צָפָה (H6822) - tsâphâh | معجم سترونغ العبري

وَالْمِصْفَاةَ، لأَنَّهُ قَالَ: لِيُرَاقِبِ الرَّبُّ بَيْنِي وَبَيْنَكَ حِينَمَا نَتَوَارَى بَعْضُنَا عَنْ بَعْضٍ.

וְהַמִּצְפָּה֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֔ר יִ֥צֶף יְהוָ֖ה בֵּינִ֣י וּבֵינֶ֑ךָ כִּ֥י נִסָּתֵ֖ר אִ֥ישׁ מֵרֵעֵֽהוּ

وَلَمَّا جَاءَ، فَإِذَا عَالِي جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بِجَانِبِ الطَّرِيقِ يُرَاقِبُ، لأَنَّ قَلْبَهُ كَانَ مُضْطَرِبًا لأَجْلِ تَابُوتِ اللهِ. وَلَمَّا جَاءَ الرَّجُلُ لِيُخْبِرَ فِي الْمَدِينَةِ صَرَخَتِ الْمَدِينَةُ كُلُّهَا.

וַיָּב֗וֹא וְהִנֵּ֣ה עֵ֠לִי יֹשֵׁ֨ב עַֽל הַכִּסֵּ֜א יַ֥ד דֶּ֙רֶךְ֙ מְצַפֶּ֔ה כִּֽי לִבּוֹ֙ הָיָ֤ה חָרֵ֔ד עַ֖ל אֲר֣וֹן הָאֱלֹהִ֑ים בָּ֚א וְהָאִ֗ישׁ לְהַגִּ֣יד בָּעִ֔יר וַתִּזְעַ֖ק הָעִֽיר כָּל

صموئيل الأول 14: 16 1Sa.14.16

فَنَظَرَ الْمُرَاقِبُونَ لِشَاوُلَ فِي جِبْعَةِ بَنْيَامِينَ، وَإِذَا بِالْجُمْهُورِ قَدْ ذَابَ وَذَهَبُوا مُتَبَدِّدِينَ.

וַיִּרְא֤וּ הַצֹּפִים֙ לְשָׁא֔וּל בְּגִבְעַ֖ת בִּנְיָמִ֑ן וְהִנֵּ֧ה הֶהָמ֛וֹן נָמ֖וֹג וַיֵּ֥לֶךְ;וַהֲלֹֽם

صموئيل الثاني 13: 34 2Sa.13.34

وَهَرَبَ أَبْشَالُومُ. وَرَفَعَ الْغُلاَمُ الرَّقِيبُ طَرْفَهُ وَنَظَرَ وَإِذَا بِشَعْبٍ كَثِيرٍ يَسِيرُونَ عَلَى الطَّرِيقِ وَرَاءَهُ بِجَانِبِ الْجَبَلِ.

וַיִּבְרַ֖ח אַבְשָׁל֑וֹם וַיִּשָּׂ֞א הַנַּ֤עַר הַצֹּפֶה֙ וַיַּ֗רְא וְהִנֵּ֨ה עַם רַ֜ב הֹלְכִ֥ים מִדֶּ֛רֶךְ אַחֲרָ֖יו מִצַּ֥ד הָהָֽר

صموئيل الثاني 18: 24 2Sa.18.24

وَكَانَ دَاوُدُ جَالِسًا بَيْنَ الْبَابَيْنِ، وَطَلَعَ الرَّقِيبُ إِلَى سَطْحِ الْبَابِ إِلَى السُّورِ وَرَفَعَ عَيْنَيْهِ وَنَظَرَ وَإِذَا بِرَجُل يَجْرِي وَحْدَهُ.

וְדָוִ֥ד יוֹשֵׁ֖ב בֵּין שְׁנֵ֣י;הַשְּׁעָרִ֑ים וַיֵּ֨לֶךְ הַצֹּפֶ֜ה אֶל גַּ֤ג הַשַּׁ֙עַר֙ אֶל הַ֣חוֹמָ֔ה וַיִּשָּׂ֤א עֵינָיו֙ וַיַּ֔רְא וְהִנֵּה אִ֖ישׁ רָ֥ץ לְבַדּֽוֹ

صموئيل الثاني 18: 25 2Sa.18.25

فَنَادَى الرَّقِيبُ وَأَخْبَرَ الْمَلِكَ. فَقَالَ الْمَلِكُ: إِنْ كَانَ وَحْدَهُ فَفِي فَمِهِ بِشَارَةٌ. وَكَانَ يَسْعَى وَيَقْرُبُ.

וַיִּקְרָ֤א הַצֹּפֶה֙ וַיַּגֵּ֣ד לַמֶּ֔לֶךְ וַיֹּ֣אמֶר הַמֶּ֔לֶךְ אִם וַיֵּ֥לֶךְ לְבַדּ֖וֹ בְּפִ֑יו בְּשׂוֹרָ֣ה וְקָרֵֽב הָל֖וֹךְ

صموئيل الثاني 18: 26 2Sa.18.26

ثُمَّ رَأَى الرَّقِيبُ رَجُلاً آخَرَ يَجْرِي، فَنَادَى الرَّقِيبُ الْبَوَّابَ وَقَالَ: هُوَذَا رَجُلٌ يَجْرِي وَحْدَهُ. فَقَالَ الْمَلِكُ: وَهذَا أَيْضًا مُبَشِّرٌ.

וַיַּ֣רְא הַצֹּפֶה֮ אִישׁ אַחֵ֣ר רָץ֒ וַיִּקְרָ֤א הַצֹּפֶה֙ הַשֹּׁעֵ֔ר וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה אִ֖ישׁ רָ֣ץ לְבַדּ֑וֹ וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ זֶ֥ה גַּם מְבַשֵּֽׂר

صموئيل الثاني 18: 26 2Sa.18.26

ثُمَّ رَأَى الرَّقِيبُ رَجُلاً آخَرَ يَجْرِي، فَنَادَى الرَّقِيبُ الْبَوَّابَ وَقَالَ: هُوَذَا رَجُلٌ يَجْرِي وَحْدَهُ. فَقَالَ الْمَلِكُ: وَهذَا أَيْضًا مُبَشِّرٌ.

וַיַּ֣רְא הַצֹּפֶה֮ אִישׁ אַחֵ֣ר רָץ֒ וַיִּקְרָ֤א הַצֹּפֶה֙ הַשֹּׁעֵ֔ר וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה אִ֖ישׁ רָ֣ץ לְבַדּ֑וֹ וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ זֶ֥ה גַּם מְבַשֵּֽׂר

صموئيل الثاني 18: 27 2Sa.18.27

وَقَالَ الرَّقِيبُ: إِنِّي أَرَى جَرْيَ الأَوَّلِ كَجَرْيِ أَخِيمَعَصَ بْنِ صَادُوقَ. فَقَالَ الْمَلِكُ: هذَا رَجُلٌ صَالِحٌ وَيَأْتِي بِبِشَارَةٍ صَالِحَةٍ.

וַיֹּ֙אמֶר֙ הַצֹּפֶ֔ה אֲנִ֤י רֹאֶה֙ מְרוּצַ֣ת הָרִאשׁ֔וֹן כִּמְרֻצַ֖ת אֲחִימַ֣עַץ בֶּן צָד֑וֹק וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ זֶ֔ה אִֽישׁ ט֣וֹב יָבֽוֹא וְאֶל;בְּשׂוֹרָ֥ה טוֹבָ֖ה

الملوك الثاني 9: 17 2Ki.9.17

وَكَانَ الرَّقِيبُ وَاقِفًا عَلَى الْبُرْجِ فِي يَزْرَعِيلَ، فَرَأَى جَمَاعَةَ يَاهُو عِنْدَ إِقْبَالِهِ، فَقَالَ: إِنِّي أَرَى جَمَاعَةً. فَقَالَ يَهُورَامُ: خُذْ فَارِسًا وَأَرْسِلْهُ لِلِقَائِهِمْ، فَيَقُولَ: أَسَلاَمٌ.

וְהַצֹּפֶה֩ עֹמֵ֨ד עַֽל הַמִּגְדָּ֜ל בְּיִזְרְעֶ֗אל וַיַּ֞רְא שִׁפְעַ֤ת יֵהוּא֙ בְּבֹא֔וֹ וַיֹּ֕אמֶר אֲנִ֣י רֹאֶ֑ה שִׁפְעַ֖ת וַיֹּ֣אמֶר יְהוֹרָ֗ם קַ֥ח רַכָּ֛ב וּֽשְׁלַ֥ח לִקְרָאתָ֖ם וְיֹאמַ֥ר הֲשָׁלֽוֹם

الملوك الثاني 9: 18 2Ki.9.18

فَذَهَبَ رَاكِبُ الْفَرَسِ لِلِقَائِهِ وَقَالَ: هكَذَا يَقُولُ الْمَلِكُ: أَسَلاَمٌ. فَقَالَ يَاهُو: مَا لَكَ وَلِلسَّلاَمِ. دُرْ إِلَى وَرَائِي. فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ الرَّسُولُ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجعْ.

וַיֵּלֶךְ֩ רֹכֵ֨ב הַסּ֜וּס לִקְרָאת֗וֹ וַיֹּ֙אמֶר֙ כֹּֽה אָמַ֤ר הַמֶּ֙לֶךְ֙ הֲשָׁל֔וֹם וַיֹּ֧אמֶר יֵה֛וּא מַה לְּךָ֥ וּלְשָׁל֖וֹם סֹ֣ב אֶֽל אַחֲרָ֑י וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּֽא הַמַּלְאָ֥ךְ עַד;הֵ֖ם וְלֹֽא שָֽׁב

الملوك الثاني 9: 20 2Ki.9.20

فَأَخْبَرَ الرَّقِيبُ قَائِلاً: قَدْ وَصَلَ إِلَيْهِمْ وَلَمْ يَرْجِعْ. وَالسَّوْقُ كَسَوْقِ يَاهُوَ بْنِ نِمْشِي، لأَنَّهُ يَسُوقُ بِجُنُونٍ.

וַיַּגֵּ֤ד הַצֹּפֶה֙ לֵאמֹ֔ר בָּ֥א עַד;אֲלֵיהֶ֖ם וְלֹֽא שָׁ֑ב וְהַמִּנְהָ֗ג כְּמִנְהַג֙ יֵה֣וּא בֶן נִמְשִׁ֔י כִּ֥י יִנְהָֽג בְשִׁגָּע֖וֹן

أيوب 15: 22 Job.15.22

لاَ يَأْمُلُ الرُّجُوعَ مِنَ الظُّلْمَةِ، وَهُوَ مُرْتَقَبٌ لِلسَّيْفِ.

לֹא יַאֲמִ֣ין שׁ֭וּב מִנִּי חֹ֑שֶׁךְ ה֣וּא וְצָפ֖וּי חָֽרֶב

المزامير 5: 3 Psa.5.3

يَا رَبُّ، بِالْغَدَاةِ تَسْمَعُ صَوْتِي. بِالْغَدَاةِ أُوَجِّهُ صَلاَتِي نَحْوَكَ وَأَنْتَظِرُ.

יְֽהוָ֗ה בֹּ֭קֶר תִּשְׁמַ֣ע קוֹלִ֑י בֹּ֥קֶר אֶֽעֱרָךְ לְ֝ךָ֗ וַאֲצַפֶּֽה

المزامير 37: 32 Psa.37.32

الشِّرِّيرُ يُرَاقِبُ الصِّدِّيقَ مُحَاوِلاً أَنْ يُمِيتَهُ.

רָ֭שָׁע צוֹפֶ֣ה לַצַּדִּ֑יק וּ֝מְבַקֵּ֗שׁ לַהֲמִיתוֹ

المزامير 66: 7 Psa.66.7

مُتَسَلِّطٌ بِقُوَّتِهِ إِلَى الدَّهْرِ. عَيْنَاهُ تُرَاقِبَانِ الأُمَمَ. الْمُتَمَرِّدُونَ لاَ يَرْفَعُونَ أَنْفُسَهُمْ. سِلاَهْ.

מֹ֘שֵׁ֤ל בִּגְבוּרָת֨וֹ עוֹלָ֗ם עֵ֭ינָיו תִּצְפֶּ֑ינָה בַּגּוֹיִ֣ם הַסּוֹרְרִ֓ים אַל יָר֖וּמוּ לָ֣מוֹ סֶֽלָה

الأمثال 15: 3 Pro.15.3

فِي كُلِّ مَكَانٍ عَيْنَا الرَّبِّ مُرَاقِبَتَانِ الطَّالِحِينَ وَالصَّالِحِينَ.

בְּֽכָל מָ֭קוֹם עֵינֵ֣י יְהוָ֑ה צֹ֝פ֗וֹת רָעִ֥ים וטוֹבִֽים

الأمثال 31: 27 Pro.31.27

تُرَاقِبُ طُرُقَ أَهْلِ بَيْتِهَا، وَلاَ تَأْكُلُ خُبْزَ الْكَسَلِ.

צ֭וֹפִיָּה הֲלִיכ֣וֹת בֵּיתָ֑הּ לֹ֣א תֹאכֵֽל וְלֶ֥חֶם עַ֝צְל֗וּת

نشيد الأنشاد 7: 4 Sng.7.4

عُنُقُكِ كَبُرْجٍ مِنْ عَاجٍ. عَيْنَاكِ كَالْبِرَكِ فِي حَشْبُونَ عِنْدَ بَابِ بَثِّ رَبِّيمَ. أَنْفُكِ كَبُرْجِ لُبْنَانَ النَّاظِرِ تُجَاهَ دِمَشْقَ.

צַוָּארֵ֖ךְ כְּמִגְדַּ֣ל הַשֵּׁ֑ן עֵינַ֜יִךְ בְּרֵכ֣וֹת בְּחֶשְׁבּ֗וֹן עַל שַׁ֙עַר֙ בַּת רַבִּ֔ים אַפֵּךְ֙ כְּמִגְדַּ֣ל הַלְּבָנ֔וֹן צוֹפֶ֖ה פְּנֵ֥י דַמָּֽשֶׂק

إشعياء 21: 6 Isa.21.6

لأَنَّهُ هكَذَا قَالَ لِي السَّيِّدُ: اذْهَبْ أَقِمِ الْحَارِسَ. لِيُخْبِرْ بِمَا يَرَى.

כִּ֣י כֹ֥ה אָמַ֛ר אֵלַ֖י אֲדֹנָ֑י לֵ֚ךְ הַעֲמֵ֣ד הַֽמְצַפֶּ֔ה יַגִּֽיד אֲשֶׁ֥ר יִרְאֶ֖ה

إشعياء 52: 8 Isa.52.8

صَوْتُ مُرَاقِبِيكِ. يَرْفَعُونَ صَوْتَهُمْ. يَتَرَنَّمُونَ مَعًا، لأَنَّهُمْ يُبْصِرُونَ عَيْنًا لِعَيْنٍ عِنْدَ رُجُوعِ الرَّبِّ إِلَى صِهْيَوْنَ.

ק֥וֹל צֹפַ֛יִךְ נָ֥שְׂאוּ ק֖וֹל יְרַנֵּ֑נוּ יַחְדָּ֣ו כִּ֣י יִרְא֔וּ עַ֤יִן בְּעַ֙יִן֙ בְּשׁ֥וּב יְהוָ֖ה צִיּֽוֹן

إشعياء 56: 10 Isa.56.10

مُرَاقِبُوهُ عُمْيٌ كُلُّهُمْ. لاَ يَعْرِفُونَ. كُلُّهُمْ كِلاَبٌ بُكْمٌ لاَ تَقْدِرُ أَنْ تَنْبَحَ. حَالِمُونَ مُضْطَجِعُونَ، مُحِبُّو النَّوْمِ.

צֹפָ֞יו עִוְרִ֤ים כֻּלָּם֙ לֹ֣א יָדָ֔עוּ כֻּלָּם֙ כְּלָבִ֣ים אִלְּמִ֔ים לֹ֥א יוּכְל֖וּ לִנְבֹּ֑חַ הֹזִים֙ שֹֽׁכְבִ֔ים אֹהֲבֵ֖י לָנֽוּם

إرميا 6: 17 Jer.6.17

وَأَقَمْتُ عَلَيْكُمْ رُقَبَاءَ اصْغَوْا لِصَوْتِ الْبُوقِ. فَقَالُوا: لاَ نَصْغَى.

וַהֲקִמֹתִ֤י עֲלֵיכֶם֙ צֹפִ֔ים הַקְשִׁ֖יבוּ לְק֣וֹל שׁוֹפָ֑ר וַיֹּאמְר֖וּ לֹ֥א נַקְשִֽׁיב

إرميا 48: 19 Jer.48.19

قِفِي عَلَى الطَّرِيقِ وَتَطَلَّعِي يَا سَاكِنَةَ عَرُوعِيرَ. اسْأَلِي الْهَارِبَ وَالنَّاجِيَةَ. قُولِي: مَاذَا حَدَثَ.

עִמְדִ֥י אֶל דֶּ֛רֶךְ וְצַפִּ֖י יוֹשֶׁ֣בֶת עֲרוֹעֵ֑ר שַׁאֲלִי נָ֣ס וְנִמְלָ֔טָה אִמְרִ֖י מַה נִּֽהְיָֽתָה

مراثي إرميا 4: 17 Lam.4.17

أَمَّا نَحْنُ فَقَدْ كَلَّتْ أَعْيُنُنَا إِلَى عَوْنِنَا الْبَاطِلِ. فِي بُرْجِنَا انْتَظَرْنَا أُمَّةً لاَ تُخَلِّصُ.

עוֹדֵ֙ינוּ֙ תִּכְלֶ֣ינָה עֵינֵ֔ינוּ אֶל עֶזְרָתֵ֖נוּ הָ֑בֶל בְּצִפִּיָּתֵ֣נוּ צִפִּ֔ינוּ גּ֖וֹי לֹ֥א יוֹשִֽׁעַ

حزقيال 3: 17 Ezk.3.17

يَا ابْنَ آدَمَ، قَدْ جَعَلْتُكَ رَقِيبًا لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ. فَاسْمَعِ الْكَلِمَةَ مِنْ فَمِي وَأَنْذِرْهُمْ مِنْ قِبَلِي.

בֶּן אָדָ֕ם נְתַתִּ֖יךָ צֹפֶ֥ה לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְשָׁמַעְתָּ֤ דָּבָ֔ר מִפִּי֙ וְהִזְהַרְתָּ֥;אוֹתָ֖ם מִמֶּֽנִּי

حزقيال 33: 2 Ezk.33.2

يَا ابْنَ آدَمْ، كَلِّمْ بَنِي شَعْبِكَ وقُلْ لَهُمْ: إِذَا جَلَبْتُ السَّيْفَ عَلَى أَرْضٍ، فَإِنْ أَخَذَ شَعْبُ الأَرْضِ رَجُلاً مِنْ بَيْنِهِمْ وَجَعَلُوهُ رَقِيبًا لَهُمْ،

בֶּן אָדָ֗ם דַּבֵּ֤ר בְּנֵֽי עַמְּךָ֙ וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֔ם כִּֽי אָבִ֥יא חָ֑רֶב עָלֶ֖יהָ אֶ֕רֶץ וְלָקְח֨וּ עַם הָאָ֜רֶץ אִ֤ישׁ;אֶחָד֙ מִקְצֵיהֶ֔ם וְנָתְנ֥וּ;אֹת֛וֹ לְצֹפֶֽה לָהֶ֖ם

حزقيال 33: 6 Ezk.33.6

فَإِنْ رَأَى الرَّقِيبُ السَّيْفَ مُقْبِلاً وَلَمْ يَنْفُخْ فِي الْبُوقِ وَلَمْ يَتَحَذَّرِ الشَّعْبُ، فَجَاءَ السَّيْفُ وَأَخَذَ نَفْسًا مِنْهُمْ، فَهُوَ قَدْ أُخِذَ بِذَنْبِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِ الرَّقِيبِ أَطْلُبُهُ.

כִּֽי יִרְאֶ֨ה וְ֠הַצֹּפֶה הַחֶ֜רֶב בָּאָ֗ה וְלֹֽא תָקַ֤ע בַּשּׁוֹפָר֙ לֹֽא נִזְהָ֔ר וְהָעָ֣ם וַתָּב֣וֹא חֶ֔רֶב וַתִּקַּ֥ח נָ֑פֶשׁ מֵהֶ֖ם ה֚וּא נִלְקָ֔ח בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיַּֽד הַצֹּפֶ֥ה אֶדְרֹֽשׁ

حزقيال 33: 6 Ezk.33.6

فَإِنْ رَأَى الرَّقِيبُ السَّيْفَ مُقْبِلاً وَلَمْ يَنْفُخْ فِي الْبُوقِ وَلَمْ يَتَحَذَّرِ الشَّعْبُ، فَجَاءَ السَّيْفُ وَأَخَذَ نَفْسًا مِنْهُمْ، فَهُوَ قَدْ أُخِذَ بِذَنْبِهِ، أَمَّا دَمُهُ فَمِنْ يَدِ الرَّقِيبِ أَطْلُبُهُ.

כִּֽי יִרְאֶ֨ה וְ֠הַצֹּפֶה הַחֶ֜רֶב בָּאָ֗ה וְלֹֽא תָקַ֤ע בַּשּׁוֹפָר֙ לֹֽא נִזְהָ֔ר וְהָעָ֣ם וַתָּב֣וֹא חֶ֔רֶב וַתִּקַּ֥ח נָ֑פֶשׁ מֵהֶ֖ם ה֚וּא נִלְקָ֔ח בַּעֲוֹנ֣וֹ וְדָמ֖וֹ מִיַּֽד הַצֹּפֶ֥ה אֶדְרֹֽשׁ

حزقيال 33: 7 Ezk.33.7

وَأَنْتَ يَا ابْنَ آدَمَ، فَقَدْ جَعَلْتُكَ رَقِيبًا لِبَيْتِ إِسْرَائِيلَ، فَتَسْمَعُ الْكَلاَمَ مِنْ فَمِي، وَتُحَذِّرُهُمْ مِنْ قِبَلِي.

וְאַתָּ֣ה בֶן אָדָ֔ם נְתַתִּ֖יךָ צֹפֶ֥ה לְבֵ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל וְשָׁמַעְתָּ֤ דָּבָ֔ר מִפִּי֙ וְהִזְהַרְתָּ֥;אֹתָ֖ם מִמֶּֽנִּי

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (35 آية)