וּלְכָל אֹ֣הֲבָ֔יו כָּל אֲשֶׁ֣ר קָרָ֑הוּ וַיֹּ֩אמְרוּ֩ ל֨וֹ חֲכָמָ֜יו וְזֶ֣רֶשׁ אִשְׁתּ֗וֹ אִ֣ם מָרְדֳּכַ֞י אֲשֶׁר֩ הַחִלּ֨וֹתָ לִנְפֹּ֤ל לְפָנָיו֙ מִזֶּ֣רַע הַיְּהוּדִ֡ים לֹא תוּכַ֣ל ל֔וֹ כִּֽי נָפ֥וֹל לְפָנָֽיו תִּפּ֖וֹל
المزامير 104: 3
Psa.104.3
الْمُسَقِّفُ عَلاَلِيَهُ بِالْمِيَاهِ. الْجَاعِلُ السَّحَابَ مَرْكَبَتَهُ، الْمَاشِي عَلَى أَجْنِحَةِ الرِّيحِ.
הַ֥מְקָרֶֽה עֲֽלִיּ֫וֹתָ֥יו בַמַּ֗יִם הַשָּׂם עָבִ֥ים רְכוּב֑וֹ הַֽ֝מְהַלֵּ֗ךְ עַל כַּנְפֵי רֽוּחַ
الجامعة 2: 14
Ecc.2.14
اَلْحَكِيمُ عَيْنَاهُ فِي رَأْسِهِ، أَمَّا الْجَاهِلُ فَيَسْلُكُ فِي الظَّلاَمِ. وَعَرَفْتُ أَنَا أَيْضًا أَنَّ حَادِثَةً وَاحِدَةً تَحْدُثُ لِكِلَيْهِمَا.
הֶֽחָכָם֙ עֵינָ֣יו בְּרֹאשׁ֔וֹ וְהַכְּסִ֖יל הוֹלֵ֑ךְ בַּחֹ֣שֶׁךְ וְיָדַ֣עְתִּי אָ֔נִי גַם שֶׁמִּקְרֶ֥ה אֶחָ֖ד יִקְרֶ֥ה כֻּלָּֽם
الجامعة 2: 15
Ecc.2.15
فَقُلْتُ فِي قَلْبِي: كَمَا يَحْدُثُ لِلْجَاهِلِ كَذلِكَ يَحْدُثُ أَيْضًا لِي أَنَا. وَإِذْ ذَاكَ، فَلِمَاذَا أَنَا أَوْفَرُ حِكْمَةً. فَقُلْتُ فِي قَلْبِي: هذَا أَيْضًا بَاطِلٌ.
וְאָמַ֨רְתִּֽי;אֲנִ֜י בְּלִבִּ֗י כְּמִקְרֵ֤ה הַכְּסִיל֙ גַּם יִקְרֵ֔נִי אֲנִ֣י אָ֣ז וְלָ֧מָּה אֲנִ֖י יוֹתֵ֑ר חָכַ֛מְתִּי וְדִבַּ֣רְתִּי בְלִבִּ֔י זֶ֖ה שֶׁגַּם הָֽבֶל
الجامعة 9: 11
Ecc.9.11
فَعُدْتُ وَرَأَيْتُ تَحْتَ الشَّمْسِ: أَنَّ السَّعْيَ لَيْسَ لِلْخَفِيفِ، وَلاَ الْحَرْبَ لِلأَقْوِيَاءِ، وَلاَ الْخُبْزَ لِلْحُكَمَاءِ، وَلاَ الْغِنَى لِلْفُهَمَاءِ، وَلاَ النِّعْمَةَ لِذَوِي الْمَعْرِفَةِ، لأَنَهُ الْوَقْتُ وَالْعَرَضُ يُلاَقِيَانِهِمْ كَافَّةً.
שַׁ֜בְתִּי וְרָאֹ֣ה תַֽחַת הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֣י הַמֵּר֜וֹץ לֹא֩ לַקַּלִּ֨ים וְלֹ֧א הַמִּלְחָמָ֗ה לַגִּבּוֹרִ֣ים וְ֠גַם;לֹ֣א לֶ֙חֶם֙ לַחֲכָמִ֥ים וְגַ֨ם;לֹ֤א עֹ֔שֶׁר לַנְּבֹנִים֙ וְגַ֛ם;לֹ֥א חֵ֑ן לַיֹּדְעִ֖ים כִּי עֵ֥ת וָפֶ֖גַע יִקְרֶ֥ה כֻּלָּֽם
إشعياء 41: 22
Isa.41.22
لِيُقَدِّمُوهَا وَيُخْبِرُونَا بِمَا سَيَعْرِضُ. مَا هِيَ الأَوَّلِيَّاتُ. أَخْبِرُوا فَنَجْعَلَ عَلَيْهَا قُلُوبَنَا وَنَعْرِفَ آخِرَتَهَا، أَوْ أَعْلِمُونَا الْمُسْتَقْبِلاَتِ.
יַגִּ֙ישׁוּ֙ וְיַגִּ֣ידוּ;לָ֔נוּ אֲשֶׁ֣ר תִּקְרֶ֑ינָה מָ֣ה הֵ֗נָּה הָרִאשֹׁנ֣וֹת הַגִּ֜ידוּ וְנָשִׂ֤ימָה לִבֵּ֙נוּ֙ וְנֵדְעָ֣ה אַחֲרִיתָ֔ן א֥וֹ הַשְׁמִיעֻֽנוּ הַבָּא֖וֹת
دانيال 10: 14
Dan.10.14
وَجِئْتُ لأُفْهِمَكَ مَا يُصِيبُ شَعْبَكَ فِي الأَيَّامِ الأَخِيرَةِ، لأَنَّ الرُّؤْيَا إِلَى أَيَّامٍ بَعْدُ.
וּבָ֙אתִי֙ לַהֲבִ֣ינְךָ֔ אֲשֶׁר יִקְרָ֥ה לְעַמְּךָ֖ הַיָּמִ֑ים בְּאַחֲרִ֣ית כִּי חָז֖וֹן לַיָּמִֽים ע֥וֹד