יְהֹוָה (H3068) - Yᵉhôvâh | معجم سترونغ العبري

صموئيل الأول 26: 19 1Sa.26.19

وَالآنَ فَلْيَسْمَعْ سَيِّدِي الْمَلِكُ كَلاَمَ عَبْدِهِ: فَإِنْ كَانَ الرَّبُّ قَدْ أَهَاجَكَ ضِدِّي فَلْيَشْتَمَّ تَقْدِمَةً. وَإِنْ كَانَ بَنُو النَّاسِ فَلْيَكُونُوا مَلْعُونِينَ أَمَامَ الرَّبِّ، لأَنَّهُمْ قَدْ طَرَدُونِي الْيَوْمَ مِنَ الانْضِمَامِ إِلَى نَصِيبِ الرَّبِّ قَائِلِينَ: اذْهَبِ اعْبُدْ آلِهَةً أُخْرَى.

וְעַתָּ֗ה יִֽשְׁמַֽע;נָא֙ אֲדֹנִ֣י הַמֶּ֔לֶךְ דִּבְרֵ֣י עַבְדּ֑וֹ אִם יְהוָ֞ה הֱסִֽיתְךָ֥ בִי֙ יָרַ֣ח מִנְחָ֔ה וְאִ֣ם בְּנֵ֣י הָאָדָ֗ם אֲרוּרִ֥ים;הֵם֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה כִּֽי גֵרְשׁ֣וּנִי הַיּ֗וֹם מֵהִסְתַּפֵּ֜חַ בְּנַחֲלַ֤ת יְהוָה֙ לֵאמֹ֔ר לֵ֥ךְ עֲבֹ֖ד אֱלֹהִ֥ים אֲחֵרִֽים

صموئيل الأول 26: 20 1Sa.26.20

وَالآنَ لاَ يَسْقُطْ دَمِي إِلَى الأَرْضِ أَمَامَ وَجْهِ الرَّبِّ، لأَنَّ مَلِكَ إِسْرَائِيلَ قَدْ خَرَجَ لِيُفَتِّشَ عَلَى بُرْغُوثٍ وَاحِدٍ. كَمَا يُتْبَعُ الْحَجَلُ فِي الْجِبَالِ..

וְעַתָּ֗ה אַל יִפֹּ֤ל דָּֽמִי֙ אַ֔רְצָה מִנֶּ֖גֶד פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה כִּֽי מֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֗ל יָצָ֞א לְבַקֵּשׁ֙ פַּרְעֹ֣שׁ אֶחָ֔ד כַּאֲשֶׁ֛ר יִרְדֹּ֥ף הַקֹּרֵ֖א בֶּהָרִֽים

صموئيل الأول 26: 23 1Sa.26.23

وَالرَّبُّ يَرُدُّ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ بِرَّهُ وَأَمَانَتَهُ، لأَنَّهُ قَدْ دَفَعَكَ الرَّبُّ الْيَوْمَ لِيَدِي وَلَمْ أَشَأْ أَنْ أَمُدَّ يَدِي إِلَى مَسِيحِ الرَّبِّ.

וַֽיהוָה֙ יָשִׁ֣יב לָאִ֔ישׁ צִדְקָת֖וֹ אֱמֻנָת֑וֹ אֲשֶׁר֩ נְתָנְךָ֨ יְהוָ֤ה הַיּוֹם֙ בְּיָ֔ד וְלֹ֣א אָבִ֔יתִי לִשְׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בִּמְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה

صموئيل الأول 26: 23 1Sa.26.23

وَالرَّبُّ يَرُدُّ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ بِرَّهُ وَأَمَانَتَهُ، لأَنَّهُ قَدْ دَفَعَكَ الرَّبُّ الْيَوْمَ لِيَدِي وَلَمْ أَشَأْ أَنْ أَمُدَّ يَدِي إِلَى مَسِيحِ الرَّبِّ.

וַֽיהוָה֙ יָשִׁ֣יב לָאִ֔ישׁ צִדְקָת֖וֹ אֱמֻנָת֑וֹ אֲשֶׁר֩ נְתָנְךָ֨ יְהוָ֤ה הַיּוֹם֙ בְּיָ֔ד וְלֹ֣א אָבִ֔יתִי לִשְׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בִּמְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה

صموئيل الأول 26: 23 1Sa.26.23

وَالرَّبُّ يَرُدُّ عَلَى كُلِّ وَاحِدٍ بِرَّهُ وَأَمَانَتَهُ، لأَنَّهُ قَدْ دَفَعَكَ الرَّبُّ الْيَوْمَ لِيَدِي وَلَمْ أَشَأْ أَنْ أَمُدَّ يَدِي إِلَى مَسِيحِ الرَّبِّ.

וַֽיהוָה֙ יָשִׁ֣יב לָאִ֔ישׁ צִדְקָת֖וֹ אֱמֻנָת֑וֹ אֲשֶׁר֩ נְתָנְךָ֨ יְהוָ֤ה הַיּוֹם֙ בְּיָ֔ד וְלֹ֣א אָבִ֔יתִי לִשְׁלֹ֥חַ יָדִ֖י בִּמְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה

صموئيل الأول 26: 24 1Sa.26.24

وَهُوَذَا كَمَا كَانَتْ نَفْسُكَ عَظِيمَةً الْيَوْمَ فِي عَيْنَيَّ، كَذلِكَ لِتَعْظُمْ نَفْسِي فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ فَيَنْقُذْنِي مِنْ كُلِّ ضِيق.

וְהִנֵּ֗ה כַּאֲשֶׁ֨ר נַפְשְׁךָ֛ גָּדְלָ֧ה הַיּ֥וֹם;הַזֶּ֖ה בְּעֵינָ֑י כֵּ֣ן תִּגְדַּ֤ל נַפְשִׁי֙ בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֔ה וְיַצִּלֵ֖נִי מִכָּל צָרָֽה

صموئيل الأول 28: 6 1Sa.28.6

فَسَأَلَ شَاوُلُ مِنَ الرَّبِّ، فَلَمْ يُجِبْهُ الرَّبُّ لاَ بِالأَحْلاَمِ وَلاَ بِالأُورِيمِ وَلاَ بِالأَنْبِيَاءِ.

וַיִּשְׁאַ֤ל שָׁאוּל֙ בַּֽיהוָ֔ה וְלֹ֥א עָנָ֖הוּ יְהוָ֑ה גַּ֧ם בַּחֲלֹמ֛וֹת גַּ֥ם בָּאוּרִ֖ים גַּ֥ם בַּנְּבִיאִֽם

صموئيل الأول 28: 6 1Sa.28.6

فَسَأَلَ شَاوُلُ مِنَ الرَّبِّ، فَلَمْ يُجِبْهُ الرَّبُّ لاَ بِالأَحْلاَمِ وَلاَ بِالأُورِيمِ وَلاَ بِالأَنْبِيَاءِ.

וַיִּשְׁאַ֤ל שָׁאוּל֙ בַּֽיהוָ֔ה וְלֹ֥א עָנָ֖הוּ יְהוָ֑ה גַּ֧ם בַּחֲלֹמ֛וֹת גַּ֥ם בָּאוּרִ֖ים גַּ֥ם בַּנְּבִיאִֽם

صموئيل الأول 28: 10 1Sa.28.10

فَحَلَفَ لَهَا شَاوُلُ بِالرَّبِّ قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّهُ لاَ يَلْحَقُكِ إِثْمٌ فِي هذَا الأَمْرِ.

וַיִּשָּׁ֤בַֽע לָהּ֙ שָׁא֔וּל בַּֽיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֕ה אִֽם יִקְּרֵ֥ךְ עָוֹ֖ן הַזֶּֽה בַּדָּבָ֥ר

صموئيل الأول 28: 10 1Sa.28.10

فَحَلَفَ لَهَا شَاوُلُ بِالرَّبِّ قَائِلاً: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّهُ لاَ يَلْحَقُكِ إِثْمٌ فِي هذَا الأَمْرِ.

וַיִּשָּׁ֤בַֽע לָהּ֙ שָׁא֔וּל בַּֽיהוָ֖ה לֵאמֹ֑ר חַי יְהוָ֕ה אִֽם יִקְּרֵ֥ךְ עָוֹ֖ן הַזֶּֽה בַּדָּבָ֥ר

صموئيل الأول 28: 16 1Sa.28.16

فَقَالَ صَمُوئِيلُ: وَلِمَاذَا تَسْأَلُنِي وَالرَّبُّ قَدْ فَارَقَكَ وَصَارَ عَدُوَّكَ.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֔ל וְלָ֖מָּה תִּשְׁאָלֵ֑נִי וַיהוָ֛ה מֵעָלֶ֖יךָ סָ֥ר וַיְהִ֥י עָרֶֽךָ

صموئيل الأول 28: 17 1Sa.28.17

وَقَدْ فَعَلَ الرَّبُّ لِنَفْسِهِ كَمَا تَكَلَّمَ عَنْ يَدِي، وَقَدْ شَقَّ الرَّبُّ الْمَمْلَكَةَ مِنْ يَدِكَ وَأَعْطَاهَا لِقَرِيبِكَ دَاوُدَ.

וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ ל֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בְּיָדִ֑י וַיִּקְרַ֨ע יְהוָ֤ה הַמַּמְלָכָה֙ מִיָּדֶ֔ךָ וַֽיִּתְּנָ֖הּ לְרֵעֲךָ֥ לְדָוִֽד

صموئيل الأول 28: 17 1Sa.28.17

وَقَدْ فَعَلَ الرَّبُّ لِنَفْسِهِ كَمَا تَكَلَّمَ عَنْ يَدِي، وَقَدْ شَقَّ الرَّبُّ الْمَمْلَكَةَ مِنْ يَدِكَ وَأَعْطَاهَا لِقَرِيبِكَ دَاوُدَ.

וַיַּ֤עַשׂ יְהוָה֙ ל֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר דִּבֶּ֣ר בְּיָדִ֑י וַיִּקְרַ֨ע יְהוָ֤ה הַמַּמְלָכָה֙ מִיָּדֶ֔ךָ וַֽיִּתְּנָ֖הּ לְרֵעֲךָ֥ לְדָוִֽד

صموئيل الأول 28: 18 1Sa.28.18

لأَنَّكَ لَمْ تَسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ وَلَمْ تَفْعَلْ حُمُوَّ غَضَبِهِ فِي عَمَالِيقَ، لِذلِكَ قَدْ فَعَلَ الرَّبُّ بِكَ هذَا الأَمْرَ الْيَوْمَ.

כַּאֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁמַ֙עְתָּ֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה וְלֹֽא עָשִׂ֥יתָ חֲרוֹן אַפּ֖וֹ עַל בַּעֲמָלֵ֑ק כֵּן֙ עָשָֽׂה יְהוָ֖ה לְךָ֥ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר הַיּ֥וֹם;הַזֶּֽה

صموئيل الأول 28: 18 1Sa.28.18

لأَنَّكَ لَمْ تَسْمَعْ لِصَوْتِ الرَّبِّ وَلَمْ تَفْعَلْ حُمُوَّ غَضَبِهِ فِي عَمَالِيقَ، لِذلِكَ قَدْ فَعَلَ الرَّبُّ بِكَ هذَا الأَمْرَ الْيَوْمَ.

כַּאֲשֶׁ֤ר לֹֽא שָׁמַ֙עְתָּ֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה וְלֹֽא עָשִׂ֥יתָ חֲרוֹן אַפּ֖וֹ עַל בַּעֲמָלֵ֑ק כֵּן֙ עָשָֽׂה יְהוָ֖ה לְךָ֥ הַזֶּ֔ה הַדָּבָ֣ר הַיּ֥וֹם;הַזֶּֽה

صموئيل الأول 28: 19 1Sa.28.19

وَيَدْفَعُ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا مَعَكَ لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَغَدًا أَنْتَ وَبَنُوكَ تَكُونُونَ مَعِي، وَيَدْفَعُ الرَّبُّ جَيْشَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וְיִתֵּ֣ן יְ֠הוָה יִשְׂרָאֵ֤ל גַּ֣ם עִמְּךָ֙ בְּיַד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמָחָ֕ר אַתָּ֥ה וּבָנֶ֖יךָ עִמִּ֑י יִתֵּ֥ן יְהוָ֖ה מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל גַּ֚ם בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 28: 19 1Sa.28.19

وَيَدْفَعُ الرَّبُّ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا مَعَكَ لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ. وَغَدًا أَنْتَ وَبَنُوكَ تَكُونُونَ مَعِي، وَيَدْفَعُ الرَّبُّ جَيْشَ إِسْرَائِيلَ أَيْضًا لِيَدِ الْفِلِسْطِينِيِّينَ.

וְיִתֵּ֣ן יְ֠הוָה יִשְׂרָאֵ֤ל גַּ֣ם עִמְּךָ֙ בְּיַד פְּלִשְׁתִּ֔ים וּמָחָ֕ר אַתָּ֥ה וּבָנֶ֖יךָ עִמִּ֑י יִתֵּ֥ן יְהוָ֖ה מַחֲנֵ֣ה יִשְׂרָאֵ֔ל גַּ֚ם בְּיַד פְּלִשְׁתִּֽים

صموئيل الأول 29: 6 1Sa.29.6

فَدَعَا أَخِيشُ دَاوُدَ وَقَالَ لَهُ: حَيٌّ هُوَ الرَّبُّ، إِنَّكَ أَنْتَ مُسْتَقِيمٌ، وَخُرُوجُكَ وَدُخُولُكَ مَعِي فِي الْجَيْشِ صَالِحٌ فِي عَيْنَيَّ لأَنِّي لَمْ أَجِدْ فِيكَ شَرًّا مِنْ يَوْمِ جِئْتَ إِلَيَّ إِلَى الْيَوْمِ. وَأَمَّا فِي أَعْيُنِ الأَقْطَابِ فَلَسْتَ بِصَالِحٍ.

וַיִּקְרָ֨א אָכִ֜ישׁ דָּוִ֗ד וַיֹּ֣אמֶר אֵ֠לָיו חַי יְהוָ֞ה כִּי אַתָּ֗ה יָשָׁ֣ר צֵאתְךָ֨ וּבֹאֲךָ֤ אִתִּי֙ בַּֽמַּחֲנֶ֔ה וְט֣וֹב בְּ֠עֵינַי כִּ֠י לֹֽא מָצָ֤אתִֽי בְךָ֙ רָעָ֔ה מִיּ֛וֹם בֹּאֲךָ֥ אֵלַ֖י עַד הַיּ֣וֹם;הַזֶּ֑ה וּבְעֵינֵ֥י הַסְּרָנִ֖ים לֹֽא ט֥וֹב

صموئيل الأول 30: 6 1Sa.30.6

فَتَضَايَقَ دَاوُدُ جِدًّا لأَنَّ الشَّعْبَ قَالُوا بِرَجْمِهِ، لأَنَّ أَنْفُسَ جَمِيعِ الشَّعْبِ كَانَتْ مُرَّةً كُلُّ وَاحِدٍ عَلَى بَنِيهِ وَبَنَاتِهِ. وَأَمَّا دَاوُدُ فَتَشَدَّدَ بِالرَّبِّ إِلهِهِ.

וַתֵּ֨צֶר לְדָוִ֜ד מְאֹ֗ד כִּֽי הָעָם֙ אָמְר֤וּ לְסָקְל֔וֹ כִּֽי נֶ֣פֶשׁ כָּל הָעָ֔ם מָ֙רָה֙ אִ֖ישׁ עַל בָּנָ֣יו וְעַל;בְּנֹתָ֑יו דָּוִ֔ד וַיִּתְחַזֵּ֣ק בַּיהוָ֖ה אֱלֹהָֽיו

صموئيل الأول 30: 8 1Sa.30.8

فَسَأَلَ دَاوُدُ مِنَ الرَّبِّ قَائِلاً: إِذَا لَحِقْتُ هؤُلاَءِ الْغُزَاةَ فَهَلْ أُدْرِكُهُمْ. فَقَالَ لَهُ: الْحَقْهُمْ فَإِنَّكَ تُدْرِكُ وَتُنْقِذُ.

וַיִּשְׁאַ֨ל דָּוִ֤ד בַּֽיהוָה֙ לֵאמֹ֔ר אֶרְדֹּ֛ף;אַחֲרֵ֥י הַזֶּ֖ה הַגְּדוּד הַֽאַשִּׂגֶ֑נּוּ וַיֹּ֤אמֶר לוֹ֙ רְדֹ֔ף כִּֽי הַשֵּׂ֥ג;תַּשִּׂ֖יג וְהַצֵּ֥ל;תַּצִּֽיל

صموئيل الأول 30: 23 1Sa.30.23

فَقَالَ دَاوُدُ: لاَ تَفْعَلُوا هكَذَا يَا إِخْوَتِي، لأَنَّ الرَّبَّ قَدْ أَعْطَانَا وَحَفِظَنَا وَدَفَعَ لِيَدِنَا الْغُزَاةَ الَّذِينَ جَاءُوا عَلَيْنَا.

וַיֹּ֣אמֶר דָּוִ֔ד לֹֽא תַעֲשׂ֥וּ כֵ֖ן אֶחָ֑י אֲשֶׁר יְהוָ֥ה נָתַ֨ן;לָ֙נוּ֙ וַיִּשְׁמֹ֣ר;אֹתָ֔נוּ וַיִּתֵּ֗ן בְּיָדֵֽנוּ הַגְּד֛וּד הַבָּ֥א עָלֵ֖ינוּ

صموئيل الأول 30: 26 1Sa.30.26

وَلَمَّا جَاءَ دَاوُدُ إِلَى صِقْلَغَ أَرْسَلَ مِنَ الْغَنِيمَةِ إِلَى شُيُوخِ يَهُوذَا، إِلَى أَصْحَابِهِ قَائِلاً: هذِهِ لَكُمْ بَرَكَةٌ مِنْ غَنِيمَةِ أَعْدَاءِ الرَّبِّ.

וַיָּבֹ֤א דָוִד֙ אֶל צִ֣קְלַ֔ג וַיְשַׁלַּ֧ח מֵֽהַשָּׁלָ֛ל לְזִקְנֵ֥י יְהוּדָ֖ה לְרֵעֵ֣הוּ לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה לָכֶם֙ בְּרָכָ֔ה מִשְּׁלַ֖ל אֹיְבֵ֥י יְהוָֽה

صموئيل الثاني 1: 12 2Sa.1.12

وَنَدَبُوا وَبَكَوْا وَصَامُوا إِلَى الْمَسَاءِ عَلَى شَاوُلَ وَعَلَى يُونَاثَانَ ابْنِهِ، وَعَلَى شَعْبِ الرَّبِّ وَعَلَى بَيْتِ إِسْرَائِيلَ لأَنَّهُمْ سَقَطُوا بِالسَّيْفِ.

וַֽיִּסְפְּדוּ֙ וַיִּבְכּ֔וּ וַיָּצֻ֖מוּ עַד הָעָ֑רֶב עַל שָׁא֞וּל וְעַל יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֗וֹ וְעַל עַ֤ם יְהוָה֙ וְעַל בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֥י נָפְל֖וּ בֶּחָֽרֶב

صموئيل الثاني 1: 14 2Sa.1.14

فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: كَيْفَ لَمْ تَخَفْ أَنْ تَمُدَّ يَدَكَ لِتُهْلِكَ مَسِيحَ الرَّبِّ..

וַיֹּ֥אמֶר אֵלָ֖יו דָּוִ֑ד אֵ֚יךְ לֹ֣א יָרֵ֔אתָ לִשְׁלֹ֙חַ֙ יָֽדְךָ֔ לְשַׁחֵ֖ת מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה

صموئيل الثاني 1: 16 2Sa.1.16

فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ: دَمُكَ عَلَى رَأْسِكَ لأَنَّ فَمَكَ شَهِدَ عَلَيْكَ قَائِلاً: أَنَا قَتَلْتُ مَسِيحَ الرَّبِّ.

וַיֹּ֤אמֶר אֵלָיו֙ דָּוִ֔ד דָּמְךָ֖ עַל רֹאשֶׁ֑ךָ כִּ֣י פִ֗יךָ עָנָ֤ה בְךָ֙ לֵאמֹ֔ר אָנֹכִ֥י מֹתַ֖תִּי מְשִׁ֥יחַ יְהוָֽה

صموئيل الثاني 2: 1 2Sa.2.1

وَكَانَ بَعْدَ ذلِكَ أَنَّ دَاوُدَ سَأَلَ الرَّبَّ قَائِلاً: أَأَصْعَدُ إِلَى إِحْدَى مَدَائِنِ يَهُوذَا. فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اصْعَدْ. فَقَالَ دَاوُدُ: إِلَى أَيْنَ أَصْعَدُ. فَقَالَ: إِلَى حَبْرُونَ.

וַיְהִ֣י אַֽחֲרֵי כֵ֗ן דָּוִ֨ד וַיִּשְׁאַל֩ בַּֽיהוָ֤ה לֵאמֹר֙ הַאֶעֱלֶ֗ה בְּאַחַת֙ עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֖יו יְהוָ֛ה עֲלֵ֑ה וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אָ֥נָה אֶעֱלֶ֖ה וַיֹּ֥אמֶר חֶבְרֹֽנָה

صموئيل الثاني 2: 1 2Sa.2.1

وَكَانَ بَعْدَ ذلِكَ أَنَّ دَاوُدَ سَأَلَ الرَّبَّ قَائِلاً: أَأَصْعَدُ إِلَى إِحْدَى مَدَائِنِ يَهُوذَا. فَقَالَ لَهُ الرَّبُّ: اصْعَدْ. فَقَالَ دَاوُدُ: إِلَى أَيْنَ أَصْعَدُ. فَقَالَ: إِلَى حَبْرُونَ.

וַיְהִ֣י אַֽחֲרֵי כֵ֗ן דָּוִ֨ד וַיִּשְׁאַל֩ בַּֽיהוָ֤ה לֵאמֹר֙ הַאֶעֱלֶ֗ה בְּאַחַת֙ עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֧אמֶר אֵלָ֖יו יְהוָ֛ה עֲלֵ֑ה וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אָ֥נָה אֶעֱלֶ֖ה וַיֹּ֥אמֶר חֶבְרֹֽנָה

صموئيل الثاني 2: 5 2Sa.2.5

فَأَرْسَلَ دَاوُدُ رُسُلاً إِلَى أَهْلِ يَابِيشَ جِلْعَادَ يَقُولُ لَهُمْ: مُبَارَكُونَ أَنْتُمْ مِنَ الرَّبِّ، إِذْ قَدْ فَعَلْتُمْ هذَا الْمَعْرُوفَ بِسَيِّدِكُمْ شَاوُلَ فَدَفَنْتُمُوهُ.

וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל אַנְשֵׁ֖י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם בְּרֻכִ֤ים אַתֶּם֙ לַֽיהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר עֲשִׂיתֶ֜ם הַזֶּ֗ה הַחֶ֣סֶד עִם;אֲדֹֽנֵיכֶם֙ שָׁא֔וּל וַֽתִּקְבְּר֖וּ;אֹתֽוֹ

صموئيل الثاني 2: 6 2Sa.2.6

وَالآنَ لِيَصْنَعِ الرَّبُّ مَعَكُمْ إِحْسَانًا وَحَقًّا، وَأَنَا أَيْضًا أَفْعَلُ مَعَكُمْ هذَا الْخَيْرَ لأَنَّكُمْ فَعَلْتُمْ هذَا الأَمْرَ.

וְעַתָּ֕ה יַֽעַשׂ יְהוָ֥ה עִמָּכֶ֖ם חֶ֣סֶד וֶאֱמֶ֑ת אָנֹכִ֗י וְגַ֣ם אֶעֱשֶׂ֤ה אִתְּכֶם֙ הַזֹּ֔את הַטּוֹבָ֣ה אֲשֶׁ֥ר עֲשִׂיתֶ֖ם הַזֶּֽה הַדָּבָ֥ר

صموئيل الثاني 3: 9 2Sa.3.9

هكَذَا يَصْنَعُ اللهُ بِأَبْنَيْرَ وَهكَذَا يَزِيدُهُ، إِنَّهُ كَمَا حَلَفَ الرَّبُّ لِدَاوُدَ كَذلِكَ أَصْنَعُ لَهُ

כֹּֽה יַעֲשֶׂ֤ה אֱלֹהִים֙ לְאַבְנֵ֔ר וְכֹ֖ה יֹסִ֣יף;ל֑וֹ כִּ֗י כַּאֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לְדָוִ֔ד כִּֽי;כֵ֖ן אֶֽעֱשֶׂה לּֽוֹ

أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك

أشكال الكلمة في النص الأصلي:

شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (6508 آية)