المعنى المختصر للكلمة
yâda:
to know (properly, to ascertain by seeing)
اللفظ الأصلي
יָדַע
نوع الكلمة
فعل
طريقة النطق
yâda
(yaw-dah)
تكرار الورود في الكتاب
930
مرة في الكتاب
أصل الكلمة وجذرها
a primitive root;
المعنى والشرح المفصل
1
to know (properly, to ascertain by seeing)
2
used in a great variety of senses, figuratively, literally, euphemistically and inferentially (including observation, care, recognition
3
and causatively, instruction, designation, punishment, etc.)
الإنجليزية — KJV Translation Tags
acknowledge
acquaintance(-ted with)
advise
answer
appoint
assuredly
be aware
(un-) awares
can(-not)
certainly
comprehend
consider
[idiom] could they
cunning
declare
be diligent
(can, cause to) discern
discover
endued with
familiar friend
famous
feel
can have
be (ig-) norant
instruct
kinsfolk
kinsman
(cause to let, make) know
(come to give, have, take) knowledge
have (knowledge)
(be, make, make to be, make self) known
[phrase] be learned
[phrase] lie by man
mark
perceive
privy to
[idiom] prognosticator
regard
have respect
skilful
shew
can (man of) skill
be sure
of a surety
teach
(can) tell
understand
have (understanding)
[idiom] will be
wist
wit
wot
أشهر ترجمات الكلمة في ترجمة سميث وفان دايك
أشكال الكلمة في النص الأصلي:
וְיָדְע֖וּ (21×)
יָדַ֔עְתִּי (18×)
יָדַ֣עְתִּי (13×)
יָדַ֣ע (13×)
וִֽידַעְתֶּ֖ם (13×)
יָדַ֥ע (12×)
יָדַ֔עְתָּ (11×)
יָדְע֖וּ (10×)
شواهد ورود الكلمة في الكتاب المقدس (930 آية)
شواهد الآيات في أسفار الكتاب المقدس
حزقيال 2: 5
Ezk.2.5
وَهُمْ إِنْ سَمِعُوا وَإِنِ امْتَنَعُوا، لأَنَّهُمْ بَيْتٌ مُتَمَرِّدٌ، فَإِنَّهُمْ يَعْلَمُونَ أَنَّ نَبِيًّا كَانَ بَيْنَهُمْ.
וְהֵ֙מָּה֙ אִם יִשְׁמְע֣וּ וְאִם יֶחְדָּ֔לוּ כִּ֛י בֵּ֥ית מְרִ֖י הֵ֑מָּה וְיָ֣דְע֔וּ כִּ֥י נָבִ֖יא הָיָ֥ה בְתוֹכָֽם
حزقيال 5: 13
Ezk.5.13
وَإِذَا تَمَّ غَضَبِي وَأَحْلَلْتُ سَخَطِي عَلَيْهِمْ وَتَشَفَّيْتُ، يَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ فِي غَيْرَتِي، إِذَا أَتْمَمْتُ سَخَطِي فِيهِمْ.
וְכָלָ֣ה אַפִּ֗י וַהֲנִחוֹתִ֧י חֲמָתִ֛י בָּ֖ם וְהִנֶּחָ֑מְתִּי וְֽיָדְע֞וּ כִּי אֲנִ֣י יְהוָ֗ה דִּבַּ֙רְתִּי֙ בְּקִנְאָתִ֔י בְּכַלּוֹתִ֥י חֲמָתִ֖י בָּֽם
حزقيال 6: 7
Ezk.6.7
وَتَسْقُطُ الْقَتْلَى فِي وَسْطِكُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְנָפַ֥ל חָלָ֖ל בְּתֽוֹכְכֶ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 6: 10
Ezk.6.10
وَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، لَمْ أَقُلْ بَاطِلاً إِنِّي أَفْعَلُ بِهِمْ هذَا الشَّرَّ.
וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה לֹ֤א דִּבַּ֔רְתִּי חִנָּם֙ לַעֲשׂ֥וֹת לָהֶ֖ם הַזֹּֽאת הָרָעָ֥ה
حزقيال 6: 13
Ezk.6.13
فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، إِذَا كَانَتْ قَتْلاَهُمْ وَسْطِ أَصْنَامِهِمْ حَوْلَ مَذَابِحِهِمْ عَلَى كُلِّ أَكَمَةٍ عَالِيَةٍ، وَفِي رُؤُوسِ كُلِّ الْجِبَالِ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ، وَتَحْتَ كُلِّ بَلُّوطَةٍ غَبْيَاءَ، الْمَوْضِعِ الَّذِي قَرَّبُوا فِيهِ رَائِحَةَ سُرُورٍ لِكُلِّ أَصْنَامِهِمْ.
וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בִּֽהְי֣וֹת חַלְלֵיהֶ֗ם בְּתוֹךְ֙ גִּלּ֣וּלֵיהֶ֔ם סְבִיב֖וֹת מִזְבְּחֽוֹתֵיהֶ֑ם אֶל֩ כָּל גִּבְעָ֨ה רָמָ֜ה רָאשֵׁ֣י בְּכֹ֣ל הֶהָרִ֗ים וְתַ֨חַת כָּל עֵ֤ץ רַֽעֲנָן֙ וְתַ֙חַת֙ כָּל אֵלָ֣ה עֲבֻתָּ֔ה מְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר נָֽתְנוּ שָׁם֙ רֵ֣יחַ נִיחֹ֔חַ לְכֹ֖ל גִּלּוּלֵיהֶֽם
حزقيال 6: 14
Ezk.6.14
وَأَمُدُّ يَدِي عَلَيْهِمْ، وَأُصَيِّرُ الأَرْضَ مُقْفِرَةً وَخَرِبَةً مِنَ الْقَفْرِ إِلَى دَبْلَةَ فِي كُلِّ مَسَاكِنِهِمْ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְנָטִ֤יתִי יָדִי֙ עֲלֵיהֶ֔ם וְנָתַתִּ֨י הָאָ֜רֶץ שְׁמָמָ֤ה וּמְשַׁמָּה֙ מִמִּדְבַּ֣ר דִּבְלָ֔תָה בְּכֹ֖ל מוֹשְׁבֽוֹתֵיהֶ֑ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 7: 4
Ezk.7.4
فَلاَ تَشْفُقُ عَلَيْكِ عَيْنِي، وَلاَ أَعْفُو، بَلْ أَجْلِبُ عَلَيْكِ طُرُقَكِ وَتَكُونُ رَجَاسَاتُكِ فِي وَسْطِكِ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְלֹא תָח֥וֹס עָלַ֖יִךְ עֵינִ֛י וְלֹ֣א אֶחְמ֑וֹל כִּ֣י אֶתֵּ֗ן עָלַ֣יִךְ דְרָכַ֜יִךְ תִּֽהְיֶ֔יןָ וְתוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ בְּתוֹכֵ֣ךְ וִידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 7: 9
Ezk.7.9
فَلاَ تَشْفُقُ عَيْنِي، وَلاَ أَعْفُو، بَلْ أَجْلِبُ عَلَيْكِ كَطُرُقِكِ، وَرَجَاسَاتُكِ تَكُونُ فِي وَسْطِكِ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ الضَّارِبُ.
וְלֹא תָח֥וֹס עֵינִ֖י וְלֹ֣א אֶחְמ֑וֹל אֶתֵּ֗ן עָלַ֣יִךְ כִּדְרָכַ֜יִךְ וְתוֹעֲבוֹתַ֙יִךְ֙ תִּֽהְיֶ֔יןָ בְּתוֹכֵ֣ךְ וִֽידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה מַכֶּֽה
حزقيال 7: 27
Ezk.7.27
الْمَلِكُ يَنُوحُ وَالرَّئِيسُ يَلْبَسُ حَيْرَةً، وَأَيْدِي شَعْبِ الأَرْضِ تَرْجُفُ. كَطَرِيقِهِمْ أَصْنَعُ بِهِمْ، وَكَأَحْكَامِهِمْ أَحْكُمُ عَلَيْهِمْ، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
הַמֶּ֣לֶךְ יִתְאַבָּ֗ל וְנָשִׂיא֙ יִלְבַּ֣שׁ שְׁמָמָ֔ה וִידֵ֥י עַם הָאָ֖רֶץ תִּבָּהַ֑לְנָה מִדַּרְכָּ֞ם אֶעֱשֶׂ֤ה אוֹתָם֙ וּבְמִשְׁפְּטֵיהֶ֣ם אֶשְׁפְּטֵ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 10: 20
Ezk.10.20
هذَا هُوَ الْحَيَوَانُ الَّذِي رَأَيْتُهُ تَحْتَ إِلهِ إِسْرَائِيلَ عِنْدَ نَهْرِ خَابُورَ. وَعَلِمْتُ أَنَّهَا هِيَ الْكَرُوبِيمُ.
הִ֣יא הַחַיָּ֗ה אֲשֶׁ֥ר רָאִ֛יתִי תַּ֥חַת אֱלֹהֵֽי יִשְׂרָאֵ֖ל בִּֽנְהַר כְּבָ֑ר וָאֵדַ֕ע כִּ֥י הֵֽמָּה כְרוּבִ֖ים
حزقيال 11: 10
Ezk.11.10
بِالسَّيْفِ تَسْقُطُونَ. فِي تُخْمِ إِسْرَائِيلَ أَقْضِي عَلَيْكُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
בַּחֶ֣רֶב תִּפֹּ֔לוּ עַל גְּב֥וּל יִשְׂרָאֵ֖ל אֶשְׁפּ֣וֹט אֶתְכֶ֑ם וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 11: 12
Ezk.11.12
فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ الَّذِي لَمْ تَسْلُكُوا فِي فَرَائِضِهِ، وَلَمْ تَعْمَلُوا بِأَحْكَامِهِ، بَلْ عَمِلْتُمْ حَسَبَ أَحْكَامِ الأُمَمِ الَّذِينَ حَوْلَكُمْ.
וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה אֲשֶׁ֤ר לֹ֣א הֲלַכְתֶּ֔ם בְּחֻקַּי֙ לֹ֣א עֲשִׂיתֶ֑ם וּמִשְׁפָּטַ֖י עֲשִׂיתֶֽם וּֽכְמִשְׁפְּטֵ֧י הַגּוֹיִ֛ם אֲשֶׁ֥ר סְבִיבוֹתֵיכֶ֖ם
حزقيال 12: 15
Ezk.12.15
فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَ أُبَدِّدُهُمْ بَيْنَ الأُمَمِ وَأُذَرِّيهِمْ فِي الأَرَاضِي.
וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֑ה בַּהֲפִיצִ֤י;אוֹתָם֙ בַּגּוֹיִ֔ם וְזֵרִיתִ֥י;אוֹתָ֖ם בָּאֲרָצֽוֹת
حزقيال 12: 16
Ezk.12.16
وَأُبْقِي مِنْهُمْ رِجَالاً مَعْدُودِينَ مِنَ السَّيْفِ وَمِنَ الْجُوعِ وَمِنَ الْوَبَإِ، لِكَيْْ يُحَدِّثُوا بِكُلِّ رَجَاسَاتِهِمْ بَيْنَ الأُمَمِ الَّتِي يَأْتُونَ إِلَيْهَا، فَيَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְהוֹתַרְתִּ֤י מֵהֶם֙ אַנְשֵׁ֣י מִסְפָּ֔ר מֵחֶ֖רֶב מֵרָעָ֣ב וּמִדָּ֑בֶר לְמַ֨עַן יְסַפְּר֜וּ כָּל תּוֹעֲבֽוֹתֵיהֶ֗ם בַּגּוֹיִם֙ אֲשֶׁר בָּ֣אוּ שָׁ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 12: 20
Ezk.12.20
وَالْمُدُنُ الْمَسْكُونَةُ تَخْرَبُ، وَالأَرْضُ تُقْفِرُ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְהֶעָרִ֤ים הַנּֽוֹשָׁבוֹת֙ תֶּחֱרַ֔בְנָה וְהָאָ֖רֶץ שְׁמָמָ֣ה;תִֽהְיֶ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 13: 9
Ezk.13.9
وَتَكُونُ يَدِي عَلَى الأَنْبِيَاءِ الَّذِينَ يَرَوْنَ الْبَاطِلَ، وَالَّذِينَ يَعْرِفُونَ بِالْكَذِبِ. فِي مَجْلِسِ شَعْبِي لاَ يَكُونُونَ، وَفِي كِتَابِ بَيْتِ إِسْرَائِيلَ لاَ يُكْتَبُونَ، وَإِلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ لاَ يَدْخُلُونَ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְהָיְתָ֣ה יָדִ֗י אֶֽל הַנְּבִיאִ֞ים הַחֹזִ֣ים שָׁוְא֮ וְהַקֹּסְמִ֣ים כָּזָב֒ בְּס֧וֹד עַמִּ֣י לֹֽא יִהְי֗וּ וּבִכְתָ֤ב בֵּֽית יִשְׂרָאֵל֙ לֹ֣א יִכָּתֵ֔בוּ וְאֶל אַדְמַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֣א יָבֹ֑אוּ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֥י אֲנִ֖י אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה
حزقيال 13: 14
Ezk.13.14
فَأَهْدِمُ الْحَائِطَ الَّذِي مَلَّطْتُمُوهُ بِالطُّفَالِ، وَأُلْصِقُهُ بِالأَرْضِ، وَيَنْكَشِفُ أَسَاسُهُ فَيَسْقُطُ، وَتَفْنَوْنَ أَنْتُمْ فِي وَسْطِهِ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְהָ֨רַסְתִּ֜י הַקִּ֨יר אֲשֶׁר טַחְתֶּ֥ם תָּפֵ֛ל וְהִגַּעְתִּ֥יהוּ אֶל;הָאָ֖רֶץ וְנִגְלָ֣ה יְסֹד֑וֹ וְנָֽפְלָה֙ וּכְלִיתֶ֣ם בְּתוֹכָ֔הּ וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 13: 21
Ezk.13.21
وَأُمَزِّقُ مِخَدَّاتِكُنَّ وَأُنْقِذُ شَعْبِي مِنْ أَيْدِيكُنَّ، فَلاَ يَكُونُونَ بَعْدُ فِي أَيْدِيكُنَّ لِلصَّيْدِ، فَتَعْلَمْنَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְקָרַעְתִּ֞י מִסְפְּחֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִצַּלְתִּ֤י עַמִּי֙ מִיֶּדְכֶ֔ן וְלֹֽא יִהְי֥וּ ע֛וֹד בְּיֶדְכֶ֖ן לִמְצוּדָ֑ה וִֽידַעְתֶּ֖ן כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 13: 23
Ezk.13.23
فَلِذلِكَ لَنْ تَعُدْنَ تَرَيْنَ الْبَاطِلَ وَلاَ تَعْرِفْنَ عِرَافَةً بَعْدُ، وَأُنْقِذُ شَعْبِي مِنْ أَيْدِيكُنَّ، فَتَعْلَمْنَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
לָכֵ֗ן לֹ֣א תֶחֱזֶ֔ינָה שָׁ֚וְא לֹא תִקְסַ֣מְנָה וְקֶ֖סֶם ע֑וֹד וְהִצַּלְתִּ֤י עַמִּי֙ מִיֶּדְכֶ֔ן וִֽידַעְתֶּ֖ן כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 14: 8
Ezk.14.8
وَأَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّ ذلِكَ الإِنْسَانِ وَأَجْعَلُهُ آيَةً وَمَثَلاً، وَأَسْتَأْصِلُهُ مِنْ وَسْطِ شَعْبِي، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ.
וְנָתַתִּ֨י פָנַ֜י הַה֗וּא בָּאִ֣ישׁ וַהֲשִֽׂמֹתִ֙יהוּ֙ לְא֣וֹת וְלִמְשָׁלִ֔ים וְהִכְרַתִּ֖יו מִתּ֣וֹךְ עַמִּ֑י וִֽידַעְתֶּ֖ם כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 14: 23
Ezk.14.23
وَيُعَزُّونَكُمْ إِذْ تَرَوْنَ طَرِيقَهُمْ وَأَعْمَالَهُمْ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي لَمْ أَصْنَعْ بِلاَ سَبَبٍ كُلَّ مَا صَنَعْتُهُ فِيهَا، يَقُولُ السَّيِّدُ الرَّبُّ.
וְנִחֲמ֣וּ;אֶתְכֶ֔ם כִּֽי תִרְא֥וּ דַּרְכָּ֖ם עֲלִֽילוֹתָ֑ם וִֽידַעְתֶּ֗ם כִּי֩ לֹ֨א עָשִׂ֙יתִי֙ חִנָּ֤ם כָּל אֲשֶׁר עָשִׂ֣יתִי בָ֔הּ נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה
حزقيال 15: 7
Ezk.15.7
وَأَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّهُمْ. يَخْرُجُونَ مِنْ نَارٍ فَتَأْكُلُهُمْ نَارٌ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ حِينَ أَجْعَلُ وَجْهِي ضِدَّهُمْ.
וְנָתַתִּ֤י פָּנַי֙ בָּהֶ֔ם יָצָ֔אוּ מֵהָאֵ֣שׁ תֹּֽאכְלֵ֑ם וְהָאֵ֖שׁ וִֽידַעְתֶּם֙ כִּֽי אֲנִ֣י יְהוָ֔ה בְּשׂוּמִ֥י פָּנַ֖י בָּהֶֽם
حزقيال 16: 2
Ezk.16.2
يَا ابْنَ آدَمَ، عَرِّفْ أُورُشَلِيمَ بِرَجَاسَاتِهَا،
בֶּן אָדָ֕ם הוֹדַ֥ע יְרוּשָׁלִַ֖ם תּוֹעֲבֹתֶֽיהָ
حزقيال 16: 62
Ezk.16.62
وَأَنَا أُقِيمُ عَهْدِي مَعَكِ، فَتَعْلَمِينَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ،
אֲנִ֛י וַהֲקִימוֹתִ֥י בְּרִיתִ֖י אִתָּ֑ךְ וְיָדַ֖עַתְּ כִּֽי אֲנִ֥י יְהוָֽה
حزقيال 17: 12
Ezk.17.12
قُلْ لِلْبَيْتِ الْمُتَمَرِّدِ: أَمَا عَلِمْتُمْ مَا هذِهِ. قُلْ: هُوَذَا مَلِكُ بَابِلَ قَدْ جَاءَ إِلَى أُورُشَلِيمَ وَأَخَذَ مَلِكَهَا وَرُؤَسَاءَهَا وَجَاءَ بِهِمْ إِلَيْهِ إِلَى بَابِلَ.
אֱמָר;נָא֙ לְבֵ֣ית הַמֶּ֔רִי הֲלֹ֥א יְדַעְתֶּ֖ם מָה אֵ֑לֶּה אֱמֹ֗ר הִנֵּה מֶֽלֶךְ בָּבֶ֤ל בָ֨א יְרוּשָׁלִַ֙ם֙ וַיִּקַּ֤ח מַלְכָּהּ֙ שָׂרֶ֔יהָ וַיָּבֵ֥א אוֹתָ֛ם אֵלָ֖יו בָּבֶֽלָה
حزقيال 17: 21
Ezk.17.21
وَكُلُّ هَارِبِيهِ وَكُلُّ جُيُوشِهِ يَسْقُطُونَ بِالسَّيْفِ، وَالْبَاقُونَ يُذَرُّونَ فِي كُلِّ رِيحٍ، فَتَعْلَمُونَ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ تَكَلَّمْتُ.
כָּל מִבְרָחָ֤יו בְּכָל אֲגַפָּיו֙ יִפֹּ֔לוּ בַּחֶ֣רֶב וְהַנִּשְׁאָרִ֖ים יִפָּרֵ֑שׂוּ לְכָל ר֣וּחַ וִידַעְתֶּ֕ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּֽרְתִּי
حزقيال 17: 24
Ezk.17.24
فَتَعْلَمُ جَمِيعُ أَشْجَارِ الْحَقْلِ أَنِّي أَنَا الرَّبُّ، وَضَعْتُ الشَّجَرَةَ الرَّفِيعَةَ، وَرَفَعْتُ الشَّجَرَةَ الْوَضِيعَةَ، وَيَبَّسْتُ الشَّجَرَةَ الْخَضْرَاءَ، وَأَفْرَخْتُ الشَّجَرَةَ الْيَابِسَةَ. أَنَا الرَّبَّ تَكَلَّمْتُ وَفَعَلْتُ.
וְֽיָדְע֞וּ כָּל עֲצֵ֣י הַשָּׂדֶ֗ה כִּ֣י אֲנִ֤י יְהוָה֙ הִשְׁפַּ֣לְתִּי עֵ֣ץ גָּבֹ֗הַ הִגְבַּ֙הְתִּי֙ עֵ֣ץ שָׁפָ֔ל הוֹבַ֙שְׁתִּי֙ עֵ֣ץ לָ֔ח וְהִפְרַ֖חְתִּי עֵ֣ץ יָבֵ֑שׁ אֲנִ֥י יְהוָ֖ה דִּבַּ֥רְתִּי וְעָשִֽׂיתִי
حزقيال 19: 7
Ezk.19.7
وَعَرَفَ قُصُورَهُمْ وَخَرَّبَ مُدُنَهُمْ، فَأَقْفَرَتِ الأَرْضُ وَمِلْؤُهَا مِنْ صَوْتِ زَمْجَرَتِهِ.
וַיֵּ֙דַע֙ אַלְמְנוֹתָ֔יו הֶחֱרִ֑יב וְעָרֵיהֶ֖ם וַתֵּ֤שַׁם אֶ֙רֶץ֙ וּמְלֹאָ֔הּ מִקּ֖וֹל שַׁאֲגָתֽוֹ
حزقيال 20: 4
Ezk.20.4
هَلْ تَدِينُهُمْ. هَلْ تَدِينُ يَا ابْنَ آدَمَ. عَرِّفْهُمْ رَجَاسَاتِ آبَائِهِمْ،
הֲתִשְׁפֹּ֣ט;אֹתָ֔ם הֲתִשְׁפּ֖וֹט בֶּן אָדָ֑ם הוֹדִיעֵֽם תּוֹעֲבֹ֥ת אֲבוֹתָ֖ם
حزقيال 20: 5
Ezk.20.5
وَقُلْ لَهُمْ: هكَذَا قَالَ السَّيِّدُ الرَّبُّ: فِي يَوْمِ اخْتَرْتُ إِسْرَائِيلَ وَرَفَعْتُ يَدِي لِنَسْلِ بَيْتِ يَعْقُوبَ، وَعَرَّفْتُهُمْ نَفْسِي فِي أَرْضِ مِصْرَ، وَرَفَعْتُ لَهُمْ يَدِي قَائِلاً: أَنَا الرَّبُّ إِلهُكُمْ،
וְאָמַרְתָּ֣ אֲלֵיהֶ֗ם כֹּֽה אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ בְּיוֹם֙ בָּחֳרִ֣י בְיִשְׂרָאֵ֔ל וָאֶשָּׂ֣א יָדִ֗י לְזֶ֙רַע֙ בֵּ֣ית יַֽעֲקֹ֔ב וָאִוָּדַ֥ע;לָהֶ֖ם בְּאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וָאֶשָּׂ֨א לָהֶם֙ יָדִ֤י לֵאמֹ֔ר אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם