כָּחַד (H3582) - kâchad | معجم سترونغ العبري

التكوين 47: 18 Gen.47.18

وَلَمَّا تَمَّتْ تِلْكَ السَّنَةُ أَتَوْا إِلَيْهِ فِي السَّنَةِ الْثَّانِيَةِ وَقَالُوا لَهُ: لاَ نُخْفِي عَنْ سَيِّدِي أَنَّهُ إِذْ قَدْ فَرَغَتِ الْفِضَّةُ، وَمَوَاشِي الْبَهَائِمِ عِنْدَ سَيِّدِي، لَمْ يَبْقَ قُدَّامَ سَيِّدِي إِلاَّ أَجْسَادُنَا وَأَرْضُنَا.

וַתִּתֹּם֮ הַהִוא֒ הַשָּׁנָ֣ה וַיָּבֹ֨אוּ אֵלָ֜יו בַּשָּׁנָ֣ה הַשֵּׁנִ֗ית וַיֹּ֤אמְרוּ לוֹ֙ לֹֽא נְכַחֵ֣ד מֵֽאֲדֹנִ֔י כִּ֚י אִם תַּ֣ם הַכֶּ֔סֶף וּמִקְנֵ֥ה הַבְּהֵמָ֖ה אֶל אֲדֹנִ֑י לֹ֤א נִשְׁאַר֙ לִפְנֵ֣י אֲדֹנִ֔י בִּלְתִּ֥י;אִם גְּוִיָּתֵ֖נוּ וְאַדְמָתֵֽנוּ

الخروج 9: 15 Exo.9.15

فَإِنَّهُ الآنَ لَوْ كُنْتُ أَمُدُّ يَدِي وَأَضْرِبُكَ وَشَعْبَكَ بِالْوَبَإِ، لَكُنْتَ تُبَادُ مِنَ الأَرْضِ.

כִּ֤י עַתָּה֙ שָׁלַ֣חְתִּי יָדִ֔י וָאַ֥ךְ;אוֹתְךָ֛ עַמְּךָ֖ בַּדָּ֑בֶר וַתִּכָּחֵ֖ד מִן הָאָֽרֶץ

الخروج 23: 23 Exo.23.23

فَإِنَّ مَلاَكِي يَسِيرُ أَمَامَكَ وَيَجِيءُ بِكَ إِلَى الأَمُورِيِّينَ وَالْحِثِّيِّينَ وَالْفِرِزِّيِّينَ وَالْكَنْعَانِيِّينَ وَالْحِوِّيِّينَ وَالْيَبُوسِيِّينَ، فَأُبِيدُهُمْ.

כִּֽי מַלְאָכִי֮ יֵלֵ֣ךְ לְפָנֶיךָ֒ וֶהֱבִֽיאֲךָ֗ אֶל הָֽאֱמֹרִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהַפְּרִזִּי֙ וְהַֽכְּנַעֲנִ֔י הַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י וְהִכְחַדְתִּֽיו

يشوع 7: 19 Jos.7.19

فَقَالَ يَشُوعُ لِعَخَانَ: يَا ابْنِي، أَعْطِ مَجْدًا لِلرَّبِّ إِلهِ إِسْرَائِيلَ، وَاعْتَرِفْ لَهُ وَأَخْبِرْنِي مَاذَا عَمِلْتَ. لاَ تُخْفِ عَنِّي.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶל;עָכָ֗ן בְּנִי֙ שִֽׂים;נָ֣א כָב֗וֹד לַֽיהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וְתֶן;תוֹדָ֑ה ל֣וֹ וְהַגֶּד;נָ֥א;לִי֙ מֶ֣ה עָשִׂ֔יתָ אַל תְּכַחֵ֖ד מִמֶּֽנִּי

صموئيل الأول 3: 17 1Sa.3.17

فَقَالَ: مَا الْكَلاَمُ الَّذِي كَلَّمَكَ بِهِ. لاَ تُخْفِ عَنِّي. هكَذَا يَعْمَلُ لَكَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ إِنْ أَخْفَيْتَ عَنِّي كَلِمَةً مِنْ كُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي كَلَّمَكَ بِهِ.

וַיֹּ֗אמֶר מָ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל;נָ֥א תְכַחֵ֖ד מִמֶּ֑נִּי כֹּ֣ה יַעֲשֶׂה לְּךָ֤ אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם תְּכַחֵ֤ד מִמֶּ֙נִּי֙ דָּבָ֔ר מִכָּל הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר;אֵלֶֽיךָ

صموئيل الأول 3: 17 1Sa.3.17

فَقَالَ: مَا الْكَلاَمُ الَّذِي كَلَّمَكَ بِهِ. لاَ تُخْفِ عَنِّي. هكَذَا يَعْمَلُ لَكَ اللهُ وَهكَذَا يَزِيدُ إِنْ أَخْفَيْتَ عَنِّي كَلِمَةً مِنْ كُلِّ الْكَلاَمِ الَّذِي كَلَّمَكَ بِهِ.

וַיֹּ֗אמֶר מָ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל;נָ֥א תְכַחֵ֖ד מִמֶּ֑נִּי כֹּ֣ה יַעֲשֶׂה לְּךָ֤ אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יוֹסִ֔יף אִם תְּכַחֵ֤ד מִמֶּ֙נִּי֙ דָּבָ֔ר מִכָּל הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר דִּבֶּ֥ר;אֵלֶֽיךָ

صموئيل الأول 3: 18 1Sa.3.18

فَأَخْبَرَهُ صَمُوئِيلُ بِجَمِيعِ الْكَلاَمِ وَلَمْ يُخْفِ عَنْهُ. فَقَالَ: هُوَ الرَّبُّ. مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْهِ يَعْمَلُ.

וַיַּגֶּד;ל֤וֹ שְׁמוּאֵל֙ כָּל הַדְּבָרִ֔ים וְלֹ֥א כִחֵ֖ד מִמֶּ֑נּוּ וַיֹּאמַ֕ר ה֔וּא יְהוָ֣ה הַטּ֥וֹב בְּעֵינָ֖יו יַעֲשֶֽׂה

صموئيل الثاني 14: 18 2Sa.14.18

فَأَجَابَ الْمَلِكُ وَقَالَ لِلْمَرْأَةِ: لاَ تَكْتُمِي عَنِّي أَمْرًا أَسْأَلُكِ عَنْهُ. فَقَالَتِ الْمَرْأَةُ: لِيَتَكَلَّمْ سَيِّدِي الْمَلِكُ.

וַיַּ֣עַן הַמֶּ֗לֶךְ וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל;הָ֣אִשָּׁ֔ה אַל;נָ֨א תְכַחֲדִ֤י מִמֶּ֙נִּי֙ דָּבָ֔ר אֲשֶׁ֥ר;אָנֹכִ֖י;שֹׁאֵ֣ל;אֹתָ֑ךְ וַתֹּ֙אמֶר֙ הָֽאִשָּׁ֔ה יְדַבֶּר;נָ֖א אֲדֹנִ֥י הַמֶּֽלֶךְ

صموئيل الثاني 18: 13 2Sa.18.13

وَإِّلا فَكُنْتُ فَعَلْتُ بِنَفْسِي زُورًا، إِذْ لاَ يَخْفَى عَنِ الْمَلِكِ شَيْءٌ، وأَنْتَ كُنْتَ وَقَفْتَ ضِدِّي.

אֽוֹ עָשִׂ֤יתִי בְנַפְשִׁי֙ שֶׁ֔קֶר לֹא יִכָּחֵ֣ד מִן הַמֶּ֑לֶךְ וְכָל;דָּבָ֖ר וְאַתָּ֖ה תִּתְיַצֵּ֥ב מִנֶּֽגֶד

الملوك الأول 13: 34 1Ki.13.34

وَكَانَ مِنْ هذَا الأَمْرِ خَطِيَّةٌ لِبَيْتِ يَرُبْعَامَ، وَكَانَ لإِبَادَتِهِ وَخَرَابِهِ عَنْ وَجْهِ الأَرْضِ.

וַיְהִי֙ הַזֶּ֔ה בַּדָּבָ֣ר לְחַטַּ֖את בֵּ֣ית יָרָבְעָ֑ם וּלְהַכְחִיד֙ וּלְהַשְׁמִ֔יד מֵעַ֖ל פְּנֵ֥י הָאֲדָמָֽה

أخبار الأيام الثاني 32: 21 2Ch.32.21

فَأَرْسَلَ الرَّبُّ مَلاَكًا فَأَبَادَ كُلَّ جَبَّارِ بَأْسٍ وَرَئِيسٍ وَقَائِدٍ فِي مَحَلَّةِ مَلِكِ أَشُّورَ. فَرَجَعَ بِخِزْيِ الْوَجْهِ إِلَى أَرْضِهِ. وَلَمَّا دَخَلَ بَيْتَ إِلهِهِ قَتَلَهُ هُنَاكَ بِالسَّيْفِ الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ أَحْشَائِهِ.

וַיִּשְׁלַ֤ח יְהוָה֙ מַלְאָ֔ךְ וַיַּכְחֵ֞ד כָּל גִּבּ֥וֹר חַ֙יִל֙ וְשָׂ֔ר וְנָגִ֣יד בְּמַחֲנֵ֖ה מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וַיָּשָׁב֩ בְּבֹ֨שֶׁת פָּנִ֜ים לְאַרְצ֗וֹ וַיָּבֹא֙ בֵּ֣ית אֱלֹהָ֔יו הִפִּילֻ֥הוּ שָׁ֖ם בֶחָֽרֶב וּמִֽיצִיאֵ֣י מֵעָ֔יו

أيوب 4: 7 Job.4.7

اُذْكُرْ: مَنْ هَلَكَ وَهُوَ بَرِيءٌ، وَأَيْنَ أُبِيدَ الْمُسْتَقِيمُونَ.

נָ֗א;זְכָר מִ֤י אָבָ֑ד ה֣וּא נָקִ֣י וְ֝אֵיפֹ֗ה נִכְחָֽדוּ יְשָׁרִ֥ים

أيوب 6: 10 Job.6.10

فَلاَ تَزَالُ تَعْزِيَتِي وَابْتِهَاجِي فِي عَذَابٍ، لاَ يُشْفِقُ: أَنِّي لَمْ أَجْحَدْ كَلاَمَ الْقُدُّوسِ.

וּ֥תְהִי;ע֨וֹד נֶ֘חָ֤מָתִ֗י וַאֲסַלְּדָ֣ה בְ֭חִילָה לֹ֣א יַחְמ֑וֹל כִּי לֹ֥א כִ֝חַ֗דְתִּי אִמְרֵ֥י קָדֽוֹשׁ

أيوب 15: 18 Job.15.18

مَا أَخْبَرَ بِهِ حُكَمَاءُ عَنْ آبَائِهِمْ فَلَمْ يَكْتُمُوهُ.

אֲשֶׁר יַגִּ֑ידוּ חֲכָמִ֥ים מֵאֲבוֹתָֽם וְלֹ֥א כִֽ֝חֲד֗וּ

أيوب 15: 28 Job.15.28

فَيَسْكُنُ مُدُنًا خَرِبَةً، بُيُوتًا غَيْرَ مَسْكُونَةٍ عَتِيدَةً أَنْ تَصِيرَ رُجَمًا.

וַיִּשְׁכּ֤וֹן עָ֘רִ֤ים נִכְחָד֗וֹת בָּ֭תִּים לֹא יֵ֣שְׁבוּ הִתְעַתְּד֣וּ לְגַלִּֽים

أيوب 20: 12 Job.20.12

إِنْ حَلاَ فِي فَمِهِ الشَّرُّ، وَأَخْفَاهُ تَحْتَ لِسَانِهِ،

אִם תַּמְתִּ֣יק בְּפִ֣יו רָעָ֑ה יַ֝כְחִידֶ֗נָּה תַּ֣חַת לְשׁוֹנֽוֹ

أيوب 22: 20 Job.22.20

أَلَمْ يُبَدْ مُقَاوِمُونَا، وَبَقِيَّتُهُمْ قَدْ أَكَلَتْهَا النَّارُ.

אִם;לֹ֣א נִכְחַ֣ד קִימָ֑נוּ וְ֝יִתְרָ֗ם אָ֣כְלָה אֵֽשׁ

أيوب 27: 11 Job.27.11

إِنِّي أُعَلِّمُكُمْ بِيَدِ اللهِ. لاَ أَكْتُمُ مَا هُوَ عِنْدَ الْقَدِيرِ.

אוֹרֶ֣ה;אֶתְכֶ֣ם בְּיַד אֵ֑ל לֹ֣א אֲכַחֵֽד אֲשֶׁ֥ר עִם שַׁ֝דַּ֗י

المزامير 40: 10 Psa.40.10

لَمْ أَكْتُمْ عَدْلَكَ فِي وَسَطِ قَلْبِي. تَكَلَّمْتُ بِأَمَانَتِكَ وَخَلاَصِكَ. لَمْ أُخْفِ رَحْمَتَكَ وَحَقَّكَ عَنِ الْجَمَاعَةِ الْعَظِيمَةِ.

לֹא כִסִּ֨יתִי צִדְקָתְךָ֬ בְּת֬וֹךְ לִבִּ֗י אָמָ֑רְתִּי אֱמוּנָתְךָ֣ וּתְשׁוּעָתְךָ֣ לֹא כִחַ֥דְתִּי חַסְדְּךָ֥ וַ֝אֲמִתְּךָ֗ לְקָהָ֥ל רָֽב

المزامير 69: 5 Psa.69.5

يَا اَللهُ أَنْتَ عَرَفْتَ حَمَاقَتِي، وَذُنُوبِي عَنْكَ لَمْ تَخْفَ.

אֱֽלֹהִ֗ים אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ לְאִוַּלְתִּ֑י וְ֝אַשְׁמוֹתַ֗י מִמְּךָ֥ לֹא נִכְחָֽדוּ

المزامير 78: 4 Psa.78.4

لاَ نُخْفِي عَنْ بَنِيهِمْ إِلَى الْجِيلِ الآخِرِ، مُخْبِرِينَ بِتَسَابِيحِ الرَّبِّ وَقُوَّتِهِ وَعَجَائِبِهِ الَّتِي صَنَعَ.

לֹ֤א נְכַחֵ֨ד מִבְּנֵיהֶ֗ם לְד֥וֹר אַחֲר֗וֹן מְֽ֭סַפְּרִים תְּהִלּ֣וֹת יְהוָ֑ה וֶעֱזוּז֥וֹ וְ֝נִפְלְאוֹתָ֗יו אֲשֶׁ֣ר עָשָֽׂה

المزامير 83: 4 Psa.83.4

قَالُوا: هَلُمَّ نُبِدْهُمْ مِنْ بَيْنِ الشُّعُوبِ، وَلاَ يُذْكَرُ اسْمُ إِسْرَائِيلَ بَعْدُ.

אָמְר֗וּ לְ֭כוּ וְנַכְחִידֵ֣ם מִגּ֑וֹי וְלֹֽא יִזָּכֵ֖ר שֵֽׁם יִשְׂרָאֵ֣ל עֽוֹד

المزامير 139: 15 Psa.139.15

لَمْ تَخْتَفِ عَنْكَ عِظَامِي حِينَمَا صُنِعْتُ فِي الْخَفَاءِ، وَرُقِمْتُ فِي أَعْمَاقِ الأَرْضِ.

לֹא נִכְחַ֥ד מִ֫מֶּ֥ךָּ עָצְמִ֗י אֲשֶׁר עֻשֵּׂ֥יתִי בַסֵּ֑תֶר רֻ֝קַּ֗מְתִּי בְּֽתַחְתִּיּ֥וֹת אָֽרֶץ

إشعياء 3: 9 Isa.3.9

نَظَرُ وُجُوهِهِمْ يَشْهَدُ عَلَيْهِمْ، وَهُمْ يُخْبِرُونَ بِخَطِيَّتِهِمْ كَسَدُومَ. لاَ يُخْفُونَهَا. وَيْلٌ لِنُفُوسِهِمْ لأَنَّهُمْ يَصْنَعُونَ لأَنْفُسِهِمْ شَرًّا.

הַכָּרַ֤ת פְּנֵיהֶם֙ עָ֣נְתָה בָּ֔ם הִגִּ֖ידוּ וְחַטָּאתָ֛ם כִּסְדֹ֥ם לֹ֣א כִחֵ֑דוּ א֣וֹי לְנַפְשָׁ֔ם כִּֽי גָמְל֥וּ לָהֶ֖ם רָעָֽה

إرميا 38: 14 Jer.38.14

فَأَرْسَلَ الْمَلِكُ صِدْقِيَّا وَأَخَذَ إِرْمِيَا النَّبِيَّ إِلَيْهِ، إِلَى الْمَدْخَلِ الثَّالِثِ الَّذِي فِي بَيْتِ الرَّبِّ، وَقَالَ الْمَلِكُ لإِرْمِيَا: أَنَا أَسْأَلُكَ عَنْ أَمْرٍ. لاَ تُخْفِ عَنِّي شَيْئًا.

וַיִּשְׁלַ֞ח הַמֶּ֣לֶךְ צִדְקִיָּ֗הוּ וַיִּקַּ֞ח יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ אֵלָ֔יו אֶל מָבוֹא֙ הַשְּׁלִישִׁ֔י אֲשֶׁ֖ר בְּבֵ֣ית יְהוָ֑ה וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶֽל;יִרְמְיָ֗הוּ אֲנִ֤י שֹׁאֵ֨ל;אֹֽתְךָ֙ דָּבָ֔ר אַל תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נִּי דָּבָֽר

إرميا 38: 25 Jer.38.25

وَإِذَا سَمِعَ الرُّؤَسَاءُ أَنِّي كَلَّمْتُكَ، وَأَتَوْا إِلَيْكَ وَقَالُوا لَكَ: أَخْبِرْنَا بِمَاذَا كَلَّمْتَ الْمَلِكَ، لاَ تُخْفِ عَنَّا فَلاَ نَقْتُلَكَ، وَمَاذَا قَالَ لَكَ الْمَلِكُ.

וְכִֽי יִשְׁמְע֣וּ הַשָּׂרִים֮ כִּֽי דִבַּ֣רְתִּי;אִתָּךְ֒ וּבָ֣אוּ אֵלֶ֣יךָ וְֽאָמְר֪וּ אֵלֶ֟יךָ הַגִּֽידָה;נָּ֨א;לָ֜נוּ מַה דִּבַּ֧רְתָּ הַמֶּ֛לֶךְ אַל תְּכַחֵ֥ד מִמֶּ֖נּוּ וְלֹ֣א נְמִיתֶ֑ךָ וּמַה דִּבֶּ֥ר אֵלֶ֖יךָ הַמֶּֽלֶךְ

إرميا 50: 2 Jer.50.2

أَخْبِرُوا فِي الشُّعُوبِ، وَأَسْمِعُوا وَارْفَعُوا رَايَةً. أَسْمِعُوا لاَ تُخْفُوا. قُولُوا: أُخِذَتْ بَابِلُ. خَزِيَ بِيلُ. انْسَحَقَ مَرُودَخُ. خَزِيَتْ أَوْثَانُهَا. انْسَحَقَتْ أَصْنَامُهَا.

הַגִּ֨ידוּ בַגּוֹיִ֤ם וְהַשְׁמִ֙יעוּ֙ וּֽשְׂאוּ נֵ֔ס הַשְׁמִ֖יעוּ אַל תְּכַחֵ֑דוּ אִמְרוּ֩ נִלְכְּדָ֨ה בָבֶ֜ל הֹבִ֥ישׁ בֵּל֙ חַ֣ת מְרֹדָ֔ךְ הֹבִ֣ישׁוּ עֲצַבֶּ֔יהָ חַ֖תּוּ גִּלּוּלֶֽיהָ

هوشع 5: 3 Hos.5.3

أَنَا أَعْرِفُ أَفْرَايِمَ. وَإِسْرَائِيلُ لَيْسَ مَخْفِيًّا عَنِّي. إِنَّكَ الآنَ زَنَيْتَ يَا أَفْرَايِمُ. قَدْ تَنَجَّسَ إِسْرَائِيلُ.

אֲנִי֙ יָדַ֣עְתִּי אֶפְרַ֔יִם וְיִשְׂרָאֵ֖ל לֹֽא נִכְחַ֣ד מִמֶּ֑נִּי כִּ֤י עַתָּה֙ הִזְנֵ֣יתָ אֶפְרַ֔יִם נִטְמָ֖א יִשְׂרָאֵֽל

زكريا 11: 8 Zec.11.8

وَأَبَدْتُ الرُّعَاةَ الثَّلاَثَةَ فِي شَهْرٍ وَاحِدٍ، وَضَاقَتْ نَفْسِي بِهِمْ، وَكَرِهَتْنِي أَيْضًا نَفْسُهُمْ.

וָאַכְחִ֛ד הָרֹעִ֖ים שְׁלֹ֥שֶׁת בְּיֶ֣רַח אֶחָ֑ד וַתִּקְצַ֤ר נַפְשִׁי֙ בָּהֶ֔ם בָּחֲלָ֥ה;בִֽי וְגַם נַפְשָׁ֖ם

زكريا 11: 9 Zec.11.9

فَقُلْتُ: لاَ أَرْعَاكُمْ. مَنْ يَمُتْ فَلْيَمُتْ، وَمَنْ يُبَدْ فَلْيُبَدْ. وَالْبَقِيَّةُ فَلْيَأْكُلْ بَعْضُهَا لَحْمَ بَعْضٍ..

וָאֹמַ֕ר לֹ֥א אֶרְעֶ֖ה;אֶתְכֶ֑ם הַמֵּתָ֣ה תָמ֗וּת וְהַנִּכְחֶ֙דֶת֙ תִּכָּחֵ֔ד וְהַ֨נִּשְׁאָר֔וֹת תֹּאכַ֕לְנָה אִשָּׁ֖ה בְּשַׂ֥ר רְעוּתָֽהּ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (32 آية)