פַּח (H6341) - pach | معجم سترونغ العبري

الخروج 39: 3 Exo.39.3

وَمَدُّوا الذَّهَبَ صَفَائِحَ وَقَدُّوهَا خُيُوطًا لِيَصْنَعُوهَا فِي وَسَطِ الأَسْمَانْجُونِيِّ وَالأُرْجُوَانِ وَالْقِرْمِزِ وَالْبُوصِ، صَنْعَةَ الْمُوَشِّي.

וַֽיְרַקְּע֞וּ הַזָּהָב֮ פַּחֵ֣י וְקִצֵּ֣ץ פְּתִילִם֒ לַעֲשׂ֗וֹת בְּת֤וֹךְ הַתְּכֵ֙לֶת֙ הָֽאַרְגָּמָ֔ן תּוֹלַ֥עַת;הַשָּׁנִ֖י הַשֵּׁ֑שׁ מַעֲשֵׂ֖ה חֹשֵֽׁב

العدد 16: 38 Num.16.38

مَجَامِرَ هؤُلاَءِ الْمُخْطِئِينَ ضِدَّ نُفُوسِهِمْ، فَلْيَعْمَلُوهَا صَفَائِحَ مَطْرُوقَةً غِشَاءً لِلْمَذْبَحِ، لأَنَّهُمْ قَدْ قَدَّمُوهَا أَمَامَ الرَّبِّ فَتَقَدَّسَتْ. فَتَكُونُ عَلاَمَةً لِبَنِي إِسْرَائِيلَ.

מַחְתּוֹת֩ הָאֵ֜לֶּה הַֽחַטָּאִ֨ים בְּנַפְשֹׁתָ֗ם וְעָשׂ֨וּ;אֹתָ֜ם פַחִים֙ רִקֻּעֵ֤י צִפּ֣וּי לַמִּזְבֵּ֔חַ כִּֽי הִקְרִיבֻ֥ם לִפְנֵֽי יְהוָ֖ה וַיִּקְדָּ֑שׁוּ וְיִֽהְי֥וּ לְא֖וֹת לִבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

يشوع 23: 13 Jos.23.13

فَاعْلَمُوا يَقِينًا أَنَّ الرَّبَّ إِلهَكُمْ لاَ يَعُودُ يَطْرُدُ أُولئِكَ الشُّعُوبَ مِنْ أَمَامِكُمْ، فَيَكُونُوا لَكُمْ فَخًّا وَشَرَكًا وَسَوْطًا عَلَى جَوَانِبِكُمْ، وَشَوْكًا فِي أَعْيُنِكُمْ، حَتَّى تَبِيدُوا عَنْ تِلْكَ الأَرْضِ الصَّالِحَةِ الَّتِي أَعْطَاكُمْ إِيَّاهَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ.

יָד֙וֹעַ֙ תֵּֽדְע֔וּ כִּי֩ יְהוָ֣ה אֱלֹהֵיכֶ֗ם לֹ֨א יוֹסִ֜יף לְהוֹרִ֛ישׁ הָאֵ֖לֶּה הַגּוֹיִ֥ם מִלִּפְנֵיכֶ֑ם וְהָי֨וּ לָכֶ֜ם לְפַ֣ח וּלְמוֹקֵ֗שׁ וּלְשֹׁטֵ֤ט בְּצִדֵּיכֶם֙ וְלִצְנִנִ֣ים בְּעֵינֵיכֶ֔ם עַד אֲבָדְכֶ֗ם מֵ֠עַל הַזֹּ֔את הָאֲדָמָ֤ה הַטּוֹבָה֙ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן;לָכֶ֔ם יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

أيوب 18: 9 Job.18.9

يُمْسِكُ الْفَخُّ بِعَقِبِهِ، وَتَتَمَكَّنُ مِنْهُ الشَّرَكُ.

יֹאחֵ֣ז פָּ֑ח בְּעָקֵ֣ב יַחֲזֵ֖ק עָלָ֣יו צַמִּֽים

أيوب 22: 10 Job.22.10

لأَجْلِ ذلِكَ حَوَالَيْكَ فِخَاخٌ، وَيُرِيعُكَ رُعْبٌ بَغْتَةً

עַל כֵּ֭ן סְבִיבוֹתֶ֣יךָ פַחִ֑ים וִֽ֝יבַהֶלְךָ פַּ֣חַד פִּתְאֹֽם

المزامير 11: 6 Psa.11.6

يُمْطِرُ عَلَى الأَشْرَارِ فِخَاخًا، نَارًا وَكِبْرِيتًا، وَرِيحَ السَّمُومِ نَصِيبَ كَأْسِهِمْ.

יַמְטֵ֥ר עַל רְשָׁעִ֗ים פַּ֫חִ֥ים אֵ֣שׁ וְ֭גָפְרִית וְר֥וּחַ זִלְעָפ֗וֹת מְנָ֣ת כּוֹסָֽם

المزامير 69: 22 Psa.69.22

لِتَصِرْ مَائِدَتُهُمْ قُدَّامَهُمْ فَخًّا، وَلِلآمِنِينَ شَرَكًا.

יְהִֽי שֻׁלְחָנָ֣ם לִפְנֵיהֶ֣ם לְפָ֑ח וְלִשְׁלוֹמִ֥ים לְמוֹקֵֽשׁ

المزامير 91: 3 Psa.91.3

لأَنَّهُ يُنَجِّيكَ مِنْ فَخِّ الصَّيَّادِ وَمِنَ الْوَبَإِ الْخَطِرِ.

כִּ֤י;ה֣וּא יַ֭צִּֽילְךָ מִפַּ֥ח יָק֗וּשׁ מִדֶּ֥בֶר הַוּֽוֹת

المزامير 119: 110 Psa.119.110

الأَشْرَارُ وَضَعُوا لِي فَخًّا، أَمَّا وَصَايَاكَ فَلَمْ أَضِلَّ عَنْهَا.

רְשָׁעִ֣ים נָתְנ֬וּ לִ֑י פַּ֣ח וּ֝מִפִּקּוּדֶ֗יךָ לֹ֣א תָעִֽיתִי

المزامير 124: 7 Psa.124.7

انْفَلَتَتْ أَنْفُسُنَا مِثْلَ الْعُصْفُورِ مِنْ فَخِّ الصَّيَّادِينَ. الْفَخُّ انْكَسَرَ، وَنَحْنُ انْفَلَتْنَا.

נִמְלְטָה֮ נַפְשֵׁ֗נוּ כְּצִפּ֥וֹר מִפַּ֪ח י֫וֹקְשִׁ֥ים הַפַּ֥ח נִשְׁבָּ֗ר וַאֲנַ֥חְנוּ נִמְלָֽטְנוּ

المزامير 124: 7 Psa.124.7

انْفَلَتَتْ أَنْفُسُنَا مِثْلَ الْعُصْفُورِ مِنْ فَخِّ الصَّيَّادِينَ. الْفَخُّ انْكَسَرَ، وَنَحْنُ انْفَلَتْنَا.

נִמְלְטָה֮ נַפְשֵׁ֗נוּ כְּצִפּ֥וֹר מִפַּ֪ח י֫וֹקְשִׁ֥ים הַפַּ֥ח נִשְׁבָּ֗ר וַאֲנַ֥חְנוּ נִמְלָֽטְנוּ

المزامير 140: 5 Psa.140.5

أَخْفَى لِي الْمُسْتَكْبِرُونَ فَخًّا وَحِبَالاً. مَدُّوا شَبَكَةً بِجَانِبِ الطَّرِيقِ. وَضَعُوا لِي أَشْرَاكًا. سِلاَهْ.

טָֽמְנֽוּ לִ֗י גֵאִ֨ים פַּ֡ח וַחֲבָלִ֗ים פָּ֣רְשׂוּ רֶ֭שֶׁת לְיַד מַעְגָּ֑ל שָֽׁתוּ לִ֣י מֹקְשִׁ֖ים סֶֽלָה

المزامير 141: 9 Psa.141.9

احْفَظْنِي مِنَ الْفَخِّ الَّذِي قَدْ نَصَبُوهُ لِي، وَمِنْ أَشْرَاكِ فَاعِلِي الإِثْمِ.

שָׁמְרֵ֗נִי מִ֣ידֵי פַ֭ח יָ֣קְשׁוּ לִ֑י וּ֝מֹקְשׁ֗וֹת פֹּ֣עֲלֵי אָֽוֶן

المزامير 142: 3 Psa.142.3

عِنْدَ مَا أَعْيَتْ رُوحِي فِيَّ، وَأَنْتَ عَرَفْتَ مَسْلَكِي. فِي الطَّرِيقِ الَّتِي أَسْلُكُ أَخْفَوْا لِي فَخًّا.

בְּהִתְעַטֵּ֬ף רוּחִ֗י עָלַ֨י וְאַתָּה֮ יָדַ֪עְתָּ נְֽתִיבָ֫תִ֥י בְּאֹֽרַח ז֥וּ אֲהַלֵּ֑ךְ טָמְנ֖וּ לִֽי פַ֣ח

الأمثال 7: 23 Pro.7.23

حَتَّى يَشُقَّ سَهْمٌ كَبِدَهُ. كَطَيْرٍ يُسْرِعُ إِلَى الْفَخِّ وَلاَ يَدْرِي أَنَّهُ لِنَفْسِهِ.

עַ֤ד יְפַלַּ֪ח חֵ֡ץ כְּֽבֵד֗וֹ צִפּ֣וֹר כְּמַהֵ֣ר אֶל פָּ֑ח וְלֹֽא יָ֝דַ֗ע כִּֽי;הֽוּא בְנַפְשׁ֥וֹ

الأمثال 22: 5 Pro.22.5

شَوْكٌ وَفُخُوخٌ فِي طَرِيقِ الْمُلْتَوِي. مَنْ يَحْفَظُ نَفْسَهُ يَبْتَعِدُ عَنْهَا.

צִנִּ֣ים פַּ֭חִים בְּדֶ֣רֶךְ עִקֵּ֑שׁ שׁוֹמֵ֥ר נַ֝פְשׁ֗וֹ יִרְחַ֥ק מֵהֶֽם

الجامعة 9: 12 Ecc.9.12

لأَنَّ الإِنْسَانَ أَيْضًا لاَ يَعْرِفُ وَقْتَهُ. كَالأَسْمَاكِ الَّتِي تُؤْخَذُ بِشَبَكَةٍ مُهْلِكَةٍ، وَكَالْعَصَافِيرِ الَّتِي تُؤْخَذُ بِالشَّرَكِ، كَذلِكَ تُقْتَنَصُ بَنُو الْبَشَرِ فِي وَقْتِ شَرّ، إِذْ يَقَعُ عَلَيْهِمْ بَغْتَةً.

כִּ֡י הָאָדָ֜ם גַּם֩ לֹֽא יֵדַ֨ע עִתּ֗וֹ כַּדָּגִים֙ שֶׁנֶּֽאֱחָזִים֙ בִּמְצוֹדָ֣ה רָעָ֔ה וְכַ֨צִּפֳּרִ֔ים הָאֲחֻז֖וֹת בַּפָּ֑ח כָּהֵ֗ם יֽוּקָשִׁים֙ בְּנֵ֣י הָֽאָדָ֔ם לְעֵ֣ת רָעָ֔ה כְּשֶׁתִּפּ֥וֹל עֲלֵיהֶ֖ם פִּתְאֹֽם

إشعياء 8: 14 Isa.8.14

وَيَكُونُ مَقْدِسًا وَحَجَرَ صَدْمَةٍ وَصَخْرَةَ لِبَيْتَيْ إِسْرَائِيلَ، وَفَخًّا وَشَرَكًا لِسُكَّانِ أُورُشَلِيمَ.

וְהָיָ֖ה לְמִקְדָּ֑שׁ וּלְאֶ֣בֶן נֶ֠גֶף וּלְצ֨וּר מִכְשׁ֜וֹל;לִשְׁנֵ֨י יִשְׂרָאֵל֙ לְפַ֣ח וּלְמוֹקֵ֔שׁ לְיוֹשֵׁ֖ב יְרוּשָׁלִָֽם

إشعياء 24: 17 Isa.24.17

عَلَيْكَ رُعْبٌ وَحُفْرَةٌ وَفَخٌّ يَا سَاكِنَ الأَرْضِ.

עָלֶ֖יךָ פַּ֥חַד וָפַ֖חַת וָפָ֑ח יוֹשֵׁ֥ב הָאָֽרֶץ

إشعياء 24: 18 Isa.24.18

وَيَكُونُ أَنَّ الْهَارِبَ مِنْ صَوْتِ الرُّعْبِ يَسْقُطُ فِي الْحُفْرَةِ، وَالصَّاعِدَ مِنْ وَسَطِ الْحُفْرَةِ يُؤْخَذُ بِالْفَخِّ. لأَنَّ مَيَازِيبَ مِنَ الْعَلاَءِ انْفَتَحَتْ، وَأُسُسَ الأَرْضِ تَزَلْزَلَتْ.

וְֽ֠הָיָה הַנָּ֞ס מִקּ֤וֹל הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל הַפַּ֔חַת וְהָֽעוֹלֶה֙ מִתּ֣וֹךְ הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי אֲרֻבּ֤וֹת מִמָּרוֹם֙ נִפְתָּ֔חוּ מ֥וֹסְדֵי אָֽרֶץ וַֽיִּרְעֲשׁ֖וּ

إرميا 18: 22 Jer.18.22

لِيُسْمَعْ صِيَاحٌ مِنْ بُيُوتِهِمْ إِذْ تَجْلِبُ عَلَيْهِمْ جَيْشًا بَغْتَةً. لأَنَّهُمْ حَفَرُوا حُفْرَةً لِيُمْسِكُونِي، وَطَمَرُوا فِخَاخًا لِرِجْلَيَّ.

תִּשָּׁמַ֤ע זְעָקָה֙ מִבָּ֣תֵּיהֶ֔ם כִּֽי תָבִ֧יא עֲלֵיהֶ֛ם גְּד֖וּד פִּתְאֹ֑ם כִּֽי כָר֤וּ שׁוּחָה֙ לְלָכְדֵ֔נִי טָמְנ֥וּ וּפַחִ֖ים לְרַגְלָֽי

إرميا 48: 43 Jer.48.43

خَوْفٌ وَحُفْرَةٌ وَفَخٌّ عَلَيْكَ يَا سَاكِنَ مُوآبَ، يَقُولُ الرَّبُّ.

פַּ֥חַד וָפַ֖חַת וָפָ֑ח עָלֶ֛יךָ יוֹשֵׁ֥ב מוֹאָ֖ב נְאֻם יְהוָֽה

إرميا 48: 44 Jer.48.44

الَّذِي يَهْرُبُ مِنْ وَجْهِ الْخَوْفِ يَسْقُطُ فِي الْحُفْرَةِ، وَالَّذِي يَصْعَدُ مِنَ الْحُفْرَةِ يَعْلَقُ فِي الْفَخِّ، لأَنِّي أَجْلِبُ عَلَيْهَا، أيْ عَلَى مُوآبَ، سَنَةَ عِقَابِهِمْ، يَقُولُ الرَّبُّ.

הַנָּ֞ס מִפְּנֵ֤י הַפַּ֙חַד֙ יִפֹּ֣ל אֶל הַפַּ֔חַת וְהָֽעֹלֶה֙ מִן הַפַּ֔חַת יִלָּכֵ֖ד בַּפָּ֑ח כִּֽי אָבִ֨יא אֵלֶ֧יהָ אֶל מוֹאָ֛ב שְׁנַ֥ת פְּקֻדָּתָ֖ם נְאֻם יְהוָֽה

هوشع 5: 1 Hos.5.1

اِسْمَعُوا هذَا أَيُّهَا الْكَهَنَةُ. وَانْصِتُوا يَا بَيْتَ إِسْرَائِيلَ. وَأَصْغُوا يَا بَيْتَ الْمَلِكِ. لأَنَّ عَلَيْكُمُ الْقَضَاءَ، إِذْ صِرْتُمْ فَخًّا فِي مِصْفَاةَ، وَشَبَكَةً مَبْسُوطَةً عَلَى تَابُورَ.

שִׁמְעוּ זֹ֨את הַכֹּהֲנִ֜ים וְהַקְשִׁ֣יבוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל הַאֲזִ֔ינוּ וּבֵ֤ית הַמֶּ֙לֶךְ֙ כִּ֥י לָכֶ֖ם הַמִּשְׁפָּ֑ט כִּֽי הֱיִיתֶ֣ם פַח֙ לְמִצְפָּ֔ה וְרֶ֖שֶׁת פְּרוּשָׂ֥ה עַל תָּבֽוֹר

هوشع 9: 8 Hos.9.8

أَفْرَايِمُ مُنْتَظَرٌ عِنْدَ إِلهِي. اَلنَّبِيُّ فَخُّ صَيَّادٍ عَلَى جَمِيعِ طُرُقِهِ. حِقْدٌ فِي بَيْتِ إِلهِهِ.

אֶפְרַ֖יִם צֹפֶ֥ה עִם אֱלֹהָ֑י נָבִ֞יא פַּ֤ח יָקוֹשׁ֙ עַל כָּל דְּרָכָ֔יו מַשְׂטֵמָ֖ה בְּבֵ֥ית אֱלֹהָֽיו

عاموس 3: 5 Amo.3.5

هَلْ يَسْقُطُ عُصْفُورٌ فِي فَخِّ الأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ شَرَكٌ. هَلْ يُرْفَعُ فَخٌّ عَنِ الأَرْضِ وَهُوَ لَمْ يُمْسِكْ شَيْئًا.

הֲתִפֹּ֤ל צִפּוֹר֙ עַל פַּ֣ח הָאָ֔רֶץ אֵ֣ין לָ֑הּ וּמוֹקֵ֖שׁ הֲיַֽעֲלֶה פַּח֙ מִן הָ֣אֲדָמָ֔ה לֹ֥א וְלָכ֖וֹד יִלְכּֽוֹד

عاموس 3: 5 Amo.3.5

هَلْ يَسْقُطُ عُصْفُورٌ فِي فَخِّ الأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ شَرَكٌ. هَلْ يُرْفَعُ فَخٌّ عَنِ الأَرْضِ وَهُوَ لَمْ يُمْسِكْ شَيْئًا.

הֲתִפֹּ֤ל צִפּוֹר֙ עַל פַּ֣ח הָאָ֔רֶץ אֵ֣ין לָ֑הּ וּמוֹקֵ֖שׁ הֲיַֽעֲלֶה פַּח֙ מִן הָ֣אֲדָמָ֔ה לֹ֥א וְלָכ֖וֹד יִלְכּֽוֹד

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (27 آية)